Σάββατο, 10 Σεπτεμβρίου 2016

Καραμανλισμός, ο σκελετός στην ντουλάπα της ΝΔ

Αποτέλεσμα εικόνας για Καραμανλισμός, ο σκελετός στην ντουλάπα της ΝΔ



Στη συνέντευξή του στον ΣΚΑΪ ο Κυριάκος Μητσοτάκης είπε ότι «προβληματίζεται γι’ αυτούς που προτάσσουν τον λαϊκισμό έναντι του ορθού λόγου» (αυτό δηλαδή που κάνουν οι Καραμανλικοί με το θέμα Γεωργίου). Διευκρίνισε ότι «δεν θα μονιμοποιήσει κανένα συμβασιούχο» (πράγμα που έκανε κατά κόρον η κυβέρνηση Καραμανλή). Εθεσε ως προτεραιότητα την «αποκατάσταση της αξιοπιστίας της χώρας στο εξωτερικό» (που καταρρακώθηκε αρχικά και από τα περίφημα Greek statistics της κυβέρνησης Καραμανλή). Και μίλησε για χρησιμοποίηση των «άριστων» (δηλαδή όχι για υπουργούς Οικονομικών που παρουσιάζουν προγράμματα σε χαρτοπετσέτες όπως έκανε ο Γιάννης Παπαθανασίου της κυβέρνησης Καραμανλή). Παρ’ όλα αυτά θεωρεί την κυβέρνηση Καραμανλή μια καλή κυβέρνηση!
Φυσικά και πρόκειται για μια θεμελιώδη αντίφαση. Και κάθε ακροατής μέτριας νοημοσύνης μπορεί να την αντιληφθεί. Αποκλείεται να μην το καταλαβαίνει και ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Μάλιστα κάποιες στιγμές σού δίνει την εντύπωση πως εύχεται να μην την επισημάνει κανείς φωναχτά.
Το ερώτημα είναι ως πότε θα μπορεί ο πρόεδρος της ΝΔ να πατάει και στις δύο βάρκες. Να απαντάει «έλα μωρέεε, νερό κι αλάτι όσα έγιναν» όποτε ερωτάται για τις ευθύνες του «Διοριστάν» της κυβέρνησης Καραμανλή ενώ στην επόμενη πρόταση του κηρύττει π.χ. τον περιορισμό των κρατικών δαπανών; Ως πότε δηλαδή θα μπορεί να αποκλείει ένα μεγάλο μέρος της κεντροδεξιάς και των αντικρατιστών προτάσσοντας ως μοναδικό πραγματικό επιχείρημα το ίδιο ακριβώς που χρησιμοποιεί στην ουσία και ο ΣΥΡΙΖΑ – ότι δηλαδή «οι άλλοι είναι χειρότεροι»;
Είναι προφανές ότι ο «καραμανλικός συριζαϊσμός» είναι ο σκελετός στην ντουλάπα της Νέας Δημοκρατίας. Είναι η πολιτική παράδοση του πελατειακού κράτους που με τόση έμφαση – κατά τα άλλα – καταγγέλλει ο νέος αρχηγός. Είναι η «άλλη Ελλάδα» της πολιτικής προ-εφηβείας. Που πιστεύει ότι τα λεφτά έρχονται από κάπου μαγικά. Και ότι μπορεί να διορίζεται και να απολαμβάνει επιδόματα επ’ άπειρον χωρίς καμία πραγματικότητα (τύπου «Γεωργίου») να χαλάει την μακαριότητα. Μια νοοτροπία που δεν διαφέρει και πολύ από την στάση Σκουρλέτη π.χ. ο οποίος από τη μια καταγγέλλει τις ιδιωτικοποιήσεις και από την άλλη τους υψηλούς φόρους. Χωρίς να εξηγεί ποτέ πού θα βρεθούν τα χρήματα.
Η συνέντευξη του Κυριάκου Μητσοτάκη απέδειξε ότι φοβάται να ανοίξει την ντουλάπα με τους σκελετούς. Και πολλές φορές το ύφος του μοιάζει σα να παρακαλεί να τους αντιμετωπίσουν σαν μια γραφική ανορθογραφία στο «φιλελεύθερο» όραμά του. Μόνο που αυτό είναι ακριβώς το ύφος του όμηρου». Και ως όμηρος ούτε θα μπορέσει ποτέ να φτιάξει ούτε μια στέρεη επιχειρηματολογία. Ασε που κινδυνεύει να πάθει το «σύνδρομο της Στοκχόλμης» και να γίνεται αργά-αργά σαν αυτούς.
Με άλλα λόγια, όσο τους υπερασπίζεται δεν θα πάψει ποτέ να είναι η άλλη όψη του ΣΥΡΙΖΑ σε εξίσου γραφικό (το λες και «Ευρυπιδοστυλανιδικό») αμπαλάζ.

Δεν υπάρχουν σχόλια: