Παρασκευή, 31 Αυγούστου 2018

O Οσμάν Τάκας ή Σιαμαντάκας.

Σχετική εικόνα
Σχετική εικόνα

                   Αποτέλεσμα εικόνας για ελληνική και η αλβανική εκδοχή του οσμάν τάκα


Σε πολλά μέρη της Ηπείρου, στα χορευτικά τους, σε ώρες χαράς κα κεφιού χορεύουν το Σαμαντάκα.
Γεια σου βρε Σαμαντάκα τη λεβεντιά σου νάχα.
Εσύ κοιμάσαι κι εγώ νυστάζω 
σε συλλογιούμαι και αναστενάζω. 
Ξύπνα Σαμαντάκα και βάλε τα τσαρούχια, 
στρίψε τη μουστάκα, γεια σου Σαμαντάκα...

Ποιος ήταν όμως ο Σαμαντάκας;

Λένε πως τ' όνομα του ήταν Παύλος Μπάρας. Ενας όμορφος λεβεντονιός που ζούσε με το παιδί του και τη γυναίκα του στην περιοχή των Αγίων Σαράντα.
Δούλευε στα χωράφια, όταν κάποια μέρα επιστρέφοντας στο σπίτι του, βρήκε τρεις σπαχήδες του Αλή πασά να σέρνουν τη γυναίκα του. Τάβαλε, ένας αυτός, και με τους τρεις, και κατάφερε να σκοτώσει τους δυο και να τους πάρει τα ντουφέκια.
Ο τρίτος του ξέφυγε και καθώς προσπάθησε να τον σκοτώσει, χτύπησε κατά λάθος θανάσιμα την αγαπημένη του.
Επειδή κινδύνευε άμεσα, έτρεξε στο σπίτι, άρπαξε το μωρό στην αγκαλιά και πήρε τα βουνά. Από ράχη σε ράχη, από βουνό σε βουνό, κάποια μέρα έφτασε στην Κορυτσά.
Από τις κακουχίες όμως της οδοιπορίας έχασε το μωρό του και ο πόνος γίνηκε τώρα αβάσταχτος πούχασε γυναίκα και παιδί. Πήρε λοιπόν πάλι δρόμους και μονοπάτια προς το Νότο και έφτασε στο Μπεράτι με σκοπό να κοινωνήσει σε χριστιανική Εκκλησία μιας κι ήταν Χριστούγεννα κι είχε νηστέψει.
Έκρυψε την αρματωσιά του και τράβηξε ίσια προς τον παπά. Εκεί αντίκρισε μια σεμνή κόρη σαν άσπρο τριαντάφυλλο και σκίρτησε η καρδιά του.
Μετά τη θεία μεταλαβιά βγήκε και την παρακολούθησε κι είδε να τραβάει με τον τούρκο αγωγιάτη της που την περίμενε προς την αρβανίτικη μεριά του Μπερατιού.
Προσπάθησε να μάθει κάτι από μερικούς, από τον παπά που τους μετάλαβε, αλλά δεν τα κατάφερε. Οπότε τον πήρε χαμπάρι ο δεσπότης και τον κάλεσε στο κονάκι του.
Ο Π. Μπάρας πήγε αμέσως μουσαφίρης στο δεσπότη κι έμαθε όλη την ιστορία. Η όμορφη αρχόντισσα ήταν χριστιανή από την Κορυτσά. Την φώναζαν Τζεμιλέ (Φωτεινή) κι ήταν χήρα του Τούρκου Μπεκίμ, σουλτάνα στο σαράι του. Τρεις γυναίκες είχε πάρει ο αγάς και δεν μπόρεσεν' αφήσει απογόνους. Τέταρτη ήταν η Τζεμιλέ κι όμως παιδί δεν απόχτησε και πέθανε άκληρος ο Τούρκος.

Η γυναίκα κληρονόμησε όλα τα πλούτη και καθώς δεν άλλαξε την πίστη της, γιατί σ' αυτό δεν τη ζόρισε ο γερο-Μπεκίμ, έδινε πολλά στη Μητρόπολη και στις άλλες εκκλησίες. Ο Παύλος Μπάρας αφού έμαθε όλα τούτα, πήρε τ' άρματά του και τράβηξε ίσια για το σαράι του Αγά Μπεκίμ. Ήταν σούρουπο κι όταν την εντόπισε αναρριχήθηκε στον οντά της και την έκανε δική του.
Το βαθύ χάραμα με την προτροπή της έφυγε προς τ' άγρια βουνά. Οι μέρες περνούσαν και η Τζεμιλέ κατάλαβε πως ήταν έγκυος κι ήθελε τη συμβουλή του δεσπότη.
Αυτός την καθησύχασε και της είπε ότι θα ξεγεννήσει στο Μοναστήρι και μετά θα πήγαινε στο σαράι. Το νεογέννητο θα της το πέταγαν στο κατώφλι του σπιτιού της, δήθεν ότι ήταν ξένο, κι αυτή σαν ψυχόπονη γυναίκα θα το περιμάζευε. Έτσι ακριβώς έγινε και όλοι οι Αρβανίτες μιλούσαν για τη μεγάλη καρδιά της Τζεμιλέ.

Να όμως που ξαναγύρισε ο Παύλος Μπάρας κι έμεινε για δεύτερη φορά έγκυος. Τώρα πώς να κρατηθεί το μυστικό; Πάλι ο δεσπότης έδωσε τη συμβουλή του. Τους είπε να παντρευτούν τώρα κανονικά κι ο Χριστιανός Π. Μπάρας θα παρουσιαζόταν ως αρβανίτης. Γιατί αν η Τζεμιλέ παντρευόταν Χριστιανό και το μάθαινε ο Πασάς θα έχανε όλα τα πλούτη της. Βρέθηκε και το όνομα λοιπόν Οσμάν Τάκα θα τον έλεγαν...
Έγινε αυτός ο γάμος και το νέο ζευγάρι ζούσε ευτυχισμένα με τα δυο μωρουδάκια τους να μοιάζουν του Οσμάν.

Ως την ώρα που κάποιος σπιούνος είπε στον Κουρτ Πασά πως ο Οσμάν ήταν Έλληνας Χριστιανός και τον έπεισε, οπότε ο Πασάς τον συνέλαβε κι έβγαλε φιρμάνι να τον κρεμάσει. Έφτασε η ορισμένη μέρα, στήθηκε η κρεμάλα κι έφεραν τον κατάδικο Οσμάν μπρος στον πασά.
- Έφταιξες ορέ, έπαιξες με την πίστη του Μωάμεθ. Πες μου ποια είναι η τελευταία σου επιθυμία;
- Να χορέψω πασά μου, είπε ήρεμα ο Οσμάν Τάκας.
- Τι λες ορέ; αποκρίθηκε ο πασάς.
- Να χορέψω, μον' φέρτε τη γυναίκα μου να μου βαράει το νταούλι.
Ο πασάς απορημένος έδωσε εντολή σε δυο σπαχήδες να φέρουν τη Τζεμιλέ και δυο τρεις οργανοπαίχτες.
Ήρθε η γυναίκα του με τα παιδιά της κι αγκαλιάστηκαν, φίλησε και τα παιδιά του.
- Μην κλαις γυναίκα, της είπε. Ο καθένας έχει τη μοίρα του. Μον' πιάσε το νταούλι και βάραγε. Θέλω να πεθάνω με χορό.
Οι οργανοπαίχτες, που δεν άργησαν να φανούν, πήραν θέση κι ο μελλοθάνατος άρχισε να χορεύει περήφανα.
Τριγύρω μαζεύτηκαν χριστιανοί κι αρβανιτάδες και παρακολουθούσαν το θέαμα με φόβο και σιωπή.
Μετά ο Οσμάν έκανε νόημα στη γυναίκα του να μπει κι αυτή στο χορό και χόρευαν τώρα οι δυο λεβέντικα. Τότε ο Πασάς σηκώθηκε και με το ρακοπότηρο στο χέρι προχώρησε αργά αλλά σταθερά προς το μέρος τους. Ολόγυρα απλώθηκε νεκρική σιγή.
- Χαλάλι σου ορέ βροντοφώναξε, σου δίνω χάρη. Ο χορός σου σε γλίτωσε! Άντε τραβάτε τώρα.
Ο Παύλος Μπάρας πούλησε στο Μπεράτι την κληρονομιά της Τζεμιλέ, πήρε τη Φωτεινή και τα δυο παιδιά του και έκτοτε χάθηκαν τα χνάρια τους.
Έμεινε όμως ο χορός αυτός και το τραγούδι σαν θρύλος, σαν παραμύθι να τραγουδιέται και να χορεύεται περίπαθα από μερακλήδες στις εκδηλώσεις της ζωής μας, τόσο στην περιοχή μας, όσο και στη Β. Ήπειρο.

Αναδημοσίευση απο την εφημερίδα "ΗΠΕΙΡΟΣ"

Υπάρχει όμως και  άλλες εκδοχές (όπως συμβαίνει συνήθως) για το πολυθρύλητο  τραγουδι...Ας τις δούμε:

Ο Σιαμαντάκας (ή Οσμαντάκας, ή Οσμάν Ντάκο) ήταν ένας λαϊκός ήρωας του 19ου αιώνα στην τουρκοκρατούμενη Ήπειρο. Γεννημένος στην Κονίσπολη (λίγο πάνω από τη Σαγιάδα, στη σημερινή νότια Αλβανία) το 1848, μάλλον αρβανίτικης καταγωγής και γόνος εύπορης οικογένειας, ήταν αρχηγός και εμπνευστής αντικαθεστωτικής εξέγερσης στην περιοχή. Μαζί του πλήθος λαϊκών αγωνιστών (ελλήνων και αλβανών) δώσανε σκληρές μάχες εναντίον των κοινών δυναστών τους: των τσιφλικάδων (ασχέτως καταγωγής) και του φεουδαρχικού τουρκικού κράτους και σε συνεννόηση με άλλα βαλκανικά κινήματα.
Το 1875 το κίνημά τους ηττάται κοντά στην Πρέβεζα και ο Σιαμαντάκας συλλαμβάνεται και οδηγείται στο εκτελεστικό απόσπασμα... Ο ήρωάς μας είχε λεβέντικη κορμοστασιά και ήταν ξακουστός χορευτής, έτσι σαν τελευταία του επιθυμία ζητάει να χορέψει. 
Ο χορός του όμως τραβάει σε μάκρος, αυτοσχεδιάζει στα βήματά του, πότε αργά πότε πιο γρήγορα, οι κλαριντζήδες αλλάζουν βάρδιες αλλά αυτός εκεί να χορεύει και να μη λέει να σταματήσει. Πλήθος κόσμου τώρα τον συντρέχει και τον επευφημεί, ακόμα και οι τούρκοι έχουν βαλθεί να τον χαζεύουν! Ο Σιαμαντάκας καθώς περνούν οι ώρες προσπαθεί να μην κοιμηθεί και καταφέρνει να μένει ορθός και με τη σκέψη της αγαπημένης του να τον συντροφεύει! Το πρωί της επομένης ο πασάς του Μαργαριτίου (κεφαλοχώρι της περιοχής) εντυπωσιασμένος από το ήθος και το τόλμημα του παληκαριού, του χαρίζει τη ζωή και τον αφήνει ελεύθερο!

Άλλη άποψη
Σιαμαντάκας: Ηπειρώτικο παραδοσιακό τραγούδι από την περιοχή της Θεσπρωτίας, γνωστό στην ευρύτερη περιοχή της Ηπείρου. Πολύ παλιό τραγούδι, το οποίο προερχόμενο από την περιοχή της Θεσπρωτίας ανέπτυξε μια διττή υπόσταση – ελληνόφωνη και αλβανόφωνη – σύμφωνα με τις δύο γλωσσικές ομάδες που συμβίωναν στην ευρύτερη περιοχή. Δεν είναι ξεκάθαρο αν η αλβανόφωνη ή η ελληνόφωνη εκδοχή είναι που προηγήθηκε, πάντως ο Οσμαντάκας (Οσμάν Τάκο ή Σιαμαντάκας) ήταν ένας αρβανίτης λαϊκός ήρωας του 19ου αιώνα. 


Γεννημένος κατ΄ άλλους στην Κονίσπολη της σημερινής Αλβανίας, κατ’ άλλους στους Φιλιάτες Θεσπρωτίας ήταν αρχηγός και εμπνευστής αντικαθεστωτικής εξέγερσης στην περιοχή. Μαζί του πλήθος λαϊκών αγωνιστών (Ελλήνων και Αλβανών) δώσανε σκληρές μάχες εναντίον των τσιφλικάδων και του τουρκικού κράτους.


Όταν το κίνημά του ηττάται και ο ίδιος συλλαμβάνεται και οδηγείται μπροστά στον μπέη του Μαργαριτίου Θεσπρωτίας, ο Οσμαντάκας ζητά ως τελευταία επιθυμία πριν την εκτέλεσή του να χορέψει. Ο θρύλος λέει πως το παράστημά του, τα πατήματά του, ο αυτοσχεδιαστικός χορός του εντυπωσίασαν τόσο πολύ τους Τούρκους και όλους τους παρευρισκόμενους ώστε ο μπέης τελικά του χάρισε τη ζωή!

Μάλιστα αναφέρει πως ο στίχος «εσύ κοιμάσαι κι εγώ νυστάζω, σε συλλογιούμαι κι αναστενάζω» που προσμίχθηκε στο τραγούδι του Οσμάν Τάκα, δεν έχει καμιά σχέση μ’ αυτό. Ανήκει στο «Μαύρα μου μάτια και κοντοκλαδεμένα».
Το γύρισμα του τραγουδιού είναι στον τσακιστό πωγωνίσιο σκοπό και αμέσως μετά σε δίστιχα της αγάπης, που τραγουδιούνται πάνω στον τετράσημο σκοπό του πωγωνίσιου χορού.


Οσμαντάκας & Πωγωνίσια γυρίσματα - Δολό Πωγωνίου
Τραγούδι: Βαγγέλης Ντάκας
Κομπανία: Κώστα Βέρδη
Δίσκος: «Γλώσσα μου γλυκιά μου γλώσσα άνοιξε πες μας καμπόσα» – Πολιτιστικός Σύλλογος Δολού Πωγωνίου


Οι αληθινοί στίχοι του Οσμαντάκα όπως τους θυμόταν η Φανή Δημοπούλου:


Γεια σου (ω)ρέ Οσμάν Τάκα, τη λεβεντιά σου να ’χα.
Ωρέ πήγα να σκοτώσω, τέτοιο παλικάρι
Ωρέ σαν χορεύει, πηδάει σαν το λιοντάρι.
Σου χαλαλίζω και τη ζωή σου,
χόρεψε, μπίρο μου, με την ψυχή σου

Πωγωνίσια δίστιχα:
Δεν είδανε τα μάτια μου τέτοιονε κυνηγάρη
να κυνηγάει τις πέρδικες τη νύχτα με φεγγάρι.
Εμένα μου είπαν δυο πουλιά, δυο μαύρα χελιδόνια
πώς θα περάσω βάσανα σε όλα μου τα χρόνια.
Ζαλίζομαι, μωρέ ζαλίζομαι, όταν σε συλλογίζομαι.
Ζαλίζω το κεφάλι μου, πανάθεμά το χάλι μου.
Γεια σου, Οσμαντάκα...

Ο Οσμαντάκας, ή Osman Taka ή Σιαμάντακας, ή Σμαντάκας ή Σαμαντάκας, ήταν ένας Ηπειρώτης οπλαρχηγός του 19ου αι. από τις Φιλιάτες, που τον τραγουδούνε δυο λαοί, Έλληνες και Αλβανοί. 

Λέγεται πως είχε ξεσηκωθεί κατά των Οθωμανών και πως όταν τον έπιασαν και θέλησαν να τον εκτελέσουν, εκείνος ζήτησε να χορέψει (τελευταία επιθυμία). Οι οθωμανοί μερακλώσαν τόσο από το χορό του Σμαντάκα που τον αφήσαν ελεύθερο. Όμως εκείνος συνέχισε να τους δημιουργεί προβλήματα και έτσι όταν τον ξαναπιάσανε τον σκοτώσανε. 
Η λαϊκή μούσα εμπνεύστηκε από τη λεβεντιά του Σμαντάκα και τον έκανε δημοτικό τραγούδι. 
Το ελληνικό τραγούδι λέει πάνω κάτω τα εξής λόγια: 

Aιντε, Οσμαντάκα, τη λεβεντιά σου να 'χα!
Τη λεβεντιά σου να 'χα! Γεια σου, Οσμαντάκα!
Αϊντε, σύ κοιμάσαι και 'γω νυστάζω,
Σε συλλογιούμαι κι αναστενάζω.
Μαύρα μου μάτια και κοντυλογραμμένα,
Ως πότε θα κοιμόσαστε χώρια από μένα?
Ξύπνα, Οσμάντάκα, και βάλε τα τσαρούχια!
Στρίψε τη μουστάκα! 
Γεια σου Οσμαντάκα!



Aκούστε την Αρβανίτικη εκδοχή



Ακούστε την Αλβανική εκδοχή, σε 2 διαφορετικές εκδόσεις





www.adelfotitavissanis.blogspot.gr

Σε ξενοδοχείο στη Θεσπρωτία τουρίστας,φεύγοντας, πήρε και σε σακούλα αυγά από το μπουφέ του πρωινού!



Κάποιοι διαφημίζουν την αύξηση της τουριστικής κίνησης, ωστόσο αφήνουν ασχολίαστο το οικονομικό επίπεδο των τουριστών
Σερβιτόρος σε μεγάλο ξενοδοχείο στην παράλια ζώνη της Θεσπρωτίας, περιέγραψε το παρακάτω περιστατικό, που είναι ενδεικτικό για πολλά πράγματα: "Ήρθαν τουρίστες κατά τη φετινή σεζόν. Στο πρωινό βάζουν μεγάλες ποσότητες, συμπληρώνουν τρεις και τέσσερις φορές το πιάτο τους, αλλά δεν ενοχλεί κανέναν αυτό. Μάλιστα τους παροτρύνουμε να φάνε όσο θέλουν. Όχι, όμως, να παίρνουν και μαζί τους φαγητά! Γίνεται συχνά αυτό. Τους κάνουμε παρατηρήσεις, αλλά δεν δίνουν σημασία.  Για παράδειγμα άτομο, αφού έφαγε το πρωινό του στο εστιατόριο του ξενοδοχείου, φεύγοντας άδειασε σε σακούλα την πιατέλα με τα αυγά"!  Ποια η αξία των αυγών; Ελάχιστη... Ποια η αξία της πράξης; Φανερώνει ότι έχουμε χάσει τα αυγά και τα καλάθια... 

Κάλεσμα Πανελλαδικής Επιτροπής Μπλόκων για το συλλαλητήριο στην Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης.


ΌΛΟΙ ΣΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΣΤΗΝ ΔΙΕΘΝΗ ΕΚΘΕΣΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
ΣΑΒΒΑΤΟ 8 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ στις 6μμ στην Πλατεία ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ

Συνάδελφοι αγρότες-κτηνοτρόφοι
Η Πανελλαδική Επιτροπή των Μπλόκων σας καλεί σε μαζική μαχητική συμμετοχή μαζί με τα ταξικά εργατικά σωματεία και τους συλλόγους αυτοαπασχολουμένων, άλλους φορείς του λαού και της νεολαίας στο συλλαλητήριο που θα πραγματοποιηθεί στην πλατεία Αριστοτέλους στη Θεσσαλονίκη το Σάββατο 8 Σεπτεμβρίου στις 6 το απόγευμα με αφορμή την ΔΕΘ.
Τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε όχι μόνο παραμένουν αλλά οξύνονται εξαιτίας της πολιτικής της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, της ΚΑΠ της Ε.Ε που αποτελεί εργαλείο για πιο γρήγορη συγκέντρωση γης και παραγωγής σε λιγότερα χέρια, από όλους όσους συμφωνούν και στηρίζουν αυτη την πολιτική, ψήφισαν τα μνημόνια και τους άλλους αντιλαϊκούς Νόμους.
Την σκληρή πραγματικότητα, την φτώχεια και μείωση εισοδήματος, δεν μπορούν να την κρύψουν, τα πανηγύρια και τα ψέματα που μας λέει με περίσσιο θράσος κατάμουτρα η κυβέρνηση, περί τέλους των μνημονίων και εξόδου από την κρίση. Τέλος των μνημονίων σημαίνει να αναπληρωθούν οι τεράστιες απώλειες στο εισόδημα, να καταργηθούν οι εκατοντάδες συνοδευτικοί νόμοι, ανάμεσα στους οποίους η μείωση του αφορολόγητου που θα ισχύσει από το 2020, η μείωση των συντάξεων από το 2019, οι τεράστιες ασφαλιστικές εισφορές στον ΕΦΚΑ χωρίς καμία εξασφάλιση υγείας και πρόνοιας και που θα αποφέρει συντάξεις πείνας στους συνταξιούχους, η κατάργηση του ΕΝΦΙΑ σε σπίτια και χωράφια και τα κάθε είδους χαράτσια που έχουν φορτώσει στην πλάτη μας.
Ούτε όμως το φτιασίδωμα της κυβερνητικής εικόνας με τον ανασχηματισμό, μπορεί κρύψει ή να αλλάξει την βάρβαρη πολιτική της κυβέρνησης, τις χαμηλές τιμές στα προϊόντα μας, που φτάνουν πανάκριβα στην κατανάλωση, για να κερδοσκοπούν έμποροι και βιομήχανοι. Το συνεχώς αυξανόμενο κόστος παραγωγής στα μέσα και εφόδια, το πανάκριβο ηλεκτρικό ρεύμα και πετρέλαιο, την ίδια ώρα που οι βιομήχανοι και εφοπλιστές παίρνουν φθηνό ρεύμα και αφορολόγητο πετρέλαιο (τράνζιτ).
Άλλωστε ο νέος προϋπολογισμός που ετοιμάζει, εξασφαλίζει βέβαια νέα προνόμια για τους επιχειρηματικούς ομίλους και τα 4δις για τις ΝΑΤΟϊκές δαπάνες που δεν είναι για την άμυνα της χώρας μας , αλλά με πρόσχημα τις “δημοσιονομικές δυσκολίες”, όχι μόνο δεν ικανοποιεί κανένα αίτημά μας, αλλά έρχονται και τα χειρότερα.
Φτάνει πια με την απογοήτευση και την μοιρολατρία. Όσο τους επιτρέπουμε, την ίδια αντιλαϊκή πολιτική θα ακολουθούν σε βάρος μας. Η οργή και η αγανάκτηση μας πρέπει να γίνουν μαζικός μαχητικός αγώνας μέσα από τους Αγροτικούς και Κτηνοτροφικούς Συλλόγους, τις αγωνιστικές Ομοσπονδίες που συσπειρώνονται στην Πανελλαδική Επιτροπή Μπλόκων και σε κοινό αγώνα με τους εργαζόμενους και αυτοαπασχολούμενους που έχουμε κοινά συμφέροντα και κοινό αντίπαλο.
Ότι κερδίσαμε ήταν αποτέλεσμα σκληρών αγώνων και πολυήμερων μπλόκων που πραγματοποιήθηκαν με την οργάνωση και την μαζική συμμετοχή. Όταν βγήκαμε και παλέψαμε στο δρόμο τότε και μόνο τότε κάποια από τα αιτήματα μας υλοποιήθηκαν, αποσπάσαμε δεσμεύσεις, αποτρέψαμε ή ανακόψαμε ακόμη χειρότερα μέτρα που είχαν στα σκαριά. (Αφορολόγητο, σταδιακή αύξηση εισφοράς του ΕΦΚΑ στο 27.2%, ακατάσχετο 15000€ στους τραπεζικούς λογαριασμούς, πάγωμα των χαρατσιών του ΕΝΦΙΑ και του πράσινου τέλους στο νερό κ.α)
Στον ίδιο δρόμο του αγώνα σε καλούμε να βαδίσεις μαζί μας γιατί εμείς δεν σκύβουμε το κεφάλι, δεν ανεχόμαστε να πληρώνεται με ψίχουλα ο κόπος και ο ιδρώτας μας, δεν συμβιβαζόμαστε με το ξεκλήρισμα μας για να γίνουν οι πλούσιοι πλουσιότεροι και εμείς σύγχρονοι κολίγοι ζώντας στην φτώχεια και την εξαθλίωση. Μαζί με τους εργαζόμενους και αυτοαπασχολούμενους βροντοφωνάζουμε για τα δικαιώματα και την ζωή μας.
Διεκδικούμε την υλοποίηση των δίκαιων αιτημάτων επιβίωσης που παλεύει το αγροτικό κίνημα και η Πανελλαδική Επιτροπή των Μπλόκων.
Παλεύουμε για αναπλήρωση του χαμένου εισοδήματος από τα μνημόνια και κατάργηση όλων των χαρατσιών.
ΌΛΟΙ ΣΤΗΝ ΔΕΘ
ΣΑΒΒΑΤΟ 8 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ στις 6μμ, Πλατεία ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ στην ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ της ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΜΠΛΟΚΩΝ

Τα καλά πανηγύρια του Αυγούστου στην Ήπειρο είναι σχέσεις... Νιώθεις ότι είσαι κι εσύ μέρος, κομμάτι όσων γίνονται.

Αποτέλεσμα εικόνας για πανηγύρια στο ζαγόρι



Δείτε το video


Η ώρα έχει πάει 2 μετά τα μεσάνυχτα, παραμονή Δεκαπενταύγουστου. Κάτω από τον πλάτανο στην πλατεία των Ασπραγγέλων στο Ζαγόρι 40-50 άνθρωποι χορεύουν σε έναν μεγάλο κύκλο γύρω γύρω από τα όργανα κατά τον τοπικό, ιδιαίτερο τρόπο.

Τα φώτα είναι λίγα και το κλαρίνο γλυκό. Τίποτα δεν είναι παραπάνω, τίποτα δεν είναι ενοχλητικό.

Στα καλά πανηγύρια στα χωριά του Ζαγορίου, στο Πωγώνι, στην Κόνιτσα,  στη Μουργκάνα, στη Λάκκα Σούλι, στο Μέτσοβο, αλλά και στα Τζουμέρκα, στα Κατσανοχώρια και πίσω, από την άλλη πλευρά της Πίνδου, από τη Σαμαρίνα ώς κάτω το Καρπενήσι σχεδόν, νιώθεις ότι είσαι κι εσύ μέρος, κομμάτι όσων γίνονται.

Κι όπως ισιώνεις και ανατάσσεσαι ξανά εντός σου, εκεί στο μικρό τραπέζι σε μια άκρη, επανέρχεσαι.

Αν μπορούσε να σηκωθεί το βλέμμα σου πάνω από τη χώρα ολόκληρη σαν εκείνη την κίνηση της κάμερας που παρομοιάζει το «μάτι του θεού», θα έβλεπες την ίδια ώρα δεκάδες, εκατοντάδες πλατείες, κάτι τέτοιες νύχτες, γεμάτες από κόσμο ήσυχο, ανθρώπους που μιλάνε ο ένας στον άλλο, ψιλοτρώνε κάτι εύκολο αλλά νόστιμο, πίνουν για να πάρουν λίγη φόρα, χορεύουν όποιοι θέλουν, κοιτάνε γύρω τους, ακούν.

Επανέρχονται. Γιατί τα καλά πανηγύρια δεν είναι ούτε «θεματοφύλακες της παράδοσης» ούτε «κιβωτοί» ούτε τίποτε από όσα λέμε για να τους προσδώσουμε ένα αχρείαστο κύρος και να τα μεγαλώσουμε κάπως. Δεν το χρειάζονται.

Αποτέλεσμα εικόνας για πανηγύρια στο ζαγόρι

Τα πανηγύρια σήμερα, όταν μπορούν να κρατήσουν τις δόσεις και τις ισορροπίες και να τεντώσουν με ειλικρίνεια το νήμα που τα συνδέει με το παρελθόν τους και την καταγωγή του τόπου, αποτελούν ακόμα έναν τόπο συνάντησης κι εν τέλει ένα πεδίο σχέσεων.
Ναι, τα κινητά μας είναι ακόμα ανοιχτά γιατί οι έγνοιες είναι πολλές πίσω στην πόλη και τα αυτοκίνητα μας περιμένουν στη σειρά παρκαρισμένα, λίγο πιο κάτω, για να μας επιστρέψουν στους άλλους τρόπους που έχει η ζωή μας.

Αλλά για λίγο, εκεί στη γιορτή με τα χαμηλά φώτα, τους χαμηλούς ήχους και τις υψηλές δονήσεις της μουσικής, φτιάξαμε ξανά μια σχέση.

Με τους φίλους μας, με τους ξεχασμένους από τη μαθητική μας ηλικία, με τους μετανάστες τους παλιούς και τους νέους που ήρθαν με την άδεια, με τους χωριανούς που έχουμε ξεχάσει το όνομά τους, ακόμα και με τα παιδιά μας που άλλα είναι εδώ κι άλλα έμειναν πίσω και από τα ακουστικά στα αυτιά τους δονούνται σε νέα νήματα, σε άλλες ενώσεις.

Τα καλά πανηγύρια του Αυγούστου μάς δένουν, ακόμα κι αν δεν το ξέρουμε, ακόμα κι αν δεν το είχαμε υπολογίσει, ακόμα κι αν μας κακοφαίνεται λίγο στην αρχή που χαλάει η σειρά μας και ο τρόπος της πόλης. Ασ’ το να κυλήσει…

Αποτέλεσμα εικόνας για πανηγύρια στο ζαγόρι


Αναπολώντας τη δεκαετία 80 μέσα από περιοδικά που αγαπήσαμε...


Από το Μπλεκ και ο Αγόρι, τον Μίκι Μάους και τον Ποπάυ μέχρι την... Κατερίνα, την Μανίνα, το Θησαυρό  και το ΚΑΙ. Τα περιοδικά που μεγαλώσαμε και πάντα θα μας θυμίζουν ανέμελες στιγμές των παιδικών μας χρόνων:...
























19ο Ηπειρώτικο πανηγύρι από τον Σύλλογο Ηπειρωτών Αστυνομικών Αττικής, την Παρασκεύή 14 Σεπτεμβρίου 2018



Ο Πρόεδρος και το Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου Ηπειρωτών Αστυνομικών Αττικής, σας καλούν να παρευρεθείτε στο καθιερωμένο ετήσιο & λαμπρό 19ο Ηπειρώτικο πανηγύρι που διοργανώνει ο Σύλλογός μας την Παρασκευή 14 Σεπτεμβρίου 2018 και ώρα 21.00, στο Άλσος Στρατού στο Γουδί. Όλοι μαζί Ηπειρώτες και μη, να σύρουμε το χορό στα βήματα της γνώριμης Ηπειρώτικης μουσικής, με τους καταξιωμένους καλλιτέχνες Αντώνη Κυρίτση, Διαλεχτή, Θωμά Κυρίτση, Νίκο Καλαμίδα στο τραγούδι και τους Πετρο- Λούκα Χαλκιά, Δημήτρη Λαμπάκη, Αποστόλη Γίτσα στο κλαρίνο

. Είσοδος από Λ. Κατεχάκη.

«Τα τείχια» και ο ύπνος!!!

Γράφει ο Χρήστος Τούμπουρος

Πόσοι και πόσοι άνθρωποι έχουν μπερδέψει την ύπαρξη με την παρουσία, το δικαίωμα με το καθήκον, την αξία με το ξεπούλημα, την προσωπικότητα με τη μάσκα, «τα τείχια» με τα ιδανικά, τον ύπνο με τη ζωή. Τη ζωή που νοηματοδοτούν ανάλογα με τα τετραγωνικά του σπιτιού, τα πλακάκια στα «τείχια» και τα κομοδίνα καρυδιάς ή τριανταφυλλιάς.  Και βρίσκονται σε πέλαγος πνευματικής αγκύλωσης και ανημπόριας να χρησιμοποιήσουν «τις μεταξένιες χρυσόνειρες χορδές ιδανικών ερώτων, για να ακούσουν παραδείσιους κελαϊδισμούς», όπως θα έλεγε και ο ποιητής. Κοιμούνται! Ύπνος βαθύς και ατέλειωτος.

C:\Users\EFFA~1\AppData\Local\Temp\a923e5105fdc115b3d1cd4b730978250.jpg
Το χειρότερο είναι πως «τα τείχια» μπήκαν για τα καλά στη σκέψη  τους και το μπάζωσαν για τα καλά, αφού έτσι έκλεισε οριστικά το μυαλό τους, περιορίστηκε αισθητά ο πνευματικός τους ορίζοντας -ορατότης μηδέν- και βασιλεύει πάνω τους μια άκρατη πνευματική αφασία. Τα πάντα στο φαΐ. Λογοτεχνία; Τι είναι αυτό, τρώγεται; Ιστορία; Δεν γεμίζει το στομάχι. Κοινωνικός προβληματισμός; Είναι για χαζούς. Σε ρώτησε κανείς, αν έχεις να φας; Ανθρώπινη-πολιτισμένη αναγνώριση του συντρόφου, ποτέ του εραστή ή της ερωμένης, γιατί  γι’ αυτούς/ές ο έρωτας είναι οικονομική αποκομιδή και όχι συνδαύλιση φλόγας και αγάπης. Δεν υπάρχει κάτι τέτοιο. Εμείς, είμαστε οι μοναδικοί. Οι άλλοι δευτεράτζες!   
Μαντρωμένοι μέσα στα κλειστά δωμάτια μονίμως υπνώττουν και τους εμποδίζουν οι φωνές των παιδιών και η δημιουργία του συντρόφου. Παραμένουν εσαεί «εν καταγείω οικήσει σπηλαιώδει» (μέσα σε μια υπόγεια κατοικία όμοια με σπηλιά) δεμένοι  απ’ όλες τις μεριές, δούλοι της αμάθειάς τους και κατά συνέπεια υπηρέτες της πνευματικής τους αγκύλωσης. Εχθροί και βιαστές της ελευθερίας των άλλων ξεσπούν σε ανθρώπους, σε συντρόφους και στα άνθη, «γιατί μόνο τα άνθη αγαπούν την ελευθερία, γι’ αυτή μιλούν κρυφά στο αυτί του ανέμου μα εκείνος δεν κρατά το μυστικό κι ευωδιάζει.» Βαγγέλης Κάσσος, Η πείρα του θανάτου, Ίνδικτος 2002
http://www.tsantiri.gr/wp-content/uploads/2015/08/tsakal-630x400.jpg

Κι αυτή η ελευθερία γι’ αυτούς δεν είναι ευωδία, δεν αναδίδει ευοσμία, αλλά μια αποπνικτική δυσωδία… Κι έτσι αφού τα λουλούδια εμποδίζουν και «λερώνουν τα τείχια» ή «μαυρίζουν τα μάρμαρα», τα κόβουμε και τα εναποθέτουμε, χωρίς αιδώ και σεβασμό, στον κάλαθο περισυλλογής απορριμμάτων. Για ποια αισθητική αγωγή να μιλήσουμε. Την έχει καταπιεί η κατεβασιά της απαιδευσίας και της πνευματικής γκαβωμάρας. Πνευματική τυφλότης. Η ομορφιά δεν σού επιβάλλεται. Την κατακτάς. Με την παιδεία που σε μαθαίνει να αγαπάς την ομορφιά και όχι το προσωπείο της, που «κατασκευάζεται» με «πλαστικές παρεμβάσεις», με σοβατίσματα μούρης και  με την κίβδηλη ευγένεια  του δήθεν, που εκπέμπουν οι νεόπλουτοι του χρήματος. «Για  να  δεις  την  ομορφιά  πρέπει  να  την  έχεις  κάπου μέσα σου  εγγεγραμμένη  ως  παιδεία,  ως  μαθητεία  ως  ανάσα  ή έστω  ως  αξία  και      στόχο.»  

C:\Users\Χρήστος\Pictures\υπνοσ.png

«Και ο άνθρωπος κατάντησε πραμάτεια» Γ. Σεφέρης, αποκλεισμένοι, χωρίς παράθυρα για να μην ταξιδεύει η ματιά και αγγίζει ορίζοντες και λούζεται με φως. Όμως «Ο άνθρωπος δεν είναι μόνο να γεμίζει την κοιλιά του αλλά πιο πολύ να γεμίζει  το μυαλό του και την ψυχή του, το πνεύμα του να ανθίζουν τα συναισθήματά του, τα όνειρά του....αλλιώς οι μαργαρίτες δεν ανήκουν στους αγρούς αλλά στα γουρούνια...» Άνθρωποι σκλάβοι του χρήματος, δούλοι της ύλης, χωρίς περιεχόμενο και χωρίς στόχο, καημό και ποιότητα σκέψης. Αποπατούν πάνω στα δικαιώματα των συνανθρώπων τους και προσπαθούν να επιβάλουν ετσιθελικά «προς βρώσιν» την πνευματική τους μπαζίνα που στάζει φαρμάκι και στοχεύουν στην αξιοσύνη και την ελευθερία των άλλων. Νομοτελειακό το τέλος τους. «Όλα στον κόσμο μού είναι πλέον βάρη κι αν έλθει ο χάροντας θα δώσει και δεν θα πάρει.» Κατευθείαν στο μουρλάδικο.
C:\Users\EFFA~1\AppData\Local\Temp\a3fb2b6cc4ac25207038bab87e0bf913.jpg

Συνταγές από τον Ηπειρώτη chef Τάσο Τόλη : Σαλάτα με σύκα


Υλικά
200 γρ. τρυφερά φύλλα σπανάκι
1 ματσάκι ρόκα
1 πράσινη σαλάτα
1 κολοκύθι μέτριο
2-3 κομμάτια περγαμότο γλυκό
2-3 ραπανάκια
2 κουτ. σούπας αρακά
2 φρέσκα κρεμμυδάκια ψιλοκομμένα
1/4 ματσάκι άνηθος, ψιλοκομμένος
1/4 ματσάκι μαϊντανός, ψιλοκομμένος
6 σύκα
1/4 φλιτζ. τσαγιού καρύδια χοντροκομμένα
Για τη σάλτσα Βινεγκρετ
80 ml ελαιόλαδο
1 κουτ. σούπας μέλι
1/2 κουτ. γλυκού ντοματοπολτέ
χυμός και ξύσμα από 1 πορτοκάλι
1 κουτ. σούπας μουστάρδα,
αλάτι, πιπέρι
Εκτέλεση συνταγής
Χοντροκόψτε με το χέρι τις πρασινάδες και τις βάζουμε σε ένα μεγάλο μπολ. Προσθέτουμε τα μυρωδικά και το φρέσκο κρεμμυδάκι ,κολοκυθάκι ,ραπανάκια, αρακά ,και περγαμότο και ανακατέψτε στο μπολ με τα σαλατικά. Προσθέστε και τους ξηρούς καρπούς και ανακατεύουμε.
Σε ένα βάζο με καπάκι που κλείνει χτυπάτε τα υλικά για τη σάλτσα. Βάλτε τη μισή σάλτσα στα σαλατικά και ανακατέψτε καλά.
Την ώρα του σερβιρίσματος περιχύστε με την υπόλοιπη σάλτσα και γαρνίρετε με τα υπόλοιπα σύκα και τους υπόλοιπους ξηρούς καρπούς. Σερβίρετε αμέσως.




Τάσος Τόλης

Επίτιμος Πρόεδρος Λέσχης Αρχιμαγείρων Ελλάδος


Πέμπτη, 30 Αυγούστου 2018

Χωρίς τσεκ, εξισωτική και εκτός προγραμμάτων ΠΑΑ κτηνοτρόφοι που δεν έχουν άδειες ίδρυσης και λειτουργίας, λέει το σχέδιο νόμου που είναι σε διαβούλευση


Η νέα υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης κ. Ολυμπία Τελιγιορίδου, σαν κτηνίατρος που γνωρίζει τα προβλήματα της κτηνοτροφίας, θα κληθεί να πάρει σύντομα θέση για το θέμα που έχει δημιουργηθεί με το σχέδιο νόμου «Ρυθμίσεις για την ίδρυση και λειτουργία κτηνοτροφικών εγκαταστάσεων», το οποίο έχει τεθεί σε διαβούλευση μέχρι 17/9/2018. Συγκεκριμένα, όπως αναφέρει το άρθρο 3, ένας κτηνοτρόφος αν δεν καταφέρει να εκδώσει άδεια ίδρυσης και άδεια λειτουργίας θα χάνει την βασική ενίσχυση και την εξισωτική αλλά και δεν θα μπορεί να καταθέσει αίτηση ένταξης σε κανένα Πρόγραμμα Αγροτικής Ανάπτυξης (βιολογικά, αυτόχθονες φυλές κ.α.). Συγκεκριμένα στην τελευταία παράγραφο του συγκεκριμένου άρθρου αναφέρει τα εξής:
«Η άδεια ίδρυσης και άδεια λειτουργίας της κτηνοτροφικής εγκατάστασης, όπου απαιτείται, είναι υποχρεωτική για τη λήψη κάθε είδους οικονομικής ενίσχυσης, η οποία συνδέεται με το ζωικό κεφάλαιο ή και την κτηνοτροφική εγκατάσταση. Η εν λόγω διάταξη έχει ισχύ μετά την 31/12/2020».
Η διαδικασία αδειοδότησης των κτηνοτροφικών εγκαταστάσεων στην χώρα μας εδώ και πολλά χρόνια γίνεται με μεγάλες δυσκολίες από τους κτηνοτρόφους. Και βέβαια δεν έχει να κάνει το πρόβλημα με την ευζωία των ζώων, όπως θέλουν να το εμφανίσουν κάποιοι παράγοντες του ΥπΑΑΤ, αλλά με την γραφειοκρατία και τα μεγάλα προβλήματα που υπάρχουν από τις διάφορες δημόσιες υπηρεσίες.
Το σχέδιο νόμου «ρίχνει» το μπαλάκι στις ΔΑΟΚ. Όπως αναφέρει, οι κατά τόπους Διευθύνσεις Αγροτικής Οικονομίας και Κτηνιατρικής (ΔΑΟΚ) θα είναι το μόνο σημείο επαφής του κτηνοτρόφου με Δημόσια Υπηρεσία. Οι κτηνοτρόφοι που έχουν ενταχθεί στα βιολογικά γνωρίζουν καλά πόσο υποστελεχωμένες είναι και με πόση δυσκολία κάνουν τους ελέγχους. Χωρίς προσλήψεις είναι πολύ δύσκολο να ανταποκριθούν στα νέα τους καθήκοντα.



Σταύρος Παϊσιάδης

info@agrotypos.gr