Κυριακή, 16 Φεβρουαρίου 2020

Απεβίωσε η Ηπειρώτισσα συγγραφέας Βαΐτσα (Βάντα) Κουτσοκώστα.


Ακολουθεί ανακοίνωση της Πανηπειρωτικής Συνομοσπονδίας

Η Πανηπειρωτική Συνομοσπονδία Ελλάδας με θλίψη αναγγέλλει το θάνατο της Βαΐτσας (Βάντας) Κουτσοκώστα. Σήμερα το πρωί, μετά από μακροχρόνια μάχη, μας άφησε για πάντα.

Η Βάντα γεννήθηκε στην Κυψέλη (Χώσεψη) Άρτας το 1960 και πέρασε τα παιδικά και εφηβικά της χρόνια στην πόλη της Άρτας. Έφυγε για την Αθήνα μετά την αποφοίτησή της από το λύκειο και την επιτυχία της στο Τμήμα Πολιτικών Επιστημών και Δημόσιας Διοίκησης του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου, του οποίου ήταν πτυχιούχος. Επιπλέον έκανε σπουδές στην έντυπη και ηλεκτρονική δημοσιογραφία.


Από φοιτήτρια ακόμη, προσλήφθηκε στη γραμματεία της ΠΣΕ. Από τη θέση αυτή, πρόσφερε πολλά στη λειτουργία του ΔΣ, στην επικοινωνία με τις αδελφότητες, στη διοργάνωση των εκδηλώσεων, στα Παγκόσμια Πανηπειρωτικά Συνέδρια, στο Γραφείο Τύπου.

Από το 1992 ανέλαβε την ευθύνη σύνταξης της εφημερίδας ΠΑΝΗΠΕΙΡΩΤΙΚΗ και μέχρι τη διακοπή της έκδοσής της το 2004.

Η συγγραφική της δημιουργία πλούσια. Τα βιβλία της «Οι λιποτάκτες των ονείρων» (1999), «Αλλού να κοιμάσαι αλλού να ξυπνάς...» (2002), «Το τραγούδι των λύκων» (2008) πάντα με επίκεντρο την Ήπειρο και τους Ηπειρώτες. Οι στίχοι της ευαίσθητοι, ενέπνευσαν και μελοποιήθηκαν. Το πιο γνωστό της τραγούδι με μουσική Τάκη Σούκα (ΤΡΑΓΟΥΔΩ), ερμηνεύτηκε από τον Στέλιο Καζαντζίδη.
Ήταν μέλος της Ένωσης Συντακτών Περιοδικού και Ηλεκτρονικού Τύπου και της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών.
Στον σύζυγο της Γιάννη Αρχοντούλη και τα δύο παιδιά τους, τον Δάνη και τη Λυδία, εκφράζουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια.
Η νεκρώσιμη ακολουθία θα γίνει αύριο Δευτέρα στις 12μ στην Αγία Παρασκευή Χαιδαρίου και θα ακολουθήσει η ταφή στο 3ο Νεκροταφείο.

Σοκαριστικό τροχαίο .....Αγροτικό παρέσυρε και σκότωσε κοπάδι με πρόβατα ΦΩΤΟ.


Ένα σοκαριστικό τροχαίο ατύχημα σημειώθηκε χθες στην Ε.Ο. Μεσολογγίου – Αιτωλικού στο ύψος της Φοινικιάς.

Συγκεκριμένα ένα αγροτικό που κινούνταν με κατεύθυνση προς το Αιτωλικό παρέσυρε και κυριολεκτικά «ξεκλήρισε» ένα κοπάδι με περισσότερα από 30 πρόβατα, το οποίο βρισκόταν επί του οδοστρώματος.
Στο σημείο που συνέβη το ατύχημα υπάρχει γέφυρα με υψομετρική διαφορά που ο οδηγός δεν έχει ορατότητα της ευθείας της διαδρομής.

Οι εικόνες είναι κυριολεκτικές σοκαριστικές για την σφοδρότητα της παράσυρσης.





Φεύγουν τα καλούπια!

Πέντε χρόνια μετά.. Η γέφυρα της Πλάκας πήρε και πάλι την θέση της. Ο χειμώνας στάθηκε αρωγός για μάστορες και μαθητάδες…
Το έργο προχώρησε με πολύ γρήγορους ρυθμούς και το ξεκαλούπωμα σε μεγάλο μέρος της γέφυρας έχει ήδη ολοκληρωθεί.
Το τόξο της αποκαλύφθηκε πλήρως..
Οι πυλώνες και τα υπόλοιπα καλούπια θα απομακρυνθούν προς τα τέλη της άνοιξης όταν το γεφύρι θα παραδοθεί στην τοπική κοινωνία.
Σε όλο το διάστημα θα παρακολουθείται από τους ειδικούς όπως συμβαίνει και τώρα με τις αντιδράσεις του έργου στο περιβάλλον να θεωρούνται άριστες!

Οι Ηπειρώτες Νέας Μάκρης - Ραφήνας - Μαραθώνα διοργανώνουν Αποκριάτικο Ξεφάντωμα τον Σάββατο 29 Φεβρουαρίου 2020


Ο Πόνος του άλλου.


Γράφει η Κατερίνα Σχισμένου.

Ο πόνος του άλλου ανήκει σε μια σφαίρα μακριά από μας. Έχουμε τον δικό μας πόνο ή πόνους και γι΄αυτό μας είναι τελείως αδιάφορος. Περπατάμε με το δικό μας βηματισμό για να επιδείξουμε συχνά τον πόνο μας, ενίοτε τον συγγράφουμε για να τον πουλήσουμε ή να πείσουμε πως πονάμε τον πάσχοντα και γεμίζουμε τις τσεπούλες μας με χρυσό. Ευτυχώς υπάρχει και μεγάλη γκάμα ανθρώπινου πόνου κι έτσι καταφέρνουμε να προσαρμόσουμε την μάσκα μας και να δακρύσουμε, να δείξουμε τον οίκτο μας αλλά ποτέ να βοηθήσουμε ουσιαστικά γιατί ο πόνος του άλλου είναι πράγματι εγωιστικός, ανήκει στον άλλον. Πόνος και γνώση και τελικά επίγνωση. «Οι πόνοι είναι διδασκαλίες». Είχε πει κάποτε ο σοφός Αίσωπος. Σφυρηλατούσε τους χαρακτήρες, αλλά έπρεπε να λαμβάνεται και σαν πεπρωμένο, σαν εξαγνισμός στη θρησκεία, σαν τιμωρία για εξαγνισμό. Σήμερα, ο πόνος απορρίπτεται σαν γεγονός επικίνδυνο και καταργητέο ειδικά ο σωματικός. Βέβαια το ανθρώπινο σώμα πάσχει και είναι φυσικό εφ΄όσον είναι τρωτό να πάσχει και να πονά και γι΄αυτό η ιατρική και η φαρμακευτική προχωρά με γοργά βήματα για να φτάσει στο επίπεδο την εξαφάνισης ή μέγιστης ανακούφισης του πόνου.


Σε επίπεδο ψυχής όμως ο πόνος μπορεί να είναι μόνιμα υπαρκτός μιας και η ψυχή έχει άλλες πιο περίπλοκες διαστάσεις από το σώμα και σίγουρα πιο ανεξερεύνητες και δύσκολα προσδιοριζόμενες και ελεγχόμενες μιας και το πλέγμα είναι πιο σύνθετο. Ο πόνος εξαιτίας μιας απώλειας, μιας απόρριψης, μιας αποτυχίας. Πονάμε επίσης όταν χάνουμε την εμπιστοσύνη μας, όταν χάνουμε την ελπίδα μας, όταν χάνουμε τη σιγουριά στον εαυτό μας, όταν χάνουμε αγαθά ή ανθρώπους που εκτιμάμε, όταν χάνουμε κάτι που πιστεύαμε ότι είχαμε ή όταν δεν αποκτάμε κάτι που προσδοκούσαμε. Όταν χάνουμε τον εαυτό μας. Στο νοητικό επίπεδο πονάμε όταν χάνουμε την κατανόηση των ανθρώπων, όταν δεν μας καταλαβαίνουν οι άλλοι. Επίσης όταν πρέπει να εισχωρήσουμε στο βάθος των πραγμάτων ή όταν δεν μπορούμε να κατανοήσουμε τις καταστάσεις της ζωής. Πονάμε από άγνοια που, σημαίνει ότι δεν έχουμε επαφή με τον πραγματικό μας εαυτό. Μπορεί ο άνθρωπος να πονά για πολλούς λόγους. 
Αλλά το χειρότερο είναι να μην πονά για τίποτα ή να υποκρίνεται γι΄αυτό.Να βλέπεις τον άλλον κάτω, να σφαδάζει από πόνο και να μην σε αγγίζει τίποτα. Τότε ο χαρακτηρισμός άνθρωπος σταματά και ξεκινά μια άλλη περιοχή που ούτε καν θα ήθελα να αγγίξω.  Ο πόνος του άλλου, το όριο μεταξύ εμένα και του άλλου. Ο πόνος του άλλου ανύπαρκτος για μας. Ο πόνος του άλλου που τελικά μας προσδιοριζει και μας. Ο χειρότερος πόνος είναι η μοναξιά που τον συνοδεύει...Αντρέ Μαλρώ



Κατερίνα Σχισμένου

Διέρρευσε το πόρισμα.. Ο Κ. Κατσίφας αυτοκτόνησε!!!

Ο Κωνσταντίνος Κατσίφας αυτοκτόνησε.. Οι σφαίρες που του αφαίρεσαν τη ζωή δεν προήλθαν από τις ειδικές δυνάμεις της Αλβανικής Αστυνομίας που τον κυνηγούσαν ανήμερα της 28ης Οκτωβρίου του 2018!
Αυτό είναι το πόρισμα της εισαγγελικής αρχής, το οποίο διέρρευσε σε αλβανική εφημερίδα η οποία διατηρεί πολύ στενές σχέσεις με το πρωθυπουργικό περιβάλλον.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα που αναπαράγεται από το σύνολο πλέον των Αλβανικών μέσων ενημέρωσης, η Εισαγγελία Ποινικών Υποθέσεων, έχει καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ο Κωνσταντίνος Κατσίφας αυτοκτόνησε με το όπλο του όταν βρέθηκε περικυκλωμένος από τις ειδικές δυνάμεις της Αστυνομίας.
Η ιατροδικαστική έκθεση συγκλίνει με τα ευρήματα στον τόπο του συμβάντος και με αποτελέσματα της βαλιστικής εξέτασης.
Κατά τους εμπειρογνώμονες ο Κωνσταντίνος Κατσίφας πυροβόλησε δύο φορές τον εαυτό του!
Η πρώτη ήταν στη γνάθο και προκλήθηκε διαμπερές τραύμα και η δεύτερη στο στήθος, στο σημείο της καρδιάς.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα η Εισαγγελία θα οδηγήσει την υπόθεση στο αρχείο καθώς, αφού πρόκειται για αυτοκτονία, δεν υφίσταται λόγος περαιτέρω ανακρίσεων και διερεύνησης.
Το πόρισμα αυτό, αν επιβεβαιωθεί και επίσημα, δημιουργεί πολλά και ποικίλα ερωτήματα. Το βασικότερο αφορά στην αργοπορία καθώς έχουν παρέλθει 15 μήνες από την τραγικό συμβάν στους Βουλιαράτες.
Το δεύτερο είναι πως για πρώτη φορά γίνεται λόγος για διαμπερές τραύμα στη γνάθο ενώ μέχρι τώρα ήταν γνωστό ότι δέχθηκε μία σφαίρα στο στήθος.
Φαίνεται ότι πρόκειται για μία ακόμη περίεργη πτυχή που αναμένεται να προκαλέσει πολλές αντιδράσεις.  

Για πολλούς δεν είναι απλώς η μαμά της μαμάς ή του μπαμπά τους. Είναι η δεύτερη μάνα τους



Για πολλούς δεν είναι απλώς η μαμά της μαμάς ή του μπαμπά τους. Είναι η δεύτερη μάνα τους. Ένας άνθρωπος που αποτελεί πολλά περισσότερα απ’ τη γραφική γιαγιούλα που μοιράζει καραμέλες και σοκολατάκια. Από εκείνη που μας επισκέπτεται τα σαββατοκύριακα ή τις γιορτές και τρώμε μαζί της. Είναι κάτι πιο βαθύ και δυνατό απ’ το άτομο εκείνο που μπορεί να φέρουμε απλώς το όνομά του. Είναι η γυναίκα που χωρίς εκείνη δε θα ήμασταν ο άνθρωπος που έχουμε εξελιχθεί σήμερα.
 Και μιλάω ακριβώς για τη γιαγιά που μεγάλωσες στο πλάι της από τότε που θυμάσαι τον εαυτό σου. Που περνάς ώρες της καθημερινότητας μαζί της. Που βρίσκεται κοντά σου κάθε στιγμή της ζωής σου κι αποτελεί κομμάτι της οικογένειάς σου αναπόσπαστο κι αγαπημένο.
 Τις περισσότερες φορές θα σε κοιμίσει στο κρεβάτι της, το οποίο για έναν ανεξήγητο λόγο έχει το πιο ξεκούραστο στρώμα και το πιο ζεστό πάπλωμα από οποιοδήποτε έχεις κοιμηθεί ποτέ σου. Τις φορές που μένει μαζί σου τα βράδια, θα κάνει λίγο χώρο και θα σε πάρει αγκαλιά για να μη φοβάσαι. Θα ξενυχτήσει στο πλευρό σου όταν έχεις πυρετό και θα φροντίσει να σε κρατήσει ζεστό και καθαρό μέχρι να γίνεις καλά. Η αγκαλιά της αποτελεί για σένα το πιο ασφαλές καταφύγιο.
 Έτσι, μ’ ένα μαγικό τρόπο τα πάντα ηρεμούν κι ησυχάζουν. Η αγκαλιά αυτή δε συγκρίνεται με καμία στο σύμπαν. Μέσα της αισθάνεσαι τόση ασφάλεια και τρυφερότητα που την αποζητάς κάθε φορά που είναι κοντά σου. Τα ζαρωμένα μα ζεστά της χέρια σου προσφέρουν τα πιο απαλά χάδια. Και πώς να το κάνουμε; Όσο και να μεγαλώσεις, σ’ όποια φάση της ζωής σου και να βρίσκεσαι, αυτά τα χάδια τα έχεις ανάγκη

 Κάθε στιγμή, κάθε λεπτό η σκέψη της τρέχει κοντά σου. Στο πού βρίσκεσαι κι αν είσαι ασφαλής. Οι μόνες στιγμές ηρεμίας της είναι όταν βρίσκεσαι μαζί της. Τότε που αδημονεί και λαχταρά να σε δει στην πόρτα και να χαμογελάσει διάπλατα. Και μετά να σε κατακλύσει με την επίμονη φροντίδα της. Πάντα θα πρέπει να φας αυτό που θα σου προσφέρει. Όσο χορτασμένος κι αν είσαι. Τα φαγητά της μυρίζουν ζεστασιά κι έχουν μια οικεία γεύση που δεν μπορείς να γευθείς πουθενά αλλού.
 Καθετί που είναι αποτυπωμένο στη μνήμη των παιδικών κι εφηβικών σου χρόνων έχει την εικόνα τη δική της. Το σπίτι της είναι για σένα ο χώρος που έπλασες τις πιο ωραίες σου αναμνήσεις. Το πρώτο σου ποδήλατο και τα παιχνίδια που έπαιζες μικρός, η στράτα που περπάτησες στην αυλή της, ακόμη κι οι πρώτοι σου εφηβικοί προβληματισμοί!
 Θα είναι πάντα στο μυαλό σου η μορφή της σε κάθε σου βήμα! Το πρωινό της ξύπνημα, οι βόλτες στην παιδική χαρά, η παρουσία της στο χώρο του σχολείου. Τα κλάματα συγκίνησης που σου έλεγαν πού πας, κάθε φορά που έπρεπε να την αποχωριστείς για πολύ καιρό. Ακόμη κι οι φωνές της όταν σε μαλώνει είναι για σένα η ζωντάνια που νοστάλγησες από τότε που μεγάλωσες και δεν την έχεις πια στην καθημερινότητα σου τόσο πολύ.
 Όλα τα έζησες εκεί. Η γειτονιά και τα αμέτρητα παιχνίδια, το μικρό δασάκι δίπλα στην αλάνα κι όλες σου οι παιδικές μινιατούρες ξεπετάγονται σ’ αυτά τα μέρη. Είναι βαθιά φυλαγμένα στην ψυχή σου και σου δίνουν δύναμη να σκέφτεσαι πόσο μοναδικό σε έκαναν.

 Είσαι περήφανος όταν λες, «με καλομάθατε σίγουρα μα δε με κακομάθατε»! Όταν σκέφτεσαι την αγάπη που έχεις στον εαυτό σου, δεν μπορείς να βρεις άλλο λόγο για να νιώθεις έτσι παρά για τα τόσα υπέροχα πράγματα που σου προσέφερε.
 Πονάς όμως στη σκέψη των χρόνων που περνάνε και τρέμεις κάθε ασθένεια που μπορεί να την πάρει από κοντά σου. Καρδιοχτυπάς σε κάθε ξαφνικό τηλεφώνημα κι ανακουφίζεσαι όταν μαθαίνεις πως τελικά όλα είναι εντάξει. Τη βλέπεις να μεγαλώνει κι ανησυχείς όλο και περισσότερο, μήπως έρθει μία μέρα που δε θα τη βλέπεις πια καθόλου! Όταν δε θα την έχεις πια, κάθε στιγμή, θα σου θυμίζει πόσο πολύτιμο ήταν κάθε λεπτό που ήταν συνεχώς κοντά σου, ακόμη κι αν κάποτε δεν το αντιλαμβανόσουν.
 Και νιώθεις τόση αμοιβαία εξάρτηση από εκείνη που θες ν’ αδράξεις μαζί της την κάθε στιγμή που περνάει για όσα χρόνια μπορείς να την έχεις πλάι σου. Θέλεις να ξοδεύεις, όσο το δυνατόν περισσότερο χρόνο μαζί της. Δεν μπορείς να φανταστείς άλλη καλύτερη οικογένεια απ’ το δικό της πρόσωπο. Τώρα καταλαβαίνεις πόσο τυχερός στάθηκες που έγινες αυτός που είσαι τώρα χάρη στη δική της συμβολή.
 Ευχαριστείς το Θεό κάθε μέρα και είσαι ευγνώμων που την έχεις ακόμη στη ζωή σου. Που εξακολουθεί να σε μεγαλώνει μ’ αυτόν τον αγνό κι αυθεντικό τρόπο, που μόνο εκείνη ξέρει. Χαίρεσαι που βίωσε την κάθε ηλικία σου κι εξακολουθεί να σε καμαρώνει, όσο ακόμα εξελίσσεσαι. Ποτέ σου δε θα μπορούσες να φανταστείς καλύτερη οικογένεια από εκείνη. Θα είσαι δίπλα της πάντα και για πάντα!

 Συντάκτης: Μαίρη Νταουξή 
pillowfights.gr

Σάββατο, 15 Φεβρουαρίου 2020

Κόλλησαν οι πληρωμές των συνδεδεμένων ενισχύσεων, σιγή ιχθύος από τις αρμόδιες αρχές για την καθυστέρηση



Καμία πίστωση λογαριασμού δεν πραγματοποιήθηκε μέχρι το βράδυ της Παρασκευής 14 Φεβρουαρίου, παρά τις διαβεβαιώσεις που υπήρχαν και το κλίμα που είχε δημιουργηθεί εκ μέρους των αρμοδίων ότι το «πακέτο» ύψους 59 εκατ. ευρώ οδεύει άμεσα προς πληρωμή. 

Η ευθύνη για την καθυστέρηση βαρύνει προφανώς το μηχανογραφικό σύστημα και τον ΟΠΕΚΕΠΕ, καθώς, μέχρι αργά το βράδυ στην Τράπεζα Πειραιώς δεν υπήρχε καμιά εντολή (δισκέτα) για τις συγκεκριμένες πιστώσεις. Η απουσία σαφούς προγραμματισμού εκ μέρους των υπευθύνων και το έλλειμμα σταθερής ενημέρωσης για τα θέματα αυτά, κάνει πολύ συχνά δύσκολη και τη δουλειά των συντακτών των μέσων ενημέρωσης που γράφουν για αγροτικά θέματα

Την ψώνισε το νούμερο εντελώς....Πρώην βουλευτής των ΑΝΕΛ πάει για... αρχηγός του ΛΑΟΣ


Η  αποχώρηση του Γιώργου Καρατζαφέρη από την προεδρία σηματοδοτεί μια νέα αρχή και ο ίδιος θέλει να δώσει τα ηνία στη νέα γενιά» ανέφερε, διευκρινίζοντας ωστόσο ότι ο Γιώργος Καρατζαφέρης θα παραμείνει στο κόμμα και θα έχει ρόλο συμβουλευτικό.

«Έχω εκφράσει ανοιχτά την πρόθεσή μου στον πρόεδρο και στα μέλη του ΛΑ.Ο.Σ. να είμαι παρούσα στις επόμενες πολιτικές εξελίξεις.
»Καλό θα ήταν να φυσήξει λίγο γυναικείος μακεδονικός αέρας από τη Θεσσαλονίκη.
»Θα είμαι παρούσα, φυσικά πάντοτε με κάποιες προϋποθέσεις.
»Εάν είναι ένα ανοιχτό συνέδριο και όχι κλειστό.

»Θα δούμε και τις υπόλοιπες υποψηφιότητες», ανάφερε η κ. Ξουλίδου.»Έχουμε βαρεθεί τα κλειστά συνέδρια τύπου club (…) Ο πρόεδρος δεν αποκλείει κανέναν που θέλει να ηγηθεί.
Οι αποφάσεις, σύμφωνα με την κ. Ξουλίδου, θα ληφθούν στο συνέδριο του ΛΑ.Ο.Σ, που έχει οριστεί για τις 28 Μαρτίου, με σκοπό την αναδιοργάνωση και κάθοδο του κόμματος στις ερχόμενες εθνικές εκλογές.
Κληθείσα να σχολιάσει το πολιτικό σκηνικό, όπως διαμορφώνεται σήμερα, τόνισε, «για μένα δεν υπάρχει αριστερά και δεξιά, υπάρχουν Έλληνες και ανθέλληνες».
Χαρακτήρισε τη ΝΔ ως alter ego του ΣΥΡΙΖΑ, ενώ άφησε αιχμές και για το κόμμα του Πάνου Καμμένου:
«Με τους Ανεξάρτητους Έλληνες αυτό που συμβαίνει είναι πραγματικά περίεργο γιατί όταν ξεκινήσαμε σαν κίνημα, είχαμε τελείως διαφορετικές ιδέες, αλλά πιστεύω μας ένωνε ο πατριωτισμός.
»Δυστυχώς τώρα τους ενώνει κάποιους η καρέκλα και μόνο η καρέκλα και το πολιτικό τους μέλλον.
»Εγώ εκεί που φτύνω δεν ξαναγλείφω, δεν υπάρχει περίπτωση να συμπορευτώ μαζί τους».

Η Ήπειρος γοητεύει την Ινδία!!! Στην μεγάλη οθόνη η ταινία του Bollywood με Ζαγόρι, Σύβοτα και Πάργα! (trailer)

Και να που η Ήπειρος ταξιδεύει στις μεγάλες οθόνες της Ινδίας. Το Bollywood πριν από δύο χρόνια ανακάλυψε τα χιονισμένα τοπία του Ζαγορίου, τις μοναδικές κολυμπήθρες στο Πάπιγκο, την πολύχρωμη Πάργα και τα μαγευτικά τοπία στα Σύβοτα. Όλα αυτά όπως κι άλλα τοπία της Ελλάδας αποτέλεσαν το φυσικό σκηνικό για τα γυρίσματα ενός θρίλερ με τον τίτλο Mushkil. Και κάπως έτσι η Ήπειρος βρέθηκε να ταξιδεύει σε τόπους μακρινούς… Τα τοπία αυτά άλλωστε είναι που αποσπούν τις καλύτερες κριτικές εδώ και λίγο καιρό που προβάλλεται η ταινία, δείχνοντας ότι η καλύτερη προβολή και διαφήμιση για έναν τόπο είναι ο κινηματογράφος!
Όλα αυτά συμβαίνει εν αναμονή της άλλης μεγάλης και πολλά υποσχόμενης χολιγουντιανής παραγωγής που είχε φέρει στο Τσεπέλοβο τους διάσημους Ουάσιγκτον. Η ταινία του Χόλυγουντ που το μεγαλύτερο μέρος της έχει γυριστεί και πάλι στο Ζαγόρι αναμένεται στους κινηματογράφους τους επόμενους μήνες.
Το Bollywood ωστόσο είχε έρθει στην Ήπειρο έναν χρόνο νωρίτερα. Έκανε τα γυρίσματα το 2018.
Ο φημισμένος Ινδός παραγωγός Ραβίντερ Ντάρια επέλεξε να κάνει στην Ήπειρο μεγάλο μέρος των γυρισμάτων ενός θρίλερ με τον τίτλο Mushkil.
Πρόκειται για μια ταινία τρόμου, όπου "παντρεύει" την Ανατολή και την Δύση, προβάλλοντας ταυτόχρονα τις μοναδικές εικόνες του Ηπειρωτικού τοπίου.
Ο Ραβίντερ Ντάρια δραστηριοποιείται με μεγάλη επιτυχία στον ινδικό κινηματογράφο και οι ταινίες του έχουν σημειώσει μεγάλες εισπρακτικές επιτυχίες.
Για τα γυρίσματα της ταινίας είχαν βρεθεί στην Ελλάδα 45 άτομα από την Ινδία, παραγωγοί, σκηνοθέτες, ηθοποιοί, και άλλοι.
Ανάμεσά τους είναι οι διάσημοι Ινδοί ηθοποιοί Κουνάλ Ρόι Καπούρ και οι τρεις νεαρές ηθοποιοί Νάζια Χουσεΐν, Αρτσένα Σαστρί και Σάφακ Ναζ.
Η συνέχεια επί της οθόνης…

Στις 19 Φεβρουαρίου 2020 θα γίνει στη Φιλιππιάδα η παρουσίαση του βιβλίου του Ε.Αυδίκου "Οδός Οφθαλμιατρείου"


Ο ληστής Νταβέλης, η ληστεία της Βήσσανης Πωγωνίου και η λαϊκή μούσα



Οι ληστές, οι ληστείες, οι απαγωγές, τα λύτρα, είναι μια ιστορία με πολλά επεισόδια στην Ήπειρο από τον καιρό της Τουρκοκρατίας, μέχρι την πάταξη της ληστοκρατίας στη μεταπελευθερωτική περίοδο της δεκαετίας του 1920. Συχνά οι παράνομες και εγκληματικές πράξεις των ληστών συγχέονται με θρύλους και οι ληστές εμφανίζονται σαν προστάτες των φτωχών και αδυνάτων.
Ληστρικές επιδρομές με ληστείες, καταστροφές και απαγωγές αναφέρονται και στο Πωγώνι, και στην παράδοση μερικών χωριών διατηρείται η ανάμνηση τέτοιων περιστατικών με αφηγήσεις των δραματικών γεγονότων και του φόβου που ακολούθησε αυτά...
Μια τέτοια ιστορία έχει καταγραφεί στο Δολό με τον περιβόητο ληστή Χατζηγομάρα με την απαγωγή ενός παιδιού, την απαίτηση λύτρων και τελικά με τη σφαγή του παιδιού. Κατάλοιπα του φόβου και των συνεπειών των ληστειών εκείνων των χρόνων, αποτελούν οι κατασκευές και τα μέτρα ασφαλείας των παλιών σπιτιών με τις βαριές πόρτες, τις σιδεριές στα παράθυρα, τα μικρά παράθυρα των ισογείων, τις αμπάρες (ρούμπανους), τους ψηλούς μαντρότοιχους και άλλα. Ένα τέτοιο γεγονός, μια μεγάλη ληστεία, ήταν εκείνη που έγινε στη Βήσσανη από τον ληστή Νταβέλη και τη συμμορία του, το 1881 στις 27 Απριλίου. Περιγραφή της ληστείας και των συνεπειών γράφτηκαν στο «Νεολόγο» Κωνσταντινούπολης στις 9 Μαΐου. 

Η συμμορία του Νταβέλη με 200 άτομα, πέρασε από τους Κακουσιούς (Άγιο Κοσμά) και μπήκε στη Βήσσανη όπου άρχισε τη λεηλασία και τους εμπρησμούς. Αφού ολοκλήρωσαν τη λεηλασία και τις καταστροφές, φόρτωσαν 50 ζώα με τα κλοπιμαία, πήραν και 14 ή 21 ομήρους, άνδρες και γυναίκες κι έφυγαν. Για την απελευθέρωση των ομήρων, οι ληστές ζήτησαν λύτρα. 

Σχετικά με τη ληστεία της Βήσσανης, από τον ληστή Νταβέλη, η λαϊκή μούσα άφησε τη δική της περιγραφή. Σε έναν φάκελο με διάφορες σημειώσεις του Γιώργου Κωστούλα από τη Μερόπη, που μου παρέδωσε η θυγατέρα του Αναστασία, βρέθηκε και μια καταγραφή σχετική με τη ληστεία της Βήσσανης και πως τραγουδήθηκε από τη λαϊκή μούσα και χορεύτηκε στο χωριό Μερόπη, όπως το θυμόταν ο Γιώργος Κωστούλας. Το σχετικό γραφτό κείμενο παρατίθεται όπως ακριβώς είναι στο χειρόγραφο. 
Κωνσταντίνος Χ. Κωστούλας 

Ο ληστής Νταβέλης 
Που δεν ξέρουμε ήταν ο Νταβέλης της Πεντέλης Αττικής ή άλλος πήρε ψεύτικα το όνομα του, για να φοβερίζει τους τόπους που πατούσε όπως πάτησε τη Βήσσανη της επαρχίας Πωγωνίου και βγήκε και το τραγούδι του κι εγώ το χόρεψα στο μεσοχώρι του χωριού μου. 

Όσα κακά κι αν έκαμες, Νταβέλη - Νταβέλη, 
Όλα συγχωρεμένα, Νταβέλη καπετάνιε. 
Κι ένα κακό που έκαμες 
Αυτό δε συχωριέται 
Που πάτησες τη Βήσσανη 
Αυτό τ' αρχοντοχώρι. 
Πήρες μανάδες με παιδιά 
Και πεθερές με νύφες 
Επήρες και μια νιόνυφη 
Νύφη του Καραγκιόζη 
Νύφη με τα χρυσά φλωριά 
Με τ' άσπρα τα σιαγιάκια 
Τους πήρες και τους έφτασες 
Μες τα βουνά του Γράμμου 
Και τρεις χιλιάδες γύρεψες 
Φλωριά για να σου φέρουν. 
Κι αν δε σου φέρουν τα φλωριά 
Θα στείλεις τα κεφάλια 
Μες το σακί δεμένα. 
Σαράντα μούλες φόρτωσες 
Με τζιοβαϊρικά τους Καζάντια 
απ' την Πόλη μας Καζαντισμένα μ' ίδρω 
Χαλιά κεμέρια ασημικά Φλωκάτινες βελέντζες. 
Και σού 'στειλαν και τα φλωριά 
Με τον Λάμπρο-Κωστούλα 
Που ήτανε Ρομπατινός 
Με πίστη πωγωνίσια. 
Τόσα φλωριά δε δίνονταν 
Χωρίς να το χουν μπέσα 
ο Λάμπρος ήταν κι έξυπνος 
Μην του τα πάρουν άλλοι 
Και τα 'βαλε μες τα μαλλιά 
Βαθιά μες τα ποκάρια 
Κάθε ποκάρι εκατό φλωριά 
Δεμένα σε μασούρια. 
Τα φόρτωσε στη μούλα του 
Κίνησε για τον Γράμμο. 
Στην Βίγλα όμως τον έπιασε 
Ληστής Χατζη-Γομάρας 
Τουρκαλβανός η πίστη του 
Με δέκα παλικάρια 
Γιατί ήξερε πως θα διαβούν Φλουριά για τον Νταβέλη. 
Τον Λάμπρο τον εγνώριζε 
Γιατί 'χε τσελιγκάτο 
Και σαν εφιληθήκανε Φιλορωτάει και κρένει. 
Που πας μωρ' Λάμπρο για καλό; 
Πάνω μαλλιά στην Κόνιτσα 
Να πάρω κάνα σάισμα 
Να σκεπάσω τα αγγόνια 
Που 'γιναν είκοσι τρία 
Τέσσερεις λεβέντες πάντρεψα 
Και μια θυγατέρα 
Κι εγιόμισε το σπίτι μου 
Με τι να τα σκεπάσω. 
Και του 'δωσε το χέρι του 
Με το καλό να πάει. 
Και πήγ' ο Λάμπρος κι έφερε 
Όλους τους Βησσανιώτες 
Αφού 'χει δώσει τα φλωριά 
Εις τον ληστή Νταβέλη. 
Και τότε 'στησαν το χορό 
Στον πλάτανο από κάτω 
Ο Λάμπρος - α - μπροστά μπροστά 
Χόρεψε πρώτος - πρώτος. 

Και συμπληρώνει ο Γ. Κωστούλας:
Κι όλα αυτά, μας τα μολογήθηκε μες τη γωνιά στη θράκα μια βαρυχειμωνιά που ήμασταν μαζεμένα τα εγγονάκια, μικρά, όταν τότε έγινε το ελληνικό στο σκλαβωμένο Πωγώνι και σαν να μας τα μολογάει σήμερα μου 'ρχεται στο νου μου που είναι 64 χρόνια πριν. «Ο Λάμπρος εκπαιδεύτηκε με τον ξάδερφό του Ζώη, 50 χρόνια στο Αρχοντοχώρι Βήσσανη αργαστηριάρης με το βελόν, με το μαχαίρι χασάπης, με την παλάντζα τη σωστή, το γράψμμο το ίσιο. Και άλλα μολογήματα ελπίζω να γράψω. Όλα δε τα (φορτώματα της αρπαγής τα πήγαν στη Λάιστα, στο σπίτι του γιατρού Μέρτζιου, που είχε αυλόπορτα μεγάλη και από τα όσα αναφέρω παραπάνω μέσα στα αρπαγμένα βρέθηκε και μια σαρμανίτσα χρυσή όπου την είχε στείλει από την Κωνσταντινούπολη ένα άρχοντας Βησσανιώτης να βάλει το νεογέννητο που θα αποκτούσε η γυναίκα του στη Βήσσιανη. Εκεί, έγινε η διανομή στα παλικάρια που ήταν όλοι 60. Ο γιατρός Μέρτζιος τα είχε μολογήσει στα παιδιά του που είναι δικηγόροι στα Γιάννενα, όλα και μου τα μολόγησε κι εμένα που τα γράφω ο Δημήτριος Μέρτζιος, παιδί του γιατρού Μέρτζιου».

Σημειώσεις
Ο λήσταρχος Γιώργος Νταβέλης που έκανε τη ληστεία της Βήσσανης, δεν έχει καμία σχέση με το γνωστό ληστή Χρ. Νταβέλη της Στερεάς Ελλάδας και της Πεντέλης της Αττικής.
• Το τραγούδι που αναφέρει ο Γεώργιος Κωστούλας δεν διατηρήθηκε σαν μουσική μελωδία γιατί μάλλον τραγουδιόταν με το στόμα και χορεύονταν επίσης τραγουδιστά. Η Αναστασία Χρ. Κωστούλα το γένος Μούστου, από το Δολό, θυμάται πως και στο Δολό τραγουδιόταν και χορεύονταν τραγουδιστά το τραγούδι του Νταβέλη για τη Βήσσανη.
• Κάτι ανάλογο έγινε και με τα τραγούδια του Μπότσαρη για την περίοδο που έμεινε στο Κακόλακκο ως διοικητής του Πωγωνίου.
Η έλλειψη «ηρωικού» στοιχείου στην πράξη του Νταβέλη στη Βήσσανη, καθώς και η απουσία «κοινωνικού» στόχου δεν τον καταξίωσε στη συνείδηση των Πωγωνίσιων. Και παρόλο που η λαϊκή μούσα τον χαρακτηρίσει «καπετάνιο» του το λέει από την αρχή πως αυτό που έκανε «δε συγχωριέται».
Ο Γεώργιος Νταβέλης ως αρχιληστής έδρασε με την ομάδα του και σε άλλες περιοχές και κυρίως στο Ζαγόρι, όπου λήστεψε πολλά χωριά, βασάνισε ανθρώπους, έκαψε σπίτια, πήρε λύτρα, περί τις 30.000 λίρες και συντέλεσε στην ερήμωση του Ζαγορίου με τη φυγή πολλών οικογενειών.
• Αυτή την κακή φήμη θέλησε αργότερα να διορθώσει ο Γ. Νταβέλης, όταν έλαβε μέρος στον πόλεμο του 1897 και στον Μακεδονικό αγώνα ως οπλαρχηγός αποσπάσματος.
• Ο Γ. Νταβέλης, γεννήθηκε στη Γαλατεινή Σιάτιστας, το 1848 και πέθανε το 1923. Για τη συμμετοχή του στους αγώνες σε Θεσσαλία και Μακεδονία κατά των Τούρκων τιμήθηκε από το Ελληνικό Κράτος.
• Είναι βέβαια άγνωστος ο δημιουργός του τραγουδιού αυτού για τη ληστεία της Βήσσανης, αλλά αποτελεί περιγραφική καταγραφή των γεγονότων όσο και των κοινωνικών σχέσεων και της ζωής των κατοίκων της εποχής εκείνης. Δίνει ακόμη ένα μέτρο του πλούτου της Βήσσανης «καζαντισμένον με ίδρω» που υπολογίζεται σε χιλιάδες φλωριά, ακόμη και σε χρυσή σαρμανίτσα. Αυτός ο πλούτος που ασφαλώς ήταν φημισμένος και γνωστός προσήλκυσε την προσοχή των ληστών και προετοίμασε την επιδρομή. «Χαλιά, κεμέρια, ασημικά, φλωκατινές βελέντζες, καζάντια από την Πόλη», δεν κρύβονται. Γι' αυτό και η λαϊκή μούσα μιλάει «γι' αυτό το αρχοντοχώρι». Είναι, άλλωστε, η περίοδος που το Πωγώνι γνωρίζει γενικά μια ακμή που προέρχεται από το «μεταναστευτικό χρήμα» των Πωγωνίσιων από τις επιχειρηματικές δραστηριότητες στην Πόλη, τη Βλαχιά και σε άλλες περιοχές. Μια εποχή που πέρασε ανεπιστρεπτί και που η ανάμνηση αποτυπώνεται σε μερικά εναπομείναντα «αρχοντόσπιτα» και σε μια διάχυτη παράδοση στη ζωντανή ιστορία της επαρχίας.
• Το τραγούδι του Νταβέλη είναι κι αυτό μια καταγραφή μιας εποχής και σαν τέτοια καταχωρείται σε αυτή την έκδοση.
Βιβλιογραφία:
-Σπ. Στούπη: Πωγωνισιακά και Βησσανιώτικα -Εφημερίδα «Φωνή της Ηπείρου» -Περιοδικό «Ηπειρωτική Εστία», τόμοι 12, 14. -Ι.Λαμπρίδη «Μελετήματα».
Πωγωνίσια Βιβλιοθήκη 13 - Πωγωνιακά Χρονικά, τόμος 3, Ιωάννινα 2001 

Κωνσταντίνος Κωστούλας, Συγγραφέας

Εκδήλωση της Ι.Μ. Νικοπόλεως & Πρεβέζης στη Φιλιππιάδα με θέμα " Υπάρχει σχέση στο γάμο; "

Τα γομαράγκαθα. Το Λαογραφικό Σημείωμα της εβδομάδας


Γράφει ο Χρήστος Α. Τούμπουρος

Είναι αλήθεια πως η φύση διαθέτει ένα ισχυρό θεραπευτικό οπλοστάσιο. Οι ευεργετικές ιδιότητες των βοτάνων είναι γνωστές από την αρχαιότητα, αφού όλοι οι αρχαίοι πολιτισμοί χρησιμοποιούσαν τα βότανα για την αντιμετώπιση πολλών παθήσεων. 
Το γαϊδουράγκαθο ή γομαράγκαθο είναι το φυτό που καταναλώνεται από τους όνους, τα γαϊδούρια. Το συναντούμε και με τα ονόματα Κουφάγκαθο, Αγκάβατο ή Σίλυβο και η επιστημονική του ονομασία είναι (Silybum marianum – Σίλυβο το Μαριανό). Είναι ένα διετές ακανθώδες φυτό που φθάνει σε το ύψος το 1,5μ. Τα φύλλα του είναι πράσινα με χαρακτηριστικά άσπρα σημάδια σα φλέβες και λουλούδια με βυσσινί χρώμα. Eίναι γνωστό βότανο για τη διατήρηση της καλής υγείας στο συκώτι και στο δέρμα χάρις στην αντιοξειδωτική και αντιφλεγμονώδη δράση του.

Το γομαράγκαθο λοιπόν δεν το χρησιμοποιούσαν και τόσο όπως φαίνεται οι πρόγονοί μας για τις θεραπευτικές του ικανότητες. Αυτές έγιναν γνωστές τελευταία. Παλιότερα το θεωρούσαν βρομόχορτο και μάλιστα ήταν σημάδι δυσφορίας συνεχόμενης πίκρας. «Αυτό π’ μού ‘κανε το ‘χω αγκάθ’, τι αγκάθ’ γομαράγκαθο, μέσα μ’ και μ’ αγκυλών’ συνέχεια». Αγκύλωνε ξεαγκύλωνε «εφύετο» σε ακαλλιέργητα χωράφια τα οποία μαζί με τις παλαμωνίδες τα έκανε σχεδόν μη προσβάσιμα. Η παροιμία «Η γκαμήλα, αν θέλει γομαράγκαθα, ας μικρύνει το λαιμό της», είναι ασφαλώς εισαγόμενη. Δεν υπήρχαν και δεν υπάρχουν γκαμήλες στον Ηπειρώτικο χώρο. Απλά λέγεται για το οικουμενικό του νοήματος, όταν θέλει κάποιος να αποκτήσει ή να πετύχει κάτι πρέπει να ενεργοποιηθεί ο ίδιος και να μην περιμένει από τους άλλους. 

Τεκμήριο μοναδικό αποτελεί τα όσα γράφει ο Κώστας Κρυστάλλης στο διήγημά του «Πρωτομαγιά στα Γιάννενα» που το κατατάσσει στα βρομόχορτα. «Τα πλειό ψηλότερα, τα πλειό χοντρότερα γομαράγκαθα και τα βρωμόχορτα όλα  τα βρ απιθωμένα ‘ ςτην κλειστή πόρτα του σπητιού κσι τ’ αργαστηριού του.» 

Είναι αλήθεια ότι σε μια συζήτηση, αν ένας από τους συνομιλητές «λέει, λέει, λέει… και δεν σταματά…» τον αποκρούουμε με τη φράση «γλιστρίδα έφαγες;» Πιστεύεται δηλαδή ότι η κατανάλωση γλιστρίδας ή αντράκλας δημιουργεί ευφράδεια και ταχύτητα λόγου. Αν δεν σταματά υπάρχει η λύση. «Σταμάτα μη σου βάλω κανένα γομαράγκαθο στο στόμα». 
Ο παππούς μου, εκτελώντας εντολή της γιαγιάς, πολλές φορές μάζευε γομαράγκαθα. Τα ήθελε η γιαγιά, τα χρησιμοποιούσε ως εργαλείο στις «μαντικές της εργασίες». Και μάλιστα ο παππούς έπαιρνε εντολή να πάει πέρα μακριά στ’ αμπέλ’, εκεί όπου το παράτησε και βοσκάν μόνο τα μπ’λάρια του Λάμπρου. «Το παράτ’σες και έμ’νε χέρσο και μόνο γομαράγκαθα βγαίνουν». Και πήγαινε και γέμιζε μια μεγάλη πάνινη σακούλα και τα έφερνε σπίτι. Τα περιλάμβανε η γιαγιά και τα τακτοποιούσε ή τους τακτοποιούσε όλους «δια των ιερών και αφοριστικών της ενεργειών».
Πολλές φορές έβλεπα εκεί στο κατώι του σπιτιού αρμαθιές από σκόρδα, κρεμμύδια. Αλλού ματσάκια τσάι και σακουλάκια με χαμομήλι. Παραπέρα βότανα αποξηραμένα, ακόμη και γομαράγκαθα. Γι’ αυτά είχε πάντα την απορία. «Καλά όλα τα άλλα. Και τα γομαράγκαθα;» Δεν τόλμησα ποτέ να ρωτήσω. Όλα ήταν υπό την επιμέλεια της γιαγιάς και κάθε πράξη της την κάλυπτε «πέπλος μυστηρίου». Μια φορά το έφερε η τύχη να μάθω… Είχα αρρωστήσει και με είχε πιάσει ένας ασταμάτητος βήχας. Ανέπνεα βήχοντας και έβγαζα ήχο σαν λάλημα. «Δεν ακούς το παιδί λαλάει σαν κοκόρ’ από τον βήχα; Καρκαλέτσ’ έχ’. Φέρε να του βράσουμε γομαράγκαθο». 
Μόλις τα άκουσα αυτά εγώ, πήδησα από το παράθυρο και «από δω πάν’ οι άλλ’». Με έκαναν Θεό για να ξαναμπώ στο σπίτι. Δεν ήθελα να πιω τίποτε, ακόμη και νερό για πολλές μέρες. Φοβόμουν για το αφέψημα της γιαγιάς. Αυτά τότε… Σήμερα στη σύγχρονη βοτανοθεραπευτική το γαϊδουράγκαθο είναι αληθινά το κύριο θεραπευτικό που χρησιμοποιείται για την προστασία του συκωτιού από λοιμώξεις, κατανάλωση οινοπνευματωδών ή ακόμη και σε χημειοθεραπείες. Κάτι ήξεραν και οι παλιοί…




Χρήστος Α. Τούμπουρος

Παρασκευή, 14 Φεβρουαρίου 2020

Διάσπαση κτηνοτρόφων, αποχωρούν οι αγελαδοτρόφοι της ΕΦΧΕ από τον ΣΕΚ


Ανακοινώθηκε η απόφαση αποχώρησης της Ένωσης Φυλής Χολστάιν Ελλάδας (Ε.Φ.Χ.Ε.) από τον Σύνδεσμο Ελληνικής Κτηνοτροφίας (Σ.Ε.Κ.). Όπως δήλωσε στον ΑγροΤύπο ο πρόεδρος της Ε.Φ.Χ.Ε. κ. Ηλίας Κοτόπουλος, «δεν υπήρχε καμιά επικοινωνία με τον ΣΕΚ και δεν είδαμε ενδιαφέρον από αυτούς για τα προβλήματα της αγελαδοτροφίας. Μετά από αυτό αποφάσισε η διοίκηση να προχωρήσει στην αποχώρηση».  
Σε σχετική ανακοίνωση που εξέδωσε η Ε.Φ.Χ.Ε. αναφέρει τα εξής:
Είναι φανερό ότι κύρια προτεραιότητα του Σ.Ε.Κ., όπως προκύπτει και από τα θέματα που προωθούνται στην εκάστοτε πολιτική ηγεσία του ΥπΑΑΤ, είναι ο κλάδος της αιγοπροβατοτροφίας ενώ η ενασχόλησή του με ζητήματα του κλάδου της γαλακτοπαραγωγού αγελαδοτροφίας, την οποία και εκπροσωπούμε, είναι μηδενική. Ενδεικτική, είναι η παντελής απουσία επικοινωνίας και ενημέρωσης από μέρους του Σ.Ε.Κ. για θέματα του χώρου μας.
Για τους λόγους αυτούς, είμαστε υποχρεωμένοι να παραιτηθούμε από μέλος του Σ.Ε.Κ. και να προχωρήσουμε σε ανεξάρτητη δράση, προκειμένου να είμαστε σε θεσμική θέση να απαντήσουμε με επάρκεια στα φλέγοντα και ιδιαίτερης φύσης ζητήματα που απασχολούν τον κλάδο της γαλακτοπαραγωγού αγελαδοτροφίας. 
Άμεσος στόχος μας είναι να αιτηθούμε από την ηγεσία του ΥπΑΑΤ τη συμμετοχή της Ένωσης Φυλής Χολστάιν Ελλάδας σε όλους τους σχετικούς οργανισμούς του, προκειμένου να υπάρχει ουσιαστική και αντιπροσωπευτική εκπροσώπηση των Ελλήνων παραγωγών αγελαδινού γάλακτος.

Παϊσιάδης Σταύρος

Επιστολή Ανεξαρτητοποίησης του Δημ. Συμβούλου Δήμου Ζηρού Βασίλειου Ευθ. Κώνστα


Κύριε Πρόεδρε του Δημοτικού Συμβουλίου
Αγαπητοί συνάδελφοι
Πραγματοποιήθηκε στις 29 Ιανουαρίου 2020 συνεδρίαση Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Ζηρού.
Ήταν μια σημαντική συνεδρίαση κυρίως γιατί μετά από πρόταση της παράταξής μας συζητήθηκε το μείζον θέμα της Δομής φιλοξενίας προσφύγων που λειτουργεί στο Δήμο Ζηρού.
Λόγω ανωτέρας βίας δεν μπόρεσα να παραβρεθώ δεδομένου ότι ο ιός της γρίπης με είχε καθηλώσει στο κρεβάτι.

Όταν μου ανακοινώθηκε, έξι ημέρες πριν τη συνεδρίαση, η απόφαση του επικεφαλής της παράταξης να τεθεί το εν λόγω θέμα στην συνεδρίαση, εξέφρασα τις επιφυλάξεις μου για τον λίγο χρόνο που είχαμε προκειμένου να συγκεντρώσουμε στοιχεία, να τα επεξεργαστούμε, να διατυπώσουμε επιχειρήματα και να καταλήξουμε ως παράταξη στην τελική τεκμηριωμένη πρόταση.
Επισήμανα τον κίνδυνο, λόγω χρονικής πίεσης και ενδεχόμενης πλημμελούς προετοιμασίας, να μην ανταποκριθούμε στις απαιτήσεις του θέματος και να εκτεθούμε έναντι των Δημοτών.
Η διαβεβαίωση που έλαβα ήταν πως ο επικεφαλής της παράταξης είχε τα στοιχεία που χρειάζονταν, τα οποία ζήτησα να μου αποσταλούν στο email προκειμένου να τα μελετήσω και να τα αξιολογήσω για να καταθέσω στην παράταξη την άποψή μου, τα επιχειρήματά μου και τις προτάσεις μου.
Δυστυχώς τα στοιχεία δεν μου στάλθηκαν ποτέ.
Όταν ζήτησα εξηγήσεις από την ηγεσία της παράταξης η απάντηση που έλαβα ήταν πως δεν υπήρχαν στοιχεία και πως δεν απαιτούνταν γιατί θα τοποθετούνταν ο επικεφαλής ο οποίος γνώριζε πολύ καλά το θέμα.
Το γεγονός πως παρότι έλαβα διαβεβαίωση για ύπαρξη στοιχείων και με αυτή την προϋπόθεση συναίνεσα στην κατάθεση του θέματος ενώ τελικά στοιχεία δεν υπήρχαν αποτέλεσε το πρώτο ατόπημα το οποίο θεώρησα ότι ήταν σε προσωπικό επίπεδο και παρότι δεν ήταν η πρώτη φορά που συνέβαινε, το παρέβλεψα για το καλό της παράταξης.

Μετά το τέλος της συνεδρίασης αξιόπιστοι φίλοι της παράταξης, τους οποίους εμπιστεύομαι απόλυτα και οι οποίοι παρευρίσκονταν στην αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου, επικοινώνησαν μαζί μου και μου εξέφρασαν την έντονη απογοήτευση για τον χειρισμό του θέματος τονίζοντας ότι η παράταξή μας εμφανίστηκε κατώτερη των περιστάσεων και απροετοίμαστη για μια τόσο σοβαρή συζήτηση.
Μου είπαν δηλαδή ότι η εισήγηση επί του θέματος ήταν απογοητευτική, η έλλειψη στοιχείων και επιχειρημάτων εμφανής, η διάθεση για ουσιαστική αντιπολίτευση ανύπαρκτη με αποκορύφωμα την μη κατάθεση συγκεκριμένης πρότασης για ψήφιση.
Αυτό αποτέλεσε το δεύτερο και μεγαλύτερο ατόπημα το οποίο δεν μπορούσα να παραβλέψω ούτε να συγχωρήσω γιατί έβλαψε ανεπανόρθωτα την αξιοπιστία και το κύρος της παράταξης και κατ’ επέκταση και όλων των μελών της.

Ο επικεφαλής της παράταξης με τους χειρισμούς του δεν κατάφερε ούτε στο ελάχιστο να αναγκάσει τον Δήμαρχο να δώσει εξηγήσεις για όσα δεν έχει θελήσει ή δεν έχει μπορέσει να κάνει τόσα χρόνια ώστε να μετατρέψει τη δομή φιλοξενίας από πρόβλημα σε πηγή πολλαπλού οφέλους προς την τοπική κοινωνία.
Δεν κατάφερε να θέσει προ των ευθυνών του ένα Δήμαρχο ο οποίος είχε συναινέσει στην ίδρυση της Δομής και παρά την αρχική του διαβεβαίωση για προσωρινή λειτουργία της, τελικά αποδέχθηκε τη μόνιμη λειτουργία και την αύξηση του αριθμού των προσφύγων πολύ πάνω από το προβλεπόμενο όριο χωρίς ανταποδοτικά οφέλη, χωρίς να εξασφαλίσει αναβάθμιση της πρωτοβάθμιας περίθαλψης στα Κέντρα Υγείας του Δήμου, χωρίς να επιτύχει ενίσχυση των Αστυνομικών δυνάμεων για να βελτιώσει το επίπεδο ασφάλειας των Δημοτών , αλλά αντίθετα ως Δήμος παρέχει στη Δομή υπηρεσίες, όπως η συλλογή των απορριμμάτων, οι οποίες επιβαρύνουν οικονομικά τους Δημότες.

Μετά από όλα αυτά ζήτησα να συνεδριάσει άμεσα η παράταξη προκειμένου να συζητήσουμε το συγκεκριμένο θέμα αλλά και άλλα γενικότερα προβλήματα που εμφανίζουμε, να εκτιμήσουμε την υπάρχουσα κατάσταση, να προβούμε στις απαραίτητες διορθωτικές κινήσεις και να αλλάξουμε στρατηγική ώστε η παράταξη να βγει από το αδιέξοδο στο οποίο έχει περιέλθει.
Την Παρασκευή 07 Φεβρουαρίου στη συνεδρίαση της παράταξης κατέθεσα τους προβληματισμούς μου και αντί να συζητήσουμε επ’ αυτού δέχθηκα από τον επικεφαλής μια αδικαιολόγητη προσωπική επίθεση με προσβλητικούς χαρακτηρισμούς περί εκ μέρους μου μειωμένης αντίληψης, περί πολύ χαμηλού επιπέδου συζήτησης κ.λπ.
Στη μέχρι τώρα πορεία μου, παρότι έχω περάσει από πολύ δύσκολες Υπηρεσιακές καταστάσεις δεν έχω επιτρέψει σε κανένα να με προσβάλλει και φυσικά δεν προτίθεμαι να το επιτρέψω σε κάποιον ο οποίος σε μια πρωτοφανή εκδήλωση αχαριστίας αντί να αναγνωρίσει την προσφορά μου στην παράταξη με στοχοποιεί και μου αποδίδει τους παραπάνω χαρακτηρισμούς.
Το αποκορύφωμα όλων ήταν ότι μου καταλόγισε, και μάλιστα δύο φορές, πως εγώ αποτελώ το μοναδικό πρόβλημα της παράταξης, η οποία κατά τα άλλα λειτουργεί άψογα.
Με αυτά τα δεδομένα και αφού με θεωρούσε ως το μοναδικό πρόβλημα της παράταξης του ζήτησα να καταθέσει πρόταση διαγραφής μου και να προχωρήσει στην προβλεπόμενη δημοκρατική διαδικασία ώστε οι Δημοτικοί Σύμβουλοι της παράταξης να ψηφίσουν και να αποφανθούν επ’ αυτού.
Δήλωσα βεβαίως ότι θα αποδεχόμουνα την απόφαση της ολομέλειας όποια και αν ήταν αυτή.
Δεν το έπραξε ποτέ, αποδεικνύοντας πόσο υπολογίζει την άποψη των Δημοτικών Συμβούλων αλλά και πόσο πιστεύει στην τήρηση των Δημοκρατικών διαδικασιών.

Πιστεύω ακράδαντα πως η πρόοδος έρχεται μέσα από τη σύνθεση των διαφορετικών απόψεων και όπως είναι αυτονόητο με έναν επικεφαλής ο οποίος διακατέχεται από αντίθετη νοοτροπία και χαρακτηρίζει πρόβλημα την κατάθεση κάθε διαφορετικής άποψης, εγώ δεν μπορώ να συνυπάρξω.
Δεν μπορώ να συνυπάρξω γιατί από τη μακροχρόνια άσκηση Διοίκησης στον Δημόσιο Τομέα, και μάλιστα από θέσεις υψηλής ευθύνης, έχω διαπιστώσει ότι καλός και επιτυχημένος Ηγέτης είναι αυτός που αξιοποιεί όλους τους συνεργάτες του ανάλογα με τα προσόντα και τις δυνατότητές τους και όχι μόνο ένα στενό κύκλο συνεργατών του με τους οποίους συνδέεται με ιδιαίτερη προσωπική σχέση.
Καλός Ηγέτης είναι αυτός που στις επιτυχίες αποδίδει τα εύσημα στους συνεργάτες του και στις αποτυχίες αναλαμβάνει την ευθύνη, αναλύει την κατάσταση και προβαίνει σε διορθωτικές κινήσεις δίνοντας χώρο σε νέες ιδέες και δεν παραμένει αγκιστρωμένος στην θέση του επιμένοντας στο ίδιο μοντέλο διοίκησης που έχει οδηγήσει δις στην αποτυχία.



Γνωρίζω ότι σε αυτή την πολιτική μου απόφαση κάποιοι θα αντιδράσουν, αλλά θα ήθελα να προειδοποιήσω όσους εξ ’αυτών επιχειρήσουν να μου αποδώσουν μομφή και να διασπείρουν ανυπόστατες φήμες, να μην βιαστούν να το πράξουν γιατί θα διαψευστούν πανηγυρικά και σε ενδεχόμενη προσβολή της τιμής και της αξιοπρέπειάς μου θα υποστούν και τις ανάλογες συνέπειες.
Το μέλλον του Δήμου μας όμως δεν πρέπει να το καθορίσουν αυτοί οι ελάχιστοι, πρέπει να το καθορίσουν οι πολλοί αξιόλογοι συνυποψήφιοι που γνώρισα κατά την προεκλογική περίοδο, άλλοι εκ των οποίων εκλέχτηκαν και άλλοι όχι, και οι οποίοι αποτελούν κεφάλαιο για τον τόπο μας αλλά δυστυχώς μετεκλογικά οι περισσότεροι εξ’ αυτών έχουν τεθεί από την παράταξη στο περιθώριο.
Πίστευα και πιστεύω ακόμη πως μαζί τους, αλλά και με όσους άλλους έχουμε κοινή θεώρηση των πραγμάτων και τις ίδιες ανησυχίες για το μέλλον του τόπου μας, θα μπορέσουμε να αλλάξουμε την κατάσταση προς το καλύτερο.

Επί του παρόντος είμαι υποχρεωμένος να κάνω αυτό που μου επιτάσσει η συνείδησή μου και το οποίο εν προκειμένω συμπίπτει με την άποψη της συντριπτικής πλειοψηφίας όλων όσων με εμπιστεύτηκαν, με στήριξαν, με τίμησαν με την ψήφο τους και μου έδωσαν τη δυνατότητα να είμαι μέλος αυτού του Δημοτικού Συμβουλίου.
Όλους αυτούς που με επέλεξαν να τους εκπροσωπώ, αλλά και γενικότερα όλους τους συνδημότες μου, τους διαβεβαιώνω ότι καμία παράταξη και κανένας παράγοντας δεν θα με φιμώσει.
Θα συνεχίσω να αγωνίζομαι, ως Ανεξάρτητος πλέον Δημοτικός Σύμβουλος, για ένα καλύτερο μέλλον του τόπου μας ασκώντας ουσιαστική και δημιουργική αντιπολίτευση, υπερψηφίζοντας κάθε θέμα που θα συμβάλλει στην αναβάθμιση του Δήμου μας και καταψηφίζοντας ταυτόχρονα κάθε τι που θα κινείται προς την αντίθετη κατεύθυνση.
Φιλιππιάδα 12-02-2020

Μετά τιμής

Βασίλειος Ευθ. Κώνστας
Ανεξάρτητος Δημοτικός Σύμβουλος

Δήμου Ζηρού

Σημείωση ROMIANEWS. Κύριε Κώνστα, γνωρίζοντας την πολύ επιτυχημένη επαγγελματική σας διαδρομή και ακούγοντας τα καλύτερα σχόλια για το ήθος σας από κοινούς φίλους, θεωρώ ότι θα προσφέρεται περισσότερα ως αανεξάρτητος Δημοτικός Σύμβουλος. Η πίστη μου πηγάζει από το γεγονός ότι τώρα δεν θα σέρνετε πίσω σας το βαρίδι μιας παράταξης που έχει μάθει να χορεύει μόνο τσάμικο. Στον συγκεκριμένο χορό όπως καλά θα γνωρίζετε ο επικεφαλής κάνει τα τσαλιμάκια και τους τούμπες του και οι υπόλοιποι τον κρατάνε και τον κοιτάζουν .