Παρασκευή, 2 Δεκεμβρίου 2016

1η Γιορτή Πολιτισμού «Μάνα Μουργκάνα». Απολογισμός για την εκδήλωση, απο την Ομοσπονδία Αποδήμων Μουργκάνας, το Σάββατο 17 Δεκεμβρίου 2016, και ώρα 18:00', στα γραφεία της, Γερανίου 44, Ομόνοια


Πρόσκληση

Η συμμετοχή των συμπατριωτών μας – και όχι μόνο - στις εκδηλώσεις της 1ης Γιορτής Πολιτισμού «Μάνα Μουργκάνα» αλλά και τα πλείστα θετικά σχόλια, τόσο στα ΜΜΕ όσο και τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης, μας γέμισαν ικανοποίηση για την προσπάθειά μας και μας έδωσαν την δύναμη για να προχωρήσουμε στην επόμενη διοργάνωση.
Με την βοήθεια και την ενεργό συμμετοχή όλων μας, είμαστε πεπεισμένοι πως η επόμενη διοργάνωση θα είναι ακόμη πιο επιτυχημένη και ότι ο στόχος της Γιορτής Πολιτισμού «Μάνα Μουργκάνα» θα επιτευχθεί απόλυτα σε βάθος χρόνου. Θα καταφέρουμε όχι μόνο να διατηρήσουμε και να διαδώσουμε την πολιτιστική μας παράδοση και τις μνήμες μας, αλλά και να διαμορφώσουμε τις συνθήκες ώστε να γνωρίσουν ακόμη περισσότεροι άνθρωποι τον τόπο μας!

Σας περιμένουμε, το Σάββατο 17 Δεκεμβρίου 2016, και ώρα 18:00, στα γραφεία της Ομοσπονδίας Μουργκάνας (Γερανίου 44 Ομόνοια), να θυμηθούμε και να συζητήσουμε για την 1η Γιορτή Πολιτισμού «Μάνα Μουργκάνα» και να ανταλλάξουμε ιδέες και προτάσεις για την 2η Γιορτή Πολιτισμού «Μάνα Μουργκάνα».
Θα είναι ιδιαίτερη χαρά να ανταμώσουμε και πάλι πολλοί μαζί!

romiazirou.blogspot.gr

Η Αδελφότητα Απανταχού Γοργομυλιωτών Πρέβεζας, διοργανώνει Χριστουγεννιάτικο πάρτυ, το Σάββατο 17 Δεκεμβρίου 2016, ώρα 22.30', στο OLD Aithrio CLUB, Σύρου 13, Κυψέλη, Αθήνα


Aνακοίνωση-Πρόσκληση

Σας περιμένουμε όλους στο Χριστουγεννιάτικο πάρτυ μας που θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 17 Δεκεμβρίου στο OLD Aithrio CLUB (οδός Σύρου 13,Κυψέλη ).Ώρα προσέλευσης 22:30'. ΕΙΣΟΔΟΣ :2 ΕΥΡΩ .Τιμή ποτού 6 ευρώ και μπύρας 4 ευρώ . Θα χαρούμε πολύ να σας δούμε όλους από κοντά,να ανταλλάξουμε ευχές και να διασκεδάσουμε λίγες μέρες πριν τα Χριστούγεννα. Να είστε όλοι εκεί !!!
Το Δ.Σ. της Αδελφότητας

Θα έρθουν τα Χριστούγεννα...

ipiros_243
                                                         
Ξημέρωναν Χριστούγεννα. Οι εκκλησιές σημαίνουν,/ κουνιούνται τα καμπαναριά, κι οι φωνές που βγαίνουν/ απ’ το βαθύ και δίπλα το κάθε καμπάνας στόμα,/ μοιάζουν χερουβικούς ψαλμούς, σαν απ’ το ουράνιο δώμα./ Χιλιάδες τα Χριστούγεννα τα τραγουδούν οι άγγελοι,/ και κάθε αχτίδα από ψηλά, που κάθε αστέρι στέλλει,/ μοιάζει αγγελική ματιά. (…) 
Κώστας Κρυστάλλης 

Θα σημάνουν και φέτος οι καμπάνες και θα φωτίσουν οι εκκλησιές, θα ψάλλουν οι ψαλτάδες το χαρμόσυνο άγγελμα που θα μας χρυσώσει η ελπίδα. Κι όλοι θα σμίξουν σε μια ανάταση ψυχής, -υπέρβαση της καθημερινότητας-̇ κι όλοι θα ευχηθούν ειρήνη, υγεία και ευτυχία, με βαθιά κατάνυξη και σεβασμό. Η γέννηση του Χριστού σηματοδοτεί και την ελπίδα για ένα αύριο καλύτερο, ανθρωπινότερο, όχι ειρηνοφόρο, αλλά ειρηνικό. 

«Καλές Γιορτές» ευχήθηκαν προγενέστερα, πολιτικοί, δήμαρχοι και πολιτικάντηδες, τρυποτούφοι και καρακάξες της πολιτικής. Πλείστοι θα αποστείλουν τις ευχές τους και ταχυδρομικώς. Καλό αυτό, να εισπράττει και το κατιτίς το ταλαίπωρο Ταχυδρομείο. (Δεν γνωρίζω, αν οι πολιτικοί εψήφισαν και απαλλάχτηκαν των ταχυδρομικών τελών. Αν κρίνω από τα τηλεφωνικά τέλη, που παρααπαλλάχτηκαν διά νόμου, βεβαίως βεβαίως, μάλλον το Ταχυδρομείο «θα πάρει την μπούτσκα με τον κύπρο». 

Εγώ, όμως, θα επιμείνω. Τα Χριστούγεννα είναι γιορτή του ανθρώπου, του πολιτισμού και της ανθρωπιάς. Όσο και να στουμπηθήκαμε από την περιρρέουσα ενταύθα και διεθνώς απανθρωπιά, η μνήμη μας καταβυθίζεται πίσω, πολύ πίσω, όταν μικρά παιδιά μας «έβαζε η μάνα τα γιορτινά μας» για να πάμε στην εκκλησιά, ανήμερα των Χριστουγέννων, κι από μέσα απαγγέλλαμε το ποίημα του Παλαμά. 


ipiros_244

Να ‘μουν του σταύλου έν’ άχυρο, ένα φτωχό κομμάτι/την ώρα π’ άνοιγ’ ο Χριστός στον ήλιο του το μάτι./Να ιδώ την πρώτη του ματιά και το χαμόγελό του,/το στέμμα των ακτίνων του γύρω στο μέτωπό του.(…) 
Κωστής Παλαμάς 

Και μοσχοβολούσαμε ευωδία που την απαλλοτριώναμε από το «θείο χέρι» του παππά – Νάσιου , που μέσα στο άγιο και κατανυκτικό κλίμα μας πρόσφερε το θείο αντίδωρο που εμπεριείχε όλη την ευωδιά του κόσμου. Μικρά κι άδολα παιδάκια νομίζαμε πως ο κόσμος θα καλυτερέψει τώρα με τη γέννηση του Κυρίου.

Δεν είχαμε ακόμα διαβάσει και τον Θουκυδίδη "ο πόλεμος γίνεται λιγότερο με όπλα και περισσότερο με χρήματα και η Σπάρτη δεν θα μπορέσει να ανταποκριθεί στις ανάγκες του πολέμου γιατί δεν διαθέτει πλούτο ", για να καταλάβουμε ότι μπροστά στο χρήμα οι ισχυροί δεν χαμπαριάζουν ούτε «έλευση θεανθρώπου» ούτε «ειρηνική συνύπαρξη ανθρώπων και λαών», αλλά βαράνε στο Δόξα πατρί και δεν υπολογίζουν ανθρώπινες ζωές προκειμένου «να τα οικονομήσουν.» 

Στην κοσμάρα μας, «ρομαντικοί μέχρι το μεδούλι» κάπως έτσι γιορτάζαμε τα Χριστούγεννα: 
Μες την αχνόφεγγη βραδιά/πέφτει ψιλό-ψιλό το χιόνι,/ γύρω στην έρμη λαγκαδιά/στρώνοντας κάτασπρο σεντόνι./Ούτε πουλιού γροικάς λαλιά,/ ούτ' ένα βέλασμα προβάτου,/λες κι απλωμένη σιγαλιά/είναι κει ολόγυρα θανάτου./Μα ξάφνου πέρα απ' το βουνό/γλυκός σημάντρου ήχος γροικιέται,/ ωσάν βαθιά απ' τον ουρανό/ μέσα στη νύχτα να σκορπιέται./Κι αντιλαλεί τερπνά-τερπνά/γύρω στην άφωνη την πλάση,/ και το χωριό γλυκοξυπνά/την Άγια μέρα να γιορτάσει. 
Κωνσταντίνος Χατζόπουλος «Χριστούγεννα του χωριού». 

ipiros_108

Αυτά μας έμαθαν, αυτά κάναμε. Δεν υπήρχε ενημέρωση. Πού να ξέραμε εμείς για πολέμους στο Βιετνάμ, στο Κογκό, για Απαρτχάιντ για αποκλεισμούς, σεισμούς, λιμούς και καταποντισμούς. Θεωρούσαμε μορφωμένο τον μπάρμα Γιώργο, που μας πουλούσε κουλούρια, γιατί είχε πάει και στα Ιεροσόλυμα. Και μας έλεγε ιστορίες, ώρες ολόκληρες. Δεν τέλειωναν ποτέ. Εκείνοι που ήταν αληθινά μορφωμένοι, δεν μπορούσαν να μιλήσουν. Τόσο απλά.

 Γι' αυτό και μεις στην προσευχή μας πάνω κάτω αυτά λέγαμε: «.Κάνε, καλέ θεούλη νάχουν όλα τα παιδάκια/ ένα ποταμάκι γάλα, μπόλικα αστεράκια, μπόλικα τραγούδια./Κάνε, καλέ θεούλη νάναι όλοι καλά/ έτσι που και μεις να μη ντρεπόμαστε για τη χαρά μας(.)
 Γ. Ρίτσος 

Τα περιμένουμε τα Χριστούγεννα. Ελπίζομεν... 
Είναι επόμενο να αναζητά ο Έλληνας την ελπίδα δια της Γεννήσεως του Σωτήρος. Σε τούτον τον τόπο, τον ελληνικό, από τους πιο κακοτράχαλους και ανηφορικούς, περπάτησαν μέσα από γιδόστρατες πολλά ελληνικά πόδια απαπούτσωτα. Στουμπήθηκαν, τρυπήθηκαν, μάτωσαν, αλλά δεν μολύνθηκαν, δεν λύγισαν, δεν κάμφθηκαν! Στυλώθηκαν! 

Τα περιμένουμε και για κάτι άλλο. Γι' αυτό που αναφέρει ο Τάσος Λειβαδίτης στη «Γέννηση». (1983): «Ένα άλλο βράδυ τον άκουσα να κλαίει δίπλα. Χτύπησα την πόρτα και μπήκα. Μου 'δειξε πάνω στο κομοδίνο ένα μικρό ξύλινο σταυρό. "Είδες - μου λέει - γεννήθηκε η ευσπλαχνία". Έσκυψα τότε το κεφάλι κι έκλαψα κι εγώ. Γιατί θα περνούσαν αιώνες και αιώνες και δε θα 'χαμε να πούμε τίποτα ωραιότερο απ' αυτό.». (Ανήκει στην ενότητα ποιημάτων «Ο αδελφός Ιησούς».) 

metsovo_130

Τη λέξη ευσπλαχνία την είπαμε, τη φωνάξαμε, συναισθανθήκαμε τη δυστυχία του άλλου και δείξαμε και διάθεση να βοηθήσουμε. Τα Χριστούγεννα μας τη θυμίζουν τη λέξη. 
Τη λέξη κι όχι το νόημα της λέξης. Γιατί η ευσπλαχνία δεν είναι για τον άνθρωπο. «Θηρίο τον λένε τον άνθρωπο. Κολοκύθια. Ποιο θηρίο, μωρέ; Έχει το θεριό μαχαίρια; Φκιάνει σκοτώστρες και τουφεκάει; Θηρίο. Βρισιά για τα θεριά!»
 (Μενέλαος Λουντέμης από το « Καληνύχτα ζωή).

 Γιατί η ευσπλαχνία δεν μετριέται με πόσα πτώματα προσφύγων θα εκβράσει η θάλασσα στη Μυτιλήνη και τη Κω ούτε πόσα πεινασμένα παιδάκια θα ταΐσουν οι γιαγιούλες στη Μυτιλήνη, για να τις βγάλουμε φωτογραφία και να τις μοστράρουμε στο, καθολικώς απαθές και απόλυτα ένοχο, ευρωπαϊκό γκουβέρνο. Οι γιαγιούλες έδειξαν ανθρωπισμό, οι άλλοι κτηνωδία. 

Θα μας επισκεφτούν και φέτος τα Χριστούγεννα. Λέω για «τους τεθλιμμένους», που θα αυτοανακηρυχθούν προστάτες των άπορων και κατατρεγμένων, των προσφύγων και των «διαβολοσπαρμένων». Πολλά θα πούνε, δε θα πούνε την αλήθεια. Δεν θα την πούνε και τώρα, όπως και τότε δεν την είπαν. 

Βουίζουνε τα φλόγιστρα του πετρελαίου. Ο Θωμάς/σφίγγει στα γόνατά του μια πατάτα/και καθαρίζει ήσυχα ήσυχα. Τ' άλλο του χέρι είναι κομμένο. /Κοιτάμε με την άκρη του ματιού το σκοπό που μπαίνει/μ' ένα φύσημα παγωμένου αέρα. Το σαγώνι του/θα τρέμει πίσω απ' το χακί κασκόλ./Σηκώνεις το γιακά της χλαίνης σου. Χιονίζει./Μια πλάκα φωνογράφου στο Διοικητήριο. Πιο μακριά/η σιωπή. Καλή νύχτα, καλά Χριστούγεννα./Συλλογιέσαι τ' άστρα πίσω απ' την καταχνιά/σκέφτεσαι πως αύριο μπορεί να σε σκοτώσουν./Μα απόψε αυτή η φωνή είναι μια τσέπη μάλλινη/χώσε τα χέρια σου./- Καληνύχτα, Θωμά, καλά Χριστούγεννα./Κ' η καρδιά σου φωτίζεται σαν χριστουγεννιάτικο τζάμι. 
Τάσος Λειβαδίτης «Παραμονή Χριστουγέννων» Μακρόνησος 1950 

hora_66

Τα περιμένουν τα Χριστούγεννα.
 Λέω για τα γκεσέμια που πουλάν πατριωτιλίκι στον ταλαιπωρημένο, πεινασμένο, κατακρεουργημένο ψυχικά πρόσφυγα. Τον περιμένουν τον πρόσφυγα για να πουλήσουν νταηλίκι, εκβιασμό και αιματολογική καθαρότητα, δηλαδή απανθρωπιά, μίσος και φασισμό. Λες και το τέρας του φασισμού δεν το ένιωσε για τα καλά στο πετσί της η ανθρωπότητα, λες και η Ελλάδα δε γεύτηκε το φασισμό.

hora_77

 Σημάδι και σηματωρός τα μαρτυρικά χωριά της Ηπείρου. Τόπος ιερός, εδώ όπου σταυρώθηκε η Ελλάδα. Εδώ, όπου σκάφτηκαν τάφοι και στους τάφους δε χωρούσαν οι λεβέντες, καθώς δεν χωρά στα σπλάχνα τόσος πόνος. Εδώ, όπου κραυγές σταυρωμένες σε μια αιωνιότητα διατυμπανούν μ' ένα αδιόρατο, αλλά νικηφόρο χαμόγελο στα χείλη, αυτή την ακατάνυκτη αξιοπρέπεια: Για να διατηρηθεί το σιγαλό, βιολετί, καρδιοχτύπι του ηλιοβασιλέματος και να κρατήσει τη ζωή ακέραιη, άσπιλη και αμόλυντη. Νικηφόρα και περήφανη. 

Κι από πάνω θα ξεκαμπίσουν οι «τεθλιμμένες μοιρολογίστρες» θα κλαίνε και θα συμπονάνε για το δράμα των κατατρεγμένων και «ανέστιων», για τα παιδάκια στα φανάρια, θα προλάβουν να θρηνολογήσουν για τον τρίχρονου πρόσφυγα Αϊλάντ Κουρντί που είχε καταφέρει να επιζήσει από την κόλαση στην ηρωική πόλη Κομπάνι, ξεψύχησε μαζί με τον 5χρονο αδερφό του και την μητέρα του όταν ανατράπηκε η βάρκα που τους μετέφερε από την Τουρκία στην Κω. "Η ανθρωπιά ξεβράστηκε στην ακρογαλιά". 

http://www.enikos.gr/data/photos/67c3dd25d50b5b8deede70699f1de0ec.jpg

Μα, ο μικρός Αϊλάντ, αν μπορούσε να μιλήσει, αυτό θα μας έλεγε: 
Αν μπορούσες να ακουστείς/θα σου έδινα την ψυχή μου/να την πας ως την άκρη του κόσμου./να την κάνεις περιπατητικό αστέρι ή ξύλα/ αναμμένα για τα Χριστούγεννα - στο τζάκι του Νέγρου/ή του Έλληνα χωρικού. Να την κάνεις ανθισμένη μηλιά/στα παράθυρα των φυλακισμένων. Εγώ/μπορεί να μην υπάρχω ως αύριο./ Αν μπορούσες να ακουστείς/ θα σου έδινα την ψυχή μου/ να την κάνεις τις νύχτες/ ορατές νότες, έγχρωμες,/ στον αέρα του κόσμου./ Να την κάνεις αγάπη.
 Νικηφόρος Βρεττάκος, «Το παιδί με τη σάλπιγγα» 

Αυτή είναι η μοναδική παρακαταθήκη του. 

Καλά Χριστούγεννα 

Αγέλη δεκάδων λύκων κατασπάραξε άλογο...

Πρωτοφανείς ήταν οι εικόνες που αντίκρισε, νωρίς τα ξημερώματα, εργαζόμενος σε κτηνοτροφική μονάδα του Μετσόβου....
Κινούνταν με το αυτοκίνητό του, κοντά στον Προφήτη Ηλία, όταν βρέθηκε αντιμέτωπος με αγέλη λύκων, η οποία κατασπάραζε ένα άλογο που είχε καταφέρει να απομονώσει.
Σύμφωνα με την μαρτυρία του, η αγέλη αποτελούνταν από δεκάδες λύκους... "Ήταν πάνω από πενήντα" ανέφερε ο ίδιος, για να συμπληρώσει ότι κάτι ανάλογο δεν έχει δει ποτέ στη ζωή του.
Ο ίδιος κινήθηκε με μεγάλη προσοχή προς την κτηνοτροφική μονάδα φοβούμενος για επίθεση στα ζώα...
Σύμφωνα με πληροφορίες, τις προηγούμενες ημέρες οι λύκοι κατασπάραξαν άλλα δύο άλογα και μία αγελάδα, στην ευρύτερη περιοχή της Μηλιάς και του Μετσόβου. Εκτιμάται ότι πρόκειται για την ίδια αγέλη, η οποία αποτελεί πλέον τον φόβο και τον τρόμο στην περιοχή.
Σημειώνεται ότι το πρόβλημα με τις αγέλες λύκων γίνεται όλο και πιο έντονο σε πολλές περιοχές της Ηπείρου.
Μάλιστα δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου από τις επιθέσεις τους έχουν θανατωθεί και κυνηγόσκυλα.

Πρωτοβουλία για την ανασύσταση της Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων Αρτας



Την πρωτοβουλία για την ανασύσταση της Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων Αρτας, στα μέσα Δεκέμβρη, στηριγμένη στην αναζωογόνηση υπαρκτών αλλά ανενεργών Αγροτικών Συλλόγων, καθώς και στη δημιουργία νέων έχουν πάρει οι Αγροτοκτηνοτροφικοί Σύλλογοι Χαλκιάδων, Πολύδροσου, Καλαμιάς, Γαβριάς, Ανθότοπου, Ανω Πέτρας.Η πρωτοβουλία αυτή ήρθε σαν ώριμο αποτέλεσμα της ανάγκης για την καλύτερη οργάνωση του αγροτικού κινήματος στην περιοχή, ώστε από καλύτερες θέσεις οι μικρομεσαίοι αγρότες να πολεμήσουν τους αντιπάλους τους, τους εμποροβιομήχανους, τα μονοπώλια, τις τράπεζες, την ΕΕ, τις κυβερνήσεις και τα κόμματα που εφαρμόζουν και στηρίζουν την πολιτική που τους ξεκληρίζει.Την ανάγκη τέτοιας οργάνωσης της μικρομεσαίας αγροτιάς ανέδειξαν εμφατικά οι κινητοποιήσεις όλου του προηγούμενου διαστήματος σε όλη τη χώρα, αλλά και ειδικά στην περιοχή, με το μπλόκο στη Γέφυρα της Αρτας και τις άλλες πολύμορφες πρωτοβουλίες που πραγματοποιήθηκαν σε συντονισμό με την Πανελλαδική Επιτροπή των Μπλόκων. Κινητοποιήσεις που έδειξαν πιο καθαρά από άλλη φορά ότι όλοι οι αγρότες δεν είναι το ίδιο. Υπάρχουν οι μικροί και μεσαίοι από τη μία, και από την άλλη οι μεγαλοαγρότες και τα μονοπώλια, δηλαδή αυτοί που βλέπουν ότι θα μεγαλώσει η δική τους «πίτα» με το ξεκλήρισμα των μικρομεσαίων αγροτών από τις πολιτικές της ΚΑΠ της ΕΕ και της κυβέρνησης.

Που σκοντάφτει η παράδοση της Ιόνιας Οδού… Σχεδόν έτοιμος ο νέος οδικός άξονας!

Οι ολιγωρίες του Υπουργείου Υποδομών αλλά και οι πολιτικές σκοπιμότητες, καθώς κάθε μέρα γίνεται πιο έντονη η φημολογία για πρόωρες εκλογές, κρατούν σε εκκρεμότητα την παράδοση, ενός έστω τμήματος της Ιόνιας Οδού.
Στον σχεδιασμό της παραχωρησιούχου, όπως είχε ανακοινωθεί και επίσημα στα Γιάννινα, ήταν να δοθούν δύο τουλάχιστον τμήματα στην κυκλοφορία, πριν το τέλος του έτους.
Και ο στόχος, αντικειμενικά ήταν απολύτως εφικτός, καθώς οι εργασίες βρίσκονται σε ιδιαίτερα προχωρημένο στάδιο.
Όμως φαίνεται ότι όσοι ταξιδέψουν και φετινά Χριστούγεννα θα υποχρεωθούν να διανύσουν την υφιστάμενη Εθνική Οδό Αντιρρίου Ιωαννίνων...
Ο σχεδιασμός για παράδοση τμημάτων του νέου αυτοκινητόδρομου είναι στο σκοτάδι και από όλες τις πλευρές, αυτό που επισημαίνεται, είναι το έργο θα ολοκληρωθεί και θα δοθεί στην κυκλοφορία τον Μάρτιο του 2017.
Για να δοθεί ένα τμήμα στην κυκλοφορία θα πρέπει να έχει αδειοδοτηθεί πλήρως από το Υπουργείο Υποδομών. Μέχρι στιγμής τέτοια διαδικασία δεν φαίνεται να έχει ολοκληρωθεί. Σημειώνεται δε ότι από την πρώτη ημέρα της παράδοσης, θα είναι σε λειτουργία και οι αντίστοιχοι σταθμοί διοδίων, ενώ θα πρέπει να βρίσκεται σε ετοιμότητα ένας ολόκληρος μηχανισμός που θα μεριμνά για την ασφάλεια του δρόμου, τον αποχιονισμό κλπ, όπως συμβαίνει με την Εγνατία Οδό.
Κι ενώ κατασκευαστικά το στοίχημα έχει κερδηθεί με τα εργοτάξια να δουλεύουν επί μήνες σε εξαντλητικούς ρυθμούς, η παράδοση τμημάτων της Ιόνιας, αποτελεί κυρίως υπόθεση της πολιτείας..
Μάλιστα πολλοί είναι αυτοί που υποστηρίζουν ότι το τοπίο θα ξεκαθαρίσει πλήρως όταν αποσαφηνιστούν οι πολιτικές εξελίξεις και το χρονοδιάγραμμα της παράδοσης θα εξαρτηθεί από το ενδεχόμενο της πρόωρης προσφυγής στις κάλπες.
Αυτό το διάστημα το τμήμα από τον Κουβαρά μέχρι την Αμφιλοχία είναι πλήρως έτοιμο και θα μπορούσε να δοθεί ανά πάσα στιγμή.
Ολοκληρωμένο επίσης είναι το τμήμα από την Καμπή της Άρτας μέχρι την Πέρδικα, με εξαίρεση ένα τμήμα πενήντα μέτρων όπου «κόλλησε» λόγω της καθυστέρησης στην απαλλοτρίωση.
Ελάχιστες είναι οι εργασίες που απομένουν στα υπόλοιπα τμήματα ακόμη και στην σήραγγα της Κλόκοβας, όπου αυτό το διάστημα γίνεται η τελική επένδυση για να ακολουθήσει η οδοστρωσία.

Συνταγές από τον Ηπειρώτη chef Τάσο Τόλη : Μακαρόνια με κυδώνια.



Υλικά για 6 άτομα
500 γρμ. Μακαρόνια Νο 7
16 κυδώνια
2 σκελίδες σκόρδο
1 πιπεριά κόκκινη
4 κ. σ. ελαιόλαδο
1 φλιτ. τσαγιού λευκό ξηρό κρασί
αλάτι
πιπέρι φρεσκοκομμένο
Εκτέλεση

ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΣΥΝΤΑΓΗΣ
Αφήνετε τα κυδώνια για λίγα λεπτά σε μπολ γεμάτο νερό. Κατόπιν τα ξεπλένετε πολύ καλά και τα βάζετε σε τηγάνι χωρίς νερό.
Τα σκεπάζουμε, τα αχνίζουμε για 3΄ περίπου, μέχρι να ανοίξουν, και σουρώνουμε το ζωμό σε σήτα (θα τον προσθέστε ποιο κάτω).
Ζεσταίνουμε το ελαιόλαδο, σοτάρουμε και το σκόρδο και την πιπέρια.
Σοτάρουμε για 1΄ και προσθέτουμε τα κυδώνια και το κρασί. Αφήνουμε λίγο να εξατμιστεί και προσθέτουμε το ζωμό από τα κυδώνια, λίγο ωμό ελαιόλαδο και αλατοπίπερο.
Στο μεταξύ έχουμε βράσει τα μακαρόνια σύμφωνα με την συνταγή συσκευασίας , και τα ρίχνουμε στη σάλτσα.
Ανακατεύουμε καλά και σερβίρουμε το πιάτο πουδράροντας με κεφαλογραβιέρα Αμφιλοχίας .









Τάσος Τόλης
Επίτιμος Πρόεδρος Λέσχης Αρχιμαγείρων Ελλάδος









romiazirou.blogspot.gr

Πέμπτη, 1 Δεκεμβρίου 2016

Βροσίνα Ιωαννίνων. Απολαύστε τα video



Απολαύστε τα video
















Η Βροσίνα (Τοπική Κοινότητα Βροσίνας - Δημοτική Ενότητα ΜΟΛΟΣΣΩΝ), ανήκει στον δήμο ΖΙΤΣΑΣ της Περιφερειακής Ενότητας ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ που βρίσκεται στην Περιφέρεια Ηπείρου, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας όπως διαμορφώθηκε με το πρόγραμμα "Καλλικράτης".

Η επίσημη ονομασία είναι "η Βροσίνα". Έδρα του δήμου είναι η Ελεούσα και ανήκει στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ηπείρου.
Κατά τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας με το σχέδιο "Καποδίστριας", μέχρι το 2010, η Βροσίνα ανήκε στο Τοπικό Διαμέρισμα Βροσίνας, του πρώην Δήμου ΜΟΛΟΣΣΩΝ του Νομού ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ.
Η Βροσίνα έχει υψόμετρο 117 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας, σε γεωγραφικό πλάτος 39,6433404575 και γεωγραφικό μήκος 20,5143266885. Οδηγίες για το πώς θα φτάσετε στη Βροσίνα θα βρείτε εδώ.





































Το γεφύρι Της Βροσίνας

Το γεφύρι της Βροσίνας, βρίσκεται εντός του οικίσμου, δίπλα στην βρύση. To χωριό Βροσίνα συναντάται στην παλιά εθνική οδό Ιωαννίνων- Ηγουμενίτσας. Το γεφύρι είναι μονότοξο με δύο βοηθητικά τόξα. Η παράδοση αναφέρει ότι χτίστηκε με χρήματα της Μονής Μακρυαλέξη (Λάβδανη)
Οδηγίες Πρόσβασης: 


Βρίσκεται μέσα στο χωριό Βροσίνα.
Ημερομηνία Καταγραφής: 


Σάβ, 16/04/2011
Νομός: ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ
Κοινότητα: Βροσίνα
Ποταμός: ΖΑΛΟΓΓΙΤΙΚΟΣ
Συντεταγμένες: 


N 39° 38,750΄ E 020° 30,900΄
Υψόμετρο: 


271 μ.
Παρακείμενα Κτίσματα: 


Λιθόχτιστη βρύση
Το αρχικό όνομα του οικισμού ήταν Βρουσίνα. Με αυτή την ονομασία ορίστηκε ως έδρα της κοινότητας Βρουσίνας (ΦΕΚ 184Α - 19/08/1919). Το όνομα διορθώθηκε σε Βροσίνα στις 16/10/1940.
Μορφή: 


Μονότοξο με δύο Βοηθητικά Τόξα
Άνοιγμα Τόξου: 


9,25 μ. (κεντρικό τόξο) - 1,60 μ. (αριστερό τόξο)
Ύψος Τόξου: 


5,10 μ. (κεντρικό τόξο) - 2,30 μ. (αριστερό τόξο)
Μήκος Καταστρώματος: 


24,20 μ.
Πλάτος Καταστρώματος: 


1,90 μ.
Κατάσταση: 


Πολύ Καλή


















Μονή Παναγία Ραϊδιώτισσα

Περπατώντας για δέκα λεπτά λίγο έξω από την Βροσίνα  και πάνω στ' απότομα βράχια της αριστερής μεριάς του Ζαλογγίτικου παραποτάμου του Καλαμά, σφηνωμένη στα ραϊδιά βρίσκεται η Παναγία η Ραϊδιώτισσα.


Αφιερωμένη στην κοίμηση της Θεοτόκου σ' ένα πραγματικά άγριο τοπίο όπου κατά τον ιστοριοδίφη Σπύρο Μουσελίμη «χρόνια απ' εκεί ψηλά με το σκυμμένο κεφάλι και χαμηλωμένα φρύδια κοιτάει κάτω το ποτάμι που τα' αγριεμένα νερά του διαβαίνουν θυμωμένα, γλύφοντας τα βράχια, βιάζονται «α και α» να ροβολήσουν και να αδελφωθούν με τον Καλαμά.

Τ' απεδαπεκεί ραϊδιά και τ' από πάνω βουνά κρύβουν τον παραπέρα κόσμο κι από το μεγάλο θόλο τ' ουρανού φαίνεται μι' απαλάμη και ένα τρίμμα ήλιου. Από τα πουλιά της μέρας δε δίνει φανό κανένα, εξόν από ένα ζευγάρι γεράκια που γυροφέρνουν τους γκρεμούς. Μονάχα ο αντίλαλος από τη φωνή κοριτσιών που σαλαγούν γίδια ή γυρίζουν από το λόγγο, ζαλικωμένες καψόξυλα φτάνει εδώ πάνου πληροφορώντας τους ξεκομμένους από τη ζωή χωμένους στην αποσκιά πως υπάρχει γύρω ανθρώπινη κοινωνία. Αν ήμουνα στα χρόνια τ' ασκητεμού εδώ θα ήθελα να περάσω τη ζωή μου».

Το μοναστήρι που χτίστηκε το 1628, ήταν σε μεγάλη ακμή επί της τουρκοκρατίας, με πολλά κελιά χτισμένα στο χείλος του απόκρημνου φαραγγιού. Είχε λείψανα Αγίων, τα οποία σήμερα φυλάσσονται στην κεντρική εκκλησία του χωριού, τον Αη Γιώργη, απ' τις παλιότερες εκκλησίες της Δημοτικής Ενότητας (1607).
Έχει χαρακτηριστεί ιστορικό διατηρητέο μνημείο (ΦΕΚ 473/17-12-62 ΤΒ).





















Μονή Αγίας Παρασκεύης Ντραζανίτισσας

Στη Βροσίνα, εκτός από την Παναγία τη Ραϊδιώτισσα, δυτικά του χωριού, στην κορυφή ενός μικρού γραφικού λόφου που περιβάλλεται από τις τρεις μεριές του από τον ποταμό Καλαμά βρίσκεται η πανέμορφη εκκλησία της Αγίας Παρασκευής της, η οποία από μεν τον Σπύρο Χρηστίδη χαρακτηρίζεται ως ξωκλήσι από δε τον Σπύρο Μουσελίνη ως παλιό καθολικό της Μονής της Ντραζανίτισσας, μετοχίου της Παναγιάς της Ραϊδιώτισσας.


Πάντως όποια κι αν είναι η αλήθεια αξίζει να την επισκεφτείτε γιατί η διαδρομή (500 μ. περίπου από το χωριό) είναι φανταστική - ακολουθώντας την πορεία του Καλαμά και κάτω από  τα βαθίσκιωτα πλατάνια, αλλά και η θέση όπου βρίσκεται σου προκαλεί δέος.

Η Μονή της Αγίας Παρασκευής που χτίστηκε το 1597, λέγεται και Ντραζανίτισσα, από το γειτονικό κάμπο της Ντράζανης.

Μονή Αγίας Παρασκεύης Ντραζανίτισσας


Ο Καλαμάς ποταμός

Ο Θύαμις ή Θύαμης ή Καλαμάς είναι ο μεγαλύτερος (σε μήκος) ποταμός της Ηπείρου και ο έβδομος μεγαλύτερος της Ελλάδας. Θύαμις είναι το αρχαίο όνομά του, ενώ Καλαμάς αποκαλούνταν στο παρελθόν ο μεγαλύτερος παραπόταμός του, αλλά με το πέρασμα του χρόνου οι δύο ονομασίες ταυτίστηκαν.

Υδρολογικά στοιχεία Το συνολικό μήκος του Θυάμιδος είναι 115 χιλιόμετρα. Η πηγές του βρίσκονται στο όρος Δούσκο, κοντά στα σύνορα του νομού Ιωαννίνων με την Αλβανία. Η λεκάνη απορροής του έχει έκταση 1.800 χμ², περιλαμβάνει πλήθος παραποτάμων και πηγών και σχεδόν ολόκληρη (99%) ανήκει σε ελληνικό έδαφος.
Με κατεύθυνση από βορρά προς νότο, διασχίζει το επίμηκες λοφώδες οροπέδιο που σχηματίζεται ανάμεσα στα όρη Κασιδιάρης (Δ) και Μιτσικέλι (Α). Η περιοχή αυτή καλείται Κοιλάδα του Άνω Καλαμά (ή απλά κάμπος από τους ντόπιους) και είναι γνωστή ως το σημείο απόκρουσης της ιταλικής εισβολής το 1940 από τις ελληνικές δυνάμεις υπό τον Χ. Κατσιμήτρο, διοικητή της 8ης Μεραρχίας. Στα νότια του Κασιδιάρη, ο ποταμός στρέφεται προς τη Θεσπρωτία, την οποία διαρρέει με κατεύθυνση ανατολικά προς δυτικά. Εκβάλλει στο Ιόνιο Πέλαγος βορείως της Ηγουμενίτσας σχηματίζοντας δέλτα.
Συνολικά ο Θύαμις διαρρέει τα εδάφη δέκα δήμων από τις πηγές έως τις εκβολές του: Άνω Πωγωνίου, Άνω Καλαμά, Καλπακίου, Ευρυμενών, Ζίτσας, Μολοσσών, Παραμυθιάς, Παραποτάμου, Φιλιατών και Σαγιάδας.
Περιβαλλοντικά προβλήματα Ο Θύαμις αποτελεί τις τελευταίες δεκαετίες παράδειγμα υποβάθμισης του φυσικού περιβάλλοντος εξ αιτίας της αλόγιστης ανθρώπινης δραστηριότητας (γεωργοκτηνοτροφική δραστηριότητα, αστικά και βιομηχανικά λύματα, έλλειψη διαχειριστικού σχεδίου και συντονισμού των αρμόδιων φορέων). Η μεγαλύτερη εστία ρύπανσης είναι η «τάφρος Λαψίστας» που οδηγεί τα λύματα της πόλης και της βιομηχανικής ζώνης των Ιωαννίνων στον ποταμό - σε μέτρηση που έγινε το Σεπτέμβριο του 2008 από μη κυβερνητική οργάνωση, η ρύπανση στα ύδατα που μετέφερε η τάφρος ήταν τόσο υψηλή, που τα ειδικά μηχανήματα αδυνατούσαν να την μετρήσουν.
Αν και η οικολογική υποβάθμιση του Θυάμιδος αποτελεί σημαντικό ζήτημα[ για την ελληνική πολιτεία, η γενική εκτίμηση των κατοίκων των παρακαλάμιων περιοχών είναι ότι η επίλυση του προβλήματος εδώ και δεκαετίες περιορίζεται σε ημίμετρα ή υποσχέσεις.
Άλλες πληροφορίες Στα αναγεννησιακά χρόνια, λόγω της τάσης αναβίωσης του αρχαιοελληνικού πολιτισμού, κάποιοι λόγιοι καλλιέργησαν την αντίληψη πως ο αγγλικός ποταμός Τάμεσης είχε ονομασθεί έτσι από Κέλτες εις ανάμνησιν του πανάρχαιου περάσματός τους από τη Θεσπρωτία και το Θύαμι. Μάλιστα «διόρθωσαν» το βρυθονικό όνομα του ποταμού, προσθέτοντας το γράμμα h (Temese>Themese>Thamesis) Τελικά η σύνδεση αποδείχθηκε λανθασμένη, όμως η διόρθωση παρέμεινε μέχρι σήμερα (Thames) αν και δεν προφέρεται.
Τμήμα των περιοχών που διασχίζει ο Θύαμις στο νομό Θεσπρωτίας κατοικείτο έως το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο από αλβανούς, οι οποίο ονόμαζαν τους εαυτούς τους Τσάμηδες και την περιοχή Τσαμουριά. Πιθανολογείται ότι το όνομα Τσάμης προέρχεται από παραφθορά του ονόματος του ποταμού (Θύαμις>Τσιάμης). Μέσω αυτών, ο ποταμός έδωσε το όνομά του σε έναν από τους διασημότερους ελληνικούς χορούς, τον τσάμικο.
Κατά τη διαδρομή του ο ποταμός σχηματίζει σε πολλά σημεία μικρούς καταρράκτες. Ο εντυπωσιακότερος από αυτούς έδωσε το όνομά του στο χωριό Καταρράκτης. Επίσης κοντά στο χωριό Λίθινο, ο Θύαμις περνά μέσα από έναν τεράστιο διαβρωμένο βράχο, ο οποίος έχει λάβει το σχήμα τοξωτής γέφυρας. Το φυσικό αυτό φαινόμενο ονομάζεται «Θεογέφυρο».