Τετάρτη, 23 Σεπτεμβρίου 2020

Διατροφή για τα ανήλικα εγγόνια θα πληρώνουν και οι παππούδες.- Απόφαση-«σταθμός» του Πρωτοδικείου Αθηνών

Σύμφωνα με απόφαση που έλαβε το Πρωτοδικείο Αθηνών, αν οι γονείς ενός παιδιού μετά το χωρισμό τους, δεν μπορούν να του διασφαλίσουν τα αναγκαία έξοδα για τη συντήρηση και την ανατροφή του, την υποχρέωση διατροφής ανήλικου παιδιού, θα αναλαμβάνουν ο παππούς η γιαγιά.

Η υπόθεση έφτασε στη Δικαιοσύνη ύστερα από σχετική αίτηση που κατέθεσε η μητέρα του ανηλίκου, επειδή ο πρώην σύζυγός της, λόγω οικονομικής αδυναμίας, δεν ήταν συνεπής στην καταβολή της μηνιαίας διατροφής.

Η γυναίκα, αξιοποιώντας τις διατάξεις που παρέχει ο νόμος, στράφηκε κατά των γονέων του πρώην συζύγου της, ζητώντας να αναλάβουν επί της ουσίας ο παππούς και η γιαγιά το δικό του μερίδιο στα έξοδα διαβίωσης του ανηλίκου.

Σύμφωνα με την εφημερίδα «Τα Νέα», το δικαστήριο έκρινε ότι «εάν δεν υπάρχουν κατιόντες, υπόχρεοι για διατροφή κατά σειρά είναι οι γονείς του δικαιούχου».

Εφόσον δεν υπάρχουν γονείς, βαρύνονται με υποχρέωση διατροφής ο παππούς και η γιαγιά από πατρική ή μητρική γραμμή και εν συνεχεία οι προπάππος και η προγιαγιά από πατρική και μητρική γραμμή.

Σύμφωνα, μάλιστα, με το σκεπτικό της ενδιαφέρουσας αυτής δικαστικής απόφασης, «η υποχρέωσή τους είναι κατ’ ίσα μέρη, αν πρόκειται για περισσότερους υπόχρεους στον ίδιο βαθμό, αδιάφορα αν πρόκειται για πατρική ή μητρική γραμμή. Δεν ασκεί επιρροή το γεγονός ότι ο ένας εξ αυτών είναι πιο εύπορος από τον άλλον. Δεν αποκλείεται, επί περισσοτέρων υποχρέων κατ’ ίσα μέρη, ο ένας να εκπληρώνει την υποχρέωση σε είδος, δηλαδή να προσφέρει και τροφή και ο άλλος να παρέχει τη διατροφή σε χρήμα».

Στην προκείμενη υπόθεση η αιτούσα, η οποία ασκεί την επιμέλεια του αβάπτιστου γιου της, επικαλέστηκε με την αίτησή της επείγουσα περίπτωση και ζητούσε να υποχρεωθούν προσωρινά ο παππούς και γιαγιά αντίστοιχα εκ της πατρικής γραμμής να πληρώνουν συνολικά 400 ευρώ τον μήνα ως υπόχρεοι για την ανατροφή του ανήλικου εγγονιού τους.

Η μητέρα, όπως προκύπτει από την απόφαση, ασχολείται με τη φροντίδα, την επίβλεψη και την ανατροφή του παιδιού της, που λόγω της ηλικίας του έχει ανάγκη από την παρουσία και μέριμνά της.

«Η προσωπική εργασία της αιτούσας στην οικία και στην επίβλεψη του ανηλίκου καθώς και η παροχή τροφής σε αυτό, αποτελούν υπηρεσίες που συνδέονται με τη συνοίκηση και αποτιμώνται χρηματικώς», επισημαίνεται στο κείμενο της δικαστικής απόφασης.

Με βάση τα προσκομιζόμενα στοιχεία το δικαστήριο πιθανολόγησε ότι για να καλυφθούν οι ανάγκες του ανηλίκου τέκνου, όπως αυτές προκύπτουν από τις σημερινές συνθήκες της ζωής του και συγκεκριμένα τις ανάγκες του για ένδυση, διατροφή, εκπαίδευση, ιατρική παρακολούθηση, ψυχαγωγία και εν γένει συντήρησή του, απαιτείται, λαμβανομένης υπόψη και της οικονομικής καταστάσεως των γονέων του, το συνολικό ποσό των 480 ευρώ.

Ωστόσο, λαμβάνοντας υπόψη την οικονομική κατάσταση του παππού και της γιαγιάς του παιδιού έκρινε ότι ο πρώτος μπορεί χωρίς να διακινδυνεύσει τη δική του διαβίωση να εισφέρει στη διατροφή του εγγονιού του το ποσό των 120 ευρώ τον μήνα, ενώ η γιαγιά λόγω των σοβαρών προβλημάτων υγείας και της εν γένει οικονομικής της κατάστασης, κρίθηκε ότι δεν είναι σε θέση να εισφέρει οικονομικά.

 https://xiromeropress.gr

Ερώτηση στη βουλή του Χρήστου Γκόκα σχετικά με το προσωπικό στα νοσοκομεία της 6ης ΥΠΕ

Ο Βουλευτής του Κινήματος Αλλαγής, κ. Χρήστος Γκόκας μαζί με Βουλευτές της Κ.Ο. του Κινήματος Αλλαγής, κατέθεσαν ερώτηση και αίτηση κατάθεσης εγγράφων προς τον Υπουργό Υγείας, σχετικά με τις τεράστιες ελλείψεις προσωπικού που παρατηρούνται στα Νοσοκομεία, τα Κέντρα Υγείας και στις ΤΟΜΥ της 6ης ΥΠΕ.

Αναλυτικά αναφέρουν όλο το ιστορικό των υποσχέσεων και των αναιρέσεων της Κυβέρνησης, όπως και τα προβλήματα στο χώρο της Υγείας και την ανάγκη για ενίσχυση του Ε.Σ.Υ. με μόνιμο προσωπικό, αντί της συνέχισης της προβληματικής πολιτικής της προηγούμενης Κυβέρνησης. Γι’ αυτό και ζητούν από τον αρμόδιο Υπουργό να τους ενημερώσει για τον ακριβή αριθμό των οργανικών θέσεων σε ιατρικό και λοιπό προσωπικό, καθώς και για τις αποχωρήσεις, τις προσλήψεις και τις εκτιμήσεις για την κάλυψη των αναγκών της 6ης ΥΠΕ, για να διαπιστωθεί και με νούμερα το μέγεθος του προβλήματος και η αναγκαιότητα για την άμεση επίλυσή του.

Ακολουθεί το κείμενο της ερώτησης:

Προς τον Υπουργό Υγείας, κ. Βασίλειο Κικίλια

Θέμα: Κατάσταση προσωπικού των Νοσοκομείων, των Κέντρων Υγείας και των ΤΟΜΥ της 6ης ΥΠΕ

Το Εθνικό Σύστημα Υγείας εδώ και δεκαετίες αποτελεί το θεματοφύλακα της Δημόσιας Υγείας στη χώρα μας εξασφαλίζοντας επάξια την υγειονομική περίθαλψη των Ελλήνων πολιτών. Ιδιαίτερα στην κρίσιμη αυτή περίοδο της πανδημίας του κορωνοϊού που διανύουμε οι δημόσιες δομές υγείας, Νοσοκομεία, Κέντρα Υγείας αστικού (ΠΕΔΥ)  και περιφερειακού τύπου και ΤΟΜΥ, παρόλες τις ελλείψεις σε προσωπικό και υλικοτεχνικές υποδομές, καλούνται να ανταποκριθούν στο μέγιστο δυνατό βαθμό στην περίθαλψη και νοσηλεία των κρουσμάτων COVID-19 σε συνθήκες εντελώς πρωτόγνωρες υγειονομικά για τη χώρα μας.                     

Επιπλέον, η περίοδος της πανδημίας του κορωνοϊού έφερε στην επιφάνεια με τον πλέον κραυγαλέο τρόπο τις τεράστιες ελλείψεις προσωπικού που ταλαιπωρούν εδώ και πολλά χρόνια τα νοσοκομεία, τα Κέντρα Υγείας αστικού (ΠΕΔΥ) και περιφερειακού τύπου και τις ΤΟΜΥ της χώρας, τις οποίες η κυβέρνηση αρκείται να καλύπτει με προχειρότητες, μπαλώματα, και υποσχέσεις για προσλήψεις προσωπικού που παραμένουν λόγια του αέρα.

Στον ένα(1) περίπου χρόνο διακυβέρνησής της η Νέα Δημοκρατία συνεχίζει την πεπατημένη του Σύριζα με την εμβαλωματική πολιτική και το μόνο που έχει κάνει στην κατεύθυνση της στελέχωσης των δημόσιων δομών υγείας είναι οι προσλήψεις επικουρικού προσωπικού και προσωπικού ορισμένου χρόνου και οι διαρκείς παρατάσεις συμβάσεων ενώ δεν διστάζει να εντάξει στο ΕΣΥ τους ιδιώτες γιατρούς από το παράθυρο, ενισχύοντας έτσι την αντίληψη ότι βασικός πυλώνας της πολιτικής της είναι η ιδιωτικοποίηση της δημόσιας υγείας σε βάρος των Ελλήνων πολιτών.

Η αποψίλωση και η αποδόμηση του ΕΣΥ όμως θα έχει πολύ δυσάρεστες συνέπειες για την υγεία και την ποιότητα ζωής των Ελλήνων. Αντίθετα χρειάζεται άμεσα να ανασυγκροτηθεί και να ενισχυθεί με το απαραίτητο μόνιμο προσωπικό μέσα από ένα ολοκληρωμένο σχέδιο που θα περιλαμβάνει αρχικά την καταγραφή των ελλείψεων σε προσωπικό όλων των ειδικοτήτων με βάση τα οργανογράμματα των Νοσοκομείων, των Κέντρων Υγείας αστικού (ΠΕΔΥ)  και περιφερειακού τύπου, των ΤΟΜΥ και των ΥΠΕ.

Πλήθος άλλωστε είναι οι καταγγελίες της ΠΟΕΔΗΝ τόσο πριν όσο και κατά τη διάρκεια της πανδημίας για τις τραγικές ελλείψεις σε βασικές ειδικότητες γιατρών και νοσηλευτών  και άλλων επαγγελμάτων υγείας σε νοσοκομεία και κέντρα υγείας ιδιαίτερα της Περιφέρειας. Πολλά Κέντρα Υγείας περιφερειακού τύπου αδυνατούν να υποστηρίξουν την 24ωρη λειτουργία τους με ότι αυτό συνεπάγεται για την υγεία των πολιτών και ιδιαίτερα για την αντιμετώπιση του COVID-19.

Δεδομένου ότι τα νοσοκομεία της χώρας υποφέρουν από έλλειψη προσωπικού, καθώς το μόνιμο προσωπικό τους μειώθηκε την τελευταία δεκαετία κατά 17.000 γιατρούς και νοσηλευτές.

Δεδομένου ότι διατείνεστε ότι έχετε κάνει 10.206 προσλήψεις εξαιτίας των έκτακτων συνθηκών της πανδημίας και στο ΕΣΥ έχουν ενταχθεί μόλις 471 γιατροί,

Δεδομένου ότι στο τέλος του έτους αναμένεται να συνταξιοδοτηθούν περίπου 800 έμπειροι γιατροί του ΕΣΥ

Δεδομένου ο αριθμός των νοσηλευτών του ΕΣΥ είναι ο μικρότερος στην Ευρώπη, με αναλογία 3,3 ενώ ο μέσος ευρωπαϊκός όρος είναι 8,1.

Ερωτάσθε κύριε Υπουργέ:

1- Πόσες είναι οι οργανικές θέσεις ανά ειδικότητα ιατρικού προσωπικού ανά Νοσοκομείο, Κέντρο Υγείας αστικού (ΠΕΔΥ) και περιφερειακού τύπου και ΤΟΜΥ της 6ης ΥΠΕ και πόσες απ’ αυτές είναι καλυμμένες (μόνιμοι ή αορίστου) ανά ειδικότητα και με ποια σχέση εργασίας;

2- Πόσες είναι οι οργανικές θέσεις σε νοσηλευτικό, παραϊατρικό και διοικητικό προσωπικό ανά Νοσοκομείο, Κέντρο Υγείας αστικού (ΠΕΔΥ) και περιφερειακού τύπου και ΤΟΜΥ της 6ης ΥΠΕ και ποιες απ’ αυτές είναι καλυμμένες (μόνιμοι ή αορίστου) ανά ειδικότητα και με ποια σχέση εργασίας;

3-Πόσες και ποιες αποχωρήσεις (λόγω συνταξιοδότησης κλπ.) ανά Νοσοκομείο και ανά Κέντρο Υγείας αστικού (ΠΕΔΥ) και περιφερειακού τύπου της 6ης ΥΠΕ και ανά κατηγορία και ειδικότητα αναμένονται για τα επόμενα δύο (2) χρόνια;

4- Πόσες και ποιες προσλήψεις προσωπικού (μόνιμου και αορίστου) ανά κατηγορία και ειδικότητα έχουν προκηρυχθεί (και με ποιες προκηρύξεις) ανά Νοσοκομείο, Κέντρο Υγείας αστικού (ΠΕΔΥ) και περιφερειακού τύπου και ΤΟΜΥ της 6ης ΥΠΕ  και πόσες και ποιες έχουν προγραμματισθεί και πότε συγκεκριμένα θα προκηρυχθούν;

5- Τι άλλο προσωπικό έχει διατεθεί σε κάθε Νοσοκομείο, Κέντρο Υγείας αστικού (ΠΕΔΥ) και περιφερειακού τύπου και ΤΟΜΥ της 6ης ΥΠΕ που δεν αντιστοιχεί σε οργανικές θέσεις και για πόσο διάστημα;

6- Πόσες οργανικές θέσεις ανά ειδικότητα προβλέπονται για τις υπηρεσίες της 6ης ΥΠΕ και πόσες απ’ αυτές είναι καλυμμένες (μόνιμοι ή αορίστου) και τι άλλο προσωπικό που δεν είναι ενταγμένο σε οργανικές θέσεις έχει διατεθεί στις υπηρεσίες της 6ης ΥΠΕ και με ποια σχέση εργασίας και για ποιο διάστημα;

7- Ποια είναι η εκτίμηση της διοίκησης της 6ης ΥΠΕ για την ανάγκη αναμόρφωσης των Οργανισμών Νοσοκομείων κλπ. για την κάλυψη των αυξημένων αναγκών;

Και παρακαλείσθε να καταθέσετε το σύνολο των εγγράφων και στοιχείων σχετικά με το ανωτέρω θέμα για την 6η ΥΠΕ και ανά ανά Νοσοκομείο, Κέντρο Υγείας αστικού (ΠΕΔΥ) και περιφερειακού τύπου και ΤΟΜΥ της 6ης ΥΠΕ, προς ενημέρωση του Ελληνικού Κοινοβουλίου

Θρήνος για την 17χρονη μαθήτρια

Μία ολόκληρη περιοχή θρηνεί. Κανένας δεν μπορεί να πιστέψει το χαμό της 17χρονης στο Θεσπρωτικό Πρέβεζας.

Πρόκειται για το κορίτσι που έχασε τη ζωή του μετά το τροχαίο δυστύχημα κοντά στη γέφυρα Καλογήρου.

Το χαμόγελό της έσβησε το πρωί για πάντα.

Ο Διευθυντής Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Πρέβεζας Απόστολος Κατσανάκης με ανακοίνωσή του εκφράζει την βαθιά του θλίψη και τα συλλυπητήρια στην οικογένεια.

«Θέλω να εκφράσω  τα θερμά μου συλλυπητήρια στην οικογένεια της μαθήτριας  του ΓΕΛ Θεσπρωτικού Αλεξίας Ζ., που έφυγε τόσο πρόωρα και αναπάντεχα από τη ζωή. Το περιστατικό αυτό προκαλεί σε όλους μας αισθήματα οδύνης, που δεν μπορούν να εκφραστούν με λόγια, ειδικά όταν αυτά προσπαθούν να περιγράψουν την απώλεια ενός παιδιού 17 ετών», αναφέρει.

 https://www.epiruspost.gr

Η πεθερά.... Λαογραφικό σημείωμα.



Γράφει ο Χρήστος Α.Τούμπουρος

«Η πεθερά με βλασφημά το γιο της να μην πάρω/για δε με θέλει νύφη της στον κόσμο τον απάνω» 

Δεν είναι τυχαίο, γιατί και πώς, τόσα και τόσα δίστιχα, τετράστιχα, ποιήματα ολόκληρα «βγήκαν» και περιγράφουν τη διαολιά ή τέλος πάντων «το διάολο που έχει μέσα της η πεθερά!» Δε λέμε, υπήρχαν και υπάρχουν και σωστές πεθερές. (Προσωπικά πιστεύω πως ο θεσμός αυτός πρέπει να καταργηθεί ουσιαστικά…)

Η στάση και η συμπεριφορά της πεθεράς συνιστά διαχρονικό πρόβλημα. Από τότε που τραγούδαγαν το «είδα εγώ το Χάροντα μα ούτε που με νοιάζει. Το μόνο που κατάλαβα, της πεθεράς μου μοιάζει», μέχρι το πρόσφατο τραγούδι «Το σοβαρό και το μεγάλο αμάρτημά σου/ είναι που έφερες στο σπίτι τη μαμά σου/ κι ενώ περνάγαμε καλά εσύ κι εγώ/ βάλαμε τώρα μες στο σπίτι λοχαγό.» (Θέμης Ανδρεάδης) η πεθερά -αυτού του είδους που περιγράφω στο εν λόγω σημείωμα- διαλύει σπίτια, στέλνει ανθρώπους στο ψυχιατρείο, αν δεν πάει αυτή πρώτα, καλύπτει «πεσίματα» σε σκάλες, για να καλύψει τα ακάλυπτα και αγωνίζεται, ξετεντώνεται και χτυπιέται κάτω σαν μικρό παιδί, άμα δεν της περνάει.

Από τη στιγμή που θα ακουστεί περίτρανα και περίφημα το τραγούδι «Έβγα μάνα, πεθερά, να δεχτείς τα νιόγαμπρο,/ Ήρθανε μεσ’ την αυλή, να τους δώσεις την ευχή./Βγαίνει η πεθερά στη σκάλα, με το μέλι, με το γάλα, ρίχνει ρύζι να ριζώσουν, τα παιδιά της να προκόψουν.» που κάθε πεθερά, ακόμη και «ο λύκος ο καψαλός» «ντυνόταν» με το αγγελικό πρόσωπο, έβαζε τη μουσατένια προβατοπροβιά θα έλεγε κάποιος, έπαιρνε το ύφος της αγίας και οσιομάρτυρος και υποδεχόταν -λόγος να γίνεται- τα νιόγαμπρα στο αρχοντικό της, μέχρι να διαπιστώσει την πραγματικότητα η γυναίκα-νύφη πέρναγαν κάμποσες μέρες. 






Μετά άρχιζε το διαολοσιατάνισμα από το στόμα της. «Τσέκλια φ’στάνια έφερε!» Και ξεκίναγε ο ταραμός. «Δεν ξερω εκείν’ η μάνα τ’ς πώς την έστειλ’, ντιπ κατά ντιπ ξεζάρκωτ’. Ένα σ’κτι να βαλ’ επάν’ τ’ς δεν εχ’.» Κι αν τύχαινε ο γιόκας της να είχε ξενιτευθεί αμέσως μετά το γάμο, ούι μάνα μ’ τι ταραμό θα της έδινε. «Πού πας; Πού σ’ το ‘χουν στρωμένο; Τι δ’λειά έχ’ς εσύ να βγαίν’ς στ’ν αγορά; Ποιος σε περιμέν’;» Κι αν έπεφτε στην παγίδα και της απαντούσε «να, πάω να πάρω λίγο καφέ μην έρθ’ κανένας και δεν έχουμε να τον κεράσουμε τίποτε», άρχιζε ο εξάψαλμος. «Τι λες κυρά μ’. Προχθές έφερα εγώ καφέ. Πόσο καφέ έβαλες χτες στον πατέρα σ’ που ήρθε εδώ; Έναν τέντζερ’. Θα μέθ’σε ο χ’στιανός.» Κι άλλα πολλά. 




Πώς να το κάνουμε; Η μάνα δύσκολα θα αποδεχτεί ότι το γιο της, τον κανακάρη της, το καρποστάλ’ του χωριού, τον πήρε «ξένη» κοπέλα, τον καπάκωσε και τον «δεμάτιασε» στον κόρφο της. Δε μοιράζεται. Είναι δ’κό τ’ς το παιδί. Και βέβαια η συμπεριφορά της πεθεράς εξαρτάται από την ύπαρξη ή όχι άλλου αρσενικού. Αν ήταν το μόνο σερκό, φωτιά που την έκαψε. Πήρε το μοναχογιό ή το μόνο σερκό. Της έφεξε. Μεγαλοβδομάδα γεννήθ’κε. Και ...αλίμονό της. Για όλα αυτή πλέον φταίει. Και τότε και τώρα. Αυτή καίει το φαΐ, αυτή τσεκλάει τα ρούχα, αυτή καίει τα πλυντήρια, αυτή βρωμίζ’ τα τείχια κι αυτή λερών’ τα περβάζια με τα λουλούδια της. Κι αν ακόμη η πεθερά διέβλεπε ή διαβλέπει καμιά πνευματική υπεροχή της νύφης έναντι του δικού της ούγκανοιυ, ε, τότε, άστα να πάνε. «Νύν υπέρ πάντων ο αγών!» Τσαλακώστε την. Φάτε την. Υποβαθμίστε την. Χαντακώστε την. Στα τείχια τα δικά μας δεν νοούνται δευτεράτζες… 
(Το φαινόμενο που ονομάζεται πεθερά είναι ανεξάντλητο. Θα συνεχιστεί η εξέταση. Και βέβαια ο θεσμός της πεθεράς πρέπει να καταργηθεί.)


Χρήστος Α.Τούμπουρος

Τρίτη, 22 Σεπτεμβρίου 2020

Ο τελευταίος χορός στον μακαρίτη! Χήρα…καβάλησε το φέρετρο του συζύγου της! (ΒΙΝΤΕΟ)


Τον αγαπούσε πάρα πολύ, τον λάτρευε κι αυτός πήγε και πέθανε! Ο θάνατός του την τελείωσε! Έτσι, η συντετριμμένη χήρα ανέβηκε πάνω στο φέρετρό του κι άρχισε το twerking!

Γύρω από την κάσα με τον μακαρίτη είχε μαζευτεί πολύ κόσμος! Όλοι τον αγαπούσαν, αλλά κανείς όσο η γυναίκα του.

Η χαροκαμένη χήρα δεν μπορούσε να το πιστέψει ότι ο άνθρωπός της ήταν νεκρός. Ότι σε λίγο θα τον έχωναν σε 2 μέτρα γης και δεν θα μπορούσε να τον ξαναδεί ποτέ ξανά!

Γι’ αυτό θέλησε να του πει το «τελευταίο αντίο» με τον τρόπο που του άξιζε.

Καβάλησε, λοιπόν, το φέρετρο σαν να ήταν άλογο κι άρχισε να χορεύει, ενώ το καπάκι της κάσας ήταν ανοιχτό.

Έτσι, για να μπορεί ο μακαρίτης να την καμαρώσει στον τελευταίο χορό πριβέ ή ίσως σε μια απέλπιδα προσπάθειά της να τον «σηκώσει» από τον τάφο!

Όπως και να ‘χει πρέπει να πήγε στον άλλο κόσμο χαρούμενος!

Εντελώς πληροφοριακά, η κηδεία έλαβε χώρα στην πόλη Μάντα του Εκουαδόρ και ο νεκρός έπεσε θύμα πυροβολισμών από έναν έμπορο ναρκωτικών.

Απολαύστε το βίντεο


Ανοίξτε τους την πόρτα να φύγουν… Κανέναν μην κρατήσετε ποτέ με το ζόρι


Δίπλα μας μετράνε μόνο αυτοί που έμειναν.

Ανοίξτε τους την πόρτα να φύγουν. Κανένα μην κρατήσετε ποτέ με το ζόρι. Ό,τι κι αν ζήσατε στο παρελθόν, δεν είναι πια τίποτα άλλο από μια ξεθωριασμένη ανάμνηση. Πόσες σκιές να αντέξει η καρδιά μας να έχει. Πόσα ψίχουλα αλήθειας να ζητιανεύει από ανθρώπους που έρχονται στη ζωή μας επιλεκτικά.

Ανοίξτε τα μάτια. Σε κάθε σας δύσκολη στιγμή, σε κάθε σας ανάγκη, πόσους μετρήσατε δίπλα σας; Πόσους αλήθεια από αυτούς που είχες δεδομένους δέχτηκες το χέρι που είχες ανάγκη; Δυστυχώς, οι δύσκολες στιγμές θα φανερώνουν αλήθειες. Θα μας βγάζουν από τη δύσκολη θέση μιας μεγαλύτερης απογοήτευσης από αυτούς που έρχονται εποχιακά στη ζωή μας.

Με σιγουριά μπορώ να πω πως τα μεγαλύτερα χαστούκια τα έφαγα σε αυτές τις δύσκολες στιγμές. Εκείνες που περίμενα κι εγώ, όπως όλοι μας, τους “σίγουρους” φίλους στο πλάι. Εκείνες που με ξάφνιασαν γνωστοί που έμειναν βράχοι δίπλα μου.

Ανοίγουμε το στόμα μας και λέμε μεγάλες κουβέντες. Δύσκολες κουβέντες. “Πάντα” θα είμαι κοντά σου. Πόσες φορές αλήθεια το τιμήσαμε αυτό; Πόσα εμπόδια υπερπηδήσαμε για να το βγάλουμε ασπροπρόσωπο; Ένα για πάντα με ημερομηνία λήξης. Αν μονάχα λέγαμε θα είμαι εδώ για λίγο, πριν να φουρτουνιάσει μέσα μας θα είχαμε αλήθεια λιγότερους πληγωμένους ανθρώπους.

Οι άνθρωποι έχουν τα μεγάλα υπέρλαμπρα λόγια έτοιμα. Εκεί, να προκαλέσουν θαυμασμό, σιγουριά, ασφάλεια. Δεκάρα δεν δίνουν αν μπορούν να φέρουν εις πέρα τις υποσχέσεις τους. Και κάπως έτσι σιγά – σιγά, σχεδόν προγραμματισμένα πια, σταματήσαμε να ελπίζουμε, να δίνουμε την καρδιά μας με όλη μας την ψυχή.

Αφήσαμε τη λογική να μας περιορίζει. Να μας χαστουκίζει. Να κρατά καμπανάκια κάθε που πάμε να συνδεθούμε με άνθρωπο. Μα αλήθεια, αντέχεται αυτή η μοναξιά της ψυχής; Να μην μπορείς να χαρείς με την καρδιά σου το όμορφο συναίσθημα του δούναι και λαβείν. Γεμίσαμε καχυποψία κάθε καλή πράξη που δεχόμαστε από ανθρώπους που αλήθεια μας νοιάζονται. Μάθαμε να λέμε συνέχεια “γιατί” να συμπεριφέρεται ο άλλος καλά σε εμάς. Τι να χρειάζεται αλήθεια. Ευτυχώς ακόμη δεν χάθηκε η ανθρωπιά. Ίσως να σπανίζει, μα αλήθεια ακόμα υπάρχει.

Αν επιμένουμε να κρατάμε ανθρώπους στη ζωή μας που πηγαινοέρχονται, το μόνο που κάνουμε είναι να παρατείνουμε μονόδρομες σχέσεις. Κι ας είναι φιλικές, ερωτικές, ας τις ονομάσουμε ό,τι ζητά η καρδιά μας, αυτοί που πραγματικά θέλουν να είναι στη ζωή μας, δεν το κουνάνε ρούπι από δίπλα μας. Ούτε στις φουρτούνες μας, ούτε στις μαύρες μας.

Εκεί μας αγαπάνε διπλά. Γιατί ξέρουν πως όσοι νοιάζονται προσφέρουν μόνο την αγάπη τους. Μόνο αυτή μπορεί να γιατρέψει και να κάψει το παρελθόν. Δίπλα μας μετράνε μόνο αυτοί που έμειναν. Δεν έχει σημασία αν είναι λίγοι ή πολλοί. Το μόνο που μετρά είναι ότι δεν έφυγαν στη φουρτούνα μας.

Χριστιάνα Παναγίδου