Τρίτη 9 Αυγούστου 2022

Η ζωή σε ένα απομονωμένο χωριό

Η παραδοσιακή ζωή του χωριού άλλαξε ριζικά. Η ερήμωση των χωριών, κυρίως των ορεινών, η εσωτερική και εξωτερική μετανάστευση, άφησαν μόνιμες καταστάσεις, οι περισσότεροι κάτοικοι δεν επέστρεψαν ποτέ, συνέχισαν αλλού τη ζωή τους. 

Συνεχίζοντας το οδοιπορικό μας στην Ευρυτανία, προορισμός μας η Χρύσω - ένα μικρό χωριό των Αγράφων, όπου μας υποδέχονται η γιαγιά Μαρία και ο γιός της Γρηγόρης. 

Μας περιγράφουν πως ήταν και πώς είναι η ζωή στο χωριό σε ένα ταξίδι, γεμάτο θύμησες και νοσταλγίες...

Βίντεο: Ανδρέας Κουτσοθανάσης

Δευτέρα 8 Αυγούστου 2022

20χρονος έφυγε από τη ζωή μετά από τροχαίο

Μετά από νοσηλεία είκοσι περίπου ημερών έφυγε από τη ζωή ένας 20χρονος. Ο 20χρονος είχε τραυματιστεί σοβαρά σε τροχαίο που είχε στην Πρέβεζα, κοντά στην υποθαλάσσια σήραγγα.

Ο νεαρός, με σοβαρές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις είχε μεταφερθεί και νοσηλευόταν στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ιωαννίνων.

Τελικά ο 20χρονος δεν τα κατάφερε και έχασε την μάχη βυθίζοντας στο πένθος την οικογένειά του και την τοπική κοινωνία.

https://www.epiruspost.gr/

Λάκκα Σούλι 1897.








 Γράφει ο Αθανάσιος Δημ. Στράτης

Μετά τον ατυχή Ελληνοιτουρκικό πόλεμο του 1897, οι διώξεις των κατοίκων της περιοχής Λάκκας Σουλίου συνεχίζονταν, αν και οι διαπραγματεύσεις μεταξύ των δύο κρατών βρίσκονταν σε εξέλιξη. Οι Τούρκοι λεηλατούσαν τα χωριά, βασάνιζαν και φυλάκιζαν τους χωρικούς, άδειαζαν σπίτια και εκκλησίες. Η εφημερίδα ΕΣΤΙΑ, στο φύλλο της 24 Ιουνίου 1897 καταχωρεί την επόμενη ανταπόκριση - ντοκουμέντο:





Γιορτάζουμε εφέτος τα 200 χρόνια από το 1821. Πόσα δεινά υπέμειναν οι τουρκοκρατούμενες περιοχές για άλλα 100 σχεδόν χρόνια μέχρι της απελευθέρωση το 1913.

(Από το ανέκδοτο βιβλίο του Αθ. Δ. Στράτη: “Από τον Άραχθο έως τον Αχέροντα, η καθημερινή ζωή των κατοίκων επί τουρκοκρατίας”.

Σάββατο 6 Αυγούστου 2022

Οι ευγενείς και οι αγενείς. «Κύμβαλα αλαλάζοντα» και πρόβατα εβλάζοντα! (Ο εβδομαδιαίος προβληματισμός).


Γράφει ο Χρήστος Α. Τούμπουρος

Η έκφραση αυτή προέρχεται από την Αγία Γραφή (αν θυμάμαι καλά) και τη χρησιμοποίησε ο Απόστολος Παύλος. Λέγεται για ανθρώπους φλύαρους που ο λόγος τους δεν έχει ουσία, αλλά απλά κάνουν θόρυβο και μάλιστα ενοχλητικό. Αυτούς δηλαδή που δημιουργούν χλαπαταγή, άμα ανοίξουν το στόμα τους. Λειτουργούν φυσικά σαν τα κενά δοχεία που βροντούν περισσότερο από τα γεμάτα. Και είναι αλήθεια πως για να γεμίσεις με χρήσιμο περιεχόμενο τα δοχεία χρειάζεται δουλειά, πολύ δουλειά, καταπώς θα έλεγαν εκεί στο Τζουμέρκο. «Θέλει δουλειά, πολύ δουλειά για να υφάν’ς και να φκιάξεις σκουτιά». Έτσι για να πεις κάτι της προκοπής θέλει γνώση, σκέψη, περίσκεψη, αυτογνωσία και ετερογνωσία, ευγένεια ψυχής, ήθος και αξιοπρέπεια. Και επειδή όλα αυτά είναι εν γένει δυσκολοκατόρθωτα αρχίζουμε και ρίχνουμε συνεχώς ρουμποστίνες και φιστούρες για να καλύψουμε τα ακάλυπτα. 
Προαιώνιο το ερώτημα. Πού τελειώνει το πρόσωπο και από πού αρχίζει το προσωπείο κάθε ανθρώπου; Είναι αλήθεια πως ο άνθρωπος ζει με δυο διαστάσεις, -όπως θα έλεγε και ο Παπανούτσος- την «εσωτερική» και την «εξωτερική». Από τη μια θέλει για τον «εαυτό» του και από τον «εαυτό» του και από την άλλη θέλει μαζί με τους «άλλους» και για τους «άλλους». 

Είναι αυτό που τέλεια διέγνωσε ποιητικά ο Καβάφης. «Mε λόγια, με φυσιογνωμία, και με τρόπους/ μια εξαίρετη θα κάνω πανοπλία̇ /και θ’ αντικρύζω έτσι τους κακούς ανθρώπους /χωρίς να έχω φόβον ή αδυναμία./ Θα θέλουν να με βλάψουν. Αλλά δεν θα ξέρει/ κανείς απ’ όσους θα με πλησιάζουν/ πού κείνται η πληγές μου, τα τρωτά μου μέρη,/ κάτω από τα ψεύδη που θα με σκεπάζουν». 

Τα ακάλυπτα που ενίοτε γίνεται προσπάθεια να «καλυφθούν» δια εξουσιαστικού λόγου. Μόνο που ο εξουσιαστικός λόγος εδώ μεταβάλλεται σε αφοριστικό. Δικαίωμα να λέει ο καθένας ό,τι θέλει και όπως θέλει. Δικαίωμά μου όμως να κρίνω. Και είμαι απόλυτα φειδωλός στα επίθετα. Έχει την αιτία της αυτή η τακτική. Ένας μεγάλος ποιητής είχε πει κάποτε. Η ελληνική γλώσσα είναι η καλύτερη και η πλέον ακίνδυνη, αν εξαιρέσει κανείς τα επίθετα. Ασφαλώς και δεν νιώθω ευγενής ή αγενής. Είμαι αυτός που είμαι και τίποτε παραπάνω. Μόνο που ο εξουσιαστικός λόγος εδώ μεταβάλλεται σε αφοριστικό. Έτσι παίρνοντας τη χατζάρα λειτουργούμε με τον κανόνα «όλα τα σφάζω κι όλα τα μαχαιρώνω» και γκάπα γκούπα στο κούτσουρο του αφορισμού εξισώνουμε και μηδενίζουμε αξίες, ιστορία, ιδεολογία, συνέπεια με την πολιτική πρακτική που παλιά ονομάστηκε παλάτζα και σήμερα κωλοτούμπα. Και ερμήνευσε "κατά το δοκούν". Παλιά ευγενείς. Τώρα αγενείς. Άιντε να βγάλεις συμπέρασμα.

Και για να λέμε και αλήθειες ευγενής είναι ο άνθρωπος που έχει ιδιότητες που τον διαφοροποιούν από τους άλλους, ιδίως τον κάνουν ανώτερο, ενώ ο αγενής είναι αυτός που η συμπεριφορά του χαρακτηρίζεται από έλλειψη καλών τρόπων. Σαφώς και η ευγένεια δε σημαίνει συμφωνία και ραγιαδισμό. Τον ορισμό της ευγένειας νομίζω τον έδωσε ποιητικά με τον καλύτερο τρόπο ο Μιχάλης Κατσαρός

«Αντισταθείτε, σ’ αυτόν που χτίζει ένα μικρό σπιτάκι/και λέει καλά είμ’ εδώ.(…)Αντισταθείτε, σ’ αυτόν που χαιρετά απ’ την εξέδρα/ώρες ατέλειωτες τις παρελάσεις.(…)

αντισταθείτε σε μένα ακόμα που ιστορώ».

Συνεπώς «λαλει α δει και ότε δει και υπέρ ων δει… » 

Είναι καθαρά η γλώσσα και η συνείδηση. «Αν θες να υπάρξεις, να σε ακούσουμε, να σε (ενδεχομένως) αναγνωρίσουμε, μέσα εδώ θα κινηθείς σ’ αυτόν τον κύκλο, αλλιώς καταδικάζεσαι, καταδικάστηκες». Τ. Σινόπουλος, Νυχτολόγιο, Κάλβος 1978. Όχι. Προτιμώ να είμαι αγενής παρά δούλος… Εγώ θα μιλώ και θα συμπεριφέρομαι όπως νιώθω. (Με σεβασμό στην προσωπικότητα του καθενός). Αν ήταν επιβλητέα η συμπεριφορά καθενός τότε θα είχαμε καταντήσει απαξάπαντες «μισητό σκήνωμα, θανάτου/άθυρμα, συντριμμένο βάζον,/ εγώ, κύμβαλον αλαλάζον». (Κώστας Καρυωτάκης)

Δεν σφάξανε…




Χρήστος Α. Τούμπουρος

Αριστοτέλης: Πίσω από κάθε πόνο σου στέκει ένα λάθος σου


«Πίσω από κάθε πόνο σου στέκει ένα λάθος σου…» είπε κάποτε ο Αριστοτέλης. Μια φράση που διάβασα στο βιβλίο της Μάρως Βαμβουνάκη: «Ο παλιάτσος και η Άνιμα».
Αναρωτιέμαι πόσοι από εμάς παραδεχόμαστε πως για ό,τι μας πληγώνει, εμείς έχουμε την ευθύνη.
Κάποιοι θεωρούν πως η μοίρα μας, καθορίζει όλα όσα συμβαίνουν στη ζωή μας και πως εμείς δεν μπορούμε να αποτρέψουμε τίποτα.
Άλλοι, έχουν κάνει βίωμα και τρόπο σκέψης ότι κρατούν τη ζωή στα χέρια τους και πως πίσω από κάθετι που μας πονά, κρύβεται μια λανθασμένη μας κίνηση.
Άραγε, πώς μπορεί να γνωρίζει κάποιος εκ των προτέρων ότι μια κίνηση του δεν ήταν η σωστή; Και αν ήξερε, τότε δεν θα έκανε κάποια άλλη επιλογή;
Δεν είναι η πρώτη φορά που διαβάζω κάποια πολύτιμη σκέψη μίας από τις σημαντικότερες μορφές της φιλοσοφικής σκέψης του αρχαίου κόσμου, ενός από τους μεγαλύτερους φιλοσόφους όλων των εποχών. Του Αριστοτέλη.
Ο Αριστοτέλης υπήρξε ο πρώτος γνήσιος επιστήμονας στην ιστορία… και κάθε κατοπινός επιστήμονας του οφείλει κάτι” γράφει η Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάνικα για εκείνον.
Η διδασκαλία του διαπερνούσε τη δυτική φιλοσοφική και επιστημονική σκέψη μέχρι και την Επιστημονική Επανάσταση του 17ου αιώνα. Στα 17 του χρόνια εισέρχεται στην Ακαδημία του Πλάτωνα, στην Αθήνα, όπου παραμένει για 20 χρόνια.
Εκεί συνδέεται τόσο με τον Πλάτωνα, τον Εύδοξο, τον Ξενοκράτη και άλλους στοχαστές.Τα έργα του αναφέρονται σε πολλές επιστήμες. Ανάμεσά τους φυσική, βιολογία, ζωολογία, μεταφυσική, λογική, ηθική, ποίηση, θέατρο, μουσική, ρητορική, πολιτική. Η περίοδος της ωριμότητας αρχίζει με τις βιολογικές έρευνες και τα συμπεράσματά του είναι η πρώτη συστηματοποίηση των βιολογικών φαινομένων στην Ευρώπη. Η σκέψη και οι διδασκαλίες του Αριστοτέλη, έχουν μεγάλη επιρροή στη φιλοσοφική, θεολογική και επιστημονική σκέψη έως και μετά τον Μεσαίωνα.
Μετά τον θάνατο του Πλάτωνα, φεύγει από την Αθήνα και αναλαμβάνει το 343 π.Χ./42 τη διδασκαλία του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
Ως διδάσκαλος του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ο Αριστοτέλης, αποκτά διάφορες ευκαιρίες και αφθονία προμηθειών. Ιδρύει μια βιβλιοθήκη στο Λύκειο, η οποία γίνεται αρωγός στην παραγωγή εκατοντάδων έργων του. Το γεγονός ότι υπήρξε μαθητής του Πλάτωνα, τον οδηγεί στις απόψεις του πλατωνισμού. Ωστόσο, μετά τον θάνατο του Πλάτωνα, οδηγείται περισσότερο, σε εμπειρικές μελέτες και μετατοπίζεται από τον πλατωνισμό στον εμπειρισμό. Θεωρεί ότι οι ιδέες και οι γνώσεις όλων των λαών βασίζονται στην αντίληψη.
Το έργο του είναι τεράστιο (400 βιβλία, κυρίως σε μορφή διαλόγων). Από αυτά έχουν σωθεί 47 βιβλία και μερικά αποσπάσματα από τα άλλα.
Ας θυμηθούμε κάποιες από τις σπουδαίες ρήσεις – μαθήματα ζωής του…
Η φτώχεια είναι έλλειψη πολλών πραγμάτων και η απληστία όλων.”
Περισσότερο αγαπούν οι ευεργέτες τους ευεργετούμενους παρά οι ευεργετούμενοι τους ευεργέτες.”
Τα πράγματα που πρέπει να κάνεις, τα μαθαίνεις κάνοντας τα.”
Οι μητέρες αγαπούν τα παιδιά τους πιο πολύ από τους πατεράδες. Κι αυτό, διότι πρώτον ο τοκετός είναι οδυνηρός, και δεύτερο, είναι σίγουρες ότι τα παιδιά που γέννησαν είναι δικά τους.”
Είναι χαρακτηριστικό του μεγαλόψυχου ανθρώπου να μη ζητάει χάρες, αλλά να είναι έτοιμος να κάνει το καλό στους άλλους.”
Συνήθως, την ισχυρότερη μνήμη την έχουν εκείνοι που είναι αργοί στην αντίληψη.”
Είμαστε όλοι φίλοι των ευτυχούντων, ενώ των δυστυχούντων δεν είναι φίλος ούτε ο πατέρας.”
Άμιλλα είναι η τάση να φτάσει κανένας τον άλλον, που τον θαυμάζει, ή και να τον ξεπεράσει, χωρίς να αισθάνεται φθόνο, αν ο άλλος τον ξεπερνάει.”
Κάθε εργασία επί πληρωμή αποσπά και φθείρει το μυαλό.”
H κακία είναι μία ανοησία για εκείνους που δεν έχουν καταλάβει ότι δεν ζούμε για πάντα.”
Η ομορφιά είναι η καλύτερη συστατική επιστολή.”
Είναι χαρακτηριστικό του μεγαλόψυχου ανθρώπου να μη ζητάει χάρες, αλλά να είναι έτοιμος να κάνει το καλό στους άλλους.”
Όλες οι ανθρώπινες πράξεις έχουν ως αίτιο ένα από τα εξής επτά: τύχη, φύση, παρόρμηση, συνήθεια, λογική, πάθος, πόθο.”
Ανδρείος είναι αυτός που δεν φοβάται τον τιμημένο θάνατο.”
Η φτώχεια είναι ο γονιός της επανάστασης και του εγκλήματος.”
«Πίσω από κάθε πόνο σου στέκει ένα λάθος σου.»

Παρασκευή 5 Αυγούστου 2022

Η κατά Αργολίδα Εκκλησία τον 19ο αιώνα και η συμβολή της στην εθνική Παλιγγενεσία- Ευχές στον Μητροπολίτη Άρτης, κ.κ Καλλίνικο.

Γράφει η Κατερίνα Σχισμένου.

Μια εξαιρετική και πολύ σημαντική έρευνα με τίτλο «Η κατά Αργολίδα Εκκλησία τον 19ο αιώνα και η συμβολή της στην εθνική Παλιγγενεσία»  από τον μητροπολίτη μας κ.κ Καλλίνικο κυκλοφόρησε πρόσφατα. Μας παρουσιάζει αρχικά την ιδιαίτερη πορεία της από τον 19ο αιώνα όταν και κήρυξε την ανεξαρτησία της από το Οικουμενικό πατριαρχείο με τις ιδιαίτερες μεταβολές της μετά την παραχώρηση της Αυτοκεφαλίας. Ακολούθως παρουσιάζονται οι διοικητικές μεταβολές της Μητροπόλεως της Αργολίδος κατά τον ίδιο αιώνα αλλά και η πνευματική και κοινωνική κατάσταση του κλήρου και του λαού προ της ενάρξεως του απελευθερωτικού αγώνα.

 Στο Β’ κεφάλαιο παρουσιάζεται η συμμετοχή της Μητροπόλεως Αργολίδος στη Φιλική Εταιρεία αλλά και η συμβολή της στο Ιερό Αγώνα όπως και στην γένεση της Ελληνικής Πολιτείας μιας και στο Άργος, στην Επίδαυρο και στο Ναύπλιο συγκλήθηκαν οι περισσότερες Εθνικές Συνελεύσεις κατά τον αγώνα αλλά και μετά απ΄ αυτόν. Ας μην ξεχνάμε πως η Δ΄ Εθνοσυνέλευση συνήλθε στο αρχαίο θέατρο του Άργους ενώ στον Ναό του Αγίου Σπυρίδωνα στο Άργος ο πρώτος κυβερνήτης της Ελλάδος ο Ιωάννης Καποδίστριας χάνει τη ζωή του από τη μόνιμη διχόνοια των Ελλήνων.

 Στο Γ΄ κεφάλαιο παρουσιάζονται οι Μονές της Αργολίδος κατά τον 19ο αιώνα καθώς και η προσφορά τους στην εθνική παλιγγενεσία καθώς και οι επιπτώσεις από τη διάλυσή τους μετά το 1833. Η έρευνα κλείνει με συμπεράσματα, κατάλογο των ασκησάντων της εκκλησιαστικής διοίκησης και βιβλιογραφία. Παρακολουθούμε λοιπόν τις ιδιαίτερες σχέσεις στη διαμόρφωση της νέας κρατικής και εκκλησιαστικής πραγματικότητας όπως εξελίχθηκε με τη δημιουργία του νέου Ελληνικού κράτους, που στηρίχθηκε στην εκκλησιαστική περιουσία για να βάλει τα πρώτα του θεμέλια αλλά και πιο πριν για την απελευθέρωσή του Γένους, δεν υπάρχει Ελληνισμός χωρίς Ορθοδοξία ούτε Ορθοδοξία χωρίς Ελληνισμό. Το βιβλίο εκδόθηκε πριν ένα χρόνο ακριβώς στο Ναύπλιο από τις εκδόσεις Επιστροφή και ευχόμαστε να είναι καλοτάξιδο, όπως και του ευχόμαστε χρόνια πολλά για τα ονομαστήριά του που είναι  τη Δευτέρα 8 Αυγούστου 2022, όπου και τιμάται η μνήμη του Αγίου Καλλινίκου Μητροπολίτου Εδέσσης. Το έργο του δεν είναι μόνο εκκλησιαστικό και πνευματικό αλλά και ερευνητικό και αυτό τον τιμά ακόμη περισσότερο αλλά και μας ως ποίμνιο να έχουμε έναν τέτοιο πνευματικό άνθρωπο ως οδηγό για την πόλη μας…Του ευχόμαστε δύναμη και υγεία ώστε να μας φωτίζει με το έργο του και την παρουσία του.



Κατερίνα Σχισμένου

Σοβαρό τροχαίο κοντά στη Γέφυρα Καλογήρου

Τροχαίο ατύχημα σημειώθηκε λίγο πριν τις δώδεκα το μεσημέρι, στην εθνική κοντά στη Γέφυρα Καλογήρου.

Το τροχαίο, σύμφωνα με πληροφορίες, έγινε στο ύψος της Νέας Κερασούντας, όπου ένα ΙΧ αυτοκίνητο συγκρούστηκε με φορτηγό.

Η οδηγός του ΙΧ, ηλικίας περίπου 40 ετών, μεταφέρθηκε με σοβαρούς τραυματισμούς στο νοσοκομείο της Άρτας ενώ ελαφρά τραυματίστηκε ο συνοδηγός.

https://www.epiruspost.gr/

Η ζωή, ξέρει να επιστρέφει συμπεριφορές.


Έτσι συμβαίνει πάντα…
Γράφει ο Κωνσταντίνος Καρύδης

Έχει ο καιρός, γυρίσματα λα λα λα λαααα λέει το λαϊκό το άσμα κι έχει απόλυτο δίκιο ο δημιουργός να ξέρεις.
Γιατί είτε το λες κάρμα, είτε το λες μοίρα, είτε το λες θεό, η ουσία είναι πως ό,τι έδωσες, αυτό θα πάρεις στο ταμείο.

Μόνο που το ταμείο της ζωής, είναι λίγο περίεργο.

Καμιά φορά, καθυστερεί ή κρατάει χρεωστικά, πιστωτικά για μελλοντική χρήση.

Όμως μην γελιέσαι, ακόμα κι αν άργησε να σου ρίξει τη χλαπάτσα στα μούτρα για εκείνες τις αμαρτίες που κάνεις ότι δεν θυμάσαι, δεν θα γλυτώσεις.

Κι αν σου αργεί εκείνο το καλό που έκανες, μην ανησυχείς ρε φίλε, θα στο γυρίσει η ζωή.

Μην κοιτάς που για καιρό τα λαμόγια μπορούν και χαίρονται.

Είναι για να δουν αυτοί οι κακόμοιροι της ζωής πως θα μπορούσε να είναι η ζωή τους.
Είναι για να πάρουν μια γεύση από το πώς αξίζει η ζωή.

Είναι για να ξέρουν πώς είναι η ζωή που δεν θα ζήσουν.

Γιατί στο τέλος, κανένας κηφίνας, κανένα κaθίκι, κανένας τύπου καλός, τύπου ψυχοπονιάρης και ευαίσθητος με τα συμπλέγματα να τον πνίγουν δεν μπορεί να επιβιώσει.

Και ξέρεις γιατί;

Γιατί η ζωή γουστάρει τους γνήσιους και τους τολμηρούς.
Εκείνους που κάνουν λάθη και λένε μια συγγνώμη που την εννοούν.

Εκείνους που υποκλίνονται σε ένα καθαρό χαμόγελο.

Εκείνους που δουλεύουν και δημιουργούν.

Με τους άλλους, μην ασχολείσαι.

Τους άλλους, τους φτύνει η ζωή χωρίς να χρειαστεί να κουνήσεις το μικρό σου δαχτυλάκι!

Αθήνα- Γιάννινα, ακριβότερα από Λονδίνο και Παρίσι!

 

Αντικείμενο πολλών συζητήσεων και σχολίων γίνονται για μία ακόμη φορά οι τιμές των αεροπορικών εισιτηρίων στη γραμμή Αθήνας- Ιωαννίνων.

Αθήνα-Ιωάννινα 142 ευρώ..

Αθήνα-Λονδίνο 89 ευρώ…

Με την ίδια εταιρεία.

Και το Παρίσι ακόμη φτηνότερο!

Φταίει μόνο το μονοπώλιο;

Άγνωστο..

Ωστόσο οι τιμές πετούν σε ύψη ανάλογα με αυτά των αεροσκαφών χωρίς καμία προοπτική προσγείωσης.

https://www.epiruspost.gr/

Κυκλοφόρησε το 213ο φύλλο της εφημερίδας ¨Σελλαδίτικα νέα" της αδελφότητας Σελλαδιτών Άρτας


Ξεφυλλίστε την 

Πέμπτη 4 Αυγούστου 2022

Κυκλοφόρησε το 90ο φύλλο της εφημερίδας "τα σαρακατσάνικα χαιρετήματα"

 
Διαβάστε την 

Οι «Ηπειρώτες Αστυνομικοί» στον Αρχηγό της ΕΛ.ΑΣ.

Μεγάλη Τιμή για τον Σύλλογο & τα Μέλη μας, η πρόσκληση που λάβαμε από τον κο Αρχηγό της ΕΛ.ΑΣ και η θερμή υποδοχή που τύχαμε από τον ίδιο προσωπικά και το γραφείο του, στην πρώτη μας συνάντηση από την ημέρα ανάληψης των καθηκόντων του.

Ο Πρόεδρός μας, Γεώργιος Λάκκας, αφού τον ευχαρίστησε για την πρόσκληση, του μετέφερε τις ευχές όλων μας για καλή Δύναμη & Επιτυχία στα νέα του καθήκοντα, εκφράζοντάς του την ιδιαίτερη τιμή που αισθανόμαστε, που ένα από τα παλαιότερα μέλη του Συλλόγου μας και της μεγάλης Αστυνομικής Ηπειρώτικης οικογένειας, επελέγη για την κορυφή της Ελληνικής Αστυνομίας μας !

Κατόπιν, τον ενημέρωσε εκτενώς για τους στόχους και τις προσεχείς δράσεις μας ζητώντας του να είναι παρών και αρωγός στις δράσεις και εκδηλώσεις που προγραμματίζουμε να διοργανώσουμε για την επίτευξη των καταστατικών σκοπών του Συλλόγου.

Τέλος, του προσφέραμε την τιμητική πλακέτα με το έμβλημα του Συλλόγου μας, την οποία αμέσως τοποθέτησε σε περίοπτη θέση στο γραφείο του !

Ο κος Αρχηγός από την μεριά του, αφού άκουσε με μεγάλη προσήλωση τον Πρόεδρο, μας ευχαρίστησε για την παρουσία μας στο γραφείο του, συνεχάρη όλα τα μέλη του Δ.Σ για τις προσπάθειες που κάνουμε να κρατάμε ζωντανό & πρωτοπόρο τον Σύλλογό μας και μας εκδήλωσε πως θα είναι παρών σε κάθε δράση μας, λέγοντας χαρακτηριστικά πως το γραφείο του θα είναι πάντα ανοιχτό για εμάς και να μην διστάσουμε να ζητήσουμε την βοήθειά του σε οτιδήποτε χρειαστεί ο Σύλλογός μας, προκειμένου να επιτυγχάνει τους Σκοπούς του !

Κε Αρχηγέ, καλή επιτυχία στο έργο σας & ο Θεός να σας δίνει Δύναμη να ανταποκριθείτε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο στα καθήκοντά σας.


Ο Πρόεδρος,

Γεώργιος ΛΑΚΚΑΣ


Ο Γεν. Γραμματέας,

Αλέξανδρος ΓΚΟΥΜΑΣ

Τετάρτη 3 Αυγούστου 2022

20 από τις πιο ωραίες ελληνικές παραλίες

serifos
           Γάνεμα, Σέριφος

Μούρου, Αμοργός
amorgos mourou

Κάτεργο, Φολέγανδρος

folegandros katergo

Άγιος Σώστης, Σέριφος

serifos

Πράσα, Κίμωλος

kimolos

Διαλισκάρι, Σίκινος

sikinos

Αγ. Ανάργυροι, Ανάφη

anafi

Ζόργκος, Άνδρος

andros island beaches

Σεϋχέλλες, Ικαρία

ikaria

Ασπρονήσι, Λειψοί

lipsi

Βάτσες, Αστυπάλαια

astypalea vatses

Αγ. Γεώργιος, Σύμη

symi island

Σαρία, Κάρπαθος

saria karpathos

Τρυπητή, Γαύδος

gavdos

Γλυκά Νερά, Σφακιά, Κρήτη

sfakia

'Aγιος Δημήτριος, Αλόνησος

alonisos

Πεύκος, Σκύρος

skyros

Αγ, Ευφημία, Κεφαλονιά

kefalonia agia efimia

Πετανοί, Κεφαλονιά

petani kefalonia

Μαύρα Βόλια, Χίος

chios mavra volia


Όπου κι αν πας καλοκαίρι όπως στο χωριό σου δε θα ζήσεις πουθενά!!!


«Γιατί σαν παιδί, αυτήν την εποχή δεν ήμουν στην πρωτεύουσα να βράζω. Ήμουν χωριό.»

Όταν πρωτοείδα την αυγουστιάτικη Αθήνα έμεινα έκθαμβος, γιατί είναι ΠΟΛΥ πιο κουκλάρα απ’ όσο φανταζόμουν… Είναι ίσως η μοναδική περίοδος που η πόλη παίρνει μια ανάσα ηρεμίας, αφού η ηχορύπανση (που κάθε χρόνο προκαλεί χιλιάδες θανάτους, αλλά στο Ελλαδιστάν δε φαίνεται να νοιάζεται κανείς) παίρνει πόδι μαζί με τους κατοίκους που φεύγουν διακοπές.
Έπρεπε να ενηλικιωθώ για να ζήσω αυτήν την τόσο υποτιμημένη ομορφιά. Να περπατάς την Πανεπιστημίου σε ώρα αιχμής και να μην κινείται ούτε μύγα, είναι μια αίσθηση σαν ναρκωτικό, τη ζητά ο οργανισμός σου. Και ξέρω ότι θα την ξαναζήσω, αλλά εξακολουθεί να μου φαίνεται παράξενο να περνάω τα πανέμορφα καλοκαιρινά απογεύματα μου εδώ.
Γιατί σαν παιδί, αυτήν την εποχή δεν ήμουν στην πρωτεύουσα να βράζω. Ήμουν χωριό. Κι αυτές τις ώρες με τον απαλό ήλιο πριν πέσει η νύχτα, ήμουν στα καταπράσινα μέρη του και έπαιζα, μέχρι να μαζευτούμε για βραδινό και μετά πάλι έξω! Μπορεί να μην είχε κάτι ιδιαίτερο, να ήταν πολύ φτωχικό και να μη συμπαθούσα πολλούς από τους βλάχο-κουτσομπόληδες που το κατοικούσαν.
Αλλά ήταν ο τόπος που δεν έβλεπα την ώρα κάθε χρόνο να βρεθώ.
Έγινε συνώνυμο του καλοκαιριού μου και από κάποια στιγμή κι έπειτα, το σπίτι μου. Γιατί «σπίτι» ονομάζεται το μέρος όπου βρίσκεται η καρδιά σου. Η δική μου ήταν στα παιδικά μου χρόνια, που στο χωριό τα απολάμβανα όσο πουθενά, τότε που τα πνευμόνια μου δεν είχαν σταφιδιάσει από το κάπνισμα και μπορούσα να τρέχω όλη μέρα…
Όσο καταφέρνω να με θυμηθώ μικρό, ήταν συνώνυμο της απόδρασης: η ευκαιρία να παίξω όσο αντέχω σαν παιδί και να βρω τον εαυτό μου. Μεγαλώνοντας, απέκτησε πιο… ιερό χαρακτήρα: δε βιαζόμασταν να πάμε, αλλά το είχαμε στη λίστα με τα στανταράκια, σα μια τελετουργία που αν δεν την κάναμε, δεν ζούσαμε καλοκαίρι.
«Έλα ρε, τι λέει, καλά; Που είσαι; Τέλεια! Θα πάμε καθόλου χωριό; Πότε; Ξέρεις ποιοι και ποιοι θα έρθουν; Θα είναι κι εκείνη; Οκ, θα είμαι εκεί!»
Έβλεπες κάθε χρόνο τους φίλους (και τις καψούρες) που δεν έβλεπες όλη τη χρονιά. Κι εδώ έγκειται το μεγάλο πλεονέκτημα να βρίσκεσαι σε απομονωμένο χωριό: η συντροφικότητα! Θυμίζω ότι ανήκω στην προνομιούχο γενιά που πρόλαβε νεανικά χρόνια χωρίς fb, Twitter ή Insta (για την ακρίβεια, χωρίς καν ίντερνετ, υπολογιστές ή κινητά)! Τότε, είχαμε ο ένας τον άλλο!
Μικρά, παίζαμε ασταμάτητα μπάλα, κρυφτό, κεραμιδάκια (το ΜΙΣΟΥΣΑ αυτό το παιχνίδι) και φυσικά, πολύ μπουγέλο! Σαν έφηβοι, ήρθαν τα χαρτιά και το παλέρμο. Πολύ παλέρμο.
Σαν ενήλικες, απλά γουστάραμε την κουβέντα. Τι κάνει ο καθένας στη ζωή και πώς βλέπει τα πράγματα, για να καταλήξουμε στο «τι μαλακίες κάναμε εδώ πιτσιρίκια, τι μουσική παίζαμε σ’ εκείνο το πάρτι, πού πρωτοφίλησα την Ιωάννα, ή τι βρισίδια μας έριχνε ο γέρος όταν μας έπεφτε η μπάλα μες το λιβάδι του με τ’ αγγούρια»!
Γιατί στο χωριό, τα καλοκαίρια ήταν δικά μας. Και μπορεί εμείς να μεγαλώσαμε, αλλά οι αναμνήσεις που αποκτήσαμε, όχι.
Τώρα μπορεί να μη βλεπόμαστε τόσο συχνά όσο τότε, ή να έχουμε αμάξια και να πεταγόμαστε κάπου κοντά για ποτό, αλλά αρκεί να κάτσουμε στο στέκι που είχαμε από μικροί, για να επανέλθει αυτή η αίσθηση της …συμμορίας (διότι ό,τι γίνεται στο χωριό, μένει στο χωριό)!
Πόσο τυχερός είσαι να μεγαλώνεις μαζί με κάποιον, έστω με διαλείμματα; Να τον βλέπεις να αλλάζει, να διαμορφώνεται και να σου δίνει συνέχεια κάτι νέο να ανακαλύψεις;
Ένα εξοχικό δεν είναι δεδομένο. Άλλοι δεν είχαν ποτέ κάποιο τέτοιο μέρος για να αποδράσουν και έψαχναν κάθε χρόνο τι θα κάνουν. Το καταλαβαίνω τώρα, όταν μιλάω για διακοπές και αντικρίζω το βλέμμα των άλλων με το που μάθουν ότι εγώ είχα δύο χωριά κι όχι ένα! Γι’ αυτό να εκτιμάς το χωριό σου κι όσα έζησες σ’ αυτό!
Ακόμα κι αν θυμάσαι εκείνο το ρεζιλίκι όταν είχες γίνει μπαούλο απ’ τα ξίδια, ή το πόσο τρόμαξες που ο Γιάννης κρύφτηκε στο νεκροταφείο όταν φύλαγες, ή όταν άναβες φιδάκι για τα κουνούπια κι οι γριές διέδιδαν ότι κάπνιζες! Ακόμα και οι πιο χαζές στιγμές, ήταν κάτι που στο μέλλον θα θυμάσαι νοσταλγικά!


Τρίτη 2 Αυγούστου 2022

Αποκαλυπτήρια προτομής του Τάσου Χαλκιά

Εκδήλωση για τα αποκαλυπτήρια της προτομής του κορυφαίου Ηπειρώτη κλαρινίστα, Τάσου Χαλκιά, πραγματοποιεί ο Δήμος Ζίτσας στη γενέτειρά του την Κοινότητα Γρανιτσοπούλας την Δευτέρα (08/08/2022), κάνοντας πράξη την υπόσχεση του Δημάρχου Ζίτσας Μιχάλη Πλιάκου προς τον γιο του, Λάκη Χαλκιά.

Την προτομή του αείμνηστου δεξιοτέχνη του κλαρίνου φιλοτέχνησε ο γνωστός γλύπτης Θεόδωρος Παπαγιάννης και τοποθετήθηκε στην πλατεία της Κοινότητας Γρανιτσοπούλας.

Η τελετή των αποκαλυπτηρίων θα πραγματοποιηθεί στις 20:30 το βράδυ της Δευτέρας  και θα πλαισιωθεί από μουσική εκδήλωση.

Αναλυτικά το πρόγραμμα περιλαμβάνει:

•             20:30 Προσέλευση

•             20:40 Χαιρετισμοί

•             20:50 Ομιλία του δημοσιογράφου Στέφανου Ντόβα,  «Αναφορά στον Τάσο Χαλκιά»

•             20:50 Αποκαλυπτήρια της προτομής

Στο  μουσικό πρόγραμμα που θα ακολουθήσει, τη μνήμη του Τάσου Χαλκιά, θα τιμήσουν με την παρουσία τους  οι τραγουδιστές: Σάββας Σιάτρας – Δημήτρης Υφαντής – Νότα Καλτσούνη και ο Λάκης Χαλκιάς καθώς και ο εκλεκτός δεξιοτέχνης στο κλαρίνο, Γιώργος Κωτσίνης. Τους  τραγουδιστές θα συνοδέψει η κομπανία του Βασίλη Παπαγεωργίου.

https://www.epiruspost.gr/

Άρτα: Πού πήγαν οι γυναίκες;

Χρήστος Μέγας*

Τα πρώτα στοιχεία απογραφής για τον Νομό Άρτας είναι απογοητευτικά. Η χρόνια παραγωγική υστέρηση, η έλλειψη υποδομών, η απουσία ευκαιριών για τους νέους, προβλήματα που όλοι μας βιώνουμε καθημερινά, αποτυπώνονται πλέον και στατιστικά Γερνάμε και χανόμαστε!

Ο Νομός μας «ματώνει» καθημερινά. Παρά τον πλούσιο κάμπο της Άρτας που είναι «Κήπος της Εδέμ» για την Ελλάδα, τον περιβαλλοντικά ενδιαφέροντα και ιχθυοπαραγωγικά-τουριστικά δυναμικό Αμβρακικό, τα ανεκτίμητα ορεινά χωριά με τα συγκριτικά τους πλεονεκτήματα...

Δεν είναι (μόνο) που η Άρτα κινδυνεύει να χάσει μια βουλευτική έδρα (και πολλές θέσεις δημοτικών συμβούλων). Κάτι τέτοιο συναρτάται με τα ληξιαρχεία και τους εγγεγραμμένους ψηφοφόρους. Προς τούτο θα έχουμε πλήρη στοιχεία στις αρχές του 2023.

Άρα, υπάρχει λίγος χρόνος ακόμη. Ωστόσο απαιτείται κινητοποίηση!
Πρέπει οι φορείς του Νομού και όλης της Ηπείρου να κινητοποιηθούν, να αποδυθούν σε μια πανστρατιά ώστε όσοι έχουν καταγωγή και συμφέροντα στο Νομό μας να μεταδημοτεύσουν εδώ. Η Άρτα χάνεται!

Κατά συνέπεια η Άρτα παραμένει τριεδρική και κατά τις προσεχείς-πρόωρες εκλογές και σε κάθε περίπτωση μέχρι τον επόμενο Απρίλιο!

Πολιτική αφωνία…

Η αλήθεια είναι ότι με την πολιτική συρρίκνωση της Περιφέρεια ενισχύεται το «αθηνοκεντρικό κράτος». Σε λίγο καιρό δεν θα μας… ακούνε καν. Ο Νομός της Άρτας από «άφωνος», λόγω πολιτικών αδυναμιών, θα καταστεί… βουβός λόγω υποεκπροσώπησης…

Το Δημογραφικό είναι ένα ευρύτερο εθνικό πρόβλημα. Καθώς τα σύνορά μας γίνονται έτσι πιο ευάλωτα, οι άνθρωποι ξενιτεύονται, ο τόπος απορφανίζεται, χάνονται πλουτοπαραγωγικές πηγές, η πατρίδα συρρικνώνεται.

Πρόσθετα, εδώ στην Άρτα έχουμε δύο πανελλήνια-πανευρωπαϊκά ρεκόρ. [Γιατί στο Δημογραφικό, τα ελληνικά-αρνητικά ρεκόρ είναι ταυτόχρονα και πανευρωπαϊκά ρεκόρ καθώς η χώρα μας γηράσκει και αποθνήσκει πιο βίαια από τις άλλες ευρωπαϊκές χωρίς, αλλά εδώ περί άλλα τυρβάζουν οι (αν)αρμόδιοι]:

1.Έχουμε δύο από τους πιο γερασμένους Δήμους στην Γηραιά Ήπειρο. Τον Δήμο Κεντρικών Τζουμέρκων και το Δήμο Γεωργίου Καραϊσκάκη με μέση ηλικία σχεδόν τα 62 έτη.

2.Και στις δύο αυτές περιοχές οι άνδρες υπερτερούν των γυναικών, ενώ σε ολόκληρη την Ελλάδα οι γυναίκες είναι περισσότερες (υψηλότερο προσδόκιμο ζωής κ.λπ.).

Ποιες θα γεννήσουν;

Γιατί, αλήθεια, συμβαίνει αυτό; Μήπως δεν ζουν πολλά χρόνια οι γιαγιάδες μας;

Αντιθέτως, οι γιαγιάδες, αλλά και οι παππούδες, παρά την χαρακτηριστική εγκατάλειψη της περιοχής και τις εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες διαβίωσης, έχουν ικανοποιητικό προσδόκιμο ζωής.

Τα κορίτσια είναι που φεύγουν! Όπως θα δείτε στον επισυναπτόμενο πίνακα ο Δήμος Καραϊσκάκη έχει σχεδόν 250 λιγότερες γυναίκες, ενώ στα χωριά των Κεντρικών Τζουμέρκων τα πράγματα διαγράφονται ακόμη χειρότερα: Οι γυναίκες ήταν περισσότερες το 2011 και τώρα όχι μόνο είναι κατά 234 λιγότερες από τους άνδρες, αλλά αυτό έγινε εξαιρετικά βίαια. Μέσα σε μια δεκαετία «χάθηκαν» από τα συγκεκραμένα χωριά 461 γυναίκες.

Και εάν φεύγουν οι γυναίκες και τα νεαρά κορίτσια από τα χωριά για την Αθήνα και το εξωτερικό, ποιός θα γεννήσει, πώς θα ζωντανέψουν τα χωριά μας;

Γι’ αυτό απαιτείται ένα κατεπείγον πρόγραμμα στηρίξεις των χωριών και του Νομού Άρτας ώστε να αναστραφούν οι διαλυτικές δημογραφικές εξελίξεις. Είναι όρος εθνικής επιβίωσης!

Αλλά για αυτό θα επανέλθουμε!

Η ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΗ «ΒΟΜΒΑ» ΤΗΣ ΑΡΤΑΣ

ΔΗΜΟΣ

ΠΛΗΘΥΣΜΟΣ

ΑΝΔΡΕΣ

ΓΥΝΑΙΚΕΣ


2011

2021

2011

2021

2011

2021

Αρταίων

43.166

41.632

21.216

20.433

21.950

21.200

Γ.Καραϊσκάκη

5.780

5.321

2.945

2.784

2.835

2.537

Κ.Τζουμέρκων

6.178

5.562

3.053

2.898

3.125

2.664

Ν.Σκουφά

12.753

11.411

6.321

5.670

6.432

5.741

  • Ο Χρήστος Μέγας είναι δημοσιογράφος, Γραμματέας του Τομέα Εργασίας του ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής

Τα sms που δεν θέλεις να σου στείλει η μάνα σου στις διακοπές

Τα sms που δεν θέλεις να σου στείλει η μάνα σου στις διακοπές








Σα δε ντρέπεσαι που θα την πεθάνεις κιόλας τη γυναίκα...

Να σου πω κάτι; Πρέπει να την καταλαβαίνεις τη δόλια τη μάνα πώς νιώθει όταν το παιδί της φεύγει διακοπές και ξέρει πολύ καλά ότι θα την έχει γραμμένη. Και πρέπει να καταλαβαίνεις ότι θα έχει και τις υπερβολικές της αντιδράσεις. Μάνα είναι!

Έχεις προσέξει όμως πως όταν βρίσκεσαι στις διακοπές, όλες οι μανάδες της γης παθαίνουν μία μετάλλαξη;
Εδώ δε θα αναλύσουμε τους λόγους για του οποίους συμβαίνει αυτή η μετάλλαξη. Εδώ θα δούμε τα κλασσικά μηνύματα που στέλνουν οι μανάδες στα παιδιά τους, όταν εκείνα είναι πολύ μακριά και δεν τα αγγίζει η γκρίνια.

Για τσέκαρε.
  • ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ ΜΑΣ ΣΤΟ ΦΟΥ.ΜΠΟΥ