Δευτέρα, 21 Αυγούστου 2017

To Σπήλαιο Γκούβα Μάρε στο Ματσούκι του Δήμου Βορείων Τζουμέρκων





Το σπήλαιο βρίσκεται πριν το Ματσούκι του Δήμου Βορείων Τζουμέρκων και πριν τη σιδερένια γέφυρα. Κατά σημεία στην άκρη του δρόμου έχουμε θέα στην είσοδο που βρίσκεται απέναντι στην πλαγιά. Η ονομασία του είναι βλάχικη και σημαίνει "Μέγα Σπήλαιο".
 Η δύσκολη πρόσβαση για την είσοδο ξεκινάει από τη γέφυρα του Σταφυλά. Κατόπιν αρχίζουμε να ανηφορίζουμε και αφού προσπεράσουμε το υπόγειο ποτάμι του Σταφυλά θα συνεχίσουμε για άλλη μισή ώρα και προς το τέλος εκτός μονοπατιού.
Το σπήλαιο διανοίγεται σε ασβεστόλιθο και αποτελείται από αγωγούς με περιοδική ροή νερού. Το καλοκαίρι οι αγωγοί είναι ανενεργοί, υπάρχει ωστόσο αρκετή λάσπη. Κατά σημεία οι αγωγοί διακόπτονται από θαλάμους με διάκοσμο. Πρόκειται για τεχνικό σπήλαιο με στενά περάσματα, βάραθρα εντός του και σημεία με αναρρίχηση. Αρκετός διάκοσμος στους αγωγούς και τους θαλάμους, με ιδιαίτερα όμορφα γκουρ και ρεόλιθο.
Στο τέλος της διαδρομής υπάρχει βάραθρο, όπου μετά από κατάβαση 20 μέτρων βρίσκουμε κατηφορικό αγωγό που καταλήγει σε λίμνη.
Σπάνια εξέρχεται νερό από την είσοδο του σπηλαίου, ενώ πηγές μόνιμης παροχής που πιθανό να συνδέονται με το υπόγειο δίκτυο νερού του σπηλαίου βρίσκονται χαμηλά μέσα στο Ματσουκιώτικο ρέμα. Το σπήλαιο εξερεύνησε ο Πρωτέας στα πλαίσια της αποστολής που διοργάνωσε στα Τζουμέρκα τον Ιούλη του 2017.


η είσοδος από το δρόμο απέναντι

η είσοδος από μέσα

αγωγός με γλυφές στην οροφή

ο κύριος και κατηφορικός αγωγός


στενό πέρασμα με μικρή λίμνη


ακολουθεί και 2ο πέρασμα που οδηγεί σε μεγάλο θάλαμο


άποψη του θαλάμου.αρκετός διάκοσμος σε δάπεδο και τοιχώματα


κατακριμνήσεις στη συνέχεια


ο κύριος και κατηφορικός αγωγός


στην αρχή του ανατολικού αγωγού


πλούσιος διάκοσμος και μικ΄ρες λίμνες στον ανατολικό αγωγό




στο τέλος του αγωγού




στενό πέρασμα
σημείο που θέλει αναρρίχηση


κατηφορικό σημείο με μικρό βάραθρο στα δεξιά


εντυπωσιακός διάκοσμος στα τοιχώματα της τελευταίας αίθουσας


όμορφες λίμνες πριν το βάραθρο


κατεβαίνοντας τα 20 μέτρα


πλούσιος διάκοσμος στα τοιχώματα




κατηφορικός αγωγός που οδηγεί σε λίμνη


όμορφα γκουρ

Η χαρτογράφηση του σπηλαίου



www.canyoning-caving.blogspot.gr

Η πρώτη επένδυση στο ιστορικό Σούλι

19s8souli
Ο Γιώργος Μπέλος και η Χαρούλα Τσανίδου, οι δύο πρώτοι επενδυτές στα ιστορικά βουνά του Σουλίου. Μίσθωσαν ένα παραδοσιακό κτίριο, ιδιοκτησίας του δήμου, τον χώρο συνάθροισης και λήψης των αποφάσεων (βουλή) των Σουλιωτών, και έστησαν ένα παραδοσιακό κατάλυμα που έλειπε από το επιβλητικό ορεινό ανάγλυφο.

Σε μια εποχή που οι νέοι εγκαταλείπουν την Ελλάδα λόγω της οικονομικής κρίσης αναζητώντας στην Ευρώπη, την Αμερική ή και την Αυστραλία ένα καλύτερο μέλλον, κάποιοι Ελληνες μετανάστες αποφασίζουν να επιστρέψουν και να επενδύσουν στον τόπο τους, αναλαμβάνοντας μάλιστα υψηλό ρίσκο.
Ο Γιώργος Μπέλος και η Χαρούλα Τσανίδου, κάτω από τα τριάντα και οι δυο τους και παιδιά μεταναστών, άφησαν σίγουρες δουλειές και μια άνετη ζωή στο Ντίσελντορφ της Γερμανίας και εγκαταστάθηκαν στο οροπέδιο του ιστορικού Σουλίου, όπου φιλοδοξούν να αποτελέσουν τον πυλώνα της τουριστικής ανάπτυξης μιας πανέμορφης και με βαρύ ιστορικό φορτίο, πλην αναξιοποίητης, περιοχής στην Ηπειρο.
Μοναδική περίπτωση μεταναστών που επαναπατρίζονται και προσπαθούν να κάνουν ένα νέο ξεκίνημα; Ισως όχι, αλλά και καθόλου συνηθισμένη αν διαβάσει κανείς την ιστορία τους, όπως την αφηγήθηκαν. Το ανδρόγυνο εργαζόταν σε νοσοκομείο του Ντίσελντορφ, στην ογκολογική κλινική, βοηθός χειρουργού ο Γιώργος και ψυχολόγος με ειδίκευση στη βοήθεια ασθενών με καρκίνο η Χαρούλα, με καλούς μισθούς και από κάθε άποψη εξασφαλισμένο το μέλλον.
Ποιος θα άφηνε μια τέτοια δουλειά για να ρισκάρει επενδύοντας σε έναν ξενώνα για τουρίστες στα (εκ πρώτης όψεως) αφιλόξενα βουνά του Σουλίου;
«Η απόφαση δεν ήταν εύκολη, πρυτάνευσε όμως η θέλησή μας να αλλάξουμε ζωή, να ζήσουμε, εμείς και τα παιδιά μας όταν έρθουν, κοντά στη φύση, να δοκιμάσουμε κάτι δικό μας, πιο δημιουργικό».
Η ευκαιρία ήρθε με τη μίσθωση ενός παραδοσιακού κτιρίου (ανήκει στον δήμο) στα πηγάδια, τον χώρο συνάθροισης και λήψης των αποφάσεων (βουλή) των Σουλιωτών –ο Γιώργος κατάγεται από την ευρύτερη περιοχή– και της λειτουργίας του ως παραδοσιακού καταλύματος για επισκέπτες, κάτι που έλειπε από το επιβλητικό ορεινό αυτό ανάγλυφο.
Οι δύο νέοι επένδυσαν τις οικονομίες και τις ελπίδες τους φιλοδοξώντας ότι θα πετύχουν, και το παράδειγμά τους θα ακολουθήσουν και άλλοι, και οι άνεμοι άρχισαν να πνέουν ούριοι για το εγχείρημα, καθώς η ύπαρξη και λειτουργία ενός ξενώνα και μάλιστα υψηλής αισθητικής προσελκύει ήδη τους λάτρες του ορεινού και ιστορικού τουρισμού.
Συζητώντας με τους δύο πρώτους... επενδυτές στο Σούλι, δείχνουν να έχουν «διαβάσει» σωστά το τουριστικό «χρυσάφι» που περικλείουν τα άγρια βουνά πάνω από τις εκπληκτικής ομορφιάς πηγές του Αχέροντα ή αλλιώς την Πύλη του Αδη, το περίφημο Νεκρομαντείο, όπου οι ζωντανοί «συναντούσαν» τους νεκρούς τους, τη γραφική Πάργα.
Μέσα σε αυτήν την εδαφολογική «χύτρα» από λιθάρι και πουρνάρι, κρύβεται μια άγρια περιβαλλοντική ομορφιά που συναγωνίζεται την τραχύτητα των λιγοστών ανθρώπων και μπόλικη ιστορία, η οποία, όπως και η περιβαλλοντική προίκα της φύσης, εξακολουθούν να παραμένουν εκτός τουριστικής ατζέντας, κυρίως λόγω απουσίας υποδομών: το Κούγκι του καλόγερου Σαμουήλ, το Κάστρο της Κιάφας, τα θρυλικά πηγάδια, τα σπίτια των καπεταναίων, οι μαγευτικοί νερόμυλοι, ο απόκρημνος Ζάλογγος με τις θεόρατες μαρμάρινες φιγούρες του Σουλιωτισσών φιλοτεχνημένες από τον Γιώργο Ζογγολόπουλο, τα αιματοβαμμένα στον Εμφύλιο βουνά, οι αναρίθμητοι θρύλοι και ιστορίες για τα κατορθώματα των Σουλιωτών και τον Αλη Πασά, τα γραφικά μονοπάτια για οδοιπόρους, συνθέτουν ένα πολύ καλό τουριστικό προϊόν προς αξιοποίηση.
Η δήμαρχος Σουλίου, Σταυρούλα Μπραΐμη-Μπότση, μιλώντας, εξέφρασε την ικανοποίησή της για τη λειτουργία του ξενώνα, τονίζοντας πως η ανάδειξη του ιστορικού χώρου του Σουλίου αποτελεί μια από τις προτεραιότητες της δημοτικής αρχής.

Με την Τζουμερκιώτικη λαλιά . Η διακοπή της δίαιτας. «Σ’ αφήν’ ο ξένος πιδάκι μ’ να κοιμ’θείς;».


Γράφει ο Χρήστος Α. Τούμπουρος

«Σε μερικούς ανθρώπους έρχεται μια μέρα/που πρέπει το μεγάλο Ναι ή το μεγάλο το Όχι» Κ. Καβάφης.
Έτσι και εγώ, προ διακοπών, αποφάσισα και είπα το μεγάλο ΝΑΙ στη δίαιτα. Εσωτερική απλά παρόρμηση, όχι έξωθεν επιβολή. Ως γνωστόν ο Τζουμερκιώτης δεν μπαίνει σε καλούπια, δεν περιμαντρώνεται καθότι λειτουργεί με το αξίωμα «κάπα ντρουβά και ντφλέκ’». Είχε προηγηθεί ακουστικά το Τετραβάγγελο. «Έφαγες δύο βουστάσια ολόκληρα, την ετήσια παραγωγή δύο τυροκομείων, την παραγωγή σιταριού του κάμπου της Θεσσαλίας χρονικής, ήπιες και το Βόσπορο ολόκληρο, ε, νισάφ’ πια». Και αφού (της) ανταπόδωσα «ευγενέστατα» με όλα τα Απολυτίκια, Δευτερονόμια κλπ, στη Γαλλική, Ισπανική, Σουαχίλι, αποφάσισα να κάνω δίαιτα. Είπα το μεγάλο ΝΑΙ.
Τις πρώτες μέρες μού ‘ρθε αλατζούτζουρας. Έπεσε αληθινή νηστεία. Επέδειξα πραγματική αντοχή και αποποιήθηκα κάθε φαγώσιμο. Νηστεία να δουν τα μάτια σας. Είχα, βέβαια και τους ειδήμονες που μού μπουρμπούλιαζαν τα αυτιά. «Να κάνεις διατροφή, να κάνεις πέντε γεύματα ημερησίως». Εγώ τίποτε από αυτά. Ακολουθούσα τη συνταγή της φίλης μου της Αφροδίτης , γιατρού με αμέτρητα ζιουμπερέκια, που μού είπε επί λέξει: «Ποια διατροφή και κουραφέξαλα. Ράψτο το ρημάδι. Η καμήλα έχει πολύ λίπος.» Στην αρχή μού κακοφάνηκε, αλλά μετά κατάλαβα την αναλογικότητα. Εγώ-καμήλα. Αυτό το σχήμα λειτούργησε θεαματικά. Είχα λάβει και τα μέτρα μου. Στο αρχικό ζύγισμα έβαλα καμιά δεκαριά κιλά παραπάνω. Έτσι, ένα έχανα δύο λογάριαζα και διέδιδα. Απαξάπαντες στο οικογενειακό περιβάλλον τρισευτυχισμένοι. Κόντεψα να το πιστέψω και εγώ.

Την εφάρμοσα τη δίαιτα. Μέχρι πότε θα το δούμε… Ήρθαν οι διακοπές. Τζουμέρκα. Θεού χαρά. Άλλη φύση. Τσερμετζέλες, ελάτια, κουμαριές, πουρνάρια και πλατάνια σε ένα θεϊκό φυσομάνημα συμφυρόμενο με τα κοψίδια, τα κοκορέτσια και τα σπληνάντερα που αρωματίζεται η μύτη με όλων των ειδών τα αρώματα και παράλληλα από τη δειγματοληψία του τσίπουρου να νιώθεις πως ακροβατείς, πως πιάνεις τα ακροούρανα. Άλλη γεύση. Στα Τζουμέρκα θαραπαύεται η ψ’χούλα σ’.
Και όχι να πεις πως έκανα και καμιά τρελή ζωή. Πάνω κάτω η ίδια καθημερινότητα. Ξύπναγες το πρωί και έφευγες αμέσως γιατί εγκυμονούσε ο κίνδυνος η γυναίκα σου να σε φορτώσει χίλιες δυο δουλειές. «Να πάρεις ψωμί, πατάτες, καφέ…Κοίτα μην ξεχάσεις.» Χτύπαγες το πρώτο καφεδάκι στο ιστορικό καφενείο του χωριού. Για λόγους πάντα τυπικότητας μεταβαίναμε στο άλλο καφενείο, όπου πέρα από τον καφέ άρχιζε και το επίπονο άθλημα της πρεφικής δεξιοτεχνίας. Στα μισά του αθλήματος, στην πρώτη διακοπή άρχιζε η τσιπουροκατάσταση, η οποία διαρκούσε μέχρι το καταμεσήμερο. Το τσίπουρο ως γνωστόν πίνεται μόνο με καλό μεζέ. Έτσι, που μετά στο σπίτι σωρηδόν οι δικαιολογίες. «Μπα, δεν θα φάω τίποτε. Με πείραξε η ζέστη…» Και λογικά έδινες την εντύπωση πως συνέχιζες τη δίαιτα.
Το δύσκολο ήταν το βράδυ. Δεν επέτρεπε το συζυγικό ενδιαφέρον να λειτουργήσουμε σωστά. «Μπα, ο Χρήστος κάνει δίαιτα!» Κι έτσι διακόπτονταν η ροή της τσιπουροκατάνυξης. Σοβαρότατο το πρόβλημα. Ο σωστός όμως Τζουμερκιώτης επιβάλλεται ως σύζυγος να είναι και ρομαντικός. Τόσα χωριά έχουν τα Τζουμέρκα. Μια συζυγική βόλτα με το φεγγάρι σε ρομαντική επικοινωνία ήταν επιβεβλημένο καθήκον. Στο αυτοκίνητο για ρομαντική περατζάδα. Αλλουκουτίζονταν στις στροφές και έπεφτε στο κρεβάτι για δυο – τρεις μέρες. Μέσα, λοιπόν και η συνέχεια….
Υπό αυτές -περιληπτικά- τις συνθήκες έπαθα, αυτό που έπαθα. Γιοκ δίαιτα… Έπαθα δηλαδή αυτό που μολόγησε η γιαγιά. Τη ρώτησε ο θρασύς εγγονός της. «Γιαγιά, κοιμήθηκες ποτέ με κανέναν ξένο;» Και η γιαγιά απάντησε: «Σ’ αφήν’, πιδάκι μ’ ο ξένος να κοιμ’θείς;». 
Τέλος, λοιπόν, η δίαιτα…



Tο 8ο Συμπόσιο Γλυπτικής, στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης «Θεόδωρος Παπαγιάννης» στο Ελληνικό Ιωαννίνων, ξεκίνησε τη δημιουργική του δράση το Σάββατο 19 Αυγούστου 2017. Ο χαιρετισμός της Μαίρης Καραγιώργου, εκπροσώπου της Πανηπειρωτικής Συνομοσπονδίας Ελλάδος














Κυρίες και Κύριοι.
Αγαπητοί συμπατριώτες κα φίλοι.
Εκλεκτοί προσκεκλημένοι.
Κύριε Θεόδωρε Παπαγιάννη και εκλεκτοί γλύπτες και καλλιτέχνες που συμμετέχετε στο 8ο Συμπόσιο Γλυπτικής, στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης ''Θεόδωρος Παπαγιάννης''.

Σας μεταφέρω θερμό πατριωτικό χαιρετισμό του Προέδρου Γιώργου Δόση και του Δ.Σ. της Πανηπειρωτικής Συνομοσπονδίας Ελλάδος, της κορυφαίας αποδημικής οργάνωσης των Ηπειρωτών, την οποία και εκπροσωπώ εδώ, ως μέλος του Δ.Σ. και Έφορος, της Χορωδίας Παραδοσιακής Μουσικής και του Πολυφωνικού Εργαστηρίου της ΠΣΕ, αλλά και όλου του οργανωμένου αποδημικού κινήματος.  Σας μεταφέρω και τον χαιρετισμό των μελών της Αδελφότητας Ελληνικού Ιωαννίνων ''Η Τσούκα'', της οποίας προεδρεύω. Όλοι εύχονται καλή επιτυχία στο Συμπόσιο αυτό, που θεωρείται δεδομένη, λαμβάνοντας υπόψη τα άλλα 7 προηγούμενα και πετυχημένα συμπόσια.





Πριν από λίγα χρόνια το σχολείο στο Ελληνικό Ιωαννίνων, ένα ωραίο πέτρινο κτίριο του Μεσοπολέμου, που το γνωρίζουμε όλοι, μέσα στα δέντρα, φιλοξενούσε ένα μελίσσι από 150 τουλάχιστον παιδιά.



Εδώ και 20 και βάλε χρόνια, μέχρι και σήμερα, οι μαθητές μετριούνταν  στα δάκτυλα των δύο χεριών, ωστόσο ορισμένοι άνθρωποι με επικεφαλής τον συγχωριανό μας Θόδωρο Παπαγιάννη, με πείσμα δεν ήθελαν να αφήσουν το σχολείο στη φθίνουσα πορεία του. Το μετατρέπουν στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης  «Θεόδωρος Παπαγιάννης», που στεγάζει από τον Σεπτέμβρη του 2009, που εγκαινιάστηκε σε μία μοναδική εκδήλωση,  τη δωρεά του γλύπτη και καθηγητή  τότε της Σχολής Καλών Τεχνών της Αθήνας Θεόδωρου Παπαγιάννη, φιλοδοξώντας παράλληλα να αποτελέσει κύτταρο για την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος και την ανάδειξη της ηπειρωτικής πολιτιστικής κληρονομιάς.

Πάρα πολλά  έργα περιλαμβάνει, κύρια του συμπατριώτη μας καθηγητή, το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης «Θεόδωρος Παπαγιάννης», που κάθε χρόνο με τα Συμπόσια και την δουλειά που γίνεται, εμπλουτίζεται.  «Θα μπορούσα να προσφέρω αυτά τα έργα σε ένα πιο κεντρικό μουσείο στην Αθήνα ή στα Γιάννενα, πιστεύω όμως ότι ο καλύτερος χώρος είναι το σχολείο του χωριού μας γιατί τα έργα αφορούν άμεσα αυτόν τον τόπο», είχε πει τότε και συνεχώς το τονίζει και σήμερα ακόμη,  ο γλύπτης. «Ολα τα έργα έγιναν από δυνατά βιώματα, από τις μνήμες που με σημάδεψαν και με συνοδεύουν σε όλη μου τη ζωή», συνεχίζει.

Στην αυλή του σχολείου-μουσείου, υπάρχουν μεγάλα γλυπτά που έγιναν επί τόπου , στα 7 προηγούμενα συμπόσια γλυπτικής. Δεν είναι μόνο του Θόδωρου Παπαγιάννη αλλά και καλών μαθητών του, από την Καλών Τεχνών, όπου δίδασκε για 40 χρόνια. Στους μαθητές του πάντα προσπαθεί να εμφυσήσει σταθερές αξίες: «Να σχεδιάζουν, να μελετούν τη φύση, να παρακολουθούν ό,τι γίνεται γύρω τους, αλλά να προσπαθούν να ερμηνεύσουν αυτά που είναι πιο κοντά τους. Δηλαδή, να είναι αυθεντικοί»



Η Αδελφότητα Ελληνικού Ιωαννίνων ''Η Τσούκα'', στήριξε και στηρίζει διαχρονικά όλες τις προσπάθειες του Θόδωρου Παπαγιάννη, της οποίας  είναι και επίλεκτο στέλεχος. Και φέτος λοιπόν δίνουμε δυναμικά παρόν, συνδιοργανώνοντας από 19 Αυγούστου 2017 έως και 10 Σεπτεμβρίου 2017, το 8ο Συμπόσιο Γλυπτικής αλλά και τις παράλληλες εκδηλώσεις που διοργανώνονται στα πλαίσια του Συμποσίου και οι οποίες δεν είναι και λίγες.

Όλοι έχετε στα χέρια σας το πρόγραμμα των εκδηλώσεων, γνωρίζετε τους γλύπτες που συμμετέχουν και τα έργα που θα ολοκληρώσουν. Για τους συμμετέχοντες καλλιτέχνες θα μιλήσει ή ο Θεόδωρος Παπαγιάννης ή κάποιος ειδικός. Εγώ θα σας υπενθυμίσω ότι στο πρόγραμμα των παράλληλων εκδηλώσεων, συμμετέχει και η Αδελφότητα μας, μέλος της Πανηπειρωτικής Συνομοαπονδίας Ελλάδος




    Όλες οι πολιτιστικές εκδηλώσεις θα γίνουν με τη συνεργασία και υποστήριξη
    • του Δήμου Βορείων Τζουμέρκων και του Δημάρχου Γιάννη Σεντελέ
    • του Ομίλου Φίλων του Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης ''Θεόδωρος Παπαγιάννης'',
    • του Πολιτιστικού Συλλόγου Ελληνικού,
    • της ποδοσφαιρικής ομάδας  Ελληνικού ''Αναγέννηση'' και
    • της Αδελφότητας  Ελληνικού Αθήνας "Η Τσούκα".
    Σας ευχαριστώ πάρα πολύ που με ακούσατε. Εύχομαι καλή παραμονή στο χωριό μας, στους συμμετέχοντες καλλιτέχνες, να βάλουν όλη τη μαεστρία τους για να παράγουν και εμείς να θαυμάσουμε κομψοτεχνήματα. Εύχομαι στον Θόδωρο Παπαγιάννη ικανοποίηση των υψηλών προσδοκιών του για το 8ο Συμπόσιο και τέλος εύχομαι σε όλους να απολαύσουμε το πλούσιο πρόγραμμα των παράλληλων εκδηλώσεων.

    Μαίρη Καραγιώργου
    Μέλος του Δ.Σ. της Πανηπειρωτικής Συνομοσπονδίας Ελλάδος
    Πρόεδρος  της Αδελφότητας Ελληνικού, στην Αθήνα ''Η Τσούκα''

    O Ο Ταχίρ Βέλιου και ο UCK στοχοποιούν τις εκδηλώσεις για τον Άγιο Κοσμά


    Την γιορτή του Αγίου Κοσμά, επιχειρεί να τορπιλίσει ο ακραίος εθνικιστής Ταχίρ Βέλιου, η οποία τιμάται με ιδιαίτερη κατάνυξη στην Αλβανία, όπου άλλωστε βρίσκεται και ο τάφος του Αγίου.
    Ο Ταχίρ Βέλιου, ο οποίος επιδίδεται σε σειρά προκλήσεων σε βάρος της Ελλάδας καλεί αυτή την φορά τους βετεράνους του UCK, του Απελευθερωτικού Στρατού Κοσυφοπεδίου, να βρίσκονται σε ετοιμότητα.
    Επικαλείται είσοδο στην Αλβανία μελών της "Χρυσής Αυγής" προκειμένου να απευθύνει το κάλεσμα για συμμετοχή σε συλλαλητήριο στα σύνορα, ωστόσο όλοι βλέπουν πίσω από την ενέργεια αυτή, ότι αποσκοπεί στην παρεμπόδιση κάθε πιθανού προσκυνητή από την Ελλάδα.
    Ο Ταχίρ Βέλιου, η οργάνωση του οποίου νομιμοποιήθηκε από τα Τίρανα, επιδίδεται σε σειρά ακραίων ενεργειών, αποσκοπώντας στην δημιουργία έντασης ακόμη και μεταξύ των διαφορετικών θρησκευτικών κοινοτήτων της Αλβανίας.
    Επικαλούμενος την οργανωμένη είσοδο μελών της Χρυσής Αυγής, κάτι που δεν έχει συμβεί ποτέ στο παρελθόν, προσπαθεί να ενεργοποιήσει ακραίους κύκλους στην Αλβανία και το Κόσσοβο και να τρομοκρατήσει κυρίως τη μειονότητα.


    Παράδοση &γεύσεις ...Με μεγάλη επιτυχία, το Σάββατο 19 Αυγούστου 2017, ο 16ος διαγωνισμός ηπειρώτικης πίτας στην Κοσμηρά Iωαννίνων!


    Με επιτυχία που ξεπέρασε κάθε προσδοκία ,πραγματοποιήθηκε εχθές ο 16ος διαγωνισμός Ηπειρώτικης Πίτας ,απο τη Φιλοπρόοδη Κίνηση Κοσμηράς,που φέτος γιόρτασε τα 40 της χρόνια,απο την ίδρυση και τη λειτουργία της.



    Η πρόεδρος του Συλλόγου κ.Θάλεια Οικονόμου παίρνοντας τον λόγο ,ευχαρίστησε για την παρουσία τους όλους τους παρευρισκομένους ,τις γυναίκες που πήραν μέρος στον διαγωνισμό ,καθώς και το Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Ιωαννιτών για τη συνδιοργάνωση της εκδήλωσης ,όπως και μέλη  Πολιτιστικών  Συλλόγων απο το λεκανοπέδιο των Ιωαννίνων,που   έδωσαν το "παρών" στη χθεσινή βραδιά .

    Η  κ.Οικονόμου αναφέρθηκε στον  στόχο της εκδήλωσης ,που είναι  είναι η ευαισθητοποίηση των νέων νοικοκυρών ,ώστε να χρησιμοποιούν παραδοσιακά προϊόντα στον τρόπο διατροφής ,σημειώνοντας χαρακτηριστικά πως  "η παράδοση και η τοπική μας κληρονομιά είναι αυτά που καθορίζουν την ταυτότητά μας"


    Ακολουθώντας το σύνθημα του διαγωνισμού,"φτιάξτε την πίτα της αρεσκείας σας και φέρτε τη να μοιραστούμε τη γεύση της " νοικοκυρές απο την Κοσμηρά  και όχι μόνο, έβαλαν όλη τους την τέχνη  παρουσιάζοντας μια μεγάλη ποικιλία απο αλμυρές και γλυκές πίτες ,καθιστώντας εξαιρετικά δύσκολο το έργο της  τριμελούς κριτικής επιτροπής !


    Ολες οι συμμετοχές ήταν εξαιρετικές, ωστόσο κάποιες λεπτομέρειες ήταν  και αυτές που έκαναν τη διαφορά για τις 6 πίτες που διακρίθηκαν και τις 3 που βραβεύτηκαν ,μια κοτόπιτα ,μια πορτοκαλόπιτα και μία αλευρόπιτα ,με τις νοικοκυρές να δέχονται τα συγχαρητήρια της κριτικής επιτροπής για το άψογο παραδοσιακό  παρασκεύασμά τους,ενώ μια εξ αυτών στη συνέχεια της βραδιάς,   έκανε επίδειξη της   τέχνης  του ανοίγματος φύλλου !



    Οσο για τις  πεντανόστιμες ηπειρώτικες πίτες ,μοιράστηκαν στους παρευρισκομένους  που γέμισαν ασφυκτικά την αυλή του Δημοτικού Σχολείου του χωριού.


    Το γλέντι άνοιξε  το Χορευτικό Τμήμα του Συλλόγου "Φιλοπρόοδη Κίνηση Κοσμηράς " που απέσπασε το ζεστό χειροκρότημα  του κόσμου  , ενώ στη συνέχεια της βραδιάς κυριάρχησε ο χορός υπο τους ήχους Δημοτικής ορχήστρας ,με το  λαϊκοδημοτικό γλέντι να κρατά μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες.


    Την εκδήλωση τίμησαν ,πολιτικοί Αρχοντες της περιοχής μεταξύ των οποίων και ο βουλευτής Ιωαννίνων του ΣΥΡΙΖΑ,Γιάννης Στέφος,που κατάγεται απο την περιοχή της Κοσμηράς  και φυσικά τίμησε την παράδοση χορεύοντας μαζί τον κόσμο !



    Δείτε το video