Σάββατο 4 Δεκεμβρίου 2021

Ιωάννινα. Κατέληξε 42χρονος από Covid χωρίς κανένα υποκείμενο νόσημα

Ένας 42χρονος που είχε νοσήσει από κορωνοϊό έχασε τη μάχη για να κρατηθεί στη ζωή. Ο 42χρονος νοσηλευόταν στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου.

Σύμφωνα με πληροφορίες είχε διακομισθεί στις 26 Νοεμβρίου από το Νοσοκομείο του Αγρινίου.

Μετά από οκτώ ημέρες στη Μονάδα και παρά την προσπάθεια των γιατρών δεν τα κατάφερε.

Ο 42χρονος δεν ήταν εμβολιασμένος και δεν έπασχε από κανένα άλλο νόσημα. Ωστόσο δεν κατάφερε να νικήσει τον ιό.

https://www.epiruspost.gr

Ο παπά Νικόλας Αλεξίου


  Γράφει ο Γιώργος Γιαννάκης

Θα ήθελα να γράψω δυο λέξεις για τον συγχωριανό μου τον Παπά Νικόλα Αλεξίου που προβάλαν τις άλλες τα κανάλια. Παππούλη υποκλίνομαι στην μεγαλοσύνη της καρδιάς σου τέτοιους πεφωτισμένους ποιμένες έχει ανάγκη ο τόπος μας. Φτωχό παιδί και όπως και εμείς μεγαλωμένος εκεί στα ίσκια του Λάκμωνα και δίπλα στον Άη Νικόλα τον Θαυματουργό που ήταν και στην γειτονιά σου.

Εκεί διδάχτηκες αρχές και αξίες και παραδόσεις, ποιός από εμάς δεν έχει ακούσει για το θαύμα του εκεί κάτω στα Αλώνια που με μια χειρονομία έδιωξε τους Τούρκους που θέλαν να κάψουν το χωριό μετά από μια αποτυχημένη επανάσταση φτωχό παιδί και έγινες Αρχιμανδρίτης. Μα τίποτα δεν είναι τυχαίο αφού κουβαλάμε μια ιστορία ξεριζωμένων από το Γράψη της Βορείου Ηπείρου χωρίς να δεχόμαστε ταπεινώσεις απο τον Τούρκο μπέη και να έχουμε Κεχαγιά πάνω από το κεφάλι μας και ήρθαμε σε αυτην την αετοφωλιά της Πίνδου να γράψουμε την δικιά μας Ιστορία.   

Ακολουθώντας τα βήματα του Μεγάλου Πατριάρχη μας του Ιωασαφ τον Μεγαλοπρεπή με θεάρεστο έργο του ο πολιούχος μας Άγιος Νικόλαος εις μνήμη του πατέρα του που και αυτός δεν συμβιβάστηκε με το κατεστημένο και αφού προσέφερε τόσα στο Πατριαρχείο τον εξόρισαν στο Άγιο Όρος το 1565. ΄Εχεις δίκιο δεν μπορεί ο κάθε γελαδάρης έτσι που το διατύπωσες με την ιδιαίτερη τοπολαλιά σου να κάνει τον γιατρό, εσείς πρέπει να είστε οι ποιμένες να καθοδηγείτε τον λαό και όπως λέμε και στο χωριό μας παππούλη μου "ή παππάς παππάς ή ζευγάς ζευγάς".  Εσύ συνέχισε το Θεάρεστο έργο εκεί στο μοναστήρι στην Εράτηρα Κοζάνης και κάπου κάπου ρίξε και καμιά μούτζα χρειάζεται. Όσο για μας το ποίμνιό σου πατεράδες- παππούδες ας βάλουμε μυαλό και να κάνουμε τα εμβόλια που είναι δώρο θεού αν θέλουμε να χαιρόμαστε τα παιδιά και τα εγγονάκια μας.

Και κάτι τελευταίο. Η Μεγάλη Αικατερίνη της Ρωσίας όταν σε μια μεγάλη επιδημία που ήθελαν να δοκιμάσουν ένα φάρμακο, πρώτη ήταν αυτή που το δοκίμασε και έκανε την αρχή Για αυτό ΟΙ άρχοντες αυτού του τόπου δείξτε το καλό παράδειγμα

Θα ήθελα να εκφράσω την βαθιά μου λύπη αλλά να πώ και ένα μεγάλο ευχαριστώ στο Παπά Θανάση της Μονής Ντουραχάνης τον ακάματο εργάτη του καλού που η ζωή του όλη ήταν "αγαθόν ποιόν και νίκα εν τω αγαθώ το κακό" Καλό ταξίδι καλέ μας γέροντα.



Γιώργος Γιαννάκης

Απόδημος Κραψίτης

Παρασκευή 3 Δεκεμβρίου 2021

Δήμος Ζηρού. Απάντηση σε καταγγελίες δημοτικών συμβούλων για την προμήθεια φορτηγού οχήματος

Με αφορμή ανακοίνωση -καταγγελία δύο δημοτικών Συμβούλων του Δήμου Ζηρού, για προμήθεια οχήματος από τον Δήμο, το οποίο δεν έχει δοθεί μέχρι στιγμής προς χρήση, έχουμε να σημειώσουμε τα εξής: Ο Δήμος εξασφάλισε μέσω του προγράμματος “ΦΙΛΟΔΗΜΟΣ” χρηματοδότηση, ύψους 170.000 ευρώ, για την προμήθεια δύο οχημάτων, ενός εκσκαφέα κι ενός ανατρεπόμενου φορτηγού με σκοπό την περισυλλογή και απομάκρυνση ογκωδών αντικειμένων.

Αφού ελήφθησαν όλες οι απαραίτητες εγκρίσεις για τους όρους δημοπράτησης και τη χρηματοδότηση, προκηρύχθηκε ανοιχτός διαγωνισμός στις 25 Νοεμβρίου του 2019, ο οποίος κατέστη άγονος ως προς την προμήθεια του φορτηγού, ενώ προχώρησε η διαδικασία για την προμήθεια του εκσκαφέα. Ο διαγωνισμός για την προμήθεια φορτηγού με ανατροπέα επαναλήφθηκε στις 30 Μαρτίου του 2020 και κατέστη εκ νέου άγονος.

Με ορατό τον κίνδυνο να χαθεί η χρηματοδότηση, ο Δήμος προχώρησε στις 9 Ιουλίου του 2020 στη διαδικασία της διαπραγμάτευσης, όπως προβλέπεται από το Νόμο. Σ' αυτή κλήθηκε και γνωστή τοπική εταιρία εμπορίας -εισαγωγής, που δήλωσε αδυναμία συμμετοχής. Τελικά, ανάδοχος ήταν η εταιρία του Μαυρίδη Κων/νου από τη Θεσσαλονίκη. Στη συνέχεια οι υπηρεσίες του Δήμου, για τις οποίες δεν επιτρέπουμε σε κανέναν να αφήνει υπονοούμενα για αδιαφανείς διαδικασίες, προχώρησαν όλες τις απαραίτητες ενέργειες για την προμήθεια του συγκεκριμένου εισαγόμενου μεταχειρισμένου οχήματος το οποίο επιλέχθηκε με γνώμονα την κάλυψη των αναγκών του Δήμου.

Το κύριο μέρος των διαδικασιών προμήθειας του οχήματος (διαγωνισμοί, διαπραγμάτευση κλπ) ολοκληρώθηκε μέχρι τα τέλη Αυγούστου του 2021, οπότε έγινε και η εξόφλησή του. Όλα τα απαραίτητα δικαιολογητικά έχουν κατατεθεί αρμοδίως, χωρίς να υπάρχουν παρατηρήσεις, και είναι θέμα ελάχιστων ημερών να ολοκληρωθεί και η διαδικασία έκδοσης των πινακίδων.

Ο Δήμος υπογραμμίζει ότι όχι μόνο για θέματα ασφάλειας οχημάτων και οδηγών, αλλά ακόμη και για θέματα τυπικών διαδικασιών δεν κάνει εκπτώσεις, αλλά ούτε επιδεικνύει βιασύνη.

Όσον αφορά τέλος τη δήθεν διαπίστωση ότι “ο Δήμος Ζηρού βρίσκεται σε πλήρη διάλυση κι εγκατάλειψη” μόνο ως ...χωρατό μπορεί να εκληφθεί.

Ο Άντρας μου πέθανε αλλά τα παιδιά μου… δεν με θέλουν σπίτι τους, γιατί τους “Μαυρίζω” τις γιορτές

Είμαι 58 χρονών, ο άντρας μου πέθανε πριν από 9 μήνες και από τότε ζω μόνη μου με τη γατούλα μου που είναι η μόνη μου συντροφιά και παρηγοριά… δεν ξέρω τι θα κάνω αν τη χάσω κι αυτή. Πιστεύω πως τότε θα μείνω πραγματικά μόνη !!!
Φέτος είναι τα πρώτα μου Χριστούγεννα χωρίς τον άντρα μου… και για πρώτη φορά συνειδητοποίησα αυτό που πολλοί λένε, ότι τα Χριστούγεννα δηλαδή είναι η χειρότερη εποχή για τους ανθρώπους που είναι μόνοι.

Ένας καλός μου φίλος με κάλεσε σπίτι του την ημέρα των Χριστουγέννων για να γιορτάσουμε όλοι μαζί αλλά δεν θέλω να πάω. Ο άνθρωπος θα είναι με την οικογένεια του, τι δουλειά έχω εγώ;

Χειρότερα πιστεύω θα νιώσω αν πάω, βλέποντάς τον με τους δικούς του ανθρώπους να γελάνε, να διασκεδάζουν, να κάνουν αστεία, να χορεύουν και να τραγουδάνε. Θα θυμηθώ όλα όσα θα μπορούσα να έχω αλλά δεν έχω και θα νιώσω πολύ άβολα.

Δεν είναι ότι δεν έχω παιδιά. Τέσσερα έχω, ζωή να έχουν, αλλά μου ξεκαθάρισαν ότι δεν με θέλουν σπίτι τους, ούτε τις άλλες μέρες ούτε τις γιορτές. Ήθελα πολύ να γιορτάσουμε όλοι μαζί, να δω τα εγγόνια μου, να τους πάρω δώρα και να περάσουμε όμορφα, αλλά μου «έκοψαν» τον αέρα.

Ο λόγος; Όπως μου είπε η κόρη μου δεν έχουν χρόνο να ασχοληθούν με μένα και ότι όποτε πάω σπίτι τους, τους «μαυρίζω», αφού όλο μιλάω για τον άντρα μου και κλαίγομαι επειδή είμαι μόνη και δεν έχω κανέναν.

Περίμενα μεγαλύτερη κατανόηση από τα παιδιά μου, αλλά απ’ ότι φαίνεται δεν διαθέτουν, παρά μόνο αναισθησία. Λυπάμαι πολύ που αφήνουν τη μάνα τους μόνη σε μια τόσο δύσκολη στιγμή για εκείνη.

Δεν σκέφτονται καν ότι είναι τα πρώτα μου Χριστούγεννα χωρίς το μπαμπά τους μετά από 38 χρόνια γάμου. Θα έπρεπε να σεβαστούν το γεγονός ότι δεν έχω κανέναν άλλον άνθρωπο στη ζωή μου πέρα από εκείνα και να «ρίξουν» λίγο νερό στο κρασί τους.

Απ’ ότι φαίνεται όμως όχι. Προτιμούν να με πετάξουν σαν την τρίχα απ’ το ζυμάρι παρά να με καλέσουν σπίτι τους να περάσουμε αυτές τις άγιες μέρες μαζί.

Δεν πειράζει. Καλή καρδιά! Θα μείνω σπίτι μου μόνη με τη γατούλα μου, το μόνο «άνθρωπο» που μου έμεινε στη ζωή.

Αλεξάνδρα

singleparent.gr

https://fanpage.gr

Τα πιστρόφια..........


Γράφει ο Χρήστος Α.Τούμπουρος

Τα πιστρόφια στην ουσία ήταν το πρώτο επίσημο τραπέζι των νεόνυμφων, των συγγενών και των φίλων τού γαμπρού στο σπίτι της νύφης μετά τον γάμο. Ήταν, ας πούμε, και μια ευκαιρία για να γνωριστούν καλύτερα τα συμπεθέρια. Σηματοδοτούσαν στην ουσία το τέλος της γαμήλιας τελετής. Μετά τα πιστρόφια, τέλος οι απαιτήσεις, τέλος και οι εντολές… Εδώ ακριβώς ίσχυε η ρήση «κατούρ’σε η νύφ’ σχόλασε ο γάμος.» Τα είπαμε; Έγιναν και τα πιστρόφια, ο καθένας στο σπίτι του. Τα πιστρόφια ή αντίχαρα ή γυρίσματα ή αντίγαμος (κάθε τόπος κι η ονομασία του) είναι το πρώτο μετά τον γάμο τραπέζι που προσφέρουν τα γονικά της νύφης, σπίτι τους, στο συγγενολόι του γαμπρού.

Την πρώτη Κυριακή, λοιπόν, μετά τον γάμο οι νιόπαντροι και οι συγγενείς τους πήγαιναν ομαδικά στην εκκλησία. Εκεί πραγματικά γινόταν μια παράσταση εκθέματος του ζεύγους, μια αιτία και αφορμή να οργιάσουν οι κουτσομπόλες και να σχολιάσουν ποικιλοτρόπως οι μεν το γαμπρό, οι δε τη νύφη. Άκουγες και τι δεν άκουγες! «Άβρακος βρακί δεν είδε, κι είδε το βρακί και χέστ’κε», για το γαμπρό. Τη νύφη την περιέλουζαν αρμοδίως. «Πήρε το χλιάρ’ νερό» ή «πάτ(η)σι τ’ αυγό κι έφτασε τουν ουρανό.» Κι άλλα, κι άλλα πολλά. 

Το ζευγάρι δηλαδή λειτουργούσε ως πρωταγωνιστές μιας διαφημιστικής –ενημερωτικής καμπάνιας. (Καλά ή κακά λόγια δεν έχει σημασία. Αυτοί έπρεπε να τα ακούν….) Και το βράδυ της Κυριακής σμίγονταν τα δυο σόγια στο σπίτι του πατέρα της νύφης. Αυτή η επιστροφή ονομάστηκε Πιστρόφια. Στα πιστρόφια ο αριθμός των συμμετεχόντων ήταν πάντα μονός και φυσικά όχι περισσότεροι από όσους ακολουθούσουν τη νύφη, δηλαδή τους μπεκτσήδες. (Είχαμε και τις προκαταλήψεις).

Το πρωί της Δευτέρας το ζευγάρι επανέκαμπτε στο σπίτι του γαμπρού, «παίρνοντας μαζί του και τα ‘ζωντανά’ (γιδοπρόβατα ή χοντρικά), όταν αυτά αποτελούσαν τμήμα της προίκας που είχαν τάξει στο γαμπρό». Ο γαμπρός ανάλογα, αν ήταν και λίγο γκουβαρντάς, σε ένδειξη απλοχεριάς και φυσικά «καλής θελήσεως» άφηνε κάτι στα πεθερικά του (μια γίδα ή μια προβατίνα, συνήθως τη στέρφα). Δεν έπρεπε να πάρει όλο το γούρι μαζί του, αλλά να αφήσει και κάτι για φώλι. Αν ήτανε όμως «φραγκοφονιάς» δεν άφηνε τίποτε ούτε το φώλ’ ούτε ίχνος από το φώλ’. «Έπεσε νηστ(ι)κός στο μαντρί και τα ‘φαε ούλα!» ...
Πολλά μολογούνται πως έγιναν στα Πιστρόφια. Άλλοι δεν πήγαιναν γιατί δεν δόθηκε επακριβώς το ποσόν της προίκας και υπολείπονταν το κατιτίς, άλλοι λένε πως δεν πήγαν γιατί ο γαμπρός δεν βρήκε αμόλυντη την νύφη και αντί για πιστρόφια άρχισε η διαδικασία για να καθορίσουν το πανωπροίκι και χίλια δυο…

Εκεί λοιπόν στο γλέντι στα πιστρόφια λέγεται πως κάποια νύφη ξεθάρρεψε κι άρχισε κι αυτή και τραγουδούσε. «Ας πάν’ να δουν τα μάτια μου/ πώς τα περνάει η αγάπη μου./Μην ήβρε αλλού κι αγάπησε/ και μένα με απαράτησε.» Το συμπεθεριό στραβοκοίταξε αλλά περισσότερο η πεθερά. Φουρλάτησε για τα καλά. «Τι εινι αυτά τα πράγματα. Ντροπής. Τι οικογένεια θα κάνουν; Θα τον φουσκώσ’ στο κέρατο! Ακούς χαιρετίσματα στον άλλον;» Και να, κάτι μούτρα ίσαμε το πάτωμα. Ο πατέρας της νύφης που ήταν και λίγο αψύς, είχε πιει και κάμποσο κρασί σηκώθηκε και άρχισε τα ερωτήματα. «Δε μού λες συμπεθέρα. Τι έπαθες κι έχ’ς κάτι μούτρα σαν του ζουρλού τον κώλο; Ποιος σε μάλωσε;» Και τότε έγινε ο τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος. «Το δ’κό μας το κούτελο είναι πεντακάθαρο. Βαλθήκατε να μας το μαγαρίσετε;» «Τι να σας μαγαρίσουμε; Μαγάρισμα δεν παιρνει παραπάνω. Τι φοβάστε εσείς; Μήπως υπάρχει άλλος; Άμα είναι έτσ’ την κρατάω εδώ. Σιγά μη χάσ’ το δ’κό σου το κελεπούρ’.» «Συμπέθερε και με το μυαλό να τον κ’τάει κακό είναι. Πού ξερ’ες πώς θα γιν’ συμπέθερε αργότερα. Πες ο ένας, πες η άλλη μπορεί να τα αναπιάσουν τα προζύμια. Άμα φουρνίσουν και το καρβέλ’, τότε σιούρα τα Ρίνα σιούρα τα κατά το Καρπενήσι.»

Δεν ξερω αν το αντρόγυνο έκανε λαμπόγυαλο το γάμο τους και τα σιούριξαν κατά το Καρπενήσι. Τότε, γιατί τώρα πάνε αυτά. Αμούντ…



Χρήστος Α.Τούμπουρος

Πέμπτη 2 Δεκεμβρίου 2021

Συγκεντρώσεις του 2019 θύμισε η αποψινή ομιλία του Γιώργου Παπανδρέου στο Περιστέρι.ΦΩΤΟ

Μια πολύ μεγάλη σε όγκο και παλμό ήταν η αποψινή συγκέντρωση των υποστηρικτών του Γιώργου Παπανδρέου στο αμφιθέατρο του Δημαρχείου του Περιστερίου. Μάλιστα για όσους δεν χώρεσαν στο αμφιθέατρο είχε στηθεί γιγαντοοθόνη στην πλατεία.











































































































































Φωτο: Χριστόφορος Ευθυμίου