8 Χρονών Έχασε τον Πατέρα του και Δεν το Έβαλε Κάτω | Η ζωή του κυρ Κώστα

Η ζωή δεν του χαρίστηκε ποτέ.

Στην Έδεσσα συναντήσαμε τον 86χρονο κυρ Κώστα, έναν άνθρωπο που κουβαλά μέσα του μια ολόκληρη εποχή της ελληνικής υπαίθρου.

Γεννημένος το 1940, μεγάλωσε στο Μεσημέρι Έδεσσας, σε χρόνια δύσκολα, γεμάτα φόβο, φτώχεια και αγώνα. Από μικρό παιδί έζησε τα σημάδια του πολέμου και του εμφυλίου, έχασε τον πατέρα του από νάρκη και αναγκάστηκε πολύ νωρίς να σταθεί δυνατός για την οικογένειά του.

Μεγαλώνοντας, δούλεψε σκληρά. Από το καφενείο και το μπακάλικο του χωριού, μέχρι τα χωράφια, τις καλλιέργειες, τα ζώα και αργότερα τις κερασιές, ο κυρ Κώστας έμαθε πως τίποτα στη ζωή δεν χαρίζεται.

Σήμερα, μέσα στο αγρόκτημά του, ανάμεσα στις κερασιές και τον κήπο του, μας μιλά για τα παλιά χρόνια, την οικογένεια, τη δουλειά, τη γη, τις δυσκολίες της αγροτικής ζωής και το πώς άλλαξε η ελληνική ύπαιθρος. Μια αληθινή ιστορία ζωής από την Έδεσσα, γεμάτη μνήμη, πόνο, δύναμη και αξιοπρέπεια.

Παραγωγή:Greek Village Life 

Αγωγή – ορόσημο» για την ευλογιά των αιγοπροβάτων: κατατέθηκε η πρώτη προσφυγή κατά του Δημοσίου

Την πρώτη αγωγή κατά του Ελληνικού Δημοσίου για τις συνέπειες της ευλογιάς των αιγοπροβάτων κατέθεσε σήμερα, Πέμπτη 4 Ιουνίου, στο Διοικητικό Πρωτοδικείο Βόλου κτηνοτρόφος από την περιοχή του Αλμυρού, με τον βουλευτή Λάρισας του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία και δικηγόρο κ. Βασίλη Κόκκαλη να εξαπολύει σφοδρή επίθεση στην κυβέρνηση για τον τρόπο διαχείρισης της κρίσης.

Ο κ. Κόκκαλης χαρακτήρισε καταστροφική τη διαχείριση της ευλογιάς τόσο στο επίπεδο της πρόληψης όσο και στην αντιμετώπιση των οικονομικών συνεπειών που υπέστησαν οι κτηνοτρόφοι, υποστηρίζοντας ότι οι αρμόδιες υπηρεσίες επέδειξαν καθυστερήσεις και σοβαρές παραλείψεις. Όπως ανέφερε, η διοίκηση όφειλε να προχωρεί άμεσα στη θανάτωση των μολυσμένων ζώων και όχι, όπως συνέβη σε αρκετές περιπτώσεις, έπειτα από μία ή ακόμη και περισσότερες εβδομάδες, διάστημα κατά το οποίο καταγράφηκαν σημαντικές απώλειες ζωικού κεφαλαίου.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η αγωγή επιδιώκει να αναγνωριστούν δικαστικά οι ευθύνες των κρατικών οργάνων για τις καθυστερήσεις αυτές, καθώς και για την αδυναμία αποζημίωσης των παραγωγών για το σύνολο της ζημιάς που υπέστησαν. Όπως εξήγησε, ο συγκεκριμένος κτηνοτρόφος έχασε περίπου 100 ζώα, πολλά από τα οποία πέθαναν από την ασθένεια πριν ολοκληρωθούν οι προβλεπόμενες διαδικασίες θανάτωσης, με αποτέλεσμα να μη συμπεριληφθούν στις αποζημιώσεις.

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε και στο ζήτημα των ζωοτροφών, υποστηρίζοντας ότι είναι αδιανόητο το κράτος να χαρακτηρίζει μία κτηνοτροφική μονάδα ως μολυσμένη και ταυτόχρονα να μην αποζημιώνει τις αποθηκευμένες ζωοτροφές που καθίστανται ουσιαστικά άχρηστες. Όπως τόνισε, η σχετική δαπάνη θα έπρεπε να καλύπτεται από το υφιστάμενο πλαίσιο αποζημιώσεων.

Με ιδιαίτερα σκληρή γλώσσα ο Λαρισαίος βουλευτής περιέγραψε την κατάσταση που επικρατεί στον πρωτογενή τομέα, προειδοποιώντας ότι η ελληνική κτηνοτροφία βρίσκεται σε οριακό σημείο. «Η κτηνοτροφία τελειώνει. Οι κτηνοτρόφοι εκπέμπουν πλέον σήμα επιβίωσης», ανέφερε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ότι πολλοί παραγωγοί έχουν περάσει από τα όρια της οικονομικής δυσπραγίας στη φτώχεια.

Ο κ. Κόκκαλης χαρακτήρισε την υπόθεση «αγωγή – ορόσημο», καθώς, όπως είπε, η ελληνική Δικαιοσύνη καλείται να εξετάσει εάν τα αρμόδια όργανα του κράτους ενήργησαν εγκαίρως και αποτελεσματικά απέναντι στην επιδημία. Παράλληλα, άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο να ακολουθήσουν και άλλες προσφυγές από πληγέντες κτηνοτρόφους, επισημαίνοντας ωστόσο ότι η κυβέρνηση θα έπρεπε να δώσει λύσεις πριν οι παραγωγοί αναγκαστούν να αναζητήσουν δικαίωση στις δικαστικές αίθουσες.

Στο επίκεντρο της διεκδίκησης βρίσκονται οι αποζημιώσεις για τα ζώα που χάθηκαν, το διαφυγόν εισόδημα, οι αποθηκευμένες ζωοτροφές και η ηθική βλάβη που υπέστη η οικογένεια του κτηνοτρόφου, η οποία, σύμφωνα με τους συνηγόρους της, έχασε τη βασική πηγή βιοπορισμού της χωρίς μέχρι σήμερα να έχει καταφέρει να επανασυστήσει το κοπάδι της.

«Πρόκειται για την πρώτη αγωγή κτηνοτρόφων που στρέφεται κατά του Ελληνικού Δημοσίου για τη διαχείριση της ευλογιάς των αιγοπροβάτων», τόνισε από την πλευρά της η δικηγόρος κ. Πελαγία Χατζηκοσμά. Όπως ανέφερε, με την προσφυγή καταγγέλλονται παράνομες πράξεις και παραλείψεις των αρμόδιων οργάνων, ενώ αμφισβητείται και ο τρόπος υπολογισμού των αποζημιώσεων για τα ζώα που χάθηκαν. Η ίδια έκανε λόγο για ελλιπείς, αυθαίρετους και εσφαλμένους υπολογισμούς της πραγματικής αξίας του ζωικού κεφαλαίου, καθώς και για πλήρη απουσία πρόβλεψης σχετικά με τις ζωοτροφές που κατέστησαν άνευ χρησιμότητας μετά τον χαρακτηρισμό των εκμεταλλεύσεων ως μολυσμένων. Σύμφωνα με την κ. Χατζηκοσμά, στόχος της αγωγής είναι η αποκατάσταση της οικονομικής, ψυχολογικής και ηθικής ζημίας που υπέστησαν οι πληγέντες κτηνοτρόφοι εξαιτίας της κρατικής αδράνειας.

https://www.agro24.gr/

Κάποτε στο Ρίο- Αντίρριο. Ιστορικά στοιχεία για το πορθμείο

Στα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια λοιπόν,γύρω στα 1946, οι συνεταιρισμοί Αγρινίου και Ηπείρου ζήτησαν από το κράτος την ίδρυση του πορθμείου Ρίου-Αντιρρίου.

Και το αίτημα τους έγινε δεκτό, παρά την σφοδρή αντίδραση των Ναυπακτίων, οι οποίοι ήθελαν να διατηρήσουν το πορθμείο στην πόλη τους. Ως αποζημίωση προς τους «πληγέντες πλοιοκτήτες» της Ναυπάκτου τους δόθηκε είτε άδεια δρομολόγησης ferry boat στο Ρίο-Αντίρριο είτε άδεια λεωφορείου.

Το πρώτο F/B που ξεκίνησε την γραμμή ήταν το (πρώην αποβατικό του πολέμου) «ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΙΑΣΕΜΙΔΗΣ» ιδιοκτησίας της συνεταιριστικής ΚΥΔΕΠ (νυν αειμνήστου, λόγω χρεωκοπίας). Το πλοίο ξεκίνησε αρχικά ναυλωμένο από τους συνεταιρισμούς που είχαν την πρωτοβουλία.και στην συνέχεια μετά από πλειοδοτικό διαγωνισμό περιήλθε στην ιδιοκτησία της Ένωσης Εμπόρων Αγρινίου.

Στο διαγωνισμό συμμετείχε χωρίς αποτέλεσμα και ομάδα Ναυπακτίων «πληγέντων πλοιοκτητών», οι οποίοι όμως αργότερα αγόρασαν και δρομολόγησαν, το 1950, το 2ο F/B της γραμμής, το «ΝΑΥΠΑΚΤΟΣ». Ναυπάκτιοι πάλι πλοιοκτήτες δρομολόγησαν το 1958 το «ΑΓΙΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ». Επίσης, 10 χρόνια αργότερα, Ναυπάκτιοι πλοιοκτήτες ναυπήγησαν στα ναυπηγεία Ζέρβα στο Πέραμα το «ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ», το οποίο ήταν το σταθερότερο και ταχύτερο F/B εκείνης της εποχής.

Σύμφωνα με τον Γ.Χαλάτση, μεταπολεμικά στη γραμμή Πατρών-Κρυονερίου ο Σ.ΒΔ.Ε δρομολόγησαν το «ΚΑΛΥΔΩΝ ΙΙΙ» (πρώην κορβέτα του Βρετανικού Ναυτικού) και το πρώην οπλιταγωγό-αποβατικό ΡΟΔΟΣ, ναυπήγησης του 1944, το οποίο αγόρασαν από το Π.Ν. Ο Σ.ΒΔ.Ε μετασκεύασε το ΡΟΔΟΣ σε σιδηροδρομικό πορθμείο, ώστε να μεταφέρονται και βαγόνια μεταξύ Πάτρας και Κρυονερίου.

Το ΡΟΔΟΣ είχε 2 σειρές ράγες και μπορούσε να μεταφέρει 7 φορτηγά βαγόνια ή 2 ατμομηχανές ή αντίστοιχα 10 φορτηγά ή λεωφορεία και 20 ΙΧ. Σύμφωνα με τον Γ.Χ., το ΡΟΔΟΣ είναι το πρώτο και μοναδικό σιδηροδρομικό πορθμείο στην Ελλάδα. Το 1970 -όταν ο Σ.ΒΔ.Ε διέκοψε την λειτουργία του και συγχρόνως σταμάτησε και η γραμμή Πατρών-Κρυονερίου- το ΡΟΔΟΣ δρομολογήθηκε στο Ρίο-Αντίρριο μέχρι «τα τέλη της δεκαετίας του 1970 που βυθίσθηκε κοντά στο Αντίρριο.» Συνεπώς, όσοι έτυχε να θυμούνται κάποιο σιδηροδρομικό ferry boat με ράγες.αυτό ήταν το ΡΟΔΟΣ.

Γνωρίζαμε ότι στη γραμμή του Ρίου - Αντίρριου από το ξεκίνημα της ήταν δρομολογημένα πρώην αποβατικά του Β'Π.Π. Η αρχή είχε γίνει βέβαια το 1946 με το ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΙΑΣΕΜΙΔΗΣ (σημερινό ΕΥΓΕΝΙΑ Π) και ακολούθησαν την δεκαετία '50 τα ΡΟΔΟΣ, ΝΑΥΠΑΚΤΟΣ, ΜΕΛΙΝΑ κ.α.

Προκαλεί όμως εντύπωση το γεγονός ότι τουλάχιστον μέχρι και τα τέλη της δεκαετίας '60 (όταν και είχε αρχίσει πλέον από καιρό η ραγδαία ναυπήγηση ελληνικών πλοίων ανοιχτού τύπου) η ιστορική γραμμή απασχολούσε τον μεγαλύτερο αριθμό πρώην αποβατικών που είχαν μετασκευαστεί σε Ε/Γ-Ο/Γ.

Σε δημοσίευμα από το έντυπο "ΧΡΗΜΑ" της 22ας Μαίου 1969, σχετικό με τα πορθμεία ανοιχτού τύπου που εξυπηρετούσαν τις διάφορες πορθμειακές γραμμές εκείνο το χρονικό διάστημα, από τα δεκαπέντε (15) πλοία ανοιχτού τύπου που ήταν δρομολογημένα στη γραμμή Ρίου - Αντίρριου, τα έντεκα (11) ήταν πρώην αποβατικά. Να τα παραθέσουμε όπως αναγραφόντουσαν στο δημοσίευμα :

Γραμμή Ρίου - Αντίρριου (έντεκα πρώην αποβατικά σε σύνολο δεκαπέντε πλοίων)

• ΠΑΛΙΡΡΟΙΑ (502 κοχ.)
• ΡΟΔΟΣ (477 κοχ. επιβάται 215)
• ΜΕΛΙΝΑ (372 κοχ. επιβάται 175)
• ΕΛΕΑΝΝΑ (412 κοχ. επιβάται 210)
• ΕΥΒΟΙΚΟΣ (531 κοχ. επιβάται 217)
• ΑΓ. ΑΝΔΡΕΑΣ (595 κοχ. επιβάται 190)
• ΝΑΥΠΑΚΤΟΣ (485,50 κοχ. επιβάται 150)
• ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΣ (489 κοχ. επιβάται 172)
• ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ Κ. (521,66 κοχ. επιβάται 300)
• ΠΟΛΥΞΕΝΗ Θ. (514,29 κοχ. επιβάται 252)
• ΙΑΣΕΜΙΔΗΣ (349 κοχ. επιβάται (θέρος) 152)

Πριν την αποπεράτωση της γέφυρας ο αριθμός τον πλοίων που εξυπηρετούσαν το πορθμείο Ρίο-Αντίρριο ήταν περίπου 35. Σήμερα είναι μόλις 11.

Δείτε ένα video με το πορθμείο το 2013.

www.rio-antirrio.blogspot.gr

Αφορισμένοι επί 484 χρόνια από το Πατριαρχείο οι κάτοικοι της ..........

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΠΑΝΟΣ ΜΠΑΪΛΗΣ

«Κρίμα, σταμάτησε η προβολή των επεισοδίων για τη ζωή του Σουλεϊμάν και δεν μάθαμε τι έγινε με τον αφορισμό μας…».

Η φράση αυτή μπορεί στην περιοχή της Βόνιτσας να κυκλοφορεί ως ανέκδοτο αλλά κρύβει μια σχέση οργής μεταξύ των κατοίκων της κωμόπολης της Αιτωλοακαρνανίας και του Οικουμενικού Πατριαρχείου, όταν της Οθωμανικής αυτοκρατορίας ηγείτο ο Σουλεϊμάν ο Μεγαλοπρεπής.

Μια οργή, η οποία κρατάει επί 484 χρόνια, από τότε -το 1530 μ.Χ. που ο πατριάρχης Ιερεμίας ο Α΄ αφόρισε τους κατοίκους της Βόνιτσας γιατί έκλεβαν χέλια από τα ιβάρια της μονής της Κωρονησίας που ήταν Σταυροπηγιακή, υπαγόταν δηλαδή απ’ ευθείας στον Πατριάρχη.

Ο πατριάρχης Ιερεμίας ο Α΄ αφόρισε τους κατοίκους της Βόνιτσας γιατί έκλεβαν χέλια από τα ιβάρια της μονής της Κωρονησίας που υπαγόταν απ’ ευθείας στον Πατριάρχη

Από τότε και παρά τους πέντε αιώνες που πέρασαν ο αφορισμός είναι εν ισχύ και μόλις πέρυσι τον Ιούνιο ο μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας Κοσμάς διάβασε «συγχωρητική ευχή». Ωστόσο η «ευχή» δεν είναι λύση του αφορισμού η οποία μπορεί να γίνει μόνο από τον Πατριάρχη.

Ολα άρχισαν κοντά στο 1530 όταν κάτοικοι της Βόνιτσας έκλεβαν χέλια από το Ιχθυοτροφείο της Μονής της Κορωνησίας, ένα από τα πιο σημαντικά ψαροχώρια του Αμβρακικού.

Ο πατριάρχης Ιερεμίας ο Α’ με επιστολή του στον τοπικό επίσκοπο τους αφόρισε ως «αλάλητη περιοχή».

Ο Ιερεμίας πάντως ήταν ο Πατριάρχης εκείνος ο οποίος εύκολα επέβαλε ποινές ειδικά σε σταυροπηγιακά μοναστήρια τα οποία δεν πλήρωναν το πόσο που έπρεπε στο Φανάρι. Εως ότου τακτοποιηθεί το χρέος τους αφαιρούσε το προνόμιο του «σταυροπηγίου» και επέβαλε με τον τρόπο αυτό τον δικό του τρόπο διοίκησης της Εκκλησίας.

Στο σχετικό κείμενο που είχει σταλεί στον Επίσκοπο Βονίτσης το 1530 από τον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Ιερεμία Α’ και το πρωτότυπο βρίσκεται στα Γενικά Αρχεία του Κράτους, υπάρχει η προτροπή του Οικουμενικού Πατριάρχη στους κατοίκους της Βόνιτσας να σταματήσουν να κλέβουν τα χέλια από τι διβάρι της Μονής Κορωνησίας (η οποία ανήκε απευθείας στο Οικουμενικό Πατριαρχείο και είχε ως μετόχι της τη Μονή Αγίας Παρασκευής της Βόνιτσας) ειδάλλως θα υποστούν τις συνέπειες του Αφορισμού που αναφέρονται στο κείμενο.

Η επιστολή:

Ανέκδοτον γράμμα του Πατριάρχου Ιερεμίου του Α΄ περί της μονής της Κορακονησίας – Εν έτη 1530 μήνα Ιούλιον

ΙΕΡΕΜΙΑΣ ΕΛΕΩ ΘΕΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ, ΝΕΑΣ ΡΩΜΗΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ

Θεοφιλέστατε Επίσκοπε Βονδίτζης και εντιμότατοι κληρικοί και οι καλλιστεύοντες εν αυτή Χριστιανοί. Χάρις είη υμίν άπασι και ειρήνη από Θεού Παντοκράτορος. Γνωστόν έστω υμίν, πως ο πρώην Ιωαννίνων κυρ Γεννάδιος μετά των εν τη θεία και σεβασμία μονή της Παναγίας μου της εν τη Κορακονησία διακειμένων μοναχών, ανέφερον εις την ημών μετριότητα, ότι αυτόθι έχοντες χελοκοφινοβίβαρα έκπαλαι εξ’ ων έχωσι μικράν απόλαυσιν, τινές εκ των αυτόθι τάχα χριστιανοί, αντί συνδρομής και βοηθείας ως ώφειλον ποιείν εις το Μοναστήριον, δια ψυχικήν αυτών σωτηρίαν, επαπειλώνται και λέγωσι δούναι δι αυτά τέλος αυθεντικόν.

Eχει αυτούς αφωρισμένους η μετριότης ημών και κατηραμένους και ασυγχωρήτους και μετά τον αυτών θάνατον ασυγχωρήτους και αδιαλύτουςΚαι αποσπάσαι και εκβαλείν αυτά, από της Ιεράς αυτών μονής, δια τούτον γράφομεν και αποφαινόμεθα προς αυτούς, ίνα καν οποίοι εισίν ιερωμένοι ή λαϊκοί απέχωσι από των αυτών βιβαρίων της μονής και μεταβληθώσι από της τοιαύτης πονηράς και κακίστης βουλής και μηδ’ όλως φαίνωνται ενάντιοι του Μοναστηρίου και των εν αυτώ μοναχών, αλλά μάλλον συντρέχωσι και βοηθώσι και υπερασπιώνται αυτό.

Ει δε και έτι φανώσιν ενάντιοι αυτού και φανερώς ή κρυφίως κινηθώσι και θελήσωσι βλάβην προξενήσαι αυτό και δούναι τέλος είς το αποσπάσαι τα βιβάρια εξ αυτού, έχει αυτούς αφωρισμένους η μετριότης ημών και κατηραμένους και ασυγχωρήτους και μετά τον αυτών θάνατον ασυγχωρήτους και αδιαλύτους. Ούτως εν αγίω παρακελευόμεθα πνεύματι. Τούτου ουν ένεκα εγράφη προς υμάς και η παρούσα γραφή της ημών μετριότητος.

Μηνί Ιουλίω Ινδικτιώνος Γ΄

Το ανωτέρω εκδιδόμενον γράμμα του Πατριάρχου Ιερεμίου του Α’, σωζόμενον εν πρωτοτύπω έχει γραφεί επί χάρτου διαστάσεων 0,30 χ 0,31 του μέτρου και απόκειται εν τοις Γενικοίς Αρχείοις του Κράτους (αριθμός γενικού ευρετηρίου 253)

Βεβαίως πλέον καμία σημασία δεν έχει για τη Βόνιτσα ο αφορισμός, ωστόσο τα ιχθυοτροφεία της περιοχής μέχρι πρόσφατα αποτελούσαν μήλο της έριδος μεταξύ του Φαναρίου και της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Μάλιστα το Πατριαρχείο έχει εντάξει στα διοικητικά όρια της μητροπόλεως Πρεβέζης χωριά που ανήκουν στην Αρτα προκαλώντας σοβαρά προβλήματα μεταξύ των δύο εκκλησιών

https://xiromeropress.gr

«Σιούτος μωρέ παιδάκι μ’;».

Γράφει ο Χρήστος Α. Τούμπουρος 

Η λέξη σιούτος απαντάται κυρίως στην Ηπειρώτικη διάλεκτο και ως επίθετο αφορά και τα τρία γένη. Καταρχάς μιλάμε για αιγοπρόβατο που του λείπουν τα κέρατα. «Δεν το πιάν(ει)ς αυτό. Πού να τα βρεις τα κέρατα. Ντιπ σιούτο είναι». «Πούλ(η)σα μια σιούτα γίδα, την “κοπελή” μαζί με τα κατσίκια της». Με λίγα λόγια η λέξη αφορά τράγο, γίδα, πρόβατο. (Ο σιούτος, η σιούτα, το σιούτο). Παράλληλα η λέξη  αφορά και αντικείμενο χωρίς πιάστρο (λαβή). «Στη σιούτα την κατσαρόλα έβαλες να βράσεις τραχανά; Πώς θα τη βγάλεις από τη φωτιά. Δεν έχ’ λαβή». Τέλος το αρσενικό «σιούτος»  αφορά τον άντρα με «αφανή τα χαρακτηριστικά του φύλου του», δηλαδή τον ανίκανο. «Ντιπ σιούτο είναι αυτό το παιδί σ’. Πού να τον προξενέψω. Πλάκα ντιπ τάχ’ τα λιόκια τ’».

Η λέξη αυτή τρόπον τινά ήταν απαγορευμένη. Βαριά κουβέντα που οπωσδήποτε έθιγε τον αντρισμό του καθενός. Για τη λέξη αυτή, όταν εκστομίζονταν έγιναν πολλά και απερίγραπτα. Η κατάρα για κάθε κοπελιά ήταν «να παντρευτείς και να είναι ο άντρας σου σιούτος». Αβάσταχτη κατάρα. Με τίποτε δεν «εξαγνίζονταν». Ταξίματα  -διπλοταξίματα- και αγιοκέρια, εικόνες και ολόκληρα εικονοστάσια τάζονταν, για να μην «σιουτιαστεί η κοπέλα» και ό,τι μπορεί να φανταστεί ο καθένας. Σιούτος λοιπόν και απαράγωγος  ο γαμπρός, «έρμη και απριτσιάλευτη η νύφ’». Παιδιά-κληρονόμοι γιοκ -δεν υπήρχε τότε και η εξωσωματική γονιμοποίηση- «πάει αυτό το κορίτσι, πού τον βρήκε αυτόν; Σιούτος με περικεφαλαία. Άτυχη, πολύ άτυχή η κακομοίρα». Κι αν ξεκάμπαγε και κανένα κούτσ(ι)κο, η διάγνωση θα έλεγε πως ήταν του γείτονα, του κουμπάρου, του επισκέπτη και του μουσαφίρη. Ακραίες καταστάσεις…    

Ακραίες αλλά αληθινές. Παλιά υπόθεση. Όλα στην κληρονομιά. Να έχουμε γνήσιους όχι απογόνους, αλλά κληρονόμους. «Τι να πάει χαράμ’ το βιλαέτ’;», το έλεγαν και το ξαναέλεγαν. «Μαγκούφ’ς θα μείν’ τέτοια κρούνα που βρήκε». Από την άλλη πλευρά: «Σιούτο άντρα  ήθελε, μαρμάρα έμ(ει)νε. Ας πρόσεχε». Να διευκρινιστεί πως η λέξη σιούτος αφορούσε τον αντρικό πληθυσμό. Για τη γυναίκα είχε επικρατήσει η λέξη ο σιάλτρας και το σιάλτρο, που σημαίνει  «ο γυμνοσάλιαγκας, ο «σιάλιαγκας», το γυμνό σαλιγκάρι που εκκρίνει βλέννα, βγάζει σάλια και  μεταφορικά, το σιχαμερό, το γλοιώδες, το αηδιαστικό».

Έτυχε μια φορά να είμαι αυτόπτης μάρτυρας μιας φιλονικίας και ενός απίστευτου διαλόγου που έκαναν δυο «απογοητευμένες» συμπεθέρες.

-Δεν μ’ λες συμπεθέρα, τι έχ’ς και κρατάς τέτοια μούτρα σαν του ζουρλού τον κώλο;

-Έχω, ακούς έχω, αμ να  μην έχω;

-Τι να έχ’ς. Δεν φτάν’ που μας φόρτωσες τον μούκακα το γιο σου; Πού να τον πήγαινες και ποιος να τον έβαζε σπίτι τ’-, κι κρατάς και μούτρα; 

-Άει σιαπέρα από κει μωρή παλιοσουλτούκω που μας φόρτωσες  το σιάμπαλο το δικό σ’, το παλιοσιαμουρλό.

-Σιαμουρλό η δ(ι)κιά μ’ η κοπέλα; Ο σιούτος ο δ(ι)κός σ’ πάει πίσω;

-Το δ(ι)κό μ’ το παιδί είναι γκισέμ’ αλλά η δ(ι)κιά σ’ η παλιοστέρφω -που κακό χρόνο να έχ’ η Χρίσταινα που μας τη φόρτωσε- είναι πάτος αδειανός και δε στέκεται π(ου)θενά κανένας σπόρος. Ταψί σκουριασμένο.

-Συμπεθέρα, μη με κάν(ει)ς κι ανοίξω το στόμα μ’. Τότε δεν σε ξεπλέν’ ούτε ο Άραχθος.

-Για άνοιξέ το να δούμε. Τι νόμ(ι)σες; Έκανες καλά όλους τους άντρες του χωριού και νόμ(ι)σες πως θα κάν(ει)ς και μένα;

- Εγώ μωρέ έκανα καλά όλους τους άντρες. Εσένα που ξέρουν όλ’ τι βρακί φοράς και πόσο άσπρα είναι τα κωλομέρια σ’;

Ακόμα βρίζονται…  

Χρήστος Α. Τούμπουρος

Τιμητική διάκριση στον Πρόεδρο της Εταιρείας Βυζαντινών και Ιστορικών Μελετών Ν Πρεβέζης

ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΒΥΖΑΝΤΙΝΩΝ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ ΝΟΜΟΥ ΠΡΕΒΕΖΗΣ

Η Εταιρεία Βυζαντινών και Ιστορικών Μελετών Νομού Πρεβέζης εκφράζει την χαρά της για την τιμητική διάκριση που απονεμήθηκε στον Πρόεδρό της, κ. Ευάγγελο Κατσίμπρα, στο πλαίσιο της επετειακής εκδήλωσης για την Άλωση της Κωνσταντινούπολης, η οποία πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 28 Μαΐου 2026 στο Πολυδύναμο Κέντρο της 7ης Δημοτικής Κοινότητας του Δήμου Αθηναίων στους Αμπελόκηπους και διοργανώθηκε από το Δίκτυο Αδελφοποιημένων Συλλόγων.

Η τιμητική αυτή διάκριση απονεμήθηκε από τον Σύνδεσμο Σιδηροκαστριτών Τριφυλίας, ως αναγνώριση της μακρόχρονης, πολύπλευρης και ουσιαστικής προσφοράς του κ. Κατσίμπρα στην έρευνα, τη μελέτη, τη διαφύλαξη και την ανάδειξη της ελληνικής ιστορίας και της πολιτιστικής μας κληρονομιάς.

Παράλληλα, συνιστά τιμητική αναγνώριση του έργου που επιτελεί διαχρονικά η Εταιρεία Βυζαντινών και Ιστορικών Μελετών Νομού Πρεβέζης για τη μελέτη, την προβολή και τη διατήρηση της ιστορικής και πολιτιστικής κληρονομιάς του τόπου μας.

Το Διοικητικό Συμβούλιο της Εταιρείας συγχαίρει θερμά τον Πρόεδρό της, κ. Ευάγγελο Κατσίμπρα, γι' αυτή τη διάκριση και εκφράζει τις ειλικρινείς ευχαριστίες του προς τον Σύνδεσμο Σιδηροκαστριτών Τριφυλίας για την τιμή που του επιφύλαξε.

Το Διοικητικό Συμβούλιο

της Εταιρείας Βυζαντινών και Ιστορικών Μελετών Νομού Πρεβέζης

Πανηπειρωτικό_Πανσυνταξιουχικό_Συλλαλητήριο _ΑΡΤΑΣ_5_ΙΟΥΝΗ_26

  

Τα Δ.Σ των Συνεργαζόμενων  Σωματείου Ν. ΠρέβεζαΣΩΜΑΤΕΙΟ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ ΟΑΕΕ ( ΤΕΒΕ_ΤΣΑ ) Ν. ΠΡΕΒΕΖΑΣ ΔΩΔΩΝΗΣ 47 (ισόγειο Επιμ/τηρίου Πρέβεζας email: ssoaeeprevezas@gmail.com

ΤΗΛ: 26823 06925 /694 782 5993_697 791 7585

Οι Απόμαχοι της Ζωής & ΟΧΙ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ

ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗ ΖΩΗ                                                      ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΣ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ – ΑΝΑΚΕΦΑΛΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΤΑΜΕΙΩΝ

ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ 13 & 14 ΣΥΝΤΑΞΗΣ

ΠΡΕΒΕΖΑ 2-6-26            

Δελτίο τύπου                       

Οι Συνεργαζόμενες Συνταξιουχικές Οργανώσεις Πρέβεζας απευθύνουν πλατύ κάλεσμα μαζικής συμμετοχής, σε κάθε Συνταξιούχο και Συνταξιούχα , να δώσουμε μαζικό μαχητικό αποφασιστικό παρών στο μεγάλο  Πανηπειρωτικό Πανσυνταξιουχικό Συλλαλητήριο που διοργανώνουν οι Συνεργαζόμενες Συνταξιουχικες Οργανώσεις Ηπείρου Κέρκυρας Λευκάδος  την Παρασκευή 5 Ιούνη 10:30πμ στο Εργατικό Κέντρο Άρτας

Συνάδελφοι, Συναδέλφισσες.

Μετά την μεγαλειώδη Πανελλαδική Συγκέντρωση στις 20 του περασμένου Μάρτη, οι Συνεργαζόμενες Συνταξιουχικές Οργανώσεις <<11 Ομοσπονδιών>> συνεχίζουμε τον αγώνα μας με συγκεντρώσεις των συνταξιούχων σε όλη την χώρα.

Ø  Στην Άρτα  με Πανσυνταξιουχική Πανηπειρωτική Συγκέντρωση          Ηπείρου  Κέρκυρας  Λευκάδος Ø στις 5 Ιούνη ημέρα Παρασκευή και ώρα 10:30πμ στο Εργατικό Κέντρο Άρτας

   Συνεχίζουμε μέχρι την δικαίωση των δίκαιων αιτημάτων μας. Απορρίπτουμε την κοροϊδία των επιδομάτων, την προπαγάνδα των δημοσιονομικών ελλειμάτων, όλα τα ψέματα και τις μισές αλήθειες που χρόνια και χρόνια επαναλαμβάνονται από όλες τις κυβερνήσεις και την σημερινή για να δικαιολογήσουν τις αντισυνταξιουχικές, αντιλαϊκές πολιτικές τους που έχουν καταστήσει την ζωή μας δραματική.

Αυτές φέρουν ακέραια την ευθύνη που με τις αντισυνταξιουχικές, αντιλαϊκές τους πολιτικές έφθασαν την ζωή μας στον πάτο, οι συντάξεις μας δεν φθάνουν για δέκα ημέρες και η κυβέρνηση σήμερα προσπαθεί να μας πείσει ότι μας δίνει αυξήσεις και ότι πρέπει να είμαστε ευχαριστημένοι. Όλοι όσοι κυβερνήσατε επικαλείστε τα δημοσιονομικά ελλείματα, όταν από τις περικοπές μας εισπράττετε 10,5 δισεκατομμύρια τον χρόνο, όταν τα πρωτογενή πλεονάσματα από την δυστυχία μας έφθασαν πέρσι, τα 11.5 δις και φέτος 4.4 το πρώτο 3μηνο του έτους.

Αντί λοιπόν η κυβέρνηση μετά από 15 χρόνια περικοπών στις συντάξεις, να δώσει πραγματικές αυξήσεις στις κύριες και επικουρικές συντάξεις, να καταβάλει τα πληρωμένα δώρα, τα αναδρομικά του 11μηνου, να καταργήσει την εισφορά αλληλεγγύης, σε όλους τους συνταξιούχους,

προχώρησε για μια ακόμη φορά στη γνωστή της, προσφιλή επιδοματική πολιτική κοροϊδία, με εισοδηματικά και ηλικιακά κριτήρια αυξάνοντας τα 250 ευρώ του ερχόμενου Νοεμβρίου σε

300 Ευρώ.

Γι’ αυτό δίνουμε συνέχεια στις αγωνιστικές κινητοποιήσεις μας  στην ΆΡΤΑ και σε όλη την χώρα, γιατί όλα τα προβλήματα έχουν κάνει την ζωή μας αφόρητα δύσκολη και είναι εδώ.

Θεωρούμε όλη αυτή τη διαδικασία μια κοροϊδία με την οποία μπορεί η κυβέρνηση να πανηγυρίζει για ευνόητους λόγους, αλλά για τους συνταξιούχους και τη ζωή τους, όλα αυτά δεν έχουν καμιά αξία και αποτελούν ένα ακόμη εργαλείο για τη χειροτέρευση της ζωής τους.

Δεν πρόκειται να συμβιβαστούμε στην λογική αυτή, εμείς πληρώσαμε στο ακέραιο τις ασφαλιστικές μας εισφορές που όλες οι κυβερνήσεις τις έριξαν στην χοάνη των δημοσιονομικών ελλειμμάτων που οι ίδιες δημιούργησαν. Δεν πρόκειται να δεχθούμε τα νέα αντιλαϊκά μέτρα που συνεχίζονται στο όνομα της πολεμικής οικονομίας των πολέμων, που σφαγιάζουν τους λαούς

για τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων.

Δεν θα περιμένουμε λύσεις παρά με την μαζικότερη, μαχητικότερη συμμετοχή, στους αγώνες, περισσότερο μαζικά και δυναμικά από κάθε φορά.

            ΟΙ ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΜΕΝΕΣ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΙΚΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ

Τα Δ.Σ των Συνεργαζόμενων  Σωματείου Ν. Πρέβεζας