Δευτέρα, 22 Ιουλίου 2019

Καβγάς χωρίς μπινελίκι γίνεται;


έτσι για την αλητεία, το τζέρτζελο και την ανανέωση!

Η πόρτα θα κλείσει με δύναμη κι ένα μακρόσυρτο «άντε μου στο διάολο» θα βγει από μέσα σου, προσφέροντάς σου μια γλυκιά ανακούφιση, μια αίσθηση πως ξελάφρωσες, πως μαζί με το σιχτίρι έφυγε κι ένα τεράστιο βάρος από πάνω σου. Και πίσω απ’ την κλειστή πόρτα, που άφησες πίσω σου, όμως, θα ακουστεί μια εξίσου υπέροχη βρισιά η οποία θα φέρει κι αυτή μια μεγάλη ανάσα.


Κάποιες ώρες μετά η ατμόσφαιρα στο σπίτι δε θα θυμίζει σε τίποτα το Κόσοβο που επικρατούσε λίγες στιγμές πριν. Θα κάθεστε αγκαλιά και θα τρώτε τη λαχταριστή σας πίτσα παρακολουθώντας ακόμη ένα επεισόδιο απ’ τη σειρά που πρόσφατα ανακαλύψατε και κολλήσατε.

Ναι, υπάρχουν κι αυτοί οι τσακωμοί, που μοιάζουν με πυροτεχνήματα. Εκείνες οι έντονες λογομαχίες που βγάζεις όλο σου το θυμό και τον χειρότερό σου εαυτό, ξεχνώντας για λίγο τους καλούς τρόπους με τους οποίους σε μεγάλωσαν οι γονείς σου. Νευριάζεις με κάτι που έχει συμβεί ή με κάτι που έχει κάνει ο σύντροφός σου κι η υπομονή σου εξαντλείται σε σημείο να μην μπορείς να ελέγξεις το στόμα σου και το λεξιλόγιό σου.

Όσα πεις δε θα μείνουν αναπάντητα. Εφόσον το αρχίσεις εσύ, παίρνει σειρά κι ο άλλος, διότι ό,τι σπείρεις θα θερίσεις. Βωμολοχίες, μπινελίκια και συλλαβές ακατάληπτες παίρνουν τη θέση των μέχρι πρότινος γλυκόλογων που ανταλλάσσατε και τασάκια, που εκτοξεύονται προς πάσα κατεύθυνση, αντικαθιστούν τα φιλιά και τις αγκαλιές που δίνατε ο ένας στον άλλον κάποια λεπτά πριν.

Ίσως στη μέση του καβγά να σταματήσετε για κάποια δευτερόλεπτα, να κοιταχτείτε και να ξεσπάσετε σε γέλια. Ίσως πάλι να καταλήξετε ο ένας σπίτι κι άλλος σε χαλαρή βόλτα ηρεμίας και περισυλλογής. Το μόνο σίγουρο είναι πως αυτό το χρειαζόσασταν. Αυτή την αδρεναλίνη που σου δίνουν αυτοί οι τσακωμοί με τα ατελείωτα μπινελίκια τη ζητάς πού και πού, για να ξεσπάς και να αδειάζεις, να μη θάβεις τίποτα, να μην κρύβεις νεύρα και προβλήματα κάτω απ’ το χαλί.

Ξεδίνεις λίγο, βγάζεις την πίεση κι ίσως πεις κι όλα εκείνα τα πράγματα που μπορεί να κρατούσες μέσα σου καιρό και δε σου είχε δοθεί η ευκαιρία να τα εξωτερικεύσεις. Κάνεις τα παράπονά σου για εκείνη τη βερμούδα που ήταν δυο ολόκληρες εβδομάδες στα άπλυτα ή για εκείνη την επέτειο που ξέχασε πριν δυο χρόνια. Ό,τι κι αν πείτε, όλα καταλήγουν στη μαγική λέξη. «Μα τι μαλάκας είμαι» ή αντίστοιχα «Είσαι και πολύ μαλάκας», η οποία κουμπώνει παντού κι ακούγεται τόσο ωραία και λυτρωτικά στα αφτιά σου την προκειμένη στιγμή.

Γιατί αν δε μαλώσεις και για κάτι που έγινε την εποχή των δεινοσαύρων, τι σχέση έχετε, άλλωστε; Και φυσικά, όσο πιο παλιός κι ανούσιος ο λόγος του τσακωμού, τόσο μεγαλύτερο το μπινελίκι. Είναι να μη γίνει η αρχή. Μια αρχή η οποία στην καλύτερη των περιπτώσεων θα καταλήξει στο κρεβάτι, ώστε να εκτονωθεί εκεί όλη η ένταση που προηγήθηκε. Στη χειρότερη, θα έχετε εξουθενωθεί απ’ τον καβγά κι απλά θα πέσετε με τα μούτρα στο φαγητό.

Αφού ξεσπάσει η μπόρα, εννοείται πως δε θυμάστε καν τον λόγο που σας οδήγησε σε αυτή την απερίγραπτη αμοιβαία γαϊδουριά. Το ρεπερτόριο αλλάζει. Ήρεμα βλέμματα και συγγνώμες. Αυτή είναι κι η ουσία, άλλωστε. Να τσακωθείτε μέχρι τελικής πτώσεως και μετά να προσπαθείτε να θυμηθείτε πώς ξεκίνησε ο καβγάς. Βριστείτε άφοβα, λοιπόν, χωρίς ακρότητες πάντα, έτσι για την αλητεία, το τζέρτζελο και την ανανέωση!


Χριστίνα Βακαλούμη

ΟΑΕΔ - Βοήθημα ύψους 720 ευρώ σε ανέργους



Διαβάστε ποιοι το δικαιούνται και πώς θα το λάβετε

Όσοι είναι επί τρεις μήνες άνεργοι, έχουν πραγματοποιήσει στην ασφάλιση ανεργίας εξήντα (60) τουλάχιστον ημέρες εργασίας στο έτος που προηγείται της έναρξης του τριμήνου, δεν συγκεντρώνουν τις προϋποθέσεις τακτικής επιδότησης και δεν υπάγονται στις κατηγορίες του άρθρου 22 του Ν. 1836/89 (οικοδόμοι, λατόμοι, ασβεστοποιοί, μουσικοί, τραγουδιστές, εργαζόμενοι σε τουριστικά και επισιτιστικά επαγγέλματα κ.λπ) δικαιούνται ειδικό βοήθημα από τον ΟΑΕΔ. Το επίδομα ισούται με 15 ημερομίσθια και ανέρχεται σε 240 ευρώ, μετά την αύξηση του κατώτατου μισθού, γεγονός που σημαίνει ότι το ποσό που θα δοθεί έως και τρεις φορές τον χρόνο θα φτάσει για τον άνεργο συνολικά 720 ευρώ.
Αναλυτικά οι προϋποθέσεις είναι οι εξής:
- Να πραγματοποιήσει στην ασφάλιση ανεργίας εξήντα (60) τουλάχιστον ημέρες εργασίας στο έτος που προηγείται της έναρξης του τριμήνου
- Να μην υπάγονται στις κατηγορίες του άρθρου 22 του Ν. 1836/89 (όπως οικοδόμοι, λατόμοι, ασβεστοποιοί, μουσικοί, τραγουδιστές, εργαζόμενοι σε τουριστικά και επισιτιστικά επαγγέλματα κ.λπ)
- Το ετήσιο καθαρό οικογενειακό εισόδημα του ασφαλισμένου να μην υπερβαίνει ένα συγκεκριμένο ποσό, όπως αυτό αποδεικνύεται από το πλέον πρόσφατα διαθέσιμο έγγραφο της οικείας οικονομικής εφορίας. Το ποσό αυτό αυξάνεται κατά 293,47 € κάθε ημερολογιακό έτος. Για το έτος 2018 το ποσό αυτό ανέρχεται σε 11.445,34 €
Διαδικασία Υποβολής Αίτησης
Οι ενδιαφερόμενοι υποβάλλουν τις αιτήσεις και τα απαραίτητα δικαιολογητικά με τους εξής τρόπους:
- Αυτοπροσώπως στις αρμόδιες Υπηρεσίες του ΟΑΕΔ του τόπου κατοικίας τους ή της τελευταίας απασχόλησής τους, εφόσον η αίτηση υποβάλλεται ταυτόχρονα με την έκδοση του δελτίου ανεργίας.
- Ηλεκτρονικά, μέσω του e-services.
- Μέσω των ΚΕΠ
Η παραλαβή της απόφασης γίνεται, είτε μέσω του ατομικού λογαριασμού στο e-services του ΟΑΕΔ, είτε από το ΚΠΑ 2 ΟΑΕΔ όπου υποβλήθηκε το αίτημα.




Αντάμωμα Σαρακατσαναίων στο Γυφτόκαμπο


Η Αδελφότητα Σαρακατσαναίων Ηπείρου  διοργανώνει το 40o Αντάμωμά της, την Παρασκευή 2 και το Σάββατο 3 Αυγούστου 2019 στη Σαρακατσάνικη Στάνη στο Σκαμνέλι Ζαγορίου (θέση Γυφτόκαμπος).
Την Παρασκευή το πρόγραμμα περιλαμβάνει σαρακατσάνικο γλέντι χωρίς μικροφωνικές και το Σάββατο παραδοσιακό γλέντι.
Ώρα έναρξης των εκδηλώσεων  21.00.

Οι Αυγουστιάτικες εκδηλώσεςις στην Κυψέλη Άρτας.

Έργα στα χωριά της Θεσπρωτίας μέσα στη δεκαετία της κρίσης από τις Αδελφότητες



Οι Αδελφότητες της Θεσπρωτίας  προσφέρουν ουσιαστικά στα χωριά. Και μάλιστα στην περίοδο της οικονομικής κρίσης. Καλύπτοντας, σε κάποιες περιπτώσεις, τις αρμοδιότητες των διευρυμένων δήμων.  Κάνουν έργα και συμβάλλουν στη διατήρηση των υποδομών. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η Αδελφότητα Πολυδροσιτών Θεσπρωτίας, που την περίοδο 2008-2018 έκανε έργα 15.000 ευρώ. Όπως σημειώνει η πρόεδρός της Μαρία Λαμπρίδου " η Αδελφότητα των απανταχού Πολυδροσιτών πρόσφερε πάνω από 15.000 ευρώ για έργα στον τόπο καταγωγής μας, το προσφιλές Πολύδροσο Θεσπρωτίας τη δεκαετία 2008-2018".
Ωστόσο, λόγο των παρατεταμένων δυσμενών οικονομικών συνθηκών, μειώνονται τα αποθεματικά των σωματείων των απόδημων. Η κ. Λαμπρίδου τονίζει σχετικά: "Βλέποντας ότι το αποθεματικό μας πέφτει κατακόρυφα, αναγκαστήκαμε τα τελευταία χρόνια να κάνουμε κράτει στα έξοδα, προσπαθώντας να προσφέρουμε τόσα που το αποθεματικό να μένει σχεδόν σταθερό, λίγο κάτω ή λίγο πάνω. Αλλιώς θα βάλουμε σε κίνδυνο την ίδια την ύπαρξη του σωματείου. Οικονομία λοιπόν για να είμαστε σε θέση να προσφέρουμε έστω και λίγα. Και παράλληλα αγώνας να αυξήσουμε τα έσοδα. Απευθυνόμενοι σε όλους τους Πολυδροσίτες και ειδικά της διασποράς καθώς και σε φίλους του χωριού μας. 10 ευρώ είναι η ετήσια συνδρομή. Όλοι μπορούν να πληρώσουν ένα τέτοιο ποσό. Και ξέροντας πως το όφελος θα είναι για όλους!". 

Η γευστική ταυτότητα της Ηπείρου… και οι πίτες των βοσκών.


Εκεί όπου η απαράμιλλη ομορφιά της φύσης συναντά την παραδοσιακή αρχιτεκτονική και τη μακρά ιστορία, οι φιλόξενοι άνθρωποι θα σας ξεναγήσουν  στον ξεχωριστό κόσμο της ηπειρώτικης κουζίνας. Οι Ηπειρώτες θα φροντίσουν να φιλέψουν μέχρι και το απρόσμενο επισκέπτη με ότι βρίσκεται στο σπιτικό τους ή ακόμη και με το περίσσευμα της προηγούμενης μέρας, φτιάχνοντας θεσπέσια πιάτα της στιγμής.


Η γαστρονομική κληρονομιά της Ηπείρου, βασισμένη σε παραδοσιακές συνταγές, συνδυάζει ο μοναδικές γεύσεις φτιαγμένες με μεράκι και γνήσια τοπικά προϊόντα. Αν και η Ηπειρώτικη γη είναι φτωχή και στερημένη, οι άνθρωποι της έχουν βρει τον τρόπο να μετατρέπουν μέχρι και τα πιο ασήμαντα γεννήματα της φύσης σε νοστιμότατα φαγητά. Έχουν το ταλέντο και την τόλμη να συνταιριάζουν πολλές διαφορετικές γεύσεις και να δημιουργούν μια ενιαία ιδιαίτερη κουζίνα. Από το Ηπειρώτικο καθημερινό τραπέζι, δε λείπουν οι πίτες και τα γαλακτομικά προϊόντα.

Οι πίτες των κτηνοτρόφων

Οι αναρίθμητες πίτες γλυκές ή αλμυρές, τόσες όσες και οι περιοχές της Ηπείρου, έχουν τον πρώτο λόγο. Η εκπληκτική τους ποικιλία οφείλεται τόσο στην φαντασία των Ηπειρωτών, όσο και στο γεγονός ότι στο παρελθόν αποτελούσαν το βασικό κομμάτι της διατροφής των νομάδων κτηνοτρόφων των σκηνιτών και των Βλάχων και Σαρακατσαναίων. Τις περισσότερες φορές οι πίτες περιλαμβάνουν στη γέμιση τους και ρύζι.


Χαρακτηριστικές είναι οι χορτόπιτες όπως είναι η «μπατσαριά», που φτιάχνεται με άγρια χόρτα και φέτα και σερβίρεται με γιαούρτι. Πολλές νοικοκυρές τη φτιάχνουν με κρέμα , ενώ άλλες απλώς πασπαλίζουν από πάνω τα χόρτα με καλαμποκίσιο αλεύρι ή σιμιγδάλι, ή και τα δυο και την ψήνουν κατευθείαν στο φούρνο (πλατσάρα).
Στις διάφορες περιοχές της Ηπείρου μπορείτε να επίσης να δοκιμάσετε κοτόπιτες κρεατόπιτες (από χοιρινό, γίδα ή κατσικάκι), μπακαλιαρόπιτες με παστό μπακαλιάρο, λαχανόπιτες, μακαρονόπιτες, γαλατόπιτες, κολοκυθόπιτες (γλυκές ή αλμυρές) και ρυζόπιτες με τυρί.


Η αλευρόπιτα του Ζαγορίου – κάτι μεταξύ τυρόψωμου και πίτας που λέγεται ότι παρασκεύαζαν οι γυναίκες ώστε να την παίρνουν μαζί τους οι βοσκοί όταν έλειπαν για μέρες -, η πρασόπιτα της Ηλιόκαλης Ιωαννίνων και η κασιόπιτα του Πωγωνίου (με τυρί, αλεύρι και λάδι που παρασκευάζεται σε ειδική συσκευή) είναι από τις πιο γνωστές.
Όπως και να ’χει θα πρέπει να είστε έτοιμοι να δοκιμάσετε έτοιμοι να δοκιμάσετε τους πιο απίθανους γευστικούς συνδυασμούς καθώς στην Ήπειρο τα πάντα γίνονται πίτα. Μάλιστα στην περιοχή των Ιωαννίνων, και κυρίως στο νησί, η πρωτοχρονιάτικη βασιλόπιτα με το φλουρί γίνεται με προβατίσιο κρέας ή με κρέας φάσσας!

Η Ρίζα της πίτας

Η λέξη πίτα γράφεται και με δύο «τ» καθώς προέρχεται από το ρήμα πιττακώνω που σημαίνει πατικώνω. Οι λέξεις pet (Αρβανίτικα), pida (Τούρκικα), pitsa, pasta (Ιταλικά), pate (Γαλλικά), pastry (Αγγλικά) προέρχονται από την ελληνική πίττα.

Εκλεκτοί κρεατομεζέδες

Όσο αφορά στο κρέας, στα σπίτια τρώγεται πιο πολύ το μοσχάρι. Γνωστοί κρεατομεζέδες είναι το κοκορέτσι (έντερο αιγοπροβάτων γεμισμένο με εντόσθια), το κοντοσούβλι (χοιρινό σε κομμάτια που ψήνεται στη σούβλα), η βραστή γίδα και τα φρυγαδέλια (σουβλάκια με μοσχαρίσιο συκώτι και πάνα από αρνί). Το αγριογούρουνο, το πρόβατο γιαχνί και το κατσίκι στην γάστρα είναι μερικές ακόμη δημοφιλείς επιλογές. Εκλεκτός μεζές θεωρείται και η προβατίνα, η οποία για να γίνει πιο νόστιμη τη βάζουν σε φέτες σε μπολ με λάδι και αλάτι για σιτέψει αρκετές ώρες και μετά την ψήνουν στα κάρβουνα.

Το κρέας συνοδεύεται συνήθως με τοπικά, σπιτικά ζυμαρικά – όπως οι χυλοπίτες και ο τραχανάς – και με χορταρικά κάθε είδους, ακόμα και τσουκνίδες σαν τσουκνιδοκεφτέδες ή μπουρανί (αχνιστές τσουκνίδες κατσαρόλας με ελαιόλαδο και αλεύρι).

Ο θησαυρός του γάλακτος

Η ιδιαίτερη ανεπτυγμένη κτηνοτροφία της περιοχής, εκτός από την παραγωγή προϊόντων κρέατος, έδωσε ώθηση και στην παραγωγή γαλακτοκομικών ειδών, ορισμένα από τα οποία αποτελούν τα πιο ονομαστά του ελλαδικού χώρου. 


Χαρακτηριστικά παραδείγματα το πασίγνωστο καπνιστό τυρί του Μετσόβου, το Μετσοβόνε και η φέτα Δωδώνης του νομού Ιωαννίνων, που αποτελεί προϊόν προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης. Δοκιμάστε επίσης, ξινόγαλα, κεφαλογραβιέρα, κεφαλοτύρι, μυτζήθρα αλμυρή και γαλοτύρι.

Προστασία των ιπποειδών εργασίας


Το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίµων και ιδιαίτερα η Γενική ∆ιεύθυνση Κτηνιατρικής γίνονται αποδέκτες πολλών καταγγελιών και δηµοσιευµάτων αναφορικά µε τις συνθήκες διαβίωσης και ευζωίας οικόσιτων ιπποειδών εργασίας (ίππων, όνων και ηµιόνων ελαφριάς έλξης και φόρτου για την εξυπηρέτηση των αναγκών των µικροκαλλιεργητών και των µικροµεταφορών) σε νησιωτικές περιοχές της Χώρας κατά τη θερινή περίοδο.


Στο πλαίσιο της εφαρµογής της νοµοθεσίας για την προστασία των ζώων εργασίας, το υπουργείο υπενθυμίζει τα εξής:
ΝΟΜΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ
Α) Ο Νόµος 1197/81 (Α΄240) «Περί προστασίας των ζώων» περιλαµβάνει γενικές διατάξεις που αφορούν την προστασία των ζώων εργασίας και ιδιαίτερα τα άρθρα 1 ως και 3. Επιπλέον σύµφωνα µε το άρθρο 5 αρµόδιες αρχές για τον έλεγχο της εφαρµογής των διατάξεων του Νόµου αποτελούν τα Τµήµατα Κτηνιατρικής των Περιφερειακών Ενοτήτων της Χώρας και οι αρµόδιες υπηρεσίες της Ελληνικής Αστυνοµίας. Σε περίπτωση βεβαίωσης παράβασης εφαρµόζονται οι διατάξεις του άρθρου 8 του Νόµου όπως αυτό αντικαταστάθηκε µε το άρθρο 47 του Νόµου 4235/2014 (Α’ 32) «∆ιοικητικά µέτρα, διαδικασίες και κυρώσεις στην εφαρµογή της ενωσιακής και εθνικής νοµοθεσίας στους τοµείς των τροφίµων, των ζωοτροφών και της υγείας και προστασίας των ζώων και άλλες διατάξεις αρµοδιότητας του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίµων».

Β) Οι κατευθυντήριες γραµµές για την ευζωία των ιπποειδών εργασίας του Παγκόσµιου Οργανισµού για την Υγεία των Ζώων περιλαµβάνουν κριτήρια και δείκτες ευζωίας, ειδικές προδιαγραφές για την παροχή τροφής, νερού και στέγασης, καλές πρακτικές χειρισµού, συµπεριφοράς και φροντίδας, τους µέγιστους χρόνους εργασίας, καθώς και πρακτικές διαχείρισης κατά το τέλος της εργασιακής ζωής των ζώων.


1) Οι ιδιοκτήτες ιπποειδών εργασίας θα πρέπει να µεριµνούν για τη διασφάλιση του επιπέδου υγείας τους. Στους χώρους διαβίωσης και στους σταθµούς εργασίας θα πρέπει να υπάρχει δυνατότητα απολύµανσης µε κατάλληλα και ασφαλή υλικά.
2) ∆ε θα πρέπει σε καµία περίπτωση να χρησιµοποιούνται µη ικανά προς εργασία ζώα, ήτοι ζώα ασθενή, τραυµατισµένα, σε κατάσταση προχωρηµένης εγκυµοσύνης ή λοχείας, καθώς και ζώα µε κακή συντήρηση των οπλών. Η επάνοδος στην εργασία θα πρέπει να επιτρέπεται µόνο κατόπιν υποδείξεως κτηνιάτρου.
3) Είναι απαραίτητη η χορήγηση κατάλληλης και επαρκούς για το είδος τους τροφής και φρέσκου πόσιµου νερού καθηµερινά (βλέπε το σηµείο Β του Νοµικού Πλαισίου) σε δοχεία τα οποία δεν είναι δυνατό να επιµολυνθούν και καθαρίζονται τουλάχιστον µια φορά ηµερησίως. Συστήνεται η τροφή να παρέχεται τουλάχιστον 2 φορές την ηµέρα σε ενήλικα ιπποειδή και τρεις φορές την ηµέρα στους απογαλακτισµένους πώλους (ηλικίας άνω των 6 µηνών) εκτός

αν υπάρχει εντολή κτηνιάτρου, η οποία ορίζει διαφορετικά.

4) Οι ζωοτροφές πρέπει να αποθηκεύονται σε καθαρούς, µη τοξικούς και στεγανούς περιέκτες, οι οποίοι πρέπει να παρέχουν ικανοποιητική προστασία από τρωκτικά, υγρασία, διάβρωση ή επιµόλυνση από φυσικούς, χηµικούς και βιολογικούς παράγοντες.
5) Τα ζώα συστήνεται να ασκούνται τουλάχιστον µία φορά ηµερησίως για τουλάχιστον 30 λεπτά της ώρας.
6) Θα πρέπει να παρέχεται προστασία από τις δυσµενείς καιρικές συνθήκες µε την παροχή καταλύµατος, το οποίο ενδείκνυται:
α) να εξυπηρετεί τις φυσιολογικές ανάγκες των ζώων και να προστατεύει την υγεία τους
β) να έχει κατάλληλο µέγεθος για το είδος και την ηλικία του ζώου και να επιτρέπει στα ζώα να στέκονται στη φυσική όρθια θέση, να µπορούν να ξαπλώνουν και να περιστρέφονται ελεύθερα. Συστήνεται ελάχιστη επιφάνεια δαπέδου χώρου ανάπαυσης 13,5 m2.

γ) να πληροί τις διατάξεις της κείµενης νοµοθεσίας περί προστασίας του περιβάλλοντος

δ) να κατασκευάζεται σε στέρεο έδαφος χωρίς να κατακλύζεται από νερά των βροχών ή άλλα και να διευκολύνεται η αποµάκρυνση της κόπρου
ε) να είναι κατασκευασµένο από υλικά κατάλληλα για το είδος των ζώων και να είναι δυνατός ο καθαρισµός µε νερό υπό πίεση
στ) η στέγη προτείνεται να είναι κατασκευασµένη από κυµατοειδή φύλλα αλουµινίου ή άλλου σύγχρονου υλικού, το οποίο θα είναι ελαφρύ, άκαυστο, µακρόβιο και µε ικανοποιητική µονωτική ικανότητα
ζ) να είναι περιφραγµένο ώστε να αποτρέπεται η διαφυγή των ζώων, η είσοδος άλλων αδέσποτων ή άγριων ζώων όσο και η πρόσβαση σε µη εξουσιοδοτηµένα άτοµα µε ελάχιστο ύψος περίφραξης 1,8 µέτρα.
η) να αποτρέπει τον τραυµατισµό και τη διαφυγή των ζώων.
7) ∆εν απαιτείται περίφραξη στους σταθµούς εργασίας (κοινόχρηστους χώρους αναµονής των ζώων προς έναρξη της εργασίας τους), απαιτείται όµως η παροχή στέγης µε τις ανωτέρω προδιαγραφές, η συνεχής παροχή φρέσκου πόσιµου νερού και η τήρηση της ελάχιστης επιφάνειας δαπέδου του κοινόχρηστου χώρου ανά ζώο.
8) Είναι απαραίτητη η διασφάλιση της ελευθερίας κινήσεων, ώστε τα ιπποειδή να εκδηλώνουν τη φυσιολογική τους συµπεριφορά.
9) Η εργασία των ιπποειδών θα πρέπει να είναι περιορισµένη χρονικά σύµφωνα µε το σηµείο Β του Νοµικού Πλαισίου.
10) Τα ιπποειδή εργασίας δε θα πρέπει να φορτώνονται µε φορτίο βάρους υπερβολικού για το µέγεθος, την ηλικία ή τη φυσική κατάστασή τους. Το φορτίο δε δύναται να υπερβαίνει το βάρος των 100 κιλών ή το 1/5 του σωµατικού τους βάρους.

Βάσει των παραπάνω δεδοµένων, οι αρµόδιες αρχές παρακαλούνται για την εντατικοποίηση των σχετικών επιθεωρήσεων και την εφαρµογή των διατάξεων του Νόµου 1197/81 (Α’ 240). Τέλος, επισηµαίνεται ότι σε περίπτωση κακοποίησης ζώων εργασίας ισχύουν οι διατάξεις του άρθρου 16 του Νόµου 4039/2012 (Α’ 15), όπως ισχύει µε την υποχρέωση επιβολής των προβλεπόµενων κυρώσεων.


Το γράμμα ενός πατέρα στην κόρη του: «Να έρχεσαι κοριτσάκι μου, συχνότερα τώρα που είμαι ακόμα εδώ»



ΤΟ ΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΓΟΝΙΟΥ

Δεν υπάρχει κανείς, που να είναι αθάνατος. Ακόμα και οι γονείς μας. Όσο είναι κοντά μας οι δικοί μας άνθρωποι, τείνουμε να τους αγνοούμε.

Τους θεωρούμε δεδομένους. Αυτή όμως, είναι μια κατάσταση που εύκολα αλλάζει, αλλά πολύ δύσκολα συνηθίζεται.

Γράμμα στην κόρη μου.

Θα περάσει ο χρόνος ,κόρη μου

κι όταν δεν θα υπάρχω,

η σιωπή θα κυριεύσει το σπίτι,

φέρνοντας κρύο ,παγωνιά κι ας είναι καλοκαίρι…

Θα προσπαθείς το χρόνο να γυρίσεις πίσω και οι θυμίσεις του μικρού κοριτσιού θα αποζητούν την αγκαλιά μου…Θα θυμάσαι πόσο σ’ αγαπούσα…

Θα έρχεσαι και θα ξανάρχεσαι στο σπίτι μας, μα κανείς δε θα σου ανοίγει, μόνο η λεύκα θα σου γνέφει και το ήρεμο θρόισμα των φύλλων της θ ακούς…

Σήμερα δεν έχεις χρόνο ,το ξέρω και το μάτι μου τρεμοπαίζει, θυμώνω • διάολε,
θέλω να κλάψω…

Θα περάσει ο χρόνος κι η σιωπή θα τον τυλίξει …

Χαμογελαστό θα με θυμάσαι και δάκρυ στο μάτι σου θα γίνομαι…

Να έρχεσαι κοριτσάκι μου, συχνότερα… τώρα που είμαι ακόμα εδώ και να θυμάσαι πως σ’ αγαπώ πολύ ..


Σοφια Νικολαιδου

Κυριακή, 21 Ιουλίου 2019

Η διάλεκτος της Χιμάρας



Ιδιαίτερη αναφορά πρέπει να γίνει στο γλωσσικό ιδίωμα της Χιμάρας που παρουσιάζει συγγένεια με αυτό της Μάνης. Ο Ζώτος-Μολοσσός και ο Δημ. Ευαγγελίδης ομιλούν για αποικισμό από τη Μάνη κατά την πρώιμη τουρκοκρατία. Διαφωνεί ο Γ. Αναγνωστόπουλος ενώ ο Δανός Hoeg κάνει λόγο για αποικισμό από την Απουλία, άποψη που ανατρέπει ο Μιχ. Δένδιας. Η συγγένεια πιθανότατα οφείλεται στην κοινή δωρική ρίζα αφοΰ οι Χιμαριώτες ως Χάονες (όπως θα δούμε στη συνέχεια) είναι αρχέγονο δωρικό φύλο ενώ συχνά ακούει κανείς, ακόμη και σήμερα αυτούσιες ομηρικές λέξεις.
Το δυτικοηπειρωτικό ιδίωμα της Χιμάρας δεν υπέστη τη βόρεια ηπειρωτική επίδραση και δεν παρουσιάζει την κώφωση των ατόνων ε και αι σε ι καθώς και των ο και ω σε ου. Προφέρουν δηλαδή γερόντια, κεφάλι, χερόβολο, ακατάδεχτος, καιρός και όχι γιρουντία, κιφάλ', χι-- ρόβολου, ακατάδιχτους, κιρός. Δεν παρουσιάζει επίσης την αποβολή των κλειστών φθόγγων ι (ι, η, υ, ει, οι) και ου όταν ευρίσκονται σε άτονη θέση της λέξης και προηγείται αυτών σύμφωνο. Προφέρουν δηλαδή: μιλάω, αυλάκι, κουφός και όχι μ'λάου, αυλάκ', κ'φός. Συνε­πώς το χιμαριώτικο ιδίωμα ανήκει στα «νότια» ιδιώματα. Η διάλεκτος της Χιμάρας έμεινε ανεπηρέαστη από αλβανικές επιδράσεις. Αντίθε­τα, το ιδίωμα των Δρυμάδων και της Παλάσσας είναι ημιβόρειο, σώ­ζει δηλαδή τα απαθή ε και ο και αποβάλλει τα άτονα ι και ου. Για τη διάλεκτο της Χιμάρας, πέραν της προαναφερθείσης σπουδαίας εργα­σίας του Δ. Βαγιακάκου, υπάρχουν αξιόλογες εργασίες των Αλ. Γεωρ-γίτση, Ευ. Μπόγγα κ.ά.
Σημαντικά φαινόμενα του ιδιώματος της Χιμάρας είναι τα παρα­κάτω:
  • Το ασυναίρετό των πρωτόκλιτων θηλυκών: αμυγδαλέα και όχι αμυγδαλιά, καρυδέα και όχι καρυδιά, γενεά και όχι γενιά, πα­λαιός και όχι παλιός, κλεψιά και όχι κλεψιά.
  • Η διατήρηση από τα ουδέτερα δευτερόκλιτα του αρχαίου ατ­τικού τΰπου: τα παιδία αντί τα παιδιά.
  • Το επισεσυρμένον της προφοράς: έφας αντί έφαγες.
  • Η προφορά των ουρανικών κ, γ, χ προ των ε, αι και όλων των ι ως τσ, ζ και σσ: κεφάλι>τσεφάλι, γέρος>ζέρος, χέρι>σσέρι, κήπος>τσίπος, γίδα>ζίδα, βρέχει>βρέσσει, κοιμάμαι>τσοι-μάμαι, δικαίωμα>διτσαίωμα.
  • Η απάλειψη του ταυ στα συμπλέγματα στ: ζεσταίνω>ζεσαίνω, στον, στην, στο>σον, σην, σο. Επίσης Αύγουστος>Άγουσος, εστία > σία.
  • Η απλοποίηση του συμπλέγματος ρν σε ρ: παίρνω>παίρω.
  • Η ανάπτυξη συνοδίτου φθόγγου: ξυπνάω>ξυπινάω, τέκνο >τέ-κινο.
  • Το προθετικό άλφα: κοντά>ακοντά.
  • Η μετάθεση του ρο: αδερφός>αδρεφός, Τετάρτη>Τετράδη.
  • Η τροπή του ωμέγα σε ου στο άρθρο της γενικής πληθυντικού και η προσθήκη του έψιλον στο τέλος των ονομάτων: των αρ-νίων> τουν αρίουνε, των σπιτιων>του σπιτίουνε.
  • Η τροπή των φωνηέντων έψιλον σε άλφα και όμικρον και του όμικρον σε άλφα: εργάτης>αργάτης, ευχή>οφκή, ομαλός >αμαλός.
  • Η διατήρηση της συλλαβικής αυξήσεως (π.χ. εδώσανε) και ο ασυναίρετος τΰπος των ρημάτων σε -άω(π.χ. αγαπάω).
  • Το αναφορικό που αντί του ειδικού ότι: νομίζω που έχει δίκαιο.
  • Οι παραγωγικές καταλήξεις όπως η υποκοριστική -άφι εκ του αρχαίου -άφιον (π.χ. Σπηλιάφι), οι καταλήξεις -ερός (ασπρου-δερός), -ήσιος (γιδήσιος), -έσσα (κονομέσσα).
  • Δωρικά στοιχεία (παγά αντί πηγή) και αρχαϊσμοί όπως το αγκί-δα (εκ του ακίς) για τη δήλωση μιας μικρής ποσότητας.
Πολλά φαινόμενα εξ αυτών όντως παρατηρούνται και στο μανιά­τικο ιδίωμα, γι αυτό και έδωσαν λαβή στις θεωρίες περί αποικισμού. Όμως η συγγένεια είναι πολΰ αρχαιότερη, από τα χρόνια των πρώ­των ελληνικών μετακινήσεων στη Βαλκανική, πριν την τελευταία προ Χρίστου χιλιετία. Δεν είναι λίγες άλλωστε και οι ομηρικές λέξεις στη χιμαριώτικη διάλεκτο: έφας> έφαγες, ουδ>δρόμος, δε>γη, ομέρη>τυφλός, Αιθένα>Αθηνά, δήμητρα>η οργώνουσα τη γη, νατ> νύχτα, γλαυκώπε> η έχουσα μεγάλα μαΰρα μάτια κλπ.
Ο Α. Σ. Βασιλείου παραθέτει τοπωνυμία της Χιμάρας με βάση το βιβλίο του Λ. Σπύρου («Η Χειμάρρα»), τη μελέτη του γλωσσολόγου Γ. Π. Αναγνωστόπουλου («Η γλώσσα των Ηπειρωτών») και το βιβλίο του Ευ. Μπόγκα «Τα γλωσσικά ιδιώματα της Ηπείρου». Από τα 22 τοπωνυμία που αναφέρει για την πόλη της Χιμάρας τα 20 είναι ελληνι­κά: Ανδρεχώρα, Απέλιστρα, Βήσσα, Γυπέα, Γράμματα, Γωνία, Δέμα, Διπόταμον, Κάκοψον, Κάλοψον, Κρωτήρι, Παγά, Περιθώρι, Ραχώ-νες, Σπήλαια, Σταυρίδι, Φυτά, Χάος. Αξιοσημείωτη είναι η αναφορά στο Σπίλι, αρχαία ελληνική λέξη που σημαίνει την πετρώδη και βρα­χώδη περιοχή ή ακτή και εξηγεί την προέλευση της ονομασίας τα Σπή­λια. Σπιλάς, είναι ο παράκτιος βράχος κατά το λεξικό του Δ. Δημη­τράκου αλλά και κατά το Λεξικό του Ι. Σταματάκου που δίνει επίσης τις σημασίες της βραχώδους περιοχής αλλά και της καταιγίδας!
Επιβεβαιώνεται από τα παραπάνω το συμπέρασμα του καθηγητή στο πανεπιστήμιο του Μainz Johannes Koder ότι «οι τόποι στην πα­ραλία που έχουν μη σλαβικά ονόματα ήσαν από την αρχαιότητα κε­ντρικοί τόποι χωρίς διακοπή της οίκησης τους (...) οι ενδείξεις αυτές οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η πυκνότητα της σλαβικής αποίκισης στην άμεση παραλιακή ζώνη ήταν ουσιαστικά ασήμαντη». Αφού οι σλαβι­κές επιδρομές -οι μόνες άξιες λόγου- δεν μετέβαλαν το Μεσαίωνα την εθνολογική σύσταση της περιοχής, εξυπακούεται ότι συνεχίστη­κε η ισχυρή εθνική, γλωσσική και πολιτισμική παρουσία του Ελλη­νισμού σε όλη την παραλία της Ηπείρου. Γι αυτό και παρέμεινε αναλλοίωτη και η «νότια» διάλεκτος των Χιμαριωτών, των Δωριέων που έμειναν στις βορειοδυτικές προφυλακές του Γένους.

Απ' το βιβλίο του Κ. Χαταζηαντωνίου "Χειμάρρα Το άπαρτο κάστρο του ελληνισμού"


"Οι σημειώσεις του φαροφύλακα".Το νέο βιβλίο του Ελπιδοφόρου Ιντζέμπελη


Άρτα 1928. Ο Ταξιάρχης Κουμπίνος, γεμάτος όνειρα και νιάτα, έρχεται από τη Λέσβο στο λιμάνι της Κόπραινας, για να υπηρετήσει στη θέση του φαροφύλακα, που υπάγεται στη δικαιοδοσία του Πολεμικού Ναυτικού. Ένα λιμάνι που σφύζει από ζωή, αλλά και κρύβει πολλά ένοχα μυστικά... Ο Ταξιάρχης με την ειλικρινή καρδιά του και τον ακέραιο χαρακτήρα του θα έρθει σφόδρα αντιμέτωπος με τα μικροσυμφέροντα της τοπικής κοινωνίας και των τοπικών παραγόντων που νέμονται τους καρπούς της παρανομίας, χάρη στην αδιαφορία των Αρχών. Η σύγκρουσή του αυτή θα τον φέρει αντιμέτωπο ακόμη και με την άδικη φυλάκισή του για ένα έγκλημα που ουδέποτε διέπραξε. Όμως, το μεγαλείο της ψυχής της κοπέλας του καφενείου, της Σοφίας, που θα αγαπήσει με την πρώτη ματιά, θα τον σώσει και το δίκαιο θα νικήσει. Μαζί της θα ζήσει έναν μεγάλο έρωτα, μιαν αγάπη που θα του χαρίσει το μεγαλύτερο δώρο της ζωής του, την κόρη του Κατερίνα. Ο Ταξιάρχης, μέχρι το τέλος του βίου του, θα κρατήσει το φως του φάρου αναμμένο, δείχνοντας τον δρόμο σε όσους κινδύνεψαν να χαθούν...
Η νέα νουβέλα του Ελπιδοφόρου Ιντζέμπελη με τίτλο Οι σημειώσεις του φαροφύλακα έρχεται να προστεθεί στον κατάλογο του «Στοχαστή» μαζί με τα άλλα έργα του συγγραφέως, Κάποτε στην Άρτα, Η τελευταία εξίσωση του Κωνσταντίνου Θεοδωρή, Δημήτριος Πολιορκητής, Η Λιτανεία και Σταθμός Ζωή. Έρχεται, όμως, να προστεθεί και στον κατάλογο των λογοτεχνικών κειμένων που συναντάμε όχι μόνον στη νεοελληνική βιβλιογραφία, αλλά και στην παγκόσμια, και που έχουν ως σημείο αναφοράς το εμβληματικό αρχιτεκτόνημα, που απομονωμένο πάνω σε μια γυμνή λουρίδα γης, με το παρήγορο φως του οδηγεί με ασφάλεια τους ναυτικούς και τα πλοία στη ρότα τους, ενώνοντας τον άνθρωπο με τη ζωή. Ο φάρος, ο φάρος της Κόπραινας πρωταγωνιστεί και εδώ, σε ένα ευχάριστο και γοητευτικό ανάγνωσμα, φορτωμένο με αρώματα εποχής, ηθογραφικά στοιχεία και ζωντανούς χαρακτήρες.

Οι διακοπές στα χωριά μας, στην Ήπειρο, είναι πολύ ευεργετικές...



Για τους περισσότερους μετανάστες το πανηγύρι του χωριού αποτελεί και την αφορμή για να επιστρέψουν έστω για λίγο στα πατρικά τους και να φύγουν με την υπόσχεση της αντάμωσης την επόμενη χρονιά.

Πολλές φορές αναλογίζουμε το πώς ήταν ο γυρισμός στα Άγια χώματα, τα δύσκολα χρόνια των δεκαετιών του ’50 και του ’60, τότε που το κύμα της μετανάστευσης κορυφώθηκε στην περιοχή μας και οδήγησε πολλούς συντοπίτες στην Αμερική, στην Αυστραλία, στη Γερμανία και στην Αθήνα, και πως είναι σήμερα. 

Τότε ο γυρισμός στη γενέθλια γη ήταν πολύ δύσκολος. 

Μέρες χρειάζονταν από τη Γερμανία, μήνες ολόκληρους από την Αμερική και την Αυστραλία. 


Γι’ αυτό η απουσία των μεταναστών κρατούσε χρόνια και πολλές φορές μια ολόκληρη ζωή.

Τα καλοκαιριάτικα πατροπαράδοτα πανηγύρια, που αποτελούν και σήμερα το κορυφαίο πολιτιστικό γεγονός της χρονιάς, εξακολουθούν να είναι πόλος έλξης για τους ξενιτεμένους συντοπίτες μας. 

Το παρόν δίνουν κάθε χρόνο πολλοί «δραπέτες» της φτώχειας, οι οποίοι ταξιδεύουν από κάθε γωνιά της γης, προκειμένου να βρεθούν κοντά στους συγγενείς και στους φίλους τους για να γλεντήσουν μαζί στο πανηγύρι του χωριού, που διοργανώνεται από την Αδελφότητα ή τον τοπικό Σύλλογο. 



Σήμερα που οι συνθήκες έχουν αλλάξει προς το καλύτερο και οι αποστάσεις μειώθηκαν σε σχέση με το παρελθόν, θα πρέπει στο πρόγραμμα των διακοπών μας, να συμπεριλαμβάνουμε οπωσδήποτε και το χωριό μας, το χωριό της Ηπείρου.
Δεν πρέπει να λησμονούμε ότι τα χωριά μας, κάθε χρόνο τους θερινούς μήνες, ανοίγουν την αγκαλιά τους και περιμένουν τα απόδημα πουλιά τους, να τους δώσουν λίγη ζωντάνια. 
Εύχομαι στους απανταχού Ηπειρώτες και στους φίλους
Καλό καλοκαίρι!

Πέτρος Μίντζας

Κώστας Καρυωτάκης: Ένας «Ιδανικός Αυτόχειρας». Στις 21 Ιουλίου 1928, σαν σήμερα, σε ηλικία μόλις 32 ετών, δίνει τέλος στη ζωή του, στη μαγευτική Μαργαρώνα Πρέβεζας


Στις 21 Ιουλίου 1928, σε ηλικία μόλις 32 ετών, ο σημαντικότερος ποιητής της Γενιάς του '20, ο «μεγάλος ποιητής» όπως τον αποκάλεσε ο άλλοτε αρνητής του Ανδρέας Εμπειρίκος, ο Κώστας Καρυωτάκης δίνει τέλος στη ζωή.

Ένα μικρό βιογραφικό

Ο Κώστας Καρυωτάκης γεννήθηκε στη Τρίπολη στις 30 Οκτωβρίου του 1896. Ο πατέρας του, Γεώργιος Καρυωτάκης, ήταν νομομηχανικός. Μητέρα του ήταν η Κατήγκω Σκαγιάννη. Ο Καρυωτάκης ήταν ο δευτερότοκος της οικογένειας, είχε μια μεγαλύτερη αδερφή τη Νίτσα και ένα μικρότερο αδερφό το Θάνο. Ο πατέρας του ήταν φιλομοναρχικός. Στη ταραγμένη περίοδο των πρώτων δεκαετιών του 20ου αιώνα ήταν πάγια πρακτική, η μετάθεση δημοσίων υπαλλήλων ανάλογα με τα πολιτικές τους θέσεις. Έτσι οι οικογένεια Καρυωτάκη άλλαζε συχνά τόπους διαμονής. Λευκάδα, Πάτρα, Λάρισα, Καλαμάτα, Αργοστόλι, Αθήνα και Χανιά ήταν οι πόλεις που ο Καρυωτάκης έζησε τα παιδικά του χρόνια. Αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1917.




Αρχικά προσπάθησε να ιδιωτεύσει στη δικηγορία, όμως οι δουλειές δεν πήγαιναν καλά και έτσι οδηγήθηκε στη σιγουριά του δημοσίου, μια επιλογή που θα σημαδέψει τη ζωή του. Θεσσαλονίκη, Σύρος, Άρτα και Αθήνα ήταν η μετεφηβική και επαγγελματική του διαδρομή. Το 1928 αποσπάστηκε στη Πάτρα και λίγο αργότερα στη Πρέβεζα. Αυτός θα είναι και ο τελευταίος του σταθμός. Τον Ιούλιο του ίδιου έτους ο Καρυωτάκης γράφει τον επίλογο της ζωής του. Ο Καρυωτάκης πρόλαβε να εκδώσει τρεις ποιητικές συλλογές «Ο πόνος των ανθρώπων και των πραγμάτων» (1919), «Νηπενθή» (1921), «Ελεγεία και Σάτιρες» (1927) αλλά και αρκετά πεζά και μεταφράσεις.


Η μοιραία μέρα 
Το 1928 ο Καρυωτάκης βρίσκεται σε μεγάλη απόγνωση. Ίσως να τον είχε επηρεάσει και το ότι έπασχε από σύφιλη. Η αλληλογραφία του με συγγενείς δείχνει την απέχθεια του προς την τοπική κοινωνία της Πρέβεζας και τον επαρχιώτικο τρόπο ζωής. Η απόφαση είχε παρθεί. Στις 21 Ιουλίου του 1928, αγόρασε ένα περίστροφο και επισκέφθηκε ένα τοπικό καφενείο. Πέρασε ώρες μόνος του, καπνίζοντας (Μια μέρα πριν, είχε επισκεφθεί το Μονολίθι και αποπειράθηκε, μάταια, επί 10 ώρες να πνιγεί). Φεύγει αποφασισμένος από το καφενείο και καταλήγει στη παρακείμενη παραλία του Άγιου Σπυρίδωνα. Κάθεται κάτω από έναν ευκάλυπτο και δίνει τέλος στη ζωή του. Στη τσέπη του βρέθηκε ένα σημείωμα που έγραφε:
«Είναι καιρός να φανερώσω την τραγωδία μου. Το μεγαλύτερο μου ελάττωμα στάθηκε η αχαλίνωτη περιέργειά μου, η νοσηρή φαντασία και η προσπάθειά μου να πληροφορηθώ για όλες τις συγκινήσεις, χωρίς τις περισσότερες, να μπορώ να τις αισθανθώ. Τη χυδαία όμως πράξη που μου αποδίδεται τη μισώ. Εζήτησα μόνο την ιδεατή ατμόσφαιρά της, την έσχατη πικρία. Ούτε είμαι ο κατάλληλος άνθρωπος για το επάγγελμα εκείνο. Ολόκληρο το παρελθόν μου πείθει γι' αυτό. Κάθε πραγματικότης μου ήταν αποκρουστική. Είχα τον ίλιγγο του κινδύνου. Και τον κίνδυνο που ήρθε τον δέχομαι με πρόθυμη καρδιά. Πληρώνω για όσους, καθώς εγώ, δεν έβλεπαν κανένα ιδανικό στη ζωή τους, έμειναν πάντα έρμαια των δισταγμών τους, ή εθεώρησαν την ύπαρξη τους παιχνίδι χωρίς ουσία. Τους βλέπω να έρχονται ολοένα περισσότεροι μαζί με τους αιώνες. Σ' αυτούς απευθύνομαι. Αφού εδοκίμασα όλες τις χαρές!!! είμαι έτοιμος για έναν ατιμωτικό θάνατο. Λυπούμαι τους δυστυχισμένους γονείς μου, λυπούμαι τα αδέλφια μου. Αλλά φεύγω με το μέτωπο ψηλά. Ήμουν άρρωστος. Σας παρακαλώ να τηλεγραφήσετε, για να προδιαθέση την οικογένειά μου, στο θείο μου Δημοσθένη Καρυωτάκη, οδός Μονής Προδρόμου, πάροδος Αριστοτέλους, Αθήνας. Κ.Γ.Κ. 
[Υ.Γ.] Και για ν' αλλάξουμε τόνο. Συμβουλεύω όσους ξέρουν κολύμπι να μην επιχειρήσουνε ποτέ να αυτοκτονήσουν δια θαλάσσης. Ολη νύχτα απόψε επί δέκα ώρες, εδερνόμουν με τα κύματα. Ηπια άφθονο νερό, αλλά κάθε τόσο, χωρίς να καταλάβω πώς, το στόμα μου ανέβαινε στην επιφάνεια. Ωρισμένως, κάποτε, όταν μου δοθεί η ευκαιρία, θα γράψω τις εντυπώσεις ενός πνιγμένου. 


Οι στίχοι του, κομμάτια της ζωής του 
Στον Καρυωτάκη έχουν προσδώσει διάφορους χαρακτηρισμούς όπως μισάνθρωπος, πεσιμιστής και άλλα διόλου τιμητικά. Επιφανειακά και μόνο, κρύβεται μια αλήθεια σε αυτούς τους χαρακτηρισμούς. Ο Καρυωτάκης σε αρκετές περιπτώσεις αποξενώθηκε, όχι όμως επειδή μίσησε τους ανθρώπους αλλά επειδή μίσησε την εποχή του. Ζητούσε την επανάσταση ακόμα και αν ήξερε πως «το λεύτερο που εσκέφτηκε τραγούδι ποτέ δε θα ειπωθεί». Η ζωή του ήταν μια συνεχής μάχη με την άρρωστη νοοτροπία εκείνης της περιόδου.
Βίωσε την Ελλάδα της «βρομιάς», του χαμηλού επιπέδου ζωής, των αξιοθρήνητων και οκνηρών δημοσίων υπαλλήλων που «παίρνουν κάστανα, σκέπτονται τους νόμους, σκέπτονται το συνάλλαγμα, τους ώμους σηκώνοντας οι καημένοι». Ο ίδιος υπήρξε δημόσιος υπάλληλος και αυτό τον τσάκισε. Ο Καρυωτάκης ήθελε να αποτραβηχτεί από τη κοινωνία του, και αυτή συχνά του θύμιζε πως ζει μέσα της. Έπρεπε πρώτα να έρθει σε ρήξη με τον ίδιο του τον εαυτό.
«Από χαρτί πλασμένα κι από δισταγμό, ανδρείκελα, στης Μοίρας τα τυφλά δυο χέρια χορεύουμε, δεχόμαστε τον εμπαιγμό, άτονα κοιτώντας, παθητικά, τ' αστέρια» γράφει στο ποίημα του Ανδρείκελα. Δεν παραιτήθηκε από τη ζωή. Πάλεψε να γλεντήσει τη καθημερινότητα ακόμα και αν αυτή, φάνταζε οδυνηρή «Είναι το βράδυ απόψε θλιβερό κι εμείς θα το γλεντήσουμε το βράδυ,όσοι έχουμε το μάτι μας ογρό και μέσα μας τον άδη».

Ο έρωτας έπαιξε σημαντικό ρόλο στη ζωή του. Η πρώτη του αγάπη ήταν η Άννα Σκοδρύλη, την οποία γνώρισε ως έφηβος στα Χανιά. Η δεύτερη, και πιο γνωστή, ήταν η ποιήτρια Μαρία Πολυδούρη. Με τη τελευταία συνδέθηκε ενώ ακόμα δεν είχε ξεχάσει τη πρώτη. Η Πολυδούρη, σε μια απόδειξη απόλυτης αγάπης του ζητάει να παντρευτούν ενώ γνώριζε πως ο Καρυωτάκης έπασχε από σύφιλη.
Υπήρχαν όμως και οι γυναίκες που του δημιουργούσαν αποστροφή «Ζωή σας όλη τα ωραία σας μάτια. Στα χείλη μόνο οι λέξεις των παθών. Ένα έχετ' όνειρο: τον αγαθόν άντρα σας και τα νόμιμα κρεβάτια». Η ποίηση του σκοτεινή, καταραμένη, όπως των ποιητών που αγάπησε «των Πόε των δυστυχισμένων και των Μπωντλαίρ που εζήσανε νεκροί».
«Φθονούσε» την αθανασία τους, πίστευε πως «μάταια στιχουργούσε» όμως ο Κώστας Καρυωτάκης άλλαξε μια για πάντα την Ελληνική ποίηση. Όσοι μέσα από τους στοίχους του ένιωσαν τι θα πει «νηπενθές» του έδωσαν μια θέση δίπλα στους ήρωές του.

Δείτε το video με το τραγούδι ''Πρέβεζα'', σε στίχους Κώστα Καρυωτάκη


4η ΓΙΟΡΤΗ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ-ΜΑΝΑ ΜΟΥΡΓΚΑΝΑ από την Ομοσπονδία Μουργάνας. Το πρόγαμμα




Η Ομοσπονδία Μουργκάνας ανακοινώνει το φετινό πρόγραμμα των πολιτιστικών εκδηλώσεων που θα πραγματοποιήσει τον μήνα Αύγουστο στα χωριά μας στα πλαίσια της 4ης ΓΙΟΡΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ-ΜΑΝΑ ΜΟΥΡΓΚΑΝΑ .
Του καθιερωμένου θεσμού των πολιτιστικών της δράσεων.

Πρώτη εκδήλωση :

Δευτέρα 5 Αυγούστου ώρα 21:00 στην Λεπτοκαρυά.

Συναυλία της Δημοτικής Φιλαρμονικής ορχήστρας των Φιλιατών που από το έτος 1929 και για ενενήντα χρονιά μέχρι σήμερα προσφέρει ανιδιοτελώς στα μουσικά δρώμενα αλλά και ευρύτερα στον πολιτισμό του τόπου μας.
Αποτελεί φυτώριο νέων μουσικών προσφέροντας σπάνια μουσική παιδεία. 
Συνοδεύει δε με τους ήχους της όλες τις εορτές των Εθνικών Επετείων. 
Την αποτελούν 70 μουσικοί κάθε ηλικίας που με θέληση και πάθος μας ταξιδεύουν μελωδικά . 
Τιμούν δε, και προβάλλουν τον τόπο μας και πέρα απο τα στενά όρια του Δήμου μας.

Δεύτερη εκδήλωση :

Παρασκευή 9 Αυγούστου ώρα 21:00 στην Καλλιθέα.

Λαογραφική βραδιά.
Θα δούμε δρόμενα με ασχολίες των κατοίκων από μια εποχή που έφυγε, αλλά και ότι συνεχίζεται ακόμη . 
Θα δείξουμε πως αυτές ήταν χθές και πως είναι σήμερα.
Θα ακούσουμε τραγούδια , μοιρολόγια, παραμυθία.
Θα μας τα παρουσιάσουν απλοί άνθρωποι του τόπου μας πέρα και δώθε από το ποτάμι με έναν πρωτότυπο τρόπο που δεν συναντάμε συχνά.
Η εκδήλωση θα ολοκληρωθεί με Ηπειρώτικο χορό και τραγούδι με ζωντανή παραδοσιακή μουσική χωρίς ενισχυτικά ηχητικά μέσα.

Τρίτη εκδήλωση :

17 Αυγούστου ώρα 17:00 στην Κεραμίτσα.

Ανάβαση - καλλιτεχνική βραδιά - και διανυκτέρευση στο επιβλητικό βουνό της Βελούνας . 
Μια από τις πιο όμορφες και ιστορικές βουνοκορφές μας με την μοναδική θέα γύρω της που φτάνει έως την θάλασσα του Ιονίου. 
Το μικρό οροπέδιο που σχηματίζεται στην κορυφή της καθιστά ιδανικό το περιβάλλον για αυτήν μας την δραστηριότητα.
Θα επισκεφθούμε επίσης τα χωράφια που οι κάτοικοι καλλιεργούσαν κάποτε εκει ,αλλά και τα απομεινάρια των εγκαταστάσεων από τις πολεμικές επιχειρήσεις των νεότερων χρονών.

Σας περιμένουμε όλους να παρακολουθήσετε αλλά και να συμμετάσχετε στις φετινές μας εκδηλώσεις.!!

Για το Δ.Σ
ο Πρόεδρος 
Αλέξης Τσέκας.

Σε λίγο στις 13:30 στην ΕΡΤ3, ο Καταρράκτης Άρτας στην εκπομπή " Κυριακή στο χωριό"



Δείτε το trailer της εκπομπής


Καταρράκτης Τζουμέρκων Άρτας
Όταν η φύση ζωγραφίζει και ο άνθρωπος δημιουργεί, τότε το αποτέλεσμα δεν μπορεί παρά να είναι μοναδικό.
Όμορφα πετρόκτιστα σπίτια, λιθόστρωτα δρομάκια, νερόμυλοι και νεροτριβές, εκκλησίες και αλώνια και μια πλατεία κόσμημα, συνθέτουν την εικόνα ενός από τα ομορφότερα χωριά των Τζουμέρκων του Καταρράκτη.

Βρίσκεται σε υψόμετρο 800 μέτρων μέσα σε ένα ονειρικό αλπικό τοπίο, προκαλώντας τον επισκέπτη να τον γνωρίσει και να γευτεί τις μοναδικές γεύσεις του.

Μαζί ψαρεύουμε τις πιο νόστιμες πέστροφες που έχουμε ποτέ δοκιμάσει και αφηνόμαστε στη μελωδία της φλογέρας , που μας ταξιδεύει σε βουκολικά τοπία μοναδικής ομορφιάς.

Τέλος πλένουμε με τον παραδοσιακό τρόπο στρωσίδια, βελέντζες και κιλίμια στην νεροτριβή του χωριού.


Παρουσίαση: Μαρούλα Μαλιαχόβα

Ρεπορτάζ: Φανή Αρβανιτίδου

Σκηνοθεσία: Σταύρος Παρχαρίδης

Εκτέλεση Παραγωγής: ALFA PRODUCTIONS

“Μάνα με κουτούπωσε”. Το Λαογραφικό Σημείωμα της εβδομάδας


 Γράφει ο Χρήστος Α. Τούμπουρος

“Το παιδί ορφανεύει από μάνα και όχι από πατέρα”. Αυτό μου είπαν πολλοί, όταν ορφάνεψα μικρός, πολύ μικρός και “άνογος”. Νόμιζα πως με παρηγορούσαν. Τότε δεν κατάλαβα τίποτε. Στην πορεία όμως αναλογιζόμενος τον αγώνα της μάνας μου, “να μας μεγαλώσ’’, πολλά κατάλαβα. Κατάλαβα πολλά που αφορούσαν την ίδια τη μάνα μου και τις μανάδες όλου του κόσμου. Αλήθεια χρειάστηκαν χρόνια, αρκετά χρόνια για να διαβάσω και να κατανοήσω τον ποιητή. “Και ένα τέταρτο μητέρας αρκεί για δέκα ζωές και πάλι κάτι θα περισσέψει”. Οδυσσέας Ελύτης, Εκ του Πλησίον.

Είναι γνωστό πως η μάνα επιδρά καθολικά στην ανάπτυξη και τη διαμόρφωση της προσωπικότητας του παιδιού της. Η μάνα με την εν γένει συμπεριφορά της. Ενίοτε αυτή η επίδραση είναι τέτοια που ο γιος της γίνεται “παιδί της μάνας του”. Μοιάζει δηλαδή η συμπεριφορά του με αυτή της μητέρας του. Και αυτή η ομοιότης μπορεί να είναι απόλυτα καθοριστική. Ιδιαίτερα, αν η μάνα τυχαίνει να είναι και πεθερά και έχει παιδί “ύπνο” ε, τότε, “θα της αργάσουν της νύφης το τομάρ’!” Μιλούμε πάντοτε για πεθερές που “έχουν το διάολο μέσα τους!” Τότε και τώρα...

Αν η μάνα τον έμαθε να μην υπολογίζει τίποτε, “να μην σιουράει” και να μην ορρωδεί σε τίποτε, τότε αυτός “είναι ικανός να πουλήσει και τη μάνα του”. Έμπορος όπλων, σιδήρου, τυροκομικών...Έμπορος συνείδησης! Το θέμα είναι πόσα θα οικονομήσει... Τα παραδείγματα πλείστα. Τότε και τώρα...
Η απληστία και η ανυπομονησία του γαμπρού. Καθόμασταν βραδάκι στο καφενείο του χωριού. Διεξάγονταν αληθινή τσιπροκατάνυξη. Ξαφνικά βλέπουμε να περνάει με το αυτοκίνητό του ο μελλούμενος γαμπρός του χωριού. Έτσι θεωρούσαμε όλους τους γαμπρούς. Καλοδεχούμενος στο χωριό. Την Κυριακή θα γινόταν ο γάμος. Ούτε που σταμάτησε να μας χαιρετίσει, ανέπτυξε μεγάλη ταχύτητα “αδειάζοντας” πάνω μας όλα τα καυσαέρια...Στην παρέα μας ήταν και ο μπάρμπα Κώστας, ο πεθερός. Ντροπιάστηκε είναι αλήθεια ο άνθρωπος. Το μόνο που είπε ήταν. “Μια στιγμή παιδιά, ξαναγυρνάω”. Έφυγε και ξαναγύρισε σε είκοσι λεπτά. Προηγουμένως είχε φύγει και ο γαμπρός και μάλιστα μας έκανε εντύπωση η ταχύτητα που ανέπτυξε. “Σφαίρα το αυτοκίνητο πέρασε από μπροστά μας!”. Ο μπάρμπα Κώστας γύρισε αμπουριασμένος. “Φουρτούνα αστροπελέκι!” Κάποιος από μας τον ρώτησε. 
- Τι έγινε μπάρμπα;
-Τι θέλ’ς να γίν; Ήρθε ο μουστερής και μου ζήτησε να του δώσω από σήμερα την προίκα. 
-Και τι του απάντησες;
-Τι, τη θέλ’ς; Να τη δείξεις στη μάνα του; Ναι, μου είπε και τον ξαπόστειλα. Τού είπα την Κυριακή στην εκκλησία. 
Και απευθυνόμενος σε μένα μου είπε. “ Όσο θα ψέλνει ο παπάς, εσύ θα μετράς τα λεφτά. Μην τα μετρήσεις μπροστά στη μάνα του. Θα σε κλέψ’ φουκαρά μ’”.
Και αυτό έγινε. Τα μέτρησα. Λίρες και χαρτονομίσματα τρεις φορές μέχρι να τελειώσει το Μυστήριο. Παραλίγο να χαλάσει ο γάμος, γιατί ήθελε ο γαμπρός να δείξει την προίκα στη μάνα του από την Παρασκευή. 
Η μάνα, λοιπόν, παντού. Κι ούτε πρόκειται να φέρει αντίρρηση στο γιόκα της. Σπάνιες οι περιπτώσεις. Μια από αυτές είναι και η ακόλουθη, όταν ο γιόκας της, εξαιρετικός μούκακας, βρέθηκε σε πολύ δύσκολη θέση από την τσαχπίνα, ναζιάρα αλλά και πρακτική γυναίκα του. Να λάβουνε υπόψη πως τα σπίτια παλιά στα χωριά ήταν χωρισμένα με τους περίφημους τσιατμάδες. (Το χώρισμα των δωματίων του σπιτιού με κατάλληλο πλέξιμο ευλύγιστων κλωναριών από ξύλα ελατίσια) και επομένως δεν μπορούσε να γίνει καθόλου λόγος για ηχητική μόνωση. Κάποια στιγμή βρέθηκαν σε σεξουαλική έξαρση. Ο γιος δυσκολευόμενος από τις κινήσεις της γυναίκας του, φώναξε δυνατά. “Μάνα μου, τι έπαθα απόψε. Με κουτούπωσε...” Η μάνα που “κοιμόταν” στο διπλανό δωμάτιο είχε το μάτι κάγκελο και το αυτί λύκου καψαλού, δεν κρατήθηκε. “Μπα σε καλό σου παιδάκι μ’. Δεν μπορώ να κάνω τίποτε. Άστην καλά το πάει το βιολί. Ξέρ’ αυτή”.




Χρήστος Α. Τούμπουρος