Κείμενο:Ευαγγέλου Κατσίμπρα, Προέδρου του Ομίλου για την UNESCO Πρέβεζας.
Η δύσμοιρη Νικόπολη, που εδώ και χρόνια παρακολουθεί σιωπηλή τη φθορά, την εγκατάλειψη και την απαξίωσή της, καλείται τώρα να αντιμετωπίσει και όσους φαίνεται να ανακαλύπτουν ξανά το ενδιαφέρον τους γι’ αυτήν, τη στιγμή που διαγράφονται νέες προοπτικές για το μέλλον της.
Πρώην και νυν, συνταξιούχοι και κάθε λογής επίδοξοι πρωταγωνιστές επανεμφανίζονται στο προσκήνιο, διεκδικώντας ρόλο και λόγο. Το ερώτημα, ωστόσο, είναι απλό,πρόκειται για πραγματικό ενδιαφέρον για το μνημείο ή για μια ακόμη προσπάθεια προσωπικής προβολής;
Η Νικόπολη δεν είναι προσωπικό τσιφλίκι κανενός. Δεν αποτελεί πεδίο ικανοποίησης προσωπικών φιλοδοξιών ούτε σκαλοπάτι για την επιστροφή στην επικαιρότητα. Πολύ περισσότερο, δεν είναι ένας εγκαταλελειμμένος θησαυρός από τον οποίο μπορεί ο καθένας να αντλεί ό,τι τον εξυπηρετεί, διεκδικώντας μερίδιο από τις εξελίξεις.
Τώρα που η προσπάθεια ένταξης του αρχαιολογικού χώρου της Νικόπολης στον Κατάλογο Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO πλησιάζει σε ένα κρίσιμο στάδιο, το ενδιαφέρον ορισμένων εμφανίζεται εντονότερο. Η προοπτική διεθνούς αναγνώρισης δημιουργεί νέες δυνατότητες, αλλά και αυξημένες ευθύνες. Δεν μπορεί, επομένως, να μετατρέπεται σε αφορμή για προσωπικές φιλοδοξίες.
Η Νικόπολη δεν είναι λεία κανενός. Είναι μια ανεκτίμητη πολιτιστική κληρονομιά, που δεν ανήκει σε όσους επιδιώκουν να συνδεθούν με την επικείμενη εξέλιξή της, αλλά στην ιστορία, στην κοινωνία και στις επόμενες γενιές.
Όσοι, πρώην και νυν, βλέπουν στο μνημείο μια ευκαιρία προσωπικής προβολής ή εξυπηρέτησης ιδιοτελών επιδιώξεων, οφείλουν να αντιληφθούν ότι η πολιτιστική κληρονομιά δεν αποτελεί λάφυρο και η ιστορία δεν προσφέρεται για προσωπική οικειοποίηση.
Αυτό που προκαλεί εύλογη αγανάκτηση δεν είναι η συμμετοχή ανθρώπων που επιθυμούν πραγματικά να συμβάλουν στην ανάδειξη της Νικόπολης. Είναι η επιλεκτική και όψιμη κινητοποίηση, όταν οι προοπτικές αρχίζουν να γίνονται πιο ορατές και το μνημείο αποκτά αυξημένη δημοσιότητα. Γιατί η προσφορά στον πολιτισμό δεν αποδεικνύεται με δημόσιες εμφανίσεις και διεκδικήσεις, αλλά με συνέπεια, έργο και διαρκή παρουσία.
Αυτό που διακυβεύεται δεν είναι η προσωπική δικαίωση κανενός ούτε η αποκατάσταση της χαμένης δημοσιότητάς του. Είναι το μέλλον της ίδιας της Νικόπολης.
Ένας τόπος τεράστιας ιστορικής και αρχαιολογικής αξίας, που αξίζει σεβασμό, προστασία και ουσιαστική δουλειά. Δεν χρειάζεται ευκαιριακούς προστάτες, όψιμους ενδιαφερομένους ή ανθρώπους που θυμούνται την ύπαρξή του όταν διακρίνουν νέες δυνατότητες προβολής. Χρειάζεται σχέδιο, διαφάνεια, θεσμική συνεργασία και αποτελέσματα.
Η Νικόπολη έχει ήδη πληρώσει ακριβά την αδιαφορία, τις παραλείψεις και τις χαμένες ευκαιρίες. Δεν της αξίζει να πληρώσει και το τίμημα προσωπικών ή ιδιοτελών επιδιώξεων.
Αν κάποιοι θέλουν πραγματικά να προσφέρουν, ας το αποδείξουν με έργα, διαφάνεια και ανιδιοτέλεια. Ας παρουσιάσουν δημόσια τι έχουν κάνει μέχρι σήμερα, τι προτείνουν για το μέλλον και ποιο συγκεκριμένο όφελος θα προκύψει για τον αρχαιολογικό χώρο. Ας αφήσουν στην άκρη τους τίτλους, τις προσωπικές φιλοδοξίες και τις δημόσιες σχέσεις.
Η Νικόπολη δεν χρειάζεται άλλους αυτόκλητους σωτήρες. Χρειάζεται ανθρώπους που θα την υπηρετήσουν με συνέπεια, χωρίς να επιχειρούν να την εκμεταλλευτούν για προσωπικό όφελος.
Όσοι πιστεύουν ότι μπορούν να επιστρέφουν έπειτα από χρόνια για να διεκδικήσουν μερίδιο από τις εξελίξεις, ας θυμούνται κάτι που θα έπρεπε να είναι αυτονόητο,
η Νικόπολη δεν είναι ιδιοκτησία κανενός. Δεν είναι προσωπικό βήμα, πολιτικό εφαλτήριο ή ευκαιρία αυτοπροβολής. Είναι μνημείο παγκόσμιας αξίας και ευθύνη όλων μας.
Το μέλλον της δεν μπορεί να γίνει λάφυρο κανενός.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου