Τρίτη 17 Νοεμβρίου 2026

Αποχαιρετισμός στον Κωνσταντίνο Δημ. Ρώσσο: Έναν άνθρωπο της προσφοράς, της επιστήμης, της τέχνης και της Κορωνησίας.

Γράφει η Κατερίνα Σχισμένου

Στις 2 Νοεμβρίου 2026 έφυγε από τη ζωή ο Κωνσταντίνος Δημ. Ρώσσος, ένας σπουδαίος άνθρωπος του πνεύματος, της εργασίας και της ανιδιοτελούς κοινωνικής προσφοράς, αφήνοντας πίσω του ένα δυσαναπλήρωτο κενό, αλλά και μια σπάνια παρακαταθήκη έργων και αξιών. Η διαδρομή του αποτελεί φωτεινό παράδειγμα ήθους, αγωνιστικότητας και βαθιάς αγάπης για τον τόπο του. Γεννημένος στην πανέμορφη Κορωνησία (1938) του Αμβρακικού Κόλπου, γνώρισε από νωρίς τον μόχθο της βιοπάλης, κάνοντας τα πρώτα του επαγγελματικά βήματα ως ψαράς. Η αγάπη του για τη θάλασσα και τον τόπο του σμίλεψε τον χαρακτήρα του, ενώ η δίψα του για μάθηση και πρόοδο τον οδήγησε στην Αθήνα, όπου σπούδασε Οικονομικά στην Ανωτάτη Σχολή Οικονομικών και Εμπορικών Επιστημών (Α.Σ.Ο.Ε.Ε. – σημερινό Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών).

Στην επαγγελματική του σταδιοδρομία υπηρέτησε με αφοσίωση τον Οργανισμό Τηλεπικοινωνιών Ελλάδος (Ο.Τ.Ε.), διανύοντας όλη την υπηρεσιακή ιεραρχία. Ως Διευθυντής, υπήρξε πρωτοπόρος στον εκσυγχρονισμό των τηλεπικοινωνιών της χώρας, συμβάλλοντας καθοριστικά στην εγκατάσταση της νέας ηλεκτρονικής τεχνολογίας σε όλα τα τηλεπικοινωνιακά κέντρα της Ελλάδας. Παράλληλα, με όραμα τη διεθνή αλληλεγγύη, εργάστηκε συστηματικά για την εξωστρέφεια και την ανάπτυξη των δραστηριοτήτων του Οργανισμού και εκτός ελληνικών συνόρων. Δεν έπαψε ποτέ να αγωνίζεται για το συλλογικό καλό, καθώς μέσα από την έντονη συνδικαλιστική του δράση πάλεψε με όλες του τις δυνάμεις για τη βελτίωση των δικαιωμάτων των εργαζομένων και τη διαφύλαξη του δημόσιου και εθνικού χαρακτήρα του Ο.Τ.Ε. Επιπλέον, από τη θέση του Συμβούλου στο Διοικητικό Συμβούλιο του Ασφαλιστικού Ταμείου Προσωπικού του Ο.Τ.Ε., ανέδειξε με επιστημονική ακρίβεια το κρίσιμο ζήτημα των αποθεματικών, προσφέροντας στους ασφαλισμένους ισχυρά και τεκμηριωμένα οικονομικά εργαλεία, με επιστέγασμα την εμβληματική μελέτη του για τα αποθεματικά όλων των ταμείων, με τίτλο «Η Οικονομική της Κοινωνικής Ασφάλισης (Διανυσματική Θεωρία Ασφάλισης)».

Η καρδιά του, ωστόσο, χτυπούσε πάντα στην Κορωνησία. Επιστρέφοντας ενεργά στα κοινά του τόπου του, υπηρέτησε επί σειρά ετών ως Πρόεδρος Πολιτιστικών Συλλόγων, αναδεικνύοντας την παράδοση και την ταυτότητα της ευρύτερης περιοχής. Ως Πρόεδρος του Δημοτικού Διαμερίσματος Κορωνησίας και της μη κερδοσκοπικής Περιβαλλοντικής & Αναπτυξιακής Εταιρείας Κορωνησίας, πέτυχε να εντάξει τον οικισμό σε πλαίσιο αναβάθμισης μέσω του προγράμματος LEADER+ της ΕΤΑΜΑΜ. Με δική του πρωτοβουλία και ακάματες προσπάθειες, αναστηλώθηκε το ιστορικό Κάστρο (Κούλια) της Κορωνησίας —με κύρια χρηματοδότηση από το LEADER+ και τη συμβολή του Δήμου Αμβρακικού— μετατρέποντας ένα εμβληματικό μνημείο σε ζωντανό Πολιτιστικό Κέντρο. Διοργάνωσε πολλές δράσεις με κέντρο το βιβλίο μιας και ο ίδιος ήταν επίσης πολυγραφώτατος. Μέχρι το τέλος της ζωής του παρέμεινε πνευματικά ανήσυχος και δημιουργικός, αφήνοντας πίσω του ένα πλούσιο συγγραφικό έργο γύρω από την οικονομία, τη λογοτεχνία, τη φιλοσοφία και την τοπική ιστορία. Η πορεία του από τον ταπεινό ψαρά του Αμβρακικού στον καταξιωμένο οικονομολόγο, τον αγωνιστή συνδικαλιστή, τον αναμορφωτή της γενέτειράς του και τον στοχαστή, θα αποτελεί πάντοτε πηγή έμπνευσης. Ας είναι ελαφρύ το χώμα της αγαπημένης του Κορωνησίας που τον σκεπάζει.



Κατερίνα Σχισμένου



Παράταση των έκτακτων μέτρων για την ευλογιά των αιγοπροβάτων στην Ελλάδα έως τον Ιούνιο του 2027

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εξέδωσε την εκτελεστική απόφαση (ΕΕ) 2026/2533, με την οποία τροποποιείται η προηγούμενη απόφαση (ΕΕ) 2024/2207, σχετικά με τα έκτακτα μέτρα για την αντιμετώπιση της ευλογιάς των προβάτων και των αιγών στην Ελλάδα.

Σύμφωνα με την απόφαση, η ισχύς των σχετικών διατάξεων παρατείνεται έως τις 30 Ιουνίου 2027 (αντί της 31ης Δεκεμβρίου 2026). Παράλληλα, αντικαθίσταται το παράρτημα της προηγούμενης απόφασης, στο οποίο προσδιορίζονται οι περιοχές που υπάγονται σε περιοριστικά μέτρα και οι αντίστοιχες περίοδοι εφαρμογής τους.

Η τροποποίηση εντάσσεται στο ευρωπαϊκό κανονιστικό πλαίσιο για τον έλεγχο και την αποτροπή εξάπλωσης της ζωονόσου.

Πάντως η παράταση του ευρωπαϊκού πλαισίου έως τον Ιούνιο του 2027 δεν συνεπάγεται ενιαία απαγόρευση μετακινήσεων ή σφαγών σε ολόκληρη την ελληνική επικράτεια για το σύνολο της περιόδου. Η εφαρμογή των περιορισμών εξαρτάται από τη γεωγραφική κατανομή των εστιών και τις προβλεπόμενες ημερομηνίες ανά περιοχή.

Δείτε την Εκτελεστική Απόφαση της ΕΕ

Νέες εστίες ευλογιάς

Στο μεταξύ το ΥπΑΑΤ έχει δηλώσει στο WAHIS (Παγκόσμιος Οργανισμός για την Υγεία των Ζώων) νέες εστίες ευλογιάς των αιγοπροβάτων στις 23 και τις 30 Οκτωβρίου αλλά και στις 6 Νοεμβρίου 2026.

Στις 23 Οκτώβρη δήλωσε τις παρακάτω 4 νέες εστίες:
Μια στην Άρτα (ΠΕ Άρτας), που επιβεβαιώθηκε στις 8 Οκτώβρη.
Μια στο Γ. Καραϊσκάκη (ΠΕ Άρτας) που επιβεβαιώθηκε στις 14 Οκτώβρη. 
Μια στα Φάρσαλα (ΠΕ Λάρισας), που επιβεβαιώθηκε στις 14 Οκτώβρη.
Μια στην Πρέβεζα (ΠΕ Πρέβεζας), που επιβεβαιώθηκε στις 15 Οκτώβρη.

Στις 30 Οκτώβρη δήλωσε μία νέα εστία στην ΠΕ Πρέβεζας που είχε επιβεβαιωθεί στις 22 Οκτώβρη.

Στις 6 Νοέμβρη δήλωσε τις παρακάτω 4 νέες εστίες:
Μια στην Παιονία (ΠΕ Κιλκίς), που επιβεβαιώθηκε  στις 2 Νοέμβρη.
Μια στα Αρριανά (ΠΕ Ροδόπης), που επιβεβαιώθηκε στις 26 Οκτώβρη.
Μια στο Γ. Καραϊσκάκη (ΠΕ Άρτας), που επιβεβαιώθηκε στις 19 Οκτώβρη.
Μία στο Γ. Καραϊσκάκη (ΠΕ Άρτας), που επιβεβαιώθηκε στις 16 Οκτώβρη.

Έρευνα: Αυτοί είναι οι 24 νεκροί του Πολυτεχνείου


Διαβάστε τα στοιχεία της έρευνας του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών για τους ανθρώπους που έχασαν τη ζωή τους στο Πολυτεχνείο. Δείτε σχεδιάγραμμα με το σημείο όπου έπεσαν νεκροί ή τραυματίστηκαν

         Το ζήτημα του ακριβούς αριθμού των νεκρών κατά τη διάρκεια της εξέγερσης του Πολυτεχνείου και την επιχείρηση καταστολής της, παραμένει ακόμη και σήμερα ένα δισεπίλυτο πρόβλημα, προκαλώντας συζητήσεις, αλλά και ισχυρισμούς ανιστόρητους και πέρα από κάθε λογική.
    Όπως αναφέρει ο κ. Καλλιβρετάκης, Λεωνίδας, συγγραφέας και δημιουργός της έρευνας "Πολυτεχνείο '73: Το ζήτημα των θυμάτων: Νεκροί και τραυματίες" , "η χαώδης και ατεκμηρίωτη πληροφόρηση που υπάρχει γύρω από αυτό το ζήτημα, δεν είναι δυνατόν να απολαμβάνει εσαεί αυτή την ιδιότυπη 'ασυλία', στο όνομα της δήθεν προστασίας της φήμης του Πολυτεχνείου"............

      Από τα μέσα του 2002 έχει ξεκινήσει μια ιστορική έρευνα στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών με τίτλο "Τεκμηριώνοντας τα γεγονότα του Νοεμβρίου 1973". Στο πλαίσιο αυτής της έρευνας επιχειρείται η συγκέντρωση και επεξεργασία με επιστημονικές μεθόδους τεκμηρίων που αφορούν σε πολλές παραμέτρους των γεγονότων, όπως το χρονικό της εξέγερσης, το επιχειρησιακό σχέδιο για την καταστολή της, η εξέλιξη των γεγονότων έξω από το Πολυτεχνείο κ.ο.κ. Ένα από τα ζητούμενα είναι, φυσικά, ο αριθμός και η ταυτότητα των θυμάτων. Αν και η έρευνα βρίσκεται ακόμη σε εξέλιξη, επιχειρείται στο σημείο αυτό μια συνοπτική παρουσίαση των πρώτων διαπιστώσεων, με έμφαση στη "γενεαλογία" του ζητήματος.

Προσωρινά αποτελέσματα της έρευνας του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών
Η συγκέντρωση όλων των δεδομένων αποτέλεσε το πρώτο στάδιο της έρευνας στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών. Κάθε στοιχείο που είδε το φως της δημοσιότητας όλα αυτά τα χρόνια, οι επίσημες ανακοινώσεις του καθεστώτος, οι πληροφορίες που δημοσιεύτηκαν στον παράνομο τύπο της εποχής, οι αγγελίες κηδειών στις εφημερίδες, οι κάθε προέλευσης λίστες που έκαναν την εμφάνιση τους μετά τη μεταπολίτευση, οι προανακριτικές και ανακριτικές έρευνες, οι συνεντεύξεις συγγενών, οι καταθέσεις μαρτύρων στη δίκη του 1975, συγκεντρώνονται, αποδελτιώνονται, συσχετίζονται κριτικά, αναζητείται η γενεαλογία τους, εντοπίζονται οι αλληλοεπικαλύψεις, οι παρανοήσεις, τα λάθη στην αντιγραφή και οι μεταξύ τους παρεκκλίσεις.
Η έρευνα προχωρά έτσι στη συγκρότηση ενός καταλόγου, ο οποίος παραμένει προσωρινός, καθώς εξακολουθεί συνεχώς να εμπλουτίζεται και να διορθώνεται. Για κάθε περίπτωση συγκροτείται ένας ιδιαίτερος φάκελος, με βιογραφικά στοιχεία, τις συνθήκες θανάτου και αναλυτική παράθεση όλων των πηγών που χρησιμοποιήθηκαν με συγκεκριμένα στοιχεία.
Μέχρι τη στιγμή αυτή, έχουν καταγραφεί εικοσιτέσσερις (24) πλήρως τεκμηριωμένες περιπτώσεις, όπως καταγράφονται συνοπτικά στον συνημμένο κατάλογο.
Παράλληλα, έχει συγκροτηθεί ένας κατάλογος δεκαέξι (16) ανωνύμων περιπτώσεων που είχε θεωρηθεί σε κάποια στιγμή της διαδικασίας ότι «προκύπτουν βασίμως» ως νεκροί, από επίσημες, επώνυμες και σχετικά αξιόπιστες καταθέσεις, με συγκεκριμένα στοιχεία.
Τέλος, η έρευνα έχει θέσει στο μικροσκόπιο τριάντα (30) επώνυμες περιπτώσεις, που εμφανίζονται επίμονα στους περισσότερους καταλόγους από το 1974 μέχρι και σήμερα, χωρίς να έχουν ποτέ τεκμηριωθεί. Όλες αυτές οι ανώνυμες και οι αμφιλεγόμενες επώνυμες περιπτώσεις παραμένουν σε εκκρεμότητα, προκειμένου να διερευνηθούν περισσότερο, προτού αποφασιστεί οριστικά να υιοθετηθούν ή να απορριφθούν.


ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΩΝ ΘΥΜΑΤΩΝ

OI 24 ΠΛΗΡΩΣ ΤΕΚΜΗΡΙΩΜΕΝΕΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ

1. Σπυρίδων Κοντομάρης του Αναστασίου, 57 ετών, δικηγόρος (πρώην βουλευτής Κερκύρας της Ένωσης Κέντρου), κάτοικος Αγίου Μελετίου, Αθήνα. Στις 16.11.1973, γύρω στις 20.30-21.00, ενώ βρισκόταν στη διασταύρωση οδών Γεωργίου Σταύρου & Σταδίου, προσβλήθηκε από δακρυγόνα αέρια που έριχνε η Αστυνομία κατά των διαδηλωτών, με αποτέλεσμα να υποστεί έμφραγμα του μυοκαρδίου. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ., όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του.
2. Διομήδης Κομνηνός του Ιωάννη, 17 ετών, μαθητής, κάτοικος Λευκάδος 7, Αθήνα. Στις 16.11.1973, μεταξύ 21.30 και 21.45, ενώ βρισκόταν μαζί με άλλους διαδηλωτές στη διασταύρωση των οδών Αβέρωφ & Μάρνη, τραυματίστηκε θανάσιμα στην καρδιά από πυρά που έριξαν εναντίον του άνδρες της φρουράς του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ. και από εκεί, νεκρός πλέον, στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών (όπως λεγόταν τότε το Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο).
3. Σωκράτης Μιχαήλ, 57 ετών, εμπειρογνώμων ασφαλιστικής εταιρείας, κάτοικος Περιστερίου Αττικής. Στις 16.11.1973, μεταξύ 21.00 και 22.30, ενώ βρισκόταν μεταξύ των οδών Μπουμπουλίνας και Σόλωνος, προσβλήθηκε από δακρυγόνα αέρια που έρριχνε η Αστυνομία κατά των διαδηλωτών, με αποτέλεσμα να υποστεί απόφραξη της αριστεράς στεφανιαίας. Μεταφέρθηκε ημιθανής στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ. (F Σεπτεμβρίου), όπου και πέθανε.
4. Toril Margrethe Engeland του Per Reidar, 22 ετών, φοιτήτρια από το Molde της Νορβηγίας. Στις 16.11.1973, γύρω στις 23.30, τραυματίστηκε θανάσιμα στο στήθος από πυρά της φρουράς του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως. Μεταφέρθηκε από διαδηλωτές στο ξενοδοχείο «Ακροπόλ» και αργότερα, νεκρή ήδη, στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ι.Κ.Α. Ανακριβώς είχε αναφερθεί αρχικά από την Αστυνομία ως «Αιγυπτία Τουρίλ Τεκλέτ» και η παρεξήγηση αυτή επιβιώνει ακόμη σε κάποιους «καταλόγους νεκρών».
5. Βασίλειος Φάμελλος του Παναγιώτη, 26 ετών, ιδιωτικός υπάλληλος, από τον Πύργο Ηλείας, κάτοικος Κάσου 1, Κυψέλη, Αθήνα. Στις 16.11.1973, γύρω στις 23.30, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά της φρουράς του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως. Μεταφέρθηκε από διαδηλωτές στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ. και από εκεί, νεκρός πλέον, στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών.
6. Γεώργιος Σαμούρης του Ανδρέα, 22 ετών, φοιτητής Παντείου, από την Πάτρα, κάτοικος πλατείας Κουντουριώτου 7, Κουκάκι. Στις 16.11.1973 γύρω στις 24.00, ενώ βρισκόταν στην ευρύτερη περιοχή του Πολυτεχνείου (Καλλιδρομίου και Ζωσιμάδων), τραυματίστηκε θανάσιμα στον τράχηλο από πυρά της αστυνομίας. Μεταφέρθηκε στο πρόχειρο ιατρείο του Πολυτεχνείου, όπου απεβίωσε. Από εκεί μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ι.Κ.Α. Ανακριβώς είχε αναφερθεί αρχικά από την Αστυνομία ως «Χαμουρλής».
7. Δημήτριος Κυριακόπουλος του Αντωνίου, 35 ετών, οικοδόμος, από τα Καλάβρυτα, κάτοικος Περιστερίου Αττικής. Κατά τις βράδυνες ώρες της 16.11.1973 ενώ βρισκόταν στην περιοχή του Πολυτεχνείου, προσβλήθηκε από δακρυγόνα αέρια και στη συνέχεια κτυπήθηκε από αστυνομικούς με συμπαγείς ράβδους, συνεπεία των οποίων πέθανε, από οξεία ρήξη αορτής, τρεις ημέρες αργότερα, στις 19.11.1973, ενώ μεταφερόταν στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ.
8. Σπύρος Μαρίνος του Διονυσίου, επονομαζόμενος Γεωργαράς, 31 ετών, ιδιωτικός υπάλληλος, από την Εξωχώρα Ζακύνθου. Κατά τις βράδυνες ώρες της 16.11.1973, ενώ βρισκόταν στην περιοχή του Πολυτεχνείου, κτυπήθηκε από αστυνομικούς με συμπαγείς ράβδους, και υπέστη κρανιοε-γκεφαλικές κακώσεις. Μεταφέρθηκε στο Θεραπευτήριο Πεντέλης, όπου πέθανε τη Δευτέρα, 19.11.1973, από οξύ αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο. Τάφηκε στην ιδιαίτερη πατρίδα του, όπου στις 9.9.1974, έγινε τελετή στη μνήμη του.
9. Νικόλαος Μαρκούλης του Πέτρου, 24 ετών, εργάτης, από το Παρθένι Θεσσαλονίκης, κάτοικος Χρηστομάνου 67, Σεπόλια, Αθήνα, εργάτης. Κατά τις πρωινές ώρες της 17.11.1973, ενώ βάδιζε στην πλατεία Βάθης, τραυματίστηκε στην κοιλιά από ριπή στρατιωτικής περιπόλου. Μεταφέρθηκε στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών, όπου πέθανε τη Δευτέρα 19.11.1973.
10. Αικατερίνη Αργυροπούλου σύζυγος Αγγελή, 76 ετών, κάτοικος Κέννεντυ και Καλύμνου, Αγιοι Ανάργυροι Αττικής. Στις 10.00 της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν στην αυλή του σπιτιού της, τραυματίστηκε στην πλάτη από σφαίρα. Διακομίστηκε στην κλινική «Παμμακάριστος» (Κάτω Πατήσια), όπου νοσηλεύτηκε επί ένα μήνα και κατόπιν μεταφέρθηκε στο σπίτι της, όπου πέθανε συνεπεία του τραύματος της μετά από ένα εξάμηνο (Μάιος 1974).
11. Στυλιανός Καραγεώργης του Αγαμέμνονος, 19 ετών, οικοδόμος, κάτοικος Μιαούλη 38, Νέο Ηράκλειο Αττικής. Στις 10.15 το πρωί της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν μαζί με άλλους διαδηλωτές στην οδό Πατησίων, μεταξύ των κινηματογράφων «ΑΕΛΑΩ» και «ΕΑΛΗΝΙΣ», τραυματίστηκε από ριπή πολυβόλου που έρριξε εναντίον τους περίπολος πεζοναυτών που επέβαινε ενός τεθωρακισμένου οχήματος. Μεταφέρθηκε στο Κ.Α.Τ., όπου πέθανε μετά από 12 μέρες, στις 30.11.1973.
12. Μάρκος Καραμανής του Δημητρίου, 23 ετών, ηλεκτρολόγος, από τον Πειραιά, κάτοικος Χίου 35, Αιγάλεω. Στις 10.30 περίπου το πρωί της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν στην ταράτσα πολυκατοικίας επί της πλατείας Αιγύπτου 1, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά της στρατιωτικής φρουράς που ενέδρευε στην ταράτσα του Ο.Τ.Ε. (αυτουργός ο ανθυπολοχαγός Ιωάννης Λυμπέρης, 573ου Τάγματος Πεζικού). Μεταφέρθηκε στην κλινική «Παντάνασσα» (πλατεία Βικτωρίας), όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του.
13. Αλέξανδρος Σπαρτίδης του Ευστρατίου, 16 ετών, μαθητής, από τον Πειραιά, κάτοικος Αγίας Λαύρας 80, Αθήνα. Στις 10.30 με 11.00 περίπου το πρωί της 17.11.1973, ενώ βάδιζε στη διασταύρωση των οδών Πατησίων και Κότσικα, τραυματίστηκε θανάσιμα στην κοιλιά από πυρά της στρατιωτικής φρουράς που ενέδρευε στην ταράτσα του Ο.Τ.Ε. (αυτουργός ο ανθυπολοχαγός Ιωάννης Δυμπέρης, 573ου Τάγματος Πεζικού). Με διαμπερές τραύμα μεταφέρθηκε στο Κ.Α.Τ., όπου τον βρήκε νεκρό ο πατέρας του.
14. Δημήτριος Παπαϊωάννου, 60 ετών, διευθυντής ταμείου αλευροβιομηχάνων, κάτοικος Αριστομένους 105, Αθήνα. Γύρω στις 11.30 της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν στην πλατεία Ομονοίας, προσβλήθηκε από δακρυγόνα αέρια που έριχνε η Αστυνομία. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ., όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του, συνεπεία εμφράγματος.
15. Γεώργιος Γεριτσίδης του Αλεξάνδρου, 47 ετών, εφοριακός υπάλληλος, κάτοικος Ελπίδος 29, Νέο Ηράκλειο Αττικής. Στις 12.00 της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν μέσα στο αυτοκίνητο του στα Νέα Λιόσια, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά που διέσχισαν τον ουρανό του αυτοκινήτου. Μεταφέρθηκε στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών, όπου πέθανε αυθημερόν.
16. Βασιλική Μπεκιάρη του Φωτίου, 17 ετών, εργαζόμενη μαθήτρια, από τα Αμπελάκια Βάλτου Αιτωλοακαρνανίας, κάτοικος Μεταγένους 8, Νέος Κόσμος. Στις 12.00 το μεσημέρι της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν στην ταράτσα του σπιτιού της, τραυματίστηκε θανάσιμα στον αυχένα από πυρά. Μεταφέρθηκε στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών και στη συνέχεια στον «Ευαγγελισμό», όπου πέθανε αυθημερόν.
17. Δημήτρης Θεοδώρας του Θεοφάνους, 52 ετών, κάτοικος Ανακρέοντος 2, Ζωγράφου. Στις 13.00, της 17.11.1973, ενώ διέσχιζε με τη μητέρα του τη διασταύρωση της οδού Ορεινής Ταξιαρχίας με τη λεωφόρο Παπάγου στου Ζωγράφου, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά στρατιωτικής περιπόλου με επικεφαλής αξιωματικό (πιθανόν ο ίλαρχος Σπυρίδων Σταθάκης του Κ.Ε.Τ/Θ), που βρισκόταν ακροβολισμένη στο λόφο του Αγίου Θεράποντος. Εξέπνευσε ακαριαία και όταν μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο των Παίδων, απλώς διαπιστώθηκε ο θάνατος του.
18. Αλέξανδρος Βασίλειος (Μπασρί) Καράκας, 43 ετών, Αφγανός τουρκικής υπηκοότητας, ταχυδακτυλουργός, κάτοικος Μύρων 10, Αγιος Παντελεήμονας, Αθήνα. Στις 13.00, της 17.11.1973, ενώ βάδιζε με τον 13χρονο γιο του στη διασταύρωση των οδών Χέϋδεν και Αχαρνών, τραυματίστηκε θανάσιμα στην κοιλιά από ριπή μυδραλίου τεθωρακισμένου στρατιωτικού οχήματος. Μεταφέρθηκε απευθείας στο νεκροτομείο, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του.
19. Αλέξανδρος Παπαθανασίου του Σπυρίδωνος, 59 ετών, συνταξιούχος εφοριακός, από το Κεράσοβο Αιτωλοακαρνανίας, κάτοικος Νάξου 116, Αθήνα. Στις 13.30 της 18.11.1973, ενώ βάδιζε με τις ανήλικες κόρες του στη διασταύρωση των οδών Δροσοπούλου και Κύθνου, απέναντι από το ΙΣΤ' Αστυνομικό Τμήμα, βρέθηκε εν μέσω πυρών, προερχομένων από τους αστυνομικούς του Τμήματος, με αποτέλεσμα να πάθει συγκοπή. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του.
20. Ανδρέας Κούμπος του Στέργιου 63 ετών, βιοτέχνης, από την Καρδίτσα, κάτοικος Αμαλιάδος 12, Κολωνός. Γύρω στις 11.00 με 12.00 της 18.11.1973, ενώ βάδιζε στη διασταύρωση των οδών Γ' Σεπτεμβρίου και Καποδιστρίου, τραυματίστηκε στη λεκάνη από πυρά μυδραλίου τεθωρακισμένου στρατιωτικού οχήματος. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ., κατόπιν στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών και τέλος στο Κ.Α.Τ., όπου και πέθανε στις 30.1.1974.
21. Μιχαήλ Μυρογιάννης του Δημητρίου, 20 ετών, ηλεκτρολόγος, από τη Μυτιλήνη, κάτοικος Ασημάκη Φωτήλα 8, Αθήνα. Στις 12.00 το μεσημέρι της 18.11.1973, ενώ βάδιζε στη διασταύρωση των οδών Πατησίων και Στουρνάρη, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά περιστρόφου αξιωματικού του Στρατού (αυτουργός ο συνταγματάρχης Νικόλαος Ντερτι-λής). Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ. σε κωματώδη κατάσταση και κατόπιν στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών, όπου πέθανε αυθημερόν.
22. Κυριάκος Παντελεάκης του Δημητρίου, 44 ετών, δικηγόρος, από την Κροκέα Λακωνίας, κάτοικος Φερρών 5, Αθήνα. Στις 12.00 με 12.30 το μεσημέρι της 18.11.1973, ενώ βάδιζε στη διασταύρωση των οδών Πατησίων και Γλάδστωνος, τραυματίστηκε θανάσιμα από πυρά διερχομένου άρματος μάχης. Μεταφέρθηκε στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών, όπου και πέθανε στις 27.12.1973.
23. Ευστάθιος Κολινιάτης, 47 ετών, από τον Πειραιά, κάτοικος Νικο-πόλεως 4, Καματερό Αττικής. Κτυπήθηκε στις 18.11.1973 από αστυνομικούς με συμπαγείς ράβδους, και υπέστη κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, συνεπεία των οποίων πέθανε στις 21.11.1973.
24. Ιωάννης Μικρώνης του Αγγέλου, 22 ετών, φοιτητής στο τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών του Πανεπιστημίου Πατρών, από την Ανω Αλισσό Αχαΐας. Συμμετείχε στην κατάληψη του Πανεπιστημίου Πατρών. Κτυπήθηκε μετά τα γεγονότα, υπό συνθήκες που παραμένουν ακόμη αδιευκρίνιστες. Συνεπεία της κακοποίησης του υπέστη ρήξη του ήπατος, εξαιτίας της οποίας πέθανε στις 17.12.1973 στο Λαϊκό Νοσοκομείο Αθηνών, όπου νοσηλευόταν. Σύμφωνα με ορισμένες ενδείξεις, ο τραυματισμός του συνέβη στην Πάτρα, άλλες όμως πληροφορίες τον τοποθετούν στην Αθήνα. Η περίπτωση του παραμένει υπό έρευνα.

http://news247.gr/

Δευτέρα 16 Νοεμβρίου 2026

«Βόμβα» για τον ΟΠΕΚΕΠΕ: Εικονικές αγορές και σφαγές ζώων και ένας κτηνίατρος σε 420 από τις 500 σφαγές!

Σε σοβαρότατες καταγγελίες για την υπόθεση των παράνομων επιδοτήσεων του ΟΠΕΚΕΠΕ στη Θεσσαλία προχώρησε ο πρώην υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και στέλεχος της ΕΛ.Α.Σ. κ. Βασίλης Κόκκαλης, μιλώντας την Παρασκευή στην εκπομπή «Καθαρές Κουβέντες» του OPEN. Ο κ. Κόκκαλης αποκάλυψε ότι καταγγελίες για εικονικές αγοραπωλησίες και σφαγές ζώων στα Τρίκαλα είχαν φτάσει στις αρμόδιες αρχές ήδη από το 2021, χωρίς ωστόσο να υπάρξει ουσιαστική συνέχεια, παρά το γεγονός ότι, όπως υποστήριξε, υπηρεσιακό πόρισμα της Περιφέρειας Θεσσαλίας είχε διαπιστώσει ότι μέρος των καταγγελιών ήταν βάσιμο.

Σύμφωνα με όσα ανέφερε, η υπόθεση αφορά περίπου 40 κτηνοτρόφους και εκτιμώμενη οικονομική ζημιά που ξεπερνά τα 3 εκατομμύρια ευρώ, ενώ ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε η αναφορά του σε συγκεκριμένο σφαγείο και σε έναν κτηνίατρο της αρμόδιας υπηρεσίας, ο οποίος, κατά τον ίδιο, εμφανιζόταν παρών σε 420 από τις 500 καταγεγραμμένες σφαγές.

Καταγγελίες από το 2019 που κατέληξαν στο αρχείο

Ο κ. Κόκκαλης υποστήριξε ότι η υπόθεση ήταν γνωστή στις αρχές αρκετά χρόνια πριν από την πρόσφατη παρέμβαση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. Όπως εξήγησε, το 2021 κτηνοτρόφος από τα Τρίκαλα είχε υποβάλει καταγγελία προς υπουργούς, υφυπουργούς, την ΑΑΔΕ και ελεγκτικές υπηρεσίες, περιγράφοντας έναν μηχανισμό εικονικών μετακινήσεων ζωικού κεφαλαίου. «Κάποιοι κτηνοτρόφοι, 40 σχεδόν στον αριθμό, και μάλιστα κάποιοι είναι και γνωστοί, απασχόλησαν και τη δημοσιότητα στην εξεταστική επιτροπή, αγόραζαν εικονικά ζώα και εν συνεχεία, σε δύο έως και τρεις μήνες, τα έσφαζαν εικονικά», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Κατά τον πρώην υφυπουργό, αντίστοιχα στοιχεία υπήρχαν ήδη από το 2019, ενώ το 2020 ο πρώην πρόεδρος του ΟΠΕΚΕΠΕ, Γρηγόρης Βάρρας, είχε προχωρήσει σε μηνυτήρια αναφορά. Όπως κατήγγειλε, τόσο εκείνη η αναφορά όσο και η μεταγενέστερη καταγγελία μπήκαν στο αρχείο. Ακόμη σοβαρότερη χαρακτήρισε την εξέλιξη της προκαταρκτικής εξέτασης που είχε διαταχθεί από την Εισαγγελία Πρωτοδικών Τρικάλων. Σύμφωνα με τον ίδιο, η Περιφέρεια Θεσσαλίας είχε συντάξει πόρισμα στο οποίο αναγνωριζόταν ότι η καταγγελία ήταν εν μέρει βάσιμη, καθώς είχαν εντοπιστεί στοιχεία σχετικά με εικονικές σφαγές. «Αυτό είναι το τραγικό. Δυστυχώς μπήκε στο αρχείο. Ενώ διατάχθηκε προκαταρκτική εξέταση από την Εισαγγελία Πρωτοδικών Τρικάλων, η Περιφέρεια Θεσσαλίας, η οποία έχει τεράστιες ευθύνες τότε, διαπίστωσε κάποια πράγματα στο πόρισμα. Και; Έγινε κάτι; Όχι», τόνισε.

Ο μηχανισμός των τριπλών ενισχύσεων και ο ρόλος των κτηνιατρικών ελέγχων

Ο Λαρισαίος πολιτικός περιέγραψε έναν μηχανισμό μέσω του οποίου, σύμφωνα με τις καταγγελίες του, οι εμπλεκόμενοι φέρονται να εξασφάλιζαν οικονομικά οφέλη από τρεις διαφορετικές διαδικασίες. Αρχικά, με την εικονική απόκτηση ζώων εξασφάλιζαν δικαιώματα ενίσχυσης με βάση τον αριθμό του δηλωμένου ζωικού κεφαλαίου. Στη συνέχεια εισέπρατταν συνδεδεμένες ενισχύσεις που σχετίζονταν με την παραγωγή κρέατος, ενώ στο τελευταίο στάδιο φέρονται να λάμβαναν αποζημιώσεις για σφαγές που, κατά την καταγγελία, δεν είχαν πραγματοποιηθεί στην πραγματικότητα.

Στάθηκε ιδιαίτερα στον ρόλο των κτηνιατρικών υπηρεσιών, επισημαίνοντας ότι οι αγοραπωλησίες ζώων πρέπει να δηλώνονται και να ελέγχονται από τις αρμόδιες αρχές, ενώ προβλέπονται αντίστοιχοι έλεγχοι και κατά τη διαδικασία σφαγής. «Και οι σφαγές, οι περισσότερες, ω του θαύματος, σε ένα συγκεκριμένο σφαγείο. Και στις περισσότερες σφαγές παρών ένας συγκεκριμένος κτηνίατρος», ανέφερε, προσθέτοντας ότι από τις 500 σφαγές στις 420 εμφανιζόταν ο ίδιος κτηνίατρος της αρμόδιας υπηρεσίας. Η συγκεκριμένη αναφορά προκάλεσε ερωτήματα στο τηλεοπτικό πάνελ σχετικά με τη συχνότητα παρουσίας του ίδιου υπηρεσιακού παράγοντα και τη δυνατότητα διενέργειας τόσο μεγάλου αριθμού ελέγχων.

Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία έφτασε στα Τρίκαλα χρόνια μετά τις πρώτες καταγγελίες

Ο κ. Κόκκαλης συνέδεσε τις καταγγελίες του με την πρόσφατη έρευνα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας στη Θεσσαλία, επισημαίνοντας ότι χρειάστηκε η παρέμβαση των ευρωπαϊκών αρχών για να επανέλθει στο προσκήνιο μια υπόθεση που, όπως είπε, ήταν γνωστή στις ελληνικές υπηρεσίες. Πράγματι, στις 5 Νοεμβρίου πραγματοποιήθηκε έλεγχος της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας στην Κτηνιατρική Υπηρεσία Τρικάλων, ενώ οι έρευνες επεκτάθηκαν και στα γραφεία του πρώην ΟΠΕΚΕΠΕ στη Λάρισα, με τη συλλογή φακέλων που αφορούν κτηνοτροφικές ενισχύσεις προηγούμενων ετών. «Επαναλαμβάνω, το τραγικό είναι ότι ενώ επιλήφθησαν οι δημόσιες υπηρεσίες, εντούτοις δεν έγινε τίποτα», υπογράμμισε, εκφράζοντας την άποψη ότι η έρευνα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας αποκαλύπτει σταδιακά τις πραγματικές διαστάσεις της υπόθεσης.

Σημειώνεται ότι οι αναφορές σε εικονικές συναλλαγές και στο ύψος της οικονομικής ζημιάς αποτελούν καταγγελίες που βρίσκονται υπό διερεύνηση, καθώς δεν έχει δημοσιοποιηθεί επίσημο πόρισμα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας για τη συγκεκριμένη έρευνα.

«Τα χρήματα αυτά τα στερείται ο πραγματικός κτηνοτρόφος»

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε ο πρώην υφυπουργός στις οικονομικές συνέπειες που έχουν οι παράνομες ενισχύσεις για τους πραγματικούς παραγωγούς, σε μια περίοδο κατά την οποία αγρότες και κτηνοτρόφοι αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα ρευστότητας. «Η ζημιά ποια είναι; Πάνω από 3 εκατομμύρια ευρώ. Τα χρήματα αυτά ποιος τα στερείται; Τα στερείται ο πραγματικός κτηνοτρόφος σήμερα, που περιμένει για την ευλογιά, για τις αποθηκευμένες ζωοτροφές, την αποζημίωσή του. Τα στερείται ο πραγματικός αγρότης, ο οποίος ταλαιπωρείται είτε με το Κτηματολόγιο είτε με τη δήλωση ΟΣΔΕ», δήλωσε.

Παράλληλα, αναφέρθηκε στις δυσκολίες που προκαλεί στους παραγωγούς η διαδικασία διασταύρωσης των αγροτεμαχίων με τα στοιχεία του Κτηματολογίου, υποστηρίζοντας ότι χιλιάδες πραγματικοί καλλιεργητές κινδυνεύουν να μείνουν απλήρωτοι εξαιτίας διαφορών ανάμεσα στους τίτλους ιδιοκτησίας και τις κτηματολογικές εγγραφές. Έφερε μάλιστα ως παράδειγμα αγρότη που διαθέτει συμβόλαιο για 40 στρέμματα, αλλά το Κτηματολόγιο αναγνωρίζει 32, με αποτέλεσμα να δημιουργείται πρόβλημα στην καταβολή της ενίσχυσης.

Όπως επισήμανε, η ευρωπαϊκή νομοθεσία συνδέει την επιλεξιμότητα της έκτασης με το εάν βρίσκεται στη διάθεση του παραγωγού και όχι αποκλειστικά με το ιδιοκτησιακό της καθεστώς.

«Αν δεν υπήρχε η Ευρωπαία εισαγγελέας, το σκάνδαλο θα είχε θαφτεί κάτω από το χαλί του Μαξίμου»

Στην πολιτική διάσταση της υπόθεσης, ο Βασίλης Κόκκαλης εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση στην κυβέρνηση, καταλογίζοντάς της ευθύνη για τη διαχείριση του σκανδάλου και την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στον μηχανισμό των αγροτικών πληρωμών. «Εάν δεν υπήρχε η Ευρωπαία εισαγγελέας, το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ θα είχε θαφτεί κάτω από το χαλί του Μαξίμου. Δυστυχώς για την κυβέρνηση και ευτυχώς για τη Δικαιοσύνη, το χαλί αυτό δεν έφτανε ως τις Βρυξέλλες. Τελεία και παύλα», δήλωσε χαρακτηριστικά.

Ο πρώην υφυπουργός παρουσίασε επίσης συγκριτικά στοιχεία για τις πληρωμές των παραγωγών, υποστηρίζοντας ότι μέχρι τη στιγμή της συζήτησης είχαν καταβληθεί μόλις 13,55 εκατομμύρια ευρώ σε 23.000 παραγωγούς, έναντι 302 εκατομμυρίων ευρώ σε 494.000 παραγωγούς την αντίστοιχη περσινή περίοδο. Σύμφωνα με τα στοιχεία που επικαλέστηκε, είχαν πραγματοποιηθεί 350.000 δηλώσεις ΟΣΔΕ, όταν την αντίστοιχη περίοδο του προηγούμενου έτους είχαν φτάσει τις 600.000. Επέκρινε επίσης την απουσία, όπως υποστήριξε, συγκεκριμένου κυβερνητικού σχεδιασμού για την ανασύσταση του ζωικού κεφαλαίου των κτηνοτρόφων που έχουν πληγεί από τις ζωονόσους. «Αυτό που τραβάει σήμερα ο αγρότης με τις δηλώσεις ΟΣΔΕ δεν έχει ξαναγίνει ποτέ στα χρονικά», ανέφερε, κατηγορώντας την κυβέρνηση ότι έχει οδηγήσει τον πρωτογενή τομέα σε εξαιρετικά δύσκολη κατάσταση. «Η κυβέρνηση αυτή διέλυσε τον πρωτογενή τομέα και τον ΟΠΕΚΕΠΕ από οργανισμό πληρωμών τον έκανε έναν οργανισμό αναξιοπιστίας και σκανδάλου», κατέληξε στην παρέμβασή του.


https://www.agro24.gr/

Τα τραγούδια που συνδέθηκαν με το Πολυτεχνείο


17 Νοεμβρίου. Τα χείλη όλων μας θα σιγοψιθυρίσουν γι' άλλη μια φορά πολυαγαπημένα τραγούδια που μας συγκίνησαν άπειρες φορές .

Το Γελαστό Παιδί, Το Ακορντεόν, Ο Δρόμος, Το Προσκύνημα είναι μερικά μόνο από αυτά που έχουν « βαπτισθεί» ως τραγούδια του Πολυτεχνείου.

Πόσα όμως γράφτηκαν όντως για την ημέρα αυτή; Ας ανατρέξουμε στην ιστορία τους.

Ακορντεόν
Στίχοι: Γιάννης Νεγρεπόντης.
Μουσική: Μάνος Λοΐζος.
Πρώτη εκτέλεση: Μάνος Λοΐζος, «ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ», 1974.

Γράφτηκε για τη γερμανική κατοχή. Ο αρχικός στίχος  μιλούσε για «γερμανικά καμιόνια» που έγιναν «φασιστικά» σε μια εποχή ευαισθητοποίησης κατά της χούντας. Όπως μαρτυρεί ο Λευτέρης Παπαδόπουλος « . Το τραγούδι  πρωτακούστηκε στην ταινία του Λάμπρου Λιαρόπουλου «Γράμμα απ' το Σαρλερουά» κι  έκανε μεγάλη εντύπωση.
Το ερμήνευε πολύ συχνά στις προδικτατορικές μπουάτ της Πλάκας ο Γιώργος Ζωγράφος και άλλοι νέοι τραγουδιστές της εποχής. Το παρουσίαζε και ο ίδιος ο Λοΐζος στις συναυλίες του Μίκη, στις οποίες συμμετείχε μαζί με τον Λεοντή. Το τραγούδι αυτό γράφτηκε γύρω στο 1965 αλλά η λογοκρισία δεν επέτρεψε να ηχογραφηθεί παρά μόνο μετά τη  μεταπολίτευση.

  Δείτε το video

Το προσκύνημα
Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος
Στίχοι: Ι. Καμπανέλλης
Ερμηνεία: Νίκος Δημητράτος, Τζένη Καρέζη

από το θεατρικό έργο Το Μεγάλο μας τσίρκο
«Το Μεγάλο μας τσίρκο» ανέβηκε για πρώτη φορά τον Ιούνιο του 1973 στο θέατρο «Αθήναιον». Ο Σταύρος Ξαρχάκος έγραψε τη μουσική και ο Ευγένιος Σπαθάρης επιμελήθηκε τα σκηνικά. Πρωταγωνιστές ήταν τότε η Τζένη Καρέζη, ο Κώστας Καζάκος, ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος, ο Χρήστος Καλαβρούζος και ο Τίμος Περλέγκας. Ερμηνευτής των τραγουδιών ο Νίκος Ξυλούρης.
Το έργο περιγράφει με δραματικό τρόπο όλες τις σημαντικές στιγμές της ελληνικής ιστορίας, από την Τουρκοκρατία και την επανάσταση του 1821, ως τον πόλεμο του 1940. Στην πρώτη παρουσίασή του, οι παραστάσεις διακόπηκαν βίαια από τη Χούντα τον Οκτώβριο του '73, λίγο πριν τα γεγονότα του Πολυτεχνείου.
Ανέβηκε και πάλι το καλοκαίρι του 1974, με την προσθήκη του τραγουδιού «Το προσκύνημα» στο φινάλε, που αφιερώθηκε στους νεκρούς της νύχτας του Πολυτεχνείου. Την παράσταση τότε παρακολούθησαν συνολικά σε Αθήνα και επαρχία περισσότεροι από 400.000 θεατές.

Δείτε το video

 O Δρόμος
 Στίχοι:  Κωστούλα Μητροπούλου
Μουσική:  Μάνος Λοΐζος
Πρώτη Εκτέλεση:Σούλα Μπιρμπίλη

Αφηγείται η Κωστούλα Μητροπούλου «.. Ο Μάνος Λοΐζος λοιπόν, έφηβος το 1963, έφηβος σ' όλη του τη ζωή και γι' αυτό γνήσιος, μου είχε πει άξαφνα και απλά σαν να 'λεγε: πάμε για καφέ; μια φράση που ήταν ο "πρόλογος" για το Δρόμο και το Στρατιώτη, τα δυο μοναδικά μας τραγούδια: Εκείνο το διήγημα, πως το λες; Ναι, αυτό, με την απομυθοποίηση ηρώων και συμβόλων, μ' άρεσε πολύ, το κάνουμε τραγούδι .Το άλλο βράδυ, σ' ένα στέκι που μαζεύονταν καλλιτέχνες στο Κολωνάκι, ο Μάνος δοκίμαζε την απομυθοποίηση μιας ολόκληρης εποχής στην κιθάρα του. Το τραγούδι γράφτηκε εκείνο το ίδιο βράδυ και ήταν Ο Δρόμος. Σίγουρα ξέραμε και δεν ξέραμε τι ακριβώς είχαμε φτιάξει. Μπορεί και να πιστεύαμε πως ήταν ένα τραγούδι δικό μας μόνο, ένα τραγούδι για την αδικημένη, σαστισμένη γενιά μας, που δεν ήξερε τι ήταν ο πόλεμος και που την περίμενε στο δρόμο μια δικτατορία.»
Πολύ κοντά, χρονικά, γράφτηκε και ένα άλλο τραγούδι "Ο Στρατιώτης", ένα αναπάντεχο "κατηγορώ" για τη "ζωή" στο στρατό. Το τραγούδι αυτό, δεν πήρε άδεια από τη λογοκρισία και δε βγήκε σε δίσκο μαζί με το Δρόμο, στα '64 - '65. Ακούστηκαν και τα δύο, μαζί με άλλα της ίδιας δημιουργικής εποχής του Μάνου, στη συναυλία του Πειραιά. Σε λίγο ήρθε η δικτατορία.

Δείτε το video

Το Γελαστό παιδί
Στίχοι:Brendan Behan & Βασίλης Ρώτας
Μουσική:Μίκης Θεοδωράκης από το  θεατρικό έργο» 'Ένας Όμηρος»

Το Γελαστό Παιδί δεν είναι άλλος από τον Μάικλ Κόλλινς, Ιρλανδό επαναστάτη που ηγήθηκε του αγώνα των Ιρλανδών για την ανεξαρτησία τους από τους Άγγλους. Τελικά σκοτώθηκε από τους ίδιους τους συμπατριώτες του σε εμφύλια διαμάχη.(Η ζωή και το έργο του γυρίστηκαν σε ταινία από το Νηλ Τζόρνταν.)

Το τραγούδι πρωτακούστηκε στη χώρα μας, το 1962 στο θεατρικό «Ένας Όμηρος»του Brendan Behan, o oποίος έγραψε το «Γελαστό παιδί» προς τιμήν του Μάικλ Κόλλινς.  Η σκηνοθεσία ήταν του Λεωνίδα  Τριβιζά.
«To γελαστό παιδί» έγινε άτυπα στη δεκαετία του ΄60 ο ύμνος της ΕΔΑ και των Λαμπράκηδων, ενώ στη Μεταπολίτευση λατρεύτηκε ως το τραγούδι που θυμίζει όλα εκείνα τα γελαστά παιδιά που έδωσαν τη ζωή τους για τα ιδανικά της δημοκρατίας και της ελευθερίας.. «Το γελαστό παιδί» μπορεί να ήταν ο βουλευτής της ΕΔΑ και αγωνιστής της ειρήνης Γρηγόρης Λαμπράκης που έπεφτε νεκρός από χτύπημα παρακρατικών στη Θεσσαλονίκη του 1963. Μπορεί πάλι να ήταν ο νεαρός Στέφανος Βελδεμίρης που το 1961 έπεφτε νεκρός στη Θεσσαλονίκη από σφαίρες χωροφύλακα επειδή μοίραζε προκηρύξεις εναντίον των εκλογών «βίας και νοθείας» εκείνης της χρονιάς. Μπορεί πάλι να ήταν ο νεαρός στρατιώτης Διονύσης Κερπινιώτης, στέλεχος της ΕΔΑ, που επίσης δολοφονήθηκε στο Δεμίρι Αρκαδίας. Μπορεί να ήταν ο νεαρός οικοδόμος από τον Κολωνό Σωτήρης Πέτρουλας που έπεφτε νεκρός στα Ιουλιανά του 1965. « Ένας Όμηρος» με πολλούς αποδέκτες.

Δείτε το video

Η Ασήμω.... και ο Θύμιος.

Γράφει ο Γιώργος Γιαννάκης

Σκύλα παλιοβρώμα εκεί στο κατώι θα σε κλείσω να σαπίσεις μέχρι να βγάλεις το μπασταρδέλι απο την κοιλιά σου και όταν το κάνεις κοίτα σε ποιόν λάκκο θα το πετάξεις, πάντως να σε αφήσω να σειριανάς να με κάνεις ρεζίλι στο χωριό ξέχνα το.

Έτσι απάνθρωπα απείλησε την αδερφή ο Φώτος, την αδερφή του την Ασημούλα. Ποιός ο Φώτος αυτός ο παλιανθρωπος ο αγροίκος που δεν μιλιέται με κανέναν στο χωριό. Αλλά τι περιμένεις από έναν άνθρωπο που κρέμασε το σκύλο του για τιμωρία επειδή έχυσε το κακάβι με το γάλα κυνηγώντας μια γάτα. Ένα σκέτο τέρας με την μορφή ανθρώπου. Θυμάμαι με την φουκαριάρα την χήρα τι βρισίδια της έριξε, βρήκε η φουκαριάρα το μπελά της γιατί μπήκε η γίδα στο χωράφι του. Ένα μπακούρι που ήταν αραβωνιασμένος, που γρήγορα τον πήρε χαμπάρι η κοπέλα αλλά πως να ξεμπερδέψει που την απειλούσε ότι θα την σκότωνε. Τελικά η κοπέλα πήγε στο χωριό της και γλύτωσε απο αυτόν τον τύραννο.

Η Αδερφή του η Ασημούλα ένα κομμάτι μάλαμα νοικοκυρά καλοσυνάτη όμορφη. Το κακό που έκανε είναι που αγαπήθηκε με τον Θύμιο, ένα λεβεντόπαιδο το καλύτερο στο χωριό και απο τον ερωτά τους ήρθε και ο καρπός τους. Όλοι στο χωριό είχαν να λένε για το πόσο ταιριαστό ζευγάρι ήταν. Βλέπεις ήταν και άλλες εποχές το παλικάρι έπρεπε να παντρέψει τις δυό αδερφές του και πως θα γινόταν αυτό? 

Να πάει στη Γερμανια και την Ασημούλα με την πρώτη ευκαιρία να της κάνει πρόσκληση και να πάει και αυτή εκεί να παντρευτούνε αν δεν μπορούσαν να έρθουν στο χωριό. Πάντως ποτέ του δεν ήξερε ότι η Ασήμω ήταν έγκυος. Έτσι και έγινε, ο Θύμιος μετά από λίγες μέρες βρέθηκε στο Μόναχο. Έπιασε δουλειά σε ένα εργοστάσιο και όλα πήγαιναν μια χαρά τα γράμματα που έστελνε στην Ασήμω τα έπαιρνε η Φρόσω η κόρη του ταχυδρόμου και τα έδινε κρυφά στην Ασημούλα. Ο καιρός πέρναγε η κοιλιά μεγάλωνε η Ασημούλα αρχίζει και ανησυχεί που δεν λαμβάνει γράμμα από τον Θύμιο, που να το ήξερε η καψερή οτι ο καλός της έπαθε ένα εργατικό ατύχημα και δεν μπορεί να της γράψει. Έχει φτάσει στο απροχώρητο, η απελπισία είναι μεγάλη, περνούν τρελές σκέψεις από το μυαλό της. 

Όλα τα κακά από πάνω μου περνάνε, έχασα τους δυο γονείς μου έχω και έναν αδερφό σατράπη, απο τον Θύμιο δεν έχω καμιά αντιλογιά και έχω και τούτο στην κοιλιά. Κάποια μέρα ο αδερφός της έχει κάποια ανάγκη να πάει στην πόλη, φωνάζει λοιπόν τη Φρόσω της δίνει τα κλειδιά από το κατώι για να της πάει φαί. Και έτσι γίνεται πηγαίνει η Φρόσω τα λένε κάνουν κουβέντα της δίνει θάρρος την παρηγορεί ,η Ασήμω έχει τραβήξει το δρόμο της το έχει πάρει απόφαση, δεν καταλαβαΙνει απο αυτά που της λέει η Φρόσω. Μόνο μη βρεις και συ το μπελά απο τον αδερφό μου θα του πεις οτι τα πήρα και τα έκρυψα τα κλειδιά. Ασήμω μου να στα δώσω τα κλειδιά αλλά πρόσεξε μην κάνεις καμιά αποκοτιά. 

Φευγει η Φρόσω, η Ασήμω βρίσκει μια τριχιά στο κατώι την παίρνει παραμάσκαλα και ανεβαίνει πάνω σε μια ραχούλα εκεί που είναι ένα δέντρο ρίχνει την τριχιά και κρεμιέται. Έτσι και ο Φώτος δεν θα φοβάται την ντροπή και ο καημένος ο Θύμιος που θα αναπολεί την Ασήμω του και τις ωραίες στιγμές που πέρασε μαζί της πάνω σε ένα αναπηρικό καροτσάκι.



Γιώργος Γιαννάκης

Απόδημος Κραψίτης

Κυριακή 15 Νοεμβρίου 2026

Ζει Μόνος στα Βουνά με τα Ζώα του | Εδώ Θέλω να Πεθάνω

Στο Μαλατέικο Αιτωλοακαρνανίας συναντήσαμε τον Δημήτρη, έναν συνταξιούχο που επέστρεψε στον τόπο του και επέλεξε να ζει σαν ερημίτης μακριά από τη φασαρία της πόλης, ανάμεσα στα ζώα του και τη φύση.

Φροντίζει καθημερινά τα γουρούνια, τα πρόβατα, τα άλογα και τον κήπο του, απολαμβάνοντας την ησυχία και την ελευθερία που του προσφέρει αυτή η ζωή.

Μας μιλά για τα δύσκολα παιδικά του χρόνια, τη σκληρή δουλειά στην Αθήνα, τις αναμνήσεις από το χωριό και τις περιουσίες που χάθηκαν κάτω από τα νερά της τεχνητής λίμνης Καστρακίου.
Ένας άνθρωπος που έμαθε να ζει με τα λίγα, αγαπά τον τόπο του και μας θυμίζει πως η πραγματική ευτυχία μπορεί να βρίσκεται στα πιο απλά πράγματα.

Παραγωγή: GreekVillageLife

Γνωρίστε την πρώτη φάρμα με ομοφυλόφιλα πρόβατα και γκέι βοσκό

Η νέα γερμανική μάρκα ρούχων χρησιμοποιεί μαλλί από γκέι πρόβατα.

Το μαλλί προέρχεται από τον ομοφυλόφιλο βοσκό Michael Stücke, ο οποίος διατηρεί τα ζώα του στο γερμανικό κρατίδιο της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας.

Σύμφωνα με την καμπάνια, τα ομοφυλόφιλα πρόβατα συχνά θεωρούνται «κατώτερα» από την κτηνοτροφία επειδή δεν παράγουν απογόνους.

Η φάρμα Rainbow Wool δίνει σε αυτά τα πρόβατα την ελευθερία να εκφράσουν την ομοφυλοφιλική τους ταυτότητα.

Η τρίχα τους χρησιμοποιείται για την κατασκευή μαλλί. Επί του παρόντος, η εταιρεία παράγει καπέλα και κορδόνια με αυτό το μαλλί, αλλά υπάρχουν σχέδια για τη δημιουργία μιας μεγάλης γκάμας ειδών ένδυσης.

Για την καμπάνια, η εταιρεία κατάφερε να εξασφαλίσει τον Bill Kaulitz από το συγκρότημα Tokio Hotel ως πρεσβευτή της μάρκας.

Τα έσοδα από τις πωλήσεις διατίθενται για την υποστήριξη της γερμανικής LGBT+ οργάνωσης LSVD+, η οποία εργάζεται για τη βελτίωση της θέσης των ομοφυλόφιλων, αμφιφυλόφιλων και τρανς ατόμων σε χώρες όπου δεν είναι ελεύθερα. Η εταιρεία δηλώνει: «Θέλουμε να επιστήσουμε την προσοχή στις παγκόσμιες διακρίσεις κατά της queer κοινότητας. Το να είσαι ομοφυλόφιλος εξακολουθεί να είναι παράνομο και πολύ επικίνδυνο σε 62 χώρες. Σε 12 από αυτές τις χώρες, μπορείς να καταδικαστείς σε θάνατο μόνο και μόνο επειδή είσαι ομοφυλόφιλος – όπως τα γκέι κριάρια μας».

Πηγή: out.tv

https://agronewsbomb.gr/

Η γκλίτσα η ευλογημένη!!!!!!

Γράφει ο Γιώργος Γιαννάκης

Η γκλίτσα το εργαλείο του τσοπάνη, τσοπάνος χωρίς γκλίτσα δεν γίνεται. Τη γνωρίζουμε σε σιδερένιες και ξύλινες. Οι σιδερένιες είναι καθημερινές για το κοπάδι, να  πιάνουν κανά  μπιστόβληκο [λαίμαργο] πρόβατο η κατσίκα, να κυνηγήσουν κανένα ζουλάπι και βέβαια ακόμη και να βοηθάει στο φόρτωμα στην πλάτη για να κρεμάσεις   τον τρουβά η τον τενεκέ με το γάλα.  Το μέγεθος περίπου είναι μέχρι τα μασχάλη΄ του βοσκού για να μην του βγάλει κάνα μάτι αφού την έχει  για στήριγμα άμα τυχόν και πέσει εκεί στις ρούγιες και στα  ρουμάνια που περπατάει καθώς να λαβέν   κάνα σκάμιο και απίδι. 


Στα βλαχοχώρια και ιδιαίτερα στο Συρράκο την χρησιμοποιούσαν σαν μονάδα [μέτρησης πενήντα κλιτσιές λάε ].  Συνήθως το ξύλο είναι από  πουρναρόριζα,  από κρανιά, από ρίκι και πουρνάρι  και   όταν κάποιον βλέπεις  έναν   ενοχλητικό του χουάζ φεύγα διάολε   από εδώ μην  ξύνεσαι στην κλίτσα του τσοπάνη. Με την κλίτσα έχουν μεγαλώσει γενιές και γενιές, ο   μάρπα  Θύμιος το  είχε καμάρι [γλέπετε αυτήν εδώ   την αγκίτσα αυτή μεγάλωσε και σπουδαξε τέσσερα παιδιά   έλεγε με καμάρι].   Μια παροιμία λέει όταν κάποιος πάει γυρεύοντας, "μάλλον από  την γκλίτσα  θα  το βρεί". Πολλές φορές στα πανηγύρια είχαν τον πρώτο λόγο στους καυγάδες. Εκεί είχαμε της ξύλινες αγκαλίτσες σκαλισμένες με μεράκι, της φτιάχνανε συνήθως φυλακισμένοι  και  ντόπιοι μερακλήδες πελεκάνοι ενώ τις σιδερένιες τις εύρηκες εκεί στο Κουρμανιό. 


 Ο  Λιώνας την   γυναίκα του την Αφρου την έκανε νταούλι με την γκλίτσα, μετά την πήρε και χορεύανε στο πανηγύρι, η    πεθερά μου  που δεν άφηνε τίποτα να πέσει κάτω του λέει: "άη κακιά χελώνα βνήσια που  θέλς στο κεφάλ κερατά, και σύ μωρή  χαζή Άφρου κάθεσαι και τον προσκυνάς τι τσ ζήλεψες μωρή χαμέν   τον γλέπς σαν ασβός είναι, πενήντα χρόνια να είχα να πάω με άντρα με  αυτόν τον χαμένου δεν θα πήγαινα," να μ'πεις  και  εμένα   τον προξενητή που   είχες γιατί   έχω και γω τσούπρες στο σόι μου. Πολλές φορές την κάναμε και σκλέτζα [ ξυλίκι] και παίζαμε,  αφού δεν στραβοθήκαμαν χαλασιά μας, πάντως για μας ήταν καλό παιχνίδι αφού δεν είχαμε τάμπλετ.


Μιά κρανίσια γκλίτσα στα μέτρα μου πιτσιρίκος είχα εκεί   στα βοσκοτόπια της Μαυρής στη Ρωμιά της Φιλιππιάδας,  παιδιά  τσοπάνου μαζί με τα αδέρφια  μου κάνοντας τα πισέγκια   [βοηθητικοί  υπηρέτες ]  προσπαθούσαμε  να ζήσουμε    βαρώντας   στούγγα στα γαλάρια του τσέλιγκα που ήταν αρκετά ξηνταβελώνης δύσκολα έσφαζε δεκάρα.   Τελειώνοντας το άρμεγμα ρουφάγαμε λίγο αφρό με το σπερδούκλι όπως ρουφάς τη λεμονάδα με το καλαμάκι  και ας είχε και καμιά κοπριά μέσα  στο γάλα   στην καρδάρα. Πάντως το  πλιγούρι ήταν σε ημερησία    διάταξη  στο συσσίτιο στο  σχολείο, το βαρέθηκα τόσο που άμα βλέπω φαί με σπυράκια παίρνω δρόμο. Ευτυχώς το πρωί πιάναμε καμιά μπεκάτσα παγωμένη [Η μπεκάτσα ψάχνοντας για σκουλήκια μέσα στην γη το πρωί   την πιάνεις παγωμένη με την μύτη μέσα στην γη ].  Το κρέας  το δοκιμάζαμε όταν ήταν έτοιμο   κάνα ζωντανό να φύγει,   οι τσοπαναραίοι   λέγανε άμα  το  προλάβεις ζωντανό και  το κόψεις φεύγει το αίμα μαζί με την αρρώστια. Το   σχολείο ήταν καμιά ώρα  δρόμο από την καλύβα που μέναμε, μη ξέροντας τι θα πει φωτιά γιατί φοβούμασταν   να μην την  πάρουμε    σβάρα και καούμε  

                 Πέρνοντας την γκλυτσούλα μου
                  με    όλα  τα βιβλία  με ένα δυσάκ  στον ώμο
                  να μάθω λίγα γράμματα απο τον Οικονόμου
                  πατριωτάκι ήτανε από την Χρυσοβίτσα
                  μα  εγώ ποτέ δεν γεύτηκα τον πόνο από την βίτσα

Α  και να  μην    το ξεχάσω τις γκλίτσες που   πετάξαν τα Κραψιτόπουλα που πήγανε  σινεμά και βλέπαν τους καουμπόηδες  με κάτ παλιομούλαρα να έρχονται κατά  πάνω τους, βέβαια εδώ οι γκάγκαροι   γκλιτσαδόρους  και βλάχους μας  φωνάζανε  αλλά   με την εργατικότητα   και τιμιότητα τους δείξαμε το εστί βλάχος.  Εκεί γύρα στη δεκαετία του ογδόντα αφού πρόεδρος σε ένα μεγάλο  πολιτικό   κόμμα   ήταν βλάχος    οι οπαδοί φωνάζανε: Άβέρωφ Τοσίτσα βάρα με την γκλίτσα. Τώρα  μάλλον πατριώτες πρέπει να πάρουμε και εμείς   τις  γκλίστες και φορτωτήρες  [διχάλα που βοηθά στο φόρτωμα ]και να  βαράμε εκεί που φτάσαμαν




Γιώργος Γιαννάκης
Απόδημος Κραψίτης

Σάββατο 14 Νοεμβρίου 2026

33 φωτογραφίες ανθρώπων που έμειναν στα χωριά τους

Χωριό: Ένα φωτογραφικό αφιέρωμα στον παππού και στη γιαγιά που πάλεψαν στη σκληρά στη ζωή τους βιώνοντας πόνο, κατοχή και δυσκολίες μένοντας στο χωριό τους. Ένα συγκινητικό αφιέρωμα σε ανθρώπους που έμειναν στα χωριά τους. Σε ανθρώπους που δούλεψαν σκληρά για να εξασφαλίσουν ένα μέλλον καλύτερο για τα παιδιά τους. Πλέον, περιμένουν να έρθουν κάθε χρόνο τα Χριστούγεννα, το Πάσχα και το καλοκαίρι. Κάτι που θα σημάνει την άφιξη παιδιών και εγγονιών στο χωριό.

                                

Φωτογραφίες: Ζωή στο χωριό

https://fanpage.gr