«Άμα δεν έχτισες και δεν πάντρεψες δεν ξέρ’ς τίποτις».

Γράφει ο  Χρήστος Α. Τούμπουρος

«Όσα πιο πολλά σερκά»

Μπορεί σήμερα να το θεωρούμε απίστευτο, παράλογο και ίσως ψεύτικο. Είναι όμως αλήθεια. Στα αντρόγυνα «εκείνης της εποχής», τα τέκνα δεν είχαν την ίδια αξία! «Τα σερκά είναι πλούτος, τα θηλ’κά είναι γραμμάτιο». Κι ας μην κατσουφιάζ’ κάποιος. «Έχω τρία παιδιά και μια κουπέλα!» Κάτι τέτοιο θα άκουγε όποιος θα ρωτούσε τον πολύτεκνο πατέρα.

Και καλά να ήταν έτσι. Να ήταν και τα τέσσερα θηλ’κά; «Φωτιά στον κόρφο τ’ καθενός με τέτοια φαμπλιά!» «Κοπελόσπορος έπεσε στο σπίτ’». «Μας μάτιασε εκείν’ η παλιοβρώμα η γειτόν’σα, που να τ’ν φάει κακό σιρσεγγ’». Κι άλλα πολλά.

Το βάρος έπεφτε στη γυναίκα. «Πού μας έτ’χε το τυχερό μας». «Το σόι μας όλο γαλάρια έβγαζε. Μας ξακάμπ’σι αυτή η τσιουράπου και μας τόκλεισε το σπίτ’».

Ήταν μεγάλο το πρόβλημα γι’ αυτό λάμβαναν μέτρα και πριν από τον γάμο. Στα προζύμια: έβαζαν σερκά να ζυμώσουν. Τα προσκέφαλα στο γάμο τα κουβάλαγαν αγόρια. Κατά το γάμο η έγκυος δεν έτρωγε φακές. Δεν κάθονταν στη σκούπα, ούτε στη βαρέλα, γιατί, όσα στεφάνια έχει η βαρέλα, τόσες τσούπρες θα κάμει…

Τα γιατροσόφια πλείστα: Το σερκόχορτο. Ήταν το βοτάνι που έκανε θαύματα. Το έπινε η νύφ’ και γίνονταν το θαύμα. Αγόρι. Το μάζευαν στα βουνά και στα λαγκάδια και κυκλοφορούσε, βέβαια, κρυφά και εμπιστευτικά. Υπήρχαν και οι επιτήδειοι που το εμπορεύονταν κανονικά και, μάλιστα «το πουλούσαν ακριβά».

Ενίοτε προκειμένου «να πετύχουν το παιδί», δηλαδή τον κληρονόμο, ο «άντρας γκάστρωνε συνεχώς τη γυναίκα». Και το πείραμα επαναλαμβάνονταν. Όπου πετύχαιναν το σερκό. Στο τρίτο, τέταρτο κ.ο.κ. Από αρχαιοτάτων χρόνων ίσχυε ότι «κληρονομούσε μόνο ο άντρας». Η γυναίκα «κληρονομούνταν».

Μεγάλο πρόβλημα ήταν τα πολλά παιδιά. Γι’ αυτό κυκλοφορούσε -μυστικά πάντοτε- και το στερφόχορτο. Το έτρωγαν τα γίδια και δεν ξαναγένναγαν. Ο καθένας, όπως νόμιζε το «παρήγαγε». Το στούμπαγε, το αλάτιζε, το διάβαζε στην εκκλησία, το έτρωγε η γ’ναίκα και «γιοκ κούτσ’κο». Υπήρχε κανονική συνταγή. Πότε θα το φάει, σε πόσες δόσεις, προ ή μετά φαγητού κ.λπ.

Εκεί που γίνονταν τα δράματα ήταν άμα «η νύφ’ ήταν στέρφα». Στέρφα είναι τα στείρα ζώα , αυτά που δεν γέννησαν, «τα στέριφα» όπως τα λέει ο Θεόκριτος στα Βουκολικά του.«Στερφοπάτησε δεν έπιασε ο μάρκαλος». Κατ’ επέκταση στέρφος σημαίνει άγονος και ακαλλιέργητος.«Eίκοσι μερόνυχτα πάνω στη στέρφα γης και μόνο αγκάθια» (Οδυσ. Ελύτης). Δεν βρίσκεις αμαλαϊά στα στέρφα χωράφια. Παραπέρα. Στέρφος είναι ο άδειος, ο κενός, ο χωρίς περιεχόμενο. «Τις νύχτες στέρφες απομέναν οι αγκαλιές/τότες που σ’ έφεραν, κατσίβελε, στη μπόλια». Καββαδίας «Πούσι».

Στέρφος καιρός. Κακοκαιρία. «Στεγνόςκαι στέρφος ο καιρός και αδυσώπητος…».

Κι άρχιζαν τα όργανα. «Τη βάρισιανεμογκάστρ’». Ο λαός λέει ανεμογκάστρι την ψεύτικη - μαϊμού γκαστριά. Αυτό που η ιατρική επιστήμη ονομάζει ψευδοκύηση και οπωσδήποτε το ερμηνεύει επιστημονικά. Η γυναίκα είχε όλα τα συμπτώματα της γκαστριάς αλλά γιοκ κούτσ’κο. Το πήρε ο σιαϊτάν’ς.

Άρχιζε το τετραβάγγελο, συνήθως η πεθερα. «Την είχα δει ιγώ. Μούργκα πούναι, τι περιμέν’ς;». Και δόστου παρακάτω. «Τέτοια τραβαζίκα είναι. Πού να πιάσ’ πιδί. Στραβώθ’κα κι γω και ο μακαρίτ’ς ο άντρας μ’ και τ’ν δεχτήκαμαν νύφ’. Έπρεπε να πάρω μια τζιουμανίκα… Γκαβωθήκαμαν ντιπ κατά ντιπ. » «Δεν πιάν’ ο μαρκάλος σ’ αυτήν. Κάθιτι και μουτζουκλαίει. Πάει χαμένο εκείνο το μουλαϊνκο το δ’κό μ’». Μερικά από όσα άκουγε. Κι ακόμα η «άκληρη» γυναίκα, η γυναίκα που είχε την ατυχία να μην τεκνοποιήσει, ήταν η άτεκνη, η στέρφα, η στείρα, η μαρμάρω, η αχαΐρευτη, η ανεπρόκοπη και πάει λέγοντας…

Θεραπεία για την «ατυχία» της, δεν υπήρχε. Πίστευε, όμως, πως κάτι μπορεί να γίνει με το πρόβλημά της. Και κατέφευγε στα όποια ερασιτεχνικά θεραπευτικά μέσα…

Και δόστου ματζούνια, να χαϊμαλιά. Είχαν καλή δουλειά οι ριχτολόγοι, οι κομπογιανίτες και οι κάθε λογής τσαρλατάνοι… Mάτιασμα-ξεμάτιασμα, διώξιμο και αποδιώξιμο των δαιμονικών. Έρχεται το σερκό.

Τελικό βήμα, τελευταία προσπάθεια το διάβασμα στην εκκλησία. Ευχές , λειτουργίες, ευχέλαια και τάματα.

Κάπως έτσι σαν το δημοτικό τραγούδι. "Τάξε μανούλα 'μ τάματα, σ' όλα τα μοναστήρια../τάξε κερί στον ΄Αιλιά, φλουριά στην άγια Λαύρα…»

Χρήστος Α. Τούμπουρος

Αλλοδαπός προσπάθησε να βιάσει… άλογο στο Πήλιο

Ξεπερνά ακόμη και την πλέον νοσηρή φαντασία η επώνυμη καταγγελία που έγινε χθες και αφορά σε ένα απίστευτο περιστατικό κακοποίησης ζώου, με αρνητικό πρωταγωνιστή έναν αλλοδαπό και θύμα ένα άλογο.

Την επώνυμη καταγγελία έκανε ο επιχειρηματίας Γιώργος Καρυοφύλλης, ο οποίος μετέβη χθες στο Αστυνομικό Τμήμα και έκανε επίσημη αναφορά.

Σύμφωνα με τα όσα κατήγγειλε πριν από δύο ημέρες, ένας αλλοδαπός που εργάζεται πιθανότατα σε αγροτικές εργασίες σε περιοχή του Κεντρικού Πηλίου, μετέβη στο κτήμα που διατηρεί ο κ. Καρυοφύλλης στην παραλία των Κάτω Λεχωνίων και αποπειράθηκε να βιάσει μία θηλυκή φοράδα!

Ο επιχειρηματίας στο κτήμα του φιλοξενεί για λογαριασμό φίλου του πέντε άλογα. Ένα από αυτά, σύμφωνα με τον ίδιο, παραλίγο να πέσει θύμα… σεξουαλικής κακοποίησης.

«Το έριξε κάτω, του έδεσε τα μπρος με τα πίσω πόδια (παστούρωμα) και άρχισε τις περιπτύξεις.

Ευτυχώς εκείνη την ώρα επέστρεφε ο ιδιοκτήτης και δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει την εμετική πράξη του. Τον κυνηγήσαμε αλλά χάθηκε….», περιέγραψε ο κ. Καριοφύλλης, σ’ ανάρτηση που έκανε στα social media, λίγο πριν μεταβεί στην Αστυνομία για να καταγγείλει το πρωτοφανές συμβάν.

Το σοκ για τον ίδιο και τον φίλο του ήταν μεγάλο, καθώς δεν μπορούσαν να πιστέψουν αυτό που έβλεπαν να εκτυλίσσεται μπροστά στα μάτια τους.

Αυτό που περιμένουν τώρα είναι να συλληφθεί ο φερόμενος ως δράστης, τα χαρακτηριστικά του οποίου ο κ. Καρυοφύλλης περιέγραψε στην Αστυνομία, προκειμένου να βοηθήσει στις αρχές να φτάσουν στα ίχνη του μία ώρα γρηγορότερα.

Πηγή: taxydromos.gr

https://agronewsbomb.gr/

Με την πρέπουσα μεγαλοπρέπεια τελέστηκαν οι εκδηλώσεις μνήμης, «ΣΕΛΤΣΟ 2023». ΦΩΤΟ-ΒΙΝΤΕΟ

      ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΑ ΠΗΓΙΩΤΩΝ ΑΡΤΑΣ . 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 

   ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΜΝΗΜΗΣ  «ΣΕΛΤΣΟ 2023» 

     Την Τετάρτη  23-8-2023 στην Ιερά Μονή Σέλτσου στις Πηγές ΄Αρτας της Κοιλάδας του Αχελώου- Ιστορική έδρα του Δήμου Γ. Καραϊσκάκη, μέσα σε κλίμα συγκίνησης και σεβασμού της ιστορικής μνήμης, με μεγάλη προσέλευση προσκυνητών κορυφώθηκαν οι εκδηλώσεις «ΣΕΛΤΣΟ 2023» που διοργανώθηκαν από την Αντιπεριφέρεια ΄Αρτας τον Δήμο Γ. Καραϊσκάκη και την Αδελφότητα Πηγιωτών Άρτας. Η τελετή Μνήμης της θυσίας των Σουλιωτών γίνεται κάθε χρόνο στις 23 Αυγούστου, ημέρα που γιορτάζει  το Μοναστήρι της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, σ' ένα μαγευτικό τοπίο που δεσπόζει το καθολικό της Ιεράς Μονής και τα προσφάτως αναστηλωμένα κελιά της Αποτελεί την ελάχιστη υποχρέωση απόδοσης φόρου τιμής στους Ήρωες1250  Σουλιώτες και Ραδοβιζινούς που έπεσαν εκεί…..   

   Την παραμονή 22 Αυγούστου  με την συμμετοχή μεγάλου αριθμού  νέων και  παιδιών  του χωριού μας έγινε αγώνας Θυσίας και Λαμπαδηδρομία.  Ακολούθησε η απονομή των επάθλων στους νικητές και συμμετέχοντες σε αυτές και χορευτικό δρώμενο του Συλλόγου Διασέλου.

      Στις 23 Αυγούστου 2023 το πρωί, στον Ιερό  χώρο της Μονής πραγματοποιήθηκε ο Επίσημος εορτασμός και εκδηλώσεις μνήμης της Θυσίας των Σουλιωτών παρουσία   επισήμων εκπροσώπων Θρησκευτικών  Πολιτικών και Στρατιωτικών Αρχών  εκπροσώπων  Πολιτιστικών Συλλόγων εκπρόσωποι φορέων  και προσκυνητών. Την  όλη  εκδήλωση κάλυψε το τηλεοπτικό δίκτυο ART TV

      Μετά την τέλεση Θείας Λειτουργίας έγινε  ο αγιασμός, επιμνημόσυνη δέηση, και κατάθεση στεφάνων απο τους επισήμους και  εκπροσώπους   φορέων και Αρχών. Τον συντονισμό της εκδήλωσης και του τελετουργικού  είχε ο κ. Γεώργιος Κουρτέσας Δημοτικός Σύμβουλος και τ. Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου- Αντιπρόεδρος της Ομοσπονδίας Ραδοβιζινών.

    Το Καλωσόρισμα έγινε από τον  δήμαρχο του Δήμου Γ. Καραϊσκάκη, Περικλή Μίγδο.   Ακολούθησε χαιρετισμός βουλευτή Άρτας-τ.υφυπουργού   κ.  Γιώργου Στύλιου. Επίσης  του Περιφερειάρχη Ηπείρου κ. Αλέξανδρου Καχριμάνη   Στο σύντομο χαιρετισμό του εκτός των άλλων ανέφερε για τα έργα στο Σέλτσο και την περιοχή μας. Με ικανοποίηση ακούσαμε  και την πρόθεσή του να  προχωρήσει  την αναστήλωση της Γέφυρας Κοράκου με πρωτοβουλία της Περιφέρειας Ηπείρου.  

      Ακολούθησε ο χαιρετισμός του Προέδρου της Αδελφότητας Πηγιωτών ΄Αρτας κ.Χρήστου Καπερώνη τόνισε της σημασία της ιστορικότητας του Σέλτσου και τις ενέργειες όλων των φορέων και προσώπων  για την περαιτέρω ανάδειξη αυτού του μοναδικού  Θρησκευτικού και Ιστορικού μνημείου. Η   έκδοση  Προεδρικού διατάγματος  πέρυσι για την καθιέρωση της 23ης Αυγούστου ως  Επίσημη εορτή του δήμου Γ.Καραισκάκη και ημέρας μνήμης του Ολοκαυτώματος των Σουλιωτών, άνοιξε πλέον νέα σελίδα για το Σέλτσο. 

 Επιτέλους με δικαιωματικό τρόπο παίρνει τη θέση που του αξίζει στις σελίδες δόξας των αγώνων του Ελληνικού έθνους, δίπλα στο Κούγκι στο Ζάλογγο στο Μεσολόγγι και στο Αρκάδι ,την Αραπίτσα της Νάουσας.     

   Στη συνέχεια έγινε απονομή  Πλακέτας -απεικονίζουσα την Ι.Μονή Σέλτσου-  στον Περιφερειάρχη Ηπείρου  κ. Αλέξανδρο Καχριμάνη  από τον Πρόεδρο της Αδελφότητας Πηγιωτών για την προσφορά του στην διάσωση –αναστήλωση και ανάδειξη της Ι.Μονής Σέλτσουμε την Ι.Μ.Σέλτσου των οδικών έργων πρόσβασης στη Μονή. Ειναι το ελάχιστο μπροστά στη μεγάλη προσφορά του.Βρήκε το 2012 ένα σωρό ερειπίων με χωματόδρομο και μας παρέδωσε ένα στολίδι.Να τονίσουμε ότι είναι η δεύτερη Πλακέτα του Σέλτσου  που απονέμει η Αδελφότητα σε τιμώμενο πρόσωπο, μετά τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας κ. Παυλόπουλο το 2016.

     Χαιρετισμό έκανε και ο Προέδρος της Πανηπειρωτικής Συνομοσπονδίας- κ. Μάκης Κιάμος Σουλιώτης και ο ίδιος στην καταγωγή,  ενώ  η  καθιερωμένη ανάγνωση ΄΄ ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ  ΕΞΟΔΟΥ ΤΟΥ ΣΕΛΤΣΟΥ΄΄ του πολέμαρχου Λ. Κουτσονίκα (ήταν 4 ετών στο Σέλτσο τον Απρίλιο του  1804)   έγινε από τομ κ. Γεώργιο Κουρτέσα και  συγκίνησε όλους  τους παρισταμένους.. 

    Τον πανηγυρικό της ημέρας εκφώνησε η  συγχωριανή μας κ. Τζένη Κοίλια –Ταπρατζή επικεφαλης της μείζονος Αντιπολίτευσης Δήμου Αρταίων,τ.Περιφερειακή Σύμβουλος. Με μια εξαιρετική μεστή - κατανοητή και τεκμηριωμένη  ομιλία  άγγιξε  και συγκίνησε βαθιά  όλους τους παρισταμένους,  εισπράττοντας πολλαπλά συγχαρητήρια. Μετά το πέρας της εκδήλωσης από τον Σύλλογο Γυναικών ΛΕΝΩ ΜΠΟΤΣΑΡΗ μοιράστηκαν στους παρισταμένους γλυκίσματα.

    Ευχαριστούμε θερμά όσους βοήθησαν να διοργανωθούν οι φετινές εορτές. Κατ αρχάς τους συνδιοργανωτές-χορηγούς των εκδηλώσεων ΄ΣΕΛΤΣΟ 2023΄΄ ήτοι την Περιφερειακή Ενότητα Άρτας και τον Αντιπεριφερειάρχη Βασίλη Ψαθά, τον Δήμο Γ.Καραισκάκη και τον δήμαρχο Περικλή Μίγδο, καθώς και τις Αστυνομικές Αρχές και   προσωπικό του ΕΚΑΒ για την λήψη μέτρων σε όλες τις εκδηλώσεις και τον τηλεοπτικό σταθμό ART TV ΓΚΑΝΙΑΤΣΑΣ Α.Ε για την κάλυψη των εκδηλώσεων και τα  τηλεοπτικά αφιερώματα στο πλαίσιο  του εορτασμού της μνήμης των Σουλιωτών. 

     Θέλουμε επίσης να εκφράσουμε την ικανοποίησή μας για την συνεργασία στη διοργάνωση των εκδηλώσεων με τον δήμο Γ. Καραϊσκάκη και τους υπαλλήλους του,  παρά τις δυσκολίες που υπήρχαν σε προσωπικό και μέσα. Ιδιαίτερα τον Αντιδήμαρχοκ. Νίκο Κουφούλη τον δημοτικό σύμβουλο κ.Αιμίλιο Αντωνάκη ,τον Πρόεδρο της τοπικής Κοινότητας Πηγών κ.Κων/νο Καρακώστα , Επίσης τον  κ.Γιώργο Κουρτέσα και τον  συγχωριανό μας κ.Γιώργο Οικονόμου για τον συντονισμό των εκδηλώσεων, και τον συμπατριώτη μας Αντώνη Κοσσυβάκη  στέλεχος του Ευρωπαικού Κοινοβουλίου  για την προβολή των εκδηλώσεων  μέσω των Μ.Μ.Ε. Ξεχωριστά,  τα μέλη του Δ.Σ της Αδελφότητας, τους αφανείς συγχωριανούς μας, την νεολαία και τα παιδιά του χωριού, για την εθελοντική προσφορά στις εκδηλώσεις  Μία  συνεχή προσφορά και στήριξη  που μας δίνει δύναμη να συνεχίσουμε το έργο μας. Ας βοηθήσουμε όλοι μαζί γίνουν οι εκδηλώσεις αυτές σημείο αναφοράς για τα πολιτιστικά δρώμενα της Ηπείρου.

   Ευελπιστούμε ότι από την επόμενη χρονιά,. οι εκδηλώσεις αυτές θα αναβαθμιστούν σεε επίπεδο Περιφέρειας όπως προβλέπεται από το Προεδρικό διάταγμα.39/2022. ΦΕΚ 104/Α/27-5-2022.  Να τονίσουμε τις ενέργειες της Αδελφότητας Πηγιωτών Αρτας στην καθιέρωσή της, μετά  και την   καθιέρωση  της Τ.Κ.Πηγών ως Ιστορική έδρα του δήμου Γ. Καραϊσκάκη το 2010 με τον ΄΄ Καλλικράτη ΄΄.

    Δύο μοναδικές τιμητικές προσφορές της Αδελφότητας   στο χωριό μας, για τις οποίες αισθανόμαστε ιδιαίτερη ικανοποίηση  αφού αποτελούν την ΄΄προίκα΄΄ του χωριού μας, δικαίωση των προσπαθειών μας και επιτυχία των  στόχων του Συλλόγου μας , διαχρονικά. 

Γιώργος Ζυγούρης (Μαζί για τον πολίτη – Δήμος Ζηρού) – Ένα ψηφοδέλτιο με 160 άτομα υποψήφιους

Ελάχιστα εικοσιτετράωρα απέμειναν μέχρι οι υποψήφιοι της τοπικής αυτοδιοίκησης πρώτου και δεύτερου βαθμού καταθέσουν τα ψηφοδέλτια με τα οποία θα συμμετέχουν στις εκλογές της 8ης Οκτωβρίου.

Στον δήμο Ζηρού ο υποψήφιος δήμαρχος και επικεφαλής του συνδυασμού ”Μαζί για τον πολίτη” Γιώργος Ζυγούρης συνεχίζει να παρουσιάζει καθημερινά και νέους υποψήφιους τοπικούς και δημοτικούς συμβούλους που θα διεκδικήσουν την ψήφο των δημοτών σε αυτές τις εκλογές.

Ο ίδιος κρατά χαμηλούς τόνους γιατί είναι ένας από τους ανθρώπους που θέλουν να μιλούν με πράξεις και όχι με λόγια του αέρα.

Έτσι σύμφωνα με πληροφορίες του Onprevezanews.gr στις 31η Αυγούστου ο υποψήφιος δήμαρχος Ζηρού θα καταθέσει περίπου 160 υποψήφιους για τις κοινότητες και τον δήμο, που θα τον πλαισιώσουν στο ψηφοδέλτιο ”Μαζί για τον πολίτη – Δήμος Ζηρού).

https://onprevezanews.gr/

«Μωρό μου είσαι όργιο, σαν τον Άγιο Γεώργιο».Τελειώνουν τα πανηγύρια. Ένας επίκαιρος προβληματισμός.

Γράφει ο Χρήστος A. Τούμπουρος

Κι αφού απολαύσαμε την άγρια και μοναδική -δεν θέλω αντιρρήσεις- φύση των Τζουμέρκων, όλο τον Αύγουστο, συμμετείχαμε σε πλείστα πανηγύρια, αμπδήσαμε σαν τα αγριοκάτσικα, μπλατσιαρίσαμε στον Άραχθο και ήπιαμε, κατά τα λεγόμενα συζύγων, τόσα τσίπουρα -«ολόκληρο τον Βόσπορο»-, επανήλθαμε στο άστυ, για να συνεχίσουμε … τον αγώνα. Κι όμως! Στεκόμαστε εκεί και αναπιανόμαστε ή μάλλον πραγματοποιούμε ένα είδος απολογισμού, «τι είδαμε, τι ακούσαμε, τι μας έκανε εντύπωση, τι θα μολογάμε και σε τι θα προβληματιστούμε». Μεγάλος σιουμπές. Όσα κακώς καμωμένα, να τα διορθώσουμε ταχιά. Γιατί εκεί στο Τζουμέρκο, όσο κι αν προσπαθούν πολλοί να φυτέψουν τα βλίτα τους, εμείς δεν θα γίνουμε βλιτοφάγοι. Γνωρίζουμε πολύ καλά πως το Τζουμέρκο κρατάει στον κόρφο του μια αγνή και ατόφια παράδοση. Να την αλλάξουμε ή τέλος πάντων να τη διασύρουμε, λιγάκι –τοσοδούλι, είναι κομμάτι δύσκολο. 

Σ’ όλους τους καλοκαιρινούς μήνες, εκεί στα Τζουμέρκα, κυριαρχούν τα πανηγύρια. Το πανηγύρι του ΆιΛιός, της Αγίας Παρασκευής, της Παναγίας και πάει λέγοντας. Και είναι αλήθεια πως άλλα γίνονται «μνημονικά ξωκλήσια», αφού σ’ αυτά -με χορό και με τραγούδι- αποτυπώνονται ο καημός, η ψυχή, τα βάσανα, η φτώχεια, ο αγώνας, η προκοπή, οι σχέσεις, οι χαρές και οι λύπες… Κι όλα αυτά συνυπάρχουν μαζί με την ηπειρώτικη ψυχή στα πανηγύρια και συμφύρονται σε μια μαγική σκηνή με πρωταγωνιστές όλους και μάγους τους μουσικούς μας, που απλόχερα, όλο το βράδυ μας κερνούν τη μουσική τους, φωτίζοντας κάθε κρυφή κι αθέατη γωνιά της παραδοσιακής ηπειρώτικης πανδαισίας. Χίλιων λογιών μουσικές, χίλιων εικόνων πινελιές. 

Τελευταία, όμως, ανέκυψαν και τα «εμπορικώς αλωμένα» πανηγύρια. Και, δυστυχώς η μορφή αυτή του «πανηγυριού» βαδίζει προς την καθολικότητα. Ηλεκτρική κιθάρα, αρμόνιο, ντραμς συνυπάρχουν με το κλαρίνο και το βιολί και συν-«δημιουργείται» ένα ηχητικό άκουσμα απροσδιόριστης προέλευσης, εξ ου και ο τίτλος «σκυλάδικο» που, ομολογουμένως, ηχητικώς συγκρινόμενα, το γαύγισμα του σκύλου αγγίζει τη Συμφωνία του Μπετόβεν. Δε μιλάμε για το περιεχόμενο των τραγουδιών. Εδώ πρόκειται για στοιχειωμένη παρακμή. «Από κορμί είμαι η best/Κι από προσόντα είμαι first/Μ’ αυτό στους άντρες κάνω test/Για να διαλέξω./Μπες όπως όλοι στη γραμμή/Άσε τα μα, τα μου, τα μη/Πέρνα λοιπόν τη δοκιμή/Και ίσως σε επιλέξω». 

Είναι αλήθεια πως τα μάτια της γυναίκας επαινέθηκαν ιδιαίτερα από τη λαϊκή μούσα. Τα μάτια «είναι το θέλγητρο της γυναίκας, που τραγουδήθηκε περισσότερο από κάθε άλλο. Χίλια επίθετα έχουν βρεθεί για να παινέσουν τα μάτια από τον λαϊκό τραγουδιστή. Η δόξα των ματιών οφείλεται κυρίως στο ρόλο που έχουν στον έρωτα. Η αγάπη αντανακλάται στα μάτια, βρίσκει σημείο αναφοράς στα μάτια, πιάνεται από τα μάτια και φτάνει στα χείλη. Τέλος εγκαθίσταται στην καρδιά. Είναι δηλαδή ο καθρέπτης της ψυχής στην ικανότητά του να πιάνει την αγάπη, όπως λέει και το τραγούδι:

«Εμπάτε αγόρια στο χορό κορίτσια στα τραγούδια,/Να δείτε και να μάθετε πώς πιάνεται η αγάπη./ Από τα μάτια πιάνεται, στα χείλη κατεβαίνει/Κι από τα χείλη στην καρδιά ριζώνει και δε βγαίνει». 

Να δούμε και τα -δε φταίνε τίποτε τα ζωντανά- "σκυλοτράγουδα". «Τα ματάκια σου με καίνε/ γιατί είσαι μανεκένε./ Όσα και να λεν’ οι άλλοι/εγώ τ’ ακούω βερεσέ /Είσαι αρρώστια μου μεγάλη /σ’ ό,τι πεις θα λέω ναι».

Κι αφού ανοίγονται οι σαμπάνιες και χαιρετά γκορδωμένος/η «ο, η αοιδός» συνεχίζεται το τζέρτζελο με την εξομολόγηση του «πάσχοντος» προς τη συνοδό του: «Μωρό μου είσαι όργιο, σαν τον Άγιο Γεώργιο». Κι αν τυχόν δεν ανταποκρίνεται «το μωρό» στην πρότασή του, η κομπανία έχει τη λύση. Ακολουθεί το άσμα που εμπεριέχει το ερώτημα: «μ’ αγαπάς ή τσάμπα πίνω;» στο άκουσμα του οποίου πολλαπλασιάζονται οι σαμπάνιες και τα λουλούδια. Κι όλα αυτά δημιουργούν μια ατμόσφαιρα, -ηχητικά εφέ, διάφορα τραμπατρουμποειδή ακούσματα, κόρνες, τσικνισμένος καπνός από τα ψησίματα κλπ.,κλπ.- που συνθέτουν υποδειγματικά το γεγονός που τιτλοφορείται: «Της πανηγύρεως ο βιασμός». 

Όπως ήρθαν πλέον τα πράγματα η σιωπή δεν είναι «χρυσός»• είναι «λίβανος και σμύρνα». Διότι η σιωπή μπορεί να ερμηνευθεί σαν αποδοχή ή συναίνεση: «ο σιωπών δοκεί συναινείν», (όποιος σιωπά φαίνεται ότι συναινεί). Ας το καταλάβουν οι ιθύνοντες, μέλη Πολιτιστικών Σωματείων, Δήμαρχοι και Δημοτικοί Σύμβουλοι. ( Δυστυχώς υπάρχουν και περιπτώσεις που επιδοτούνται αυτά τα «εμπορικά κατασκευάσματα» που αλώνουν κάθε έννοια πανηγυριού). Αν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση τα δημοτικά τραγούδια της αγάπης θα εξοβελιστούν και αντί να τραγουδάμε «έβγα στο παραθύρι κρυφά απ’ τη μάνα σου/ και κάνε πως ποτίζεις τη μαντζουράνα σου» θα «σκυλογαυγίζουμε» το άσμα: «Αν θέλεις να ανοίξουν της καρδούλας μου οι πόρτες,/βγάλε όλα τα ρούχα σου κι έλα με τις μπότες». 

Στο χέρι μας είναι. 

Απόσπασμα απο το βιβλίο του χρήστου Τούμπουρου

(Σελ.233-235)

Με το Νίκο Καλαντζή ο Κ. Μάρης και η «Δημοτική Αναγέννηση» στο Δήμο Ζηρού

Με την παράταξη του Νίκου Καλαντζή συμπορεύεται στο Δήμο Ζηρού ο επικεφαλής της  «Δημοτικής Αναγέννησης» Κωνσταντίνος Μάρης.

Η συμπόρευση αυτή ενδυναμώνει την παράταξη του σημερινού δημάρχου η οποία δείχνει πιο ενισχυμένη από κάθε άλλη φορά.

Ο Κωνσταντίνος Μάρης σε δήλωσή του αναφέρει: «Έπειτα από ώριμη σκέψη και προτάσσοντας το συμφέρον του τόπου και των συνδημοτών το οποίο υπηρετώ απαρέγκλιτα και αταλάντευτα επί πολλά χρόνια, εγώ και τα μέλη της παράταξή μου, «Δημοτική Αναγέννηση Αγάπη για τον τόπο μου» αποφασίσαμε στις επερχόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές να στηρίξουμε την υποψηφιότητα του Δημάρχου και εκ νέου υποψήφιου  κ. Νικόλαου Καλαντζή.

Η απόφαση λήφθηκε αξιολογώντας όλες τις παραμέτρους και αφουγκραζόμενοι την ανάγκη, αλλά και το ενδιαφέρον των συνδημοτών μας για διαρκή εξέλιξη και ανάπτυξη της πόλης και του τόπου μας.

Προσωπικά θεωρώ ότι μπορώ να συμβάλλω στη βελτίωση της καθημερινότητας των συμπολιτών και να βοηθήσω με την εμπειρία και τις γνώσεις μου στο να δοθούν οριστικές λύσεις στα προβλήματα του Δήμου μας. Για τους παραπάνω λόγους κάνω γνωστή τη συμμετοχή μου στο ψηφοδέλτιο του Δημάρχου κ. Νίκου Καλαντζή, υποσχόμενος για ένα πράγμα: να τιμήσω την ψήφο των συνδημοτών μου.

Ευχαριστώ από καρδιάς όλους όσοι πιστεύουν στο πρόσωπό μου, με τιμούν με την ψήφο τους και στηρίζουν την προσπάθειά μας και δεσμεύομαι ότι θα συνεχίσω να είμαι δυναμικά δίπλα τους, ενώνοντας τις δυνάμεις με τον Δήμαρχο Νικόλαο Καλαντζή, έναν άνθρωπο με σχέδιο, γνώση και όραμα για τον τόπο, για ν’ αγωνιστούμε από κοινού για ένα καλύτερο μέλλον». 

https://www.epiruspost.gr/

Πληρώνουμε τον κούκο… αηδόνι, μέχρι 10 ευρώ για ένα σουβλάκι

Όργιο κερδοσκοπίας στην αγορά, υπάρχει άραγε κυβέρνηση και ελεγκτικός μηχανισμός;

Ο καιρός που κάποιος έδινε 4-4,5 ευρώ για δύο τυλιχτά και χόρταινε την πείνα του φαίνεται πως έχει περάσει ανεπιστρεπτί, καθώς οι τιμές ενός από τα πιο κλασικά ελληνικά εδέσματα έχουν πάρει για τα καλά την ανιούσα.

Σήμερα, η τιμή για ένα τυλιχτό στις περισσότερες περιπτώσεις ξεκινάει από τα 3 ευρώ, ενώ στο κέντρο της Αθήνας έχει φτάσει να κοστίζει ακόμη και 5,50 ευρώ.

Παρά την ιλιγγιώδη αύξηση στην τιμή, σύμφωνα με καταστηματάρχες που μίλησαν στην κάμερα του Mega, η ζήτηση και φέτος το καλοκαίρι ήταν ιδιαίτερα αυξημένη, καθώς για τους τουρίστες από το μενού μιας επίσκεψη στην Ελλάδα δεν μπορεί να λείπει με τίποτα το αγαπημένο ελληνικό έδεσμα.

Οι τιμές στα νησιά

Και στα νησιά οι τιμές είναι κάτι παραπάνω από τσουχτερές. Στη Μύκονο κάποιος θα πρέπει να πληρώσει για ένα τυλιχτό μέχρι και 9,40 ευρώ, στη Σαντορίνη 6,50 ευρώ και στη Πάρο 4,10 ευρώ. Στην Ύδρα η τιμή του τυλιχτού φτάνει και τα 4 ευρώ, ενώ στα Χανιά τα 3,90 ευρώ και στη Κέρκυρα τα 3,50 ευρώ, σύμφωνα με το ρεπορτάζ του Mega.

Οι επιχειρηματίες υποστηρίζουν πως η αύξηση στις πρώτες ύλες αναπόφευκτα ανεβάζει και την τελική τιμή του προϊόντος, ωστόσο όπως λένε, προσπαθούν να συγκρατήσουν τις τιμές και να μην μετακυλήσουν το κόστος στον πελάτη.

https://agronewsbomb.gr/

Για το Κέντρο Υγείας Φιλιππιάδας. Ανακοίνωση της Λαϊκής Συσπείρωσης Δήμου Ζηρού.

Η φανουρόπιτα.

Γράφει ο Χρήστος Α. Τούμπουρος

«Όσοι επικαλούνται τον Άγιο Φανούριον οφείλουν να λέγουν: Θεός σχωρέσ' τη μητέρα του Αγίου Φανουρίου. Θεός σχωρέσ' την». Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης στο διήγημα “Γουτού Γουπατού”

«Τέτοιο σιούστραβο που είσαι εσύ μωρέ οχτακόσιες φανουρόπιτες κι αν κάν’ς, δεν θα σ’ φανερωθεί σερκό».

Η αποκάλυψη του γαμπρού γινόταν ενίοτε στον ύπνο ή και με άλλους τρόπους στον ξύπνο, και αρκετές φορές δια της φανουρόπιτας. Γι’ αυτό οι γυναίκες στις 27 Αυγούστου έφτιαχναν η καθεμιά και από μια φανουρόπιτα, για πολλούς και ποικίλους λόγους. Οι ανύπαντρες, για να της φανερώσει τον καλό της. Ήταν το πιο δυνατό μέσον πρόβλεψης. Μετά το μάδημα της μαργαρίτας, ακολουθούσε η φανουρόπιτα.

Εμείς με συγκίνηση προφέραμε το όνομα του Αγίου Φανουρίου καθόσον τρώγαμε τη φανουρόπιτα και μπλετσκώναμε. Μέγιστη η ευγνωμοσύνη μας και την αποδίδαμε…

Κάποτε ρώτησα μια ατόφια Τζουμερκιώτισσα γιατί φτιάχνουν φανουρόπιτες κι αυτή με την Τζουμερκιώτικη λαλιά μου είπε. «Άκου να σ’ πω. Η μάνα τ’ ήταν μεγάλο ζιαβζέκ’. Δεν όρ’σε να κάν’ ποτέ τ’ς καλό. Ούτε τη θέρμη τ’ς τον Αύγουστο δεν έδινε. Μια βολά έγινε το θάμα κι την χτύπ’σε ταμπλάς μεγάλος, τ’ς ήρθε αλατζούτζουρας κι έδωσε για σ’χώρεσ’ ένα κρυμ’δό’φλο σ’ έναν διακονιάρ’. Μόνο κακίες και αφύσ’κα πράματα έκανε. Τ’ς ήρθε από χακ’ ο Μέγας Πέτρος. Σαν πέθανε-ξεβρώμ’σε ο τόπος- την έστειλε κατευθείαν στην Κόλασ’ να βραζ’ στα καζάνια σαν καμιά παλιοπράτ’να. Κι όταν πήγε ο Φανούρ’ς εκεί και ρώτ’σε τον Αρχάγγελο γιατί η μάνα τ’ βράζ’ εκεί πήρε την απάντηση. Πού να τ’ν έβαζα. Αυτή δεν έκανε κανένα καλό. Γ’ναίκα συμφορά ήταν. Παρακάλεσε να ρίξουν το κρομ’δόφ’λο μέσα, κι αν την βαστάξ’ να τ’ν σηκώσουν επάνω, να σωθεί. Αυτό κι έγινε. Έριξαν το κρομ’δόφ’λο και πω, πω τι θάμα! Ανέβ’κε στο χείλ’ απ’ το καζάν’ πιασμένη απ’ το κρομ’δόφ’λο η μάνα τ’ μαζί με άλλες τρεις γ’ναίκες. Η μάνα τ’ τότε τους έδωσε μια σπρωξιά και τ’ς καταβύθ’σε στο καζάν’. Αχάριστ’ πιδάκι μ’ ντιπ κατά ντιπ. Σουργούν’ τόκανε το πιδί. Κι ο Φανούρης τότε ζήτ’σε μια χάρη. Να μην πααίνουν σ’ αυτόν τίποτις, αλλά για να σ’χωρέσ’ ο Θεός τ’ μάνα τ’. Από τότις φτιάχνουν τ’ς φανουρόπ’τες».

Για τούτον ή για τον άλλο λόγο εμείς περιμέναμε να τελειώσ’ η Λειτουργία και να χιμήξουμε πάνω από τις πίτες κι αρπάζαμε όσα παραπάνω κομμάτια μπορούσαμε. Τα αρπάζαμε και ούτε που διαβλέπαμε την αγωνία των κοριτσιών (έψαχναν τον άντρα). Κάποια έψαχνε να βρει και να της φανερωθεί, αν ο άντρας της που ήταν στην ξενιτιά «είχε βρει καμιά σιακαφλώρα και τ’ν κορόιδευε ο παλιοσιατάν’ς», κάποια άλλ’ ζητούσε απάντηση -πεθερά παλιοσκυλσμέν’- αν η νύφη τ’ς είχε κανέναν μουστερή κι έβγαζε τα τζίφλια της, ενώ το γιόκας της τον έφαγε η ξενιτιά, κι αν τραβομαδιέται με τον κουμπάρο της. Υπήρξε και πεθερά που «ευλόγησε» φανουρόπιτα, για να της φανερωθεί, «αν και πότε ο γιόκας της θα ξεγκαβωθεί και θα αποδιώξ’ τ’ν νύφ’ τ’ς». Δεν ήταν της τάξης της. Για πολλούς λόγους «ευλογούνταν» η φανουρόπιτα. Αναρίθμητοι. Ήταν εποχή που κάποιος έπασχε από «κρυψαρχία», έτσι είπε η μάνα του. «Το ένα το λιόκι δεν έχει βγει. Είναι κρυμμένο». Βουρ, λοιπόν, τη φανουρόπιτα «μπας και φανερωθούν τα λιόκια τ’ και τον παντρέψουμε». Δεν τον έσωζε αυτόν τίποτε ούτε τάμα ούτε ξετάμα. Ήταν μουλαΐνκο...

Χρήστος Α. Τούμπουρος

Πώς πληγώνουμε τους γονείς μας. Ένα δυνατό κείμενο.

Οι περισσότεροι άνθρωποι αγαπούν, εκτιμούν και σέβονται τους γονείς τους. Το πρόβλημα είναι ότι αυτή η αγάπη, όσο τα χρόνια περνούν, θεωρείται δεδομένη.

Οι ενήλικες μπορούν να γίνουν πολύ σκληροί με τους γονείς τους, χωρίς καν να το αντιλαμβάνονται. Όσο οι γονείς μας μεγαλώνουν, οι φυσικές τους ανάγκες αλλάζουν, αλλά η ανάγκη τους για αγάπη και στοργή μεγαλώνει. Ας μην ξεχνάμε τα γενέθλιά τους. Ας μην βαρυγκομούμε με την ιστορία που για σαρακοστή φορά ακούμε. Ας μην τους μαλώνουμε που δεν προσέχουν και πάλι κρύωσαν. Ας τους δώσουμε κανένα φιλί παραπάνω, κι ας μεγαλώσαμε…

Δεν τους παίρνουμε συχνά τηλέφωνο

Ο χρόνος τρέχει και μας προσπερνά κι εμείς τον κυνηγάμε. Συχνά, συνειδητοποιεί κανείς ότι έχουν περάσει δυο, τρεις εβδομάδες απ’ την τελευταία φορά που πήρε τηλέφωνο τον μπαμπά ή τη μαμά του. Η πιο κοινή σκέψη είναι «Εντάξει. Όποτε θέλουν μπορούν να με πάρουν εκείνοι». Σίγουρα μπορούν, αλλά έχετε σκεφτεί ότι αποτελεί συναισθηματική ανάγκη για τους γονείς μας που γερνούν, να επικοινωνούμε εμείς μαζί τους;

Δεν ξέρουν το πρόγραμμα των παιδιών σας, δεν θέλουν να διακόψουν κάτι σημαντικό, δεν θέλουν να σας φορτώσουν με τα προβλήματά τους, δεν θέλουν να «ζητιανέψουν» το ενδιαφέρον σας. Θέλουν, όμως, να νοιάζεστε γι’ αυτούς. Να νοιάζεστε και να το δείχνετε, με μικρές, καθημερινές κινήσεις αγάπης. Πάρτε τηλέφωνο τους γονείς σας. Μοιραστείτε ένα καλό νέο μαζί τους, ακούστε τις συμβουλές τους (αυτές που είναι πάντα ίδιες και λέγονται με τον ακριβώς ίδιο τρόπο). Είναι ένας πολύ εύκολος τρόπος να τους δώσετε λίγη χαρά.

Ξεχνάμε τα γενέθλιά τους

Ποιος δεν θέλει να τον θυμούνται οι αγαπημένοι του άνθρωποι στα γενέθλιά του; Οι γονείς σας, χρειάζονται την προσοχή σας αυτή την ξεχωριστή για εκείνους ημέρα. Δεν είναι απαραίτητο να οργανώσετε κάποιο αλησμόνητο πάρτι-έκπληξη, ούτε να τους προσφέρετε το ακριβότερο και σπανιότερο δώρο όλων των εποχών. Μια όμορφη κάρτα, δυο ζεστά λόγια και μια τρυφερή αγκαλιά αρκούν για να τους κάνουν χαρούμενους.

Διαβεβαιώστε τους γονείς σας ότι τους θυμάστε και τους σκέφτεστε. Οι άνθρωποι όσο μεγαλώνουν, νιώθουν ότι βρίσκονται στο περιθώριο των γεγονότων και της ζωής των αγαπημένων τους. Μην επιτρέψετε στον εαυτό σας να κάνει τους γονείς του να νιώθουν παραγκωνισμένοι και μόνοι.

Τους ζητάμε λεφτά

Οι άνθρωποι που παίρνουν τηλέφωνο τους γονείς τους μόνο όταν θέλουν να τους ζητήσουν λεφτά, υπάρχουν και ζουν ανάμεσά μας. Οι γονείς δεν πρέπει να γίνονται αποδέκτες των οικονομικών προβλημάτων των ενήλικων παιδιών τους. Μπορεί τα προβλήματα να είναι μεγάλα και άλυτα και μοναδική διέξοδος της νέας οικογένειας να είναι η ενίσχυση από τους γονείς –και, αυτό, είναι μια στο τόσο, φυσικό. Η οικονομική «αφαίμαξη» των ηλικιωμένων ανθρώπων είναι, όμως, στάση ζωής απορριπτέα.

Όσο μεγαλώνουν οι άνθρωποι, μεγαλώνει και η ανάγκη τους για ασφάλεια.Χρειάζονται οικονομικές δικλείδες ασφαλείας, που θα τους εγγυηθούν ομαλά γηρατειά, με γαλήνη και αυτάρκεια. Δεν είναι δίκαιο οι οικονομίες μια ζωής να γίνονται λεφτά «δανεικά κι αγύριστα».

Δεν τους βοηθάμε όταν το χρειάζονται

Ίσως είπατε και ξαναείπατε στη μαμά σας «Πάρε με τηλέφωνο για ό,τι χρειαστείς!». Κι όμως εκείνη δεν σας πήρε ποτέ για να σας ζητήσει κάτι. Πιθανότατα, διστάζει να σας απασχολήσει με τα προβλήματά της ή δεν είναι σίγουρη για τον αυθορμητισμό και την ειλικρίνειά σας.

Πάρτε πρωτοβουλίες και κάντε προτάσεις. Ρίξτε μια ματιά στο σπίτι των γονιών σας, αφιερώστε λίγο χρόνο και σκεφτείτε τη ζωή και τις ανάγκες τους. Σίγουρα θα μπορέσετε να σκεφτείτε κάτι που χρειάζονται ή κάτι που θα διευκόλυνε τη ζωή τους ή, ακόμη, κάτι που θα τους έκανε να χαμογελάσουν.

Δεν τους καλούμε στις οικογενειακές συγκεντρώσεις

Δεν χρειάζεται να καλείτε τους γονείς σας σε κάθε συνάθροιση που οργανώνετε στο σπίτι σας. Όταν πρόκειται όμως για events σημαντικά, απ’ αυτά που στο σπίτι μας έρχονται όλοι οι φίλοι και οι γείτονες, το να λείπουν οι γονείς μας επειδή η ηλικία τους δεν ταιριάζει στο σκηνικό της γιορτής μας είναι άδικο.

Αφήστε τους γονείς να λάβουν μέρος στα παιδικά πάρτι των παιδιών, στα χριστουγεννιάτικα ρεβεγιόν και στις βραδιές των εκλογικών αναμετρήσεων. Επιτρέψτε τους να έχουν μια θέση στην κοινωνική σας ζωή – δεν το έχουν απλά ανάγκη, το έχουν κερδίσει με τις αμέτρητες ώρες φροντίδας που σας χάρισαν.

Οι ρόλοι, τελικά, αντιστρέφονται (;)

Συνήθως, μεγαλώνοντας, μεγαλώνει κι η απόστασή μας απ’ τους γεννήτορές μας. Κάποτε, τρυπώναμε στο κρεβάτι τους τα πρωινά για αγκαλιές, κλαίγαμε στην αγκαλιά τους και μας έφτιαχναν το αγαπημένο μας φαγητό όταν ήμασταν άρρωστοι.

Τώρα, που είναι κάπως γερασμένοι, πιο μόνοι, πιο σκυφτοί και πιο ευσυγκίνητοι,μήπως είναι η δική μας σειρά να τους πούμε: “Να σου δώσω ένα φιλάκι, να περάσει;”

viralgreece.eu