Μαμά, μπορώ να κοιμηθώ στο σπίτι της γιαγιάς σήμερα;…

Ημέρα της γιαγιάς χθες, γιόρταζαν οι άνθρωποι που περνάνε από τα χέρια τους, δυο και τρεις γενιές

Μαμά, μπορώ να κοιμηθώ στο σπίτι της γιαγιάς σήμερα;…

Άκουσα το πρωί στο λεωφορείο και όταν πια κατάφερα να γυρίσω για να δω ποιο παιδί κατάφερε να με κάνει να επιστρέψω στο παρελθόν μου με μια μόνο πρόταση…είχε πια απομακρυνθεί.

Ταξίδεψα μακριά…
Πότε πέρασε ο καιρός και μας μετέτρεψε σε ενήλικες με τόσο βαρετές προτεραιότητες;

Παλεύουμε κάθε μέρα για κάτι που ούτε εμείς γνωρίζουμε αν είναι πραγματικά αυτό που θέλουμε.
Όταν στην πραγματικότητα, το σπίτι της γιαγιάς είναι αυτό που χρειαζόμαστε όλοι για να νιώσουμε ευτυχισμένοι.

Το σπίτι της γιαγιάς είναι εκεί που οι δείκτες του ρολογιού κάνουν διακοπές μαζί μας και ξοδεύουν τα λεπτά τους αναμένοντάς τα χωρίς βιασύνη.

Το σπίτι της γιαγιάς είναι εκεί που μια απλή μακαρονάδα και το χειροποίητο ψωμί αποκτούν καινούριες γεύσεις, πεντανόστιμα…

Το σπίτι της γιαγιάς είναι εκεί που ένα αθώο απόγευμα μπορεί να κρατήσει για μια αιωνιότητα παιχνιδιών και φαντασίας.

Το σπίτι της γιαγιάς είναι εκεί που τα ντουλάπια κρύβουν παλιά ρούχα και μυστήρια εργαλεία.

Το σπίτι της γιαγιάς είναι εκεί που τα κλειστά κουτιά μετατρέπονται σε μπαούλα με μυστικούς θησαυρούς, έτοιμους να αποκαλυφθούν.

Το σπίτι της γιαγιάς είναι το μέρος όπου τα παιχνίδια σπάνια έρχονται έτοιμα, συνήθως εφευρίσκονται στο λεπτό.

Στο σπίτι της γιαγιάς, όλα, μυστηριωδώς, είναι δυνατά, γίνονται πράγματα μαγικά και όλα αυτά χωρίς καμιά ανησυχία.

Το σπίτι της γιαγιάς είναι εκεί που βρίσκουμε απομεινάρια της παιδικότητας των γονιών μας και του ξεκινήματος της δικής μας ζωής.

Το σπίτι της γιαγιάς, το μέσα του, είναι η διεύθυνση της βαθύτερης τρυφερότητάς μας, εκεί που όλα επιτρέπονται.

Αυτή η πολυτέλεια δεν μου ανήκει πια – δυστυχώς – θα ζει μαζί μου μόνο στις αναμνήσεις μου.

Ακόμη κι έτσι, αν μπορούσα να κάνω μια παραγγελία τώρα…οποιαδήποτε από όλες τις παραγγελίες του κόσμου, θα παράγγελνα το ίδιο πράγμα…

Μπορώ να κοιμηθώ στο σπίτι της γιαγιάς σήμερα;

Saulo Subirá – 2015
Eduardo and Chronicles
Μετάφραση – Επιμέλεια: Γεωργιάδου Γεωργία

https://viralgreece.eu

Ο μπάρμπα Παναγιώτης με τις γίδες του - Η ζωή στο χωριό. ΒΙΝΤΕΟ

Η φτωχοποίηση των νοικοκυριών έχει πολλές παραμέτρους. Οι γεροντότεροι που έζησαν δύσκολα χρόνια, έχουν πολλά να μας πουν. 

Στον τελευταίο του επίγειο παράδεισο, εδώ που τα λιγοστά ζώα "είναι η ψυχή και η καρδιά του", νοσταλγός του δρόμου ζωής και άνδρας παλαιάς κοπής, ο αγέρωχος 80χρονος παππούς Παναγιώτης, θυμάται και μας διηγείται τη διαδρομή της ζωής του, που ήταν γεμάτη αγάπη, πόνο, φτώχεια και ασταμάτητη εργασία.

Βίντεο: Ανδρέας Κουτσοθανάσης

Δυναμική επιστροφή για τον 6ο «Δρόμο του Γιοφυριού». Ένα διήμερο γιορτή για την Άρτα .ΦΩΤΟ

Με περισσότερες από 2.000 συμμετοχές από όλη την Ήπειρο, την Κέρκυρα, την Αιτωλοακαρνανία, την Πελοπόννησο, την Αθήνα, τη Θεσσαλία και τη Μακεδονία, ολοκληρώθηκε με επιτυχία ο 6^ος «Δρόμος του Γιοφυριού», που διοργανώθηκε από τον Δήμο Αρταίων σε συνεργασία με τον ΕΑΣ ΣΕΓΑΣ Ηπείρου και τον Σύλλογο Δρομέων Άρτας.

Με φόντο τα ιστορικά μνημεία της πόλης, αλλά και τον Αρτινό κάμπο, αθλητές και δρομείς κάλυψαν τις αποστάσεις των 21,1 χιλιομέτρων του Ημιμαραθωνίου και της Σκυταλοδρομίας, των 5 χιλιομέτρων και του περιπατητικού. Παράλληλα 800 μαθητές δημοτικών σχολείων, έτρεξαν μικρότερες αποστάσεις (300μ, 600μ και 800μ) δίνοντας ένα διαφορετικό χρώμα στον αγώνα.

Σε όλα τα αγωνίσματα του «Δρόμου του Γιοφυριού» η συμμετοχή ήταν πάρα πολύ μεγάλη, έπειτα από δύο χρόνια απουσίας λόγω της πανδημίας και με τον καιρό να είναι σύμμαχος των αθλητών, η διοργάνωση επέστρεψε δυναμικά στα αθλητικά δρώμενα της Άρτας.

Η Άρτα σήμερα γιορτάζει, καθώς πρόκειται για ένα μεγάλο αθλητικό γεγονός για την Άρτα, πρόκειται για μια διοργάνωση που δημιουργήσαμε από τον πρώτο χρόνο της δημοτικής μας θητείας και πλέον την έχουμε καταστήσει θεσμό, με πολλαπλούς στόχους, όπως είναι η ανάπτυξη του αθλητισμού στην περιοχή μας, καθώς και η ανάδειξη των Βυζαντινών μας μνημείων, των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών της Άρτας, όπως φαίνονται μέσα από τη διαδρομή που έχουμε σχεδιάσει. Η συμμετοχή φέτος ξεπέρασε κάθε προσδοκία, κάτι το οποίο δεν περιμέναμε εξαιτίας της πανδημίας και για αυτό ευχαριστούμε θερμά τον κόσμο που συμμετείχε και επισκέφτηκε την πόλη μας και συνδύασε το τριήμερο της 25^ης Μαρτίου με τον Αγώνα του Γιοφυριού μας», ανέφερε σε δηλώσεις του ο Δήμαρχος Αρταίων Χρήστος Τσιρογιάννης.

Ενώ ο Αντιδήμαρχος Αθλητισμού Νίκος Λιόντος από την πλευρά του πρόσθεσε: «Προσπαθούμε η Άρτα να γίνει το επίκεντρο μεγάλων αθλητικών εκδηλώσεων και στόχος μας ως Δημοτική Αρχή είναι να επενδύουμε στον αθλητικό τουρισμό, προβάλλοντας έτσι την περιοχή μας, τις ομορφιές της, αλλά και ενισχύοντας την τοπική οικονομία».

«Θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους όσοι συνέβαλλαν στην άρτια διεξαγωγή ενός ακόμη αγώνα, τους συμμετέχοντες, τους μαθητές των σχολείων και τους γονείς τους και όλους τους Αρτινούς που αγκάλιασαν τον αγώνα, τον αρμόδιο Αντιδήμαρχο Αθλητισμού Νίκο Λιόντο, τον τεχνικό διευθυντή Χρήστο Ζαρκάδα, τους εθελοντές για την ανιδιοτελή και πολύτιμη προσφορά τους στην διοργάνωση, την ΕΛ.ΑΣ. και την Τροχαία Άρτας για την άριστη συνεργασία, το ΕΚΑΒ, τη ΔΟΑΚ Άρτας, τις σχολές χορού Αρμόνια και GYM G, τους Αντιδημάρχους, τους συνεργάτες και τους υπαλλήλους του Δήμου, το Μ/Φ Σύλλογο «Σκουφάς», την Εφορεία Αρχαιοτήτων Άρτας, τα ΜΜΕ για την προβολή του αγώνα και όλους τους χορηγούς που στήριξαν τη διοργάνωση», πρόσθεσε ο Δήμαρχος Αρταίων Χρ. Τσιρογιάννης.

Τα αποτελέσματα των αγώνων έχουν ως εξής:

Ημιμαραθώνιος21,1 χιλιομέτρων

Άνδρες:

1. Αθανάσιος Μπαρμπαγιάννης από την Αθήνα με χρόνο 1:08:02

2. Χρήστος Παπαδογεώργος με 1:09:10

3. Αλέξανδρος Τζουμάκας με 1:09:31

Γυναίκες:

1. Νίκη Μπουκουβάλα από το Αγρίνιο με χρόνο 1:33:34

2. ΔήμητραΤσαλοκώσταμε 1:34:38

3. Θωμαή Τσίντζουρα1:41:49

Σκυταλοδρομία 21,1χλμ

Άνδρες:

1. Αρχιμήδης Καβακίδης- ΚωνσταντίνοςΧουβαρδάςμε χρόνο 1:12:47

2. Κωνσταντίνος Μπαρμούτης - Περικλής Ασπρούδης με 1:16:15

3. Βασίλης Αβούρης–ΔημήτρηςΓρίβας με 1:43:30

Γυναίκες:

1. ΚυριακήΡούσσου – ΕιρήνηΚακοσίμουμε χρόνο 2:16:37

Μικτή:

1. ΤάσοςΡοβιθάκης - ΦανήΜπλακούραμε χρόνο 1:38:42

2. Μαρία Τσατσαρώνη- ΔημήτρηςΚέφης με 1:39:13

3. ΚωνσταντίνοςΛέκκας – ΣοφίαΛέκκα με 1:50:33

Αγώνας δρόμου 5 χλμ

Άνδρες:

1. Χρήστος Βαρέλης με χρόνο 16:33 από την ομάδα της Κηφισιάς

2. Γιώργος Χαρίτος με 18:25

3. Νικόλας Θεολογίτης με 19:01

Γυναίκες:

1. Αλεξάνδρα Γκίκου από την Πρέβεζα με χρόνο 21:30

2. ΜαίρηΓούτσιαμε 22:51

3. ΒασιλικήΒαλάκου με 23:33

Αναλυτικά, όλα τα αποτελέσματα μπορείτε να τα δείτε στον παρακάτω σύνδεσμο:

https://ftt.gr/6os-dromos-giofyrioy-artas-2022-live-results/

Το βράδυ του Σαββάτου πραγματοποιήθηκε και η καθιερωμένη εκδήλωση που προηγείται του «Δρόμου του Γιοφυριού» και η οποία περιελάμβανε βραβεύσεις αθλητών και προσώπων του αθλητισμού που διακρίθηκαν και πρόσφεραν στον αθλητισμό του τόπου μας.

Συγκεκριμένα βραβεύτηκαν οι:  Γεωργίου Ανδρέας (Πανελληνιονίκης και Βαλκανιονίκης στα 800-1500μ.), Αγγέλης Αθανάσιος (Πρωταθλητής Ελλάδας Άρσης ΒαρώνΠαίδων81κ.), Οικονόμου Στέφανος (2^η θέση Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας Παίδων60κ.), Πλίτσας Μάριος (1^η θέση Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας Κ2257κ.), Μπόιτσεφ Μίλεν (2^η θέση Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας Κ2292κ.), Σιδεράκης Παύλος (3^η θέση Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας Παμπαίδων 70κ.), Παπούλιας Παναγιώτης (κάτοχος πανελληνίου ρεκόρ και πρωταθλητής στα 5χλμ / Βαλκανιονίκης και πρωταθλητής στα 1500μ.), ΠαπανδρέουΦώτης (Πρώτες θέσεις στα 150μ. και στο άλμα εις μήκος στο Διασυλλογικό Πρωτάθλημα Στίβου Κ16 ΒΔ Ελλάδας), Σιακούφης Δημήτρης (παλαίμαχος-θρύλος της Αναγέννησης Άρτας), Σκουτέλα Αλεξάνδρα (παλαίμαχη της ομάδας χάντμπολ της Αναγέννησης Άρτας και διεθνής με την Εθνική Ελλάδας), Χρυσάνθη Αντωνίου (πολύπλευρη εθελοντική δράση και ιδρύτρια της ομάδας SpecialOlympicsΆρτας), η ομάδα σκυταλοδρομίας 3Χ1200μ. (5^η θέση στον 3^ο όμιλο του Πανελληνίου Πρωταθλήματος Στίβου Κ16) του Α.Σ Τιτάνες Άρτας καιη ομάδα Αισθητικής Ομαδικής Γυμναστικής του Α.Σ Πύρρος Άρτας.

Ιερέας είπε σε πιστούς που έχουν σκύλους να μην πηγαίνουν εκκλησία και να ρίξουν φόλα

Φρίκη και οργή προκαλούν τα λόγια ενός ιερέα, ανθρώπου της εκκλησίας, που μεταφέρει την χριστιανική -υποτίθεται- αγάπη προς όλα τα πλάσματα της γης- ο οποίος σε παραλήρημά του προέτρεψε πιστούς που έχουν σκύλους φύλακες για το σπίτι τους, να μην πηγαίνουν στην εκκλησία, ούτε να παίρνουν αντίδωρο.

Πιο συγκεκριμένα, αυτό συνέβη σε χωριό της Πιερίας, όταν ο ιερέας στο κήρυγμα του μετά τη Θεία Λειτουργία της Κυριακής, σόκαρε τους πιστούς με το χυδαίο και ντροπιαστικό κήρυγμά του.

Ενημερώθηκε ήδη ο Μητροπολίτης Κίτρους

Ο ιερέας ο οποίος δεν ανήκει στην Ενορία του χωριού αλλά πηγαίνει από άλλη ενορία για να τελέσει τη Θεία Λειτουργία, ούτε λίγο ούτε πολύ, προέτρεψε τους πιστούς που έχουν σκυλιά στα σπίτια τους να τους ρίξουν φόλα!

Μάλιστα, όπως είπαν στο PieriaSocial.gr κάτοικοι του χωριού, στο κήρυγμά του είπε μεταξύ άλλων, ότι μόνο ο Θεός μπορεί να τους προστατέψει και όχι τα σκυλιά. Όπως ήταν αναμενόμενο, τα όσα ειπώθηκαν προκάλεσαν αντιδράσεις στους κατοίκους του χωριού, που άκουσαν τον συγκεκριμένο ιερέα να μιλά έτσι και μάλιστα για δεύτερη φορά.

Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι ενημερώθηκε ο Μητροπολίτης Κίτρους για όσα είπε ο ιερέας που άφησε άναυδους τους πιστούς.

https://xiromeronews.blogspot.com

Συνέντευξη του Ζοζέφ Μιζάν στην Κατερίνα Σχισμένου

Το Σάββατο 26 Μαρτίου 2022 και στις 18.30 έγινε μια συγκινητικότατη τελετή ονοματοδοσίας προς τιμήν του Ισαάκ Μιζάν τελευταίου επιζήσαντος του Ολοκαυτώματος Εβραίου της πόλης Άρτας, στα πλαίσια της ημέρας μνήμης Ισραηλιτικής Κοινότητας Άρτας από το Δήμο Αρταίων. Είχαμε την τιμή να συνομιλήσουμε με τον Ζοζέφ Μιζάν και να ακούσουμε από το στόμα του τη σχέση του Ισαάκ Μιζάν με την πόλη του, την Άρτα αλλά και του ιδίου.

Πόσο σημαντική πιστεύετε είναι η απόφαση του Δήμου Αρταίων για την ονομασία ενός δρόμου με το όνομα Ισαάκ Μιζάν;

Ο Δήμος Αρταίων, ο πολιτιστικός Σύλλογος Σκουφάς, άλλοι φορείς, αλλά και απλοί Αρτινοί υλοποιούν εδώ και πολλά χρόνια πρωτοβουλίες που στόχο έχουν τη διατήρηση της μνήμης για την εβραϊκή Κοινότητα της Άρτας.

Εκδηλώσεις όπως αυτή που γίνεται κάθε χρόνο τον Μάρτιο στην επέτειο της σύλληψης των Αρτινών Εβραίων, ειδικές εκδηλώσεις τιμής, παρουσιάσεις βιβλίων, συμμετοχή των Σχολείων στα προγράμματα του Υπουργείου παιδείας για το Ολοκαύτωμα κλπ., δείχνουν το έντονο ενδιαφέρον της πόλης και των πολιτών για να μην ξεχαστεί το τραγικό γεγονός της σύλληψης των εβραίων στις 24 Μαρτίου του 1944, τον εκτοπισμό τους στα στρατόπεδα της κόλασης και πρακτικά την εξαφάνιση του εβραϊκού στοιχείου από την πόλη.

Ο πατέρας μου, ήταν από τους λίγους που επέστρεψαν, από τους τελευταίους που έφυγαν από την Άρτα για αναζήτηση καλύτερης τύχης στην Αθήνα και μέχρι τον Μάιο πέρσι που έφυγε από τη ζωή από τους λιγοστούς Ομήρους εν ζωή.

Η τιμητική απόφαση του Δήμου Αρταίων, είναι μια εξαιρετική και σημαντική ενέργεια. Αποτελεί μια επιβράβευση για τον ίδιο που έκανε έναν μεγάλο αγώνα όλα αυτά τα χρόνια να μεταφέρει την τραγική του ιστορία σαν παρακαταθήκη στις επόμενες γενιές.

Επιτρέψτε μου μέσα από αυτό το βήμα να ευχαριστήσω, εκ μέρους της οικογένειάς μας, προσωπικά τον Δήμαρχο, αλλά και το Δημοτικό Συμβούλιο για την σημαντική αυτή πρωτοβουλία, αλλά και για όλα όσα έχουν κάνει μέχρι σήμερα.

Μας ενημέρωσαν λίγες ημέρες μετά το θάνατο του πατέρα μας για αυτή την απόφασή τους και πιστέψτε με ήταν πολύ συγκινητική στιγμή.

Τι σηματοδοτεί αυτή η απόφαση και σε συνέχεια αυτής η υλοποίησή της;

Η Άρτα δεν θέλει να ξεχάσει! Στο πρόσωπο του πατέρα μου τιμά όλους εκείνους που συνελήφθησαν, εκτοπίστηκαν στα στρατόπεδα και δεν γύρισαν ποτέ. Τους εβραίους Αρτινούς που για αιώνες συνυπήρχαν πολύ αρμονικά με τους χριστιανούς συμπολίτες τους.

Τα χρόνια περνούν, οι παλιοί Αρτινοί που έχουν προσωπικές μνήμες δυστυχώς σιγά σιγά φεύγουν από τη ζωή. Είναι προσωπικό στοίχημα για όλους μας να συμβάλλουμε στη διατήρηση της μνήμης, να μεταφέρουμε τις μαρτυρίες στις επόμενες γενιές. Ο Δήμος της Άρτας πρωτοστατεί και δίνει το παράδειγμα σε όλους εμάς, αλλά και στη ελληνική πολιτεία γενικότερα.

Πως πιστεύετε ότι θα ένοιωθε ο Ισαάκ Μιζάν; Τι θα μας έλεγε αν ήταν κοντά μας σήμερα;

Σας ευχαριστώ πολύ για την ερώτηση αυτή. Γιατί δεν σας κρύβω ότι από τότε που έφυγε, πολλές φορές σκέφτομαι τι θα μου έλεγε, τι θα σκεφτόταν, πως θα περίμενε να χειριστώ τα διάφορα θέματα που προκύπτουν στη ζωή μου.

Κατ’ αρχήν πιστεύω θα ένοιωθε μεγάλη τιμή, που η Άρτα του επιστρέφει ένα μέρος της τεράστιας αγάπης που είχε για αυτήν. Παρόλο που έφυγε από την Άρτα την δεκαετία του ’50, ποτέ δεν την έβγαλε από την καρδιά του. Διατηρούσε επαφές, επισκεπτόταν την Άρτα, μιλούσε με φίλους και γνωστούς, δεχόταν επισκέψεις στο σπίτι, διάβαζε τοπικές εφημερίδες. ‘Ήταν πάντα ένας περήφανος Αρτινός και Ηπειρώτης.

Παράλληλα, θα ένοιωθε τεράστια δικαίωση. Ο πατέρας μου, όπως ανέφερε συχνά ο ίδιος, ήταν στρατευμένος, μέσα από την διάδοση της εμπειρίας του στα Γερμανικά στρατόπεδα, να μην επιτρέψει τον αντισημιτισμό και να συμβάλλει στην δημιουργία ενός καλύτερου κόσμου. Ένας δρόμος στο όνομά του, στο όνομα ενός εβραίου Αρτινού, πρακτικά δίνει μια νέα διάσταση στην προσπάθεια αυτή.

Όπως έλεγε η διαδρομή της φρίκης ξεκίνησε από την Άρτα και μετά στο Αγρίνιο, Πάτρα, Αθήνα και από εκεί Άουσβιτς-Μπιργκενάου, Οράνεμπουργκ, Σαξενχάουζεν, Αμβούργο, Ορδρούφ, Μπέργκεν Μπέλσεν. Θα προσέθετα επόμενος σταθμός για εκείνον είναι πλέον η αιωνιότητα.

Κρίμα που δεν είναι κοντά μας να ζήσει αυτή τη στιγμή!

Πόσο σημαντική είναι η διατήρηση της μνήμης και τι πρέπει να γίνει για αυτό;

Όπως γνωρίζετε πάνω από 85% των Ελλήνων εβραίων δολοφονήθηκε στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Και αν θέλετε πέρα από τα ποσοστά να βάλουμε και νούμερα πάνω από 58.000 συνάνθρωποί μας. Παράλληλα, στην Ελλάδα παρατηρούνται ακόμα και σήμερα υψηλά ποσοστά αντισημιτισμού (Σε έρευνα της Διανέοσις το 2019 με θέμα τι πιστεύουν οι Έλληνες, στην ερώτηση αν οι εβραίοι αντιπροσωπεύουν κάτι «καλό» ή «κακό», 43% απαντά «κακό» https://www.dianeosis.org/wp-content/uploads/2020/03/tpe_2020_final.pdf ).

Αντιλαμβάνεστε κατά συνέπεια ότι πρέπει να γίνουν πολλά βήματα και κατά τη γνώμη μου η διατήρηση της μνήμης είναι ένα από αυτά. Γνωρίζουν οι νέοι τι συνέβη; Πως στην Άρτα μέσα σε μια βραδιά από τους πάνω από 300 εβραίους έμειναν ελάχιστοι, ίσως όχι πάνω από δέκα;

Έχουμε μεγάλη ευθύνη όλοι μας να καταγράφουμε και να διηγούμαστε αυτές τις ιστορίες. Και εννοώ κυρίως τους θεσμικούς φορείς με βασική προτεραιότητα τα Σχολεία και την διδακτέα ύλη.

Οι επιβιώσαντες όμηροι των στρατοπέδων είναι σήμερα ελάχιστοι και ακόμη λιγότεροι εκείνοι που είναι σε θέση να μοιραστούν την ιστορία τους.

Πρόσφατα το μουσικό Σχολείο της Άρτας πήρε βραβείο σε διαγωνισμό για το Ολοκαύτωμα, πολλοί, όπως εσείς – ακόμα και με αυτή εδώ τη συνέντευξη – συμβάλλετε έμπρακτα στη διατήρηση της μνήμης. Και βέβαια δε μπορώ να μην αναφέρω τον κ. Κ. Τσιλιγιάννη παλαιότερα, τον κ. Δ. Βλαχοπάνο που εξέφρασε μοναδικά την ιστορία του πατέρα μου, τον κ. Χ. Βαδιβούλη, τον Σύλλογο Σκουφά, τον Δήμαρχο κ. Χ. Τσιρογιάννη, παλαιότερους δημάρχους, αλλά και συνολικά τον Δήμο. Ελπίζω να μην ξεχνώ κάποιους.

Η Άρτα έχει κάνει μια τεράστια και σημαντική προσπάθεια και μακάρι να την μιμηθούν και άλλοι!

Ποιά η σχέση σας με την Άρτα, τι σημαίνει για σας αυτή η πατρική πόλη;

Έχουμε, και εγώ αλλά και η αδελφή μου, πολλές εικόνες από την Άρτα του παρελθόντος μέσα από τις διηγήσεις του πατέρα μας και της υπόλοιπης οικογένειας. Μην ξεχνάτε ότι το πατρικό σπίτι της οικογένειας και τόπος σύλληψης τους δεσπόζει ακόμη στην οδό Σκουφά.

Τα τελευταία χρόνια η σχέση αυτή έγινε πιο προσωπική. Αποκτήσαμε καινούργιους φίλους, εκτιμήσαμε την τόσο σημαντική προσπάθεια που γίνεται εδώ, γνωρίσαμε και εμείς πολλούς από εκείνους που ανέφερε ο πατέρας μας κατά καιρούς και με διάφορες αφορμές.

Είναι ένας δεσμός που κατά κάποιο τρόπο πάντα υπήρχε, σήμερα όμως έχει αποκτήσει μια διαφορετική διάσταση, ειδικά μετά τον θάνατο του μπαμπά.

Όπως προανέφερα, η σκυτάλη για τη διατήρηση της μνήμης πλέον ήρθε στα χέρια μας. Και η μνήμη αυτή για εμάς είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την Άρτα. Με την οικογένειά μας, τους παππούδες και θείους που δεν γνωρίσαμε, το εβραϊκό στοιχείο της πόλης, τις συναγωγές και τα σχολεία που δεν υπάρχουν πια.

Θέλουμε να πάρουμε πρωτοβουλίες στην κατεύθυνση των όσων συζητήσαμε, να συνεισφέρουμε όσο μπορούμε και εμείς με την σειρά μας σε όσα γίνονται εδώ. Όχι μόνο για χάρη του πατέρα μας, αλλά και για εμάς τους ίδιους. Είναι και κατά κάποιο τρόπο νομοτελειακό, όταν παίρνεις αγάπη, δίνεις αγάπη!

Κατερίνα Σχισμένου

Ημερίδα με θέμα: "Μορφές κακοποίησης και παρεμβάσεις" από τον Σύλλογο Ηπειρωτών Θριασίου Πεδίου"

Την Λένε Μάνα, Και Την Χρειάζεσαι. Μην Την Αμελείς

Μάνα. Ένας άνθρωπος, που ζει για σένα. Η πρώτη που σε είδε και σε αγκάλιασε. Σε τάιζε, σε φρόντιζε. Σε έμαθε να μιλάς και να περπατάς. Ήταν εκεί στο πρώτο σου κλάμα, στα πρώτα σου βήματα. Όταν αρρώσταινες, ξαγρυπνούσε στο προσκεφάλι σου. Σε έκανε να νιώσεις την αγάπη της.

Μεγαλώνοντας σε βοηθούσε με το σχολείο, σου μάθαινε τρόπους συμπεριφοράς, σου έδινε συμβουλές, σου εξηγούσε τις απορίες σου.

Ήταν εκεί όταν τη χρειαζόσουν, όταν ήθελες κάπου να μιλήσεις και ήταν η μόνη που εμπιστευόσουν. Ήταν εκεί στην εφηβεία, βίωσε μαζί σου όλους τους πόνους και τις χαρές σου. Τον πρώτο σου έρωτα. Τις αποτυχίες, τις απογοητεύσεις αλλά και τις νίκες. Τις επιτυχίες. Σε καθοδήγησε, σε έβαλε στο σωστό δρόμο, σε βοήθησε να διαλέξεις τι θα σπουδάσεις, για να ξεκινήσεις τη σταδιοδρομία σου όπως τη θες.

Καμιά φορά μπορεί να κόντραρες μαζί της, να της μιλούσες απότομα, να την απέφευγες… Όμως εκείνη ήταν εκεί και σε καταλάβαινε και περίμενε να περάσουν οι δύσκολες φάσεις σου και να την ξαναβρείς όπου την άφησες, έτοιμη να σε επαναφέρει στις ισορροπίες σου. Ήταν εκεί όταν σπούδαζες και σε βοηθούσε με τον τρόπο της. Όπως μπορεί η κάθε μάνα πλάθει το παιδί της, μέχρι να το φτάσει στο σημείο να κάνει και αυτό τη δική του οικογένεια.

Την κάνεις, παντρεύεσαι, έρχονται στην πορεία και παιδιά και θα καταλάβεις ίσως και κάποιες συμπεριφορές της μάνας σου απέναντι σου. Ακόμα και τότε η μάνα θα είναι εκεί, συνοδοιπόρος, μέχρι που θα φτάσει στο σημείο να μη μπορεί άλλο να σου προσφέρει τίποτα και να έχει την ανάγκη σου. Δε θα στο πει, όμως σίγουρα ήρθε η σειρά σου να της σταθείς και να είσαι κοντά της όσο γίνεται και να την βοηθήσεις να σταθεί στα πόδια της μέχρι το τέλος. Έτσι κλείνει ο κάθε κύκλος μια οικογένειας.

Οι γονείς σου σε μαθαίνουν τα πρώτα σου βήματα και συ πρέπει να τους βοηθήσεις στα τελευταία τους. Και μη ξεχάσεις να τους ευχαριστήσεις, αν δεν το έχεις κάνει μέχρι τώρα, για όσα σου έχουν προσφέρει μέχρι σήμερα και να τους λες όσο πιο συχνά μπορείς ότι τους αγαπάς και να το δείχνεις. Το χρειάζονται, μην το αμελείς. Ακόμα και αν θεωρείς ότι δεν ήταν οι ιδανικοί γονείς για σένα. Μέχρι εκεί που πιστεύει και μπορεί, λειτουργεί ο κάθε γονιός. Σίγουρα δεν ήθελε το κακό σου. Προσπάθησε να τους καταλάβεις όσο γίνεται.

Κάποια μέρα θα αδειάσουν οι καρέκλες του σπιτιού τους και μπορεί να γίνει ξαφνικά, γι’ αυτό να κάνεις αυτό που πρέπει, ώστε όταν φύγουν να νιώθουν ολοκληρωμένοι και χορτάτοι από την αγάπη σου γι αυτούς.

Γράφει η Ιωάννα Ντρε

Πηγή: loveletters.gr

Διέρρηξαν τα γραφεία του Συλλόγου Ηπειρωτών Ζεφυρίου – Αφού… διανυκτέρευσαν, λεηλάτησαν τον χώρο

 Άγνωστοι παραμένουν, μέχρι στιγμής, οι δράστες της ληστρικής επιδρομής στα γραφεία του Συλλόγου Ηπειρωτών Ζεφυρίου, που βρίσκονται επί της Λεωφόρου Παναγίας Γρηγορούσας 33, στο Ζεφύρι. Οι διαρρήκτες, εκμεταλλευόμενοι την περιστασιακή, λόγω των μέτρων για τον κορωνοϊό, παρουσία των μελών του Δ.Σ. στον Σύλλογο, αφαίρεσαν από… καλώδια έως και ανεκτίμητης συναισθηματικής αξίας χάλκινα κειμήλια! 

Τον παραβιασμένο χώρο αντιλήφθηκαν μέλη του Δ.Σ. του πολιτιστικού συλλόγου, που επισκέφτηκαν το βράδυ της Τετάρτης 23 Μαρτίου τα γραφεία τους, προκειμένου να κάνουν τις προετοιμασίες για την υποδοχή του κόσμου στο καθιερωμένο κέρασμα για τον εορτασμό της Εθνικής Επετείου της 25ης Μαρτίου και αμέσως ειδοποίησαν την αστυνομία καθώς και τη σήμανση, για να προχωρήσουν σε διερεύνηση της διάρρηξης και τη λήψη αποτυπωμάτων.

Ενδεικτική της θρασύτητας με την οποία έδρασαν ανενόχλητοι οι εισβολείς, είναι η διαπίστωση ότι αφού παραβίασαν τον χώρο… διανυκτέρευσαν εκεί κι έφυγαν με λεία δύο εξωτερικές μονάδες κλιματιστικών, μία τηλεόραση, ένα ηχοσύστημα, χάλκινα παλαιά αντικείμενα, δύο παραδοσιακά καζάνια απόσταξης τσίπουρου, δεκάδες πτυσσόμενες καρέκλες, ακόμα και καλώδια (!) ενώ προκάλεσαν φθορές σε έπιπλα και εγκαταστάσεις του χώρου. Τη διαμονή τους μαρτύρησαν κάποια ευρήματα στο βεραντάκι του οικήματος, όπως μπουρνούζια, κέρματα και αναπτήρες, αλλά και μια αυτοσχέδια σκηνή, που οι δράστες κατασκεύασαν από το πανό που ο Σύλλογος χρησιμοποιούσε για την παραδοσιακή γιορτή των “Τσίπουρων”.

Η πατημασιά στην πόρτα της εισόδου μαρτυρά την αγριότητα με την οποία οι δράστες εισέβαλαν στον χώρο, ενώ δεν δίστασαν να χρησιμοποιήσουν ως και τα γιλέκα και τις ολοκαίνουργιες παραδοσιακές φορεσιές σαν προστατευτικό κάλυμμα στους κορμούς των δέντρων, προκειμένου να μην… τραυματιστούν κατά τη μεταφορά των κλοπιμαίων από το παραβιασμένο συρματόπλεγμα.

Και μπορεί η λεία των δραστών για ό,τι κλοπιμαίο που αντικαθίσταται να υπολογίζεται σε μερικές χιλιάδες ευρώ, η βεβήλωση ωστόσο που υπέστη η στέγη πολιτισμού από την κλοπή των πολύτιμων αντικειμένων της ιστορικής Ηπείρου, είναι ανυπολόγιστη! Κυρίως γιατί προέρχονταν από δωρεές των μελών και φίλων του Συλλόγου, ενθύμια προγενέστερων γενιών, με προορισμό να αποτελέσουν τα εκθέματα του Λαογραφικού Μουσείου που ήταν στα άμεσα σχέδια του Συλλόγου να δημιουργηθεί.

Με έντονη συναισθηματική φόρτιση, ο αντιπρόεδρος και η ταμίας του Συλλόγου Ηπειρωτών μας περιγράφουν το αποτροπιαστικό θέαμα που αντίκρυσαν από τον λεηλατημένο χώρο, όπου για περισσότερες από τρεις δεκαετίες (από το 1986) φυλάσσεται η πλούσια ιστορία του Ηπειρώτικου πολιτισμού. Μέσα από εικόνες, πια, μας παρουσιάζουν κάποια από τα απολεσθέντα αντικείμενα που προορίζονταν για εκθέματα στο Μουσείο τους:

Αξιοσημείωτο είναι ωστόσο το γεγονός ότι αν και ένα παρτέρι χωρίζει το σημείο απ’ όπου οι αστυνομικοί εκτιμούν, βάσει ενδείξεων, πως έγινε η μεταφορά των κλοπιμαίων, από την κεντρική λεωφόρο του Ζεφυρίου, οι δράστες κατόρθωσαν να μην γίνουν αντιληπτοί από τους περίοικους ή τα διερχόμενα αυτοκίνητα, ενώ τα χάλκινα καζάνια που παρασκευαζόταν το τσίπουρο ήταν αδύνατο λόγω όγκου και βάρους να μεταφερθούν πεζή, στοιχείο που παραπέμπει σε πιθανή εμπλοκή συνεργών.

https://gavata.news