«Π’τσαράς πέρα τ’ λάκκα»

Γράφει ο Κίτσος ο Αθαμάνας

Ως γνωστόν 25 Ιανουαρίου έχουμε Γενικές Βουλευτικές Εκλογές.

Είναι επόμενο απαξάπαντες οι υποψήφιοι να γκουρλοματιάζουν για τα καλά την έδρα. Απαξάπαντες. Αποκουντριασμένοι, καπάτσοι, αληθινοί πάφλες και τσιρλιάρηδες, όλοι κανταρέλα στον «αγώνα» για την έδρα. Όλους τους πιάνει μια κωλοκαψίδα που ζεματιούνται για τα καλά. Πιρομάδα γίνονται…

Μερικοί δε υποψήφιοι «πολιτικοί άνδρες» επιδίδονται στο παμπάλαιο αγώνισμα της κυβιστήσεως ή επί το λαϊκότερον κωλοτουμποειδώς ενεργούντες, αμπ’δάν από κόμμα σε κόμμα και από παράταξη σε παράταξη χωρίς κανέναν δισταγμό κι ούτε ποσώς να κοκκινίζουν.

Δεν έχουν ουδεμία ευαισθησία. Δεν κοκκινίζουν αφού έχουν επιδερμίδα από καλώδιο.

Και έτσι από κόμμα σε κόμμα, από παράταξη σε παράταξη, όπως ακριβώς συμβαίνει ενίοτε κατά τα μεσονύκτιες ώρες, όπου «τα κορίτσια» μεταβαίνουν από Συγγρού εις Μεταξουργείο και τανάπαλιν. Το ψωμί τους να βγάλουν…

Aλλά, (…), τι φταίω εγώ.
Ζητώ ο ταλαίπωρος να μπαλωθώ.
Aς φρόντιζαν οι κραταιοί θεοί
να δημιουργήσουν έναν τέταρτο καλό.
Μετά χαράς θα πήγαινα μ’ αυτόν.

Κ. Καβάφης

Κι αρχίζει το καλαμπαλίκι: Είναι αλήθεια ότι ο πολιτικός λόγος -μορφή γλωσσικής επικοινωνίας- αποσκοπεί στο να οδηγήσει σε πράξη: να ψηφίσει ο πολίτης αυτό ή εκείνο το κόμμα που θα κυβερνήσει τη χώρα ή θα αποτελεί τη φωνή του στο Κοινοβούλιο. «Οι στρατηγικές που έχει στη διάθεσή του είναι κυρίως δύο: η λογική επικοινωνιακή προσέγγιση και η βιωματική (συγκινησιακή). Η πρώτη είναι η δύσκολη στρατηγική τής πειθούς, η δεύτερη είναι η ευκολότερη στρατηγική τού συνθήματος».

«Πολιτικοί» του τίποτα, φραμπαλάδες της σκέψης και της νόησης, πολιτικά σούργελα και δήθεν κομματικά «αυτοκατασκευάσματα», περιδιαβαίνουν την εκλογική πασαρέλα τάζοντας και ματατάζοντας, όχι μόνο λαγούς και πετραχίλια, αλλά και «το Θεό με τ’ άστρα».

Έτσι, για να μη «βρούμε το μύλο χάρβαλο και το νερό κομμένο», και να μην πούμε «μας έδωσαν απ’ την Ούντρα κάτ’ παλιορούτια, π’ ούτε για κουρελού δεν κάνουν», καλό είναι να προσέχουμε…

Αποκλείονται σταυροδοσίας οι σακαρέμηδες, τα φρόκαλα, οι τρυποτούφοι, οι σκαρ’σμένοι, τα σέρπετα, οι σαλουτιασμένοι, η κάθε σαλαμούτσιω, ο σιαμπράγκαλος, τα τσιουρούτ’κα, οι λαλμένοι, τα σάνταλα και τα μάνταλα, τα σαμαρουσκούτια, οι τρουξοί, , οι σιουρσμέν’, καθώς και όλα «τα ξεράματα του ποταμού».

Πριν απ’ όλα ο κάθε ψηφοφόρος, ας μελετήσει για τα καλά τους ποιητές.

«Και δε δακρύζεις ποτέ σου μάνα μου Ελλάς που τα παιδιά σου σκλάβους ξεπουλάς». Ν. Γκάτσος

«Και μην ανοίγεις όσο κι αν χτυπούν. Φωνάζουν μα δεν έχουν τι να πουν». Γ. Σεφέρης

«Πάντα ανοιχτά, πάντα άγρυπνα τα μάτια της ψυχής μου./ Δ. Σολωμός.

Δειλοί και στην αγάπη μας μα και στο μίσος πιο δειλοί κι ανίσχυροι κι ασάλευτοι να ζούμε ανάμεσα τους, να μας πληγώνουν και τα δυο και να μετράμε σιωπηλοί στα παγωμένα δάχτυλα τους ίδιους μας θανάτους». Γ. Ρίτσος

«Να γίνεις λέει Έλλην, να βάλεις μυαλό, να γίνεις χρήσιμος». Μ. Αναγνωστάκης

«Πάψετε πια να εκπέμπετε το σήμα του κινδύνου, τους γόους της υστερικής σειρήνας σταματήστε, κι αφήστε το πηδάλιο στις τρικυμίας τα χέρια! Το πιο φριχτό ναυάγιο θα ήταν να σωθούμε! / Κ.Ουράνης

Για τα αλλού-μη ελπίζεις- δεν έχει πλοίο για σε, δεν έχει οδό. Έτσι που τη ζωή σου ρήμαξες εδώ στην κώχη τούτη τη μικρή, σ' όλην την γη την χάλασες». Κ. Καβάφης.

«Δυστυχώς και η γη με δικά μας έξοδα γυρίζει». Ο.Ελύτης

«Ν' αλλάξουμε αέρα. Πρέπει ν' αλλάξουμε κόλαση». Μ. Ελευθερίου

«Έχεις χρέος να μισείς αν το μίσος σου του φονιά το μαχαίρι στομώνει• να μισείς όποιον άσπλαχνα κι άνομα των παιδιών σου το γέλιο σκοτώνει». Λ. Κουκούλας

«Λοιπόν γιατί αργείτε, τι στέκεσθε νεκροί; Ξυπνήσατε, μην είσθε ενάντιοι κ’ εχθροί». Ρήγας Βελεστινλής

Σκέψου καλά τι θα ψηφίσεις. Μην είσαι «Π’τσαράς πέρα τ’ λάκκα». Αυτά τα λέει ο Τζουμερκιώτης.