Δευτέρα 18 Φεβρουαρίου 2013

Το ανέκδοτο της χρονιάς: Ο Πρετεντέρης (ναι καλά διαβάσατε) κατηγορεί τον ΣΥΡΙΖΑ για διαπλοκή

Ο Γιάννης Πρετεντέρης αποθεώνεται από το κοινό του

Υπάρχουν ακόμη στην δημοσιογραφική πιάτσα κάποιοι ξεπερασμένοι μπαρμπάδες, οι οποίοι βέβαια έχουν τη συμπάθειά μας για την προσπάθεια που καταβάλλουν στην ηλικία τους, αλλά δεν μπορούμε να μην επισημαίνουμε ότι μερικές φορές χάνουν τον έλεγχο. (Καλά εκεί στο ΔΟΛ, δεν έχετε διόρθωση;).


Στο σημερινό άρθρο του στην εφημερίδα "Τα Νέα" ο Γιάννης Πρετεντέρης σε ένα κειμενάκι που φέρει τον τίτλο «Νταραβέρια» αναφερόμενος σε βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ γράφει μεταξύ άλλων ότι «ποτέ άλλοτε τόσο πολλοί εχθροί της διαπλοκής δεν είχαν κατακλύσει τόσο μαζικά τα μέσα της διαπλοκής ισχυριζόμενοι ότι η διαπλοκή τους αντιμάχεται». Ο συμπαθής κατά τα άλλα κυριούλης, ο οποίος εμφανίζεται τακτικά στις οθόνες των τηλεοράσεων (νομίζοντας κιόλας ότι οι τηλεθεατές λαμβάνουν σοβαρά τα όσα λέει) αναφέρει ότι «με τρομάζουν τα νταραβέρια στο όνομα της διαφάνειας. Και κυρίως με τρομάζει η διαφάνεια ως νταραβέρι». 

Όπως ήταν φυσικό ο διευθυντής του πολιτικού γραφείου του επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξη Τσίπρα, Νίκος Παππάς απάντησε μέσω του λογαριασμού του στο Twitter: 

«Ο Πρετεντέρης κατηγορεί το ΣΥΡΙΖΑ για 'νταραβερια' και διαπλοκή. Ναι καλά διαβάσατε. Ο Πρετεντέρης...». Και λίγο μετά συνέχισε: «Κ. Πρετεντέρη εμείς λέμε ο ΟΠΑΠ να πάει στα Aσφαλιστικά Ταμεία διότι μέ αυτα διαπλεκόμεθα. Εσείς; Σε ποιον πιστεύετε ότι πρέπει να πάει;».

Σχόλιο. Εντάξει, είπαμε, να αφήνουν κάποιοι εκείνους που νομίζουν ότι είναι δημοσιογράφοι να κάνουν το χόμπι τους. Αλλά όλα έχουν και ένα όριο, διότι στο τέλος βγαίνουν εκτεθειμένες οι εργοδοσίες. 

Να τι γράφει ο Πρετεντέρης.

Νταραβέρια


Ομολογώ ότι ποτέ άλλοτε τόσο πολλοί «εχθροί της διαπλοκής» δεν είχαν κατακλύσει τόσο μαζικά «τα μέσα της διαπλοκής» ισχυριζόμενοι ότι η «διαπλοκή» τούς αντιμάχεται!..
Μόνο την περασμένη εβδομάδα μέτρησα γύρω στους είκοσι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ να εμφανίζονται σε εκπομπές της ιδιωτικής τηλεόρασης και να διατυπώνουν ελεύθερα και ανεμπόδιστα τις απόψεις τους.
Το πιθανότερο είναι ότι έχασα και μερικούς.
Ενώ σίγουρα δεν έβαλα στον λογαριασμό όσους εμφανίστηκαν το ίδιο διάστημα σε ιδιωτικά ραδιόφωνα ή σε εφημερίδες.
Με άλλα λόγια (και για να χρησιμοποιήσω μια παλαιότερη έκφραση των «ΝΕΩΝ») τόση «φιμωμένη φλυαρία» δεν πρέπει να έχει υπάρξει ξανά.
Προφανώς αυτό είναι το σωστό. Τα μέσα ενημέρωσης οφείλουν να καταγράφουν ισότιμα όλες τις απόψεις και γενικά στην Ελλάδα αυτό συμβαίνει.
Με μια μικρή υποσημείωση. Οτι τα μέσα ενημέρωσης δεν είναι υποχρεωμένα να συμφωνούν με όλες τις απόψεις.
Και στη δημοκρατία υποτίθεται ότι δικαιούσαι να διαφωνείς με τον οιονδήποτε χωρίς να βρίσκεσαι απαραιτήτως σε εμπόλεμη κατάσταση μαζί του, χωρίς να σου αποδίδουν δόλιες προθέσεις, χωρίς να σου βρίζουν τη μάνα και τον πατέρα.
Αυτό ονομάζεται «κουλτούρα διαλόγου». Δυστυχώς όμως η «διαπλοκή» είναι το εφεύρημα που εμποδίζει στη χώρα μας κάθε διάλογο.
Αν ο άλλος είναι δόλιος, αν υπηρετεί ύποπτα συμφέροντα, τότε τι να συζητήσεις μαζί του;
Αλλά αν δεν συμφωνεί μαζί σου αυτό σημαίνει ότι σίγουρα είναι δόλιος και ότι σίγουρα υπηρετεί ύποπτα συμφέροντα.
Θα μου πείτε ότι η άκρα Αριστερά και η άκρα Δεξιά παραδοσιακά αρέσκονται να κατασκευάζουν υποχθόνιους εχθρούς. Οι Εβραίοι, οι μασόνοι, οι πλούσιοι, η διαπλοκή, τα συμφέροντα, η Λέσχη Μπίλντερμπεργκ, το «σύστημα», όλοι αυτοί έχουν κατά καιρούς συνωμοτήσει εναντίον τους.
Είναι ένα κοινό «παρανοειδές στυλ» στην πολιτική, για να δανειστώ την καθιερωμένη έκφραση του Ρίτσαρντ Χοφστάντερ.
Ο Βενιζέλος, ας πούμε, έκανε δύο εκλογές με τη λίστα Λαγκάρντ στο συρτάρι του για να εκβιάζει όσους βρίσκονταν στη λίστα Λαγκάρντ - οι οποίοι, υποθέτω, αν δεν τους εκβίαζε ο Βενιζέλος θα έριχναν Σκουρλέτη δαγκωτό!..
Αυτό όμως παραμένει η ευγενής εκδοχή του παρανοειδούς φαινομένου.
Διότι υπάρχει και το παλαιότερο παράδειγμα αρχηγού μικρού κόμματος, ο οποίο σταδιοδρόμησε καταγγέλλοντας τη μισή «διαπλοκή» αλλά αμειβόμενος από την άλλη μισή...
Εκεί η παράνοια συναντάει τις μπίζνες. Και η καταγγελία του ενός μετατρέπεται στο ισχυρότερο όπλο του ανταγωνιστή του.
Προσωπικά δεν με τρομάζουν οι μπίζνες. Και αυτές μέσα στο παιχνίδι είναι σε μια ελεύθερη αγορά.
Με τρομάζουν όμως τα νταραβέρια στο όνομα της διαφάνειας.
Και κυρίως με τρομάζει η διαφάνεια ως νταραβέρι.
www.periodista.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια: