Παρασκευή 31 Δεκεμβρίου 2021

Το ROMIANEWS σας εύχεται ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ


Ευχόμαστε το 2022
Να είμαστε πάντα χαρούμενοι και ευτυχισμένοι και να απολαμβάνουμε κάθε στιγμή της ζωής μας

Βράβευση των αριστούχων μαθητών από τον Δήμο Αρταίων. ΒΙΝΤΕΟ

Την καθιερωμένη ετήσια τελετή βράβευσης των αριστούχων μαθητών του Δήμου Αρταίων, που πέτυχαν την εισαγωγή τους στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση, πραγματοποίησε με τηλεδιάσκεψη την Πέμπτη το απόγευμα ο Δήμος Αρταίων, λόγω των περιοριστικών υγειονομικών μέτρων που ισχύουν. Η βράβευση, που περιελάμβανε τιμητικό έπαινο αλλά και φορητά bluetooth” ηχείααφορούσε τους μαθητές και μαθήτριες Λυκείων του Δήμου Αρταίων, που διακρίθηκαν στις Πανελλαδικές εξετάσεις με βαθμό πρόσβασης άνω των 18.000 μορίων και εισήχθησαν την περυσινή χρονιά σε σχολές της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης.

Ο Αντιδήμαρχος Παιδείας Δημήτρης Ευαγγέλου, στον χαιρετισμό του συνεχάρη τις επιτυχούσες και τους επιτυχόντες για την διάκρισή τους στις Πανελλήνιες Εξετάσεις, συνομιλώντας με τον καθένα και την καθεμία ξεχωριστά για τους στόχους και τα όνειρά τους.

Κατά την διάρκεια της εκδήλωσης, ο κ. Ευαγγέλου ανέφερε πως: “Ως Δημοτική Αρχή, προσπαθούμε να σας συνδράμουμε με χρήσιμα δώρα,αλλά και με τον ηθικό έπαινο της προσπάθειας σας. Είστε η νέα γενιά της Άρτας και εύχομαι ο επαγγελματικός σας βίος να ανθίσει στην πόλη μας”

Στη βράβευση, εκτός από τους μαθητές συμμετείχε και η Διευθύντρια Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης κα. Παρασκευή Χαμπηλομάτη μετά από πρόσκληση που αποδέχτηκε, η οποία με την σειρά της χαιρέτησε και συνεχάρη όλα τα παιδιά για την επιτυχία τους.


Πρωτοχρονιάτικο μήνυμα του Βουλευτή Άρτας του ΚΙΝ.ΑΛ. Χρήστου Γκόκα

Ο καινούργιος χρόνος, το 2022, μας βρίσκει με την πανδημία να συνεχίζεται. Με τις επικίνδυνες συνέπειες για την υγεία και τη ζωή μας, με τις απώλειες πολλών, δυστυχώς, συνανθρώπων μας, αλλά και με μεγάλα προβλήματα και αδιέξοδα για την οικονομία και την Ελληνική κοινωνία.

Ελπίζουμε και αισιοδοξούμε, η νέα χρονιά να είναι καλύτερη. Να αφήσουμε πίσω μας τις δυσκολίες και να προχωρήσουμε με περισσότερο φυσιολογικές συνθήκες, με υγεία και πρόοδο.

Να απαλλαγούμε από τη μάστιγα της πανδημίας.

Με την Πολιτεία που πρέπει να διαμορφώσει ένα ολοκληρωμένο και ρεαλιστικό σχέδιο, που θα εφαρμόσει χωρίς αναστολές και υπολογισμούς για την επικοινωνιακή εικόνα και το πολιτικό κόστος. Υπάρχουν ευθύνες για αυτό που συμβαίνει αυτή τη στιγμή στη χώρα μας.

Ένα σχέδιο για ένα οργανωμένο και ενισχυμένο ΕΣΥ, για τους εμβολιασμούς, για τα μέτρα και την τήρησή τους. Αφήνοντας η Κυβέρνηση κατά μέρος αναστολές και αντιφάσεις.

Αλλά και με όλους μας, που πρέπει να χρησιμοποιήσουμε το όπλο της Επιστήμης, το εμβόλιο, για να αντιμετωπίσουμε τον ύπουλο και αόρατο εχθρό που μας απειλεί.

Αφορά επίσης ο εμβολιασμός μια παγκόσμια προσπάθεια με Αλληλεγγύη, και θα πρέπει να δοθεί σε όλους τους λαούς αυτή η δυνατότητα, για να ξεφύγουμε οριστικά από αυτό τον κίνδυνο.

Πρέπει επίσης, να διαμορφώσουμε ένα συνολικό σχέδιο που μέχρι σήμερα δεν υπάρχει και το οποίο αποτελεσματικά θα ανταποκριθεί στις ανάγκες της χώρας μας.

Για τα νοικοκυριά, τους επαγγελματίες, τους παραγωγούς, αγρότες και κτηνοτρόφους, τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Για την ακρίβεια, την αύξηση στις τιμές ενέργειας και το υψηλό κόστος παραγωγής.

Με ένα σοβαρό σχεδιασμό αξιοποίησης των πόρων που έρχονται για τη χώρα μας και ιδιαίτερα του Ταμείου Ανάκαμψης, που θα αφορά σε παραγωγικές δραστηριότητες, την περιφερειακή ανάπτυξη και θα δώσει δυνατότητες σε όλες τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις.

Στόχος πρέπει να είναι σ’ αυτό το σχεδιασμό να ενταχθούν και τα μεγάλα παραγωγικά , αναπτυξιακά έργα, και οι υποδομές, για την περιοχή μας, την Άρτα. Όπως τα εγγειοβελτιωτικά Έργα της Πεδιάδας της Άρτας, το Αρδευτικό Πέτα- Κομπότι, η Αντιπλημμυρική προστασία της Άρτας με τη διευθέτηση της Κοίτης Αράχθου, το Γεωθερμικό Πεδίο Συκιών, και η ενίσχυση των Πανεπιστημιακών Τμημάτων, το Αγροδιατροφικό Πάρκο, το Επιχειρηματικό Πάρκο, οι υποδομές για την Υγεία και άλλα αναγκαία έργα.

Αλλά και να δοθούν λύσεις στα προβλήματα για πολλούς κλάδους της Τοπικής Οικονομίας. Όπως οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις, το λιανεμπόριο και η εστίαση. Αλλά και παραγωγικοί κλάδοι, όπως η κτηνοτροφία, η πτηνοτροφία, οι ιχθυοκαλλιέργειες, η μελισσοκομία και οι αγροτικές καλλιέργειες.

Κλάδοι που δεν ενισχύθηκαν,όταν τα προϊόντα τους έχουν πρόβλημα διάθεσης ή χαμηλές τιμές , πέρα από την ακαρπία, κλάδοι στους οποίους η ακρίβεια και η αύξηση του κόστους παραγωγής, έχουν δημιουργήσει προβλήματα βιωσιμότητας για τις δραστηριότητες και επιβίωσης για τις οικογένειές τους.

Για όλους μας η ευθύνη αφορά στη συμμετοχή, στην προσπάθεια που θα εξυπηρετεί αυτές τις ανάγκες και στόχους για τον τόπο μας.

Κάθε Πρωτοχρονιά, δημιουργεί προσδοκίες, στον κάθε άνθρωπο, για μια καλύτερη τύχη, για μια περισσότερο γόνιμη χρονιά, με δημιουργία και ευημερία.

Εύχομαι, η καινούργια χρονιά, το 2022, να μας δώσει τη δυνατότητα, μέσα σε συνθήκες Ειρήνης και Ασφάλειας, για δημιουργικές προσπάθειες, συνολικά, αλλά και στον καθένα χωριστά, για να εκπληρώσει τους στόχους και τις επιθυμίες του.

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ με Υγεία, για όλες και όλους,

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ με Αλληλεγγύη,Αισιοδοξία και Δημιουργία.

Το Ελληνικό Δωδεκαήμερο . Το Χριστουγεννιάτικο τραπέζι


Γράφει ο Χρήστος Α. Τούμπουρος

«Χ’στού-Λαμπρή» τρώγαμε κρέας! Τον άλλο καιρό, «άστα να πάνε». Υπήρχε και η εξαίρεση. Κανένας κόκοτος ή «ο πατσιάς απ’ το δαμάλ’» όταν το πουλάγαμε στον χασάπη. Άσε που νηστεία είχαμε ολόκληρο σαρανταήμερο Χριστούγεννα, Πάσχα και Δεκαπενταύγουστο. Τις υπόλοιπες ημέρες; «Πατάκες και φουσκοκοίλια». Γι’ αυτό, λοιπόν, το Χριστουγεννιάτικο τραπέζι, πέρα από το θρησκευτικό περιεχόμενο έπαιρνε και την όποια μπορεί να φανταστεί κάποιος «μορφή γαστρονομικής κατάνυξης και χαρακτηριστικής υπερβολής». «Τον αγλέουρα έφαγες, θα σούρ’ ταμπλάς. Σταμάτα». Οι μεγάλοι με τίποτε δεν σταματούσαν και μέρος της συζήτησης ήταν τα μελλοντικά τους σχεδια για ένα άλλο… Πασχαλιάτικο τραπέζι. 
Το Χριστουγεννιάτικο τραπέζι ήταν καθιερωμένο -εθιμικά τουλάχιστον- να γίνεται στο σπίτι του παππού ή του μεγαλύτερου αδελφού. Εξαίρεση, αν κάποιος γιόρταζε. Όπως και να είχε το πράγμα την ημέρα των Χριστουγέννων όλοι οι συγγενείς σε ένα σπίτι συνεόρταζαν. Η συγγενική αυτή συγκέντρωση ήταν και δείγμα οικογενειακής και συγγενικής αγάπης και -περισσότερο- απόδειξη αρμονικών συγγενικών σχέσεων. Λειτουργούσε κανονικά το ράδιο αρβύλα. «Μόνοι τ’ς έκαναν Χριστούγεννα. Θα ‘ναι φαγωμέν’ σαν τα σκλιά». Ήταν οι καλοθελητές και οι κουτσομπόλες που σε «έπιαναν και σε πέρναγαν άβρεχτο πέρα απ’ τον Άραχθο». 

Οι ημέρες των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς ήταν ημέρες απόλυτης ανεμελιάς, που κυριαρχούσαν τα γλέντια και τα κρασοπότια. Στο εξαιρετικά στρωμένο τραπέζι, με τραπεζομάντηλο χειροποίητα πλεκτό, κεντημένο στο χέρι σταυροβελονιά και δαντέλα στο τελείωμα. Ήταν αριστούργημα τεχνικής και υπόδειγμα υπομονής. «Στραβώθ’κα αλλά το τελείωσα. Θα το στρώσω του Χ’στού». Το έστρωναν και στρώνονταν στο φαΐ. Το κύριο φαγητό ήταν χοιρινό με σέλινο. Θυμάμαι τον παππού μου, τι καυγάδες που έκανε με τη γιαγιά μου. «Δεν θέλω ζ’μί. Πνίγ’κα όλο το χρόνο απ’ τα φασόλια. Κοψίδια θέλω». Αυτά έλεγε αλλά έπαιρνε την αποστομωτική απάντηση από τη γιαγιά. «Ν κάτσεις στα αυγά σ’. Τα κοψίδια είναι για τα παιδιά. Εσύ λίγο για καλωσκέρ’σμα. Φτάν’. Άμα περ’σέψ’ τίποτις». Συνήθως δεν περίσσευε. Αρούπωτα…

Να πούμε ακόμη πως πλεόναζαν στο τραπέζι οι πίτες. Και πίτες μάλιστα με περιεχόμενο! Τυρόπιττες και κρεατόπιτες. Όχι λαχανόπιτες, δεν θέλαμε τέτοια πίτα χρονιάρες μέρες. «Μού έχουν φυτρώσει για τα καλά τα λάχανα στο στομάχι» είπε κάποτε ο παππούς και άκουσε τον ανήκουστο από τη γιαγιά. Το τραπέζι ήταν στρωμένο όλη την ημέρα. Ήταν γρουσουζιά να έρχεται επισκέπτης και «να είχε σηκωθεί» το τραπέζι. Όλη, λοιπόν, την ημέρα. Πιάτο γιομάτο για τον Χριστό, τον άγνωστο διαβάτη, τον πεινασμένο και τον φτωχό. Τέσσερις τον αριθμό, όσα και τα σημεία του ορίζοντα. 

Επίσης περιμέναμε και τους οργανοπαίκτες. Περνούσαν σιοντίλα όλα τα σπίτια και «γλένταγαν» κι αυτοί μαζί με τα μέλη της οικογένειας. Λϊγη ώρα. «Από λίγο για να προκάνουμε όλους». Δυο – τρία τραγούδια, άντε και κανένα παραπάνω, αν ήταν κάποιος μερακλής κι ήθελε να φουρλατίσ’ περισσότερο στο χορό. Έπαιρναν το κατιτίς, αλλά έβαζαν και στο χαρτί το λουκούμι, δεν υπήρχαν γλυκά τότε εκτός από τα γλυκά του κουταλιού, για να το φάνε άλλη μέρα. Οι τσέπες τους ήταν φίσκα «λακούμια». Την ημέρα των Χριστουγέννων δεν γινόντουσαν επισκέψεις. Τα Χριστούγεννα είναι οικογενειακή γιορτή. «Άλλ’ μέρα οι επισκέψεις. Όρισε ο Θεός τόσες μέρες». Οι επισκέψεις άρχιζαν τη δεύτερη ημέρα των Χριστουγέννων, αν βέβαια είχαν οι άντρες ξεθουλωριάσει από το φαγοπότι και το κρασοπιώμα. 

Έθιμο που χάθηκε για πάντα ήταν και το γεγονός ότι στο τραπέζι υπήρχε και ένας δίσκος με πολυσπόρια. Βρασμένοι σπόροι σιταριού και καλαμποκιού περίτεχνα διακοσμημένοι με σπυριά από ρόδι. Σύμβολο καρποφορίας. Όσο έτρωγαν και το υπόλοιπο το έριχναν στα χωράφια, να φάνε τα πετούμενα του ουρανού και να προσευχηθούν κι αυτά μαζί τους για την καρποφορία. «Να φτάνει το φαΐ μας και για κάθε πετούμενο».




Χρήστος Α. Τούμπουρος

Ευχές για καλή χρονιά από την Αδελφότητα Πηγιωτών Άρτας

ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΑΣ ΠΗΓΙΩΤΩΝ ΑΡΤΑΣ

ΣΑΣ ΕΥΧΕΤΑΙ   Ο ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟΣ ΧΡΟΝΟΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΧΡΟΝΟΣ ΕΛΠΙΔΑΣ

 ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ  ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ

 ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ  ΜΕ ΕΙΡΗΝΗ ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΥΓΕΙΑ 

                             ΓΙΑ ΤΟ Δ.Σ ΤΗΣ ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΑΣ 

  Η  ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ                                                         Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ

 ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ Λ.ΚΑΡΑΚΩΣΤΑ                                                            ΧΡΗΣΤΟΣ Β.ΚΑΠΕΡΩΝΗΣ   














Η εκκλησία των κτηνοτρόφων και οι κουλούρες για τα πρόβατα


Στη Ροδιανή Κοζάνης, κοινότητα με παράδοση στην κτηνοτροφία, υπάρχει εδώ και πολλά χρόνια μια εκκλησία που είναι αφιερωμένη στον Άγιο Μόδεστο, τον προστάτη των κτηνοτρόφων. Σύμφωνα με τη λαογραφία της περιοχής, χτίστηκε εκεί όπου υπήρχε εδώ και τρεις αιώνες, ένα εικονοστάσι του αγίου. Λέγεται πως εκείνη την περίοδο είχε εμφανιστεί μεγάλη θανατηφόρα επιδημία στα ζώα και οι κτηνοτρόφοι έχτισαν το εικονοστάσι για να προσευχηθούν και να τους βοηθήσει να σώσουν τα ζώα τους.


«Οι παρακλήσεις εισακούστηκαν και η επιδημία σταμάτησε. Έκτοτε, οι κάτοικοι του χωριού τιμούσαν κάθε χρόνο τη μνήμη του στις 18 Δεκεμβρίου», εξηγεί ο λαογράφος και συγγραφέας της τοπικής ιστορίας, Ιωάννης Κορκάς. Προσθέτει πως την ημέρα της γιορτής του οι κτηνοτρόφοι πήγαιναν στην εκκλησία και κατέθεταν μπροστά στην εικόνα του στάμνες με νερό και «πνακ» (σ.σ. ξύλινο πιάτο μικρής διαμέτρου με καπάκι) όπου μέσα σε αυτό είχαν τοποθετήσει αλάτι. «Είναι δύο συστατικά που συμβολίζουν τη ζωή των γιδοπροβάτων. Με το αλάτι βοηθούνται τα ζώα να κατεβάσουν γάλα», σημειώνει ο κ. Κορκάς και καταλήγει, λέγοντας: «Από την αναβίωση των εθίμων αντιλαμβάνεσαι τη βαθιά πίστη του λαού και την προσήλωση στην παράδοση, που μόνο ο απλός λαός της υπαίθρου ξέρει να τιμά και να διατηρεί».
Ακόμη ένα έθιμο στην περιοχή της Δυτικής Μακεδονίας ήταν και οι ξεχωριστές κουλούρες που ζύμωναν οι παλιές νοικοκυρές για να τις ευλογήσει ο ιερέας την ημέρα των Φώτων. Αυτές τις έδιναν τροφή στα πρόβατα για να είναι φωτισμένα και παραγωγικά.

Πέμπτη 30 Δεκεμβρίου 2021

Στο περίμενε οι κτηνοτρόφοι για ενίσχυση ζωοτροφών, καλαμπόκι και μηδική στα 40 λεπτά

Υποσχέσεις έχουν μείνει οι ανακοινώσεις του ΥπΑΑΤ για οικονομική στήριξη των κτηνοτρόφων για την αγορά ζωοτροφών. Την ίδια στιγμή παραμένουν στα ύψη οι τιμές τους φέρνοντας απελπισία στους κτηνοτρόφους.

Από το Νοέμβριο το ΥπΑΑΤ είχε ανακοινώσει την επιδότηση όλων των κτηνοτρόφων για αγορά ζωοτροφών, με ένα κονδύλι ύψους 25 εκατ. ευρώ. Οι πληροφορίες ανέφεραν ότι το υπουργείο εξέταζε το ενδεχόμενο αξιοποίησης των πόρων που υπάρχουν στο Μέτρο 14 για την Ευζωία των Ζώων. 

Ωστόσο μετά την αντίδραση των κτηνοτρόφων για το μικρό κονδύλι που αφορούσε όλους τους κλάδους της κτηνοτροφίας, κύκλοι του ΥπΑΑΤ τόνιζαν ότι αναζητούνται πόροι για να αυξηθεί το ποσό. Στο μεταξύ μια Επιτροπή, που έκανε το Υπουργείο, η οποία θα μελετούσε τον τρόπο με τον οποίο θα έδιναν την ενίσχυση ποτέ δεν συνεδρίασε.

Όπως δήλωσε στον ΑγροΤύπο ο πρόεδρος του Αγροτικού και Κτηνοτροφικού Συνεταιρισμού Τυρνάβου κ. Αργύρης Μπαϊρακτάρης, «φτάσαμε Ιανουάριο και ακόμη το ΥπΑΑΤ μελετά το τρόπο που θα καταβληθεί η ενίσχυση και αναζητά κονδύλια για να τα χορηγήσει στους κτηνοτρόφους για να αγοράσουν ζωοτροφές.

Την ίδια στιγμή η κατάσταση στην αγορά είναι απελπιστική, με το καλαμπόκι να έχει φτάσει στα 40 λεπτά. Μετά τον Ιανουάριο αναμένεται να υπάρξουν μεγάλες αντιδράσεις από τους κτηνοτρόφους όλης της χώρας που περιμένουν τόσο καιρό την ενίσχυση».

Από την πλευρά του ο κ. Χρήστος Τσομπάνος, αγελαδοτρόφος και αναπληρωτής πρόεδρος του Συνδέσμου Ελληνικής Κτηνοτροφίας (ΣΕΚ), τονίζει στον ΑγροΤύπο ότι «την προσεχή Δευτέρα (3/1/2022) θα έχουμε συνάντηση με τον υφυπουργό κ. Σίμο Κεδίκογλου για να συζητήσουμε το πρόβλημα. Πάντως η κατάσταση στην αγορά ζωοτροφών δεν είναι καλή και δεν είμαι αισιόδοξος για τα όσα υποσχέθηκε το ΥπΑΑΤ στους κτηνοτρόφους.

Πρέπει οι γαλακτοβιομηχανίες να στηρίξουν τους παραγωγούς. Αν συνεχιστεί αυτό το ράλι στις τιμές των ζωοτροφών μέχρι τον Μάιο αναμένεται να έχουμε μια μεγάλη μείωση του ζωικού κεφαλαίου στην αγελαδοτροφία κατά 30%. Τα ίδια θα συμβούν και στους άλλους κλάδους. Το ενσίρωμα καλαμποκιού έχει φτάσει τα 12 λεπτά. Με αυτές τις τιμές κανείς κτηνοτρόφος δεν μπορεί να αγοράσει. Ακόμη και η σκόνη που ταΐζουμε τα μοσχάρια έχει φτάσει στα 3 ευρώ από 1,20 που ήταν πέρσι. 

Σίγουρα τον Μάρτιο θα έχουμε απόθεμα ζωοτροφών. Επίσης ήδη σήμερα εμφανίζεται μια μείωση της παραγωγής αγελαδινού γάλακτος. Αυτό θα πρέπει να το προσέξουν οι γαλακτοβιομηχανίες αν θέλουν να συνεχίσουν να έχουν υψηλές εξαγωγές γιαουρτιού το επόμενο διάστημα».

Ο αιγοπροβατοτρόφος και Γενικός Γραμματέας της της Πανελλήνιας Ένωσης Κτηνοτρόφων (ΠΕΚ) Νίκος Παλάσκας τονίζει ότι «τα 25 εκατ. ευρώ που είπαν ότι θα δώσουν στους κτηνοτρόφους είναι ψίχουλα. Η μηδική έχει αυξηθεί κατά 100% σε σχέση με πέρσι και την πουλάνε στα 37 - 40 λεπτά το κιλό. Το καλαμπόκι είναι πάνω από 33 λεπτά. 

Το αιγοπρόβειο γάλα στη Θεσσαλία είναι στα 1,20 έως 1,25 ευρώ το κιλό αλλά αν και αυξήθηκε σε σχέση με πέρσι δεν μπορεί να καλύψει το υψηλό κόστος των ζωοτροφών. Επίσης το αρνάκι αν και είχε υψηλή τιμή μέσα σε μια εβδομάδα έπεσε σε πολύ χαμηλά επίπεδα. Από τα 7 ευρώ το κιλό έφτασε κάτω από 5 ευρώ. Τρεις ημέρες πριν από τα Χριστούγεννα άρχισε η πτώση της τιμής στο κρέας και συνεχίζεται μέχρι σήμερα».  

Παϊσιάδης Σταύρος

https://www.agrotypos.gr

Τώρα που το δέντρο έχει πολλά λαμπάκια, οι ψυχές μένουν σβηστές


Τα χρωματιστά λαμπάκια γέμιζαν χρώματα το δωμάτιο και τη ψυχή μου...

Όταν έλεγε η μάνα μου "Θα στολίσουμε το δέντρο το μεσημέρι όταν γυρίσεις από το σχολείο", ουου, πέταγα από την χαρά μου! Και μη φανταστείτε κανένα δέντρο δίμετρο, ένα ψοφόδεντρο ηταν κοντά στο ένα μέτρο με κάτι κλαδιά στηριγμένα στο κορμό που τελείωνε σε μια μικρή πήλινη γλάστρα.
-Εγω! Εγώ θα το στολίσω μόνη μου!
Ο στολισμός προμήνυε τον ερχομό των Χριστουγέννων και φυσικά τις διακοπές του σχολείου. (Εκεί να δείτε χαρά!)
Το έβαζα πάνω στο τραπέζι, και ξεκίναγα να βγάζω τα στολίδια ένα ένα, προσεχτικά, τα περισσότερα ήταν φτιαγμένα από λεπτό γυαλί που με ένα "τσικ" έσπαζαν. Ξέπλεκα τα λαμπάκια, 12 ολα και όλα, σε σχήμα κάτι σαν αστέρι, που αν τα έπιανες άτσαλα, σου τρυπαγαν τα δάχτυλα. Το σακουλάκι με το βαμβάκι δίπλα μου, χιόνι θα το έκανα στα κλαδιά, και το αστέρι!

Έσπαγα δύο τρεις μπάλες κάθε φορά, έτσι για το καλό, η μάνα μου έψελνε γιατί γέμιζε ο τόπος γυαλιά, αλλά ποιος νοιαζόταν...
Χιόνι-βαμβακι στα κλαδιά, μεγάλες μπάλες κάτω, στολίδια μικρότερα πιο πάνω, το αστέρι στην κορυφή, τσακ η πρίζα, τσικ τσικ τα χρωματιστά λαμπάκια, έτοιμο το δέντρο!

Μέσα έξω εγώ, να δω αν φαίνεται στο δρόμο απο το παράθυρο, να το πηγαίνω πίσω μπρος, μπαμ μπουμ οι μπάλες, έπιανα μερικές στον αέρα, όχι όλες, πάλι φωνές η μάνα μου "δεν θα μείνει τίποτα μέχρι τα Χριστούγεννα, εγώ δεν παίρνω άλλες, μπες μέσα θα πουντιασεις, σβήσε τα λαμπάκια, θα καούν!" Ποιος την άκουγε?
Και αφού το έβαζα στην σωστή θέση, καθόμουν και το καμαρωνα. Το ψοφόδεντρο. Χαρά που είχα! Έσβηνα τα φώτα και το κοίταζα. Δεν ήθελα να τα βγάλουμε από την πρίζα ουτε όταν κοιμόμασταν και ας έλεγε η μάνα μου "θα πάρουμε φωτιά και θα καούμε ζωντανοί"...

Τα χρωματιστά λαμπάκια γέμιζαν χρώματα το δωμάτιο και τη ψυχή μου...
Τι κρίμα που τώρα το δέντρο αν κι είναι 2 μέτρα με πολλά λαμπάκια, οι ψυχές μένουν σβηστές...

Σούλα Παπαλάμπρου
http://www.tampouloukia.gr

«Δώρο»: Το 7λεπτο video, που δίνει ένα συγκινητικό μάθημα ζωής και διηγείται την ιστορία ενός γιου, που δεν είχε σε εκτίμηση τον πατέρα του. Απολαύστε το.

«Δώρο»: 7λεπτο video δίνει ένα συγκινητικό μάθημα ζωής

Η ταινία μικρού μήκους με τίτλο «Δώρο» διηγείται την συγκινητική ιστορία ενός γιου που δεν είχε σε εκτίμηση τον πατέρα του. Μεγαλώνοντας, ένιωθε ότι ο φτωχός πατέρας του ήταν απλά ένας αποτυχημένος και παράδειγμα προς αποφυγήν. 

Όταν όμως έφυγε από τη ζωή, ήρθε η αποκάλυψη ενός μεγάλου μυστικού που έκανε τον νεαρό να συνειδητοποιήσει πόσο σπουδαίος άνθρωπος ήταν στην πραγματικότητα ο πατέρας του. 

Δείτε το και χωρίς υπότιτλους στα Ελληνικά.Αξίζει τον κόπο.


www.otherside.gr

Τετάρτη 29 Δεκεμβρίου 2021

88χρονη έπεσε σε γκρεμό και έχασε τη ζωή της

Μοιραία στάθηκε η ενασχόληση με το κοπάδι για μία 88χρονη. Η ηλικιωμένη γυναίκα όπως συνήθιζε σε καθημερινή βάση, έβγαλε το κοπάδι για να βοσκήσει σε αγροτική περιοχή στα Πηγαδούλια Φιλιατών.

Στη διαδρομή φαίνεται ότι γλίστρησε με αποτέλεσμα να καταλήξει σε γκρεμό. Το γεγονός της απουσίας της έγινε αντιληπτό μετά από κάποιες ώρες όταν το κοπάδι αλλά και ο σκύλος που την συνόδευε βρέθηκαν μόνο τους σε κτήματα άλλου κατοίκου.

Αμέσως ενημερώθηκαν οι αρχές και στήθηκε επιχείρηση από την Πυροσβεστική Υπηρεσία.

Η σορός της ηλικιωμένης εντοπίστηκε σε γκρεμό από όπου και ανασύρθηκε αργά το απόγευμα. Στο σημείο επιχείρησαν τρία οχήματα και επτά άνδρες της Πυροσβεστικής.

https://www.epiruspost.gr

Κλειστοί δρόμοι λόγω προβλημάτων από την κακοκαιρία

Κλειστή παραμένει η Εθνική Οδός Νεράιδας- Σαγιάδας από το 8ο μέχρι το 11,5ο χιλιόμετρο λόγω της έντονης βροχόπτωσης και της υπερχείλισης του Καλαμά. Η κυκλοφορία των οχημάτων διεξάγεται από παρακαμπτήριες οδούς.

Σύμφωνα με την τελευταία ενημέρωση της Αστυνομίας κλειστή είναι η δημοτική οδός Φιλιατών – Πλαισίου, πριν την είσοδο του οικισμού λόγω κατολίσθησης που σημειώθηκε.

Επίσης κλειστή παραμένει ανώνυμη δημοτική οδός στην Εθνική Ηγουμενίτσας- Ιωαννίνων στη συμβολή με τον Γεροπλάτανο Θεσπρωτίας λόγω υπερχείλισης του Καλαμά.

Επίσης έχει διακοπεί η κυκλοφορία στο 8ο χιλιόμετρο του δρόμου Ηγουμενίτσας- Φιλιατών.

Τέλος είναι κλειστός ο δρόμος 1ο της επαρχιακής οδού Πολυστάφυλου προς Σκιαδά λόγω καθίζησης.

https://www.epiruspost.gr

Πρωτοχρονιάτικο μήνυμα Δημάρχου Πωγωνίου κ. Κων/νου Καψάλη

«Αγαπητές Συνδημότισσες, Αγαπητοί Συνδημότες,

Σε λίγες ώρες αποχαιρετούμε το 2021, μία χρονιά που σημαδεύτηκε από την παρατεταμένη υγειονομική κρίση που ανέτρεψε την καθημερινότητά μας και συνεχίζει να δοκιμάζει τις αντοχές μας.

Εύχομαι όλα αυτά να μείνουν πίσω και το 2022 να ανατείλει φέρνοντας υγεία, ελπίδα, αισιοδοξία και να γεμίσει τις καρδιές και τις ψυχές μας αγάπη και αλληλεγγύη.

Ας κρατήσουμε όμως και κάτι από τον χρόνο που μας αφήνει. Ας κρατήσουμε βαθιά μέσα μας την αναγνώριση ότι τίποτα δεν είναι δεδομένο και ας πορευτούμε ιεραρχώντας σωστά τις προτεραιότητές μας, χωρίς να ξεχνάμε τις αξίες μας…

Ας υποδεχτούμε το 2022 με γαλήνη και χαμόγελα. Καλή χρονιά με υγεία, προκοπή, ειρήνη και δημιουργία! Χρόνια Πολλά!

Ο Δήμαρχος Πωγωνίου

Κων/νος Καψάλης»

Προς ανέγερση μεγάλο προσκυνηματικό συγκρότημα για τον άγιο Παΐσιο στην Κόνιτσα.[Εικόνες]

Του π. Ηλία Μάκου

Στη θέση "Γραβίτσα" της Κάτω Κόνιτσας έχει θεμελιωθεί ναός και έχει σχεδιασθεί προσκυνηματικό συγκρότημα, για τον όσιο Παΐσιο, καθώς η ακριτική αυτή κωμόπολη της Ηπείρου,  μετά τον ξεριζωμό της οικογένειάς του από τη Μικρά Ασία, έγινε η πατρίδα του

Οι διαδικασίες  ανέγερσης αυτού του προσκυνηματικού συγκροτήματος, που είναι υπό την ευθύνη της Μητρόπολης και του Δήμου Κόνιτσας, σε στενή συνεργασία με το Μητροπολίτη Μεσογαίας Νικόλαο και τους αρχιτέκτονες Πέτρο και Μαρίνα Κουφοπούλου, βρίσκονται στην τελική ευθεία.

Μάλιστα είναι πολύ παρήγορο το γεγονός ότι, παρά τις δυσκολίες της εποχής, συγκεντρώθηκαν ήδη οι πρώτες οικονομικές δωρεές για την έναρξη των έργων.

Να σημειωθεί ότι το μελετητικό γραφείο του Πέτρου και της Μαρίνας Κουφοπούλου, σε συνεννόηση με το Μητροπολίτη Μεσογαίας και Λαυρεωτικής Νικόλαο, ο οποίος και χρηματοδοτεί το συνολικό κόστος των μελετών, συγκεντρώνει από το επιτελείο μηχανικών της Μητρόπολης Κόνιτσας τοπογραφικά διαγράμματα, καθώς και στοιχεία, που αφορούν στη στατική επάρκεια του χώρου και το συντομότερο δυνατόν θα υποβληθεί ο πλήρης φάκελο στην Υπηρεσία Ναοδομίας της Εκκλησίας της Ελλάδος για την έκδοση της οικοδομικής άδειας. 

Το προσκυνηματικό αυτό συγκρότημα, θα έχει ως σκοπό να εξυπηρετεί τον ολοένα και αυξανόμενο αριθμό προσκυνητών στην Κόνιτσα, όπου, τώρα, επισκέπτονται το σπίτι του αγίου, στο οποίο φυλάσσονται προσωπικά του αντικείμενα, αλλά και τη Μονή Στομίου, σε μικρό κελί της οποίας μόνασε για λίγα χρόνια.

Το συγκρότημα θα περιλαμβάνει το ναό, σύνθετος σταυροειδής με βασιλική στο ισόγειο (μικτός τύπος κατά το πρότυπο του ναού της αγίας Ειρήνης στην Κωνσταντινούπολη), που στο ημιυπόγειο θα υπάρχει παρεκκλήσι και αίθουσα συγκέντρωσης.

Προβλέπονται ακόμη ξενώνας, αρχονταρίκι, πνευματικό κέντρο, αρχονταρίκι, χώρος έκθεσης, πλατείες, παιδική χαρά και παραμεινάριο (δωμάτιο για φιλοξενία κληρικού ή του φύλακα).

Να σημειωθεί πως οι κατασκευές μελετήθηκε να γίνουν στο αρχιτεκτονικό πνεύμα και κλίμα της περιοχής, με τοπική πέτρα και λαξευτά μορφολογικά στοιχεία, ώστε να μην εισαχθεί κάτι ξένο και διαφορετικό.

Ο άγιος Παΐσιος o Αγιορείτης (κατά κόσμον Αρσένιος Εζνεπίδης), γεννήθηκε στα Φάρασα της Καππαδοκίας, στη Μικρά Ασία, αλλά μόλις ήταν 40 ημερών, εκδιώχθηκε από τον τόπο της η οικογένειά του.

Μετά από πολλές περιπέτειες έφτασε στην Κόνιτσα, ο Αρσένιος ήταν μόλις 2 ετών, και εγκαταστάθηκε εκεί.

Η μορφή του οσίου Παϊσίου παραμένει ολοζώντανη στην Κόνιτσα. Και αποτελεί πόλο έλξης.

Έτρεχε να φύγει μακριά από τη δόξα των ανθρώπων και δεν το χωρούσε ο νους του ότι εκατοντάδες, χιλιάδες άτομα, θα έβρισκαν κοντά του τη βοήθεια, που χρειαζόταν και θα έφευγαν αναπαυμένοι και ευχαριστημένοι, τόσο όσο ζούσε, όσο και μετά την κοίμησή του.

Αναδείχθηκε άγιος, αυτός ο ταπεινός, που, αν και δεν είχε τίτλους σπουδών, συμβούλευε, στήριζε, έδινε απρόσμενα φωτισμένες λύσεις.

Αυτός ο αδύνατος και ασθενικός, που άντεξε, ό,τι δεν αντέχουν οι δυνατοί.

Ναι, έγινε άγιος, γιατί αγάπησε το Θεό, χωρίς όρια και είχε ολοζώντανη σχέση μαζί Του.

Eίχε τη σφραγίδα του Αγίου Πνεύματος πάνω του, είχε τη φλόγα του Χριστού στην καρδιά του.

Γι΄ αυτό εξαπλωνόταν τόσο γρήγορα η θεία φωτιά, που είχε μέσα του και άρπαζε από τη φλόγα της πίστης του όλος ο κόσμος.

Πάμπολλοι το νιώθουν, αλλά και το βιώνουν: Ο άγιος Παΐσιος, ο σύγχρόνός μας, ο δικός μας άνθρωπος, είναι δίπλα μας, παρακαλεί για μας, για να χαρούμε τον παράδεισο από αυτή τη  ζωή.










https://katoci.blogspot.com

Ευχές για καλή χρονιά από την Κατερίνα Σχισμένου

 

Καλή χρονιά με όλα τα αγαθά.

Κατερίνα Σχισμένου.

«Ταμπλάς σε βάρεσε».


Γράφει ο Χρήστος Α. Τούμπουρος

«Μωρή ταμπλαρωμένη, ταμπλάς σε βάρεσε, σε πήρε και σε σήκωσε και σε συμμάζεψε». Είχα δεν είχα καβαλήσει την πρώτη δεκαετία της ζωής μου, όταν πρωτοάκουσα τραγουδιστά τα παραπάνω λόγια, χωρίς βέβαια να καταλάβω τίποτε. Μικρός και άνογος, από πίσω όμως πάντοτε από τους μεγάλους. Μέρες Χριστουγέννων. Μια ομάδα «είχαμε πάει» να πούμε τα Κάλαντα. Μεταφέραμε δηλαδή τραγουδιστά, την παραμονή των Χριστουγέννων, σε κάθε σπίτι το χαρμόσυνο άγγελμα της Γέννησης του Θεανθρώπου. Επτά συνολικά άτομα. Επικεφαλής ο Κώστας, πέντε έξι χρόνια μεγαλύτερός μου, και ακολουθούσαν οι υπόλοιποι. Εγώ ήμουν ο μικρότερος και συνεπώς ούτε άποψη είχα ούτε και ίσο μερίδιο λάμβανα στη μοιρασιά. Θα έπαιρνα το κατιτίς. Έφτανε αυτό. Εμπειρία μάζευα. Αργότερα θα ερχόταν και η σειρά μου.


Πρωί πρωί λοιπόν συναντηθήκαμε στο προκαθορισμένο μέρος και κινήσαμε. Δεν αφήναμε σπίτι για σπίτι. Αχολογούσαν όλα τα σπίτια από τραγούδια και ευχές. Συνεχόμενες ευχές… «Σ’ αυτό το σπίτι πού ‘ρθαμε, σ’ αυτό το νοικοκύρη, πέτρα ποτέ μη ραϊστεί, λιθάρι μη σπαράξει». Και όρθιος αυτός, κορδωμένος άκουγε τις ευχές και μας έδινε το φιλοδώρημα. Είχαμε το κουτί – φάτνη, εκεί όπου έριχναν τα κέρματα. Η νοικοκυρά του σπιτιού μας φίλευε τηγανίτες. Κι αν ήταν σοροπιασμένες με μέλι, ε, ρε τι χαρά κάναμε. Αλειβόμασταν και κολλούσαν τα ρούχα μας.
Ήταν όμως και νοικοκυρές-λίγες, αλλά ήταν- που δεν άνοιγαν την πόρτα τους. Τότε άρχιζε το πανηγυράκι. Ξέραμε κάμποσα τραγουδάκια και τα λέγαμε. « Κυρά μ’ στη στάχτη κάθεσαι και ο κώλος σου ξεφ’σάει και από το φύσ’μα το πολύ εχύθη το τσουκάλι». Ούτε τσουκάλι της χύθηκε «μιανής», αλλά βγήκε έξω και μας πήρε στο κυνήγι και ακόμα τρέχουμε, που λέει ο λόγος. Σταματήσαμε σε μια Τζούμα. Και τότε άρχισαν οι μεγαλύτεροι το τραγούδι με τον ταμπλά. «Μωρή ταμπλαρωμένη, ταμπλάς σε βάρεσε, σε πήρε και σε σήκωσε και δε σε συμμάζεψε». Προσπαθούσα και εγώ να το πω. Ασφαλώς και δεν καταλάβαινα τίποτε. Ήξερα ότι ο ταμπλάς είναι μεγάλη και χοντρή σανίδα. Μέχρι εκεί. Ο παππούς μου ήταν μαραγκός και είχα δει πολλούς ταμπλάδες. Γι’ αυτό και νόμιζα πως κάποιος την είχε βαρέσει με ταμπλά στο κεφάλι.


Όταν γύρισα στο σπίτι ρώτησα τον παππού. Του εξιστόρησα το γεγονός κι αυτός χαμογέλασε. Μόνο είπε πως αυτή είναι μόνιμα βαρεμένη. Είναι το ύφασμα τέτοιο, δεν σιάζει με τίποτε. Ρετάλι κανονικό. Όλο το χρόνο, όταν την έβλεπα «από δω παν’ οι άλλοι˙ έκοβα λάσπ’». Δεν την φοβόμουν, απλά την συμπονούσα γιατί τη βάρεσε, έλεγα μέσα μου, κάποιος με τον ταμπλά. Την επόμενη χρονιά στα Κάλαντα των Χριστουγέννων με δασκάλεψε ο παππούς να πάω μόνος μου και να πω το τραγούδι που προφανώς ο ίδιος το είχε συνθέσει. «Αυτό το σπίτι το καλό ταμπλάς μην το βαρέσει και σαν τα ψηλά βουνά κι αυτό να αντέξει» Συνέχισα. «Το καλάθι θέλ’ αυγό και οι τσέπες μου κουκόσιες και το δεξί το χέρι μου, λίγα λεφτούλια θέλει». Τα πήρα. Βγήκε έξω η «ταμπλοβαρεμένη» και μου τα έδωσε. Και αυγά και κουκόσιες και λεφτούλια. Κι από τη χαρά μου έκοψα τον κατήφορο περδικλώθηκα, σωριάστηκα και έκανα γκιλντάρα στην κατηφόρα και πάνε κατ’ ανέμ’ και τα «αυγά και τα καλάθια».
Όταν πήγα στο σπίτι κλαίγοντας και με είδε ο παππούς, με πήρε στην αγκαλιά του και μού είπε. «Πήγαινε μέσα να σε αλλάξει η γιαγιά σου, μην σε δει έτσι η μάνα σου και της έρθει αληθινός ταμπλάς». Είχε κάνει το θαύμα του ο άγιος αυτός άνθρωπος.




Χρήστος Α. Τούμπουρος

Τρίτη 28 Δεκεμβρίου 2021

Έξι τραυματίες σε τροχαίο στην Ιόνια

Έξι άτομα, ανάμεσά τους δύο ανήλικοι, τραυματίστηκαν ευτυχώς ελαφρά, σε τροχαίο ατύχημα που έγινε στην Ιόνια Οδό.

Το ατύχημα έγινε στο ρεύμα προς Ιωάννινα, στο ύψος της Πέρδικας όταν δύο οχήματα συγκρούστηκαν με αποτέλεσμα το ένα να ανατραπεί στο οδόστρωμα και το δεύτερο να καταλήξει στις προστατευτικές μπάρες.

Στο σημείο έσπευσαν ασθενοφόρα του ΕΚΑΒ και δυνάμεις της Αστυνομίας.

Στο Νοσοκομείο Χατζηκώστα μεταφέρθηκαν έξι συνολικά τραυματίες.

Οι δύο επέβαιναν στο ένα όχημα και τέσσερις στο δεύτερο. Όλοι φέρουν ελαφρά τραύματα και κανένας δεν κινδυνεύει.

Τα αίτια του ατυχήματος διερευνά το Τμήμα Τροχαίας Αυτοκινητοδρόμων.

https://www.epiruspost.gr

Πρωτοχρονιά στα μικρά χωριά της Ελλάδας. Εκεί που ο χρόνος πηγαίνει με άλλους ρυθμούς.

Πέρα από τη φασαρία των μεγαλουπόλεων, μακριά από τη φαντασμαγορία και τα πυροτεχνήματα, τόσο κοντά και συνάμα τόσο μακριά μας, οι ημέρες των εορτών και η Πρωτοχρονιά γιορτάζονται στα μικρά χωριά της πατρίδας μας με έναν διαφορετικό τρόπο, λιτό και αυθεντικό, και συνάμα γοητευτικό και σπάνιο…

Χωριά σβησμένα από τον χάρτη, εγκλωβισμένα στα βουνά, καλά κρυμμένα στα δάση ή σε κλειστούς παραθαλάσσιους όρμους, γιορτάζουν την αλλαγή του χρόνου με έναν τρόπο διαφορετικό από τον συνηθισμένο, πιο ανθρώπινο και ζεστό, που ανταποκρίνεται επακριβώς στις θνητές μας απαιτήσεις, απαλλαγμένος από οποιαδήποτε υπερβολή και ασωτία. Είναι εκεί που ο φούρνος ανάβει από τα χαράματα και κάθε λογής νοστιμιά ετοιμάζεται για ψήσιμο.

Ζυμωτό φρέσκο ψωμί, κρέατα ντόπια και κουραμπιέδες άφθονοι φουρνίζονται με τρόπο παραδοσιακό, και αποκτούν μια άλλη γεύση, απροσδιόριστη, που ικανοποιεί ακόμη και τους πιο περίεργους και απαιτητικούς ουρανίσκους. Μεταξύ άλλων, γλυκά του κουταλιού, σπιτικά λικέρ, φρούτα και λαχανικά βιολογικής παραγωγής, συνθέτουν ένα πολύχρωμο και αρωματικό σπίτι, με μυρωδιές έντονες και μεθυστικές, που χορταίνουν τα μάτια και αφρατεύουν την ψυχή.

Εκτός όμως από το πλούσιο φαγητό, ιδιαίτερη είναι και η ιδιοσυγκρασία των ανθρώπων. Κιμπάρηδες και μεγαλόκαρδοι, ευγενικοί και χωρατατζήδες, που χαίρονται αληθινά τις μέρες αυτές και βιώνουν τις στιγμές στο κόκκινο. Οι άντρες παίζουν χαρτιά στο καφενείο και συζητούν ώρες ατελείωτες, ενώ οι γυναίκες μαζεύονται στα σαλόνια, και στήνουν κουβέντες δίπλα στο τζάκι, έχοντας έναν ελληνικό για συντροφιά. Ο καθένας βρίσκεται στο πόστο του και κανείς δεν παραπονιέται. Όλοι είναι μαζί και αντιμετωπίζουν τις δυσκολίες συντροφικά, μακριά από τον ωφελιμισμό και την ιδιοτέλεια. Ιδιαίτερη μάλιστα είναι η στιγμή που ο ταχυδρόμος φέρνει τους μισθούς στο καφενείο.

Η ανυπομονησία εκδηλώνεται με ένα πλατύ χαμόγελο, και με μία ανεξήγητη υπερκινητικότητα. Όλοι βιάζονται και αγωνιούν, αλλά μόνο μέχρι να πάρουν το παραδάκι που τους αναλογεί. Και έπειτα, το πάνε σπίτι με χαρά και αισθάνονται πλέον ανάλαφροι και δικαιωμένοι, με τα βουρκωμένα μάτια τους να μαρτυρούν την ψυχή τους. Οι κόποι των προηγούμενων χρόνων απέφεραν καρπούς, και τώρα δικαιούνται να τους απολαύσουν.

Τις μέρες αυτές, ακόμη, ανασταίνονται περασμένες στιγμές του παρελθόντος και παίρνουν πνοή μέσα από τις διηγήσεις των παππούδων στα μικρά παιδιά. Κατά κάποιο μαγικό τρόπο, τότε ξανανιώνουν και θυμούνται λεπτομερώς αλλοτινές καταστάσεις και γεγονότα, ευτράπελα και μη, που έχουν διδακτικό χαρακτήρα, ενώ συγχρόνως τέρπουν. Μέσα λοιπόν από τις σπίθες της φωτιάς ξεπηδούν και οι μνήμες του χθες, βάζοντας φωτιά στα συναισθήματα και τις εκφράσεις. Πολλές φορές μπορεί να πειραχτεί και κάποια πληγή. Ωστόσο, αυτός ο πόνος δεν καταβάλλει τους ανθρώπους, αλλά τους κάνει πιο δυνατούς και επιβεβαιώνει τη ζωντάνια τους. Και βλέποντας τα όσα πέρασαν, αισθάνονται τυχεροί και ευλογημένοι για τη μέχρι τότε έκβασή τους, και κάνουν το σταυρό τους, κοιτώντας το εικονοστάσι στον τοίχο, για να ευχαριστήσουν τους Αγίους τους. Ταπεινοί και συνεσταλμένοι, που σε μαγεύουν με την ηρεμία και την διακριτικότητά τους…

Και έπειτα, ο χρόνος αλλάζει, με την κοπή της βασιλόπιτας να επισημοποιεί το γεγονός. Φιλιά και αγκαλιές σκορπίζονται παντού και οι ευχές βγαίνουν από την καρδιά, γεμάτες ειλικρίνεια και αγάπη. Όποιος κερδίσει το φλουρί βέβαια, είναι ο τυχερός της χρονιάς, και ένας μικρός μπουλαμάς χρυσώνει τον δρόμο του. Κάπως έτσι λοιπόν, εδώ και χρόνια, αυτοί οι άνθρωποι υποδέχονται κάθε νέο έτος μέσα σε ένα κλίμα χαράς και αισιοδοξίας, ξεχνώντας για λίγο τις δυσκολίες και τα προβλήματα της καθημερινότητας και προτάσσοντας τις επιθυμίες και τις ευχές τους, μέσα σε ένα απατηλό ενύπνιο της ζωής, διεκδικώντας το ανώτατο δικαίωμα όλων, αυτό της ελπίδας.

https://fanpage.gr