Σάββατο, 28 Μαρτίου 2020

Υπέρογκα κόστη για κτηνοτρόφους, αύξηση 50 ευρώ τον τόνο μέσα σε 10 ημέρες πήρε η σόγια



Σύμφωνα με παράγοντες της αγοράς η αλματώδης αύξηση οφείλεται στην κατάσταση που διαμορφώνει ο κορονοϊός.
Σύμφωνα με πληροφορίες η τιμή της εισαγόμενης σόγιας πήρε πάνω 50 ευρώ τον τόνο μέσα σε 10 μόλις ημέρες. Έτσι από τα 360 ευρώ ο τόνος για παράδοση στο λιμάνι και μεταφορά φορτηγό με φορτηγό από εμπόρους, σκαρφάλωσε στα 410 ευρώ ο τόνος.
Όπως μας εξήγησαν παράγοντες της αγοράς, η αύξηση οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην κατάσταση που διαμορφώνει ο κορονοϊός σε όλο τον κόσμο, ανεβάζοντας τις τιμές σε όλα τα εμπορεύματα, έχει να κάνει όμως και με κάποιες απεργίες που είναι σε εξέλιξη στην Αργεντινή και εμποδίζουν την εξαγωγή, αλλά και σε κερδοσκοπικά παιχνίδια των εμπόρων.
Όλα αυτά την στιγμή που η Βραζιλία προβλέπει να κάνει εξαγωγή το Μάρτιο μόνο 9,5 εκατ. τόνους σόγια, 12% δηλαδή πάνω από πέρσι.
Όπως όλα δείχνουν, αν η κατάσταση συνεχιστεί προβλέπεται μεγάλη αύξηση στο κόστος παραγωγής για τους Έλληνες κτηνοτρόφους (αγελαδοτρόφους κυρίως) και πτηνοτρόφους, που χρησιμοποιούν σόγια κατά κόρον ως ζωοτροφή, αν σκεφτεί κανείς παράλληλα ότι η αυτάρκειά μας ως χώρα δεν φθάνει ούτε το 10% στη σόγια.

Μπίκας Αλέξανδρος

Ασχολείται κανείς με τα γερόντια στα ορεινά χωριά της Θεσπρωτίας;


Αλήθεια, ασχολείται κανείς με τα γερόντια, που είναι κλεισμένα στα σπίτια τους ή απλά βγαίνουν στις αυλές και στους κήπους τους, στα ορεινά χωριά της Θεσπρωτίας;
Ενδιαφέρεται κανείς αν έχουν τρόφιμα;
Ενδιαφέρεται κανείς αν έχουν φάρμακα;
Ενδιαφέρεται κανείς αν χρειάζονται ιατρική φροντίδα;
Ενδιαφέρεται κανείς αν θέλουν στήριξη;
Ενδιαφέρεται κανείς αν αισθάνονται φόβο στην απομόνωσή τους;
Ενδιαφέρεται κανείς αν νιώθουν εγκατάλειψη; 
Ενδιαφέρεται κανείς, άραγε; 

Διαθέτω γκαρσονιέρα. κιν. 6969696969



Γράφει ο Άρης Μπιτσώρης

Διαθέτω γκαρσονιέρα πίσω από πυλωτή
μια καβάτζα, μια φωλίτσα άκρως διακριτική.

Ξέρω τόσους κι άλλες τόσες με παράνομους δεσμούς
μα ο εγκλεισμός, λαθραίους, στέρησε εναγκαλισμούς.

Η εχεμύθειά μου πλήρης, απολύμανση διαρκής
από τον κορονοϊό θα είστε απολύτως ασφαλείς.

Πέντε εξηνταενιάρια , πάρτε με στο κινητό
μια ωρίτσα ανά ζεύγος, το ¨μαλλί¨ είναι λογικό.

Ευνοείσαι όταν έχεις κατοικίδιο συντροφιάς
υπεράνω υποψίας πως παράνομα γλιστράς.

Στη βεβαίωση εξόδου, γράψε ¨βγάζω το σκυλί¨
και εγώ θα το φυλάω, είναι έξτρα στην τιμή.


Μην ξεχάσετε απόψε να αλλάξετε τα ρολόγια. Θερινή ώρα από αύριο


Αύριο Κυριακή 29 Μαρτίου θα γυρίσουμε τα ρολόγια μας μια ώρα μπροστά. Όπως κάθε χρόνο, τα ξημερώματα της τελευταίας Κυριακής του Μαρτίου θα αλλάξει η ώρα σε θερινή.
Η επόμενη αλλαγή ώρας, θα πραγματοποιηθεί τον Οκτώβριο (του 2020) και ενδεχομένως και το Μάρτιο του 2021.
Σύμφωνα με την απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου η αλλαγή ώρας πρέπει να σταματήσει την τελευταία Κυριακή του Μαρτίου 2021 για τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που θέλουν να διατηρήσουν μόνιμα τη θερινή ώρα, ενώ για τα κράτη-μέλη που επιθυμούν τη χειμερινή ώρα, η αλλαγή θα γίνει την τελευταία Κυριακή του Οκτωβρίου 2021.

https://fonaklas.blogspot.com

Λύκοι…


Γράφει ο Χρήστος Τούμπουρος

«Μέσα μωρέ διαολοτραραμένα που γκιζεράτε στα σοκάκια όλ’ την μέρα και δεν μαζεύεστε στο σπίτ’ σας. Θα πουντιάσετε στις στράτες και τότε ποιος θα σας γιατρεψ’;» Ήταν τα λόγια της μάνας, της γιαγιάς και πολλών τέλος πάντων χωριανών, όταν μας έβλεπαν με το κρύο εμείς να γκιζεροβολάμε σ’ ολόκληρο το χωριό. Κι αυτό το πούντιασμα είναι αλήθεια ότι το φοβόμασταν γιατί σήμαινε αναγκαστικό εγκλεισμό στο σπίτι και έπεφταν και κάτι ενέσεις με κάτι σήραγγες, «Παναγία βόηθα!» Βόηθαγε, δε βόηθαγε η Παναγία βγάζαμε τον χειμώνα, άλλοτε πουντιάζαμε κι άλλοτε τη γλιτώναμε και έτοιμοι πια αρχίζαμε τις ανοιξιάτικες ασχολίες μας…
Κάπως έτσι βλέπω και την όλη κατάσταση τώρα με τον υποχρεωτικό εγκλεισμό μας λόγω κορονοϊού. Γιατροί, νοσοκόμοι, υπουργοί και ακόλουθοι, «εθνικοί διαφημιστές», απαξάπαντες «φωνάζουν» να «μπούμε μέσα στα σπίτια μας», αλλά εμείς ενίοτε «βαρούσαμε τον Καλαματιανό μας» και εφευρίσκαμε χίλιους δυο τρόπους να βρεθούμε ή και να παραμείνουμε ακόμη έξω. Δουλειές να δουν τα μάτια σας. Τώρα τις θυμηθήκαμε όλες. Άσε που όλοι/ες πλέον ασχολούμαστε με τον αθλητισμό και τη συνεχή άσκηση. Επομένως, θα ήταν άδικο να διακόπταμε την προπόνηση. Ώσπου επιβλήθηκαν και τα «άγρια» κατασταλτικά μέτρα. Άγρια-άγρια, δεν γινόταν αλλιώς. Και αναγκαστικά, λοιπόν, μέσα. Μέσα και «μούγκα στην στρούγκα» να περάσ’ αυτή η συμφορά, να δούμε τι θα γίνουμε…

Τώρα, αν θα περάσει και πώς θα περάσει, είναι ένα άλλο θέμα. Τι θα μείνει; Θα κυριαρχεί επί της γης ο άνθρωπος ή θα επιβληθούν τα διάφορα ανθρωποειδή που θα εξουσιάζουν και στο όνομα της γενικότητας ή της παγκοσμιοποίησης θα λειτουργεί παραλλαγμένο, αλλά στην ουσία το ίδιο, το σύστημα του δούλου – δουλοκτήτη. Όσοι λαγαρίσουν. Κι όσοι μπορέσουν να πληρώσουν την περίθαλψη, που όπως μαθαίνουμε κάθε κλίνη στην εντατική κοστίζει 1600 ευρώ ημερησίως. Με απλά ελληνικά ακριβώς τρία μηνιάτικα… Συνεπώς και η ζωή είναι ασφαλώς θέμα κόστους. Ως εκ τούτου δεν είναι για όλους, αλλά για συγκεκριμένους… Διαδόσεις πως η ζωή είναι το ύψιστο δικαίωμα κάθε ανθρώπου και μάλιστα είναι φυσικό και εγγενές για όλους… Μάλλον πρόκειται για μύθο. Η ζωή είναι προϊόν σύμβασης. Για τους έχοντες…
Θα μείνουν αξίες και ιδανικά, ιδεώδη και πρότυπα, όπως σφυρηλατήθηκαν τόσα χρόνια στην αδιάκοπη πορεία του ανθρώπου προς τον πολιτισμό και γαλβανίστηκαν από τα διδάγματα τόσων επαναστάσεων που συντάραξαν συθέμελα τις ανθρώπινες κοινωνίες και ξεθεμελίωσαν συστήματα εκμετάλλευσης ανθρώπων και υποταγής λαών; Θα μείνει και θα επικρατήσει η όποια εμπειρική πραγματικότητα, όπως αυτή που διαπιστώθηκε ήδη ότι η υγεία για τον λαό είναι μόνο η δημόσια, το ιδιωτικό είναι για το κέρδος και δεν ορρωδεί και στις μεγάλες κρίσεις ή και στις επιδημίες ακόμη να λειτουργεί με βάση το κέρδος. Ό,τι κοστίζει το αφήνουμε για τους αχθοφόρους του Δημοσίου κι ό,τι κερδίζει το κατοχυρώνουμε Αδωνικώς.
Συνήθως μετά από μεγάλες συμφορές, οικονομικές κρίσεις, επιδημίες κλπ. οι άνθρωποι συνενώνονται, επιζητούν το γενικό και εντάσσονται στο σύνολο. Ακόμα βρίσκουν και κοινές λύσεις. Είναι έτσι; Θα επικρατήσει κάτι τέτοιο ή θα «ακμάσει» η ιδιώτευση και ο ατομικισμός; Η συμφορά, όπως και να εξελιχτεί, έμεινε, θα μείνει και μαζί μ’ αυτήν θα μείνουν οι κήνσορες και οι διαλαλητές της ισοπέδωσης και ιδιωτικοποίησης των πάντων. Φοβάμαι πως τώρα θα ισχύσει το δόγμα: «Ο άνθρωπος προς τον άνθρωπο όχι συνάνθρωπος, αλλά λύκος».




Χρήστος Τούμπουρος

Με… σφραγίδα Άρτας η δωρεά του φάρμακου της χλωροκίνης

Ποσότητα 5 τόνων χλωροκίνης από την Ινδία, προμηθεύτηκε, η φαρμακοβιομηχανία Uni-pharma SA. Έχει ήδη προβεί σε παραγωγή του φαρμάκου Unikinon, που αναφέρεται ευρέως τον τελευταίο καιρό ως μία πιθανή επιτυχής θεραπεία για την αντιμετώπιση της πανδημίας του κορονοϊού (SARS COVID-19).
Η Uni-pharma SA θα διαθέσει δωρεάν 24 εκατομμύρια δόσεις Unikinon στο ελληνικό κράτος. Το θεραπευτικό σχήμα θα καθορισθεί, ανάλογα με τις συστάσεις της επιστημονικής κοινότητας.
Στην ανακοίνωσή της, η εταιρεία σημειώνει ότι «η Uni-pharma SA έλαβε για πρώτη φορά άδεια προϊόντος χλωροκίνης στην Ελλάδα, το 1984» και προσθέτει: «Με υψηλό αίσθημα ιστορικής ευθύνης και κοινωνικής προσφοράς, η Uni-pharma SA δηλώνει ότι βρίσκεται πάντα κοντά στον Έλληνα ασθενή και τις ανάγκες του, στηρίζοντας τη δημόσια Υγεία, όπως άλλωστε αυτό πράττει τα τελευταία 57 έτη. Γιατί πάνω απ' όλα, στόχος μας πρέπει να είναι η ισότιμη πρόσβαση όλων των ασθενών στις θεραπείες τους και ιδιαίτερα την ώρα της ανάγκης», αναφέρει η εταιρεία σε ανακοίνωσή της.
Η συγκεκριμένη εταιρία, μία από τις μεγαλύτερες στο χώρο του φαρμάκου, έχει σφραγίδα… Ηπείρου!
Ιδρύθηκε πριν από εξήντα περίπου χρόνια από τον Αρτινό Κλέωνα Τσέτη και σήμερα το τιμόνι της κρατούν οι κόρες του Ιουλία και Ειρήνη.
Διευθύνουσα σύμβουλος είναι η Ιουλία Τσέτη, η οποία έχει βραβευθεί ως γυναίκα επιχειρηματίας της χρονιάς ενώ έχει βραβευθεί από πλήθος φορέων στο χώρο του φαρμάκου.

Παρασκευή, 27 Μαρτίου 2020

Πριν από τη Mεγάλη Eβδομάδα η πληρωμή των συνδεδεμένων στη ζωική


Νωρίτερα από κάθε άλλη φορά, λόγω των έκτακτων συνθηκών, αλλά και από το προγραµµατισµένο για τη Μεγάλη Τρίτη, δροµολογούν οι αρµόδιοι της πλατείας Βάθη και της ∆οµοκού την πληρωµή των συνδεδεµένων ενισχύσεων στη ζωική παραγωγή. Στόχος, ο προφανής, η στήριξη ενός κλάδου που πλήττεται εξαιρετικά από την τρέχουσα κατάσταση, µε τους επιτελείς του υπουργείου να συζητούν ακόµα και αυξηµένη ενίσχυση. Άλλωστε, τη δυνατότητα αυτή δίνει στα κράτη-µέλη η πρόσφατη οµόφωνη απόφαση του Συµβουλίου Υπουργών Γεωργίας, σύµφωνα µε την οποία µπορούν να εγκριθούν ειδικές αποζηµιώσεις µε ποσά µέχρι 100.000 ευρώ για κάθε εκµετάλλευση. Αυτό σηµαίνει ότι οι κτηνοτρόφοι θα µπορούσαν να πάρουν τα ποσά που ορίζονται για τη συνδεδεµένη στο αιγοπρόβειο και τα βοοειδή, βάσει του εγκεκριµένου από πέρυσι προϋπολογισµού και µε υπουργική απόφαση να συµπληρωθεί η στήριξη του κλάδου από το κοµµάτι των ειδικών αποζηµιώσεων, όπως αυτές ορίστηκαν από τις Βρυξέλλες.
Για την ώρα δεν έχει κάτι ακόµα αποφασιστεί, ωστόσο µε το σύστηµα του ΟΣ∆Ε κλειστό οι υπάλληλοι των κατά τόπους Ενώσεων και οι διοικητικοί του Οργανισµού Πληρωµών έχουν «εντολή» να καταπιαστούν µε τις συνδεδεµένες που αφορούν τους κτηνοτρόφους και να τρέξουν τους απαραίτητους διασταυρωτικούς ελέγχους. Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι η πληρωµή θα έχει σίγουρα ολοκληρωθεί µέχρι τις 10 Απριλίου. Άλλωστε οι ανάγκες του κτηνοτροφικού κλάδου είναι ιδιαίτερα αυξηµένες αυτή την περίοδο, µε δεδοµένο τον περιορισµό των εξαγωγών λόγω της πανδηµίας και της σοβαρής έλλειψης ρευστότητας που αντιµετωπίζουν. Μάλιστα η Οµοσπονδία κτηνοτρόφων και κτηνοτροφικών συλλόγων περιφέρειας Θεσσαλίας εδώ και καιρό ζητά από τους αρµόδιους να πληρωθούν νωρίτερα οι συνδεδεµένες και ει δυνατόν το ύψος της ενίσχυσης για τα αιγοπρόβατα να κινείται περί τα 30 ευρώ ανά ζώο.
Να σηµειωθεί ότι στις εκκρεµότητες προς πληρωµή είναι και δύο ακόµα συνδεδεµένες της φυτικής παραγωγής, που αφορούν το σπαράγγι και τους σπόρους σποράς και µια ακόµα διορθωτική µε περιπτώσεις ενιαίας ενίσχυσης και συνδεδεµένων που ξέµειναν έως τώρα.
Όσον αφορά τις συνδεδεµένες στα ζωικά, υπενθυµίζεται ότι και πέρυσι πιστώθηκαν Μεγάλη Τρίτη 23 Απριλίου. Για το πρόβειο και αίγειο κρέας για το έτος 2018 πιστώθηκε το ποσό των 48 εκατ. ευρώ σε πάνω από 39.000 δικαιούχους, µε το ύψος της ενίσχυσης στα 9,35 ευρώ ανά επιλέξιµο ζώο και για το βόειο κρέας πιστώθηκαν για το έτος 2018 περί τα 33 εκατ. ευρώ σε 8.000 δικαιούχους περίπου, µε το ύψος της ενίσχυσης στα 171 ευρώ ανά επιλέξιµο θηλυκό ζώο.
Σχετικά µε τους σπόρους σποράς, οι πληροφορίες κάνουν λόγο για αύξηση της τιµής της ενίσχυσης περί τα 27 ευρώ το στρέµµα από 25,83 ευρώ το στρέµµα το 2018, ενώ για τα σπαράγγια αναµένεται µείωση περί τα 3 ευρώ από 56,73 ευρώ το 2018 στα 53 ευρώ περίπου το στρέµµα.
Να σηµειωθεί ότι η ενίσχυση στο σπαράγγι ήταν να πληρωθεί µαζί µε την ειδική βάµβακος, ωστόσο από τον ΟΠΕΚΕΠΕ αναφέρουν ότι κάτι τέτοιο δεν κατέστη εφικτό γιατί έπρεπε να προηγηθούν οι έλεγχοι των παραδόσεων από την πλευρά των παραγωγών.
Μικροπιστώσεις από τον ΕΛΓΑ, επόµενες πληρωµές αρχές Απριλίου
Μετά την ανακοίνωση του ΕΛΓΑ για παράταση µέχρι τις 31 Μαΐου 2020 της προθεσµίας καταβολής της ασφαλιστικής εισφοράς υπέρ του οργανισµού για το 2019 και τις διευθετήσεις στις οποίες προχώρησε όσον αφορά την εξατοµίκευση των ζηµιών, οι αρµόδιοι του φορέα προγραµµατίζουν µια παρτίδα πληρωµής στις αρχές Απριλίου για ζηµιές του 2019 στη φυτική κυρίως παραγωγή.
Επιπλέον στις 27 Μαρτίου έγινε µια πίστωση ποσού 348.565,06 ευρώ σε 113 δικαιούχους παραγωγούς, που αφορά Κρατικές Οικονοµικές Ενισχύσεις των Προγραµµάτων Κρατικών Οικονοµικών Ενισχύσεων «Ετήσιο 2016», «Πυρκαγιές 2016», «Ετήσιο 2017» και «Πυρκαγιές 2017».
Πάνε για Ιούνιο τα υπόλοιπα στα Βιολογικά 
Μεγάλες δυσκολίες, δεδοµένων των συνθηκών, φαίνεται να αντιµετωπίζει η διευθέτηση της πιθανότητας να τρέξει µια εµβόλιµη πληρωµή για τους κοµµένους των Βιολογικών του 2019. Μάλιστα, λαµβάνοντας υπόψιν το γεγονός ότι ο ισχύων Κανονισµός για το Μέτρο 11 απαγορεύει ενδιάµεση πληρωµή στους δικαιούχους, θεωρείται πλέον βέβαιο ότι όποια πίστωση θα γίνει κανονικά µε την εξόφληση τον Ιούνιο, όπως ορίζει ο Κανονισµός. Αρχικά είχε τεθεί από τους αρµόδιους το ενδεχόµενο να γίνει µια πίστωση µέσα στο Μάρτιο κυρίως για όσους τακτοποίησαν το θέµα των συµβάσεων µε τους φορείς πιστοποίησης, που αρχικά τους άφησε εκτός πληρωµής, ώστε να µη χρειαστεί οι δικαιούχοι να περιµένουν τον Ιούνιιο. Ωστόσο, υπό τις παρούσες συνθήκες δεν επιτρέπεται κάτι τέτοιο.

Συνέντευξη με τον Αλέξανδρο Σχισμένο, "Το Αλλού και το Άλλοτε. Χρόνος και απουσία" .


Γράφει η Κατερίνα Σχισμένου

Εμφανίστηκε πριν λίγες «ώρες» θα έλεγα το νέο σας βιβλίο "Το Αλλού και το Άλλοτε. Χρόνος και απουσία" που διατίθεται και δωρεάν ηλεκτρονικά από τις εκδόσεις Αυτολεξεί. Γιατί επιλέξατε αυτή την τόσο δύσκολη και κρίσιμη περίοδο να εκδοθεί;
  • Το βιβλίο προοριζόταν να εκδοθεί την άνοιξη του 2020, καθώς είχε σχεδόν ολοκληρωθεί στα τέλη του 2019. Μαζί με ακόμη ένα μικρό βιβλίο συνεντεύξεων, με τίτλο «Πόλη και Οικολογία» θα ήταν τα πρώτα βιβλία των νέων εκδόσεων «Αυτολεξεί» (www.aftoleksi.gr). Η αναπάντεχη εμφάνιση της πανδημίας σταμάτησε απότομα αυτές τις δραστηριότητες, ελπίζουμε για λίγο. Ωστόσο, μαζί με τους φίλους των εκδόσεων αποφάσισα να προχωρήσω στην δωρεάν ψηφιακή διάθεση του βιβλίου για τρεις κυρίως λόγους. Καταρχάς γιατί αυτό που με ενδιέφερε πάντοτε ήταν η διακίνηση των ιδεών, η οποία διευκολύνεται από την ψηφιακή επικοινωνία. Κατά δεύτερον γιατί θεώρησα ότι αυτή την κρίσιμη περίοδο που μένουμε στο σπίτι αναγκαστικά, ένα βιβλίο είναι η καλύτερη προσφορά που μπορούμε να κάνουμε όσοι γράφουμε. Κατά τρίτον, γιατί το θέμα του συγκεκριμένου φιλοσοφικού δοκιμίου, η απουσία, ξαφνικά πήρε μεγαλύτερες διαστάσεις στο κοινωνικό φαντασιακό. Απουσία των φίλων μας, απουσία της επαφής αλλά και απουσία της ‘κανονικής’, εφησυχαστικής προσμονής του μέλλοντος. Στο βιβλίο είχα ήδη εξετάσει μια ιστορική περίοδο επιδημίας, την πανώλη του 14ου αιώνα και προσέθεσα και ένα τελευταίο κεφάλαιο, σχετικά με τον αυτοπεριορισμό και τον κορονοϊό, προσπαθώντας να συμβάλλω στην προσπάθεια να στοχαστούμε αυτό που ζούμε εν τω γίγνεσθαι.

Η απουσία και η παρουσία στην εποχή του Covid-19 έχουν πάρει μια άλλη διάσταση από την εποχή του Πλάτωνα, του Αριστοτέλη, του Kant και του Hegel;
  • Οι γίγαντες της σκέψης του παρελθόντος που αναφέρονται και στο βιβλίο επεξεργάστηκαν μια φιλοσοφία της παρουσίας, δηλαδή του όντος, με πρότυπο την πανταχού παρουσία της Ιδέας, της φύσης, του λόγου, όπως και η θρησκεία στηρίχθηκε στην πανταχού παρουσία του Θεού. Όμως η απουσία, θα λέγαμε το μη ον, τυλίγει κάθε παρουσία, αφού το παρελθόν και το μέλλον εμπερικλείονται στο παρόν και η ίδια η ανθρώπινη φαντασία είναι μια ικανότητα να δίνουμε μορφή στην απουσία, να φέρνουμε στο παρόν μας αυτό που απουσιάζει. Φανταζόμαστε αυτήν που λείπει, αλλά φανταζόμαστε και αυτή που δεν ήρθε ακόμη. Παρομοίως, φανταζόμαστε μια κοινωνία δίκαιη και γεμίζουμε την απουσία της δικαιοσύνης με ουτοπίες που καθοδηγούν τη δράση. Έτσι προσπάθησα να σκεφτώ την απουσία όχι απλώς σαν το αντίθετο της παρουσίας, αλλά σαν ένα πεδίο του φαντασιακού, που δίνει προσανατολισμό στους πόθους, τα όνειρα και τις επιδιώξεις μας. Ασφαλώς στις μέρες μας, η απουσία και η παρουσία έχουν πάρει μια άλλη διάσταση από αυτή που είχαν στις αρχές του έτους. Κάθε μέρα βυθιζόμαστε πιο πολύ σε αυτό που ονομάζουμε ‘τηλεπαρουσία’ που όμως έχει και μια διάσταση ‘τηλε-απουσίας’. Το άγνωστο απλώνεται μπροστά μας και η αίσθηση και ο ορίζοντας της απουσίας, ως θάνατος, ως χωρισμός, ως απελπισία διαποτίζει τις στιγμές της απομόνωσης. Αλλά έχουμε επίσης τον χρόνο να αναστοχαστούμε και να δώσουμε νέα μορφή στην κοινωνικότητα και να γεμίσουμε την απουσία ενός προβλέψιμου μέλλοντος με το πρόταγμα ενός συνειδητά κοινού μέλλοντος.

Πιστεύετε πως ο ευρωπαϊκός πολιτισμός και διανόηση θα καταφέρει να ανταπεξέλθει του σύχρονου πλήγματος και της πανδημίας; Θα υπάρξει κάποια στροφή πολιτική ή έστω πνευματική;
  • Θεωρώ ότι θα ανταπεξέλθει στο βαθμό που θα μπορέσει να μετασχηματιστεί. Η ευρωπαϊκή διανόηση έχει αρχίσει να συζητά την κατάσταση της πανδημίας από τα μέσα Φλεβάρη, μα κάθε μέρα τα δεδομένα δίνουν νέα διάσταση στη συζήτηση. Υπήρξαν κάποιοι, όπως ο Τζόρτζιο Αγκάμπεν, που έδειξαν μια αρχική δυσπιστία απέναντι στην κρισιμότητα της πανδημίας και άλλοι, όπως ο Ζαν Λυκ Νανσύ που ανέλαβαν να απαντήσουν, θέτοντας τη βάση ενός διαλόγου. Το τελευταίο κεφάλαιο του βιβλίου, το οποίο προσέθεσα μετά την κήρυξη της πανδημίας περιλαμβάνει και τη δική μου απάντηση στον Αγκάμπεν. Ωστόσο η ευρωπαϊκή διανόηση δεν είναι ο ευρωπαϊκός πολιτισμός, όταν μιλάμε για τις μεγάλες τάσεις της κοινωνίας. Υπάρχουν ανορθολογικές και σκοταδιστικές τάσεις, όπως ο φασισμός, ο ρατσισμός, η ξενοφοβία, που αναπτύσσονταν προηγουμένως και φοβάμαι ότι βρίσκουν τώρα τρόπους να διαχύσουν την προπαγάνδα τους. Οι πρόσφυγες, η πιο ευπαθής και ανήμπορη ομάδα, παραμένουν αόρατοι για τους Ευρωπαίους. Η αποτυχία της Ε.Ε. να αντιμετωπίσει ενιαία και με αλληλεγγύη το πρόβλημα κατακερμάτισε την ευρωπαϊκή πολιτική στα εθνικά πλαίσια. Από την άλλη, υπάρχουν φωνές κριτικής απέναντι σε όλη τη νεοφιλελεύθερη πολιτική που διέβρωσε τις ανθρωπιστικές αξίες του ευρωπαϊκού πολιτισμού. Αν η κριτική συνδυαστεί με μια έμπρακτη διάδοση της κοινωνικής αλληλεγγύης και της αλληλοβοήθειας, ίσως ο ευρωπαϊκός πολισμός του ανθρωπισμού κατορθώσει να μετασχηματίσει την κρατική πολιτική του οικονομισμού. Κατά μία έννοια, όλα εξαρτώνται από εμάς, συλλογικά. Προκειμένου να υπάρξει αυτή η πολιτική στροφή προϋποτίθεται και ένας μετασχηματισμός του κοινωνικού φαντασιακού μακριά από τον ατομικισμό και την μισαλλοδοξία.
Μαθαίνει ο άνθρωπος από τις πανδημίες;
  • Ιστορικά, οι πανδημίες, ανάλογα τη διάρκεια, την εξάπλωση και την περίοδο, έχουν οδηγήσει πολιτικούς σχηματισμούς σε κατάρρευση ή σε κλονισμό. Μα δεν είναι μόνο οι πανδημίες καθαυτές, η ίδια η ασθένεια, μα είναι κυρίως οι αδυναμίες του κατεστημένου που γίνονται ορατές και οι κοινωνικές αδικίες που πλέον γίνονται αβάστακτες. Οι πληθυσμοί, οι κοινωνίες, μαθαίνουν περισσότερα από ό,τι μαθαίνουν οι κατεστημένες εξουσίες, διότι η ζωή της κοινωνίας είναι πιο ευέλικτη και πιο πολύπλοκη από τις λειτουργίες ενός κράτους. Αν κάτι πρέπει να μάθουμε είναι το γεγονός ότι η επιθετική εκμετάλλευση της φύσης και η εισβολή στα άγρια οικοσυστήματα για λόγους κερδοφορίας έχει ανεπίστρεπτες συνέπειες, όχι μόνο στην υπερθέρμανση του πλανήτη, αλλά και με τέτοιες ασθένειες. Ο βιομηχανικός τρόπος παραγωγής, ο βιομηχανοποιημένος τρόπος διατροφής, ο τρόπος εκμετάλλευσης του περιβάλλοντος και των κοινοτήτων, είναι συστήματα που δηλητηριάζουν και τη δημόσια υγεία. Το έλλειμμα δημοκρατίας είναι καταστροφικό, αφού οι άνθρωποι είναι πιο σημαντικοί από τα κέρδη. Κι όμως αυτό το μάθημα πρώτα το κατάλαβαν οι απλοί άνθρωποι ενώ π.χ. οι μεγάλες ιδιωτικές βιομηχανίες, οι διοικήσεις τους, αρνούνται ακόμη να το καταλάβουν. Το επόμενο ερώτημα είναι ποιος θα εφάρμοζε τα μαθήματα αυτά και με ποιον τρόπο. Οι πανδημίες σβήνουν από την κοινωνική μνήμη πιο γρήγορα από ό,τι οι πόλεμοι. Μένουν κάποιες ασυνείδητες συνήθειες βέβαια, όπως θυμάμαι τους γέροντες στο παλιό Αγρίνιο, που είχαν ζήσει τοπικές επιδημίες, να μην βάζουν ποτέ τα χέρια στο στόμα. Αλλά θεωρώ ότι τα μαθήματα που θα πάρουμε θα φανούν τα επόμενα χρόνια και στο βαθμό που η νέα κανονικότητα που θα έχουμε θα μοιάζει με αυτή που είχαμε πριν.
Είχατε την εξαιρετική σκέψη να κυκλοφορήσει δωρεάν διαδικτυακά. Πιστεύετε πως η φιλοσοφία μπορεί ν΄αλλάξει τη ζωή;
  • Η φιλοσοφία, όπως έλεγε ο Μερλώ – Ποντύ, «νοιώθει οικεία οπουδήποτε προκύπτει» και πιστεύω ότι προκύπτει σε κάθε απόπειρα να σκεφτούμε σοβαρά αυτό που μας συμβαίνει. Η προσπάθεια να εκφράσουμε και να μοιραστούμε αυτές τις σκέψεις είναι μια φιλοσοφική προσπάθεια. Και ξεπερνάμε την απομόνωσή μας με τον διάλογο, κάθε ανάγνωση ενός βιβλίου είναι και ένας κρυφός διάλογος με τον συγγραφέα. Ιδιαίτερα αυτή την περίοδο, που το υπαρξιακό άγχος και η αβεβαιότητα μοιάζουν να τυλίγουν κάθε σπιτικό, η φιλοσοφία προκύπτει νομίζω σαν ανάγκη. Για κάποιους μπορεί να είναι παρηγορητική, γιατί η φιλοσοφία έχει την ικανότητα να ανοίγει το πεδίο της σκέψης πέρα από την καθημερινότητα προς την ιστορική και συλλογική διάσταση των πραγμάτων. Θεωρώ όμως ότι πρέπει να είναι κριτική, να ξεσκεπάζει τον μύθο και να αντιστέκεται στον σκοταδισμό. Απέναντι στο φόβο και την απελπισία, ο κριτικός στοχασμός είναι όπλο της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Η αξιοπρέπεια, σύμφωνα με τον Καντ, είναι το στοιχείο της αυτονομίας, να αναγνωρίζουμε τους άλλους ως ελεύθερους και ίσους. Νομίζω ότι αυτό μπορεί να μας κρατήσει όρθιους στις μεγαλύτερες τρικυμίες και να δώσει στη ζωή μας ένα βαθύτερο, κοινό νόημα.
(το βιβλίο βρίσκεται στον παρακάτω σύνδεσμο:



Κατερίνα Σχισμένου

Η «Μάνα του νερού» ,στην Μουργκάνα


Αναβλύζει από τα έγκατα της γης και τροφοδοτεί με νερό τα ποτάμια της περιοχής

Στα βουνά της Μουργκάνας με τις συνεχείς, απότομες και γυμνές κορυφές, οι ιδιαίτεροι γεωλογικοί σχηματισμοί που η φαντασία τους προσομοιάζει με κατασκευές μιας υπεράνθρωπης προσπάθειας, φιλοξενούνται πηγές και ποτάμια που τροφοδοτούν σε τα κρυστάλλινα νερά τους ένα μεγάλο τμήμα στα βορειοδυτικά της Ηπείρου

Κοντά στο χωριό Λίστα βρίσκονται οι μεγαλύτερες πηγές του βουνού, η «Μάνα του νερού».  Νερά αναβλύζουν από τα έγκατα της γης και τροφοδοτούν τα ποτάμια της περιοχής. Με τη σειρά τους τα ποτάμια της Λαγκάβιτσας ή Λαγκαβίστας, των Αναβρυστικών Ραβενής, του Λιμποβίτικου (στη συνέχειά του Καλπακιώτικο) της Τουρίτσας και πολλοί μικρότεροι χείμαρροι, στη διαδρομή τους προς τον Καλαμά, προσφέρουν ζωή στους λιγοστούς κάμπους και δημιουργούν τοπία μοναδικής ομορφιάς. Ένας ακόμη υδάτινος δρόμος, η Πάβλα ή Ξάνθος πηγάζει από την Μουργκάνα και εισέρχεται στην Αλβανία.Η ψηλότερη κορυφή είναι ο Ορατός ή Αροτός στα 1806 μ. και ακολουθούν οι κορυφές Υψηλάντης (1747 μ.), Φούρκα (1522 μ.), Ξεροβούνι (1138 μ.), Βελίκα, Τσεροβέσι, Καστρί, κ.ά.Ο ποταμός Καλαμάς ή Θύαμις, στην αρχή του ρέει ανάμεσα στο Μιτσικέλι και τον Κασιδιάρη. Στα νότια του Κασιδιάρη στρέφεται προς τα δυτικά, ρέει εγκάρσια προς τις οροσειρές και διασχίζει το νομό Θεσπρωτίας, εκβάλλοντας στο Ιόνιο. Το ποτάμι στους αρχαίους χρόνους χρησιμοποιούνταν σαν εμπορική διαδρομή. Στις όχθες του κτίστηκαν οι σημαντικότερες πόλεις της αρχαίας Θεσπρωτίας: Γιτάνη, Φάνοτα ή Φανωτή, Λιγιά.Τόπος μοναδικής φυσικής ομορφιάς, αποτελεί προστατευόμενη περιοχή με πλούσια χλωρίδα και πανίδα. Ο Καλαμάς στη σμίξη του με τη Λαγκάβιτσα, το ποτάμι της Μουργκάνας, δημιουργεί ένα από τα ομορφότερα τοπία της Θεσπρωτίας.Το κλίμα στην περιοχή της Μουργκάνας είναι ηπειρωτικό με πιο ήπια χαρακτηριστικά στις χαμηλότερες ζώνες και πιο τραχιά στις ψηλότερες. Η σημαντική νέφωση στα μεγαλύτερα υψόμετρα, η πυκνή ομίχλη στα χαμηλότερα και οι βροχοπτώσεις - λιγότερες σήμερα λόγω των γενικότερων κλιματικών αλλαγών, αποτελούν βασικά χαρακτηριστικά του κλίματος.


Η πέρδικα και το Δημοτικό Τραγούδι!!


                                       Γράφει ο Χρήστος Α. Τούμπουρος
              https://scontent-mxp1-1.xx.fbcdn.net/v/t1.0-9/17361728_1243175982466992_4369398107259881811_n.jpg?oh=cf4e613f18bd2323989fc9b06ae34376&oe=595B35E2
H μάνα είναι αρχόντισσα και πέρδικα η κόρη                                    
Περδικόστηθη τσιγγάνα/ ω μαγεύτρα που μιλείς,/ τα μεσάνυχτα προς τ’ άστρα/ γλώσσα προσταγής.         Κ. Παλαμάς
Στον καθημερινό λόγο η πέρδικα συμβολίζει  τη λεβεντιά, το καμάρι και την αντρειοσύνη
Τις αρετές της πέρδικας τις βρίσκουμε στις καθημερινές εκφράσεις του λαού μας:
«Καλώς τηνε την πέρδικα που περπατεί λεβέντικα!»
«Πέρδικα καμαρωτή μες το κάμπο περπατεί!»
«Το λέει η περδικούλα του!»
Η πέρδικα στο δημοτικό τραγούδι συμβολίζει την ομορφιά, τη χαρά και γενικά εκπέμπει τη γυναικεία αύρα και δροσιά. (Πολλοί προσπάθησαν να τα τοποθετήσουν όλα αυτά στην Πωγωνίσια  ομορφιά, αλλά  δεν αποδείχθηκε  κάτι τέτοιο. )
https://scontent-mxp1-1.xx.fbcdn.net/v/t31.0-0/p600x600/17389146_10212965330707157_1326360667944161574_o.jpg?oh=152623c13cd688177bacc67b97ddf74c&oe=595B6B40
Ασφαλώς και κατέχει η πέρδικα προνομιακή θέση στην ποίηση και είναι - στο δημοτικό τραγούδι- η βασίλισσα των ελληνικών πουλιών.
Πού ήσουν πέρδικα γραμμένη.
Κι ήρθες το πρωί βρεμένη.
……………..
Ήμουνα ψηλά στα πλάγια.
Στις δροσές και στα χορτάρια.
…………..
Έτρωγα το Μάη τριφύλλι.
Και τον Αύγουστο σταφύλι.



Αντικείμενα θαυμασμού στα δημοτικά τραγούδια, εκτός από τη συνολική εικόνα ομορφιάς που δίνει η κόρη είναι μεμονωμένα μέρη και σημεία του σώματος: κορμί, κεφάλι, μαλλιά, πρόσωπο, μάτια, χέρια κλπ.  Η ομορφιά λειτουργεί συνεκδοχικά -το μέρος αντί του όλου- αλλά πρόκειται, βέβαια, για ένα μέρος άξιο να εκπροσωπήσει το όλο.
Το δημοτικό τραγούδι -στο σύνθετο με τα μάτια  επίθετο κυρίως- επιμένει να εκδηλώνει τη γυναικεία ομορφιά. Έτσι έχουμε: γαλανομάτα, καταγάλανη, γαλανούλα, κρασογαλανή, μαυρομάτα, μαυροματούσα, μαυροματού, μπιρμπιλομάτα, παρδαλομάτα, παιχνιδοματούσα, τσακιρομάτακαι περδικομάτα.
Σε ποιον δεν ερχεται στο νου το δημοτικό τραγούδι: « Ξύπνα περδικομάτα μου». Το τραγουδούσε το ψίκι του γαμπρού, όταν έφτανε στο σπίτι της νύφης για να την πάρουν για το γάμο.
Δεν είναι ακριβώς τσάμικο, γι αυτό... Είναι ιδιόμορφος χορός (που μοιάζει με τσάμικο) και παρουσιάζει πολλές παραλλαγές από περιοχή σε περιοχή. Τραγουδιέται και χορεύεται σ’ όλη την Ήπειρο.
(Το ψίκι του γαμπρού για να πάρουν τη νύφη. Εξω από το σπίτι της τραγουδούσαν και την περδικομάτα)


Ξύπνα περδικομάτα μου μωρέ,
κι ‘ρθα στο μαχαλά σου.


Χρυσά στολίδια σου φερα μωρέ,
να πλέξεις στα μαλλιά σου.


Κι αν ήρθες καλοσώρισες μωρέ,
ας έκανες και κόπο.


Ήρθες και μας ομόρφυνες μωρέ,
τον άσχημο τον τόπο.


Δεν το ‘ξερα λεβέντη μου μωρέ,
πως ήρθε η αφεντιά σου.


Να πεταχτώ σαν πέρδικα μωρέ,
να ‘ρθω στην αγκαλιά σου.


Νάζια σου κάνω μάτια μου,
και να με συμπαθήσεις.


Το ακρινό παράθυρο,
απόψε μην το κλείσεις.


Κι άλλη μια χάρη σου ζητώ,
θα σε παρακαλέσω.


Ώρε στο στρώμα που κοιμάσαι εσύ,
να ‘ρθω κι εγώ να πέσω.


Να, κι ένα τραγούδι του γάμου που τραγουδιέται μετά από τα στέφανα, όταν η νύφη πηγαίνει από την εκκλησία στο σπίτι του γαμπρού όπου την υποδέχεται η πεθερά της.
-Έβγα μάνα μου να δεις πέρδικα που σου ‘φερα,
πέρδικα και περιστέρα του παπά τη θυγατέρα.
-Έβγα πεθερά στη σκάλα με το μέλι με το γάλα,
ρίξε ρύζι να ριζώσουν να προκόψουν να στεριώσουν.
-Ρίξε πεθερά το ρύζι, ρίξε νύφη τη κουλούρα,
ρίξε νύφη τη κουλούρα, τι μας έπιασε λιγούρα.
-Πέζε νύφη, δεν πεζεύω, θέλω τάμα να πεζέψω,
τάμα από τον πεθερό μου, τάμα από την πεθερά μου.
Παραθέτουμε ένα υπέροχο ποιητικό κείμενο που τονίζει τα προσόντα, την ομορφιά, την τσαχπινιά… της πέρδικας, της όμορφης δηλαδή γυναίκας.
Απόψε δεν επλάγιασα πέρδικα μωρή πέρδικα
πέρδικα μου, η πέρδικα μου και σήμερα νυστάζω.
Γιατί εκουβέντιασα πολύ περδικούλα λυγερή
πέρδικα, η πέρδικα μου με μια γειτόνισσα μου.
Πόχει τα μάτια σαν ελιές πέρδικα δεν μας το λες
πέρδικα μου, η πέρδικα μου τα φρύδια σαν γαϊτάνι.
Και τα σγουρά της τα μαλλιά, πέρδικα μωρή πέρδικα
πέρδικα, η πέρδικα μου, σαράντα δυο πλεξούδες.
Στους ουρανούς τα διάζεται, πέρδικα μωρή πέρδικα
πέρδικα, η πέρδικα μου, στους κάμπους τα τυλίγει.
Και στον αφρό της θάλασσας, πέρδικα μωρή πέρδικα
πέρδικα, η πέρδικα μου, τα λούζει τα χτενίζει.
Πόχει τα χείλια κόκκινα, πέρδικα μπερδεύτηκα
πέρδικα, η πέρδικα μου, με το βερτζί βαμμένα.
Έσκυψα και τη φίλησα, πέρδικα μωρή πέρδικα.


Ακόμα στη δημοτικό τραγούδι, η πέρδικα δείχνει την «ερωτική τιμιότητά» της, πιστή και απόλυτη στον έρωτά της, που μας παραπέμπει σε σχετικούς συνειρμούς.  
-Πέταξε η περδικούλα μου πέταξε η πέρδικά μου
πέταξε από τα έλατα κι έλα στην αγκαλιά μου
που σούχω μόσχο να λουστείς, κρεβάτι να πλαγιάσεις
έλα γλυκιά μου πέρδικα έλα και δεν θα χάσεις
-Κρεβάτι έχω τα έλατα και σκέπασμα τα χιόνια
δική σου θάμαι πάντοτε δική σου θάμαι αιώνια!
Η Αγάπη, ο έρωτας, ο καημός, η πίστη, ο όρκος πίστης και το ονειρο του γάμου στην πέρδικα συμβολοποιούνται.
Περδικούλα ημέρευα κι εκείνη αγριευότανε
Θύμωσα την έδειρα, στα βουνά την έστειλα
Στα βουνά τα πετρωτά τα μολυβοσκέπαστα (μαρμαρολίθαρα)
Μιαν αυγή μια Κυριακή, την αϊκώ να κελαηδεί
την αϊκώ να κελαηδεί, μες του εχθρού μου την αυλή
-Πέτα η περδικούλα μου κι έλα στα χερούλια μου!
Κι αν σε ξαναδείρω εγώ, σε εκκλησιά να μην εμπώ!
-Τι καλό να θυμηθώ στα χερούλια σου να ρθώ;
Και τέλος στην πέρδικα αποτυπώνεται η λεβεντιά η κορμοστασιά, η αγωνιστικότητα, η επαναστατικότητα και το κολοκοτρωναίικο αγωνιστικό πνεύμα.  
  1. Μωρ’ περδικούλα του Μοριά
  2. Μωρ’ περδικούλα του Μοριά κοσμοπερπατημένη
    αυτού ψηλά, γεια σου, πέρδικα, αυτού ψηλά να που πέτεσαι
    Αυτού ψηλά που πέτεσαι και χαμηλά ‘γναντεύεις
    Μην είδες, γεια σου, πέρδικα, μην είδες κλέφτες πουθενά
    Μην είδες κλέφτες πουθενά, τους Κολοκοτρωναίους;