«Ο τσάρκος»

Γράφει ο Χρήστος Α. Τούμπουρος

Τσάρκος είναι ο ιδιαίτερος χώρος μέσα στο μαντρί περιφραγμένος με κάγκελα, όπου τοποθετούν τα κατσικάκια για να αποκόψουν από το θήλασμα ή για να τα προφυλάξουν από το ποδοπάτημα των μεγάλων γιδιών. «Όποιο πρόβατο βγαίνει από το μαντρί, το τρώει ο λύκος». Ο τσάρκος δηλαδή είναι μέρος του μαντριού, του περιφραγμένου αυτού χώρου όπου φυλάσσουν τα ζώα, ιδίως τα αιγοπρόβατα κατά τη διάρκεια της νύχτας. Γνωστό το ρήμα μαντριάζω ή μαντρίζω που σημαίνει μαντρώνω, κλείνω στο μαντρί, εγκλωβίζω. Βέβαια η λέξη είναι πολύσημη. Έχουμε μαντριά για την περιφρούρηση κομματικής πελατείας, για τους ψηφοφόρους που «τους μαντριάζ’ κάθε φορά ο καμματάρχ’ς». 

Από τον «τσάρκο» προέρχεται και το τσαρκάλισμα, το ελαφρό άρμεγμα, όχι με πίεση όλου του μαστού, αλλά της θηλής με τα τρία δάκτυλα. Ακριβώς τρία. Σημαδιακός αριθμός. Αυτό ακριβώς σηματοδοτεί εννοιολογικά επί ερωτικής πράξεως το τσαρκάλισμα. Το ευγενικό και απαλό άγγιγμα, σε αντίθεση ακριβώς με το «χούφτωμα» που σηματοδοτεί άγρια ή και βάρβαρη ενέργεια. «Μάζεψ’ τα ξερά σ’, βάρβαρε. Δεν έχω ανάγκ’ από τσαρκάλισμα». Το τσαρκαλάω σημαίνει αρμέγω στάλα-στάλα το γάλα από την κατσίκα (ή την προβατίνα, «την πρατίνα»). Και εδώ έχουμε μεταφορική σημασία. Τσαρκαλάω σημαίνει ρίχνω σταγόνα-σταγόνα ποτό στο ποτήρι, «τσαρκάλα μ’ ψιά τσίπρο στο ρακουγιάλ’ μ’». 

Το τσαρκαλεύω όμως σημαίνει καθαρά ψαχουλεύω, πασπατεύω, «τσαντζαλεύω». Και όχι μόνο με την έννοια του ανασκαλεύω κάπου με τα χέρια μου, για να βρω κάτι, αλλά και επί σεξουαλικής πράξεως. «Δεν έφτακε στην πηγή. Την τσαρκάλεψε, την πασπάτεψε μόνο», γνωμοδοτούσαν οι παλιοί. Γι’ αυτό απειλούσαν οι οικείοι ότι «θα τον τρυπήσουν με το τσαγκαροσούφλ’, για να τα’ πεταχτεί το αίμα τσαμπούνα, να μάθ’ να τσαρκαλεύει», γιατί συνέχιζαν ότι «όσο και να του τσαμπνάς, δεν ακούει αυτός». Κι άκουγες και τη συνέχεια: «Αυτό το τσάντζαλο (το κουρέλι) θέλει να κάνει και τον τσάπρο. Φωτοκαΐλα του». 

Μαζί με την έννοια του τσάρκου πηγαίνει το τσαΐρ(ι) , το λιβάδι, ο βοσκότοπος, η ακαλλιέργητη έκταση με πλούσια βοσκή. Έτσι ονόμαζαν την πληθωρική γυναίκα με καπίστρια πλούσια. «Τι να σ’ πω. Τούφεξε τ’ γιόκα σ’ Βασίλη μ’. Γυναίκα, νταρντάνα, γυναικάρα. Τσαΐρ’ αληθινό. Τι, τσαγκαρόγιδα θα σούδινα;» Και συνέχιζε η προξενήτρα με ύφος εξομολογητικό που έδειχνε ήθος Αγίας. «Τι θα σούφερνα εγώ τ’ν άλλ’, το τσάκνο; Πού να ρουπώσ’ ο γιόκας σ’. Ούτε για προσάναμμα δεν έκανε. Άσε που ο πατέρας της είναι τσαγκός, δύσκολος, αποκρουστικός και αναποδιασμένος». Και συνέχιζε. «Μη μ’ κάν’ς τσαλίμια, πες μ’, ναι ή όχ’, γιατί έδωκα κι αλλού το λόγο μου». 

Τσάρκος και τσαρχάς, τσατσούλ’ και τσάχαλο, τσανάκ’ και τσαμπούνα, τσάμπρο και τσαμπνάω. Ιδιαίτερα ο τσάρκος αναφέρεται σε Κόμμα, «κομματικό περιμάντρωμα» ή ακόμη και στη βουλή. Άνθρωποι χωρίς πολιτική συνείδηση, χωρίς ατομική βούληση, ενεργούμενα μαντριάζονται και κατευθύνονται πολιτικά, τουτέστιν ακόμα και τσαρκαλεύονται. Εκεί χωμένοι καθώς είναι απαγορεύεται το τσαλίμι, η χορευτική αυτή φιγούρα, αλλά και οι υπεκφυγές και οι τσιριτσάνζουλες. «Μην μ’ κάν’ς τσαλίμια, πες μ’, ναι ή όχ’». Γέμ’σι τον τόπο τσάρκους. Είναι κατάλληλος πολιτικός αυτός, έχει κόλπο και μέθοδο και τρόπους. «Δεν είναι πολύ δυνατός, αλλά ξέρ’ πολλά τσαλίμια, δηλαδή τσαλμάκια». Γι’ αυτό και όλοι έλεγαν ή μάλλον μετονόμασαν τη Βουλή παλιά «Τσάρκο».

Χρήστος Α. Τούμπουρος

Χωριάτικη Κολοκυθόπιτα στον Ξυλόφουρνο | Στην Καρδιά της Παράδοσης

Η Γεύση που θα σας Ταξιδέψει στην Ορεινή Ελλάδα!

Τι υπέροχη εμπειρία στην ορεινή Ναυπακτία! Η επίσκεψή μας στον Άγιο Δημήτριο ακούγεται σαν ένα ταξίδι πίσω στον χρόνο, όπου η αυθεντικότητα και η ζεστασιά των ανθρώπων συναντούν τις παραδοσιακές γεύσεις.

Η φιλοξενία των κατοίκων, η εικόνα με τη συγκομιδή των καστάνων, η αυθόρμητη απόφασή τους να μας φιλέψουν με μια πίτα φτιαγμένη με μεράκι και αγνά υλικά, όλα συνθέτουν ένα σκηνικό γεμάτο γνησιότητα και ελληνική παράδοση.

Η εικόνα της Έλλης να ετοιμάζει την κολοκυθόπιτα βήμα βήμα, από το κόψιμο του κολοκυθιού στον κήπο μέχρι το ψήσιμο στον ξυλόφουρνο, ζωντανεύει μπροστά στα μάτια μας την όλη διαδικασία. Η προσθήκη φρέσκων υλικών, όπως φέτα, γάλα και αυγά, και η προσεγμένη παρασκευή του φύλλου, αποτυπώνουν την αγάπη και την φροντίδα που έβαλαν στην πίτα.

Η γευστική δοκιμή και ο ενθουσιασμός όσων γεύτηκαν την πίτα επιβεβαιώνουν την επιτυχία της. Φεύγοντας, η προσφορά καστάνων ως δώρο σφραγίζει την όμορφη ανάμνηση της φιλοξενίας των κατοίκων.

Η εμπειρία μας στον Άγιο Δημήτριο αποτελεί μια υπενθύμιση της ομορφιάς και της αξίας της απλής ζωής στην ελληνική επαρχία, όπου η ανθρώπινη επαφή και η παράδοση διατηρούνται ζωντανές.

Παραγωγή: Greek Village Life

Ο λόγος που θα σε πείσει να ψηφίσεις ΚΙΝΗΜΑ ΑΠΟΔΗΜΩΝ ΗΠΕΙΡΩΤΩΝ στις εκλογές της ΠΣΕ

Ο λόγος που θα σε πείσει να ψηφίσεις ΚΙΝΗΜΑ ΑΠΟΔΗΜΩΝ  ΗΠΕΙΡΩΤΩΝ στις εκλογές της ΠΣΕ την Δευτέρα 12 Οκτωβρίου 2026 είναι γιατί σε αυτό το ψηφοδέλτιο συμμετέχω εγώ. Δεν είμαι όμορφος αλλά είμαι αληθινός και ωραίος

Διαβάζοντας παρακάτω το βιογραφικό μου και δεν βρεις κάτι που το έχεις ζήσει, κάτι που σε "αγγίζει", τότε πατριώτη Ηπειρώτη μην μου βάλεις σταυρό, ψήφισε απλά το  ΚΙΝΗΜΑ ΑΠΟΔΗΜΩΝ  ΗΠΕΙΡΩΤΩΝ.

Εγώ θα παραμείνω υπερήφανος για την χωριάτικη καταγωγή μου 

 Ονομάζομαι Χριστόφορος Ευθυμίου του Ευαγγέλου. Είμαι 66 ετών  και 3 μηνών.

Οι παππούδες μου Παναγιώτης Ευθυμίου, Μιλτιάδης Ντάκουλας και η γιαγιά μου Αλεξάνδρα Σταύρου γεννήθηκαν στα Μελιανά Πρέβεζας και έζησαν στη Ρωμιά Πρέβεζας. Η άλλη γιαγιά μου Λαμπρινή Θεοδώρου γεννήθηκε στον Άσσο ( Νάσσιαρη) Πρέβεζας.

Οι γονείς μου Ευάγγελος Παναγιώτου Ευθυμίου και Πανωραία Μιλτιάδη Ντάκουλα γεννήθηκαν, κατοίκησαν, πέθαναν και ετάφησαν στη Ρωμιά Πρέβεζας.

Εγώ, η αδελφή μου και ο αδελφός μου γεννηθήκαμε στη Ρωμιά όπου πήγαμε Δημοτικό Σχολείο και αποφοιτήσαμε από το Εξατάξιο Γυμνάσιο Φιλιππιάδας.

Είμαι από όλες τις μεριές βέρος Ηπειρώτης.

Ξεχωρίζω τα πρόβατα από τα γίδια, τα κριάρια από τα τραγιά, γνωρίζω τις μπούτσικες, τις βάκρες, τις κατσένες, τις κάλεσιες, τις λάγιες γιατί με  πρόβατα και γίδια μεγάλωσα.

Μπορώ να αρμέξω με τα χέρια σε καρδάρα στην στρούγκα και να κλωτσάνε κιόλας τα πρόβατα.

Έχω μεταφέρει νεογέννητα αρνιά, από δύο στο κάθε χέρι και ένα στον τροβά σε απόσταση πάνω από τέσσερα χιλιόμετρα και υπό καταρρακτώδη βροχή.

Έχω κόψει τριφύλλι με κοσσιά, έχω χειριστεί δεκριάνι και γραβάλι έχω δέσει μπάλες χορτάρι σε κασόνι πριν χρησιμοποιήσουμε τρακτέρ. Έχω θερίσει στάρι με δρεπάνι, έχω ρίξει λίπασμα και έχω μαζέψει καλαμπόκι με τα χέρια. Έχω αλωνίσει και με πατόζα.

Επειδή από  την ηλικία των 8 έως 16 ετών ο πατέρας μου ήταν μετανάστης στην Γερμανία στην μάνα μου και εμένα είχε πέσει το μεγάλο βάρος για το κοπάδι και τα χωράφια

 Οι μεγαλύτερες χαρές μου σαν παιδί ήταν όταν φόραγα καινούργιες γαλότσες και πλαστικά πέδιλα

Τις 100 ρίζες ελιές που έχουμε σαν οικογένεια τις μαζεύουμε μόνοι μας τα τρία αδέλφια

Έχω ανακαινίσει το πατρικό μου σπίτι και περνάω πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα στο χωριό γιατί μου αρέσει  το καλό τσίπουρο 

Πολλές φορές το κοπάδι προβάτων που έβοσκα έχουν πάει σε ξένα τριφύλλια γιατί εγώ ξεχνιόμουνα παίζοντας ποδόσφαιρο με τους φίλους μου

Ψηφίζω από το 1981 έως και σήμερα στη Ρωμιά Δήμου Ζηρού Νομού Πρέβεζας. Επίσης η σύζυγός μου και τα δύο παιδιά μου (31 και 27 ετών) έχουν τα εκλογικά τους δικαιώματα στην Πρέβεζα. Εγώ, η γυναίκα μου και ο μεγάλος μου υιός έχουμε κατέλθει υποψήφιοι Δημοτικοί Σύμβουλοι σε  αυτοδιοικητικές εκλογές  στο Δήμο Ζηρού. 

Είμαι κάτοχος ενός αυτοκινήτου μοντέλου 2012 που αγοράστηκε μεταχειρισμένο και συνδιοκτήτης κατά το 1/3 της πατρικής μου οικίας. Διακοπές κάνω πάντα στη Ρωμιά και κολυμπάω στις ακτές της Πρέβεζας

Υ.Γ. Για να προλάβω τυχόν ενστάσεις ξέχασα να δηλώσω ότι είμαι κάτοχος μηχανής ("παπάκι") 125 κυβικών, μοντέλο 2007.

«Θα αναστηθεί ο άντρας μου αν φορέσω;» Γυναίκα ντροπιάζει χήρα σύζυγο επειδή δε φοράει μαύρα

Θα αναστηθεί ο άντρας μου αν φορέσω μαύρα; Με αυτή τη φράση μια χήρα απάντησε σε μια γυναίκα που την πρόσβαλε στο δρόμο επειδή δεν ήταν μαυροφορεμένη μερικούς μήνες μετά αφού έχασε τον άντρα της. Η γυναίκα έχασε τον άντρα της και φόρεσε μαύρα για τρεις μήνες, μέχρι που αποφάσισε να τα βγάλει. Η γειτόνισσα της την συνάντησε μερικές μέρες αργότερα και όπως είπε δεν μπορούσε να πιστέψει ότι τη βλέπει να φοράει πορτοκαλί μπουφάν.

Γυναίκα ντροπιάζει χήρα επειδή δεν φοράει μαύρα

Μία χήρα γυναίκα περιγράφει πως έπεσε θύμα των προκαταλήψεων και των στερεότυπων της εποχής, επειδή επέλεξε να μην φορέσει μαύρα , μετά την απώλεια του συζύγου της. Όπως περιγράφει: «Είμαι 49 ετών πάρα δύο μήνες, και 8 μήνες χήρα. Τα μαύρα τα έβγαλα στο τρίμηνο. Πριν λίγες μέρες βλέπω στο δρόμο μια γνωστή. Την χαιρετάω, δεν μιλάει αλλά με κοιτάζει. Την ρωτάω μήπως δεν με γνώρισε. Και απαντάει: “Σε γνώρισα αλλά είπα δεν μπορεί να είναι αυτή, με πορτοκαλί μπουφάν! ” Της λέω κι εγώ:” έχεις σίγουρη πληροφορία πως αν βάλω μαύρα, θα αναστηθεί;” και φεύγω!».

Προκαταλήψεις και στερεότυπα για μία χήρα γυναίκα

Ό,τι και να περνάει μία χήρα γυναίκα, μόνο η ίδια το γνωρίζει, ενώ θ’ ακουστούν αρκετές κακεντρέχειες από διάφορους ανθρώπους, που ζουν και «τροφοδοτούνται» με τη ζωή των άλλων. Κάποιες συμπεριφορές μπορεί και να παρεξηγηθούν, όπως εάν μία χήρα μητέρα νιώσει την ανάγκη να κοινωνικοποιηθεί ξανά και μπορεί πολύ εύκολα να παρεξηγηθούν και οι «ταμπέλες» να μην αργήσουν να έρθουν.

https://www.fanpage.gr/

Υπέροχος ύμνος αγάπης:Η αξεπέραστη γοητεία της Ελληνίδας γιαγιάς. «Τίνος είσαι εσύ;». Η ίδια ερώτηση παντού

Η αξεπέραστη γοητεία της Ελληνίδας γιαγιάς: Την αναγνωρίζεις από χιλιόμετρα μακριά, από τα ρούχα, το πιάσιμο στα μαλλιά της, τις μυρωδιές του σπιτιού της από τα φαγητά που ετοιμάζει και τα φιλιά που είναι πάντα έτοιμη να σου δώσει μαζί με σοκολάτες και καραμέλες.

Η αξεπέραστη γοητεία της Ελληνίδας γιαγιάς

Ξυπνάει αξημέρωτα και πριν χαράξει το πρώτο φως του ήλιου έχει ήδη ξεκινήσει τις δουλειές της ημέρας.

Μέσος όρος ηλικίας: απροσδιόριστος. Τα πάντα πάνω της καλυμμένα με ύφασμα.

Συνηθισμένος τόπος κατοικίας: το χωριό της καταγωγής σου. Την αναγνωρίζεις από την ερώτηση: «τίνος είσαι εσύ;», ρωτάει με θράσος και ενδιαφέρον. Έχει φακελωμένο όλο το χωριό στα άδυτα του μυαλού της και τώρα πρέπει να φακελώσει και σένα που είσαι φρέσκια άφιξη και της φούντωσες το ενδιαφέρον.

«Της Βαγγελιώς του μπάρμπα Κίμωνα που είναι δεξιός ψάλτης στην εκκλησία και μένει πάνω απ΄ την πλατεία». Αναλυτικό βιογραφικό.

«Ααααααα», λέει. Μακρόσυρτο αααα που δείχνει πως κατάλαβε από που κρατάει η σκούφια σου και ορκίζεται πως είσαι φτυστός η μάνα σου.

Θα θελήσει να σε φιλέψει κάτι αφού σ΄ έβγαλε ο δρόμος στο σπιτικό της. Έναν ελληνικό, μια πορτοκαλάδα, ένα νεραντζάκι, ένα συκαλάκι, ένα βυσσινάκι. Όλα τα φρούτα της υπαίθρου παρελαύνουν μπροστά σου μέσα στο καλό της δίσκο που κατεβαίνει απ’ το πάνω ράφι μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις. Εξαιρετική περίπτωση στα χωριά είναι οι μουσαφιραίοι.

Ως μουσαφίρης σωστός θα τιμήσεις τα εδέσματα της κι ας είσαι έτοιμος να σκάσεις. Είναι μέγιστη προσβολή να μη τιμήσεις τις προσφορές της. Στα μάτια της είσαι πάντα αδύνατος και εκείνη αναλαμβάνει να σε καρδαμώσει και να σε περιποιηθεί για όσο της χαρίζεις τη συντροφιά σου.

Εσύ βάζεις τα νιάτα, εκείνη τις συνταγές και τη σοφία.

Παθαίνεις πλάκα με την ενέργειά της. Εσύ μέχρι να κουνήσεις το ένα πόδι βρωμάει τ’άλλο κι αυτή έχει μαγειρέψει φαγητό, έχει πλύνει τα πιάτα, έχει σκουπίσει την αυλή και στο φτερό τηγανίζει λαχταριστά τυρόψωμα που σου σπάνε τη μύτη. Αεικίνητη κι ακούραστη τα προλαβαίνει όλα.

Δε διαμαρτύρεται για τίποτα. Η μεγαλύτερη ανταμοιβή της είναι να δει στα μάτια σου ευχαρίστηση και η μεγαλύτερη της αγωνία να είναι καλά τα παιδιά της. Όσο χρονών και αν φτάσουν, ακόμη κι αν είναι τα ίδια παππούδες, στα δικά της μάτια είναι παιδιά κι έχει την ευθύνη τους.

Δεν συνηθίζει να ενοχλεί. Τα παίρνει τηλέφωνο κάθε Κυριακή μετά τη λειτουργία για να δει τι κάνουν. Θέλει να μάθει νέα τους κι ας ξέρει πως δε θα της πουν τα προβλήματά τους για να μη στεναχωρηθεί.

Γεμίζει τη καθημερινότητα της με μια επίσκεψη σε μια γειτόνισσα, με το πλέξιμο που τη κάνει να νιώθει χρήσιμη και με το πηγαινέλα στα ζώα. Κότες κυρίως που δίνουν και κανένα αυγό για να μπορεί να φτιάχνει πίτες.

Άντρα δεν έχει. Τον έχασε από καιρό. Σχεδόν όλες στο χωριό τους έχασαν από καιρό. Τα εγγόνια κοροϊδεύουν: «τους φάγατε τους άντρες, γιαγιά, για να μη σας παιδεύουν». Μα αυτή ξέρει. Πιόμα και φαγητό θέλανε οι αρσενικοί κάθε βράδυ μετά τις δουλειές. Μόνοι τους το’φαγαν το κεφάλι τους.

Από τότε ντύθηκε στα μαύρα κι ούτε σκέφτηκε να τα βγάλει ποτέ. Αυτή σκέφτεται τι θα πει ο κόσμος. Πάντα τι θα πει ο κόσμος.

Θα το’χεις προσέξει κι εσύ. Όλες οι γιαγιάδες μια κοψιά. Σα να ‘ναι ταμένες. Μαύρη μαντήλα στα μαλλιά, το λεγόμενο τσεμπέρι, μαύρη μπλούζα, μαύρη φούστα, παντοφλέ παπούτσι κι ασορτί μαύρα σοσόνια μέχρι το γόνατο. Χειμώνα-Καλοκαίρι. Κι ας τις πιέζουν τα παιδιά να σπάσουν τη μαυρίλα με κανένα μπλε σκούρο. Ανένδοτες αυτές.

Άσε που έχουν ένα συνήθειο να ‘ρχονται όλες μαζί καταπάνω σου για να σ’ αγκαλιάσουν, να σ’ επεξεργαστούν, να σε φιλήσουν και να σε γρατζουνίσουν με τις τρίχες του πηγουνιού που ξέχασε να τους βγάλει η κόρη τους με το τσιμπιδάκι.

Τώρα δε μπορείς να φύγεις. Θα κάτσεις εκεί. Οι ερωτήσεις πέφτουν βροχή. Με ποιον ήρθες, πόσο θα κάτσεις, αν έχεις δουλειά και πότε θα παντρευτείς. Αυτό που όλες θέλουν να ζήσουν για να χορέψουν στο γάμο σου, ποτέ δε θα το καταλάβεις.

Όσο κι αν γκρινιάζεις για την κατά μέτωπο επίθεση που σου κάνουν, πρέπει να παραδεχτείς πως ειλικρινέστερη ευχή απ’ τη: « Με μια καλή τύχη, παιδάκι μου», ποτέ δε θα λάβεις.

Μελαχρινή Τριανταφυλλοπούλου

https://www.fanpage.gr/

Από την Αθήνα στον οικισμό Ρωμιά | Το Χωριό που Αδειάζει

Στον οικισμό Ρωμιά Στεφανιάδας, της ορεινής Αργιθέας, συναντήσαμε τον Στάθη την ώρα που μάζευε τα κάστανα της χρονιάς. Ανάμεσα στις καστανιές μάς μίλησε για τα παιδικά του χρόνια στο χωριό, τη ζωή χωρίς δρόμο και ρεύμα, την επιστροφή του από την Αθήνα και την αγάπη του για τον τόπο όπου γεννήθηκε.

Μια αυθεντική ιστορία από την ορεινή Ελλάδα, σε ένα χωριό που το καλοκαίρι ξαναζωντανεύει, αλλά τον χειμώνα σχεδόν αδειάζει. Κάστανα, αναμνήσεις, δυσκολίες και η ελπίδα να κρατηθεί ζωντανή η ελληνική ύπαιθρος.

Παραγωγή: Greek Village Life

Συνελήφθη αλλοδαπός που οδηγούσε με 249 χιλιόμετρα την ώρα στην Ιόνια Οδό

Κατελήφθη από αστυνομικούς του Γ΄ Τμήματος Τροχαίας Αυτοκινητοδρόμων Αντιρρίου - Ιωαννίνων 

Συνελήφθη σήμερα (7-10-2026) το πρωί επί του αυτοκινητοδρόμου «Ιόνια Οδός» από αστυνομικούς του Γ΄ Τμήματος Τροχαίας Αυτοκινητοδρόμων Αντιρρίου - Ιωαννίνων αλλοδαπός, ο οποίος κατηγορείται για επικίνδυνη οδήγηση. 

Ειδικότερα, στο πλαίσιο στοχευμένων τροχονομικών ελέγχων, οι αστυνομικοί εντόπισαν τον κατηγορούμενο να κινείται με Ι.Χ.Ε. αυτοκίνητο, η ταχύτητα του οποίου μετρήθηκε με ηλεκτρονική συσκευή στα 249 χιλιόμετρα την ώρα, ενώ το όριο ταχύτητας στο συγκεκριμένο σημείο ήταν 100 χιλιόμετρα την ώρα. 

Το αυτοκίνητο κατασχέθηκε, ενώ ο συλληφθείς θα οδηγηθεί στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Άρτας. 

Αμίμητες «ατάκες» δικηγόρων!

Το βιβλίο «Disorder in the American Courts» περιλαμβάνει μερικές από τις πιο απίθανες ατάκες που έχουν ειπωθεί στα δικαστήρια και έχουν καταγραφεί κατά λέξη από δικαστικούς ρεπόρτερ στην Αμερική, οι οποίοι μετά βίας παρέμεναν σοβαροί την ώρα που γίνονταν οι ερωταποκρίσεις….

ΔΙΚΑΣΤΙΚΟΣ: Αυτή η μυασθένεια κ. μάρτυρα επηρεάζει τη μνήμη σας;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Ναι..
ΔΙΚ: Και με ποιους τρόπους σάς επηρεάζει τη μνήμη;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Ξεχνάω…
ΔΙΚΑΣΤΙΚΟΣ: Ξεχνάτε; Μπορείτε να μας δώσετε ένα παράδειγμα για κάτι που έχετε ξεχάσει;
___________________________________

ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Γιατρέ, δεν αληθεύει ότι όταν ένας άνθρωπος πεθάνει στον ύπνο του δεν το γνωρίζει ως το άλλο πρωί;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Τώρα στ’ αλήθεια περάσατε τις εξετάσεις για άσκηση νομικού επαγγέλματος;
___________________________________

ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Ο μικρότερος γιος, ο εικοσάχρονος, τι ηλικίας είναι;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Είναι 20, όσο περίπου και το IQ σας.
___________________________________

ΔΙΚ: Ήσουν παρών όταν πάρθηκε η φωτογραφία σου;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Τώρα με δουλεύετε;
___________________________________

ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Και είχε τρία παιδιά, έτσι δεν είναι;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Ναι.
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Πόσα ήταν αγόρια;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Κανένα.
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Υπήρχε κανένα κορίτσι;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Κύριε Δικαστά, νομίζω χρειάζομαι άλλον δικηγόρο. Μπορώ να πάρω άλλον;
____________________________________

ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Πώς τερματίστηκε ο πρώτος σας γάμος;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Λόγω θανάτου.
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Και με τίνος τον θάνατο τερματίστηκε;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Για μαντέψτε…
_____________________________________

ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Μπορείτε να περιγράψετε το άτομο;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Ήταν μεσαίου αναστήματος και είχε γένια.
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ. Ήταν άντρας ή γυναίκα;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Αν δεν είχε έρθει κάποιο τσίρκο στην πόλη, μάλλον άντρας θα έλεγα…
_____________________________________

ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Γιατρέ, πόσες από τις αυτοψίες σας τις έχετε διενεργήσει σε νεκρούς ανθρώπους;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ : Όλες. Οι ζωντανοί, ξέρετε, αντιστέκονται πάρα πολύ.
_____________________________________

ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Θυμάστε την ώρα που εξετάσατε το σώμα;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Η αυτοψία άρχισε γύρω στις 8:30 π.μ.
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Και ο κύριος Νέντον ήταν νεκρός εκείνη την ώρα;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Αν όχι, σίγουρα ήταν μέχρι να τελειώσω!
______________________________________

ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Γιατρέ, πριν διενεργήσετε τη νεκροψία ελέγξατε αν υπήρχε σφυγμός;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Όχι.
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Ελέγξατε την πίεση του αίματος;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: ‘Οχι.
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Ελέγξατε την αναπνοή;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Όχι..
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Ώστε λοιπόν, είναι πιθανόν ο ασθενής να ήταν ζωντανός όταν αρχίσατε τη νεκροψία;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: ‘Οχι.
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Πώς μπορείτε να είστε σίγουρος, γιατρέ;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Γιατί ο εγκέφαλός του βρισκόταν πάνω στο γραφείο μου σε μια γυάλα.
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Α, μάλιστα. Όμως θα μπορούσε ο ασθενής, παρ’ όλα αυτά, να είναι ακόμη ζωντανός;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Ναι, είναι πιθανόν! Θα μπορούσε να είναι ζωντανός και να ασκεί τη δικηγορία.

http://www.tampouloukia.gr

Ένας υδραυλικός έκανε γνωστό τον Θεοδωράκη στην Ελλάδα

 Πίσω από τους μύθους υπάρχουν μικρές απίστευτες ιστορίες.

Στη λογική του «αν έχεις τύχη διάβαινε» έχουν γίνει θαυμαστά πράγματα σε αυτό τον κόσμο. Μεταφερόμαστε στο λυκαυγές της δεκαετίας του '60. Ύστερα από μια δεκαετία πολιτικής αμηχανίας η χώρα παλεύει ακόμα να σταθεί στα πόδια της. Ένας νεαρός συνθέτης άρτι αφιχθείς εκ Παρισίων, προσπαθεί να βρει το χώρο του στην ελληνική μουσική σκηνή που αναδιαμορφώνεται συνεχώς. Το όνομά του είναι Μίκης, Μίκης Θεοδωράκης. Ανάμεσα στις ιδέες που κλωθογυρίζουν στο μυαλό του είναι και η μελοποίηση του εμβληματικού «Επιτάφιου», του Γιάννη Ρίτσου.

Οι στίχοι του ποιητή ρίχνουν ένα παράξενο βάρος πάνω στην περιρρέουσα ατμόσφαιρα. Η πρώτη ηχογράφηση με τη φωνή της ανερχόμενης Νανάς Μούσχουρη και την κλασικότροπη ενορχηστρωτική ματιά του Χατζιδάκι δεν τον ικανοποιεί. Στρέφεται στον γίγαντα της εποχής την Columbia. Η σκέψη είναι να δοθεί ένα λαϊκό χρώμα στα τραγούδια. Επιστρατεύεται ο Μανώλης Χιώτης. Τραγουδιστής ποιος; Ο διευθυντής της εταιρίας Τάκης Λαμπρόπουλος προτείνει διάφορα ονόματα στη σειρά, ανάμεσά τους τον Γαβαλά και την Πόλυ Πάνου. Ο Θεοδωράκης δεν συμφωνεί. Ανασκαλεύοντας τις αναμνήσεις του στη Μακρόνησο, φτάνει σ' εκείνη την ξύλινη, απέριττη φωνή ενός μουσικού με τον οποίο είχαν αναπτύξει κάποια φιλία. Λέει το όνομά του στον διευθυντή. «Μα αυτός είναι έτοιμος να μεταναστεύσει στον Καναδά. Θα ασχοληθεί με τα υδραυλικά. Μάθε τέχνη κι άστηνε!» Αν είναι αλήθεια αυτό, τον προλαβαίνει την τελευταία στιγμή και τον κρατάει στη χώρα.

Αρχίζουν οι πρόβες. Λίγο πριν από την ηχογράφηση ο Χιώτης δείχνει στον ερμηνευτή πώς να χειριστεί τα τραγούδια. Ο δίσκος ολοκληρώνεται, κυκλοφορεί και κάνει μεγάλη επιτυχία. Ο υδραυλικός, που δεν ήταν άλλος από τον Γρηγόρη Μπιθικώτση, συστήνει τον Μίκη Θεοδωράκη σε ένα ολόκληρο λαό. Και αυτό είναι μόνο η αρχή...

fosonline

https://www.tampouloukia.gr/

Μέσα στον Οκτώβριο η πληρωμή ενίσχυσης για τις ζωοτροφές

Τη στήριξη των κτηνοτρόφων που έχουν πληγεί από τις επιζωοτίες, αλλά και την ανάγκη η επόμενη ημέρα της ελληνικής κτηνοτροφίας να συνδεθεί με τον εκσυγχρονισμό, τη βιοασφάλεια και την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας, υπογράμμισε ο Υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Θανάσης Καββαδάς, σε δηλώσεις που έκανε στην Αμφιλοχία.

Εντός Οκτωβρίου η ενίσχυση για τις ζωοτροφές

Αναφερόμενος στην ευλογιά, ο κ. Καββαδάς σημείωσε ότι στην περιοχή θανατώθηκαν 1.045 αιγοπρόβατα, έχουν αποζημιωθεί 8 κτηνοτρόφοι με 128.550 ευρώ, ενώ χθες πληρώθηκαν ακόμη 2. Παράλληλα, έχουν πραγματοποιηθεί πληρωμές για την απώλεια εισοδήματος.

Ιδιαίτερα σημαντικό χαρακτήρισε το γεγονός ότι από τις 8 Σεπτεμβρίου δεν έχει καταγραφεί νέο κρούσμα. Παράλληλα, ανακοίνωσε ότι έχει ήδη υπογραφεί από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους η πίστωση των 53.773.000 ευρώ για τη στήριξη των κτηνοτρόφων στο κόστος των ζωοτροφών σε ολόκληρη τη χώρα. «Τις επόμενες ημέρες υπογράφεται η ΚΥΑ και οι δικαιούχοι θα πληρωθούν μέσα στον Οκτώβριο», τόνισε.

Για την ανασύσταση του ζωικού κεφαλαίου διευκρίνισε ότι θα προχωρήσει όταν το επιτρέψουν τα επιδημιολογικά δεδομένα και με την έγκριση των κτηνιατρικών αρχών. «Η ανασύσταση δεν αρκεί να αντικαταστήσει τα ζώα που χάθηκαν. Πρέπει να οδηγήσει σε σύγχρονες, αδειοδοτημένες μονάδες που τηρούν τα μέτρα βιοασφάλειας», σημείωσε, προσθέτοντας ότι το Υπουργείο επεξεργάζεται συνολικό Σχέδιο Ανάταξης της Ελληνικής Κτηνοτροφίας.

Πρώτη στην Ελλάδα η Αιτωλοακαρνανία

Ο Υφυπουργός τόνισε ότι ο νομός Αιτωλοακαρνανίας βρίσκεται στην πρώτη θέση πανελλαδικά τόσο σε αριθμό αιγοπροβάτων όσο και σε κτηνοτροφικές εκμεταλλεύσεις, με περισσότερα από 1 εκατ. ζώα και πάνω από 7.600 ενεργές μονάδες. Μόνο στην Αμφιλοχία λειτουργούν περίπου 1.150 εκτροφές, με 150.000 αιγοπρόβατα και πολλές εκτροφές βοοειδών. «Αυτό σημαίνει εισόδημα για χιλιάδες οικογένειες, ζωντανά χωριά και μια ολόκληρη αλυσίδα γύρω από το γάλα, το κρέας και το τυρί», ανέφερε.

Έργα και επενδύσεις στην Αιτωλοακαρνανία

Στο προηγούμενο Πρόγραμμα Αγροτικής Ανάπτυξης 2014-2022 εντάχθηκαν στην Αιτωλοακαρνανία 62.740 δικαιούχοι, με προϋπολογισμό σχεδόν 491 εκατ. ευρώ.

Στο νέο Στρατηγικό Σχέδιο της ΚΑΠ εγκρίθηκαν για τον Δήμο Αμφιλοχίας δύο έργα αγροτικής οδοποιίας συνολικού ύψους 1,4 εκατ. ευρώ, ενώ στον νομό συνεχίζονται τέσσερα εγγειοβελτιωτικά και αρδευτικά έργα προϋπολογισμού 8,7 εκατ. ευρώ. Μέσα στον Οκτώβριο ανοίγει επίσης πρόσκληση 2,2 εκατ. ευρώ για μικρά αρδευτικά έργα. Παράλληλα, τα νέα Σχέδια Βελτίωσης, ύψους 263,5 εκατ. ευρώ, χρηματοδοτούν τον εκσυγχρονισμό γεωργικών και κτηνοτροφικών εκμεταλλεύσεων, την εξοικονόμηση νερού, την ενεργειακή αναβάθμιση και τις νέες τεχνολογίες. Οι αιτήσεις ξεκινούν στις 6 Οκτωβρίου και ολοκληρώνονται στις 20 Ιανουαρίου 2027.

Τρία νέα χρηματοδοτικά εργαλεία

Ο Υφυπουργός αναφέρθηκε ακόμη στα τρία νέα χρηματοδοτικά εργαλεία του Ταμείου Αγροτικής Επιχειρηματικότητας, με δημόσια δαπάνη 160 εκατ. ευρώ, που μπορούν να κινητοποιήσουν επενδύσεις 365 εκατ. ευρώ.

Πρόκειται για το Ταμείο Εγγυοδοσίας Αγροδιατροφικού Τομέα, με εγγύηση έως 70% του δανείου και επιδότηση επιτοκίου έως 4% για 4 χρόνια, το Ταμείο Μικρών Δανείων Αγροτικής Επιχειρηματικότητας ΙΙ και, για πρώτη φορά, ένα διακριτό χρηματοδοτικό εργαλείο για τους νέους γεωργούς.

Στην Αιτωλοακαρνανία έχουν επίσης ενταχθεί 10 Ομάδες Παραγωγών με ενίσχυση περίπου 2,1 εκατ. ευρώ, ενώ μέσω του LEADER διατίθενται στον νομό πόροι άνω των 10 εκατ. ευρώ.

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε τέλος στους νέους, σημειώνοντας ότι στο προηγούμενο πρόγραμμα 2.289 νέοι γεωργοί του νομού έλαβαν 40,1 εκατ. ευρώ, ενώ στη νέα περίοδο έχουν ήδη υποβληθεί 505 αιτήσεις ύψους 19 εκατ. ευρώ.

https://www.agrotypos.gr/

Η παρά φύση ασέλγεια..................ως κανονικότητα. (καυστική σάτιρα από τον Άρη Μπιτσώρη)

     Με αφορμή τη ραγδαία και ανεξέλεγκτη εξάπλωση των ανεμογεννητριών και των φωτοβολταϊκών πάρκων στην Ακαρνανία, και τις πληροφορίες ότι υπάρχουν σχέδια για πολλαπλασιαστούν στο προσεχές μέλλον το στιχούργημα αυτό γεννήθηκε ως μια κραυγή διαμαρτυρίας.

Η επίσημη ρητορική υπόσχεται «πράσινη ανάπτυξη» και οικονομική ευημερία για την επαρχία μας. Η πραγματικότητα, όμως, που αντικρίζουμε στα βουνά και στους κάμπους μας, είναι ο βιασμός του φυσικού περιβάλλοντος, δεν διαπιστώνεται άμβλυνση της οικονομικής ασφυξίας των κατοίκων, όμως συνεχίζεται αμείωτα η κατευθυνόμενη ωραιοποίηση από τα μεγάλα μέσα ενημέρωσης.

Η σάτιρα ήταν πάντα το όπλο του λαού μας απέναντι στο άδικο. Με αυτούς τους στίχους, καταθέτω τη δική μου αλήθεια για την αλλοίωση του τόπου μας, με την ελπίδα να μην «συνηθίσουμε» ποτέ το παρά φύση ως κανονικότητα.

Φίλος μού είπε: ¨Άρη μου πρέπει οι φυσιολάτρες

στην «πράσινη ανάπτυξη» να βάλουν όλοι πλάτες.

 

Πράσινη γιατί αφ’ ενός η πλάση θα ανθίσει

κι ο τόπος που θα εφαρμοστεί πλέον θα καζαντίσει.

 

Στην ύπαιθρο η ανάπτυξη, φίλε μου, θα ’ναι τόση

χωριό κατοίκων εκατό, θα γίνουνε διακόσιοι.

 

Η ενέργεια θα ’ναι φτηνή, για να μην πούμε τσάμπα

διακόπτες δεν θα έχουμε, ας την να καίει τη λάμπα¨.

 

Έτσι σηκώθηκα κι εγώ για την Ακαρνανία

πράσινα θαύματα να δω στη δόλια επαρχία.

 

Όμως αντί για πλούσια και άγρια χλωρίδα

μου στράβωσε τα μάτια μου μια υαλοπλημμυρίδα,

 

κι όπου βοσκούσαν πρόβατα, τζάμια και μπαταρίες,

συρματοπλέγματα ψηλά, κάμερες στις γωνίες.

 

Σε βλέπουν και να μην μπορείς κάπου να κατουρήσεις,

ως τώρα ανακούφιση και προσφορά της φύσης.

 

Κοιτώ τα απάτητα βουνά, χάσαν την περηφάνεια

τις πλάτες τους πληγώνουνε οι ρόδες απ’ τα Σκάνια

 

που κουβαλούν σκυρόδεμα, σίδερα και πτερύγια

πατούν ελάτια, κι οι αητοί μπήκαν σε καταφύγια.

 

Να απολαύσω ανάπτυξη πάω στον προορισμό μου

άλλο τοπίο, μπερδεύτηκα να φτάσω ως το χωριό μου.

 

Θαρρείς περικυκλώθηκε από νεκροταφεία

σαν σκηνικό να γυριστεί δυστοπική ταινία.

 

Πηγαίνω προς την αγορά, δυο μαγαζιά κλεισμένα

και παρακάτω συναντώ κλεισμένο άλλο ένα.

 

Μου είπαν ότι φόρεσαν ανάπτυξης λουκέτο

πως κι άλλοι μετακόμισαν στα άστεα και εφέτο.

 

Ρωτώ ¨η τιμή του ρεύματος μειώθηκε και πόσο;¨

μου δείξανε λογαριασμούς, πήγα να ταβλαρώσω.

 

Συμπέρασμα αντί να δω ανάπτυξης καζάντια

είδα μια τριτοκοσμική χλιμάρα, μια κατάντια.

 

Βλέπεις δεν διευκρινίζουνε ποιοι είναι ωφελημένοι,

δεν είναι οι ντόπιοι ιθαγενείς, κερδίζουν άλλοι, ξένοι.

 

Εμάς μας μένει τελικά ο βιασμός της φύσης

κι η προπαγάνδα η φαιά στις βραδινές ειδήσεις.

 

Εύγε η προπαγάνδα τους, πέτυχε το σκοπό της

κι οικολογοπεριηγητές  βαδίζουν στο ρυθμό της.

 

Λοιπόν, προτρέπω του λοιπού οι φυσιοπεζοπόροι

οι σύλλογοι που μας καλούν σε ποταμούς και όρη

 

στο πρόγραμμα προορισμοί νέοι να μπουν εντέλει

τα νέα αξιοθέατα να δείχνουνε στα μέλη:

 

Επίσκεψη-Περιήγηση στων καθρεφτών το δάσος

και πως φυτεύουν στα βουνά τόνους μπετόν σε βάθος.

 

Όχι τοπίο φυσικό αλλά το παρά φύση

κι ο κόσμος την ασέλγεια αυτή θα συνηθίσει.

              https://arisbitsoris.blogspot.com/

7 χωριά για σούπερ Σαββατοκύριακα τον Οκτώβρη

Σε σημεία όπου μπορούμε να κοιτάξουμε άφοβα στον καθρέφτη της ψυχής μας, να πάρουμε άφεση για όλα μας λάθη και επιτέλους να νιώσουμε ότι δεν ανήκουμε σε καμιά θρησκεία, σε καμία φυλή, σε καμιά οικογένεια και κανέναν ουρανό. Αυτά τα χωριά αξίζει να ξυπνήσεις ένα πρωί και, με μόνες προμήθειες ό,τι έχει απομείνει στη μέσα τσέπη του παλτού, να ψάξεις να τα βρεις. Έτσι ξαφνικά. Άλλωστε, ο πιο σύντομος δρόμος για να ζητήσεις συγγνώμη από τον εαυτό σου για όλα όσα μετάνιωσες την τελευταία στιγμή, είναι η tabula rasa της πέτρας και του βουνού. Επτά κουκλίστικα χωριά μας καλούν για να περάσουμε σαββατοκύριακα στο ωραιότερο σκηνικό, αυτό της φθινοπωρινής Ελλάδας.

Αγόριανη, ΦωκίδαΣτο δρόμο για την Αγόριανη (ή Επτάλοφος όπως είναι επίσημα το όνομά του από το 1928) νομίζεις ότι πετάς μέσα στα σύννεφα, μέσα στο απόλυτο λευκό της ομίχλης. Φτάνοντας βράδυ στην Αγόριανη, μάλλον δεν πρόκειται να δεις τίποτα γύρω σου.

To μόνο που θα σε ειδοποιήσει ότι έφτασες, είναι ο ήχος του καταρράκτη που κατεβαίνει ορμητικός μέχρι το χωριό. 

Το ηλιόλουστο πρωινό θα διαλύσει το μυστήριο και θα σου φανερώσει την όμορφη πλατεία της Αγόριανης με τα πραγματικά θεόρατα πλατάνια που με τα φύλλα τους σου στρώνουν χρυσοκόκκινο χαλί. Δυο βρύσες έχουν γίνει ένα με τους κορμούς και το νερό μοιάζει να αναβλύζει από μέσα τους. Έχει κάτι το ειδυλλιακό αυτό το χωριό, που σου βγάζει τη φυσιολατρική πλευρά του εαυτού σου.

Άγραφα, Ευρυτανία

Δυόμιση ώρες από το Καρπενήσι, μετράμε βουνοκορφές, ακολουθούμε την πορεία του Αγραφιώτη, κρατάμε την αναπνοή μας βλέποντας τον γκρεμό να απλώνεται κάτω απ’ τα πόδια μας. Πέτρινες γέφυρες, ρυάκια, ξωκλήσια, πλατάνια, μοναστήρια κρυμμένα μες στο βουνό, πεύκα και αλεπούδες.

Στο πιο απομακρυσμένο κομμάτι της Ευρυτανίας, στη νότια πλευρά της Πίνδου οι παππούδες πίνουν θερμαντικό τσίπουρο με παντοτινή συντροφιά το παλιό τρανζίστορ που επιμένει να λειτουργεί ακόμα. Βόλτα στα καλντερίμια, καθώς η βροχή μαστιγώνει δέντρα και στέγες.

Τα Άγραφα μοιάζουν με ασπρόμαυρη ελληνική ταινία. Τόπος για ταξιδιώτες που λατρεύουν το παλιό, το αυθεντικό και που ονειρεύονται να κλείσουν την τηλεόραση, να σβήσουν το laptop, να χαθεί το σήμα απ’ το κινητό τους. Να τους ξυπνούν το πρωί τα κοκόρια, να πίνουν καφέ στο μπακίρι παρέα με τους παππούδες, να τρώνε ό,τι έχει η κατσαρόλα σε ταβέρνες χωρίς μενού. Τρία καφενεία και τρεις ταβέρνες είναι όλη κι όλη η ψυχαγωγία στ’ Άγραφα. Μόνιμοι κάτοικοι μετρημένοι.

Συρράκο, Ιωάννινα

Αν το Συρράκο έχει ξένους, το καταλαβαίνεις στη θολωτή πέτρινη πύλη του. Εκεί αφήνουν τα αυτοκίνητα, δεν τα σηκώνουν τα σοκάκια. Λίγα και τα φώτα στα πέτρινα αρχοντικά.

Τα χαλάκια έξω από τις πόρτες τα πατάς και βουλιάζουν. Από παντού ακούγονται νερά. Το ποτάμι, οι βρύσες, οι μικροί καταρράκτες και η βροχή που πάντα πέφτει. Στο Συρράκο συνειδητοποιούμε πως βρισκόμαστε πιο ψηλά από τα πυκνά σύννεφα που σκεπάζουν την χαράδρα.

Τα σοκάκια είναι στρωμένα με άσπρη πέτρα πελεκητή, δεξιά και αριστερά χαμηλές μάντρες, ξύλινες πόρτες, παλιές, αμπαρωμένες, με μπρούτζινα »χτυπητήρια» και γυφτόκαρφα. Πίσω από τα θολά παράθυρα των αρχοντικών αχνοφαίνονται βενετσιάνικα σερβίτσια, σιδερένια κρεβάτια από τη Βιέννη, παλιές φωτογραφίες με ροδομάγουλες βλάχες ντυμένες με παριζιάνικες δαντέλες. Οι κάτοικοι του Συρράκου ταξίδεψαν σε όλη την Ευρώπη. Ήταν ικανοί ραφτάδες και δαιμόνιοι έμποροι, που διακινούσαν τα προϊόντα τους σε όλα τα μεγάλα εμπορικά κέντρα και λιμάνια της Ευρώπης. Λιβόρνο, Τεργέστη, Ρώμη, Οδησσός, Μόσχα, Παρίσι. »Εδώ περιμένουμε μόνο τον ψαγμένο ταξιδιώτη, εκείνον που δεν θα απογοητευτεί επειδή δεν θα βρει μπαράκια και πολλές ταβέρνες», λέει η κυρά-Πόπη.

Μεταξοχώρι, Λάρισα

Χειμώνας από μετάξι σε ένα χωριό κρυμμένο πίσω από την Αγιά, στους πρόποδες του Κισσάβου. Τεράστια αρχοντικά φτιαγμένα από πέτρα. Ψηλοτάβανα και επιβλητικά, με μεγάλες πόρτες και χρωματιστά παραθυρόφυλλα. Στα σοκάκια, άνθρωποι ευτυχισμένοι, χαμογελαστοί όλη τη διάρκεια του χρόνου. Παππούδες που περπατούν γυρτοί πάνω στις γκλίτσες τους με τις τσέπες γεμάτες καραμέλες.

Η μεγάλη πλατεία του χωριού περιμένει το χειμώνα για να φορέσει τα λευκά της. Ο αέρας μοσχοβολά από τα κυδώνια και τα μήλα που ψήνονται στο φούρνο, κεντημένα με μυρωδικά και ξύλα κανέλας.

Ξαφνικά, από το πουθενά, δυναμώνει. Φυσά τώρα μανιασμένος. Το νυχτερινό περπάτημα στο Μεταξοχώρι εξελίσσεται σε συναυλία. Drums παίζει ο αγριεμένος άνεμος που ξεκινά από το πουθενά, ηλεκτρική κιθάρα τα νερά που κατεβαίνουν από το Κίσσαβο και πλήκτρα τα γυμνά κλαδιά των δέντρων. Πρωταγωνίστρια η βροχή, που κάνει τα φωνητικά. Κάτι τέτοιες νύχτες, αξίζει να μην κοιμηθείς.

Σμίξη, Γρεβενά

Το ένα από τα τέσσερα Βλαχοχώρια –ίσως το καλύτερο και πιο ενδιαφέρον- μπορεί να καυχιέται ότι παρέχει απλόχερα το οξυγόνο και την ζωογόνα βλάστηση του βουνού.

Σε αντίθεση με το εξ ανάγκης γυμνό τοπίο της κοντινής χιονοδρομικής πίστας, προβάλλει μια πληθωρική φιγούρα με οξιές, πεύκα και έλατα. Στα λίγα στρωμένα με πέτρα δρομάκια του χωριού δεν θα συναντήσεις ταβέρνες ή μπαρ. Αντίθετα, θα βρεις όλα εκείνα που χρειάζεται το μυαλό και η ψυχή για να ξαποστάσουν.

Την ηρεμία ενός τόπου που οι μυρωδιές έχουν το άρωμα της φύσης και οι ήχοι σε συνδέουν με το alter ego σου. Και όταν θα φύγεις από εκεί το σίγουρο είναι ένα: ότι μαζί με τις εικόνες που ταΐζουν την φαντασία σου, θα πάρεις και γεμάτες μπαταρίες που θα αποφορτιστούν μόνο όταν θα έχεις πλέον αποφασίσει την επιστροφή σου. Οι μόνιμοι κάτοικοι είναι ελάχιστοι αφού το χωριό από τον εμφύλιο ως το 1990 είχε ερημώσει, μέχρι κάποιοι μερακλήδες ντόπιοι να αναπαλαιώσουν τα αρχοντικά τους.

Ζαρούχλα, Αχαΐα

Εδώ νιώθουμε πάλι σαν σχολιαρόπαιδα που μόλις ανακάλυψαν το καλύτερα κρυμμένο μυστικό των Αροανίων μόλις μισή ώρα απ’ τα Καλάβρυτα, κάνουμε πικ-νικ πλάι στον ποταμό Κράφη και παίζουμε κρυφτό ανάμεσα στα έλατα.

Μικροσκοπικό χωριό, με έναν κεντρικό πλακόστρωτο δρόμο, μαγαζάκια δεξιά κι αριστερά και πέτρινα κουκλίστικα σπίτια. Τριγύρω πυκνά δάση από έλατα και καστανιές που μας προκαλούν να αναζητήσουμε ιστορίες με νεράιδες και ξωτικά. Κοντά της η μικρή λίμνη Τσιβλού που μοιάζει με μυστική γαλάζια όαση περιτριγυρισμένη από τις δασοσκέπαστες πλαγιές και τις βαθιές χαράδρες του αχαϊκού τοπίου.

Ένα αλπικό τοπίο σε μικρογραφία στην καρδιά της Αχαΐας. Στα νερά της καθρεφτίζεται το χρυσοκίτρινο πάπλωμα των πλαγιών που σε λίγους μήνες θα δώσει τη θέση του στο λευκό του Χειμώνα. Κατηφορίζοντας προς τη λίμνη, οι κορμοί των πεύκων, των ελάτων και των πλατανιών δημιουργούν ένα φυσικό χωμάτινο μονοπάτι, που διατηρεί τα χνάρια από τα αυλακωτά λάστιχα των mountain bikes. Στις όχθες της ζευγάρια δασκαλεμένα από τους κατοίκους της Ζαρούχλας μιλούν δυνατά για την τυχαία ανακάλυψη της »δικής τους» γωνιάς και κουρασμένοι γιάπηδες που επιτέλους ξέκλεψαν μια έξτρα μέρα διαφυγής από την πρωτεύουσα.

Κοσμάς, Αρκαδία

Για να χαθούμε στη μετάφραση προσπαθώντας να καταλάβουμε την τσακώνικη διάλεκτο. Και να μάθουμε να μη φοβόμαστε τις στιγμές που δεν έχουμε τίποτα να μοιραστούμε – είναι κι αυτό μια μορφή ελευθερίας.

Μέχρι πρόσφατα ο Κοσμάς δεν ανήκε σε κανένα δήμο – ήταν κοινότητα και μάλιστα η μοναδική του νομού. Σήμερα, ανήκει στο δήμο Νότιας Κυνουρίας με έδρα το γειτονικό του Λεωνίδιο. Η φύση προίκισε τον Κοσμά με μυριάδες ομορφιές.
Οι πλαγιές του Πάρνωνα που τον φιλοξενούν στάθηκαν γενναιόδωρες και τρέφουν τα καστανόδεντρα. Τα πλατάνια τραβούν τους χυμούς της ιστορίας και τα φύλλα τους την ψιθυρίζουν. Λένε για τις μάχες που γίνανε εδώ, λένε για τις καταστροφές. Λένε για τους »γιωργαντζάδες» και τους βοσκούς. Μιλάνε για το μοναστήρι, την Παναγιά την Έλωνα και το Μαλεάτη Απόλλωνα.

www.tilestwra.com