Στα 6 του έχασε και τους δυο γονείς, στα 9 του έγραψε το πρώτο ποίημα και έγινε ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες ποιητές

έζησε τη σκληρότητα της ζωής από μικρό παιδί, αλλά βρήκε καταφύγιο στην ποίηση.

 Ο Κωστής Παλαμάς γεννήθηκε στην Πάτρα το 1859, αλλά η παιδική του ηλικία δεν είχε καμία σχέση με τα ξέγνοιαστα χρόνια που θα έπρεπε να έχει ένα παιδί. Στα έξι του χρόνια, η ζωή τού έδειξε το πιο σκληρό της πρόσωπο. Μέσα σε λίγες ημέρες, έχασε και τους δύο γονείς του, μένοντας ορφανός. Μεταφέρθηκε στο Μεσολόγγι, όπου τον ανέλαβε ο θείος του. Ήταν εκεί που άρχισε να διαμορφώνει τη σκέψη του, να ανακαλύπτει τη δύναμη των λέξεων και, πριν καν συμπληρώσει τα εννέα του χρόνια, έγραψε το πρώτο του ποίημα.

Η αγάπη του για τη λογοτεχνία δεν ήταν απλώς μια διέξοδος, αλλά το πεπρωμένο του. Αν και ξεκίνησε σπουδές στη Νομική Σχολή της Αθήνας, σύντομα κατάλαβε ότι η καρδιά του ανήκε στην ποίηση. Το 1886 δημοσίευσε την πρώτη του συλλογή, Τα τραγούδια της πατρίδος μου, και αμέσως ξεχώρισε. Ο Παλαμάς δεν ήταν ένας απλός ποιητής – ήταν ένας αναμορφωτής της ελληνικής γλώσσας, ένας δημιουργός που κατάφερε να παντρέψει την παράδοση με τον μοντερνισμό, δίνοντας νέα πνοή στη νεοελληνική ποίηση.

Δεν ήταν όμως μόνο οι στίχοι του που τον έκαναν θρύλο. Ο Παλαμάς έγραψε τον Ολυμπιακό Ύμνο, που ακούστηκε για πρώτη φορά το 1896 στους πρώτους σύγχρονους Ολυμπιακούς Αγώνες και σήμερα παραμένει ο επίσημος ύμνος των Αγώνων. Έζησε για να δει την Ελλάδα να αλλάζει, να μεγαλώνει, να τραυματίζεται από πολέμους, να βρίσκει τον δρόμο της. Και όταν έφυγε από τη ζωή, το 1943, κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής, η κηδεία του μετατράπηκε σε σιωπηλή διαμαρτυρία. Χιλιάδες Έλληνες συνόδευσαν τον ποιητή στην τελευταία του κατοικία, τραγουδώντας τον εθνικό ύμνο, σε μια από τις πιο συγκλονιστικές στιγμές αντίστασης εκείνων των σκοτεινών χρόνων.

Γρηγόρης Κεντητός

sportime

https://www.tampouloukia.gr/

Το λεξικό της Λάρισας που κάνει πάταγo σε όλο το ίντερνετ

Μερικές ξεκαρδιστικές φράσεις που άλλο σημαίνουν στον υπόλοιπο κόσμο και άλλη σημασία αποκτούν στη Λάρισα! 

Ιμάμης είναι ο Μουσουλμάνος ιερέας και εκείνο το οποίο λέει η δασκάλα σε φροντιστήριο αγγλικών στο παιδάκι, όταν του δείχνει τη μάνα του.

 –Dish είναι το πιάτο στα Αγγλικά και στη Λάρισα η προστακτική του ντύνομαι.

 –Μπάγερν, ομάδα της Γερμανίας και στη Λάρισα όταν δυο μηχανικοί λένε ότι κάτι δεν είναι ίσιο. 

–Γερμανίδα στη Λάρισα είπε σε καφετέρια genau και τρέχαν όλοι πανικόβλητοι να δουν αν σπάσαν τα νερά. 

–Μύδι είναι είδος θαλασσινού και η απάντηση του Λαρισαίου στην ερώτηση “Πώς κατάλαβε η γυναίκα σου ότι την κερατώνεις;”. 

–Κιτάπια είναι τα βιβλία που κρατούνται σημειώσεις και στη Λάρισα η συνέχεια της πρότασης: ”με πονάει το κεφάλι γιατί βγήκα χτες βράδυ”

–Funky είναι είδος μουσικής και στη Λάρισα η απάντηση στην ερώτηση “μήπως φάνηκε ο Μήτσος;”. 

–Buzz είναι το βουητό στην Αγγλία και στη Λάρισα η απάντηση “φέρνει το παράθυρο κρύο;”. 

–Ταύτιση είναι να νιώθεις πολύ κοντά με κάποιον. Στη Λάρισα είναι όταν κάποιος δεν μπορεί να τρέξει άλλο. 

–Manu Chao = διάσημος μουσικός. Στη Λάρισα έτσι λεμε “Γειά σου Μάνο”. 

–Κinky σημαίνει πιπεράτος. Στη Λάρισα σημαίνει η κοπέλα απέναντι. 

–Battery είναι η μπαταρία στα Αγγλικά και στη Λάρισα αυτό που λέει ο προπονητής για να εμψυχώσει τους παίκτες όταν μπαίνουν για δεύτερο ημίχρονο.

 –Τσέχο λένε αυτόν που κατάγεται από την Τσεχία και στη Λάρισα η απάντηση στην ερώτηση: “Θες βοήθεια να τους δείρεις;”. 

–Μυκήνες είναι αρχαιολογικός χώρος στην Πελοπόννησο και η απάντηση της κόρης στη Λαρισαία μαμά όταν τις δείχνει με ποιές βγήκε για καφέ χτες.

 –Κυπαρίσσι είναι αειθαλές δένδρο και η απάντηση της Λαρισαίας γκόμενας όταν τη ρωτάει ο δικός της αν θέλουν να πάνε μόνο Λονδίνο.

 –Jam είναι στα αγγλικά η μαρμελάδα και και η απάντηση Λαρισαίου για το πως πέρασε χτες.

 –Μπουρούσης είναι Έλληνας παίχτης μπάσκετ και αυτό που λέει ο Λαρισαίος πατέρας στο γιο του που δεν πήγε καλά στις εξετάσεις αλλά πιστεύει σε αυτόν.

 –Κισσός είναι το γνωστό αναρριχητικό φυτό και αυτό που απαντάει ο Λαρισαίος στο σουβλατζή όταν τον ρωτάει αν θέλει τίποτα άλλο στο πιτόγυρο

. –Duncan είναι γνωστός Αμερικάνος μπασκετμπολίστας και η απάντηση του Λαρισαίου για το πως κάνει η καμπάνα.

 –Medicine είναι η Ιατρική στα Αγγλικά και η απάντηση του Λαρισαίου όταν το ρωτάν τι γεύση είναι οι τσίχλες.

 –Σάρισα είναι το περίφημο Μακεδονικό δόρυ και αυτό που ρωτάει μια Λαρισαία στον δικό της ύστερα από τσιφτετέλι που χόρεψε.

 –Γκαζόν είναι ο χλοοτάπητας και αυτό που λένε στη Λάρισα για κάποιον που αναπτύσσει ταχύτητα. 

–Ταλίν είναι πρωτεύουσα της Εσθονίας και η απάντηση Λαρισαίου σεξολόγου σε ζευγάρι για το αν το σεξ λύνει τα προβλήματα σε μία σχέση.

 –Τοο much δεν βλέπεται, λένε κοπέλες συνήθως για υπερβολικό ντύσιμο και δυο Λαρισαίοι φίλοι που μαζεύτηκαν να δούνε μπάλα.

 –Εναλλάξ είναι κάτι που γίνεται διαδοχικά και αυτό που απαντάει ο Λαρισαίος σύζυγος όταν η γυναίκα του τον ενημερώνει ότι το παιδί λερώθηκε.

 –Ισιδώρα είναι γυναικείο όνομα και αυτό που φωνάζει ο Λαρισαίος όταν μπαίνει σπίτι και ψάχνει τη γυναίκα του.

 –Σημειώνει λένε στη Λάρισα όταν κάποιος μιλάει σε φίλο με υποτιμητικό τρόπο.

www.tilestwra.com

Σημείωση: Κατά γενική ομολογία είναι πιο ακαταλαβίστικο απ' το δ'κό μας το Ηπειρώτικο

Μέχρι τις 19 Φεβρουαρίου 2027 οι βώλοι για τις εκτροφές άνω των 900 αιγοπροβάτων

 Η ΑΑΔΕ και το ΥΠΑΑΤ υπενθυμίζουν στους αιγοπροβατοτρόφους ότι, σύμφωνα με την ΚΥΑ 148097/2026 (ΦΕΚ Β΄ 3300/11.06.2026), η τοποθέτηση ηλεκτρονικού ενδοστομαχικού βώλου στα αιγοπρόβατα ηλικίας άνω των έξι μηνών αποτελεί προϋπόθεση για την επιλεξιμότητά τους στο πλαίσιο ενωσιακών ή εθνικών προγραμμάτων ενίσχυσης και παρεμβάσεων.

Για τις Ενιαίες Αιτήσεις Ενίσχυσης του 2026, η διαδικασία εφαρμόζεται πιλοτικά και αφορά αποκλειστικά τις κτηνοτροφικές εκμεταλλεύσεις δυναμικότητας άνω των 900 αιγών και προβάτων.

Στις εκμεταλλεύσεις αυτές, η υποχρέωση αφορά όλα τα επιλέξιμα ζώα, ηλικίας άνω των έξι μηνών και όχι μόνο μέρος του κοπαδιού.

Για όσες εκτροφές δηλώσουν πάνω από 900 αιγοπρόβατα στην ΕΑΕ 2026, οι βώλοι θα πρέπει να έχουν τοποθετηθεί και τα στοιχεία να έχουν καταχωριστεί στην Ψηφιακή Βάση Ιχνηλασιμότητας Αιγών και Προβάτων έως τις 19 Φεβρουαρίου 2027.

Από το 2027 προβλέπεται η καθολική εφαρμογή του συστήματος σε όλες τις κτηνοτροφικές εκμεταλλεύσεις αιγοπροβάτων της χώρας.

Για να είναι επιλέξιμο ένα ζώο ηλικίας άνω των έξι μηνών, πρέπει:

• να φέρει συμβατικό ενώτιο τύπου 1,
• να φέρει ηλεκτρονικό ενδοστομαχικό βώλο με μοναδικό κωδικό ταυτοποίησης, ο οποίος αντιστοιχεί στον κωδικό του ενωτίου,
• να έχει καταχωριστεί στην Ψηφιακή Βάση Ιχνηλασιμότητας Αιγών και Προβάτων.

Η ηλεκτρονική παραγγελία βώλων είναι το πρώτο βήμα. Μετά την ψηφιακή έγκριση και την παραγγελία, η τοποθέτηση των βώλων και η καταχώριση των στοιχείων πραγματοποιούνται αποκλειστικά από εξουσιοδοτημένο κτηνίατρο. Η καταχώριση ολοκληρώνεται εντός δύο ημερών από την τοποθέτηση. Η παραγγελία από μόνη της δεν αρκεί· για την επιλεξιμότητα, καθώς απαιτούνται τόσο η τοποθέτηση όσο και η καταχώριση κάθε ζώου.

https://www.agrotypos.gr/

Το χωριό που ερήμωσε για το κουδούνι μιας κατσίκας

Το χωριό Αράδαινα της Κρήτης βρίσκεται στα Σφακιά. Το 1881 η απογραφή είχε καταγράψει 124 κατοίκους, ενώ παλιότερα λέγεται πως κατοικούσαν μέχρι και 700 άτομα. Ωστόσο τη δεκαετία του ’50, το χωριό ερήμωσε. Κι αυτό γιατί το 1948 ξεκίνησε μια βεντέτα για ο κουδούνι μιας κατσίκας.

Όλοι γνωρίζουμε τι είναι η βεντέτα. Πρόκειται για ένα εθιμικό δίκαιο που κρατά από την αρχαιότητα και συμπεριλαμβάνει φόνους που γίνονται από εκδίκηση η οποία συνήθως ξεκίνησε από ασήμαντη αφορμή. Όπως στην περίπτωση της Αράδαινας.

Οι βεντέτες στην Κρήτη δεν είναι σπάνιες ακόμα και σήμερα. Υπάρχουν βεντέτες που κρατούν δεκαετίες και κανείς δεν θυμάται πως ξεκίνησαν. Στην Αράδαινα ένα μικρό αγόρι ενώ έπαιζε βρήκε το κουδούνι μιας κατσίκας και σκεπτόμενος με την λογική «όποιος το βρει το κρατάει», δεν το έδωσε στον ιδιοκτήτη του όταν του το ζήτησε.

Ο ιδιοκτήτης αποφάσισε να πάει στο σπίτι του και να το ζητήσει, αλλά η μια κουβέντα έφερε μια άλλη βαρύτερη και ύστερα μια ακόμα πιο βαριά, οπότε το κακό είχε ήδη γίνει. Το αποτέλεσμα αυτού του ασήμαντου γεγονότος ήταν 7 άνθρωποι να καταλήξουν νεκροί και οι υπόλοιποι κάτοικοι να εγκαταλείψουν το χωριό για να μην γίνουν τα πράγματα χειρότερα. Κανείς δεν ξέρει τελικά τι απέγινε το κουδούνι, το αντικείμενο που ξεκίνησε την αιματοχυσία.

Πλέον η Αράδαινα είναι ένα χωριό – φάντασμα. Μόνο οι κατσίκες κυκλοφορούν στα ερείπια του, το πιθανότερο χωρίς να φορούν κουδούνια. Δεν είναι λίγοι οι τουρίστες που φτάνουν στην περιοχή, είτε για να διασχίσουν το φαράγγι, είτε για να κάνουν bunjee jumping από την γέφυρα που υπάρχει στο χωριό.

Κάτω από τα χιονισμένα Λευκά Όρη, το χωριό στέκεται ακόμα άψυχο θυμίζοντας πως ο άνθρωπος πολλές φορές μπορεί να γίνει ο χειρότερος εφιάλτης του εαυτού του.

Γράφει ο ΠΕΤΡΟΣ ΚΑΛΟΓΕΡΑΣ 

e-daily.gr

https://xiromeropress.gr

Τα Τακούτσια, τα καναρίνια του Ζαγορίου. Απολαύστε τα video

Δεκάδες ζυγιές έχουν περάσει από την Ήπειρο και από την «ιερά εξέταση» των μουσικών που ήταν το Ζαγόρι. Η μόνη που κατάφερε να μείνει στην ιστορία του γλεντιού στην δύσκολη γη της Ηπείρου αλλά και να περάσει τα όρια της, μέχρι που κάποια από τα μέλη της σίγησαν για πάντα, ήταν «Τα Τακούτσια».

Στο  χωριό Κάτω Πεδινά ένας  βιολιστής, ο Τάκης Καψάλης, μαζί με τα παιδιά του και ένα ανήψι του θα δημιουργήσει την διασημότερη και μακροβιότερη κομπανία του Ζαγορίου, τα Τακούτσια. 

Απολαύστε τα video

Σταθερά της μέλη μέχρι το 1987, οπότε απεχώρησαν λόγω ηλικίας από την ενεργό δράση, ήταν οι γιοι του Κώστας ή Κίτσος, προσωνύμι που οφείλονταν στην αναπηρία του (βιολί), Σπύρος (λαούτο) και Γιώργος (τραγούδι και δεύτερο κλαρίνο) και ο ανεψιός του Χρήστος Καψάλης (ή Ζιούλης) ο οποίος επιβλήθηκε τόσο με την τραγουδιστική του τεχνική όσο και με τις καινοτομίες του στο ντέφι (έπαιζε με τα δύο χέρια).

 Με τα Τακούτσια συνεργάστηκαν πολλά μεγάλα κλαρίνα της εποχής, ζαγορίσια και μη. Από τους πρώτους προπολεμικά ήταν ο Σταύρος Κόντος από το Μονοδένδρι, και ακολούθησε για μικρό διάστημα ο Τάσος Χαλκιάς.

Αυτοί όμως οι οποίοι διαμόρφωσαν ουσιαστικά τον ήχο της θρυλικής αυτής κομπανίας ήταν κατά χρονολογική σειρά συμμετοχής: ο Φίλιππας Ρούντας (από τα Δολιανά), ο Χρόνης Καψάλης (από τα Κάτω Πεδινά, μετοικήσας στη Ζίτσα, πατέρας του γνωστού Σταύρου Καψάλη που ζει σήμερα στην Αθήνα) και από το 1963 ο πολύ γνωστός Γρηγόρης Καψάλης, από τους τελευταίους εν ζωή ζαγορίσιους μουσικούς.

Περιστασιακά, παλιότερα είχε συμμετάσχει και ο φημισμένος Κίτσος Χαρισιάδης και αργότερα ο γιος του Γιάννης, από την Κληματιά. Επίσης με τα Τακούτσια συνεργάστηκε για μικρό διάστημα ο Κώστας Χαρισιάδης (δάσκαλος ή μάστορας του Λευτέρη Σαρρέα), ο οποίος ήταν γαμπρός στα Κάτω Πεδινά.

Αυτό που την έκανε μοναδική δεν ήταν μόνο το άριστο παίξιμο των τραγουδιών, ούτε ότι όλοι τραγουδούσαν με το ίδιο πάθος που έπαιζαν, αλλά το δέσιμο αυτών των μουσικών που οι μουσικές σιωπές τους σε αφήνουν μετέωρο μέχρι την επόμενη νότα. «Τα παιδιά του Τάκη» κατά περίεργο τρόπο έγιναν και θα γίνουν παιδιά πολλών γενεών γλεντζέδων.

www.romiazirou.blogspot.gr

35 χρόνια στον Οικουμενικό Θρόνο,μια πορεία πίστεως, προσφοράς και μαρτυρίας.

 

35 χρόνια από την ενθρόνιση του Οικουμενικού Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίου

,Τριάντα πέντε χρόνια φωτεινής μαρτυρίας, οικουμενικής προσφοράς και αδιάλειπτης διακονίας στην Ορθοδοξία και την ανθρωπότητα.

Η 2α Νοεμβρίου αποτελεί ημέρα ιδιαίτερης ιστορικής και πνευματικής σημασίας για την Ορθοδοξία και τον απανταχού Ελληνισμό. Την ημέρα αυτή, το έτος 1991, ο Παναγιώτατος Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος ενθρονίστηκε στον πάνσεπτο Οικουμενικό Θρόνο της Κωνσταντινουπόλεως, αναλαμβάνοντας τη μεγάλη ευθύνη της διακονίας της Πρωτοθρόνου Εκκλησίας της Ορθοδοξίας.

Τριάντα πέντε χρόνια μετά, η επέτειος αυτή δεν αποτελεί απλώς έναν σταθμό στον χρόνο. Αποτελεί αφορμή αναστοχασμού, ευγνωμοσύνης και τιμής προς μία μακρά Πατριαρχική πορεία, συνδεδεμένη με τη μαρτυρία της Ορθοδοξίας, τη διαφύλαξη της εκκλησιαστικής παραδόσεως, τον διαχριστιανικό διάλογο, την ειρήνη, την καταλλαγή και τον σεβασμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.

Η Πατριαρχική διακονία του Παναγιωτάτου έχει αναδείξει με ξεχωριστή έμφαση την ευθύνη της Εκκλησίας απέναντι στη δημιουργία, καθιστώντας την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος αναπόσπαστο στοιχείο της πνευματικής και κοινωνικής της μαρτυρίας. Παράλληλα, έχει αναδείξει τον διαχρονικό ρόλο του Οικουμενικού Πατριαρχείου ως πνευματικού φάρου ενότητας, διαλόγου και ελπίδας.

Το σεπτό Κέντρο της Ορθοδοξίας, η Μητέρα Εκκλησία της Κωνσταντινουπόλεως, εξακολουθεί να εκπέμπει το μήνυμα της ενότητας, της αγάπης και της οικουμενικότητας, διατηρώντας ζωντανή την πολύτιμη παρακαταθήκη αιώνων εκκλησιαστικής και πολιτιστικής ιστορίας.

Η Εταιρεία Βυζαντινών και Ιστορικών Μελετών Νομού Πρεβέζης, με βαθύ σεβασμό προς τον θεσμό του Οικουμενικού Πατριαρχείου, την ιστορική του διαδρομή και την ανεκτίμητη πνευματική του προσφορά, τιμά την τριακοστή πέμπτη επέτειο της ενθρονίσεως του Παναγιωτάτου Οικουμενικού Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίου.

Ως φορέας μελέτης, ανάδειξης και διαφύλαξης της βυζαντινής και ιστορικής μας κληρονομιάς, αισθανόμαστε ιδιαίτερη τιμή να υπογραμμίζουμε τη διαχρονική σχέση του Ελληνισμού με τη Μητέρα Εκκλησία και να αναγνωρίζουμε τη σημασία της συνέχειας της ορθόδοξης πνευματικής παραδόσεως.

Ευχόμαστε ο Πανάγαθος Θεός να χαρίζει στον Παναγιώτατο Οικουμενικό Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίο υγεία, μακροημέρευση, δύναμη και φωτισμό, ώστε να συνεχίζει επί έτη πολλά την υψηλή και ευθυνοφόρο διακονία του, προς δόξαν Θεού και προς όφελος της Αγίας του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας, της Ορθοδοξίας και της ανθρωπότητας.

Εις πολλά έτη, Παναγιώτατε.

Εταιρεία Βυζαντινών και Ιστορικών Μελετών Νομού Πρεβέζης.

Όλες οι φωτογραφίες είναι από το αρχείο της Εταιρείας Βυζαντινών και Ιστορικών Μελετών Νομού Πρεβέζης.

Με λιτότητα και παρουσία πολλών αποδήμων τελέστηκε η αρτοκλασία της Αδελφότητας Αμμοτοπιτών Άρτας

Φωτο- βίντεο: Λουκάς Παπακωνσταντίνου, Χριστόφορος Ευθυμίου

Το Δ. Σ. της Αδελφότητας Αμμοτοπιτών Άρτας προχθές Κυριακή 1 Νοεμβρίου 2026 τέλεσαν αρτοκλασία στον Ιερό Ναό Αγίας Μαρίνας Θησείου προς τιμή των Αγίων Αναργύρων Κοσμά και Δαμιανού, το όνομα των οποίων φέρει η Αδελφότητα.

Μετά την αρτοκλασία το  Δ.Σ. παρά τις οικονομικές δυσκολίες που  αντιμετωπίζουν όλοι οι Σύλλογοι και οι Αδελφότητες, πρόσφερε καφέ σε διπλανό "Καφέ Σκάλες".  Ο καφές συνοδεύονταν και από  κέικ, κουλουράκια, τυροπιτάκια κλπ. εδέσματα. (Lunch το λέγαμε παλιά στην Ήπειρο)

Πολλά συγχαρητήρια στον πρόεδρο κ. Λουκά Παπακωνσταντίνου και τους άξιους συνεργάτες του στο Δ.Σ. για την άρτια διεξαγωγή και την άψογη φιλοξενία

Και του χρόνου με υγεία να ξανανταμώσουμε