Ντοματοσαλάτα ή Caesar με σουβλάκι στην πλατεία του χωριού...

Χρήστος Μέγας*

Η μαζική μετατόπιση των ημεδαπών παραθεριστών προς τα… (μονα)ακριβά χωριά της ελληνικής περιφέρειας ήταν φέτος στο αποκορύφωμά της.

 Εδώ και χρόνια η τουριστική σεζόν είναι απαγορευτική στα νησιά και τις πολυδιαφημισμένες παραλίες της χέρσου Ελλάδος λόγω: α/ακριβών ακτοπλοϊκών, β/απλησίαστων ξενοδοχείων και γ/πολυκοσμίας. Ο Αύγουστος δεν είναι για τουρισμό!

 Είναι όμως για παραθέριση σε κάποιο χωριό; Κυρίως στο χωριό σου!

Η μετακίνηση στα χωριά προκάλεσε έμφραγμα στα πανηγύρια του Αυγούστου, αλλά και πλήρη εμπλοκή στις ταβέρνες ελλείψει προσωπικού, τραπεζοκαθισμάτων, αδυναμίας εξυπηρέτησης στην κουζίνα. Η εμμονή(;) με τα «της ώρας», με εξαίρεση ίσως το έτοιμο «χοιρινό κοντοσούβλι», εκτός από ανθυγιεινή, αποδείχτηκε και αντιπαραγωγική…

Δεν προλαβαίνουν να εξυπηρετηθούν όλοι 9 με 10 το βράδυ…

Πέραν της εστίασης, η εξαιρετικά μικρή παραθεριστική περίοδος στα χωριά ανέδειξε ακόμη:

-Η ταβέρνα του χωριού έχει όλες τις επιβαρύνσεις των εστιατορίων της Μυκόνου όσον αφορά την αμοιβή και ασφάλιση του προσωπικού, το κόστος προμηθειών, τον ΦΠΑ και κυρίως το ρεύμα.

Ούτε στα χωριά μπορούν να βάλουν φωτοβολταϊκά στέγης για μείωση/συγκράτηση του ενεργειακού κόστους. Σε κάθε επαγγελματία ο λογαριασμός ρεύματος του Αυγούστου θα έρθει τριπλάσιος εν σχέσει με τον Μάρτιο. Και όχι μόνο λόγω αυξημένης κατανάλωσης. 

Οι τιμές ενέργειας έχουν καθηλώσει την μικρομεσαία επιχείρηση παντού.

Προτηγανισμένες πατάτες…

-Η εξαιρετικά μικρή σεζόν (20 Ιουλίου-25 Αύγουστου) όχι μόνο δεν ισοφαρίζει τις απώλειες ενός οικονομικά μακρού χειμώνα στην ελληνική περιφέρεια, αλλά μειώνει δραματικά την ποιότητα. Όχι σπάνια το χοιρινό είναι εισαγωγής, η προβατίνα από τα σταβλισμένα  ζώα εκτροφής, οι πατάτες προτηγανισμένες (σ.σ. δεν προλάβαινε το τηγάνι να βγάλει 50-70 μερίδες της βραδιά… «Από τον Σεπτέμβριο ξανά φρεσκοτηγανισμένες» είναι η υπόσχεση).

-Και οι τιμές ανάλογες… Λίγο πιο πάνω από την Ομόνοια (Αθήνα).

Λογικό! Η επιχείρηση και η οικογένεια που βρίσκεται πίσω από αυτή, πρέπει να ζήσουν, οι προμήθειες είναι ακριβές, τα χωριά μας έχουν ερημώσει, δεν παράγουν. Δύσκολα θα βρεις ντόπια ντομάτα ή τοπική φέτα. Χώρια που το τοπικό τυρί πολλοί καταναλωτές δεν το τρώνε έχοντας συνηθίσει τη φέτα (σ.σ. πιθανότατα λευκό τυρί) μεγάλων φιρμών και ομογενοποιημένης γεύσης…

-Πίσω απ΄ αυτά όμως είναι οι φόροι και οι επιβαρύνσεις.

 Όταν το βακούφικο (ιδιοκτησία της εκκλησίας που το νοικιάζει/λειτουργεί ιδιώτης) καφενείο πρέπει να σερβίρει από το πρωί τον καφέ στους ηλικιωμένους του χωριού και το βράδυ να εξελιχθεί σε restaurant πολυτελείας με… νέες αφίξεις και, όχι σπάνια, με σαλάτες Καίσαρα (τύπου Caesar), το κόστος ανεβαίνει.

Η ενίσχυση της περιφέρειας δεν θα έρθει μόνο από τις 30 ημέρες στη μάχη για μια καρέκλα στην πλατεία.

 Για να γίνει αυτή η στροφή στα χωριά μόνιμη επιλογή για εναλλακτικές διακοπές όλο το χρόνο, θα πρέπει οι δημιουργοί και παραγωγοί που θα μείνουν πίσω να είναι ικανοποιημένοι.

α/Πολλοί ταβερνιάρηδες κλείνουν και αποδημούν, πριν τα χελιδόνια, στα αστικά κέντρα ακολουθώντας τους τουρίστες.

Ανύπαντροι

β/Οι αγροτικές εργασίες υποχωρούν το καλοκαίρι λόγω καθημερινών συναθροίσεων «αστών» και κατοίκων της ύπαιθροι στην πλατεία. Εργασίες που χρειάζονται ανδρικά χέρια αλλά οι ανύπαντροι, στην πλειονότητά τους, άνδρες -χωρίς κανένα κίνητρο πλέον- έχουν παραιτηθεί. Χωρίς υπηρεσίες  (φιλοξενίας, υγείας κ.α.) και δομές επεξεργασίας αγροτικών/κτηνοτροφικών προϊόντων στην περιφέρεια (τυποποιητήριο κρέατος, ορεινό τυροκομείο, αμπελουργική ζώνη, εναλλακτικό τουρισμό), όπου συνήθως απασχολούνται κορίτσια, τα αγόρια δεν βρίσκουν κίνητρο για εργασία/παραγωγή.

‘Ίσως ακολουθήσουν τα κορίτσια για εργασία με βασικό μισθό σε σούπερ μάρκετ στην πρωτεύουσα… Απλώς για να γίνουν ζευγάρι…

γ/Οι εγκαταλελειμμένοι δρόμοι, το τρύπιο δίκτυο ύδρευσης, η απουσία δωματίων Airbnb, η αυθαίρετη και καταστροφική οριζόντια επέκτασης των δασικών χαρτών είναι τα βασικά προβλήματα των χωριών.

δ/ Τέλος, τα φορολογικά τεκμήρια και ο ΦΠΑ σε ένα μπακάλικο με τζίρο 50 ή 800 ευρώ την ημέρα ή τα τελωνειακά πρόστιμο σε ένα καφενείο που πουλάει χύμα τσίπουρο και δεν χρεώνει τις δύο ελιές του μεζέ, μάλλον αφορούν τις γραφικότητες της κεντρικής εξουσίας. Γι αυτό τα καταστήματα στα χωριά πρέπει να απαλλαγούν του ΦΠΑ. Θα πληρώνουν ότι αναλογεί με τις προμήθειες (π.χ. κρεοπωλείο, κάβα, κλπ.), θα κόβουν κανονικά αποδείξεις, αλλά χωρίς ΦΠΑ. Ίσως δεν θα φτηνύνει το καφεδάκι, αλλά θα έχει μεγαλύτερο κίνητρο ο καφετζής και θα γλυτώσει γραφειοκρατία το δημόσιο με τις τακτικές δηλώσεις... μηδενικού ΦΠΑ.

 Επ αυτού του ΠΑΣΟΚ προτείνει την απαλλαγή ΦΠΑ για τζίρο μέχρι 20.000 ευρώ.

Με αυτές τις συνθήκες, όταν η κυβέρνηση μεταφέρει αυτούσια τα «μέτρα φορολογικής συμμόρφωσης» στις ερημωμένες πλαγιές των ελληνικών χωριών, θα χάσουμε τα χωριά μας τώρα που τα (ξανα)ανακαλύψαν περισσότεροι...

Για την νεοφιλελεύθερη οπτική, τα χωριά κοστίζουν: θέλουν δρόμους, ταχυδρόμους, ύδρευση, δίκτυο ρεύματος, αγροτικό γιατρό…

 Ωστόσο από την άλλη: Η αστυφιλία δεν κοστίζει; ενοίκια, συγκοινωνίες, δομές υγείας, κυκλοφοριακό, ελεύθεροι χώροι...

Ευάλωτες κοινωνίες

 Κυρίως αυτή η αναγκαστική/οικονομική μετοίκιση (αστυφιλία) κοστίζει στον Ελληνισμό. Το ότι στερούνται οι άνθρωποι το δικαίωμα να μεγαλώνουν και δημιουργήσουν στον τόπο που γεννήθηκαν (Έκθεση Λέτα), αποσταθεροποιεί τις κοινωνίες, καθιστά ευάλωτα τα άτομα, αποδυναμώνει την άμυνα στην παραμεθόριο, συμβάλει στη δημογραφική κρίση. Αυτό συνεπάγεται συρρίκνωση του Ελληνισμού, λιγότεροι εργατικά χέρια, απουσία καταναλωτών.

Γιατί οι «χωριάτες»  δεν μπορούν να μένουν εκεί σαν ταβερνιάρηδες/Διγενήδες για ένα καλοκαιρινό πανηγύρι…

Ούτε πια οι «χωριάτες» προσφέρονται για κομματικό εκμαυλισμό ή για την χαζοεπίδειξη του νεόπλουτου που, ενώ λόγω οικονομικής αδυναμίας δεν πήγε φέτος Μύκονο ή Σεϋχέλλες, επιχειρεί να εκτονωθεί στη μάχη της προβατίνας με πατάτες και τζατζίκι χωρίς σκόρδο…

* Ο Χρήστος Μέγας είναι Δημοσιογράφος, υπ. Βουλευτής Άρτας με το ΠΑΣΟΚ

Άρης Μπιτσώρης: ΑΛΛΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΡΕΘΑ (ΑΡΕΘΑ)

 

Άλλη μία απόδραση ετούτη τη βδομάδα

που οργάνωσε η δραστήρια των γυναικών ομάδα.

Και όπως πάντα συνοδός και ο αλέκτωρ Σπύρος

που δίνει φωτορεπορτάζ αξιόπιστο, με κύρος.

Ήρθε το πούλμαν στο χωριό, ένα μικρό εικοσάρι

φόρτωσε κι αναχώρησε για το ιερό παγκάρι.

Στα Ρέθα ο προορισμός, μονή είναι γυναικεία

-της Θεοτόκου η γέννηση- προς την Αμφιλοχία.

Θυμήθηκα μια γριά, τη θεία Γενοβέφα

για κάθε ανάποδο έλεγε πως ¨είναι για τα Ρέθα¨.

Πράγματι των εξορκισμών γνωστό είναι μοναστήρι

πήγαιναν τους σχιζοφρενείς και σ’ ένα γαντζωτήρι

το κάθε χέρι του ’δεναν στου πρόναου τις κολόνες

κι ακολουθούσε η τελετή -γινόταν επί αιώνες-.

Τώρα μαθαίνω η τελετή είναι πολιτισμένη

ευχές διαβάζονται πι χι: ¨σκύψε ευλογημένη¨.

Το βράδυ όταν γύρισε το λεωφορείο πίσω

τον Σπύρο παραμέρισα κρυφά να τον ρωτήσω:

¨Σπύρο προς αναζήτηση πήγατε ευλογίας

ή είστε όλοι άτομα χρήζοντα βοηθείας;¨

Λέει: ¨στο χωριό, δύο στους δυο, δεν είναι στα καλά τους

κι αυτή είναι η θεραπεία τους, θέλουν το «διάβασμά τους»,

κι από βδομάδα διώροφο, πούλμαν εβδομηντάρι

θα κάνει δρομολόγια, μαζί τους θα ’σαι Άρη¨.

https://arisbitsoris.blogspot.com/

Όχι δεν πάμε καθόλου καλά… Πόσο γελοίο ακούγεται… Υπάρχουν ακόμα ηλίθιοι που μετράνε τη ζωή με το αν είναι γεμάτη μια καφετέρια!

Οι Έλληνες περνούν καλά…
Πόσο γελοίο ακούγεται…
Υπάρχουν ακόμα ηλίθιοι που μετράνε τη ζωή με το αν είναι γεμάτη μια καφετέρια.

Υπάρχουν ακόμα ανόητοι που θεωρούν «καλά» το ότι είναι εντάξει με τις τράπεζες και την εφορία.

Πως καλά είμαστε ακόμα γιατί ένα μέρος του πληθυσμού μπορεί ακόμα και τη βγάζει καθαρή μέσα στο μεγάλο σφαγείο.

Επειδή δεν έχει έρθει η σειρά τους.

Επειδή ο χασάπης τους έχει ακόμα στη κατάψυξη να σιτέψουν καλά…

Όχι δεν περνάμε καλά.

Γιατί πίσω από το γέλιο στη καφετέρια και το χαβαλέ διακρίνεις τα άφτιαχτα δόντια που αρχίζουν και σαπίζουν ένα ένα κι έχει μπει ο οδοντίατρος στη λίστα των αχρείαστων ειδών.

Όχι δεν περνάμε καλά, γιατί βλέπεις τις πόλεις να έχουν γεμίσει από κακοσυντηρημένα αυτοκίνητα «χιλιάρια» ή το πολύ «χιλιοτετρακοσάρια», που σε όλο τον πολιτισμένο κόσμο τα δίνουν για να μαθαίνουν τα παιδιά τους να οδηγούν, πριν τους αγοράσουν το καινούργιο σεντάν των 2.500 κυβικών…

Γιατί βάφεσαι και φτιάχνεσαι για το ραντεβουδάκι αλλά στο σπίτι οι υπόλοιποι θα τη περάσουν με κουβέρτα δίπλα σε ένα αερόθερμο του κώλου.

Γιατί και το πετρέλαιο είναι στην ίδια λίστα με τον οδοντίατρο, εκείνες τις εξετάσεις που αναβάλεις, το φαί ποιότητας, το φρεσκάρισμα στο σπίτι που αρχίζει και βγάζει μούχλα, και σιγά σιγά τα υπόλοιπα είδη ενός «πολιτισμένου κόσμου» που θα μπουν στην ίδια λίστα σαν περιττές δαπάνες.

Όχι δεν περνάμε καλά, γιατί αυτό το νεαρό παιδί χώθηκε κάπου με τρία κατοστάρικα, αλλά δεν έχει όνειρα. Πάει να πιεί το ποτάκι του μόλις καβατζώσει ένα μεροκάματο γιατί νιάτο είναι, αλλά μέχρι εκεί φτάνουν τα όνειρα του. Μερικά 24ωρα μπροστά και πολύ λέω.

Όχι δεν περνάμε καλά, γιατί στον παππού δώσανε κάτι κωλογενόσημα αγνώστου προελεύσεως που δεν τα ξέρει ούτε η μάνα τους και θέλει να τα ξεφορτωθεί η κινέζικη φαρμακοβιομηχανία της πλάκας..

Όχι δεν περνάμε καλά, γιατί για τρίτο συνεχή χρόνο δεν ανάβουμε καλοριφέρ και τον παππού τον τυλίξαμε με μια κουβέρτα να μη ξεπαγιάζει και τελικά.. μας έμεινε…

Όχι δεν είμαστε καλά, γιατί όλη αυτή η κίνηση, είναι το τρεξιμο ανθρώπων που δεν ελπίζουν σε τίποτα πια, δεν έχουν τίποτα, αλλά δεν είναι κι ελεύθεροι.

Ξυπνάνε και κοιμούνται με τη σκέψη τι θα είναι η έλλειψη της επόμενης μέρας. Αν θα κάνουν αυτό αντί για εκείνο. Γιατί πλέον δεν έχουμε τη πολυτέλεια να τα κάνουμε και τα δυο ακόμα κι αν αυτά είναι βασικές ανάγκες.

Ναι έτσι γουστάρουν και γυρνάνε με το αυτοκίνητο τσάρκα.

Μήπως θα μάθετε ποτέ πόσοι τσακωμοί προηγήθηκαν στο σπίτι;

Πόσα γαμοσταυρίδια πέσανε πριν ξεμυτίσει η χαρούμενη οικογένεια για τη βόλτα της;

Μήπως θα μάθετε πόσοι κοιμούνται χαπακωμένοι και πόσοι δεν κοιμούνται καθόλου πια;

Μπορεί κανείς να συλλάβει ΤΟ ΜΕΓΕΘΟΣ ΤΗΣ ΑPΡΩΣΤΕΙΑΣ;

Όχι δεν μπορούμε να το συλλάβουμε, γιατί δεν στο λέω και δεν μου το λες.

Γιατί ξυπνάμε και κοιμόμαστε σ΄ενα χώρο που έχει ξεχάσει πλέον τι είναι ζωή, δικαίωμα, πραγματική ανάγκη.

Ανάγκη έχει γίνει να πληρώσεις.

Ανάγκη έχει γίνει να είσαι εντάξει απέναντι στους τοκογλύφους, να μην κινδυνέψεις για τα «μεγάλα» να σε ξεσπιτώσουν, να μην έχεις φαί, να μην έχεις που να κοιμηθείς.

Οτιδήποτε πάνω από αυτό ονομάζεται «εντάξει είμαστε»

Τόσο άθλιο, τόσο μίζερο το τοπίο της νεοφώτιστης μπανανίας της Ευρώπης.

Είναι σαν να βλέπεις μια δύστυχη να κάνει πιάτσα για ένα δεκάρικο, κι επειδή θα γυρίσει σπίτι έχοντας αγοράσει δυο πιτόγυρα μετά το πήδημα, θα θεωρείται πως «εντάξει είναι μωρέ» δε τρέχει και τίποτα.

Εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι αυτή τη στιγμή τρέμουν στην ιδέα πως θα κάνει βαρύ χειμώνα γιατί της θέρμανσης προηγούνται τα χαράτσια, δεν γίνεται να τα καλύψεις και τα δύο.

Στρατιές από ανθρώπους που η υγεία τους πάει κατά διαόλου για χίλιους δυο λόγους, όπως συμβαίνει στον άνθρωπο, την αφήνουν στην άκρη γιατί προηγούνται οι φόροι, οι τράπεζες, οι ΔΕΚΟ, να ζήσουμε να τους θυμόμαστε…

Οι Έλληνες περνάνε καλά.

Φυσικά όταν το καλά το υποβιβάσεις στο επιβιώνω, κι επίσης αν σ΄αυτό συνυπολογίσεις μια χούφτα καραγκιόζηδες που ούτε τους νοιάζει ποιος ζει και ποιος πεθαίνει, αρκεί ο κώλος τους να είναι καλά, το σώνεις το πράγμα.

Όμως πόσο θα το σώσεις ακόμα λέγοντας αηδίες και ψευτιές.

Πόσο θα κρατήσει η βιτρίνα πριν να φανεί η βρώμα που κρύβεται από πίσω;

Και δεν εννοώ πως θα γίνει κάποιος ξεσηκωμός.

Δεν είναι πανάκεια, πλέον, πως τη φτώχεια και τη δυστυχία θα την ακολουθήσει η Νέμεση.

Μπορεί απλά να δεις γύρω σου τη χώρα των ζόμπι.

Των ζωντανών νεκρών. The walking dead της Μεσογείου…

Ανθρωποι ήδη σέρνονται άσκοπα χωρίς να ξέρουν ούτε τι κάνουν σ΄αυτή τη ζωή , ούτε που πάνε. Ξυπνάνε κοιμούνται σαν ρομποτάκια, χωρίς καν να έχουν ιδέα πως είναι κάτι τέτοιο..

Αυτό είναι το χειρότερο αλλά το αναπόφευκτο στα ζόμπι.

Κάποιο θόρυβο ακούν κι ακολουθούν, αν τους σφυρίξεις από την άλλη θα πάνε από εκεί. Μόλις μυρίσουν φαί θα ρθουν..

Ναι οι Έλληνες περνάνε καλά στο κολαστήριο.

Εχει καπαρώσει ο καθένας τη τιμωρία του και αυτομαστιγώνεται.

Εκατό φορές τη μέρα «θα είμαι καλό παιδί» Δεν θα ξανακάνω ζαβολιές.

Μαζί τα φάγαμε και τώρα αναδρομικά θα ξεράσουμε και το γάλα της μάνας μας.

Έτσι γιατί οι κύριοι καθηγητές επιβάλλουν συμμόρφωση και τάξη.

Κι όπως λέει κι ο ποιητής όταν ακούς τάξη.. ανθρώπινο κρέας μυρίζει.

Βλέπετε καφετέριες γεμάτες; Τα μπαράκια; Τις ταβέρνες;

Υπάρχει ένα παλιό ανέκδοτο με το Χότζα και τον αφέντη του.

Του λέει ο αφέντης του τρέχα βάλε φόρους κι έλα να μου πεις.

Πράγματι βάζει και την άλλη μέρα του δίνει αναφορά.

Εχουν αναστατωθεί όλοι αγά μου τι θα κάνουμε;

Βάλε κι άλλους φόρους του λέει κι έλα πάλι.

Αγά μου γίνεται χαμός, φωνάζουν, βρίζουν τι κάνουμε;

Ρίξε κι άλλους φόρους κι έλα να μου πεις.

Αγά μου τώρα έχουν βγάλει κάτι μαχαίρια και τ΄ακονίζουν θα μας σφάξουν.

Τώρα του λέει ρίξε και τα χειρότερα χαράτσια αυτά που ξεπερνάνε κάθε όριο κι έλα να μου πεις.

Γυρνάει ο Χότζας πίσω και του λέει, αγά μου συμβαίνει κάτι πρωτοφανές. Εχουν ησυχάσει όλοι, έχουν γεμίσει τις ταβέρνες, τα μαγαζιά, γελάνε, πίνουν, τραγουδάνε…

Αυτό είναι το χειρότερο λέει ο αγάς. Κατάλαβαν που το πάμε και θα τα φάνε όλα, θα τα κάψουν αλλά εμείς δεν θα πάρουμε άλλο φράγκο. Τώρα αρχίζει ο κίνδυνος.

Ο Έλληνας τη πάτησε με το χρηματιστήριο, οι πρώτες κασέλες αδειάσανε, τώρα αδειάζουν και τα ρέστα..

Οσοι κρατιούνται καλά φεύγουν, όσοι μείνουν, σε λίγο καιρό, θα νοιώθουν αυτό ακριβώς που τους θεωρεί το σύστημα. Τίποτα. Ο κανένας.

Ολη αυτή η κίνηση, όλη αυτή η υποταγή ακόμα είναι γιατί ο άλλος θυμάται ακόμα το ονομά του.

Μια σπίθα ν΄ανάψει στο μυαλό της ζόμπιλαντ και θα γίνει ένα γενικευμένο χασάπικο… Κι όποιος επιβιώσει.

Το να γυρίζεις ένα λαό στο μεσαίωνα και να νομίζεις πως όλα θα πάνε καλά είναι γελοίο. Ο άνθρωπος ήταν και θα είναι πάντα το πιο άγριο θηρίο.

Η ταμπέλα του πολιτισμένου κρέμεται επάνω του όσο του δίνεις την ευκαιρία να ονειρεύεται πως είναι κάτι άλλο.

Οσο του δίνεις τα εφόδια να γίνει κάτι άλλο.

Με τη μόρφωση, με την υγεία, με τη τέχνη, με την αίσθηση πως είναι ΑΣΦΑΛΗΣ στη φωλίτσα του.

Αν του τα πάρεις όλα αυτά και τον βάλεις να παίξει σε επίπεδο επιβίωσης ίσως ανακαλύψεις πως ο πολιτισμός δεν πέρασε από πάνω του ούτε μια μέρα…

Στην Ελλάδα αυτή τη στιγμή δεν καίγεται το πορτοφόλι απλά, δεν καίγονται τα παλιόχαρτα. Καίγονται νευρώνες αλύπητα, καίγονται συναισθήματα, όνειρα, ελπίδες, καίγονται όλες οι ασφάλειες…

Κι αργά ή γρήγορα θα έρθει το βραχυκύκλωμα που θα κατεβάσει το γενικό.

Και τότε, πραγματικά θα περάσουμε καλά.

Ονειρεμένα…

www.thesecretrealtruth.gr

Ανακοινώθηκαν τα πρώτα αποτελέσματα Νέων Αγροτών, έχουν διορία 20 ημερών για ενστάσεις

Ξεκίνησε η ανάρτηση των αποτελεσμάτων για την πρόσκληση Νέων Αγροτών για την 1η Πρόσκληση της Παρέμβασης Π3-75.1 «Εγκατάσταση Γεωργών Νεαρής Ηλικίας» του ΣΣ ΚΑΠ 2023–2027. Τα αποτελέσματα βγήκαν από την Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας & Θράκης, ενώ οι υπόλοιπες περιφέρειες αναμένεται να ακολουθήσουν εντός των επόμενων ημέρων.

Σύμφωνα με τον σχεδιασμό του ΥπΑΑΤ, μέχρι το τέλος του 2026 αναμένεται να έχει δρομολογηθεί η πληρωμή της προκαταβολής στους δικαιούχους.

Συγκεκριμένα έχει δημοσιευθεί από την Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας & Θράκης η απόφαση που αναφέρει:

1. Πίνακα δικαιούχων για τους οποίους δεν απαιτείται προσκόμιση επιπλέον δικαιολογητικών. Ο πίνακας περιλαμβάνει 400 δικαιούχους με συνολικό ποσό δημόσιας δαπάνης τα 13.662.500,00 €.

2. Πίνακα εν δυνάμει δικαιούχων για τους οποίους απαιτείται επιπλέον η προσκόμιση των δικαιολογητικών που προβλέπονται στην παρ. 4 του άρθρου 13 της υπ’ αρ. 3088/2024 Πρόσκλησης. Ο Πίνακας περιλαμβάνει 3 δικαιούχους με συνολικό ποσό δημόσιας δαπάνης τα 107.500,00 €.

3. Πίνακα αιτήσεων που δεν επιλέγονται για στήριξη, για τις οποίες από το διοικητικό έλεγχο δεν έχει προκύψει λόγος απόρριψης αλλά δεν καλύπτονται από το όριο του προϋπολογισμού δημόσιας δαπάνης της πρόσκλησης (μηδενικός).

4. Πίνακα αιτήσεων που δεν επιλέγονται για στήριξη, για τις οποίες από το διοικητικό έλεγχο έχει προκύψει λόγος απόρριψης.

Προκειμένου ο ενδιαφερόμενος να ενημερωθεί για το αναλυτικό αποτέλεσμα του διοικητικού ελέγχου της δικής του αίτησης στήριξης επισκέπτεται την ηλεκτρονική εφαρμογή του Ολοκληρωμένου Πληροφορικού Συστήματος Κρατικών Ενισχύσεων (ΟΠΣΚΕ) στην οποία είχε υποβάλλει την αίτηση στήριξης. Ο δικαιούχος, μετά από σχετικό αίτημά του, δύναται εντός 5 εργάσιμων ημερών από την ημερομηνία έκδοσης των Πινάκων Αποτελεσμάτων Αξιολόγησης να αιτηθεί την απόσυρση της αίτησης στήριξης. Το αίτημα απόσυρσης της αίτησης στήριξης συνοδεύεται από σχετική υπεύθυνη δήλωση που εκδίδεται μέσω της πλατφόρμας (εδώ).

Οι υποψήφιοι των οποίων οι αιτήσεις έχουν συμπεριληφθεί στους πίνακες αποτελεσμάτων διοικητικού ελέγχου λαμβάνουν μέσω ΟΠΣΚΕ, στη διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου που έχουν δηλώσει σε αυτό, σχετική ειδοποίηση.  Από την λήψη της ειδοποίησης εκκινεί προθεσμία 20 ημερών (ημερολογιακών) εντός της οποίας έχουν το δικαίωμα υποβολής ενδικοφανούς προσφυγής (ένστασης).

Η υποβολή των ενδικοφανών προσφυγών γίνεται ηλεκτρονικά μέσω του ΟΠΣΚΕ συνοδευόμενη από τυχόν υποστηρικτικά  έγγραφα. Ενστάσεις που υποβάλλονται εκτός της ανωτέρω προθεσμίας δεν εξετάζονται ως απαράδεκτες. Κατά την υποβολή της ενδικοφανούς προσφυγής, ο υποψήφιος προσβάλει το σύνολο των στοιχείων του διοικητικού ελέγχου με τα οποία διαφωνεί (επιλεξιμότητα, βαθμολογία, ποσό ενίσχυσης). 

Διαβάστε την απόφαση

Παϊσιάδης Σταύρος

https://www.agrotypos.gr/

AΠΙΣΤΕΥΤΟ:«Έφαγε» πρόστιμο γιατί ο κόκορας λαλούσε στις 4.30 το πρωί!

Σίγουρα όταν αποκτούσε τον κόκορα του αυτός ο 83χρονος άντρας δεν περίμενε πόσο «ακριβά» θα του κόστιζε μιας και κλήθηκε να πληρώσει πρόστιμο 166 ευρώ, αφού δεν κατάφερε να τον σταματήσει από το να λαλήσει στις 4:30 το πρωί.

Ο Άντζελο Μπολέτι, Ιταλός, συνταξιούχος που ζει στη Λομβαρδία, κατηγορήθηκε ότι παραβίασε τους κανόνες της περιοχής, σύμφωνα με τους οποίους τα κατοικίδια πρέπει να διατηρούνται σε απόσταση τουλάχιστον 10 μέτρων από γειτονικά σπίτια.

Ωστόσο το πραγματικό πρόβλημα ήταν ότι το εν λόγω κατοικίδιο, ένας κόκορας ονόματι Καρλίνο, λαλούσε τόσο δυνατά στις 4:30 το πρωί που ξυπνούσε τους γείτονες.

Αφού έλαβε αρκετές καταγγελίες για τον κόκκορα, η αστυνομία άρχισε να παρακολουθεί τον Καρλίνο και αφού επιβεβαίωσε ότι λαλούσε στις 4.30 το πρωί του αποφάσισε να επιβάλει πρόστιμο στον συνταξιούχο.

https://xiromeropress.gr

Οι Καλαρρύτες στα 1805 και 1814 από τους περιηγητές Leake και Pouqueville

Οι Καλαρρύτες βρίσκονται στις δυτικές πλαγιές της γεωτεκτονικής ζώνης της οροσειράς της Πίνδου του Νομού Ιωαννίνων στην Ήπειρο, σε υψόμετρο 1200 μ. Εντάσσονται γεωγραφικά στην περιοχή των Τζουμέρκων. Το κύριο στοιχείο της περιοχής είναι οι ορεινοί όγκοι που περιβάλλουν την κοινότητα, δηλαδή του Περιστερίου (Λάκμος) 2285 μ. και των Τζουμέρκων (Αθαμανικά όρη) 2429 μ. Οι Καλαρρύτες είναι κτισμένοι στο χείλος της απότομης χαράδρας που καταλήγει στον ποταμό Καλαρρύτικο, σε υψόμετρο 1200 μ.

Το κλίμα της περιοχής χαρακτηρίζεται από τον ψυχρό έως δριμύ και παρατεταμένο χειμώνα, σύντομη άνοιξη και από θερμό, πλούσιο σε Βροχές καλοκαίρι, με παρατεταμένο φθινόπωρο. Το χαρακτηριστικό γνώρισμα των Καλαρρυτών είναι το ξηρό, χωρίς καθόλου υγρασία, κλίμα τους.

Ιστορική Αναδρομή

Οι δυτικές απόκρημνες πλαγιές της Πίνδου, και οι χαράδρες των παραποτάμων από τους αρχαιοτάτους χρόνους αποτελούν διόδους επικοινωνίας μεταξύ Θεσσαλίας και Ηπείρου. Πάνω από τη ζώνη των δασών, σε μεγάλο υψόμετρο, υπήρχαν και υπάρχουν εκτεταμένοι ορεινοί βοσκότοποι και κατάλληλες εκτάσεις για νομαδική κτηνοτροφία.

Οι δύο παραπάνω λόγοι ορίζουν και τη μοίρα των κατοίκων της περιοχής, κυρίως την ενασχόληση τους με τη νομαδική κτηνοτροφία. Οι εποχικές μετακινήσεις προσδιορίζουν την οικονομική και κοινωνική τους ζωή. Η νομαδική ζωή από τους αρχαιοτάτους χρόνους ωθεί τους κατοίκους ναεπιλέγουν καλές θέσεις μη μόνιμης εγκατάστασης, αφού είναι υποχρεωμένοι να καλύπτουν εκατοντάδες χιλιόμετρα και να μετακινούνται από τους ορεινούς βοσκότοπους σε παράκτια κυρίως χειμαδιά και αντίστροφα.

Ελληνόφωνοι πληθυσμοί κατοικούν κατά ομάδες και ασχολούνται με τον ημινομαδικό ποιμενισμό, ώστε να μοιάζουν πολύ με τους μεταγενέστερους ελληνόφωνους βλάχους. Οι κάτοικοι επιλέγουν οχυρές θέσεις, μεταξύ των οποίων και τη θέση που σήμερα κατέχουν οι Καλαρρύτες, για τον έλεγχο των εισβολών από την Αθαμανία (Τζουμέρκα) προς την Παρωραία (Βόρεια Πίνδο) ή προς το οροπέδιο των Ιωαννίνων.

Όταν οι επιδρομές των Σλάβων τον 7ο αιώνα θα ερημώσουν τις πεδινές περιοχές στην κεντρική Ελλάδα, οι κάτοικοι θα αναγκαστούν να αναζητήσουν μόνιμη κατοικία στα ορεινά.Υπάρχουν ενδείξεις ότι οι Βλάχοι υπήρχαν εγκατεστημένοι σε σταθερούς οικισμούς, συνδεδεμένοι με την αγροτοκτηνοτροφική ζωή και ενταγμένοι στη βυζαντινή οικονομική διάρθρωση, από τον 12ο και 13ο αιώνα.

Οι Καλαρρύτες γνωρίζουν τη μεγαλύτερη οικονομική, κοινωνική και πολιτιστική ανάπτυξη από τα μέοα του 18ου μέχρι τις αρχές του 19ου αιώνα (1750-1821).

Τα προνόμια εξασφαλίζουν στους κατοίκους καλύτερη ποιότητα ζωής και ανάπτυξη οικονομικών δραστηριοτήτων και εμπορικών συναλλαγών, που συμβάλλουν στην πύκνωση του πληθυσμού με την εγκατάσταση βιοτεχνών από άλλες περιοχές.

Στο τέλος τους 18ου αιώνα οργανώνεται ένα πολύ καλό εμπορικό δίκτυο για τα προϊόντα στις ευρωπαϊκές αγορές, που διακινούν κυρίως Καλαρρυτινοί έμποροι. Στην Ιταλία ανοίγουν πολλοί εμπορικοί οίκοι: ο Γεώργιος Δουρούτης στην Αγκώνα και τη Νάπολη, ο αδελφός του Χρ. Δουρούτης στην Τεργέστη, οι αφοί Σταματάκη, οι αφοί Μπαχώμη και ο Κ. Παράσχης στο Λιβόρνο, οι αφοί Τουρτούρη στη Βενετία, η οικογένεια Σγουρού στο Λιβόρνο και στην Ισπανία, οί' αφοί Λάμπρου στη Νάπολη. Εκτός από το εξωτερικό, οι περισσότεροι έχουν και εμπορικά καταστήματα στα Γιάννινα.

Οι φτωχότερες οικονομικά τάξεις ασχολούνται με τη ραπτική. Οι περίφημοι τερζήδες, εφάμιλλοι των γιαννιωτών, κεντούν τις χρυσοποίκιλτες στολές της εποχής για Έλληνες και Τουρκαλβανούς και κατέχουν περίφανη θέση σ'αυτό το επάγγελμα. Παράλληλα ασχολούνται με τη ραπτική της κάπας και μένουν γνωστοί ως καποραφτάδες. Ένα τμήμα του πληθυσμού, που επίσης δεν έχει οικονομικά κεφάλαια για να ασχοληθεί με το εμπόριο, ασχολείται με την ασημουργία. Οικογένειες αργυροχόων όπως των Τσιμούρη στα Ιωάννινα και στους Καλαρρύτες, Μπάφα στη Ζάκυνθο, Παπαγεωργίου και Παπαμόσχου στην Κέρκυρα, Νέσση (Nessi) και Βούλγαρη (Bulgari) στην Ιταλία, είναι μερικές από τις πιο γνωστές έως σήμερα.

Καθ' όλη τη διάρκεια του 19ου αιώνα η βιοτεχνική δραστηριότητα ακολουθεί πτωτική πορεία με μειωμένη παραγωγή σε ότι έχει σχέση με την κατεργασία του χρυσού και του αργυρού, της κεντητικής και υφαντικής μάλλινων ειδών.

Τα βοσκοτόπια, η μόνιμη και διαχρονική αξία του τόπου, είναι κάποια από τα αίτια που οι κτηνοτρόφοι οδηγούνται και πάλι στην ορεινή κοινότητα τους. Συνεχίζουν το αέναο ταξίδι τους στα θερινά και χειμερινά βοσκοτόπια της Ηπείρου και κυρίως της Θεσσαλίας και ζουν κυρίως από την πώληση των γαλακτοκομικών προϊόντων, σημαντική πλουτοπαραγωγική πηγή με εξαγώγιμα προϊόντα, των δερμάτων, του μαλλιού και του κρέατος των ζώων.

Από την πέτρα του τόπου γεννιέται και η αρχιτεκτονική του χώρου. Η δομή του οικισμού ακολουθεί το γενικό πρότυπο των ορεινών χωριών, που κυριαρχεί στην Ήπειρο με απλές γεωμετρικές γραμμές, προσαρμοσμένη στον ηπειρωτικό χώρο και κλίμα. Το έδαφος διαμορφώνει και αυτό τη μορφή του.

Η γκρίζα πέτρα είναι το κύριο υλικό δόμησης και το κυρίαρχο αρχιτεκτονικό στοιχείο των σπιτιών του χωριού. Χρησιμοποιείται άφθονη για την οικοδόμηση των σπιτιών, τις στέγες, τα δάπεδα στα κατώγια, τις αυλόπορτες και τις αυλές, το στρώσιμο στα καλντερίμια, την κατασκευή σκέπαστρων για τις βρύσες. Χαρακτηριστικό γνώρισμα ορισμένων μεγάλων οικιών είναι οι πέτρινες καμάρες στο ισόγειο που στηρίζουν το όλο οικοδόμημα.

Την εξωτερική δωρική όψη της οικίας με την πελεκητή πέτρα και τα ξύλινα σενάζια αντισταθμίζουν τα τοξωτά ανοίγματα σε πόρτες και παράθυρα με τα χαρακτηριστικά «κιονό¬κρανα» εκατέρωθεν.

Πέτρινα επίσης κτίζονταν τα αλώνια, οι νερόμυλοι, οι εκκλησίες, και τα μοναστήρια με κυριότερο εκείνο της Κηπίνας λίγα χιλιόμετρα έξω από το χωριό, Πλαγιά στο μέσον της πλαγιάς του βουνού, που βρίσκεται στα δεξιά του Καλαρρυτινού χειμάρου μέσα σ' ένα άγριο τοπίο. Εκεί υπάρχει και το ομώνυμο σπήλαιο το οποίο θέλησε να επισκεφθεί το 1815 ο γάλλος περιηγητής και πρόξενος Francois Pouqueville ο οποίος τελικά δεν μπόρεσε να εισέλθει σε μεγάλο βάθος.

Το 1805, ύστερα από περιήγηση δεκατεσσάρων ημερών προς τα σουλιωτικά βουνά, ο Leake θα επιστρέψει στα Γιάννενα, όπου θα παραμείνει είκοσι περίπου μέρες. Στις 4 Αυγούστου ξεκίνησε για τους Καλαρρύτες, που μαζί με το Συρράκο ήταν δύο από τα μεγαλύτερα βλαχοχώρια, σε 500 τα υπολογίζει ο Leake, των βουνών της Ηπείρου, Θεσσαλίας και Μακεδονίας. «Το μεγαλύτερο βλαχοχώρι είναι, όπως λένε, το βλαχολίβαδο, κοντά στην Ελασσόνα κι ακολουθεί το Μέτσοβο».

Σ' αυτά τα βλαχοχώρια, γράφει ο περιηγητής, υφαίνονταν οι περίφημες μάλλινες κάπες, περιζήτητες στην Ιταλία και στην Ισπανία. Οι Βλάχοι επιδίδονταν με επιτυχία και στο εμπόριο. «Μοιράζονται με τους Έλληνες το εμπόριο των αποικιακών προϊόντων ανάμεσα σε Ισπανία ή Μάλτα και Τουρκία. Μερικοί ήταν καραβοκυραίοι και ιδιοκτήτες του φορτίου μαζί».

Οι πλουσιότεροι κάτοικοι ήταν οι έμποροι που έζησαν πολλά χρόνια στην Ιταλία, στην Ισπανία ή στις κτήσεις της Ρωσίας και της Αυστρίας. Ύστερα από μακρόχρονη απουσία ξαναγύριζαν με το συναγμένο βιός τους στα πατρικά κεφαλοχώρια, τα πλούτιζαν κι ως ένα βαθμό βοηθούσαν στον εκπολιτισμό τους. Σπάνια όμως ξαναγύριζαν για μόνιμη εγκατάσταση ως το τέλος της ζωής τους. Δυο τρία βιαστικά ταξίδια και τίποτα άλλο. Οι μεσαίες τάξεις ακολουθούσαν τον ίδιο δρόμο. Επειδή όμως δεν ξενιτεύονταν σε πολύ μακρινούς τόπους γύριζαν πιο συχνά και περνούσαν τα καλοκαίρια στα χωριά τους. Ήταν κυρίως μαγαζάτορες σε τούρκικες πολιτείες, τεχνίτες, οι πιο πολλοί ραφτάδες, και χρυσοχόοι, ασημοδουλευτάδες και χαλκωματάδες. Φημίζονταν για τις πιστόλες και τα μουσκέτα αρβανίτικου τύπου που κατασκεύαζαν. Δούλευαν επίσης με τέχνη τα ασημένια φλιτζάνια του καφέ και κεντούσαν αρβανίτικες φορεσιές. Οι φτωχότεροι νοικοκυραίοι ήταν κυρίως αγωγιάτες ή τσοπαναραίοι.

Οι Καλαρρύτες και το Συρράκο είχαν πληθυσμό πέντε ως έξι χιλιάδες ψυχές χωρίς τους ξενιτεμένους που υπολογίζονταν στο ένα δέκατο του πληθυσμού. Κάθε χωριό είχε τον έμμισθο γιατρό και δάσκαλο του. Αλλά ο δάσκαλος σπάνια δίδασκε κάτι περισσότερο από τα στοιχειώδη, «γιατί οι αγράμματοι γονείς δε νοιάζονται διόλου να μορφώσουν τα παιδιά τους άχρηστα πράγματα, λένε. Εκτός αν πρόκειται να γίνουν παπάδες. Πραγματικά, τα γράμματα δεν τους πολύ βοηθούν για για την επιτυχία στη ζωή, όπως αυτοί την αντιλαμβάνονται».

Εντύπωση προκάλεσε στο Leake το αρχαίο πνεύμα της ανεξαρτησίας που χαρακτήριζε «τις κατώτερες τάξεις» στους Καλαρρύτες, αλλά και στα άλλα βουνίσια χωριά. Ήταν ένα καθαρά ελληνικό χαρακτηριστικό. Καμιά π.χ δε δεχόταν να γίνει υπηρέτρια. Οι νοικοκυραίοι που δεν ξενιτεύονταν είχαν τις συζύγους και τις θυγατέρες τους για τις δουλειές του σπιτιού.

«Ένας Κερκυραίος γιατρός που εγκαταστάθηκε στο χωριό, δεν έβρισκε για πολύ καιρό γυναίκα να τον περιποιηθεί επειδή συνήθιζε, όταν καλούσε την υπηρέτρια, να χτυπάει ένα κουδούνι.Τα κουδούνια του είπαν είναι για τις προβατίνες και τα τραγιά και όχι για τους ανθρώπους».

Ειρηνικοί άνθρωποι όπως ήταν οι Καλαρρυτινοί, γράφει ο Leake, δεν μπόρεσαν να διατηρήσουν την ελευθερία τους. Δεν αντιστάθηκαν ή αντιστάθηκαν λίγο στον Αλή. Και εκείνος τους μεταχειρίστηκε ήπια γιατι το εισόδημα των Καλαρρυτών ανήκει στη βαλιδέ σουλτάνα. Ο Αλής απέφευγε τις περιπλοκές με τους ραγιάδες γιατι φοβόταν μήπως παραπονεθούν στον κεχαγιά της σουλτάνας. Μόλις όμως πάτησε το Σούλι πήρε θάρρος κι΄ ο τόπος άρχισε να υποφέρει από τις αγγαρείες. Κάθε τόσο ζητούσε χωριάτες και ζώα για το κάστρο της Κιάφας. Τα 14.000 πιάστρα που πλήρωναν παλιά οι Καλαρρύτες έγιναν σιγά σιγά 45.000. Τελευταία υποχρεώθηκε το χωριό να μεγαλώσει το δημόσιο χρέος κάπου 100 πουγκιά, που τα δανείστηκε από Γιαννιώτες Τούρκους με τόκο 15%. Ο σπιτονοικοκύρης του Leake λογάριασε πως πλήρωνε 170 πιάστρα το χρόνο άμεσο φόρο, δηλαδή 12-13 λίρες.

Κάθε Πέμπτη και Σάββατο γινόταν στους Καλαρρύτες παζάρι με τα προϊόντα του τόπου και διάφορες πραμάτειες από τα Γιάννενα.

Τα σπίτια ήταν όλα μικρά αλλά καθαρά, συγυρισμένα και καλοεπιπλωμένα σύμφωνα με τις ελληνικές αντιλήψεις για τις ανέσεις του νοικοκυριού. Οι κρεμαστοί κήποι που χώριζαν τα σπίτια ποτίζονταν από ένα σωρό κεφαλάρια. Στο πρώτο πάτωμα των καλαρρυτιώτικων σπιτιών υπήρχε το χειμωνικό. Από πάνω βρισκόταν η κάμαρα υποδοχής με πρωτόγονα βενετσιάνικα τζαμλίκια στα παράθυρα.

Ο Leake κατέγραψε μια παροιμία που αποκαλύπτει την παλιά χωρογραφία της περιοχής: «Κάστρο Βηλιζά, χωριό Ματσούκι, Ακαλαρύτες μαχαλά, Συρράκο πέντε σπίτια».

Ο Leake παρατηρεί ότι η γοργή ανάπτυξη της βιοτεχνίας σ' αυτή τη βουνίσια περιοχή θα μπορούσε να εξασφαλίσει πλούτη και ασφάλεια στους κατοίκους. «Κι όμως δεν χάνουν ευκαιρία να προκαλούν την αρπακτικότητα των τυράνων τους με την αφροσύνη και τη ματαιοδοξία τους, με τις φιλοδοξίες τους, τα πείσματα τους». Ο πασάς παρακολουθούσε με τους σπιούνους του τα πάντα.

Σε επόμενο ταξίδι στη ίδια περιοχή, από τα Γιάννενα ο Leake πραγματοποίησε εκδρομές και συστηματικές εξερευνήσεις σε διάφορες περιοχές της Ηπείρου.

Ταξιδεύοντας προς τους Καλαρρύτες έφτασε στο μοναστήρι του Αη Γιώργη όπου έσπευσαν να τον προϋπαντήσουν οι Αρχές και οι πρόκριτοι της κομώπολης με επικεφαλή τον κυρ. Κ.Τουρτούρη, που εκπροσωπούσε ως κοτζαμπάσης τον αδερφό του. Τους συνόδευε ο Αλβανός σούμπασης. Προπορευόταν μια ορχήστρα γύφτων μουζικάντηδων, ενώ οι Καλαρυτιώτες κουβαλούσαν ένα ψητό αρνί, κρασί, ψωμί και σαλάτα.

Το τραπέζι στρώθηκε αμέσως. Οι υπηρέτες άπλωσαν ένα πανί καταγής στη γαλαρία του μοναστηριού, έκοψαν το κρέας και το σκόρπισαν εδώ κι εκεί. Μερικοί κάθισαν πάνω σε χαλιά, άλλοι στο λιθόστρωτο. Οι γύφτοι άρχισαν να παίζουν τα όργανα τους. Ήταν τέσσερα νταούλια, δυο μεγάλα και δυο μικρά, δυο βιολιά, ένα είδος όμποε, ένα μεγάλο πνευστό και μια φλογέρα.

Τα τραγούδια που συνόδευαν τους μουσικούς συναγωνίζονταν τα όργανα σε δυσάρεστους διαπεραστικούς ήχους, γράφει ο 'γγλος περιηγητής.

Ύστερα από το γεύμα άρχισαν τα κλέφτικα τραγούδια. Αναφέρονταν στα ηρωικά κατορθώματα των Σουλιωτών και του Κατσαντώνη που σκότωσε τον «περίφημο μπουλούκμπαση Βεληγκέκα». Τα ηρωικά τραγούδια ακολούθησαν τα τραγούδια της αγάπης που συνοδεύονταν με επιφωνήματα «πω ,πω , πω». Ύστερα σηκώθηκε ο Αλβανός σούμπασης κι΄ έσυρε γυμνοπόδαρος το χορό.

Οι Καλαρρύτες είχαν σημειώσει μεγάλη ανάπτυξη μετά υο 1805. Και στα πλούτη και στην καλοζωία. Κάθε χρόνο χτίζονταν καινούρια σπίτια από τους ξενιτεμένους εμπόρους που γύριζαν στη γενέτειρα τους. Οι οικογένειες που είχαν εγγραφεί στα φορολογικά κατάστιχα ήταν 620 και χωρίζονταν σε τρείς κατηγορίες. Της πρώτης πλήρωναν 800 πιάστρα το χρόνο, της δεύτερης 400 και της τρίτης 200. Οι πάμπτωχες οικογένειες απαλλάσσονταν. Κάπου 70.000 πιάστρα (4.000 στερλίνες) συγκέντρωνε ο βεζίρης από τους Καλαρρύτες. Η κωμόπολη είχε δημόσιο χρέος 250 πουγκιά κι έπρεπε, εκτός από τον κανονικό φόρο να πληρώνει και το διάφορο. Όταν ο Αλής ήθελε να ενισχύσει κάποιον ευνοούμενο τον έστελνε μ' ένα μπουγιουρντί στους Καλαρρύτες προστάζοντας τους προεστούς να το δεχθούν, θέλοντας και μη, το δάνειο που τους πρόσφερε ο απεσταλμένος, με υποχρεωτικό τόκο 12%2 .

Το χτίσιμο σπιτιού στους Καλαρρύτες ήταν μια πολύ δαπανηρή υπόθεση. Οι πέτρες μεταφέρονταν από το λατομείο, ένα μίλι μακριά, από γυναίκες-υποζύγια.

Το ταξίδι του Γάλλου πρόξενου Pouqueville

Στις 29 Αυγούστου του 1814 ο Pouqueville ταξίδεψε στα βλαχοχώρια της Πίνδου γράφει λοιπόν στο πολύτομο περιηγητικό του έργο. Η βιοτεχνία της κάπας, είδος περιζήτητο ανάμεσα στους τσοπαναραίους της Αρβανητιάς και τους ναυτικούς της Αδριατικής, βρισκόνταν σε μεγάλη ακμή. Μέσα σε μισό αιώνα, από το 1760, κατόρθωσαν οι μαγαλοβλαχίτες από τους Καλαρρύτες, το Συρράκο, το Μέτσοβο, τον Ασπροπόταμο και το Ζαγόρι να δημιουργήσουν αγορές στο εξωτερικό. Για την μεταφορά των προιόντων τους ναύλωναν γαλαξιδιώτικα καράβια. Έτσι στέριωσαν εμπορικούς οίκους στη Νεάπολη, στο Λίβανο, στη Γένοβα, στη Σαρδηνία, στο Κάδιξ, στη Σικελία, στη Μάλτα. 'λλοι εγκαταστάθηκαν στη Βενετία, στο Τριέστι, στη Αγκόνα, στη Ραγούζα. Μερικοί εγκαινίασαν συναλλαγές με τη Βιέννη, την Πόλη και τη Μόσχα, και διάφορες εταιρίες που δημιουργήθηκαν αποτόλμησαν ανάμιξη σε τραπεζικές επιχειρήσεις.

Στα τελευταία χρόνια κάμποσοι έμποροι ασχολήθηκαν με το εμπόριο των αποικιακών. Αλλά επειδή βρέθηκαν σε ξένο χώρο χρεοκόπησαν χωρίς όμως να καταστραφούν οικονομικά. « Έτσι στην Πίνδο, όπως και αλλού, λένε πως ο τάδε πλούτισε από μια ή περισσότερες χρεωκοπίες». Αυτή όμως ήταν η τυχοδιωκτική πλευρά. Στο φυσικό τους εμπόριο αλληλοϋποστηρίζονταν με εντιμότητα.

Στους Καλαρρύτες μπορούσε κανείς να πληροφορηθεί για τις τιμές των χρηματιστηρίων των μεγαλύτερων πόλεων της Ευρώπης. Οι έμποροι παρακολουθούσαν τη διεθνή αγορά και κυρίως την κίνηση των ειδών που τους απασχολούσαν. Ο μεγαλύτερος τζίρος γινόταν στα μπαμπάκια της Μακεδονίας και της Θεσσαλίας, που εξάγονταν κυρίως στην Αυστρία, στα μετάξια της Αγιάς και του Βόλου, στα λαγοτόμαρα και αρκουδοτόμαρα, που εξάγονταν στη Νεάπολη όπου ανταλλάσσονταν με γαϊτάνια και χρυσοσύρματα, και τέλος στο εμπόριο ρωσικών γουναρικών.

Η λαϊκή τάξη που δεν έχει κεφάλαια ασχολείται με έναν κλάδο της βιοτεχνίας πολύ προσοδοφόρο στην Αλβανία. Είναι η κατασκευή χρυσών κοσμημάτων και αντικειμένων από χρυσό και ασήμι. Όσοι από τους Βλάχους δεν είναι υπάλληλοι στις υφαντουργίες και τα διάφορα άλλα βιοτεχνικά εργοστάσια, γίνονται χρυσοχόοι και αργυροχόοι. Κι αν δεν είναι εφοδιασμένοι με καλά μοντέλα εργάζονται ωστόσο, αρκετά καλά το χρυσό και το ασήμι.

Στα έργα τους δεν βάζουν τίτλους και φίρμες των κατασκευαστών κι ακόμα επωφελούνται και από το ότι χρησιμοποιούν άγνωστα μέχρι τώρα μέταλλα, για να νοθεύσουν τα υλικά τόσο, όσο τους επιτρέπει η πλεονεξία τους.

Οι ταξιδεμένοι Βλάχοι μιλούν αρκετές ξένες γλώσσες, έχουν καλές βιβλιοθήκες με πολλά βιβλία στα γαλλικά και ιταλικά, έχουν περιποιημένες και καλαίσθητες εκδόσεις των Ελλήνων κλασικών. Ένας ξένος βρίσκει σ΄ αυτές τις βιβλιοθήκες τέτοια φιλολογική βοήθεια, που είναι δύσκολο να τη φέρει μαζί του στα ταξίδια. Το πιο καταπληκτικό είναι να παρατηρήσει κανείς και να δεί το πνεύμα της τάξης και της νοικοκυροσύνης, που βασιλεύει στις οικογένειες και στις βλάχικες πόλεις.

Οι Καλαρρύτες είναι μια πόλη με σύγχρονη κατασκευή και δεν προσφέρει τίποτα το αξιόλογο στην περιέργεια και το ενδιαφέρον των αρχαιολόγων. Μερικά από τα σπίτια τους είναι μεγάλα και όλα είναι χτισμένα με τέτοιο τρόπο που να αντέχουν στις κακοκαιρίες και τις θύελλες. Η θέση στην οποία είναι χτισμένη αυτή η πόλη δεν επιτρέπει να βαδίζει κανείς στους δρόμους παρά με μεγάλη προφύλαξη και με σιδερένιο μπαστούνι για να μη γλιστρήσει. Το χειμώνα φορούν παπούτσια από κετσέ, για είναι τα πόδια τους πιο ζεστά , και στις σόλες τους έχουν καρφιά για να τους προφυλάνε να μη γλιστρούν στον πάγο.

Αυτά όμως τα μέτρα δεν εμποδίζουν πάντα το να κατρακυλούν και να πέφτουν ακόμα στο βάθος της αβύσσου άνθρωποι και προ παντός παιδιά, όπου και χάνονται.

Στην Πίνδο τα πρώτα χιόνια πέφτουν ύστερα από τις καταιγίδες, που ξεσπούν κατά τέλος Σεπτεμβρίου. Προς τα μέσα Οκτωβρίου αρχίζουν να ασπρίζουν από τα χιόνια οι κορυφές της Κακαρδίτσας και των Τζουμέρκων. Σε κάθε αλλαγή της Σελήνης και στην αλλαγή των ατμοσφαιρικών συνθηκών έρχονται καινούρια χιόνια που φτάνουν μέχρι τον Πολυανό.

Προνοητικοί, καθώς είναι οι κάτοικοι, κάνουν έγκαιρα προμήθειες και μερικά καταστήματα, που κάνουν αυτές τις προμήθειες, για να εξασφαλίσουν τους φτωχούς Βλάχους που δεν μπόρεσαν να κάνουν έγκαιρα τις προμήθειες τους, τα βλέπουμε να αψηφούν τις άσχημες καιρικές συνθήκες και οι βιοτεχνία τους να ανθίζει και με τους πάγους. Περισσότερο συγκεντρωμένοι το χειμώνα γνέθουν το μαλλί και υφαίνουν τα χοντρά υφάσματα, που είναι η πηγή του πλούτου τους. Το χρυσάφι και το ασήμι παίρνουν διάφορα σχήματα με το σφυρί του χρυσοχόου και ο χρόνος αξιοποιείται σωστά και οικονομικά.

Η οικονομική άνθιση των Καλαρρυτών αντιμετώπιζε σκληρές δοκιμασίες εξαιτίας των ληστρικών αξιώσεων του Αλή. Πριν ενταχθούν στο πασαλίκι του οι Καλαρυτιώτες πλήρωναν 1.400 πιάστρα το χρόνο στη βαλιδέ σουλτάνα, τη βασιλομήτορα. Το 1814 έπρεπε να καταβάλουν 50.000 πιάστρα στο βεζίρη. Η κοινότητα ήταν βυθισμένη σε βαριά χρέη (300.000 φράγκα με τόκο 10%). Ωστόσο το γεγονός ότι ήταν αυτόνομοι, κι ότι η παρουσία του δυνάστη ήταν σκιώδης (ένας σούμπασης χωρίς μεγάλες δικαιοδοσίες) τους έδινε ελπίδες πως με την εργατικότητα τους θα ξεπερνούσαν τις δυσκολίες.

Από πατριωτική ευαισθησία ελάχιστα αντικείμενα αγόραζαν από το εξωτερικό. Οι σοφάδες και τα χαλιά τους ήταν εγχώριας κατασκευής. Οι γυναίκες, ακολουθώντας παλιούς νόμους εναντίον της πολυτέλειας, συνήθιζαν να φορούν ρούχα του αργαλιού. Και τα μοναδικά τους καλλωπίσματα ήταν δυο μεταξωτά μαντήλια που φορούσαν για στολίδι στις επίσημες μέρες. Απαγορευόταν να φορέσουν κεντητά φορέματα, γαϊτάνια ή μπρισίμια, σάλια και γούνες όπως συνήθιζαν όλες οι γυναίκες της Ανατολής. Η παράβαση αυτού του κανόνα ισοδυναμούσε με ατίμωση του συζύγου. Αλλά και οι άντρες απέφευγαν την επίδειξη πλούτου. Αν κάποιος τολμούσε να φορέσει χρυσοκέντητη και ακριβή αρβανίτικη φορεσιά έχανε την εκτίμηση των συμπατριωτών του. Είχαν επίσης επιβληθεί περιορισμοί στις προίκες.

Οι Βλάχοι της Πίνδου ήταν χειροδύναμοι, καλοδεμένοι και μεγάλης αντοχής πραγματικά θεριά στη δουλειά. Οι άλλοι Έλληνες τους ονόμαζαν γι αυτό βουβάλια. Οι γυναίκες συναγωνίζονταν στην εργατικότητα τους άντρες. Όταν έφταναν σε κάποια ηλικία ασκούσαν το επάγγελμα του χαμάλη σ' όλες τις Πολιτείες της Ηπείρου. Έτρεχαν στις πιο βαριές δουλειές, κουβαλούσαν μεγάλα φορτία, δούλευαν χτίστες, δέχονταν και την πιο κουραστική απασχόληση αρκεί να κερδίσουν χρήματα. Δεν έμοιαζαν διόλου με τις άλλες Ελληνίδες. Είχαν φαρδιές πλάτες, μεγάλο στήθος, μεγάλη ρωμαλέα προορισμένα για το μόχθο, χαρακτηριστικά όχι όμορφα. Κι όπως έλεγαν, ο σουλτάνος δε διάλεξε ποτέ οδαλίσκες για το χαρέμι του από τα βλαχοχώρια της Πίνδου.

Οι Καλαρρυτιώτες χρυσοχόοι φημίζονταν και για τα έμμετρα επιγράμματα που χάραζαν στους μαστραπάδες και τα κρασοπότηρα.

Η επιγραφή του μαστραπά: «Καλαρρυτιώτες χαίρεται και πιέται με υγύαν Κρασί γλυκόν και κόκονο, π 'εφρένει την καρδίαν».

Σύγχρονος Τουρισμός στους Καλαρρύτες

Τα μνημεία της Ελληνικής Ορθοδοξίας είναι αναπόσπαστο κομμάτι της Εθνικής κληρονομιάς και αποτελούν αξιόλογο πόλο έλξης επισκεπτών. Οι Βυζαντινές και οι μεταβυζαντινές εκκλησίες με την εικονογράφηση τους, τα ψηφιδωτά, τις τοιχογραφίες και τις σπάνιες εικόνες, τα ξωκλήσια, τα προσκυνήματα της υπαίθρου, τα μοναστήρια, μαρτυρούν την επίμονη προσήλωση στις παραδόσεις και τη διασύνδεση της τέχνης με τη θρησκευτική λατρεία. Οι Καλαρρύτες είναι ένας μικρός παράδεισος με ατελείωτα στοιχεία ιστορίας βυζαντινά και μεταβυζαντινά μνημεία εξαιρετικής τέχνης, πολιτισμού και ξεχωριστής ομορφιάς.

Τέτοια μνημεία είναι:

Το μοναστήρι της Κηπίνας,

το Μοναστήρι της Βύλιζας,

ο Άγιος Γεώργιος,

η Αγία Παρασκευή,

ο Προφήτης Ηλίας,

η Παναγιά,

ο Άγιος Χριστόφορος,

ο Άγιος Αθανάσιος και η Μεταμόρφωση του Σωτήρος.

Η περιήγηση θα ανταμείψει πλουσιοπάροχα τον σύγχρονο ταξιδιώτη που ζητά την φυσική ομορφιά και θα γεμίσει την ψυχή του που διψά για πνευματική στήριξη.

Βιβλιογραφία

1. F.C.H,L Pouquelle, Ταξίδι στην Ελλάδα, Ήπειρος, μετάφραση Παν. Κώτσου, εκδ. Τολίδης.

2. Κυριάκος Σιμόπουλος, Ξένοι Ταξιδιώτες στην Ελλάδα 1800-1810 και 1810-1821, Αθήνα 1997, 1999 εκδόσεις ΣΤΑΧΥ.

3. Μαίρη Ζαγή - Μπόζιου, Καλαρρύτες, οδηγός κοινότητα Καλαρρυτών 2005.

4. Η Φωνή των Καλαρρυτών, φυλ.3 έως 23.

5. Καλαρρύτες της Πέτρας και τ' ασημιού, φύλλο 127. 

Χριστίνα Πολέζε                                                                                                                                                                                      

www.imlarisis.gr                                                                                                                                     http://www.vlahoi.net/                                                     

Που κυμαίνονται οι τιμές στο αιγοπρόβειο γάλα και τι απαντούν οι κτηνοτρόφοι στις εξαγγελίες για την ανασύσταση ζωικού κεφαλαίου,

Τις εξαγγελίες του Πρωθυπουργού και του Υπουργού Ανάπτυξης και Τροφίμων, που έκαναν στα πλαίσια της ΔΕΘ, για την ανασύσταση του ζωικού κεφαλαίου σχολιάζουν στον ΑγροΤύπο οι κτηνοτρόφοι.

Η ανασύσταση του ζωικού κεφαλαίου, σύμφωνα με την κυβέρνηση, δεν θα πρέπει να περιοριστεί σε μια απλή αντικατάσταση των ζώων που χάθηκαν. Θα πρέπει να συνοδευτεί από μια νέα αντίληψη για την ελληνική κτηνοτροφία με στόχο να δημιουργηθούν μεγάλες κτηνοτροφικές μονάδες στην χώρα μας.

Στο μεταξύ συνεχίζεται η ανοδική τροχιά στις τιμές παραγωγού στο πρόβειο και το γίδινο γάλα, δημιουργώντας ένα κλίμα συγκρατημένης αισιοδοξίας στους κτηνοτρόφους. Αυτό βέβαια οφείλεται στην μείωση του ζωικού κεφαλαίου λόγω των ζωονόσων.

Ο πρόεδρος του Συνδέσμου Ελληνικής Κτηνοτροφίας (ΣΕΚ) και μέλος της Διοίκησης στην Εθνική Διεπαγγελματική Οργάνωση Φέτας (ΕΔΟΦ), Δημήτρης Μόσχος, τονίζει στον ΑγροΤύπο ότι από την πρώτη στιγμή που ανακοινώθηκαν τα μέτρα βιοασφάλειας με τις θανατώσεις των κοπαδιών είχαμε δηλώσει ότι είναι μια προσπάθεια από την κυβέρνηση να αλλάξει το μοντέλο της κτηνοτροφίας στην χώρα μας. Με την ανακοίνωση της νέας αντίληψης του ΥπΑΑΤ για την ελληνική κτηνοτροφία δικαιωθήκαμε. Συνδέουν την βιοασφάλεια με τις μεγάλες αδειοδοτημένες επιχειρήσεις. Στην ουσία πάμε σε ένα μοντέλο εντατικής κτηνοτροφίας που στρέφεται κατά του ΠΟΠ της Φέτας. Η διατροφή των αιγοπροβάτων για την παραγωγή γάλακτος που προορίζεται για Φέτα ΠΟΠ διέπεται από αυστηρούς κανόνες. Τα ζώα τρέφονται με αυτοφυή βλάστηση (αγριόχορτα, θάμνους, τριφύλλια, αρωματικά φυτά) που θα την λαμβάνουν με την βόσκηση. Μιλάμε για εκτατική μέθοδος διατροφής των ζώων σε φυσικούς ή καλλιεργήσιμους βοσκοτόπους. Η λογική του ΥπΑΑΤ είναι ότι θα πρέπει να σταματήσει η ελεύθερη βόσκηση των ζώων. Αυτό όμως ακυρώνει το ΠΟΠ. Βέβαια αυτό συμφέρει την μεταποίηση γιατί η συγκέντρωση των ζώων σε μεγάλες εκτροφές θα έχει σαν αποτέλεσμα την μείωση του κόστους συλλογής του γάλακτος. Όμως είχαμε κρούσμα ευλογιάς σε μεγάλη μονάδα στην Μαγνησία που τηρούσε όλα τα μέτρα βιοασφάλειας και αυτό ακυρώνει στην πράξη τα σχέδια του ΥπΑΑΤ.

Για τις τιμές του γάλακτος αυτή την εποχή, ο κ. Δημήτρης Μόσχος αναφέρει στον ΑγροΤύπο ότι γίνονται κάποιες εμπορικές συμφωνίες παραγωγών με την μεταποίηση. Αυτή την εποχή φαίνεται να κλειδώνει η τιμή στα 1,80 ευρώ το κιλό για τη νέα εμπορική περίοδο. 

Ο κ. Νίκος Δημόπουλος, πρόεδρος του Συλλόγου Κτηνοτρόφων Καβάλας και μέλος της διοίκησης σύλλόγων κτηνοτρόφων της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας-Θράκης, από τα λόγια του πρωθυπουργού και τους υπουργού ΑΑΤ καταλάβαμε ότι δεν έχουν σχέδιο για την επανασύσταση της κτηνοτροφίας στην χώρα μας. Ο πρωθυπουργός λέει ότι είναι βιώσιμοι οι κτηνοτρόφοι με 400 πρόβατα λόγω υψηλών τιμών στο γάλα, ενώ ο υπουργός δηλώνει ότι στόχος είναι οι αδειοδοτημένες μεγάλες κτηνοτροφικές επιχειρήσεις κλίμακας. Μιλάμε για δύο αντίθετες κατευθύνσεις. Για την ανασύσταση του ζωικού κεφαλαίου στην αρχή μας έλεγαν ότι θα γίνει με 100% επιδότηση από το κράτος. Στην συνέχεια μας έλεγαν ότι θα γίνει με δανεισμό του κτηνοτρόφου. Τώρα δεν μας λένε τίποτα για την χρηματοδότηση αυτής της επένδυσης. Οι πολιτική ηγεσία μιλά για ανασύσταση του ζωικού κεφαλαίου αλλά δεν αναφέρει τους όρους χρηματοδότησης και τα ποσά της ενίσχυσης. Όσον αφορά τη διαπραγμάτευση που λένε ότι κάνουν με την ΕΕ για την ανασύσταση του ζωικού κεφαλαίου καθυστέρησαν πολύ για να την ξεκινήσουν.

Για να στήσουμε μεγάλες μονάδες με εντατική κτηνοτροφία (εκτροφή ζώων σε κλειστές εγκαταστάσεις) θα χρειαστούν μεγάλα κονδύλια. Στην χώρα μας οι συνθήκες που επικρατούν (ξηροθερμικές) έχουν σαν αποτέλεσμα να υπάρχει μεγάλο κόστος. Στη Ελλάδα για να έχουμε βιώσιμη κτηνοτροφία θα πρέπει να κάνουν βόσκηση τα ζώα. Μόνο με ενσίρωμα να ταΐζεις τα ζώα σου θα έχεις μεγάλο κόστος. Επίσης μιλάνε για δημιουργία μεγάλων κτηνοτροφικών μονάδων αλλά είδαμε και αυτές να έχουν πρόβλημα με την ευλογιά και να θανατώνονται τα ζώα τους. Και αν θανατώσεις μια τέτοια μονάδα η οικονομική ζημιά για τον κτηνοτρόφο θα είναι τεράστια. Στην περιοχή μου είδαμε μονάδες με 3.000 αιγοπρόβατα να θανατώνονται σε μια ημέρα. Επίσης κάνουν σύγκριση με την Ευρώπη αλλά στην χώρα μας έχουμε άλλες συνθήκες δανεισμού των επιχειρήσεων. Αλλά και για την αντιμετώπιση του δημογραφικού προβλήματος στην ύπαιθρο είναι καλύτερα να έχεις δέκα οικογένειες κτηνοτρόφων με 500 ζώα η καθεμία παρά μια οικογένεια με 5.000 ζώα. Αυτό που ακόμη θα πρέπει να τονίσω είναι ότι οι μεγάλες μονάδες έχουν ανάγκη για εργατικά χέρια που δεν είναι εύκολο να βρεθούν στην χώρα μας.

Για την τιμή του αιγοπρόβειου γάλακτος, ο κ. Νίκος Δημόπουλος τονίζει στον ΑγροΤύπο ότι αυτή την περίοδο κλείνονται συμβόλαια στα 1,70 έως και 1,74 ευρώ το κιλό, ανάλογα την ποσότητα και τις λιποπρωτεΐνες. Αυτές οι τιμές παραγωγού θεωρούνται ικανοποιητικές για τους κτηνοτρόφους και αυτό «κρατάει ζωντανή» την παραγωγή παρά τα μεγάλα προβλήματα.  

Ο κ. Δημήτρης Μπαλούκας, πρόεδρος της Ομοσπονδίας Κτηνοτρόφων και Κτηνοτροφικών Συλλόγων Θεσσαλίας, αναφέρει στον ΑγροΤύπο ότι να ξεκινήσουμε για το αφορολόγητο στα 20.000 ευρώ που είναι ένα θετικό μέτρο που ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός στη ΔΕΘ. Όμως για την ανασύσταση του ζωικού κεφαλαίου ακούσαμε πολύ γενικά θέματα. Το μόνο που μας ανακοίνωσε το ΥπΑΑΤ είναι ότι συνδέει το θέμα της βιοασφάλειας με τις μεγάλες αδειοδοτημένες εκτροφές. Εμείς είμαστε διατεθειμένοι να κάνουμε τις εκτροφές που θέλει το ΥπΑΑΤ με άδειες λειτουργίας και μέτρα βιοασφάλειας. Αλλά αν εμφανιστεί ξανά πρόβλημα με ζωονόσους στην χώρα μας τότε την ευθύνη τα την έχει αποκλειστικά το κράτος και όχι οι κτηνοτρόφοι. Από την άλλη έχει καθυστερήσει πάρα πολύ να ξεκινήσει η ανασύσταση των κοπαδιών. Αν σήμερα αγοράσουν ζώα οι κτηνοτρόφοι θα πρέπει να περιμένουν ένα χρόνο για να έχουν εισόδημα. Θα πρέπει να μάθουμε να εργαζόμαστε με τις ζωονόσους και όχι να κλείνουμε τα ζώα και να απαγορεύουμε τις μετακινήσεις.

Υπάρχουν κτηνοτρόφοι που έχουν καταστραφεί οικονομικά εδώ και δύο χρόνια και δεν έχουν κανένα εισόδημα. Θα πρέπει να υπάρξει μια γενναία χρηματοδότηση από το κράτος για να καταφέρουν να γίνουν οι επενδύσεις που αναφέρει το ΥπΑΑΤ. Θέλουμε μεγάλες κτηνοτροφικές επιχειρήσεις κλίμακας που να είναι κερδοφόρες και όχι να έχουν χρέη στις τράπεζες. Αυτό που θα πρέπει να καταλάβει η κυβέρνηση είναι χωρίς πρώτη ύλη (γάλα) δεν μπορούμε να έχουμε γαλακτοκομικά προϊόντα. 

Δεν ακούσαμε όμως κάτι από τον πρωθυπουργό για την ενίσχυση για αγορά ζωοτροφών το 2026, που μας έχει υποσχεθεί από τον περαμένο Φεβρουάριο. Περιμένουμε να ακούσουμε το χρονοδιάγραμμα για τις πληρωμές του 2026.

Για τις τιμές του γάλακτος ο κ. Δημήτρης Μπαλούκας τονίζει στον ΑγροΤύπο ότι αυτή την περίοδο οι τιμές παραγωγού στο γάλα κυμαίνονται από 1,85 έως 1,90 ευρώ το κιλό. Εμπορικά πάμε καλά με αυτές τις τιμές το πρόβλημα για τους κτηνοτρόφους είναι ο εγκλεισμός και η απαγόρευση μεταφοράς των ζώων.

Ο κ. Νίκος Κοκόλης, κτηνοτρόφος και πρόεδρος του Αγροτοκτηνοτροφικού Συλλόγου Ακτίου - Βόνιτσας, τονίζει στον ΑγροΤύπο ότι ακούσαμε στη ΔΕΘ πάλι λόγια και υποσχέσεις. Δεν βλέπουμε όμως κάποιο χρονοδιάγραμμα για την ανασύσταση των κοπαδιών που χάθηκαν εξαιτίας της πανώλης, της ευλογιάς και του αφθώδους πυρετού. Από την άλλη πολλοί κτηνοτρόφοι παραμένουν ακόμη απλήρωτοι για τις ενισχύσεις του 2025. 

Όσον αφορά τις τιμές, κ. Νίκος Κοκόλης αναφέρει στον ΑγροΤύπο ότι αυτή την περίοδο κυμαίνονται από 1,75 έως 1,85 ευρώ το κιλό, ανάλογα τα ποιοτικά χαρακτηριστικά και την ποσότητα που παραδίνει ο κτηνοτρόφος. Επίσης η τιμή του αρνίσιου κρέατος είναι στα 13 ευρώ το κιλό. Οι τιμές αυτές είναι σε καλά επίπεδα αλλά θα πρέπει να αναφέρουμε ότι από την άλλη έχουμε αύξηση στις τιμές των ζωοτροφών. Και για την πληρωμή της ενίσχυσης για αγορά ζωοτροφών δεν ανέφερε κάτι ο πρωθυπουργός.

Παϊσιάδης Σταύρος

https://www.agrotypos.gr/