Παρασκευή, 20 Απριλίου 2018

Υστερα από 37χρόνια φούρναρης έγινε βοσκός,Ο Αντώνης Χατζηαντώνης, στις εποχές της κρίσης με τα κατσίκια του και τη γκλίτσα του




Ήταν φούρναρης, όλη του τη ζωή, είχε το φούρνο στα Κοσκινού 36-37 χρόνια, κι έδινε ψωμί και στα γύρω ξενοδοχεία, στο στρατόπεδο, σε καφετέριες του κέντρου της πόλης… Τα χρόνια πέρασαν, οι άνθρωποι μεγάλωσαν, η δουλειά γινόταν πια αλλιώς, κι ο Αντώνης Χατζηαντώνης έκλεισε το φούρνο, αλλά χρειάστηκε και πάλι να δουλέψει.
 Κι επειδή καμιά δουλειά δεν είναι ντροπή, εκτός αν την κάνεις ντροπιαστικά, έγινε βοσκός! Τον έβλεπα στα πέριξ και δεν είχα καταλάβει ότι είναι αυτός με το καπέλο, τα υποδήματα, τη γκλίτσα, τόσο μέσα στο ρόλο σαν να ξεκίνησε μ΄ αυτό… 
Μέχρι που μου το είπαν και στάθηκα ένα απόγευμα που φώναζε την «Κικίτσα» και τον «Κανέλλο» να μαζευτούν για να γυρίσουν στο μαντρί, αφού κι αύριο μέρα είναι για τα ζωντανά του Θεού και για τους ανθρώπους που δεν κάθονται με τα χέρια σταυρωμένα, που αγωνίζονται σε όποιες συνθήκες, όσο άνιση κι αν είναι η μάχη που δίνουν. 
Από δουλειά με την οποία βρισκόσασταν μέσα στον κόσμο, στα χωράφια με τα κατσίκια σας… Αλλάζουν οι συνθήκες, λόγω ότι εγήρασα, έχω και το ζάχαρο… Στο ξενοδοχείο που εδούλευα τελευταία με είπαν μ΄ αυτά τα λεφτά που δίνουν σ΄ εμένα θα πάρουν δυό στη θέση μου. Πήγα να πιάσω δουλειά αλλού, μου λένε “άσπρα μαλλιά στην κεφαλή”…., μα έχω διπλώματα, και χτίστης είμαι και οδηγός, μπορώ να σας κάνω οτιδήποτε. «Εμείς, μου λένε, θέλουμε παιδάκια που μπορούμε να τα διοικήσουμε…».




Κι έτσι κάνατε κατσίκια! 
Ξεκίνησα από το 2010 που άρχισε η κρίση να σφίγγει το μάγγανο. Τη μία τις έκαμα δύο, τις δύο πέντε, και οι πέντε γίνανε δέκα. Έχω άδεια για οκτώ οικόσιτα με σκουλαρίκια ηλεκτρονικά. Σύνολο έχω δεκατέσσερα μικρά-μεγάλα. Είχατε φούρνο όμως, δίνατε ψωμί στα Κοσκινού, στα ξενοδοχεία γύρω… στο στρατόπεδο… 
Από το 1976, για 36 με 37 χρόνια. Δίναμε μέχρι στο Μαντράκι, στις περισσότερες καφετέριες. Τώρα έρχεται το ζυμάρι από την Κίνα ή τα μπανινάκια είναι κατεψυγμένα. Τότε όλα γίνονταν με τα χέρια. Ήταν αδύνατες οι γραμμές της ΔΕΗ, το ρεύμα κάθε τόσο κοβόταν. Κι ερχόταν το πρωί ο κόσμος και μας λέγανε “μα, τι πάθατε και δεν βγάλατε ψωμί”; Μέχρι το στρατόπεδο δίναμε, στο Τσαΐρι. Μετά ο αδελφός μου βγήκε στη σύνταξη, έπρεπε και να επεκταθούμε, κλείσαμε το φούρνο. 
Είμαι 62 χρονών μπήκα στα 63, παίρνω μια μειωμένη σύνταξη και περιμένω το επικουρικό, αλλά τα λεφτά είναι λίγα, κάτι έπρεπε να κάνω, κι έγινα τσοπάνης. Δύσκολη δεν είναι η δουλειά αυτή; Είναι δύσκολη, προσπαθώ να τα περιορίσω τα κατσίκια, να μη μου απλώνονται. Δεκατέσσερα κομμάτια έχω. Τέσσερα αρσενικά και δέκα θηλυκά, μάνες και παιδιά. Αρμέγω, δεν είναι τίποτα, το συνηθίζεις, συνηθίζει και το ζώο τη μυρωδιά σου, κι έρχεται κοντά σου
Βγάζετε πολύ γάλα; 
Έχω οκτώ κιλά γάλα την ημέρα. Δεν το παίρνουνε το λίγο τα εργοστάσια. Το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να το συγκεντρώνω και να το πουλάω. Αλλά κι ο κόσμος είναι διστακτικός να δώσει λεφτά.




Ποιες ώρες βγαίνετε για βοσκή; 
Τώρα λόγω του ότι έχει μύγες το μεσημέρι βγαίνω τ΄ απόγευμα, στη σκιά από τις πέντε έως τις οκτώ βοσκίζω που είναι δροσερά. Και το πρωί ξημέρωμα, από τις πέντε μέχρι τις εννιά γιατί είναι η μύγα! 
Τι τρώνε τα κατσίκια για να έχουν γάλα; 
Πρέπει να φάνε διάφορα χόρτα: ασχινούς, θρούμπες, περκάλια, κατσάρους για να είναι λιπαρό το γάλα. Μια απασχόληση είναι, όχι για να κερδίσω διότι πρέπει ν΄ αγοράσω και καλαμπόκι και κριθάρι να τις ταΐσω για να είναι πιο λιπαρό το γάλα τους και να σφάξω και κανένα ριφάκι. Μες τους ανθρώπους τις έχω. Να, αυτή τη λένε Κική… η Κικίτσα, αυτός ο Κανέλος μας, η άλλη που χορεύει είναι η Κομανέτσι… Έπρεπε να φορούν και τσαμπάλια
 
Τι γίνεται το χειμώνα, είναι διαφορετικό το πρόγραμμα; 
Το χειμώνα βρέχει, τις έχεις μέσα, λίγο καλαμπόκι, λίγο χόρτο αγορασμένο… Αλλά συγχρόνως το χειμώνα υπάρχει η ώρα του τσοπάνη, πρέπει να το πιστέψεις αυτό και θα γίνει. Το απόγευμα να χαλάει ο κόσμος, να βρέχει, να βροντάει, πρέπει να σταματήσει μια δυό ώρες να τακτοποιήσει ο τσοπάνης τα ζώα του. 
Πίστεψέ το θέλεις δεν θέλεις αυτό. Είναι πιο καλά με τα ζώα; Όχι, δεν είναι πιο καλά με τα ζώα. Εγώ υπολόγιζα θα πάρω τη σύνταξή μου, θα ξοδεύω αυτά, θα μου μένουν αυτά, τώρα δεν μένει τίποτα, κι όχι κι ότι από τα κατσίκια βγάζω, αλλά για να περνά η ώρα μου. Περπατώ και μυρίζει το γιασεμί, μυρίζει ο δυόσμος, η αλεσφακιά μας
 Είσαι μέσα στη φύση, στα κυπαρίσσια, στο οξυγόνο… Η γκλίτσα σας; Για στήριγμα, για ν΄ ανεβαίνεις μια κακοτοπιά, ή για να πιάσεις ένα ζώο, να διώξεις ένα ζώο… Θα πάτε κοντά στα κατσίκια να σας φωτογραφίσω, βλέπω φεύγουν όταν έρχομαι κοντά… Πρέπει να σε μυριστούν… Έλα Ρόζα…, Κικίτσα…, ελάτε μη φοβάστε… 


Το πρώτο... ρεκόρ της Ιόνιας Οδού..

Η κίνηση που καταγράφηκε τις ημέρες του Πάσχα, δημιουργεί το πρώτο ρεκόρ στην Ιόνια Οδό.
Από τα διόδια της Κλόκοβας πέρασαν περίπου 45 χιλιάδες αυτοκίνητα, γεγονός που προκάλεσε χαμόγελα στον παραχωρησιούχο.
Κι αυτό αποτελεί το πρώτο ρεκόρ της Ιόνιας, όλοι αναμένουν την συμπλήρωση ενός έτους από την πλήρη λειτουργία του δυτικού οδικού άξονα, ώστε η εικόνα της αυξημένης κίνησης που καταγράφεται να αποτυπωθεί και σε συγκεκριμένους αριθμούς!
Στην Ήπειρο, τα αποτελέσμα από την ολοκλήρωση του δρόμου γίνονται ορατά, όλο και περισσότερο.
Όμως δεν παύουν να υπάρχουν δύο μεγάλες εκκρεμότητεςΗ πρώτη είναι η διασύνδεση της Ιόνιας με την Πρέβεζα, έργο επιβεβλημένο και για την τουριστική αναβάθμιση.
Το δεύτερο είναι η ολοκλήρωση της Ιόνιας Οδού.
Η σύνδεσή της δηλαδή με την Κακαβιά όπως άλλωστε προβλέπονταν εξ αρχής.
Δύο εκκρεμότητες και μάλιστα σοβαρές.

www.epiruspost.gr

Φόροι σε φοιτητές που διαμένουν μακριά από τα σπίτια των οικογενειών τους.


Μια απίστευτη παγίδα σε βάρος χιλιάδων φοιτητών, οι οποίοι διαμένουν μακριά από τα σπίτια των οικογενειών τους στήνει φέτος το ΥΠΟΙΚ μέσω της απόφασης που εξέδωσε για τον καθορισμό της διαδικασίας ηλεκτρονικής συμπλήρωσης και υποβολής των φετινών δηλώσεων φορολογίας εισοδήματος φυσικών προσώπων.

Πολλοί από τους φοιτητές θα βρεθούν ξαφνικά αντιμέτωποι με την υποχρέωση πληρωμής φόρου εισοδήματος για ανύπαρκτα ποσά τεκμαρτών εισοδημάτων.
Επιπλέον, από την εξέλιξη αυτή θα ζημιωθούν και οι οικογένειές τους, καθώς θα χάσουν το δικαίωμα είσπραξης οικογενειακών επιδομάτων από τον ΟΠΕΚΑ ή θα εισπράξουν επιδόματα σημαντικά χαμηλότερα από αυτά που δικαιούνται στην πραγματικότητα.

Σύμφωνα με την οδηγία της ΑΑΔε σε περίπτωση που ενήλικο εξαρτώμενο μέλος της οικογένειας του φορολογούμενου μισθώνει κατοικία ή οποιουδήποτε τύπου κατάλυμα, εκτός της κύριας κατοικίας της οικογένειας (φοιτητής που σπουδάζει σε διαφορετικό τόπο, τέκνο που υπηρετεί την στρατιωτική του θητεία, κ.λπ.) και δεν έχει δική του υποχρέωση υποβολής δήλωσης φορολογίας εισοδήματος τότε και μόνο τότε η κατοικία αυτή πρέπει να δηλώνεται ως δευτερεύουσα από το γονέα, ώστε να επιβαρύνεται εκείνος με το τεκμήριο διαβίωσης για το συγκεκριμένο τεκμήριο.

Σε κάθε τέτοια περίπτωση ο γονέας πρέπει να αναγράψει στον Πίνακα 6 της φορολογικής του δήλωσης το καθαρό ποσό που κατέβαλε για την ενοικίαση της κατοικίας ή του οποιαδήποτε άλλου καταλύματος χρησιμοποιείται για την ικανοποίηση των στεγαστικών αναγκών του εξαρτώμενου μέλους χωρίς εισόδημα παιδιού του, το οποίο σπουδάζει μακριά από τον τόπο διαμονής της οικογένειας σε σχολή ή σχολείο του εσωτερικού.

Το αποτέλεσμα θα είναι πολλαπλά επιζήμιο για τον φοιτητή αλλά και για τους φορολογούμενους γονείς του καθώς:
Ο ίδιος ο φοιτητής θα εμφανίζεται με ετήσιο τεκμαρτό εισόδημα πολύ μεγαλύτερο των 3.000 ευρώ και θα πάψει να θεεωρείται «εξαρτώμενο» μέλος της οικογένειάς του με αποτέλεσμα ο φοιτητής να λάβει εκκαθαριστικό σημείωμα για φόρο εισοδήματος από 88 έως 150,48 ευρώ.

Ο φοιτητής θα πάψει να υπολογίζεται ως εξαρτώμενο μέλος της οικογένειά του επειδή όπως προαναφέραμε θα εμφανίζεται για το 2017 με ετήσιο τεκμαρτό εισόδημα υψηλότερο του ορίου των 3.000 ευρώ που προβλέπει ο Κώδικας Φορολογίας Εισοδήματος για τα «εξαρτώμενα» μέλη. Το αποτέλεσμα θα είναι ο φοιτητής αυτός να μην μπορεί να συνυπολογιστεί ως προστατευόμενο μέλος στην αίτηση Α21 για το νέο οικογενειακό επίδομα και οι γονείς του είτε θα χάσουν το επίδομα είτε θα το εισπράξουν σημαντικά μειωμένο.

 Πηγή: Ελεύθερος Τύπος

Ηπειρώτικη Λαογραφία από την Πανηπειρωτική Συνομοσπονδία Ελλάδος, το Σάββατο και Κυριακή 28 και 29 Απριλίου 2018, στο Ζάππειο Μέγαρο.




Η Πανηπειρωτική Συνομοσπονδία Ελλάδος, σε συνεργασία με την Περιφέρεια  Ηπείρου, διοργανώνει εκδήλωση-θεσμό στο πολιτιστικό κάδρο του τόπου, έχοντας διαχρονικά εντρυφήσει στις πολιτιστικές θεματικές εκδηλώσεις της ηπειρώτικης παράδοσης. Έτσι προσδιορίζει ένα ξεχωριστό πολιτιστικό λαογραφικό “κάδρο”, στον πιο εμβληματικό χώρο για τους απανταχού Ηπειρώτες, στο Ζάππειο Μέγαρο, την Ηπειρώτικη Λαογραφία. Σε μια πανελλαδική ερμηνευτική πρωτιά, με την συγκεκριμένη πολιτιστική εκδήλωση-πρόταση, το Σάββατο και Κυριακή  28 & 29 Απριλίου 2018, στο μοναδικό περιστύλιο του Ζαππείου Μεγάρου.

Είναι μια κατάθεση στην επιστήμη της Λαογραφίας και μια διύλιση γνώσης και προσπάθειας, συνδυασμένη με την δυναμική συνέχεια.  Την δυναμική συνέχεια και το  πείσμα των Ηπειρωτών, απέναντι στο χωνευτήρι της παγκοσμιοποίησης , των πολλών αποδήμων Ηπειρωτών της ΠΣΕ σε όλο τον κόσμο, σε συνεργασία με την Περιφέρεια Ηπείρου, με το Ζάππειο Μέγαρο και με την αρωγή του Πανεπιστήμιου Ιωαννίνων, του Πολιτιστικού Ιδρύματος της Τράπεζας Πειραιώς, του Μουσείου επαναστατικής Περιόδου και Αλή Πασσά, του Σωματείο των Ασημουργών Ιωαννίνων, του Λαογραφικού Συλλόγου ''Ρίζες'', της Λέσχη Αρχιμαγείρων, της Χορωδίας παραδοσιακής μουσικής της ΠΣΕ, τους λαϊκούς τραγουδιστές και οργανοπαίκτες, τα χορευτικά συλλόγων μελών της ΠΣΕ και πολλούς άλλους μεμονωμένους αρωγούς.

Η νοηματική κατεύθυνση της ιδιαίτερης αυτής προσπάθειας – εκδήλωσης για την Ηπειρώτικη Λαογραφία, παρουσιάζεται σε τρεις άξονες.
1) Λαογραφική έκθεση επιλεγμένων μουσειακών & συλλεκτικών αντικειμένων της Ηπειρώτικης Λαογραφίας.
2) Επιστημονική ερμηνεία - εξειδικευμένες εισηγήσεις διαλέξεις για την Ηπειρώτικη Λαογραφία και την δυναμική φυσική συνέχεια της.
3) Εκτίμηση της συλλεκτικής σημασίας δημιουργημάτων Ηπειρώτικης Λαογραφίας.


Σκοπός είναι η παρουσίαση της μοναδικής & ιδιαίτερης πολιτιστικής κληρονομιάς της Ηπειρώτικης Λαογραφίας, μιας ζώσας και δυναμικής υπόθεσης των Αποδήμων Ηπειρωτών ανά τον κόσμο.
Εμπνευστής και συντονιστής είναι η ΠΣΕ, ο θεσμικός θεματοφύλακας, το σημαντικότερο συλλογικό όργανο των αποδήμων Ηπειρωτών, σε συνεργασία με εθελοντές τους απόδημους και φίλους της Ηπείρου, τους ενεργούς πυλώνες οντότητες, Μουσεία, Πολιτιστικά ιδρύματα και οργανισμούς της Ηπείρου.


Η ξεχωριστή σημασία της Ηπειρώτικης Λαογραφίας.
Η Ηπειρωτική Λαογραφία από την Πανηπειρωτική Συνομοσπονδία Ελλάδος μονοσήμαντα ερμηνευμένη για τους σκοπούς μιας τέτοιας εκδήλωσης, στοχεύει στον επεξηγηματικό δρόμο της λαϊκής παράδοσης ενός τόπου και των ανθρώπων του.
Μιας γωνιάς της πατρίδας, με ασυγκράτητη έως και σήμερα αποδημία και μετανάστευση. Δηλαδή μια ισχυρή κοινωνιολογικά αντίφαση ανθρωπιστικών δεδομένων, που όμως πανηγυρικά διασώζεται έως σήμερα με την Ηπειρώτικη Λαογραφία ενεργή και με δυναμική συνέχειας και διάδοσης.
Μια ιδιαίτερη λαογραφία, με ρίζες τόσο σκληρές, όσο άγονα και σκληρά είναι τα βράχια του τόπου!
Οι Λαογραφικές “Ρίζες” είναι επίσης πλούσια ηθογραφικά ανθρώπινα τεκμήρια, που άντεξαν στην ξενιτιά και στην ερήμωση και σήμερα αντέχουν στο χωνευτήρι της παγκοσμιοποίησης.
Ηπειρώτικες Ρίζες, που βρίσκονται σε όλα τα μήκη και πλάτη αυτής της γης, ανεξάρτητα της Ηπείρου!
Λαογραφικά στοιχεία υλικά και άυλα, που όμως ακόμη βλασταίνουν και διατηρούν ένα ιδιαίτερο Ηπειρώτικο ηθογραφικό στοιχείο παράδοσης, συμπατριωτισμού και συνέχειας. Παρουσιάζουν ένα αξιοσημείωτο χαρακτηριστικό εμφάνισης και διατήρησης, παραμένοντας κυρίαρχο σώμα της ευρύτερης Ελληνικής λαογραφίας, που έως σήμερα παρουσιάζεται. Είναι δηλαδή ένα μοναδικό δυναμικό στοιχείο, ένα θεματικό πλαίσιο της λαογραφίας, πολιτιστικά ιδιαίτερης βαρύτητας και συμμετοχής, στο μεγάλο σύνθετο κάδρο της Λαογραφίας.

Αποτύπωση. Ηπειρώτικα Λαογραφικά, στοιχεία-ενότητες-εκθέματα.
Για την αποτύπωση μιας τέτοιας εκδήλωσης, με σκοπό την παρουσίαση με επιστημονική εξήγηση, κρίνεται σημαντικό η επιλογή των ίσως πιο γνωστών και πιο αντιπροσωπευτικών στοιχείων της Λαογραφίας.
Η ομάδα εργασίας της Πανηπειρωτικής Συνομοσπονδίας Ελλάδος στην κατάρτιση της επιστημονικής άλλα και πολιτιστικής λαογραφικής τεκμηρίωσης μια τέτοιας εκδήλωσης, κατέληξε στα παρακάτω ισχυρά ενδεικτικά πολύτιμα - αντιπροσωπευτικά συλλεκτικά εκθέματα της Ηπειρώτικης Λαογραφίας.
Τα παρακάτω αντιστοιχίζονται με λαογραφικές ερμηνείες, με προβολές σπανίων εκθεμάτων, με επεξήγηση τεχνικών κατασκευής, σημαντικές ιστορικές αναφορές, πολιτιστικές δράσεις και συνεργασία φορέων.
Δηλαδή η εκδήλωση, ενσωματώνει μια δημιουργική αναζήτηση εκατοντάδων ετών, ανθρώπων και υλικών που προσπάθησαν και προσπαθούν και ακόμη σήμερα και συνθέτουν την Ηπειρώτικη Λαογραφία.
1) Παραδοσιακή Ηπειρώτικη φορεσιά - λαογραφική ερμηνεία της τοπικής ενδυμασίας. Οι φορεσιές που συνολικά θα εκτεθούν, σε κατασκευές και μοντέλα προσμετρούνται σε περίπου 30.
2) Κόσμημα η Χειροποίητη Δημιουργία/ες από την παγκοσμίως διαδεδομένη Ηπειρώτικη Αργυροχρυσοχοΐα – ερμηνεία της λαογραφικής παραδοσιακής τεχνικής, με ανάλυση επιρροών και στοιχείων του τόπου και περιόδων.
Ο αριθμός των υπόλοιπων προτεινόμενων εκθεμάτων για τον συγκεκριμένο χώρο μπορεί να συμπεριλάβει αριθμό ήδη γνωστών χαρακτηριστικών μουσειακών εκθεμάτων για παράδειγμα ή και εκθέματα που ακόμη δεν έχουν επίσημα προβληθεί.
3) Μουσικό ιδιωτικών συλλογών παραδοσιακών Μουσικών, στοιχείο της Ηπειρώτικης παράδοσης. Μια επεξηγηματική διαδρομή από την μελωδία, στην κατασκευή και διάδοση των παραδοσιακών ήχων.
4) Λαϊκό παραδοσιακό τραγούδι που έχει διασωθεί από τα τέλη του προηγούμενου αιώνα έως σήμερα. Ανάλυση λογοτεχνικών ερεθισμάτων, με κοινωνικά και εμπνευσμένα από την φύση στοιχεία, ντυμένα με μελωδίες και ρυθμό που συνδυάζονται με το χορό. Πρώτη ερμηνεία μουσικού κομματιού, πρώτη κυκλοφορία.
5) Αντικείμενα σύμβολο καθημερινότητας, όπως αργαλειός. παλαιά κεραμικά, νομίσματα, εργαλεία, υφαντά, όπλα, μαχαίρια
Μια συμβολική ερμηνεία συγκρουόμενη με την σημερινή σύνθετη καθημερινότητα, όμως συνδεδεμένο με τις ηθικές αξίες της κοινωνίας και Ηπειρώτικης παράδοσης.
6) Πλούσιο οπτικό υλικό ιδιωτικής συλλογής σε υψηλή ανάλυση σε διαρκή προβολή σε VIDEO WALL με ερμηνευτική εξήγηση και λαογραφική προσέγγιση των εκθεμάτων.
7) Παραδοσιακές Ηπειρώτικες Συνταγές.
Όλες οι παραπάνω ενότητες με την ερμηνευτική συντονιστική προσπάθεια της εισηγητικής ομάδας της Πανηπειρωτικής Σ.Ε., πλαισιώσουν την πολιτιστική εκδήλωση της Πανηπειρωτικης Συνομοσπονδίας Ελλάδος ''Ηπειρώτικη Λαογραφία''.




Απόδοση της εκδήλωσης.
Η ενσάρκωση και σηματοδότηση της εκδήλωσης στο κοινό, θα αποδοθεί συνδυαστικά με πλούσιο οπτικό υλικό, σπάνια μοναδικά εκθέματα, σε χώρο άρρηκτα συνδεδεμένο με την Ήπειρο.
Η αποτύπωση της εκδήλωσης στο κοινό, θα συνδυαστεί με τα τα συλλεκτικά εκθέματα, ενότητες που είναι η σύνδεση της Ηπειρώτικης λαϊκής παράδοσης του επεξεργασμένου μόχθου ζωής με τις:
1) στοχευόμενες εισηγήσεις ειδικών Πανεπιστημιακών Λαογραφίας,
2) των τοπικών Μουσείων και Πολιτιστικών Ιδρυμάτων - Συλλόγων,
3) των λαογραφικών συλλόγων διατήρησης των τεχνικών και κατασκευής τοπικών ενδυμασιών, παραδοσιακών συλλεκτικών φορεσιών
4) των δασκάλων παραδοσιακών χορευτικών, των μουσικών, με πνευστά, έγχορδα και κρουστά υφαίνοντας μουσικά την λαογραφία με τα παραδοσιακά ακούσματα, που περιγράφουν συναισθήματα,
5) των Ηπειρωτών με ιδιωτικές συλλογές λαογραφικών θησαυρών και τέλος
6) των αποδήμων Ηπειρωτών θεματοφυλάκων της παράδοσης, των απλών ανθρώπων με μαρτυρίες της ηπειρώτικης αποδημίας, με μνήμες και ιστορίες των προγόνων τους, συμπληρώνοντας την εικόνα και ήχο του ξεχωριστού ογκώδους πολιτιστικού κεφαλαίου της πατρίδας, που ξεφυλλίζει μεθοδικά η Πανηπειρωτική Συνομοσπονδία Ελλάδος, με επιλεγμένους συντελεστές-διοργανωτές για την Ηπειρωτική Λαογραφία!!!

Πρόγραμμα Ηπειρώτικης Λαογραφίας Ζάππειο Μέγαρο 2018
Σάββατο 28  Απριλίου 2018
Πρωί
10:45' - 11:25'. Δημοσιογραφική Παρουσίαση,
11:30΄ - 12:00' Επίσημα Εγκαίνια έναρξη κόψιμο κορδέλας, μικρή περιήγηση στο χώρο.
Έκθεση ανοικτή μετά τις 12.00' με ελεύθερη είσοδο.
Ηπειρώτικη μουσική από παραδοσιακή ηπειρώτικη ζυγιά και απόδοση χορών.
12:05' - 12:30΄. 1ον Χορευτικό Συλλόγου Ηπειρωτών
12:30΄ - 13:00΄ 2ον Χορευτικό Συλλόγου Ηπειρωτών
12:30' - 13:00' Λέσχη Αρχιμαγείρων “Παραδοσιακή Πίτα”
Σαββάτο 28  Αυγούστου, απόγευμα. Έκθεση Ανοικτή μέχρι τις 22.00'.
Ηπειρώτικη μουσική από παραδοσιακή ηπειρώτικη ζυγιά και απόδοση χορών.
19:00' - 19:30΄  3ον Χορευτικό Συλλόγου Ηπειρωτών
19:30'  - 20:00΄ 4ον Χορευτικό Συλλόγου Ηπειρωτών
Κυριακή 29  Απριλίου 2018. Πρωί
Έκθεση ανοικτή από 10.00' πρωϊνή, με ελεύθερη είσοδο.
Κυριακή 29  Απριλίου. Απόγευμα
Έκθεση Ανοικτή με ελεύθερη είσοδο.
18:30' - 19:15'  Συνάντηση Συντελεστών
19:15' - 19:20΄ Χαιρετισμός Προέδρου ΠΣΕ
19:20' - 19:30' Χαιρετισμοί Επισήμων
19:35΄ - 20:45' Ομιλίες Τοποθετήσεις
20:45΄ - 21:00΄ Πρώτη ερμηνεία.
20:45΄ - 21:00΄ Μπουφές Εδέσματα
20:45΄ - 21:00΄ Εκτίμηση Συλλεκτικών αντικειμένων
21:00΄ - 21:15΄ Κλείσιμο Εκδήλωσης




Συντελεστές
Διοργανωτής
Πανηπειρωτική Συνομοσπονδία Ελλάδος
Συντονιστής-Υποστηρικτής
Επιτροπή Ολύμπιων Κληροδοτημάτων –Ζάππειο Μέγαρο
Συνδιοργανωτής
Περιφέρεια Ηπείρου
Υποστηρικτές
* Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων τμήμα Λαογραφίας
* Πολιτιστικό Ίδρυμα Ομίλου Τράπεζας Πειραιώς
* Μουσείο Αργυροχρυσοχοΐας Ιωαννίνων
* Λαογραφικός Σύλλογος “Ρίζες”
* Μουσείο Αλή Πασά και Επαναστατικής Περιόδου - Φώτης Ραπακούσης
* Σωματείο Ασημουργών Ιωαννίνων
* Λέσχη Αρχιμαγείρων Ελλάδος
* Χορευτικά και Διδάσκαλοι Παραδοσιακών Χορών της Πανηπειρωτικής Συνομοσπονδίας  Ελλάδος
* Διδάσκαλοι, Χορωδίας Παραδοσιακής Χορωδίας & Εργαστηρίου Πολυφωνίας της Πανηπειρωτικής Συνομοσπονδίας Ελλάδος
* Παραδοσιακοί Καλλιτέχνες Ηπειρωτικών μουσικών 
* Ομοσπονδίες, Αδελφότητες, Σύλλογοι και Ενώσεις Αποδήμων Ηπειρωτών, μελών της Πανηπειρωτική Συνομοσπονδία Ελλάδος
* Εταιρίες Δημοπρασιών Συντελεστής – Υποστηρικτής
* Οι χιλιάδες Απόδημοι Ηπειρώτες & Πολιτιστικοί Σύλλογοι που στηρίζουν την Πανηπειρωτική Συνομοσπονδία Ελλάδος
Για όλους τους Ηπειρώτες, την Ελλάδα τις αξίες και παραδόσεις, για ένα από τα μεγαλύτερα και βαρύτερα κεφάλαια της
Λαογραφίας της πατρίδας μας, που δυναμικά διατηρεί παράγει και συνεχίζει την Ηπειρώτικη Μοναδική Λαογραφία της πολιτιστικής κληρονομιάς μας.

Διαβάστε εδώ

Το Γραφείο Τύπου της Πανηπειρωτικής Συνομοσπονδίας Ελλάδος

Στην αυλή του σπιτιού η μάνα έβαζε καζάνι για το πλύσιμο των ρούχων!!!!


Είναι από τις εικόνες που έχουν μείνει βαθιά χαραγμένες στην γενιά μας,η μάνα για ΝΑ πλύνει τα λιγοστά ρούχα μας συνήθως μια φορά την βδομάδα άναβε φωτιά έβαζε πάνω το καζάνι και τα «ζεμάταγε» όπως έλεγε να σκοτωθούν τα μικρόβια,…καμία σκέψη βέβαια για πλυντήρια και σημερινές πολυτέλειες..και όμως τα ρούχα μας μοσχομύριζαν πλυμένα με το πράσινο σαπούνι με αλισίβα φτιαγμένο…έτσι μεγαλώσαμε..και όσο μακρινή και αν φαίνεται αυτή η εικόνα έχει χαραχθεί στην μνήμη μας σαν ΜΙΑ ΑΠΟ τις πιο γλυκές στιγμές της νιότης μας ..όλα αυτά βέβαια σε μια ΑΛΛΗ ΕΛΛΑΔΑ!


Η πιο παλιά εξώπορτα, που σώζεται σε χωριό της Θεσπρωτίας, έχει κλείσει 178 χρόνια (από το 1840)!


Πολλές παλαιές καμαρωτές εξώπορτες σώζονται σε χωριά της Θεπσρωτίας. Άλλες εγκαταλελειμμένες (οι περισσότερες) και άλλες συντηρημένες (οι λιγότερες). Η πιο παλιά εξώπορτα, που σώζεται σε χωριό της Θεσπρωτίας, συγκεκριμένα στο Φοινίκη Φιλιατών, έχει συμπληρώσει 178 χρόνια (από το 1840)! Οι εξώπορτες, απομεινάρια μιας διαφορετικής εποχής στα χωριά της Θεσπρωτίας, σε άλλες περιπτώσεις

Το αρκουδάκι που του αρέσει η μπάλα!

Ενα ακόμη ορφανό αρκουδάκι που βρέθηκε να περιπλανιέται μόνο του και παρά τις αναζητήσεις, δεν εντοπίστηκε η μητέρα του, περιέθαλψε ο Αρκτούρος.
Οι φροντιστές της οργάνωσης ονόμασαν το αρκουδάκι «Λουίτζι» από τον Ιταλό τερματοφύλακα της Γιουβέντους, Τζιανλουίτζι Μπουφόν, επειδή του αρέσει πολύ να παίζει και να κρατάει κάποια μπάλα.
Το μόλις λίγων μηνών ζώο εντοπίστηκε από πολίτη να περιπλανιέται σε επικίνδυνο αυτοκινητόδρομο, στο Επαρχιακό Δίκτυο Αμυνταίου – Φλώρινας, στο ύψος της τοποθεσίας «Κλειδί» Αμυνταίου, όπου έχουν σημειωθεί αρκετά θανατηφόρα τροχαία με θύματα αρκούδες.
Επειδή το αρκουδάκι βρισκόταν χωρίς τη μητέρα του μέσα στο δρόμο -κάτι που θα μπορούσε να του έχει κοστίσει τη ζωή- διερχόμενος πολίτης το μετέφερε σε ασφαλές σημείο και ενημέρωσε την Ομάδα Άμεσης Επέμβασης του «Αρκτούρου», που έσπευσε μαζί με την προϊσταμένη της Δασικής Υπηρεσίας Φλώρινας. Άμεσα ξεκίνησε έρευνα στην περιοχή για τυχόν ανεύρεση της μαμάς αρκούδας, χωρίς όμως αποτέλεσμα, και τελικά το αρκουδάκι μεταφέρθηκε υποσιτισμένο στις εγκαταστάσεις του «Αρκτούρου», όπου και λαμβάνει φροντίδα.
Ο «Λουίτζι» θα ενταχθεί στο πρόγραμμα επανένταξης ορφανών αρκούδων που υλοποιεί η οργάνωση και θα ζήσει για περίπου έναν χρόνο -χωρίς άλλες αρκούδες- σε ειδικό χώρο, όπου αφού διδαχθεί από τους φροντιστές του τα μυστικά της επιβίωσης, θα επανενταχθεί στο φυσικό περιβάλλον, εφόσον όλα κυλήσουν ομαλά. Ήδη, πάντως, σύμφωνα με σχετική ανακοίνωση του «Αρκτούρου», τα πρώτα δείγματα είναι ενθαρρυντικά αφού είναι πολύ επιφυλακτικός με τους ανθρώπους.
Το πρόγραμμα Επανένταξης Ορφανών Αρκούδων υλοποιείται στις εγκαταστάσεις του Διεθνούς Περιβαλλοντικού Κέντρου που δημιουργεί ο «Αρκτούρος» με την υποστήριξη του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος.

Πέμπτη, 19 Απριλίου 2018

Ζητούνται απόφοιτοι Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. 10 προσλήψεις στην Εφορεία Αρχαιοτήτων Πρέβεζας


Ενισχύονται Νικόπολη, Νεκρομαντείο και Κασσώπη
Με 10 υπαλλήλους ενισχύεται άμεσα η Εφορεία Αρχαιοτήτων Πρέβεζας. Το ΑΣΕΠ έδωσε «πράσινο» εγκρίνοντας τη σχετική προκήρυξη και οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να υποβάλουν αιτήσεις και δικαιολογητικά εντός της 10ήμερης προθεσμίας.
Ειδικότερα οι προσλήψεις αφορούν απόφοιτους Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης με ειδικότητα Ημερησίων Φυλάκων Αρχαιοτήτων με σύμβαση εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου και με διάρκεια σύμβασης 7 μηνών για την κάλυψη εποχικών ή παροδικών αναγκών .

Οι ενδιαφερόμενοι για τις θέσεις πρέπει να πληρούν τις τυπικές και ουσιαστικές προϋποθέσεις που θέτει η προκήρυξη.
Συγκεκριμένα θα προσληφθούν 7 άτομα για τον Αρχαιολογικό Χώρο και Μουσείο Νικόπολης (Δήμος Πρέβεζας), 2 άτομα για τον Αρχαιολογικό Χώρο Νεκρομαντείου & Εφύρας (Δήμος Πάργας) και 1 άτομο για τον Αρχαιολογικό Χώρο Κασσώπης (Δήμος Πρέβεζας).
Οι αιτήσεις υποβάλλονται αυτοπροσώπως ή ταχυδρομικά, με συστημένη επιστολή, στη διεύθυνση του φορέα.

Τα κύρια προσόντα είναι :
1.Πτυχίο ή δίπλωμα ή απολυτήριος τίτλος ειδικότητας Φύλακας Μουσείων και Αρχαιολογικών χώρων ή αντίστοιχο πτυχίο ή δίπλωμα ή απολυτήριος τίτλος των παρακάτω σχολικών μονάδων: ΙΕΚ ή Τεχνικού Επαγγελματικού Εκπαιδευτηρίου Α’ ή Β’ κύκλου σπουδών ή Ενιαίου Πολυκλαδικού Λυκείου ή Τεχνικού Επαγγελματικού Λυκείου ή Τεχνικής Επαγγελματικής Σχολής δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης ή σχολής μαθητείας του ΟΑΕΔ του Ν. 1346/1983 ή άλλος ισότιμος τίτλος σχολικής μονάδας της ημεδαπής ή αλλοδαπής, αντίστοιχης ειδικότητας. 
2.Καλή γνώση της Αγγλικής ή Γαλλικής ή Γερμανικής ή Ιταλικής ή Ισπανικής γλώσσας.
Εφόσον οι θέσεις δεν καλυφθούν από υποψηφίους με τα ανωτέρω προσόντα οι θέσεις θα καλυφθούν με προσόντα Α΄ και Β΄ επικουρίας


Πηγή:Καθημερινή εφημερίδα ΒΗΜΑ της Πρέβεζας

Έλληνες Αρβανίτες και Αλβανοί έποικοι…


Ο όρος «Αλβανοί» και οι άλλοι όροι «Άλβανον», «Αλβανία» που αναφέρονται στο έθνος των Σκιπετάρων είναι κατασκεύασμα των λογίων. Κατά τους υστεροβυζαντινούς χρόνους το «Άρβανον» έγινε «Άλβανον» και το Αρβανίτης έγινε Αλβανίτης.
Για τους εποικισμούς των Ελλήνων από το Άρβανο, όπως και Σκιπετάρων στην Ελλάδα γράφουν υστεροβυζαντινοί ιστορικοί και ιστορικοί του 19ου αιώνα. Για τη χώρα των Σκιπετάρων γράφει ο Γεώργιος Ακροπολίτης κατά τον 13ο αιώνα. Πολλοί ιστορικοί (Νικηφόρος Γρηγοράς (1292-1360), Φραντζής, ΙωάνΑνης Κατακουζηνός, Γεώργιος Χαλκοκονδύλης) κάνουν λόγο για Αρβανίτες και Αρβανιτία. Είναι φανερό ότι οι ιστορικοί αυτοί επηρεάστηκαν από την ευρέως διαδεδομένη αρβανιτοφωνία των εποίκων, κάνουν λόγο για Αλβανούς (Σκιπετάρους), χωρίς να υποψιάζονται ότι οι περισσότεροι από τους εποίκους ήταν αρβανιτόφωνοι Ηπειρώτες.


Τα ίδια επαναλαμβάνουν και οι ιστορικοί του 19ου αιώνα μιλώντας για Αλβανούς ή Αλβανίτες ή Ιλλυριούς. Γενικά οι ιστορικοί θεωρούν τους Αλβανούς αδελφικό φύλο και στα γραπτά τους φανερώνουν και τα προσωπικά τους αισθήματα συμπάθειας προς τους Αλβανούς. Βέβαια, ο αλβανικός λαός εντεύθεν του Γενούσου ποταμού, χάρη στην υπεροχή του ελληνικού πολιτισμού είχε εξελληνιστεί σε μεγάλο βαθμό. Οι Τόσκηδες έτρεφαν αισθήματα αδελφικής αγάπης προς τους Έλληνες.

Να θυμίσουμε ότι μέχρι τα χρόνια της Ελληνικής Επαναστάσεως οι Αλβανοί δεν είχαν εθνική συνείδηση. Χριστιανοί Αλβανοί μπήκαν στην Ελλάδα και πολέμησαν για την ελευθερία της. Ο Δημήτριος Υψηλάντης το 1821 έγραφε στους ανδρείους Τόσκηδες: «Εσείς, ω ανδρείοι Τόσκηδες, δεν κατάγεσθε ούτε από τους μικροψύχους ανατολίτας, ούτε από τους αδόξους Σκύθας· και τώρα ενωθέντες με ημάς διά την ελευθερίαν, θεωρείσθε ως αδελφοί μας· και αφού ο Παντοδύναμος Θεός και πρώτος Υπερασπιστής της ελευθερίας μας χαρίση αυτό το ουράνιον καλόν, θέλομεν σας έχομεν πάντοτε συμμετόχους και το όνομά σας θέλει μείνει χωρίς αμφιβολίαν αθάνατον, ακουόμενον και δοξαζόμενον εις όλα τα βασίλεια της γης». (Λαμπρυνίδης Ν., Οι Αλβανοί κατά την κυρίως Ελλάδα και την Πελοπόννησο, 1907, σελ. 86).

Μετά την ευτυχή κατάληξη της Ελληνικής Επανάστασης, Αλβανοί μουσουλμάνοι μπέηδες παρακαλούσαν τις πρώτες ελληνικές κυβερνήσεις να βοηθήσουν στην απελευθέρωσή τους και να ενσωματωθούν στην Ελλάδα. Πολλοί ιστορικοί (Παπαρρηγόπουλος, Λαμπρινίδης, Ασώπιος) θεωρούν συγγενική προς τους Έλληνες την αλβανική φυλή. Ο Λ. Λεόντιος (Λ. Λεόντιος, το Αλβανικό ζήτημα, 1897, σελ. 76) αναφέρει ότι οι Αλβανοί έχουν κοινά με τους Έλληνες, όχι μόνο την καταγωγή, τις παραδόσεις και την ιστορία, αλλά και την ελληνική γλώσσα, αφού, εκτός από τους Γκέκηδες, οι Τόσκηδες, οι Τσάμηδες και οι Λιάπηδες, είναι δίγλωσσοι, μιλούν και την αλβανική και την ελληνική.


Ο Αλέξ. Μαμμόπουλος (Μαμμόπουλος Αλέξ., Ο μύθος της αλβανικής συμβολής εις την ανεξαρτησίαν της Ελλάδος, 1963, σελ. 18) μας δίνει παραστατικά την εικόνα των Αλβανών: «Οι Αλβανοί, μαχηταί και ποιμένες, γενναίοι και φιλότιμοι, ριψοκίνδυνοι και υπολογισματικοί, περιπλέκονται εις τον ελληνικόν κορμόν ως ο κισσός και μετά των Ελλήνων συγχωνεύονται μάλλον και μετά άλλων, μεταξύ των οποίων διατηρούντες ζηλοτύπως και μετά πείσματος τα χαρακτηριστικά των, έχουν την συνοχήν σταγόνων ελαίου επί του ύδατος». Όσον αφορά για τη χρήση του ελληνικού και του λατινικού αλφάβητου να θυμίσουμε ότι κατά τον 19ο αιώνα οι Γκέκηδες, με την παρακίνηση των καθολικών Μιδριτών, χρησιμοποίησαν το λατινικό αλφάβητο, ενώ οι Τόσκηδες, ως τις αρχές του 20ού αιώνα, χρησιμοποιούσαν αποκλειστικά το ελληνικό. Γνώριζαν ελληνική ανάγνωση και γραφή και τις επιστολές, συμφωνητικά, αποδείξεις πληρωμής και άλλα έγγραφα, τα έγραφαν στα ελληνικά. Ο Αλή Πασάς των Ιωαννίνων γνώριζε πολύ καλά την ελληνική γλώσσα. Τα διατάγματα γράφονταν στην ελληνική, όπως και τα έγγραφα που στέλνονταν από αντιπροσώπους των ευρωπαϊκών δυνάμεων, ήταν γραμμένα στην ελληνική (Κ. Καραστάθης, Έλληνες από το Άρβανον, 2014, σελ. 115).

Τα αίτια που απομάκρυναν τους δύο λαούς, Έλληνες και Αλβανούς, ήταν τα εξής: Με τη Συνθήκη του Βερολίνου το 1878 ένα τμήμα της Ηπείρου αναγνωρίστηκε ως τμήμα του ελληνικού κράτους. Αυτή την εποχή, Αλβανοί υποκινούμενοι από την Τουρκία, αγωνίζονταν να αποδείξουν ότι οι Αλβανοί δεν έχουν καμία σχέση με τους Ηπειρωτες. Το 1878 ιδρύθηκε ο «Αλβανικός Σύνδεσμος» με σκοπό να αποφευχθεί η Ένωση της Ενιαίας Ηπείρου στην Ελλάδα.
Τελικά όταν η Αλβανία έγινε κράτος στις αρχές του 20ού αιώνα, οι ισχυροί της εποχής, Ιταλοί, Αυστριακοί και Ούγγροι, οι οποίοι ενδιαφέρονταν για τον έλεγχο της Αδριατικής, αποφάσισαν διαφορετικά και η εξέλιξη των πραγμάτων απέβη δυσμενής για την Ελλάδα. Το χειρότερο ήταν ότι πέτυχαν να δημιουργήσουν φανατική εθνική συνείδηση και μεγαλοϊδεατισμό στους Αλβανούς και εχθρικά αισθήματα προς τους Έλληνες. Αυτό ήταν το δεύτερο ρήγμα στις σχέσεις των δύο γειτονικών χωρών. Το πρώτο και καίριο ρήγμα είχε επιφέρει πολύ νωρίτερα ο βίαιος και εκούσιος εξισλαμισμός του μεγαλύτερου μέρους των Αλβανών (Καραστάθης, σελ. 121).

Αξίζει να αναφέρουμε όσα γράφει ο Σ. Σπυρομήλιος (Σ. Σπυρομήλιος, Αλβανοί και Αλβανιστές, 1914, σελ. 27), καθώς και για την απογοήτευσή του για την αποξένωση των δύο συγγενικών λαών: «Ημείς γεννηθέντες εις την Βόρειον Ήπειρον, γείτονες των Λιάπηδων και Τόσκηδων, χριστιανοί ορθόδοξοι Έλληνες, ομιλούντες την Ελληνικήν και γνωρίζοντες και την Αλβανικήν, έχοντες μίαν μόνον συνείδησιν από της αλώσεως της Κωνσταντινουπόλεως, την ελληνικήν και πολεμήσαντες τον κατακτητήν διά την συνείδησιν αυτήν, ζώντες με τους Αλβανούς ως αδελφοί μέχρι της Αλώσεως και με τους περισσοτέρους εξ αυτών μέχρι της εποχής του Αλή Πασά, ότι οι νότιοι ούτοι Λιάπηδες και Τόσκηδες άλλαξαν θρησκείαν και εγένοντο Μουσουλμάνοι. Ημείς είμεθα επί κεφαλής της ιδέας ότι οι αδελφοί μας ούτοι παρ’ όλα τα σφάλματά των έπρεπε να ενωθώσι μετά της μητρός μας Ελλάδας, αποκτώντες την ελευθερίαν, την παιδείαν και τον πολιτισμόν, χωρίς ν’ απολέσουν την νέαν θρησκευτική των συνείδησιν. Τούτο επιστεύομεν από συνειδότος και τούτο εδιδάσκομεν εν Ελλάδι. Τούτο δε και πας Έλλην εννοεί, καίτοι δεν έζη μεταξύ Τουρκαλβανών. Είναι γνωστόν δε πόσον η Ελλάς επροστάτευσεν πάντας δι’ όλων των μέσων προστασίας, όσοι συνέπιπτε φεύγοντες την τουρκικήν δίωξιν να καταφεύγωσι προς αυτήν».

Πιστεύουμε ότι σήμερα κανένας ιστορικός δεν θα αποκαλούσε Ιλλυριούς ή Αλβανούς τους αυτόχθονες Έλληνες της Βορείου Ηπείρου, οι οποίοι από τις περιοχές Σπαθία, Χιμάρα, Αγίους Σαράντα, Κοριτσά, Άρβανον, κατηφορίζουν πρόσφυγες στην Ελλάδα για να αποφύγουν και σήμερο τις βιαιοπραγίες και καταπιέσεις, απόρροια της μισαλλοδοξίας των Αλβανών.



ΝΙΚΟΣ ΥΦΑΝΤΗΣ

Αλβανοί λαθρέμποροι «εξαφανίζουν» τα σπάνια βότανα στα Ελληνικά βουνά


Ερώτηση Γ.Αμυρά στη βουλή 

Τον κώδωνα του κινδύνου κρούει με ερώτηση που επανακατέθεσε επανακατέθεσε σήμερα στη Βουλή ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του Ποταμιού Γιώργος Αμυράς προς τον υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας Γιώργο Σταθάκη για τη βίαιη αποψίλωση των ελληνικών βουνών από τσάι, ρίγανη, θυμάρι, πρίμουλα και γεντιανή. Τα φυτά ξεριζώνονται και δεν ξαναφυτρώνουν ενώ ούτε λόγος για τήρηση κανόνων προφύλαξης της δημόσιας υγείας. 

Κάτοικοι της Αλβανίας, κάθε ηλικίας και φύλου, εξοπλισμένοι με μεγάλα μαχαίρια μαζεύουν σε τσουβάλια σπάνια αρωματικά και φαρμακευτικά φυτά από τα βουνά της Ηπείρου και τον Γράμμο και τα πωλούν στη χώρα τους ή τα εμπορεύονται λαθραία σε ξένες αγορές. Είναι χαρακτηριστικό ότι το «λουλούδι του Δαρβίνου», το αρωματικό φυτό που μάζευε ένας παράνομος επισκέπτης από την Αλβανία στην Δροσοπηγή Κόνιτσας, έχει τεράστια εμπορική αξία, περίπου 50.000€ το κιλό αποξηραμένο το οποίο οι παράνομοι συλλέκτες του το εμπορεύονται κυρίως προς τη Γερμανία. 

Ο κ. Αμυράς επιμένει και ζητά να μάθει αν και με ποιο τρόπο η κυβέρνηση σκοπεύει να βάλει τέλος στην παράνομη αυτή δραστηριότητα, που έχει ως στόχαστρο τον ανεκμετάλλευτο πλούτο κυρίως της γης της Ηπείρου.

http://epirusgate.blogspot.gr

Σέλλιανη (Κρυσταλλοπηγή) Θεσπρωτίας. Από τα ωραιότερα αλπικά τοπία της χώρας μας.


Αρκετά είναι τα χωριά στην Ελλάδα με το όνομα Κρυσταλλοπηγή, αφού οι φυσικές πηγές με τα κρυστάλλινα νερά, δεν είναι λίγες στη χώρα μας.

Ένα από αυτά είναι και η Κρυσταλλοπηγή Θεσπρωτίας, ένα μικρό καταπράσινο χωριό, κοντά στην πόλη της Παραμυθιάς, με ιστορία η οποία δεν ξεπερνά τα 70 χρόνια και μόνιμους κατοίκους που δεν υπερβαίνουν στους 400.

Στα πόδια του βρίσκεται η πανέμορφη λίμνη Χότκοβα. Εκεί και σύμφωνα με τα γραφόμενα του έλληνα αρχαιολόγου Σωτήρη Δάκαρη, βρέθηκαν τα ίχνη οικισμού καθώς και κάλυμμα σαρκοφάγου- ευρήματα τα οποία χρονολογούνται στα ρωμαϊκά χρόνια.



Πολλά είναι τα μέρη που μπορεί κανείς να επισκεφθεί στην Κρυσταλλοπηγή Θεσπρωτίας: τις φημισμένες πηγές της, τον λεγόμενο «Πλάτανο του αράπη», τον υπεραιωνόβιο πλάτανο στο κοίλωμα του οποίου κρύβεται το μικρό εκκλησάκι της Παναγιάς της Πλατανιώτισσας.



Μπορεί κανείς να επισκεφθεί το μνημείο στον Άγιο Θεόδωρο, το οποίο είναι αφιερωμένο στη φονική μάχη που έλαβε χώρα στις 30/6/1944 μεταξύ των αντιστασιακών και των γερμανών και Αλβανοτσάμηδων συνεργατών τους. Αλλά και ο παραδοσιακός νερόμυλος ΝΤΟΥΜΑ όπου οι ντόπιοι συνήθιζαν να πλένουν τις φλοκάτες τους, αποτελεί σπουδαίο δείγμα της ομορφιάς του χωριού.




Όπως πολύ συχνά συμβαίνει, το χωριό όπως και η ευρύτερη περιοχή έχει υποστεί πολλές αλλαγές με την πάροδο του χρόνου και την επίδραση της ιστορίας. Η Κρυσταλλοπηγή είναι ο νέος οικισμός που δημιούργησαν οι κάτοικοι της κοινότητας Σέλλιανης, μετά το τέλος του δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου.




Η Σέλλιανη, η άλλοτε μητρόπολη του χωριού η οποία βρίσκεται σε απόσταση περίπου μιας ώρας περπάτημα από την Κρυσταλλοπηγή, γνώρισε την κτηνωδία του πολέμου. Κατά τη διάρκεια του πολέμου βομβαρδίστηκε με πρωτόγνωρη αγριότητα από γερμανικά αεροπλάνα, ως αντίποινα για τη συμμετοχή των κατοίκων της στον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα και μετέπειτα, πυρπολήθηκε από τους γερμανούς και τους Αλβανοτσάμηδες , που κατοικούσαν στον νομό Θεσπρωτίας.




Δυστυχώς, για τον σημερινό επισκέπτη της Σέλλιανης, το χωριό δεν παρουσιάζει κανένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Το χωριό δεν κατοικείται πια και το μόνο που έχει απομείνει είναι ερείπια, δυο με τρεις κατοικίες ,και δυο εκκλησίες, οι οποίες και σώζονται μέχρι σήμερα. 




Πριν τον πόλεμο όμως, η Σέλλιανη η ονομασία της οποίας λέγεται ότι προέρχεται από τους αρχαίους Σελλούς, δεδομένου ότι και ο Σελλιέντες ποταμός της αρχαιότητας (σημερινός κοκιτός) δεν είναι πολύ μακριά της, απαριθμούσε περίπου 70 οικογένειες και 500 – 600 κατοίκους ,οι οποίοι διακρίνονταν για την εξυπνάδα τους , την δραστηριότητα τους , την έφεση τους στα γράμματα ,την ανδρεία και αγάπη τους για την ελευθερία, την οποία απέδειξαν πολλές φορές μέσα στην ιστορία.




Η αντίστασή τους ενάντια στους μεγαλοαγάδες της Παραμυθιάς Προνιάτων το 1879, η συνεισφορά τους στους Βαλκανικούς Πολέμους του 1912-1913 υπό την ηγεσία του κρητικού Μάρκου Δεληγιανάκη, αλλά και η αυτοθυσία που επέδειξαν κατά τη διάρκεια της εθνικής αντίστασης, μαρτυρούν την αποφασιστικότητα των κατοίκων της περιοχής.




Σύμφωνα μάλιστα με την παράδοση, ο Κοσμάς ο Αιτωλός, γνωστός και ως Πατροκοσμάς, κατά τις περιοδείες του στην Ήπειρο, πέρασε και από την Σέλλιανη, γεγονός το οποίο πυροδότησε ανέκδοτες ιστορίες. Σύμφωνα με την πρώτη, ο Κοσμάς ο Αιτωλός, ενώ κοιμόνταν στο ύπαιθρο, τα παιδιά του χωριού τού έκλεψαν τα παπούτσια και τον άφησαν ξυπόλυτο. Ακόμα σήμερα μάλιστα λέγεται ότι «οι Σελλιανίτες έκλεψαν τα παπούτσια του Άγιου Κοσμά».




Σύμφωνα με τη δεύτερη εκδοχή, ο Άγιος Κοσμάς έτυχε να περνάει από τη Σέλλιανη κατά τη διάρκεια μιας τοπικής γιορτής. Οι ντόπιοι καθώς διασκέδαζαν, είδαν από μακριά τον Άγιο Κοσμά αλλά δεν του έδωσαν τη δέουσα σημασία, καθώς τον πέρασαν για έναν συνηθισμένο καλόγερο. Ο Πατρο- Κοσμάς, σαν είδε την αδιαφορία και την περιφρόνηση που τού έδειξαν είπε στη συνοδεία του: «Αφήστε τους αυτουνούς. Τα τραγούδια και οι χοροί θα τους μείνουν».




Είναι αλήθεια λοιπόν ότι οι Σελλιανίτες έχουν ένα ξεχωριστό χάρισμα στο τραγούδι. Ίσως να οφείλεται στην ευχή ή την κατάρα του Πατρο-Κοσμά, κανείς δεν ξέρει. Πάντως κάθε διασκέδαση στη Σέλλιανη άρχιζε με το τραγούδι «καλώς ανταμωθήκαμαν».

Καλώς ανταμωθήκαμαν, εμείς οι ντερτιλήδες
να κλάψομε τα ντέρτια μας και τα παράπονά μας.
Πάλι καλώς αντάμωσες, όσο ν’ ανταμωθούμε,
στον Αϊ-Λια, στον Πλάτανο, κοντά στην κρύα βρύση




Το εκκλησάκι μέσα στον πλάτανο που έγινε πανβαλκανικό προσκύνημα!
Το μικρό εκκλησάκι, της Παναγίας της Πλατανιώτισσας, βρίσκεται μέσα στο κοίλωμα ενός υπεραιωνόβιου πλατάνου, στον επαρχιακό δρόμο Παραμυθιάς – Ηγουμενίτσας, στο ύψος του χωριού. Το εκκλησάκι εντός του πλατάνου δεν είναι παλαιό, ωστόσο το δένδρο είναι υπεραιωνόβιο.



Ο «πλάτανος του αράπη», όπως τον ονομάζουν οι κάτοικοι της περιοχής, είναι σημείο αναφοράς. Το δέντρο, που η ηλικία του δεν είναι δυνατόν να προσδιοριστεί και ονομασία του, «του αράπη», δεν μπορεί να αιτιολογηθεί, έχει και ιστορική αξία, αφού στην περίοδο του Β’ παγκοσμίου πολέμου ήταν το σημείο, όπου κάτοικοι της Κρυσταλλοπηγής (παλαιά Σέλλιανη) έστηναν ενέδρες σε Γερμανούς στρατιώτες.



Στη δεκαετία του 90 παραλίγο να καεί, όταν μετανάστες, θέλοντας να προστατευτούν από τη βροχή και το κρύο, κατέφυγαν σ’ αυτό και άναψαν φωτιά.



Ο πλάτανος δεν κάηκε και ντόπιοι, με αφορμή αυτό το γεγονός, πήραν την απόφαση να φτιάξουν το εκκλησάκι. Με τα χρόνια αυτό το ταπεινό εκκλησάκι, έφτασε να γίνει πανβαλκανικό προσκύνημα, αφού περνούν από εκεί και Αλβανοί, Ρουμάνοι, Βούλγαροι και ανάβουν ένα κεράκι.



Σκύβοντας κανείς, εισέρχεται στο εσωτερικό του, διαπιστώνοντας έκπληκτος, ότι υπάρχει, λόγω της φυσικής μορφολογίας, δομή κανονικού ναού, που ενισχύουν οι πολλές εικόνες.



Πρόκειται για μια ανεπανάληπτη εμπειρία που σου προκαλεί δέος.


www.dinfo.gr