Η Ηπειρώτισσα μάνα...

Γράφει ο Χρήστος Α.Τούμπουρος

(Με αφορμή τη γιορτή της μητέρα, αυτές οι αράδες ας θεωρηθούν ένας φόρος τιμής στην ηπειρώτισσα μάνα, στην πουτσαρίνα αυτή που κράτησε όρθια την Ήπειρο)

"Η Ηπειρώτισσα μάνα μια διαρκής παρακαταθήκη αξιών"

Ηπειρώτισσα μάνα, λεβέντισσα που καβάλ’σε τη φτώχια, την ορφάνια, την ξενιτιά.

Που αμπήδ’σε βάσανα πίκρες και στενοχώριες.

Που πάλεψε και νίκησε τον φασισμό και τον έστειλε στα γκρεμοτσακίδια.

Που πίστεψε στον τόπο της και μεγάλωσε τη φαμπλιά της με αξιοπρέπεια ήθος και φιλότιμο.

Που το πλατύ σαν ήλιος χαμόγελό της και η φεγγαροστόλιστη ματιά της δεν μπορεί να συγκριθεί με όλο το χρυσάφι του ντουνιά.

Ηπειρώτισσα !!!

Η γυναίκα που αγκομαχώντας στις γιδόστρατες, κρεμασμένη στα καταράχια, ανηφορίζοντας χωρίς σταματημό, με ρυτιδιασμένο, αλλά καθάριο πρόσωπο κι ολάνθιστη την καρδιά της -πάντα με χαμόγελο αισιοδοξίας- κράτησε αλύγιστη και ατόφια την ΗΠΕΙΡΟ.

Αν έζησε η Ήπειρος και έθρεψε γενιές ολόκληρες και απόδιωξε όλους τους σιαταναρέους, φασίστες επιδρομείς και κατακτητές, εντός και εκτός εισαγωγικών, έβαλε πλάτη η Ηπειρώτισσα μάνα.

Όμορφη, αγία και σεπτή αντιμετώπισε και ξεπέρασε τις δοκιμασίες και τις περιπέτειες ψύχραιμα, αξιόπρεπα, με άγρυπνη τη συνείδησή της, που όριζε το ύψος και το ήθος της ύπαρξής της.

Κράτησε τα μυστικά της ψυχής του λαού μας, τα σμίλεψε με ομορφιά και τα βάφτισε στη γλύκα που εκπέμπει ο αντίλαλος της Ηπειρώτικης φυσικής μελωδίας. Μπροστά στην πανδαισία της φυσικής και μελωδικής χαρμονής του τόπου τους, στάθηκαν οι Ηπειρώτισσες παντεπόπτριες και διαφεντεύτρες της ολόφωτης και απρόσμενης ομορφιάς. 

Αυθεντική, ατόφια, αφκιασίδωτη και αγνή και με το άρωμα της ελληνικής λεβεντιάς στην καρδιά και στο κορμί της εξέπεμψε έναν αυτογενή δυναμισμό ανθρωπισμού και μάγεψε φανερώνοντας την ακμή και την αρχοντιά της Ηπειρώτικης ψυχής. 

Με ψυχή αγνή, ταπεινή και άδολη σε φύση πλανεύτρα και γη σκληρή, ιδιότροπη και ανυπάκουη στο αλέτρι και στο τσαπί μπάζωσε τις ρίπες κι έφκιαξε τα χωραφάκια της, με σεβασμό στη φύση και στην Δημιουργία. 

Και με όλα αυτά και άλλα αναρίθμητα προβλήματα άντεξε, δόμησε την Ηπειρώτικη κοινωνία, αντιμετώπισε εισβολείς -παντός είδους- και δίδαξε ανθρωπισμό, ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΟ ΗΘΟΣ.

Τα χέρια της ήταν πάντα χρυσωμένα και το τίμιο πρόσωπό της λαμπερό και χαρούμενο. 

Αν τιμάμε την Ηπειρώτισσα γυναίκα είναι γιατί η ιστορία και το παράδειγμά της, έχει πολλά να μας προσφέρει. 

Αδούλωτες, ασκλάβωτες, ελεύθερες! Ξεδίπλωσε όλες τις δυνάμεις της και ρίχτηκε στον αγώνα για τη ζωή, τη λευτεριά.

…

Η σημερινή πραγματικότητα στην Ήπειρο είναι τουλάχιστον καταθλιπτική. 

Η εσωτερική μετανάστευση και η πλειοδοσία των πολιτικών στον διορισμό, ερήμωσαν την Ήπειρο. Ερημιά παντού. 

Και αυτή η ερημιά έχει και τη μετενέργειά της στον πολιτισμό. 

Δεν κατοικούνται πλέον τα χωριά από παραγωγικές ηλικίες και ως εκ τούτου δεν παράγεται και δεν προάγεται τοπικός πολιτισμός. Πολιτιστικά άφωνα και άλαλα υπέκυψαν στον αρμαγεδόνα του υλοζωισμού, που χτύπησε την πόρτα συλλήβδην της ελληνικής κοινωνίας και την παραβίασε με το αποκριάτικο προσωπείο της δήθεν προοδευτικότητας και του ξενότροπου και ξενόφερτου μιμητισμού. 

Οι σημερινοί καιροί έχουν χάσει κάθε γεύση από το παρελθόν, η αξία του οποίου δεν αναγνωρίζεται . 

Αγωνίζεται και αντιστέκονται οι πολιτιστικοί σύλλογοι, για να σώσουν πολιτιστικά ό,τι σώζεται. Με μεγάλη επιτυχία θα έλεγα. 

Στις σημερινές δύσκολες -απαράδεκτα δύσκολες- συνθήκες, εάν δεν νοηματοδοτήσουμε τη ζωή μας πάνω σε ακέραιες και δοκιμασμένες αξίες και αρχές, θα μας πνίξει η κατεβασιά, που ασφαλώς είναι απείρως χειρότερη κι από αυτή του Αράχθου. Εάν δεν αντισταθούμε και δεν δώσουμε απάντηση ουσιαστική και με περιεχόμενο, θα ωχριά η κατεβασιά του Ταμερλάνου και του Τσεγκίς Χαν μπροστά στην επαπειλούμενη καταστροφή.

Η Ηπειρώτισσα μάνα μάς δείχνει το δρόμο.

Μέσα στη φθισικιά «ενεργητικότητα» της Αθήνας, παρέα με τον πανζουρλισμό που μεταφράζεται σε χαράτσια, δόσεις, κουτσουρεμένες συντάξεις, ενέργειες, μετενέργειες και προβλήματα μέχρι «τω δόξα πατρί», καλούμαστε να χαμογελάσουμε, να «βιοπαλέψουμε με το βίο της ζωής», όπως έλεγε και ένας καλόβουλος χωριανός μου, να ονειρευτούμε ∙ τουτέστιν να ζήσουμε. 

Στην ηπειρώτισσα μάνα κλίνουμε ευλαβικά το γόνυ και τουλάχιστον λέμε ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.

Χρήστος Α.Τούμπουρος

Ρωμιά, 21 Μαρτίου 1930. Πως ο αγρότης γνωρίζει να τιμά τους ευεργέτας του

      

Γράφει ο Αθανάσιος Δημ. Στράτης.

     Από τον τόπο μας. Εκ Ρωμιάς Φιλιππιάδος ανταπόκριση

Θέλοντας να θυμηθούμε και να θυμήσουμε, δημοσιεύουμε ανταποκρίσεις παλαιοτέρων εποχών από τον τόπο μας. Ανταποκρίσεις ποικίλου περιεχομένου, οι οποίες φανερώνουν την καθημερινή ζωή των προγόνων μας. Ανταποκρίσεις που σήμερα φαίνονται παράξενες και χωρίς ιδιαίτερη ουσία, αλλά την εποχή εκείνη ήταν πρώτο θέμα στα χωριά μας. 

Μία από αυτές δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝ, στις 21 Μαρτίου 1930 και αφορά το χωριό Ρωμιά. Έχει δε ως εξής:

Φιλιππιάς Μάρτιος 1930. Χτές το απόγευμα, σε ένα μικρό συνοικισμό μισή ώρα περίπου μακρυά από εδώ, στο συνοικισμό που γίνηκε σύμφωνα με την υπ’ αριθ. 3/1927 απόφαση της Επιτροπής απαλλοτριώσεως Πρεβέζης, της επιτροπής εκείνης, η οποία χωρίς να λογαριάση πρόσωπα, χωρίς να φοβηθή κανένα, τόλμησε να απαλλοτριώση ένα λιβάδι, τη “Ρωμιά”, κτήμα του Γερουσιαστού της Άρτης Πύρρου Καραπάνου, αποκαταστήση εκεί 144 αγρότες, 144 δηλονότι οικογένειαι που πεινούσαν, συνήλθε η Γενική Συνέλευσις των μελών του ομωνύμου Συνεταιρισμού. Ας την πούμε συνέλευση. Πραγματική δεν ήταν συνέλευση. Ήταν μιά ιερή τελετή, μιά ιερή μυσταγωγία. Επρόκειτο σε αυτή ο Πρόεδρος του Συνεταιρισμού κ. Ι. Μαλτέζα, ο ιδεολόγος αυτός αγρότης, να ανακαινίση τη θέση των διαφόρων του συνεταιρισμού υποθέσεων.

Επρόκειτο να ζητήση την εξουσιοδότησή της να λάβη τα επιβαλλόμενα μέτρα για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων των μελών της, έπειτα από το λυσσώδες τον εξοντοτικό πόλεμο που κίνησε εναντίον της ο πολύς Πύρρος Καραπάνος, ο τέως ιδιοκτήτης της Ρωμιάς, - που κίνησε πάντα λίθον, που έβαλε σε ενέργεια κάθε δυνατό και αδύνατο μέσο να κερδίση το κτήμα, διώχνοντας από κεί 144 αποκλήρους της τύχης – έτσι μας θεωρούν ημάς τους αγρότας εκείνοι που από το αίμα που μας ρούφηξαν γίνηκαν εκατομμυριούχοι για να πολλαπλασιάση τα εκατομμύρια που του κληροδότησε ο πατέρας του από τον τίμιο ιδρώτα χιλιάδων της Ηπείρου αγροτών.

Η συνέλευσις αυτή – και δεν ήταν επαναλαμβάνομεν παρά μιά ιερή μυσταγωγία – αφού άκουσε τον πρόεδρόν της ασκεπής και με κατάνυξη θρησκευτική, έλαβε μιά απόφαση, παρόμοια με την οποίαν μόνον αγρότες μπορούσαν να λάβουν. Δια της υπ’ αριθ. 24 πράξεώς της ανεκήρυξεν παμψηφεί ευεργέτας του συνεταιρισμού δύο διακεκριμένους επιστήμονας τους κ.κ. Θεόδ. Πέτροβαν προϊστάμενον Εποικισμού Πρεβέζης και Παν. Παπάκον, γεωπόνον, Επιμελητήν εποικισμού Φιλιππιάδος, για τες υπηρεσίες, για την ένθερμη την ειλικρινή, την αφιλοκερδή που προσέφεραν στη δεινοπαθούσα αγροτική τάξη της περιφερείας.

Την απόφαση αυτή της συνελεύσεως του συνεταιρισμού Ρωμιά, απόφαση που έλαβον ουχί επιστήμονες αλλ’ αγρότες, άνθρωποι κατατριγμένοι μέχρι της χθές, άνθρωποι αγράμματοι και απολίτιστοι όπως συνηθίσαμε να τους αποκαλούμεν ημείς οι των πόλεων δεν μπορούμε παρά να επικροτήσωμε και ημείς με όλας μας τας δυνάμεις. Και μας επιβάλλεται να την επικροτήσωμε. Οι υπάλληλοι αυτοί τους οποίους είδε έπειτα από τη ελευθερία ο αγρότης της περιφερείας μας στη φτωχική του καλύβη, στην καλύβη του που βρίσκεται στον πλέον απόκρημνο, στο πλέον μεμακρισμένο της περιφερείας σημείο, στα Μουλιανά, στο Πολυστάφυλλο, στο Σκιαδά, στη Ρεματιά και σε άλλα τέτοια μέρη, που μονάχα ο εισπράκτορας και ο χωροφύλακας φαίνεται από καιρό σε καιρό. 

Ναι καθώς και ημείς πολλές φορές το αντιληφθήκαμε στα μέρη αυτά μονάχα του Πέτροβα και του Παπάκου τα είδε κάποτε. Όχι για να εισπράξη φόρους, αλλά για να δώση συμβουλές στον αγρότη, να τον ενθαρρύνη στην προσπάθειά του και βελτιώση την εθνική οικονομία. Μονάχα απ’ όλους τους υπαλλήλους που μέχρι της σήμερον πέρασαν από τον τόπο μας, αυτοί οι δύο κατάλαβαν πως της πατρίδος η ευημερία έγκειται ουχί εις την ανεξέλεγκτο βεβαίωση ουχί στη βιαία είσπραξη των φόρων, αλλά στην ανάπτυξη της Γεωργίας.

Συγχαίροντες και ημείς από καρδίας τόσον τους κ.κ. Πέτροβα και Παπάκου δια την ευγενή των υπέρ των αγροτών προσπάθειαν όσον και τα μέλη του συνεταιρισμού Ρωμιάς, δια την επιδεικνυομένην ευγνωμοσύνην προς τους ενδιαφερομένους υπέρ της ευημερίας των υπαλλήλους, ευχόμεθα όπως άπαντες οι υπάλληλοι του Υπουργείου Γεωργίας μιμηθώσι το παράδειγμά των επ’ αγαθώ ουχί μόνον του αγροτικού κόσμου, αλλά και της πατρίδος εν γένει. ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΗΣ.

Η Κουβέρτα Του Παππού: Το Κείμενο που πρέπει να Διαβάσεις

Όταν τα γεράματα χτυπάνε την πόρτα… οι άνθρωποι γίνονται βάρος στους νεότερους, έτσι τουλάχιστον πιστεύουν… Και έτσι το βλέπουν κάποιοι.....

Ξεχνάνε, όμως, ότι τα γεράματα δεν είναι αρρώστια, κάποια στιγμή όλοι θα φτάσουν εκεί. Εκεί που είσαι ήμουνα και εδώ που είμαι θα ρθεις! Σοφή αυτή η παροιμία.

Κανένας δεν αναλογίζεται τα δύσκολα, αυτά που θα ‘ρθουν.

Κανένας δεν καταλαβαίνει ότι ακόμα και τα πιο φυσιολογικά πράγματα για εμάς και οι φυσικές απλές δραστηριότητες στα γεράματα γίνονται με δυσκολία. Οι άνθρωποι όταν γερνάνε γίνονται σοφοί από την εμπειρία της ζωής. Η ψυχή τους γεμάτη και η καρδιά τους χτυπά πλέον από ανησυχία να δουν και να καμαρώσουν καλά τα παιδιά και τα εγγόνια τους, τη συνέχεια τους…

Και, όμως, αυτοί οι άνθρωποι που καρδιοχτυπούν για τις ζωές των παιδιών τους, κάποιες φορές τους γίνονται ανεπιθύμητοι… Και αναρωτιέται κανείς, πόσοι αχάριστοι μπορεί να είναι οι άνθρωποι; Δεν τους έχει πει κάποιος ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται; Ότι κάποτε και οι ίδιοι, αδύναμοι και γερασμένοι θα κρέμονται από τα δικά τους παιδιά;

Ο παππούς της ιστορίας πάντρεψε τον μονάκριβο γιο του. Απ’ την αγάπη που του είχε, του έκανε δώρο όλη την περιουσία του και δεν κράτησε τίποτα για τον ίδιο…Ο γιος παντρεύτηκε και όλα κυλούσαν ήρεμα μέχρι τη στιγμή που ο παππούς πολύ γέρος πια είχε ανάγκη τη φροντίδα του γιου και της οικογένειάς του…

Για αντάλλαγμα η νύφη του και ο γιος του τον έβαλαν να μένει σε ένα υπόγειο… Έστελναν δε το παιδί τους να του δίνει ένα πιάτο φαϊ.

Όταν πια δεν άντεχαν να τον φροντίζουν άλλο και οι καυγάδες μεταξύ νύφης και γιου είχαν γίνει καθημερινότητα (η νύφη δεν ήθελε καθόλου τον παππού στο σπίτι) αποφάσισε ο γιος να πάρει τον παππού μέσα σε μία κουβέρτα και με τη βοήθεια του μικρού εγγονού να πετάξουν τον γέροντα σε ένα ποτάμι…Όταν έφτασαν στο ποτάμι και πέταξαν τον παππού μέσα , ο εγγονός πήρε πίσω μαζί του την κουβέρτα

-»Γιατί παιδί μου το έκανες αυτό;» του είπε έντονα η μάνα του όταν γύρισαν σπίτι.

-»Θα κρατήσω αυτή την κουβέρτα για σένα όταν γεράσεις να σε πετάξω με την ίδια στο ποτάμι όπως τον παππού…»

Οι γονείς συγκλονίστηκαν… κατάλαβαν το λάθος τους και πήγαν με δάκρυα στα μάτια και έφεραν πάλι πίσω τον παππού από το ποτάμι , γονάτισαν μπροστά στον πικραμένο πατέρα και του ζήτησαν συγχώρεση.

Αν κάποτε γεράσεις… αν κάποτε γίνεις ανήμπορος, αν νιώσεις ότι είσαι εσύ το βάρος στους άλλους σκέψου ότι όλο αυτό είναι η φυσική κατάληξη της ανθρώπινης φύσης! Γι αυτό φρόντισε τώρα που είσαι νέος και υγιής να προσφέρεις στους ηλικιωμένους όσα και ότι μπορείς. Πάντα μας επιστρέφεται ότι δίνουμε…

Τα μωρά δίνουν χαρά στην οικογένεια όταν γεννιούνται… οι ηλικιωμένοι γιατί να δίνουν λύπη; Μεγάλα μωρά είναι και αυτοί που, πάνω από όλα, έχουν ανάγκη τη στοργή και την αγάπη μας! Έχετε σκεφτεί τι θα μπορούσε να μας πει ένας ηλικιωμένος αλλά συνήθως δεν το λέει.. απλά μας κοιτά και περιμένει να τον νιώσουμε να καταλάβουμε από μόνοι μας. Αν λοιπόν μπορούσαμε να αποκωδικοποιήσουμε τα μελαγχολικά μάτια και τα τρεμάμενα χείλη του θα τον ακούγαμε να μας ψιθυρίζει και να λέει

Εάν με βλέπεις «γέρο»… εάν λερώνομαι όταν τρώω και δεν μπορώ να ντυθώ… έχε υπομονή. Θυμήσου πόσο καιρό μου πήρε για να σου τα μάθω… Εάν όταν μιλάω μαζί σου επαναλαμβάνω τα ίδια πράγματα, μη με διακόπτεις, άκουσε με. Όταν ήσουν μικρός κάθε μέρα σου διάβαζα το ίδιο παραμύθι μέχρι να σε πάρει ο ύπνος. Όταν δε θέλω να πλυθώ μη με μαλώνεις και μη με κάνεις να αισθάνομαι ντροπή… Θυμήσου όταν έτρεχα από πίσω σου και έβρισκες δικαιολογίες όταν δεν ήθελες να πλυθείς.

Όταν βλέπεις την άγνοιά μου στις νέες τεχνολογίες, δώσε μου χρόνο και μη με κοιτάς ειρωνικά, εγώ είχα όλη την υπομονή να σου μάθω το αλφάβητο. Όταν κάποιες φόρες δεν μπορώ να θυμηθώ ή χάνω τον ειρμό των λέξεων, δώσε μου χρόνο για να θυμηθώ και εάν δεν τα καταφέρνω μην θυμώνεις…

Το πιο σπουδαίο πράγμα δεν είναι εκείνο που λέω, αλλά η ανάγκη που έχω να είμαι μαζί σου και κοντά σου και να με ακούς. Όταν τα πόδια μου είναι κουρασμένα και δεν μου επιτρέπουν να βαδίσω, μη μου συμπεριφέρεσαι σαν να ήμουν «βάρος», έλα κοντά μου με τα δυνατά σου μπράτσα, όπως έκανα εγώ όταν ήσουν μικρός και έκανες τα πρώτα σου βήματα.

Όταν λέω πως θα ήθελανα «πεθάνω»… μη θυμώνεις, μια μέρα θα καταλάβεις τι είναι αυτό που με σπρώχνει να το πω. Προσπάθησε να καταλάβεις πως στην ηλικία μου δε ζεις, επιβιώνεις.

Μια μέρα θα ανακαλύψεις ότι παρόλα τα λάθη μου πάντοτε ήθελα το καλύτερο για σένα, για να σου ανοίξω τον δρόμο. Βοήθησέ με να περπατήσω, βοήθησέ με να τελειώσω τις ημέρες μου με αγάπη και υπομονή. Σε αγαπώ παιδί μου…»

Εσείς, λοιπόν, που δεν ανέχεστε τους δικούς σας ηλικιωμένους που έχετε μέσα ή δίπλα στο σπίτι σας. Εσείς που αγανακτείτε με το ένα πιάτο φαγητό που τους προσφέρετε… Εσείς που θέλετε πολλές φορές, όντως, να τους ξεφορτωθείτε έτσι απλά με μια κουβέρτα… μην ξεχάσετε πετώντας τους από τη ζωή σας, να κρατήσετε την κουβέρτα!

Σίγουρα θα σας χρειαστεί όταν και οι ίδιοι φτάσετε στη δική τους θέση.

filosofieszois

https://xiromeronews.blogspot.com/

Άγιος Χριστόφορος.

Γράφει η Κατερίνα Σχισμένου.

Χρόνια πολλά στο διαχειριστή της σελίδας Romiazirou Χριστόφορο Ευθυμίου που τόσα χρόνια με συνέπεια και αγάπη διαχέει τον πολιτισμό της Ηπείρου, προβληματισμούς και αγωνίες. Μια μοναδικά αυθεντική προσωπικότητα που του στέλνουμε όλη μας την αγάπη.

Κατά την παράδοση του ελληνικού λαού ο άγιος Χριστοφόρος θεωρείται προστάτης των χωραφιών και των αμπελιών από τις δυσμενείς καιρικές συνθήκες και ιδιαίτερα από την πτώση χαλαζιού. Στους νεώτερους χρόνους, άρχισε να θεωρείται προστάτης των αυτοκινητιστών, των οδοιπόρων και του Σώματος Εφοδιασμού-Μεταφορών του Στρατού, ενώ είναι και ο πολιούχος της πόλης του Αγρινίου.

Η μνήμη του τιμάται στις 9 Μαΐου από την Ορθόδοξη Εκκλησία και στις 25 Ιουλίου από την Καθολική. Θεωρείται επίσης άγιος από την Λουθηρανική και την Αγγλικανική

Ο Άγιος Χριστοφόρος περιγράφεται και εικονίζεται πολλές φορές και ως κυνοκέφαλος, προφανώς λόγω της σύνδεσής του με το έθνος των Σκυλοκεφάλων ενώ συχνά προκαλεί γι΄αυτό το λόγο προβληματισμούς όπως με την τελευταία του εικαστική παρέμβαση στην εθνική πινακοθήκη, αφού η τέχνη μπορεί και έχει τη δύναμη να εκφράζεται πολλαπλώς.

Σε κώδικα του 11ου αιώνα ο Χριστόφορος «ἐκ τοῦ γένους τῶν κυνοκεφάλων ὐπῆρχεν, γῆς δὲ τῶν ἀνθρωποφάγων». Και περιγράφεται ως ἀνὴρ νεανίας, φοβερὸς τῷ εἴδει, καὶ ὑπερμεγέθης τῷ σώματι καὶ τῷ πάχει· οἱ δὲ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ ὡς ἀστὴρ ὁ πρωῒ ἀνατέλλων, καὶ οἱ ὀδόντες αὐτοῦ ὡς συάγρου ἐξέχοντες.Έτσι από τα κείμενα προκύπτει πως υπήρχε παράδοση περί καταγωγής του Χριστόφορου από τη χώρα των Κυνοκεφάλων

Κατερίνα Σχισμένου

Ευχαριστώ πολύ την καλή φίλη και συνεργάτιδα Κατερίνα Σχισμένου για τις ευχές της και για το τόσο ενδιαφέρον και με ιστορικά στοιχεία  κείμενο που μας έστειλε.

Χριστόφορος

8 Μαΐου 1821 στο Χάνι της Γραβιάς, οι 117 του Οδυσσέα Ανδρούτσου γονάτισαν 9.000 Οθωμανούς.

 ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΒΥΖΑΝΤΙΝΩΝ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ ΝΟΜΟΥ ΠΡΕΒΕΖΗΣ

Στις 8 Μαΐου 1821 γράφτηκε μία από τις ενδοξότερες σελίδες της Ελληνικής Επανάστασης. Στο ταπεινό Χάνι της Γραβιάς, ο Οδυσσέας Ανδρούτσος απέδειξε πως η στρατιωτική ευφυΐα, η αποφασιστικότητα και η πίστη στην ελευθερία μπορούν να νικήσουν ακόμη και έναν συντριπτικά ανώτερο αντίπαλο. Με μόλις 117 παλικάρια στο πλευρό του, στάθηκε απέναντι σε χιλιάδες στρατιώτες του Ομέρ Βρυώνη και του Κιοσέ Μεχμέτ, χαρίζοντας στους Έλληνες μία νίκη που άλλαξε την πορεία της Επανάστασης.

Μετά τη θυσία του Αθανασίου Διάκου στην Αλαμάνα, το ηθικό των επαναστατημένων Ελλήνων είχε κλονιστεί. Οι Οθωμανοί πίστευαν πως η εξέγερση στη Ρούμελη είχε ουσιαστικά τελειώσει. Όμως ο Ανδρούτσος είχε διαφορετική άποψη. Γνώριζε ότι η δύναμη δεν βρίσκεται πάντα στους αριθμούς, αλλά στην ψυχή, στη στρατηγική και στην αποφασιστικότητα. Γι’ αυτό επέλεξε να οχυρωθεί στο Χάνι της Γραβιάς, μετατρέποντας ένα απλό πανδοχείο σε απόρθητο φρούριο.

Η εικόνα του «παράξενου χορού» πριν από τη μάχη έμεινε θρυλική. Ο Ανδρούτσος δεν διέταξε κανέναν να τον ακολουθήσει,κάλεσε μόνο όσους ήταν έτοιμοι να πολεμήσουν μέχρι θανάτου. Ένας ένας οι αγωνιστές μπήκαν στον χορό και ύστερα στο Χάνι, γνωρίζοντας πως ίσως να μην ξαναέβλεπαν το φως της ημέρας. Εκείνη τη στιγμή δεν υπήρχαν απλώς πολεμιστές υπήρχαν άνθρωποι αποφασισμένοι να θυσιαστούν για την ελευθερία της πατρίδας.

Οι επιθέσεις των Τουρκαλβανών ήταν αλλεπάλληλες και σφοδρές. Όμως κάθε έφοδος κατέληγε σε σφαγή για τους επιτιθέμενους. Τα πυρά των Ελλήνων μέσα από τις πολεμίστρες θέριζαν τους αντιπάλους, ενώ ο Ομέρ Βρυώνης αδυνατούσε να πιστέψει ότι μια χούφτα Έλληνες κρατούσε καθηλωμένο ολόκληρο τον στρατό του. Η μάχη της Γραβιάς εξελίχθηκε σε πραγματικό «Βατερλώ» για τους Οθωμανούς.

Το μεγαλύτερο επίτευγμα του Ανδρούτσου δεν ήταν μόνο η στρατιωτική νίκη. Ήταν ότι κέρδισε πολύτιμο χρόνο για την Επανάσταση. Καθυστέρησε την προέλαση των Οθωμανών προς την Πελοπόννησο και έδωσε στους Έλληνες την ευκαιρία να οργανωθούν, να ενισχύσουν τον Αγώνα και να ανακτήσουν το ηθικό τους. Η νίκη στη Γραβιά απέδειξε ότι οι Έλληνες μπορούσαν να νικήσουν ακόμη και  ισχυρότερες δυνάμεις.

Ο Οδυσσέας Ανδρούτσος έμεινε στην ιστορία όχι μόνο ως σπουδαίος αγωνιστής, αλλά και ως ένας από τους σημαντικότερους στρατιωτικούς νους της Επανάστασης του 1821. Το Χάνι της Γραβιάς έγινε σύμβολο αντίστασης, γενναιότητας και αυτοθυσίας. Και οι 117 υπερασπιστές του απέδειξαν πως όταν ένας λαός μάχεται για την ελευθερία του, κανένας αριθμός στρατού δεν είναι αρκετός για να τον λυγίσει.

Το πρώτο ελληνικό τρακτέρ και το άδοξο τέλος

Η επιχείρηση που έφτιαχνε κινητήρες πριν 60 χρόνια και λειτουργούν μέχρι σήμερα

Η ελληνική βιομηχανική ιστορία είναι γεμάτη με ιστορίες επιτυχίας που κινδυνεύουν να ξεχαστούν στο πέρασμα του χρόνου. Αυτό όμως φαίνεται ότι δεν ισχύει για μία τουλάχιστον ελληνική επιχείρηση.

Το εργοστάσιο και η εταιρεία δεν υπάρχουν πια, όμως τα προϊόντα της, ακόμη και 60-70 χρόνια μετά συνεχίζουν να λειτουργούν...

Άλλωστε οι Έλληνες αγρότες δεν αλλάζουν συχνά τα εργαλεία τους. Ο Σύνδεσμος Εισαγωγέων Αντιπροσώπων Μηχανημάτων αναφέρει ότι σήμερα ο συνολικός στόλος των τρακτέρ που είναι σε λειτουργία, εκτιμάται γύρω στα 180.000 μηχανήματα και γενικά καθυστερεί η αντικατάσταση του γερασμένου στόλου, η μέση ηλικία του οποίου πλέον ξεπερνάει τα 26 χρόνια.

Για την εποχή της μάλιστα μια συγκεκριμένη επιχείρηση ήταν ένας ελληνικός κολοσσός που κατάφερε να βγάλει κινητήρες για καΐκια, αντλίες, ακόμη και τρακτέρ.

Ο λόγος για την θρυλική επιχείρηση «Μαλκότση» με τους ντιζελοκινητήρες που λειτουργούν ακόμη και σήμερα και υπάρχουν σε πολλά χωράφια.

Η ιστορία ξεκινάει από το όραμα του Σωκράτη Μαλκότση. Σπουδάζει μηχανολόγος μηχανικός στο ΕΜΠ, από όπου αποφοίτησε το 1919, και στο Πολυτεχνείο της Λιέγης, όπου ολοκλήρωσε τις σπουδές του ένα χρόνο αργότερα. Μεταξύ 1921 και 1924, εργάστηκε στην εγκατάσταση κέντρων αυτόματης τηλεφωνίας στην Αμβέρσα, προτού επιστρέψει στην Ελλάδα και ανοίξει τεχνικό γραφείο.

Το 1934 ξεκινάει δυναμικά. Προχωράει με έδρα τον Πειραιά στις μηχανικές κατασκευές ιδρύοντας, με κύριο μέτοχο την Τράπεζα Χίου, την «Τέχνικα Σ. Μαλκότσης Α.Ε. Γενικών και Τεχνικών Επιχειρήσεων».

Το εργοστάσιο στήνεται στον Πειραιά, στην οδό Παπαστράτου και τα κεντρικά στην Αθήνα, στην οδό Σωκράτους.

Κατά την περίοδο του πολέμου, το μηχανουργείο του Μαλκότση συνεργάστηκε με το Ελληνικό Πυριτιδοποιείο και Καλυκοποιείο του Μποδοσάκη και κατασκεύαζε βλήματα για το Βασιλικό Ναυτικό.

Μεταπολεμικά η εταιρεία αναπτύσσεται και γίνεται μία από τις πλέον δυναμικές της Ελλάδας. Κατασκεύαζε από εξαρτήματα για το σιδηροδρομικό δίκτυο, μέχρι μηχανουργικά δράπανα, ποτιστικές μηχανές και τελικά ένα ολοκληρωμένο ελληνικό τρακτέρ.

Από τα μέσα της δεκαετίας του 1940 οι πολύ μεγάλες μετά τον πόλεμο ανάγκες σε έργα οδήγησαν βαθμιαία τόσο στην αύξηση του αριθμού Διπλ. Μηχανολόγων ΕΜΠ, όσο και στην αύξηση της απασχόλησής τους σε διάφορους τομείς.

Στο εργοστάσιο του Διπλ. Μηχανολόγου Μηχανικού Σ. Μαλκότση, που προπολεμικά λειτουργούσε ως μηχανουργείο, κατασκευάζονταν τώρα εν σειρά μονοκύλινδροι και, σε μικρότερο αριθμό, τετρακύλινδροι κινητήρες Diesel που στα πρώτα δύσκολα μεταπολεμικά χρόνια κάλυπταν τις ανάγκες των αγροτικών αρδευτικών αντλιοστασίων, αλλά και την κίνηση των πολλών μικρών αλιευτικών σκαφών, τις βιοτεχνικές και άλλες συναφείς εφαρμογές με χαμηλό κόστος.

Στη διάρκεια μιας δεκαετίας παρήχθησαν 30.000 κινητήρες 7 και 15 ΗΡ. Στο εργοστάσιο εργάσθηκαν άνθρωποι που έγιναν μετέπειτα Καθηγητές ΕΜΠ και συμμετείχαν επίσης στα έργα των αντλιοστασίων της λίμνης Υλίκης για την υδροδότηση της Αθήνας.

Η αθάνατη μηχανή «Έλσα Μαλκότση»

Το αποκορύφωμα της επιτυχίας για το εργοστάσιο Μαλκότση ήρθε με τη μηχανή ΕΜ ή αλλιώς «Έλσα Μαλκότση».

Ακριβώς όπως ο Emil Jellinek, ο έµπορος αυτοκινήτων που το 1901 έδωσε το όνοµα της κόρης του στους κινητήρες των Daimler-Benz, δηλαδή Mercedes, έτσι και ο Μαλκότσης έδωσε το όνομα της κόρης του στον κινητήρα που έφτιαξε το 1949.

Οι κινητήρες αυτοί μάλιστα λειτουργούν μέχρι και σήμερα!

Οι παλαιότεροι αγρότες γνωρίζουν τον παλιό μονοκύλινδρο, κατακόρυφο, υδρόψυκτο πετρελαιοκινητήρα, ισχύος 10-12 ίππων, ο οποίος σε πολλές περιοχές τις χώρας μας εξακολουθεί να λειτουργεί παραγωγικά, ως σήμερα.

Μέσα στα επόμενα χρόνια ο Μαλκότσης είχε τελειοποιήσει το ομώνυμο τρακτέρ του, το οποίο όμως δεν μπήκε ποτέ σε γραμμή μαζικής παραγωγής.

Τα τρακτέρ, που σχεδιάστηκαν σε συνεργασία με μια βρετανική συμβουλευτική εταιρία, παρήχθησαν για μόνο μερικά έτη, λόγω έλλειψης των χρημάτων, και άλλων προβλημάτων.

Η αντίστροφή μέτρηση φαίνεται ότι ξεκίνησε όταν η βιομηχανία Μαλκότση εκτέθηκε σε υψηλό δανεισμό για να ανταποκριθεί σε μια μεγάλη παραγγελία 1.000 μηχανών για στρατιωτικά οχήματα προς την ΕΛΒΟ.

Όμως η κρατική εταιρεία δεν ήταν συνεπής στις πληρωμές της απέναντι στην ελληνική βιομηχανία με αποτέλεσμα να την οδηγήσει στο λουκέτο.

Τελικά η εταιρεία «Τέχνικα Σ. Μαλκότσης Α.Ε. Γενικών και Τεχνικών Επιχειρήσεων», που στα χρόνια της ακμής έφτασε να απασχολεί μέχρι 350 άτομα, έκλεισε αρκετά χρόνια αργότερα.

 greek-inews.gr

Εκδήλωση του Συλλόγου Γυναικών Φιλιππιάδας για τον εορτασμό της "Ημέρας της Γυναίκας"

Τα παιχνίδια της μοίρας...... ο κερατάς το μαθαίνει τελευταίος

 Γράφει ο Γιώργος Γιαννάκης

Σας γράφω  τώρα τον μήνα  Μάη που είναι ο πιο ερωτικός μήνας του χρόνου  όπως η φύση ξυπνά οπό τον λήθαργο  του χειμώνα έτσι και ο άνθρωπος  έχει αυξημένες ορέξεις ερωτισμού καμιά φορά ξεχνιέται και μπαίνει σε ξένο αμπέλι. Ναι ίσως να  είναι  ξέφραγο μπορεί να μην βλαστολογείτε καλά  και ίσως να φταίει και ο νοικοκύρης πάντως το ξεχέρσωμα που κάνει ο γείτονας είναι καλύτερο από του αφεντικού που αυτός το μαθαίνει τελευταίος. 

Ο  Μεγάλος γυναικολόγος καθηγητής συγγραφέας και πολιτικός Λούρος, γράφει για τον απατημένο που το μαθαίνει τελευταίος. Λέει λοιπόν αυτός ο μεγάλος γιατρός,  έχω μια καλή παρέα  ένα απίθανο ζευγάρι το πρόβλημά τους ότι είναι  άτεκνοι, με τα πολλά τους πείθω να   εξετάσω την σύζυγο. Οπότε την εξετάζω και την βρίσκω μια χαρά και απευθύνομαι στον σύζυγο που με πολλά παρακάλια τον πείθω να πάει σε έναν ανδρολόγο να τον εξετάσει.  

Και   έτσι έγινε, ο γιατρός  διέγνωσε πρόβλημα και είναι αδύνατο να τεκνοποιήσει, τώρα τι κάνουμε αφού η  κυρία ήθελε οπωσδήποτε να τεκνοποιήσει. Τους ρίχνω μια ιδέα και  άμα   πιάσει έπιασε. Έχω έναν γνωστό μου ένα  ανθρωπάκι έχει τέσσερα παιδιά αυτόν θα φωνάξουμε να παίξει τον ρόλο του πατέρα και έτσι  έγινε και επί αμοιβή. Ο  χρόνος περνούσε αλλά η  κυρία τίποτα [εδώ πρέπει να διευκρινίσω τότε δεν υπήρχαν τα μέσα, τράπεζα σπέρματος και ότι άλλο προχώρησε η επιστήμη σήμερα] με τα πολλά εξετάζουν τον υποψήφιο πατέρα και ο γιατρός έκανε την διάγνωση ότι ο κύριος αυτός ποτέ δεν μπορούσε να τεκνοποιήσει και ας είχε τέσσερα παιδιά.                                                                       

 Ίσως οι παλαιοί να θυμούνται ένα τραγούδι του εβδομήντα η  [ Ρίτα ]  με τον Γιάννη Βογιατζή αυτή την υπέροχη  φωνή.  Αναφερόταν σε δύο νέους που αγαπιότανε αλλά υπήρχε κόλλημα οι οικογένειες ήταν γνωστές  και   η  μαμά   της Ρίτας τα έφτιαξε με   τον   μπαμπά του νεαρού και έτσι μας προέκυψε  η Ριτα, ο νεαρός το έμαθε και πήγε στην μάνα του και της λέει   

     Μαμά δεν αντέχω την Ρίτα αγαπώ η μοίρα το φέρνει μα πως να στο πω.                           

 Η μαμά που ήταν ενήμερη γιατί και αυτή είχε κάνει την κουτσοκέλα της του απαντά: η Ρίτα παιδί  μου θα γίνει δική σου γιατί δεν είναι αδερφή σου, να πεις του μπαμπά  σου, δεν είναι μπαμπά σου και να την παντρευτείς.                                                                                           Συμπέρασμα  ο κερατάς το μαθαίνει τελευταίος

Γιώργος Γιαννάκης

Τι γιορτάζουμε στις 9 Μαΐου κάθε χρόνο

 

 «Οι κάτωθι υπογεγραμμένοι, ενεργώντας εξ ονόματος της Γερμανικής Ανώτατης Διοίκησης, συμφωνούμε με την άνευ όρων παράδοση όλων των ενόπλων δυνάμεών μας κατά ξηράν, θάλασσα και αέρα, καθώς και όλων των δυνάμεων που βρίσκονται τώρα υπό την γερμανική διοίκηση, προς την Ανώτατη Διοίκηση του Κόκκινου Στρατού και ταυτόχρονα προς την Ανώτατη Διοίκησή των συμμαχικών εκστρατευτικών δυνάμεων»

Μ' αυτά τα λόγια που συνιστούν το πρώτο άρθρο της «Πράξης Συνθηκολόγησης» άνευ όρων, η ναζιστική Γερμανία αποδέχτηκε την ήττα της και βγήκε από τον Β` Παγκόσμιο Πόλεμο, ο οποίος, τότε, ουσιαστικά έφτασε στο τέλος του, τουλάχιστον για την Ευρώπη. Η υπογραφή της Πράξης έγινε στις 9 Μαΐου 1945, ώρα 0.43 π.μ., στην αίθουσα της στρατιωτικής σχολής μηχανικού, στο προάστιο Κάρλσχορστ του Βερολίνου. Την ανώτατη γερμανική στρατιωτική διοίκηση εκπροσώπησαν ο στρατάρχης Κάιτελ, ο ναύαρχος Φρίντερμπουργκ και ο στρατηγός της αεροπορίας Στουμπφ. Την αντιπροσωπεία της αντιχιτλερικής συμμαχίας αποτέλεσαν: από μέρους της ΕΣΣΔ ο στρατάρχης Γ. Κ. Ζούκωφ, από μέρους της Αγγλίας ο στρατάρχης της αεροπορίας Α. Τέντερ, από μέρους των ΗΠΑ ο στρατηγός Κ. Σπάατς και από τη Γαλλία ο στρατηγός Ντε Λατρ ντε Τασινύ.

Περιγράφοντας το ιστορικό γεγονός στα απομνημονεύματά του ο Ζούκωφ δίνει λεπτομερείς πληροφορίες για όλα όσα διαδραματίστηκαν εκείνες τις μοναδικές στιγμές στη σύγχρονη ιστορία της ανθρωπότητας. Ας ξαναδούμε μαζί του τη μεγάλη στιγμή, όπου η συνθηκολόγηση γίνεται - και τυπικά - γεγονός.

Η ιστορική στιγμή της συνθηκολόγησης «Απευθύνθηκα - γράφει ο Ζούκωφ - στη γερμανική αντιπροσωπεία:

- Εχετε στα χέρια σας την πράξη της άνευ όρων παράδοσης, τη μελετήσατε και είσθε εξουσιοδοτημένοι να υπογράψετε την πράξη αυτή;..

- Μάλιστα, τη μελετήσαμε και είμαστε έτοιμοι να την υπογράψουμε απάντησε με υπόκωφη φωνή ο στρατάρχης Κάιτελ, δίνοντάς μας το ντοκουμέντο που είχε υπογράψει ο ναύαρχος Νταίνιτς. Το ντοκουμέντο αυτό έλεγε ότι ο Κάιτελ, ο Φον Φρίντερμπουργκ και ο Στουμπφ είναι εξουσιοδοτημένοι να υπογράψουν την πράξη της άνευ όρων παράδοσης...

Αφού σηκώθηκα, είπα τα εξής:

- Προτείνω στη γερμανική αντιπροσωπεία να πλησιάσει εδώ, στο τραπέζι. Εδώ θα υπογράψετε την πράξη της άνευ όρων

(Ο στρατήρχης της ΕΣΣΔ Γκ. Ζούκοφ διαβάζει την πράξη της άνευ όρων παράδοσης της Γερμανίας.)

Ο Κάιτελ σηκώθηκε γρήγορα από τη θέση του, ρίχνοντας σε μας μια εχθρική ματιά, ύστερα κατέβασε τα μάτια και, παίρνοντας αργά από το τραπέζι τη στραταρχική ράβδο του, προχώρησε με αβέβαιο βήμα προς το τραπέζι μας. Το μονόκλ του έπεσε και κρεμάστηκε στο κορδόνι. Το πρόσωπό του γέμισε με κόκκινες κηλίδες.

Μαζί του πλησίασαν στο τραπέζι ο στρατηγός Στουμπφ, ο ναύαρχος Φον Φρίντερμπουργκ και οι Γερμανοί αξιωματικοί που τους συνόδευαν. Αφού διόρθωσε το μονόκλ ο Κάιτελ κάθισε στην άκρη του τραπεζιού και με τρεμάμενο ελαφρά χέρι και χωρίς να βιάζεται υπέγραψε πέντε αντίτυπα της πράξης για την άνευ όρων παράδοση της Γερμανίας. Μετά έθεσαν τις υπογραφές τους οι Στουμπφ και Φρίντερμπουργκ.

Μετά την υπογραφή της πράξης, ο Κάιτελ σηκώθηκε από το τραπέζι, φόρεσε το δεξί γάντι του και προσπάθησε πάλι να επιδείξει το στρατιωτικό του παράστημα, αλλά δεν τα κατάφερε και γύρισε ήσυχα πίσω στο τραπέζι του.

Στις 9 Μαΐου 1945 ώρα 0.43, η υπογραφή της πράξης για την άνευ όρων παράδοση της Γερμανίας είχε τελειώσει...» (Στρατάρχης Γ. Κ. Ζούκωφ: «Αναμνήσεις και Στοχασμοί», εκδόσεις «Σύγχρονη Εποχή», τόμος 2ος, σελ. 424- 425).

Η 9η Μαΐου κηρύχτηκε, τότε, από το προεδρείο του Ανώτατου Σοβιέτ της ΕΣΣΔ, ως η μέρα της Μεγάλης Αντιφασιστικής Νίκης των Λαών. Κι έτσι έμεινε στην ιστορία, αφού ήταν η μέρα της ολοκληρωτικής συντριβής της φασιστικής Γερμανίας και το τέλος του πολέμου, τουλάχιστον για τη γηραιά ήπειρο.  Τη μεγάλη αντιφασιστική Νίκη των Λαών, γιορτάζουμε!!!

Χρήστος Α. Τούμπουρος

Το χωριό που άδειασε, από 180 σε Ούτε 40 | Ο Ζαχαρίας θυμάται

Μια συγκινητική μαρτυρία για το χωριό που κάποτε έσφυζε από ζωή και σήμερα μετρά λιγοστούς κατοίκους.

Στο Πάμφιο Αιτωλοακαρνανίας συναντήσαμε τον 85χρονο Ζαχαρία, έναν άνθρωπο που έζησε το χωριό από τα χρόνια που ήταν γεμάτο κόσμο, μαγαζιά, καπνά, πανηγύρια και αγροτική ζωή.

Ο Ζαχαρίας θυμάται τα παιδικά του χρόνια, τη φτώχεια, τη δουλειά από μικρή ηλικία, τα χωράφια, τη λίμνη, τα ψάρια, τα καμένα σπίτια του χωριού, την αλληλοβοήθεια των ανθρώπων, τα παλιά πανηγύρια και τη ζωή που σιγά σιγά άλλαξε.

Από το τρίκυκλο και τις μεταφορές μέχρι τα 32 χρόνια στην τοπική αυτοδιοίκηση, η μαρτυρία του είναι ένα ακόμη πολύτιμο κομμάτι μνήμης από την ελληνική ύπαιθρο.

Παραγωγή: Greek Village Life

Τα θέματα της 9ης τακτικής και 10ης ειδικής συνεδρίασης του Δημ. Συμβουλίου Δήμου Ζηρού

 Π Ρ Ο Σ Κ Λ Η Σ Η

Π Ρ Ο Σ :  1. Αντιδημάρχους  και  Δημοτικούς  Συμβούλους  Δήμου  Ζηρού

2. Γιολδάση  Γεώργιο,  Δήμαρχο  Δήμου  Ζηρού  

3. Προέδρους  και  Συμβούλους  Δημοτικών  Κοινοτήτων 

 Σας  προσκαλούμε  να  συμμετέχετε  στην  9η  τακτική  συνεδρίαση  του  Δημοτικού  Συμβουλίου  Δήμου  Ζηρού,  που  θα  διεξαχθεί  στην  αίθουσα  συνεδριάσεων  του  Δημοτικού  Καταστήματος  Φιλιππιάδας  την  Δευτέρα  11  Μαΐου  2026,  με  ώρα  έναρξης  19:00΄,  με  φυσική  παρουσία  και  με  τηλεδιάσκεψη,  σύμφωνα  με  τις  διατάξεις  του  άρθρου  67  του  Νόμου  3852/2010,  όπως  τροποποιήθηκε  και  ισχύει,  και  της  με  αριθμό                          98/8182/26-01-2024  εγκυκλίου  του  Υπουργείου  Εσωτερικών  (ΑΔΑ: 9ΝΚ846ΜΤΛ6-Π6Λ),  για  συζήτηση  και  λήψη  απόφασης  στα  παρακάτω  θέματα  της  ημερήσιας  διάταξης :      

1. Έγκριση  σχεδίου  1ης  υποχρεωτικής  αναμόρφωσης  του  προϋπολογισμού  του  Δήμου  Ζηρού  οικονομικού  έτους  2026.

2. Καθιέρωση  24ωρης  λειτουργίας  και  λειτουργίας  κατά  τα  Σάββατα,  Κυριακές  και  εξαιρέσιμες  ημέρες  της  Καθαριότητας  και  της  Πολιτικής  Προστασίας  για  το  έτος  2026.

3. Νομιμοποίηση  υπαλλήλων  υπεύθυνων  λογαριασμού  για  τα  χρηματοδοτούμενα  έργα  από  τα  προγράμματα  ΠΔΕ,  ΕΣΠΑ,  κλπ.  που  τηρούνται  στην   Τράπεζα  Ελλάδος. 

4. Έγκριση  θέσεων  Μαθητείας  στο  Μεταλυκειακό  Έτος – Τάξη  Μαθητείας  απόφοιτων  Επαγγελματικών  Λυκείων,  (σπουδαστών  του  ΕΠΑ.Λ.  Φιλιππιάδας  και  του  ΕΠΑ.Λ.  Πρέβεζας),  σχολικού  έτους  2026 – 2027,  που  επιθυμούν  να  κάνουν  την  πρακτική  τους  άσκηση  στο  Δήμο  Ζηρού.

5. Έγκριση  ονομασίας  δημοτικής  οδού  στην  πόλη  του  Θεσπρωτικού  Δημοτικής  Κοινότητας  Θεσπρωτικού  Δήμου  Ζηρού,  σε  συνέχεια  του  αριθ.  2/29-04-2026  πρακτικού  της  Γνωμοδοτικής  Επιτροπής  του  άρθρου  8  του  Νόμου  3463/2006.    

6. Έγκριση  κανονισμού  λειτουργίας  του  προγράμματος  «Βοήθεια  στο  Σπίτι»  του  Δήμου  Ζηρού.

7. Συγκρότηση  επιτροπής  παραλαβής  προμηθειών  για  τη  δομή  «Κοινωνικό  Παντοπωλείο  Δήμου  Ζηρού»,  για  το  έτος  2026.

8. Έγκριση  παραχώρησης,  κατά  χρήση,  αίθουσας  στο  πρώην  Γυμνάσιο  Γοργομύλου  Δημοτικής  Κοινότητας  Γοργομύλου  Δήμου  Ζηρού,  στην  Αδελφότητα  Απανταχού  Γοργομυλιωτών  «Ο  ΑΓΙΟΣ  ΓΕΩΡΓΙΟΣ»  για  τη  λειτουργία  και  τις  δραστηριότητες  του  συλλόγου.

9. Έγκριση  διάθεσης  δασικών  προϊόντων  έκτακτης  κάρπωσης  από  την  απόληψη  του  ιστάμενου  ξυλώδους  όγκου,  ενδεικτικού  ποσού  εκατόν  πενήντα  (150)  κ.μ.  καυσόξυλων  Πεύκης,  Κυπαρίσσου  και  Δρυός,  στη  θέση  «Άγιος  Αλέξανδρος»,  Δημοτικής  Κοινότητας  Ρωμιάς  του  Δήμου  Ζηρού.    

10. Χορήγηση  άδειας  στη  Νέα  Οδός,  Ανώνυμη  Εταιρεία  Παραχώρησης,  για  εκτέλεση  δειγματολογικών  γεωτρήσεων  σε  θέσεις  εκτός  ορίων  του  έργου  παραχώρησης  του  αυτοκινητόδρομου  «Ιόνια  Οδός»,  και  συγκεκριμένα  πίσω  και  άνω  από  το  χώρο  στάθμευσης,  περί  τη  Χ.Θ.  166+500  της  κατεύθυνσης  προς  Ιωάννινα,  για  την  αντιμετώπιση  κατολισθητικών  φαινομένων  και  ρηγματώσεων  στο  συγκεκριμένο  σημείο.   

11. Τροποποίηση – διόρθωση  της  αριθ.  69/2023  προηγούμενης  απόφασης  Δημοτικού  Συμβουλίου  με  θέμα : «Έγκριση  σύναψης  προγραμματικής  σύμβασης  μεταξύ  του  Δήμου  Ζηρού  και  της  Περιφερειακής  Ενότητας  Πρέβεζας – Περιφέρειας  Ηπείρου  για  την  εκτέλεση  του  έργου  με  τίτλο : «Ασφαλτοστρώσεις, βελτιώσεις, συντηρήσεις  οδικών  τμημάτων  σε  περιοχές  του  Δήμου  Ζηρού»,  συνολικού  προϋπολογισμού  202.550,00 €…».

12. Έγκριση  1ης  παράτασης  της  προθεσμίας  ολοκλήρωσης  της  σύμβασης  του  έργου  με  τίτλο : «Κατασκευή  γηπέδου  Κοινότητας  Κερασώνα».    

13. Εξέταση  αιτήματος  της  εταιρείας  «ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ  ΚΑΙ  ΒΑΣΙΛΙΚΗ  ΚΟΚΚΑΛΗ  Ο.Ε.»  για  χορήγηση  άδειας  εισόδου – εξόδου  (κυκλοφοριακή  σύνδεση)  ακινήτου  που  βρίσκεται  στην  θέση  «ΝΤΟΥΣΚΟ»  Δημοτικής  Κοινότητας  Γυμνοτόπου  Δήμου  Ζηρού.

Ο  Πρόεδρος

Γιολδάσης  Δημήτριος

Π  Ρ  Ο  Σ  Κ  Λ  Η  Σ  Η

Π Ρ Ο Σ :  1. Αντιδημάρχους  και  Δημοτικούς  Συμβούλους  Δήμου  Ζηρού

2. Γιολδάση  Γεώργιο,  Δήμαρχο  Δήμου  Ζηρού  

3. Προέδρους  και  Συμβούλους  Δημοτικών  Κοινοτήτων 

 Σας  προσκαλούμε  να  συμμετέχετε  στην  10η  ειδική  συνεδρίαση  του  Δημοτικού  Συμβουλίου  Δήμου  Ζηρού,  (ειδική  συνεδρίαση  λογοδοσίας  δημοτικής  αρχής,  διμήνου  Μαρτίου – Απριλίου  έτους  2026, – Άρθρο  67Α΄  του  Νόμου  3852/2010),  που  θα  διεξαχθεί  στην  αίθουσα  συνεδριάσεων  του  Δημοτικού  Καταστήματος  Φιλιππιάδας  την  Δευτέρα  11  Μαΐου  2026,  με  ώρα  έναρξης  21:00΄,  (μετά  τη  λήξη  της  τακτικής  συνεδρίασης),  με   φυσική  παρουσία  και  με  τηλεδιάσκεψη,  σύμφωνα  με  τις  διατάξεις  του  άρθρου  67  του  Νόμου  3852/2010,  όπως  τροποποιήθηκε  και  ισχύει,  και  της  με  αριθμό  98/8182/26-01-2024  εγκυκλίου  του  Υπουργείου  Εσωτερικών  (ΑΔΑ: 9ΝΚ846ΜΤΛ6-Π6Λ),  για  συζήτηση – ενημέρωση  στα  παρακάτω  θέματα  της  ημερήσιας  διάταξης :      

Α. Θέματα  που  κατατέθηκαν  εγγράφως  από  Αντιδημάρχους  και  Δημοτικούς  Συμβούλους.

1. Αναλυτική  διάθεση  ποσού  2.000.000,00 €  από  το  Υπουργείο  Εσωτερικών  (Έργα  αποκατάστασης  πλημμυρών  Νοεμβρίου  2025) – ποια  έργα  από  τα  υποβληθέντα  δεκαοχτώ  (18)  έχουν  ολοκληρωθεί – ποιοι  ανάδοχοι  τα  αναλάβανε  (προσκόμιση  σχετικών  παραστατικών  και  αποδείξεων) – σε  ποιο  σημείο  βρίσκεται  η  υλοποίηση  των  έργων  που  δεν  έχουν  ολοκληρωθεί  και  ποιες  οι  ακριβείς  περιοχές  εκτέλεσης  των  έργων – ποιο  το  χρονοδιάγραμμα  ολοκλήρωσης  υποβληθέντων  έργων – οικονομική  αποζημίωση  πληγέντων.  (Θέμα  που  κατατέθηκε  εγγράφως  από  τον  Δημοτικό  Σύμβουλο  κ.  Ζάψα  Δημήτριο).

2. Παρακαλώ  για  την  ενημέρωση  των  συμβάσεων  με  αντικείμενο : α) Εξοπλισμός  Πράσινου  Σημείου.  β) Προμήθεια  ηλεκτρικών  οχημάτων  και  λειτουργία  σταθμών  φόρτισης.  (Θέμα  που  κατατέθηκε  εγγράφως  από  τον  Δημοτικό  Σύμβουλο  κ.  Παπαβασιλείου  Βασίλειο).

3. Απαντήσεις – διευκρινήσεις  σχετικά  με  τις  τελευταίες  εξελίξεις  ως  προς  τη  σωστή  και  εύρυθμη  λειτουργία  του  ΚΔΑΠ ΑμεΑ  «Η  Παιδόπολη»  του  Δήμου  Ζηρού».  (Θέμα  που  κατατέθηκε  εγγράφως  από  τον  Δημοτικό  Σύμβουλο  κ.  Ευαγγέλου  Χρήστο).

Β.  Θέματα  που  κατατέθηκαν  εγγράφως  από  τους  Προέδρους  Δημοτικών  Κοινοτήτων :

------------------

 Ο  Πρόεδρος

Γιολδάσης  Δημήτριος