Δευτέρα 16 Νοεμβρίου 2026

«Βόμβα» για τον ΟΠΕΚΕΠΕ: Εικονικές αγορές και σφαγές ζώων και ένας κτηνίατρος σε 420 από τις 500 σφαγές!

Σε σοβαρότατες καταγγελίες για την υπόθεση των παράνομων επιδοτήσεων του ΟΠΕΚΕΠΕ στη Θεσσαλία προχώρησε ο πρώην υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και στέλεχος της ΕΛ.Α.Σ. κ. Βασίλης Κόκκαλης, μιλώντας την Παρασκευή στην εκπομπή «Καθαρές Κουβέντες» του OPEN. Ο κ. Κόκκαλης αποκάλυψε ότι καταγγελίες για εικονικές αγοραπωλησίες και σφαγές ζώων στα Τρίκαλα είχαν φτάσει στις αρμόδιες αρχές ήδη από το 2021, χωρίς ωστόσο να υπάρξει ουσιαστική συνέχεια, παρά το γεγονός ότι, όπως υποστήριξε, υπηρεσιακό πόρισμα της Περιφέρειας Θεσσαλίας είχε διαπιστώσει ότι μέρος των καταγγελιών ήταν βάσιμο.

Σύμφωνα με όσα ανέφερε, η υπόθεση αφορά περίπου 40 κτηνοτρόφους και εκτιμώμενη οικονομική ζημιά που ξεπερνά τα 3 εκατομμύρια ευρώ, ενώ ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε η αναφορά του σε συγκεκριμένο σφαγείο και σε έναν κτηνίατρο της αρμόδιας υπηρεσίας, ο οποίος, κατά τον ίδιο, εμφανιζόταν παρών σε 420 από τις 500 καταγεγραμμένες σφαγές.

Καταγγελίες από το 2019 που κατέληξαν στο αρχείο

Ο κ. Κόκκαλης υποστήριξε ότι η υπόθεση ήταν γνωστή στις αρχές αρκετά χρόνια πριν από την πρόσφατη παρέμβαση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. Όπως εξήγησε, το 2021 κτηνοτρόφος από τα Τρίκαλα είχε υποβάλει καταγγελία προς υπουργούς, υφυπουργούς, την ΑΑΔΕ και ελεγκτικές υπηρεσίες, περιγράφοντας έναν μηχανισμό εικονικών μετακινήσεων ζωικού κεφαλαίου. «Κάποιοι κτηνοτρόφοι, 40 σχεδόν στον αριθμό, και μάλιστα κάποιοι είναι και γνωστοί, απασχόλησαν και τη δημοσιότητα στην εξεταστική επιτροπή, αγόραζαν εικονικά ζώα και εν συνεχεία, σε δύο έως και τρεις μήνες, τα έσφαζαν εικονικά», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Κατά τον πρώην υφυπουργό, αντίστοιχα στοιχεία υπήρχαν ήδη από το 2019, ενώ το 2020 ο πρώην πρόεδρος του ΟΠΕΚΕΠΕ, Γρηγόρης Βάρρας, είχε προχωρήσει σε μηνυτήρια αναφορά. Όπως κατήγγειλε, τόσο εκείνη η αναφορά όσο και η μεταγενέστερη καταγγελία μπήκαν στο αρχείο. Ακόμη σοβαρότερη χαρακτήρισε την εξέλιξη της προκαταρκτικής εξέτασης που είχε διαταχθεί από την Εισαγγελία Πρωτοδικών Τρικάλων. Σύμφωνα με τον ίδιο, η Περιφέρεια Θεσσαλίας είχε συντάξει πόρισμα στο οποίο αναγνωριζόταν ότι η καταγγελία ήταν εν μέρει βάσιμη, καθώς είχαν εντοπιστεί στοιχεία σχετικά με εικονικές σφαγές. «Αυτό είναι το τραγικό. Δυστυχώς μπήκε στο αρχείο. Ενώ διατάχθηκε προκαταρκτική εξέταση από την Εισαγγελία Πρωτοδικών Τρικάλων, η Περιφέρεια Θεσσαλίας, η οποία έχει τεράστιες ευθύνες τότε, διαπίστωσε κάποια πράγματα στο πόρισμα. Και; Έγινε κάτι; Όχι», τόνισε.

Ο μηχανισμός των τριπλών ενισχύσεων και ο ρόλος των κτηνιατρικών ελέγχων

Ο Λαρισαίος πολιτικός περιέγραψε έναν μηχανισμό μέσω του οποίου, σύμφωνα με τις καταγγελίες του, οι εμπλεκόμενοι φέρονται να εξασφάλιζαν οικονομικά οφέλη από τρεις διαφορετικές διαδικασίες. Αρχικά, με την εικονική απόκτηση ζώων εξασφάλιζαν δικαιώματα ενίσχυσης με βάση τον αριθμό του δηλωμένου ζωικού κεφαλαίου. Στη συνέχεια εισέπρατταν συνδεδεμένες ενισχύσεις που σχετίζονταν με την παραγωγή κρέατος, ενώ στο τελευταίο στάδιο φέρονται να λάμβαναν αποζημιώσεις για σφαγές που, κατά την καταγγελία, δεν είχαν πραγματοποιηθεί στην πραγματικότητα.

Στάθηκε ιδιαίτερα στον ρόλο των κτηνιατρικών υπηρεσιών, επισημαίνοντας ότι οι αγοραπωλησίες ζώων πρέπει να δηλώνονται και να ελέγχονται από τις αρμόδιες αρχές, ενώ προβλέπονται αντίστοιχοι έλεγχοι και κατά τη διαδικασία σφαγής. «Και οι σφαγές, οι περισσότερες, ω του θαύματος, σε ένα συγκεκριμένο σφαγείο. Και στις περισσότερες σφαγές παρών ένας συγκεκριμένος κτηνίατρος», ανέφερε, προσθέτοντας ότι από τις 500 σφαγές στις 420 εμφανιζόταν ο ίδιος κτηνίατρος της αρμόδιας υπηρεσίας. Η συγκεκριμένη αναφορά προκάλεσε ερωτήματα στο τηλεοπτικό πάνελ σχετικά με τη συχνότητα παρουσίας του ίδιου υπηρεσιακού παράγοντα και τη δυνατότητα διενέργειας τόσο μεγάλου αριθμού ελέγχων.

Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία έφτασε στα Τρίκαλα χρόνια μετά τις πρώτες καταγγελίες

Ο κ. Κόκκαλης συνέδεσε τις καταγγελίες του με την πρόσφατη έρευνα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας στη Θεσσαλία, επισημαίνοντας ότι χρειάστηκε η παρέμβαση των ευρωπαϊκών αρχών για να επανέλθει στο προσκήνιο μια υπόθεση που, όπως είπε, ήταν γνωστή στις ελληνικές υπηρεσίες. Πράγματι, στις 5 Νοεμβρίου πραγματοποιήθηκε έλεγχος της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας στην Κτηνιατρική Υπηρεσία Τρικάλων, ενώ οι έρευνες επεκτάθηκαν και στα γραφεία του πρώην ΟΠΕΚΕΠΕ στη Λάρισα, με τη συλλογή φακέλων που αφορούν κτηνοτροφικές ενισχύσεις προηγούμενων ετών. «Επαναλαμβάνω, το τραγικό είναι ότι ενώ επιλήφθησαν οι δημόσιες υπηρεσίες, εντούτοις δεν έγινε τίποτα», υπογράμμισε, εκφράζοντας την άποψη ότι η έρευνα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας αποκαλύπτει σταδιακά τις πραγματικές διαστάσεις της υπόθεσης.

Σημειώνεται ότι οι αναφορές σε εικονικές συναλλαγές και στο ύψος της οικονομικής ζημιάς αποτελούν καταγγελίες που βρίσκονται υπό διερεύνηση, καθώς δεν έχει δημοσιοποιηθεί επίσημο πόρισμα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας για τη συγκεκριμένη έρευνα.

«Τα χρήματα αυτά τα στερείται ο πραγματικός κτηνοτρόφος»

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε ο πρώην υφυπουργός στις οικονομικές συνέπειες που έχουν οι παράνομες ενισχύσεις για τους πραγματικούς παραγωγούς, σε μια περίοδο κατά την οποία αγρότες και κτηνοτρόφοι αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα ρευστότητας. «Η ζημιά ποια είναι; Πάνω από 3 εκατομμύρια ευρώ. Τα χρήματα αυτά ποιος τα στερείται; Τα στερείται ο πραγματικός κτηνοτρόφος σήμερα, που περιμένει για την ευλογιά, για τις αποθηκευμένες ζωοτροφές, την αποζημίωσή του. Τα στερείται ο πραγματικός αγρότης, ο οποίος ταλαιπωρείται είτε με το Κτηματολόγιο είτε με τη δήλωση ΟΣΔΕ», δήλωσε.

Παράλληλα, αναφέρθηκε στις δυσκολίες που προκαλεί στους παραγωγούς η διαδικασία διασταύρωσης των αγροτεμαχίων με τα στοιχεία του Κτηματολογίου, υποστηρίζοντας ότι χιλιάδες πραγματικοί καλλιεργητές κινδυνεύουν να μείνουν απλήρωτοι εξαιτίας διαφορών ανάμεσα στους τίτλους ιδιοκτησίας και τις κτηματολογικές εγγραφές. Έφερε μάλιστα ως παράδειγμα αγρότη που διαθέτει συμβόλαιο για 40 στρέμματα, αλλά το Κτηματολόγιο αναγνωρίζει 32, με αποτέλεσμα να δημιουργείται πρόβλημα στην καταβολή της ενίσχυσης.

Όπως επισήμανε, η ευρωπαϊκή νομοθεσία συνδέει την επιλεξιμότητα της έκτασης με το εάν βρίσκεται στη διάθεση του παραγωγού και όχι αποκλειστικά με το ιδιοκτησιακό της καθεστώς.

«Αν δεν υπήρχε η Ευρωπαία εισαγγελέας, το σκάνδαλο θα είχε θαφτεί κάτω από το χαλί του Μαξίμου»

Στην πολιτική διάσταση της υπόθεσης, ο Βασίλης Κόκκαλης εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση στην κυβέρνηση, καταλογίζοντάς της ευθύνη για τη διαχείριση του σκανδάλου και την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στον μηχανισμό των αγροτικών πληρωμών. «Εάν δεν υπήρχε η Ευρωπαία εισαγγελέας, το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ θα είχε θαφτεί κάτω από το χαλί του Μαξίμου. Δυστυχώς για την κυβέρνηση και ευτυχώς για τη Δικαιοσύνη, το χαλί αυτό δεν έφτανε ως τις Βρυξέλλες. Τελεία και παύλα», δήλωσε χαρακτηριστικά.

Ο πρώην υφυπουργός παρουσίασε επίσης συγκριτικά στοιχεία για τις πληρωμές των παραγωγών, υποστηρίζοντας ότι μέχρι τη στιγμή της συζήτησης είχαν καταβληθεί μόλις 13,55 εκατομμύρια ευρώ σε 23.000 παραγωγούς, έναντι 302 εκατομμυρίων ευρώ σε 494.000 παραγωγούς την αντίστοιχη περσινή περίοδο. Σύμφωνα με τα στοιχεία που επικαλέστηκε, είχαν πραγματοποιηθεί 350.000 δηλώσεις ΟΣΔΕ, όταν την αντίστοιχη περίοδο του προηγούμενου έτους είχαν φτάσει τις 600.000. Επέκρινε επίσης την απουσία, όπως υποστήριξε, συγκεκριμένου κυβερνητικού σχεδιασμού για την ανασύσταση του ζωικού κεφαλαίου των κτηνοτρόφων που έχουν πληγεί από τις ζωονόσους. «Αυτό που τραβάει σήμερα ο αγρότης με τις δηλώσεις ΟΣΔΕ δεν έχει ξαναγίνει ποτέ στα χρονικά», ανέφερε, κατηγορώντας την κυβέρνηση ότι έχει οδηγήσει τον πρωτογενή τομέα σε εξαιρετικά δύσκολη κατάσταση. «Η κυβέρνηση αυτή διέλυσε τον πρωτογενή τομέα και τον ΟΠΕΚΕΠΕ από οργανισμό πληρωμών τον έκανε έναν οργανισμό αναξιοπιστίας και σκανδάλου», κατέληξε στην παρέμβασή του.


https://www.agro24.gr/

Τα τραγούδια που συνδέθηκαν με το Πολυτεχνείο


17 Νοεμβρίου. Τα χείλη όλων μας θα σιγοψιθυρίσουν γι' άλλη μια φορά πολυαγαπημένα τραγούδια που μας συγκίνησαν άπειρες φορές .

Το Γελαστό Παιδί, Το Ακορντεόν, Ο Δρόμος, Το Προσκύνημα είναι μερικά μόνο από αυτά που έχουν « βαπτισθεί» ως τραγούδια του Πολυτεχνείου.

Πόσα όμως γράφτηκαν όντως για την ημέρα αυτή; Ας ανατρέξουμε στην ιστορία τους.

Ακορντεόν
Στίχοι: Γιάννης Νεγρεπόντης.
Μουσική: Μάνος Λοΐζος.
Πρώτη εκτέλεση: Μάνος Λοΐζος, «ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ», 1974.

Γράφτηκε για τη γερμανική κατοχή. Ο αρχικός στίχος  μιλούσε για «γερμανικά καμιόνια» που έγιναν «φασιστικά» σε μια εποχή ευαισθητοποίησης κατά της χούντας. Όπως μαρτυρεί ο Λευτέρης Παπαδόπουλος « . Το τραγούδι  πρωτακούστηκε στην ταινία του Λάμπρου Λιαρόπουλου «Γράμμα απ' το Σαρλερουά» κι  έκανε μεγάλη εντύπωση.
Το ερμήνευε πολύ συχνά στις προδικτατορικές μπουάτ της Πλάκας ο Γιώργος Ζωγράφος και άλλοι νέοι τραγουδιστές της εποχής. Το παρουσίαζε και ο ίδιος ο Λοΐζος στις συναυλίες του Μίκη, στις οποίες συμμετείχε μαζί με τον Λεοντή. Το τραγούδι αυτό γράφτηκε γύρω στο 1965 αλλά η λογοκρισία δεν επέτρεψε να ηχογραφηθεί παρά μόνο μετά τη  μεταπολίτευση.

  Δείτε το video

Το προσκύνημα
Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος
Στίχοι: Ι. Καμπανέλλης
Ερμηνεία: Νίκος Δημητράτος, Τζένη Καρέζη

από το θεατρικό έργο Το Μεγάλο μας τσίρκο
«Το Μεγάλο μας τσίρκο» ανέβηκε για πρώτη φορά τον Ιούνιο του 1973 στο θέατρο «Αθήναιον». Ο Σταύρος Ξαρχάκος έγραψε τη μουσική και ο Ευγένιος Σπαθάρης επιμελήθηκε τα σκηνικά. Πρωταγωνιστές ήταν τότε η Τζένη Καρέζη, ο Κώστας Καζάκος, ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος, ο Χρήστος Καλαβρούζος και ο Τίμος Περλέγκας. Ερμηνευτής των τραγουδιών ο Νίκος Ξυλούρης.
Το έργο περιγράφει με δραματικό τρόπο όλες τις σημαντικές στιγμές της ελληνικής ιστορίας, από την Τουρκοκρατία και την επανάσταση του 1821, ως τον πόλεμο του 1940. Στην πρώτη παρουσίασή του, οι παραστάσεις διακόπηκαν βίαια από τη Χούντα τον Οκτώβριο του '73, λίγο πριν τα γεγονότα του Πολυτεχνείου.
Ανέβηκε και πάλι το καλοκαίρι του 1974, με την προσθήκη του τραγουδιού «Το προσκύνημα» στο φινάλε, που αφιερώθηκε στους νεκρούς της νύχτας του Πολυτεχνείου. Την παράσταση τότε παρακολούθησαν συνολικά σε Αθήνα και επαρχία περισσότεροι από 400.000 θεατές.

Δείτε το video

 O Δρόμος
 Στίχοι:  Κωστούλα Μητροπούλου
Μουσική:  Μάνος Λοΐζος
Πρώτη Εκτέλεση:Σούλα Μπιρμπίλη

Αφηγείται η Κωστούλα Μητροπούλου «.. Ο Μάνος Λοΐζος λοιπόν, έφηβος το 1963, έφηβος σ' όλη του τη ζωή και γι' αυτό γνήσιος, μου είχε πει άξαφνα και απλά σαν να 'λεγε: πάμε για καφέ; μια φράση που ήταν ο "πρόλογος" για το Δρόμο και το Στρατιώτη, τα δυο μοναδικά μας τραγούδια: Εκείνο το διήγημα, πως το λες; Ναι, αυτό, με την απομυθοποίηση ηρώων και συμβόλων, μ' άρεσε πολύ, το κάνουμε τραγούδι .Το άλλο βράδυ, σ' ένα στέκι που μαζεύονταν καλλιτέχνες στο Κολωνάκι, ο Μάνος δοκίμαζε την απομυθοποίηση μιας ολόκληρης εποχής στην κιθάρα του. Το τραγούδι γράφτηκε εκείνο το ίδιο βράδυ και ήταν Ο Δρόμος. Σίγουρα ξέραμε και δεν ξέραμε τι ακριβώς είχαμε φτιάξει. Μπορεί και να πιστεύαμε πως ήταν ένα τραγούδι δικό μας μόνο, ένα τραγούδι για την αδικημένη, σαστισμένη γενιά μας, που δεν ήξερε τι ήταν ο πόλεμος και που την περίμενε στο δρόμο μια δικτατορία.»
Πολύ κοντά, χρονικά, γράφτηκε και ένα άλλο τραγούδι "Ο Στρατιώτης", ένα αναπάντεχο "κατηγορώ" για τη "ζωή" στο στρατό. Το τραγούδι αυτό, δεν πήρε άδεια από τη λογοκρισία και δε βγήκε σε δίσκο μαζί με το Δρόμο, στα '64 - '65. Ακούστηκαν και τα δύο, μαζί με άλλα της ίδιας δημιουργικής εποχής του Μάνου, στη συναυλία του Πειραιά. Σε λίγο ήρθε η δικτατορία.

Δείτε το video

Το Γελαστό παιδί
Στίχοι:Brendan Behan & Βασίλης Ρώτας
Μουσική:Μίκης Θεοδωράκης από το  θεατρικό έργο» 'Ένας Όμηρος»

Το Γελαστό Παιδί δεν είναι άλλος από τον Μάικλ Κόλλινς, Ιρλανδό επαναστάτη που ηγήθηκε του αγώνα των Ιρλανδών για την ανεξαρτησία τους από τους Άγγλους. Τελικά σκοτώθηκε από τους ίδιους τους συμπατριώτες του σε εμφύλια διαμάχη.(Η ζωή και το έργο του γυρίστηκαν σε ταινία από το Νηλ Τζόρνταν.)

Το τραγούδι πρωτακούστηκε στη χώρα μας, το 1962 στο θεατρικό «Ένας Όμηρος»του Brendan Behan, o oποίος έγραψε το «Γελαστό παιδί» προς τιμήν του Μάικλ Κόλλινς.  Η σκηνοθεσία ήταν του Λεωνίδα  Τριβιζά.
«To γελαστό παιδί» έγινε άτυπα στη δεκαετία του ΄60 ο ύμνος της ΕΔΑ και των Λαμπράκηδων, ενώ στη Μεταπολίτευση λατρεύτηκε ως το τραγούδι που θυμίζει όλα εκείνα τα γελαστά παιδιά που έδωσαν τη ζωή τους για τα ιδανικά της δημοκρατίας και της ελευθερίας.. «Το γελαστό παιδί» μπορεί να ήταν ο βουλευτής της ΕΔΑ και αγωνιστής της ειρήνης Γρηγόρης Λαμπράκης που έπεφτε νεκρός από χτύπημα παρακρατικών στη Θεσσαλονίκη του 1963. Μπορεί πάλι να ήταν ο νεαρός Στέφανος Βελδεμίρης που το 1961 έπεφτε νεκρός στη Θεσσαλονίκη από σφαίρες χωροφύλακα επειδή μοίραζε προκηρύξεις εναντίον των εκλογών «βίας και νοθείας» εκείνης της χρονιάς. Μπορεί πάλι να ήταν ο νεαρός στρατιώτης Διονύσης Κερπινιώτης, στέλεχος της ΕΔΑ, που επίσης δολοφονήθηκε στο Δεμίρι Αρκαδίας. Μπορεί να ήταν ο νεαρός οικοδόμος από τον Κολωνό Σωτήρης Πέτρουλας που έπεφτε νεκρός στα Ιουλιανά του 1965. « Ένας Όμηρος» με πολλούς αποδέκτες.

Δείτε το video

Η Ασήμω.... και ο Θύμιος.

Γράφει ο Γιώργος Γιαννάκης

Σκύλα παλιοβρώμα εκεί στο κατώι θα σε κλείσω να σαπίσεις μέχρι να βγάλεις το μπασταρδέλι απο την κοιλιά σου και όταν το κάνεις κοίτα σε ποιόν λάκκο θα το πετάξεις, πάντως να σε αφήσω να σειριανάς να με κάνεις ρεζίλι στο χωριό ξέχνα το.

Έτσι απάνθρωπα απείλησε την αδερφή ο Φώτος, την αδερφή του την Ασημούλα. Ποιός ο Φώτος αυτός ο παλιανθρωπος ο αγροίκος που δεν μιλιέται με κανέναν στο χωριό. Αλλά τι περιμένεις από έναν άνθρωπο που κρέμασε το σκύλο του για τιμωρία επειδή έχυσε το κακάβι με το γάλα κυνηγώντας μια γάτα. Ένα σκέτο τέρας με την μορφή ανθρώπου. Θυμάμαι με την φουκαριάρα την χήρα τι βρισίδια της έριξε, βρήκε η φουκαριάρα το μπελά της γιατί μπήκε η γίδα στο χωράφι του. Ένα μπακούρι που ήταν αραβωνιασμένος, που γρήγορα τον πήρε χαμπάρι η κοπέλα αλλά πως να ξεμπερδέψει που την απειλούσε ότι θα την σκότωνε. Τελικά η κοπέλα πήγε στο χωριό της και γλύτωσε απο αυτόν τον τύραννο.

Η Αδερφή του η Ασημούλα ένα κομμάτι μάλαμα νοικοκυρά καλοσυνάτη όμορφη. Το κακό που έκανε είναι που αγαπήθηκε με τον Θύμιο, ένα λεβεντόπαιδο το καλύτερο στο χωριό και απο τον ερωτά τους ήρθε και ο καρπός τους. Όλοι στο χωριό είχαν να λένε για το πόσο ταιριαστό ζευγάρι ήταν. Βλέπεις ήταν και άλλες εποχές το παλικάρι έπρεπε να παντρέψει τις δυό αδερφές του και πως θα γινόταν αυτό? 

Να πάει στη Γερμανια και την Ασημούλα με την πρώτη ευκαιρία να της κάνει πρόσκληση και να πάει και αυτή εκεί να παντρευτούνε αν δεν μπορούσαν να έρθουν στο χωριό. Πάντως ποτέ του δεν ήξερε ότι η Ασήμω ήταν έγκυος. Έτσι και έγινε, ο Θύμιος μετά από λίγες μέρες βρέθηκε στο Μόναχο. Έπιασε δουλειά σε ένα εργοστάσιο και όλα πήγαιναν μια χαρά τα γράμματα που έστελνε στην Ασήμω τα έπαιρνε η Φρόσω η κόρη του ταχυδρόμου και τα έδινε κρυφά στην Ασημούλα. Ο καιρός πέρναγε η κοιλιά μεγάλωνε η Ασημούλα αρχίζει και ανησυχεί που δεν λαμβάνει γράμμα από τον Θύμιο, που να το ήξερε η καψερή οτι ο καλός της έπαθε ένα εργατικό ατύχημα και δεν μπορεί να της γράψει. Έχει φτάσει στο απροχώρητο, η απελπισία είναι μεγάλη, περνούν τρελές σκέψεις από το μυαλό της. 

Όλα τα κακά από πάνω μου περνάνε, έχασα τους δυο γονείς μου έχω και έναν αδερφό σατράπη, απο τον Θύμιο δεν έχω καμιά αντιλογιά και έχω και τούτο στην κοιλιά. Κάποια μέρα ο αδερφός της έχει κάποια ανάγκη να πάει στην πόλη, φωνάζει λοιπόν τη Φρόσω της δίνει τα κλειδιά από το κατώι για να της πάει φαί. Και έτσι γίνεται πηγαίνει η Φρόσω τα λένε κάνουν κουβέντα της δίνει θάρρος την παρηγορεί ,η Ασήμω έχει τραβήξει το δρόμο της το έχει πάρει απόφαση, δεν καταλαβαΙνει απο αυτά που της λέει η Φρόσω. Μόνο μη βρεις και συ το μπελά απο τον αδερφό μου θα του πεις οτι τα πήρα και τα έκρυψα τα κλειδιά. Ασήμω μου να στα δώσω τα κλειδιά αλλά πρόσεξε μην κάνεις καμιά αποκοτιά. 

Φευγει η Φρόσω, η Ασήμω βρίσκει μια τριχιά στο κατώι την παίρνει παραμάσκαλα και ανεβαίνει πάνω σε μια ραχούλα εκεί που είναι ένα δέντρο ρίχνει την τριχιά και κρεμιέται. Έτσι και ο Φώτος δεν θα φοβάται την ντροπή και ο καημένος ο Θύμιος που θα αναπολεί την Ασήμω του και τις ωραίες στιγμές που πέρασε μαζί της πάνω σε ένα αναπηρικό καροτσάκι.



Γιώργος Γιαννάκης

Απόδημος Κραψίτης

Κυριακή 15 Νοεμβρίου 2026

Ζει Μόνος στα Βουνά με τα Ζώα του | Εδώ Θέλω να Πεθάνω

Στο Μαλατέικο Αιτωλοακαρνανίας συναντήσαμε τον Δημήτρη, έναν συνταξιούχο που επέστρεψε στον τόπο του και επέλεξε να ζει σαν ερημίτης μακριά από τη φασαρία της πόλης, ανάμεσα στα ζώα του και τη φύση.

Φροντίζει καθημερινά τα γουρούνια, τα πρόβατα, τα άλογα και τον κήπο του, απολαμβάνοντας την ησυχία και την ελευθερία που του προσφέρει αυτή η ζωή.

Μας μιλά για τα δύσκολα παιδικά του χρόνια, τη σκληρή δουλειά στην Αθήνα, τις αναμνήσεις από το χωριό και τις περιουσίες που χάθηκαν κάτω από τα νερά της τεχνητής λίμνης Καστρακίου.
Ένας άνθρωπος που έμαθε να ζει με τα λίγα, αγαπά τον τόπο του και μας θυμίζει πως η πραγματική ευτυχία μπορεί να βρίσκεται στα πιο απλά πράγματα.

Παραγωγή: GreekVillageLife

Γνωρίστε την πρώτη φάρμα με ομοφυλόφιλα πρόβατα και γκέι βοσκό

Η νέα γερμανική μάρκα ρούχων χρησιμοποιεί μαλλί από γκέι πρόβατα.

Το μαλλί προέρχεται από τον ομοφυλόφιλο βοσκό Michael Stücke, ο οποίος διατηρεί τα ζώα του στο γερμανικό κρατίδιο της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας.

Σύμφωνα με την καμπάνια, τα ομοφυλόφιλα πρόβατα συχνά θεωρούνται «κατώτερα» από την κτηνοτροφία επειδή δεν παράγουν απογόνους.

Η φάρμα Rainbow Wool δίνει σε αυτά τα πρόβατα την ελευθερία να εκφράσουν την ομοφυλοφιλική τους ταυτότητα.

Η τρίχα τους χρησιμοποιείται για την κατασκευή μαλλί. Επί του παρόντος, η εταιρεία παράγει καπέλα και κορδόνια με αυτό το μαλλί, αλλά υπάρχουν σχέδια για τη δημιουργία μιας μεγάλης γκάμας ειδών ένδυσης.

Για την καμπάνια, η εταιρεία κατάφερε να εξασφαλίσει τον Bill Kaulitz από το συγκρότημα Tokio Hotel ως πρεσβευτή της μάρκας.

Τα έσοδα από τις πωλήσεις διατίθενται για την υποστήριξη της γερμανικής LGBT+ οργάνωσης LSVD+, η οποία εργάζεται για τη βελτίωση της θέσης των ομοφυλόφιλων, αμφιφυλόφιλων και τρανς ατόμων σε χώρες όπου δεν είναι ελεύθερα. Η εταιρεία δηλώνει: «Θέλουμε να επιστήσουμε την προσοχή στις παγκόσμιες διακρίσεις κατά της queer κοινότητας. Το να είσαι ομοφυλόφιλος εξακολουθεί να είναι παράνομο και πολύ επικίνδυνο σε 62 χώρες. Σε 12 από αυτές τις χώρες, μπορείς να καταδικαστείς σε θάνατο μόνο και μόνο επειδή είσαι ομοφυλόφιλος – όπως τα γκέι κριάρια μας».

Πηγή: out.tv

https://agronewsbomb.gr/

Η γκλίτσα η ευλογημένη!!!!!!

Γράφει ο Γιώργος Γιαννάκης

Η γκλίτσα το εργαλείο του τσοπάνη, τσοπάνος χωρίς γκλίτσα δεν γίνεται. Τη γνωρίζουμε σε σιδερένιες και ξύλινες. Οι σιδερένιες είναι καθημερινές για το κοπάδι, να  πιάνουν κανά  μπιστόβληκο [λαίμαργο] πρόβατο η κατσίκα, να κυνηγήσουν κανένα ζουλάπι και βέβαια ακόμη και να βοηθάει στο φόρτωμα στην πλάτη για να κρεμάσεις   τον τρουβά η τον τενεκέ με το γάλα.  Το μέγεθος περίπου είναι μέχρι τα μασχάλη΄ του βοσκού για να μην του βγάλει κάνα μάτι αφού την έχει  για στήριγμα άμα τυχόν και πέσει εκεί στις ρούγιες και στα  ρουμάνια που περπατάει καθώς να λαβέν   κάνα σκάμιο και απίδι. 


Στα βλαχοχώρια και ιδιαίτερα στο Συρράκο την χρησιμοποιούσαν σαν μονάδα [μέτρησης πενήντα κλιτσιές λάε ].  Συνήθως το ξύλο είναι από  πουρναρόριζα,  από κρανιά, από ρίκι και πουρνάρι  και   όταν κάποιον βλέπεις  έναν   ενοχλητικό του χουάζ φεύγα διάολε   από εδώ μην  ξύνεσαι στην κλίτσα του τσοπάνη. Με την κλίτσα έχουν μεγαλώσει γενιές και γενιές, ο   μάρπα  Θύμιος το  είχε καμάρι [γλέπετε αυτήν εδώ   την αγκίτσα αυτή μεγάλωσε και σπουδαξε τέσσερα παιδιά   έλεγε με καμάρι].   Μια παροιμία λέει όταν κάποιος πάει γυρεύοντας, "μάλλον από  την γκλίτσα  θα  το βρεί". Πολλές φορές στα πανηγύρια είχαν τον πρώτο λόγο στους καυγάδες. Εκεί είχαμε της ξύλινες αγκαλίτσες σκαλισμένες με μεράκι, της φτιάχνανε συνήθως φυλακισμένοι  και  ντόπιοι μερακλήδες πελεκάνοι ενώ τις σιδερένιες τις εύρηκες εκεί στο Κουρμανιό. 


 Ο  Λιώνας την   γυναίκα του την Αφρου την έκανε νταούλι με την γκλίτσα, μετά την πήρε και χορεύανε στο πανηγύρι, η    πεθερά μου  που δεν άφηνε τίποτα να πέσει κάτω του λέει: "άη κακιά χελώνα βνήσια που  θέλς στο κεφάλ κερατά, και σύ μωρή  χαζή Άφρου κάθεσαι και τον προσκυνάς τι τσ ζήλεψες μωρή χαμέν   τον γλέπς σαν ασβός είναι, πενήντα χρόνια να είχα να πάω με άντρα με  αυτόν τον χαμένου δεν θα πήγαινα," να μ'πεις  και  εμένα   τον προξενητή που   είχες γιατί   έχω και γω τσούπρες στο σόι μου. Πολλές φορές την κάναμε και σκλέτζα [ ξυλίκι] και παίζαμε,  αφού δεν στραβοθήκαμαν χαλασιά μας, πάντως για μας ήταν καλό παιχνίδι αφού δεν είχαμε τάμπλετ.


Μιά κρανίσια γκλίτσα στα μέτρα μου πιτσιρίκος είχα εκεί   στα βοσκοτόπια της Μαυρής στη Ρωμιά της Φιλιππιάδας,  παιδιά  τσοπάνου μαζί με τα αδέρφια  μου κάνοντας τα πισέγκια   [βοηθητικοί  υπηρέτες ]  προσπαθούσαμε  να ζήσουμε    βαρώντας   στούγγα στα γαλάρια του τσέλιγκα που ήταν αρκετά ξηνταβελώνης δύσκολα έσφαζε δεκάρα.   Τελειώνοντας το άρμεγμα ρουφάγαμε λίγο αφρό με το σπερδούκλι όπως ρουφάς τη λεμονάδα με το καλαμάκι  και ας είχε και καμιά κοπριά μέσα  στο γάλα   στην καρδάρα. Πάντως το  πλιγούρι ήταν σε ημερησία    διάταξη  στο συσσίτιο στο  σχολείο, το βαρέθηκα τόσο που άμα βλέπω φαί με σπυράκια παίρνω δρόμο. Ευτυχώς το πρωί πιάναμε καμιά μπεκάτσα παγωμένη [Η μπεκάτσα ψάχνοντας για σκουλήκια μέσα στην γη το πρωί   την πιάνεις παγωμένη με την μύτη μέσα στην γη ].  Το κρέας  το δοκιμάζαμε όταν ήταν έτοιμο   κάνα ζωντανό να φύγει,   οι τσοπαναραίοι   λέγανε άμα  το  προλάβεις ζωντανό και  το κόψεις φεύγει το αίμα μαζί με την αρρώστια. Το   σχολείο ήταν καμιά ώρα  δρόμο από την καλύβα που μέναμε, μη ξέροντας τι θα πει φωτιά γιατί φοβούμασταν   να μην την  πάρουμε    σβάρα και καούμε  

                 Πέρνοντας την γκλυτσούλα μου
                  με    όλα  τα βιβλία  με ένα δυσάκ  στον ώμο
                  να μάθω λίγα γράμματα απο τον Οικονόμου
                  πατριωτάκι ήτανε από την Χρυσοβίτσα
                  μα  εγώ ποτέ δεν γεύτηκα τον πόνο από την βίτσα

Α  και να  μην    το ξεχάσω τις γκλίτσες που   πετάξαν τα Κραψιτόπουλα που πήγανε  σινεμά και βλέπαν τους καουμπόηδες  με κάτ παλιομούλαρα να έρχονται κατά  πάνω τους, βέβαια εδώ οι γκάγκαροι   γκλιτσαδόρους  και βλάχους μας  φωνάζανε  αλλά   με την εργατικότητα   και τιμιότητα τους δείξαμε το εστί βλάχος.  Εκεί γύρα στη δεκαετία του ογδόντα αφού πρόεδρος σε ένα μεγάλο  πολιτικό   κόμμα   ήταν βλάχος    οι οπαδοί φωνάζανε: Άβέρωφ Τοσίτσα βάρα με την γκλίτσα. Τώρα  μάλλον πατριώτες πρέπει να πάρουμε και εμείς   τις  γκλίστες και φορτωτήρες  [διχάλα που βοηθά στο φόρτωμα ]και να  βαράμε εκεί που φτάσαμαν




Γιώργος Γιαννάκης
Απόδημος Κραψίτης

Σάββατο 14 Νοεμβρίου 2026

33 φωτογραφίες ανθρώπων που έμειναν στα χωριά τους

Χωριό: Ένα φωτογραφικό αφιέρωμα στον παππού και στη γιαγιά που πάλεψαν στη σκληρά στη ζωή τους βιώνοντας πόνο, κατοχή και δυσκολίες μένοντας στο χωριό τους. Ένα συγκινητικό αφιέρωμα σε ανθρώπους που έμειναν στα χωριά τους. Σε ανθρώπους που δούλεψαν σκληρά για να εξασφαλίσουν ένα μέλλον καλύτερο για τα παιδιά τους. Πλέον, περιμένουν να έρθουν κάθε χρόνο τα Χριστούγεννα, το Πάσχα και το καλοκαίρι. Κάτι που θα σημάνει την άφιξη παιδιών και εγγονιών στο χωριό.

                                

Φωτογραφίες: Ζωή στο χωριό

https://fanpage.gr

Ο σώγαμπρος!!!!


Γράφει ο Χρήστος Α. Τούμπουρος

Ως σώγαμπρος ορίζεται ο σύζυγος της κόρης που ζει με τα πεθερικά. Ο όρος συνήθως χρησιμοποιείται μειωτικά. Αφορά δηλαδή κάποιον που θεωρείται πως εξαρτάται οικονομικά από τα πεθερικά του και πως δεν είναι ικανός να φτιάξει δικό του νοικοκυριό. «Τι, άμα ήταν άξιος θα μπαστακώνονταν μέσα στο σπίτ’;» Συνηθισμένος χαρακτηρισμός από την πεθερά που ανατρέπει όσα είπε ο θυμόσοφος λαός. «Για το γαμπρό γεννάει και ο κόκορας της πεθεράς αυγό.» Είπαμε για το γαμπρό και όχι για τον σώγαμπρο. 
Ο σώγαμπρος «ήταν για κλωτσιές» ή κι αν μπορούσε για βούρδουλα. «Κάλλιο στο παλούκ’ παρά σώγαμπρος». Ήταν βαριά η κουβέντα να πουν για κάποιον. «Αυτός, έκατσε μέσα, έγινε σώγαμπρος, τον παλούκωσαν αυτόν.» Όλοι με συμπονετικά λόγια μιλούσαν… «Αχ, τι κακοκάρδισμα θα έκανε η Βασίλου, η μάνα τ’ άμα τά έβλεπε αυτά… Ευτυχώς που έφ’γε και δεν τα βλέπ’ από εκεί πού ‘ναι, απ’ τα θυμαράκια.» 

Ο λαός είπε πως «άμα έχεις γαμπρό στο σπίτι έχεις γαϊδούρι στην αυλή». Αυτός ήταν ο σώγαμπρος. «Αλεπού γδαρμέν’!» 

Όσο και να φαίνεται σήμερα παράξενο και παράταιρο μέχρι τη δεκαετία 1970-1980 τα πράγματα κάπως έτσι ήταν για τον σώγαμπρο. Σήμερα δεν υπάρχουν σώγαμπροι ούτε κακές πεθερές. Δεν υπάρχει εκτεταμένη οικογένεια. Πυρηνική λοιπόν η οικογένεια και «ο καθένας στο χαγιάτι του.» Τώρα, αν αυτό είναι καλύτερο δεν χρειάζεται να το ρωτήσει κάποιος. Ασφαλώς και είναι. Αλλά να πούμε και τούτο. Άμα η πεθερά «έχει το διάολο μέσα της» δεν τους σώζει τίποτε. Είτε σώγαμπρος να είναι είτε ξεσώγαμπρος. Φωτιά στα μπατζάκια του.

Τότε δεν λειτουργούσαν έτσι. Ως σώγαμπρος, παλιά παλιά, πήγαινε ένας από πολυμελή οικογένεια σε νοικοκυριό «άσερκο» και ζευγαρώνονταν έτσι η -κυρίως- μοναχοκόρη, προς μεγάλη ευχαρίστηση των γονιών της. Το σπιτάκι το είχαν, τα χωραφάκια τα είχαν, γάιδαρο στην αυλή απόκτησαν, μια χαρά θα βολευτούν άπαντες. Έτσι από φτωχόπαιδο γινόταν νοικοκύρης, καθόσον «την τάβλα τη βρήκε στρωμένη», όπως νόμιζε και όπως μερικές φορές ήταν. Γιατί άμα η πεθερά ήταν στραβόξυλο και άρχιζε να «του μαζεύει τα στ’μόνια», άστα να πάνε. Ξετομαρισμένη αλεπού.

Υπήρχαν όμως και περιπτώσεις που οι σώγαμπροι μοσχοπερνούσαν. Αυτό δείχνει και η παρακάτω ιστορία. Ένας γαμπρός-σώγαμπρος είχε πάει στην πόλη. Θα ερχόταν αργά, πολύ αργά το βράδ’. Το ήξερε η πανούργα η πεθερά και κατά τα μεσάνυχτα σήκωσε την κόρη της, γιατί «αυτής πονούσε η μέση» να πάει στην καλύβα να ξεγεννήσει κάτι ζωντανά. Περίμενε η πεθερά ώσπου ήρθε ο γαμπρός, ο οποίος αμίλητος -πάντα έτσι είναι ο σώγαμπρος- πήγε κατευθείαν στο κρεβάτι για να γκλιορέψει. Εκεί «κοιμόταν» η πεθερά. Η ναζιάρα και καπάτσα πεθερά που τον κουτούπωσε και δεν τον άφησε να πάρει ανάσα. Ντροπής, ξεντροπής πράγματα αδιευκρίνιστο έμεινε ποιος/α κουτούπωσε τον άλλον/η. Δεν έφτανε αυτό, η πεθερά ήθελε και επανάληψη.(«Γλυκάθηκε η γριά στα σύκα έφαγε και τα σ’κόφ’λλα») Η επανάληψη διήρκησε αρκετά και η κόρη όταν επέστρεψε από την καλύβα «τους βρήκε με τα ποδάρια ανάσκελα.» Φωνές, κακό, μια στη μάνα, μια στον άντρα. «Καλά, μωρ’ μάνα, δεν είχες μιλιά να μιλήσεις;» Και η επική απάντηση της μάνας. «Τι, λες παιδάκι μ’. Στον σώγαμπρο θα μιλούσα; Σ’ αυτόν μόνο εντολές δίνουμε…» Αυτά άκουσε και ξεθάρρεψε ο σώγαμπρος και όταν ήρθε η σειρά του απάντησε: «Κι εσύ γαμπρέ που τα θωρείς τα κάλλη της κυράς σου/αν θες να δεις το μέλλον σου κοίτα την πεθερά σου».




Χρήστος Α. Τούμπουρος

Παρασκευή 13 Νοεμβρίου 2026

Τι σημαίνει και πώς βγήκε η λέξη λαμόγιο;


Μία λέξη που έχει μπει για τα καλά στην καθημερινότητά μας.

«Που είσαι ρε λαμόγιο;».

Ίσως να έχεις χαιρετήσει αρκετές φορές με αυτή τη φράση έναν φίλο τον οποίο έχεις καιρό να δεις -ή κάποιον που είναι συνέχεια στα «μέσα και στα έξω». Με μια λέξη που σίγουρα έχει αρνητική χροιά, όμως, ακολουθώντας τα βήματα του μαλάκα, κατάφερε -σε μικρότερο βαθμό- να μπει στην καθημερινότητά μας και με έναν λίγο διαφορετικό τρόπο.

Πώς χρησιμοποιείται η λέξη

Η λέξη χρησιμοποιείται εδώ και χρόνια για να περιγράψει τον διεφθαρμένο πολιτικό, τον απατεώνα και τον υπόγειο τύπο, που μετέρχεται ύπουλα, παράνομα ή ανήθικα μέσα για αποκτήσει χρήματα ή εξουσία.

Μία από τις πιο διαδεδομένες σύγχρονες ελληνικές λέξεις, που περιγράφει γλαφυρά κάποια εθνικά μας χαρακτηριστικά, του ιδιωτικού αλλά και του δημόσιου, κυρίως, βίου, όπως είναι η ανεντιμότητα και η διαφθορά, είναι και το λαμόγιο ή ο λαμόγιας.

Το Λεξικό Τεγόπουλου-Φυτράκη ορίζει τον λαμόγια ως τον απατεώνα, τον κομπιναδόρο. Ο λαμόγιας είναι επίσης ο καιροσκόπος, αυτός που μπαίνει σε μια δουλειά για να κονομήσει και μετά να την κάνει με πλάγια πηδηματάκια, ένα πρόσωπο εντελώς ανάξιο εμπιστοσύνης.

Ο Τσιφόρος ονόμαζε λαμόγια τους αβανταδόρους, αυτούς τους συνεργάτες των παπατζήδων, που με το δήθεν επιτυχημένο ποντάρισμά τους στο παιχνίδι προσέλκυαν τα κορόιδα, για να τα ξαλαφρώσει ο παπατζής από τα λεφτουδάκια τους.

Αναστασία Κολυβά

athensmagazine

https://www.tampouloukia.gr/

Ηπειρώτες ευεργέτες και η τύχη των περιουσιών τους


Διάβασα στον Τοπικό Τύπο («Πρωινός Λόγος, 2-11-2017), το οπωσδήποτε ενδιαφέρον άρθρο του «Δρ. Οικονομολόγου - Διευθυντή του Γηροκομείου Ζωσιμάδων Ιωαννίνων», κ. Πέτρου Τσιόδουλου, με τίτλο, «Γιαννιώτες  Ευεργέτες και τα χρήματα  που δεσμεύτηκαν  στη Ρωσία το 1917». Οι πληροφορίες που μας δίνει ο αρθρογράφος είναι κατατοπιστικές και μας επιτρέπουν να σχηματίσουμε μια εικόνα των χρημάτων των Ευεργετών μας, σε χάρτινα ρούβλια, που δεσμεύτηκαν στη Ρωσία το 1917. Όμως, υπάρχει και ένας άλλος τομέας που για μας τους Ηπειρώτες είναι  ο πιο βασικός, πρώτα γιατί πρόκειται για τεράστια ποσά, σε ρούβλια αργυρά, που ήρθαν στην Ελλάδα από τους Απόδημους Ηπειρώτες Ευεργέτες, και έπειτα γιατί ο τομέας αυτός μας είναι εντελώς άγνωστος ως προς τον τρόπο διαχείρισής τους. Η εικόνα που έχουμε γύρω από τα χρήματα αυτά είναι αρκούντως ζοφερή και η κατάληξή τους πέρα για πέρα τραγική. 
Αυτό οφείλεται βασικά στην εγκληματική αδιαφορία που έδειξε το Επίσημο Κράτος, που δε σεβάστηκε τις περιουσίες αυτών των εκλεκτών τέκνων του Λαού μας, καρπό μόχθων και θυσιών μιας ολόκληρης ζωής. Οφείλεται επίσης και στην αδιαφορία, εξίσου εγκληματική που δείξαμε εμείς οι Ηπειρώτες που ήμασταν οι άμεσα ενδιαφερόμενοι.

Απλοί πολίτες και τοπικοί άρχοντες φέρουμε, στο σημείο αυτό, τεράστια ευθύνη. Είμαστε υπεύθυνοι ηθικά απέναντι στους Ευεργέτες μας, γιατί ανεχθήκαμε, επί δεκαετίες ολόκληρες -και αυτό συνέβαινε μονάχα στην πόλη και στο νομό μας-να μη γίνεται σεβαστή η βούλησή τους, διατυπωμένη ξεκάθαρα στις διαθήκες τους. 
Είμαστε υπεύθυνοι πολιτικά γιατί ανεχθήκαμε να μην εφαρμόζεται στην πόλη μας και μόνο σ’ αυτή από ολόκληρη την Ελλάδα, η σχετική συνταγματική διάταξη (άρθρο 109) που δεν επιτρέπει «τη μεταβολή των όρων και του περιεχομένου των διαθηκών» και επιτάσσει «η διοίκηση και η διαχείριση των Κληροδοτημάτων να γίνεται σύμφωνα με τη βούληση των Ευεργετών». Είμαστε υπεύθυνοι κοινωνικά γιατί επιτρέψαμε η διοίκηση και η διαχείριση αυτών των περιουσιών να γίνεται ανεξέλεγκτα από άσχετους ανθρώπους και ένα μέρος τους να διοχετεύεται σε σκοπούς αλλότριους από αυτούς που ορίζουν οι διαθέτες. 
Έτσι, ακολούθησαν και αυτά τα Κληροδοτήματα το δρόμο προς τη χρεοκοπία, μαζί με το χρεοκοπημένο Κράτος, με συνέπεια να μην μπορούν σήμερα να εκπληρώσουν τους σκοπούς για τους οποίους συστήθηκαν, όπως είχε το θάρρος να ομολογήσει, με συνέντευξη που έδωσε στην πόλη μας, ο ίδιος ο Αρχιεπίσκοπος.
Οι περιπτώσεις του Κληροδοτήματος του Ι. Δομπόλη, ιδρυτή του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, του Νικ. Ζωσιμά, του Γ. Σταύρου και του Γ. Τούλη είναι γνωστές από μακροχρόνιες ενημερώσεις και αναφορές της Επιτροπής Αγώνα για τα Ηπειρωτικά Κληροδοτήματα και θα είναι κόπος χαμένος να τις επαναλάβω. Περιορίζομαι μονάχα -για να συλλάβετε το μέγεθος του εγκλήματος- να αναφέρω ότι στην εποχή του Σημίτη, ύστερα από αίτημα  των  Μαζικών Φορέων της περιοχής, διατάχθηκε οικονομικός και διαχειριστικός έλεγχος του Κληροδοτήματος  Ν. Ζωσιμά.
Οι επιθεωρητές που ανέλαβαν να κάνουν τον έλεγχο ανέφεραν στα Υπουργεία Οικονομικών και Παιδείας ότι δεν είναι σε θέση να ελέγξουν τα έξοδα του Κληροδοτήματος, γιατί αυτά αναμιγνύονται με έξοδα άλλων Κληροδοτημάτων, παρά τη σαφή συνταγματική διάταξη που ορίζει ότι κάθε Κληροδότημα αποτελεί ξεχωριστό Ίδρυμα και πρέπει να έχει και ξεχωριστό τρόπο διαχείρισης εσόδων και εξόδων. Και τα δυο Υπουργεία έμειναν παγερά αδιάφορα. Και τι έκαναν; Έδωσαν εντολή στους επιθεωρητές να κάνουν έλεγχο των Αγαθοεργών της Μητρόπολης, που διαχειρίζονται το Κληροδότημα Ν. Ζωσιμά, όχι όμως γενικό οικονομικό και διαχειριστικό, αλλά απλό διαχειριστικό της τελευταίας πενταετίας.
Έτσι συντάχτηκε μια Έκθεση - παρωδία εντελώς αντισυνταγματική και παράνομη. Και δε φτάνει αυτό: Όταν οι Επιθεωρητές διαπίστωσαν ότι τα Αγαθοεργά  συνέτασσαν μεν τους προϋπολογισμούς και απολογισμούς, κάθε χρόνο, αλλά ούτε τους δημοσίευαν στον τοπικό τύπο, ούτε τους υπέβαλλαν στην εποπτεύουσα αρχή για έλεγχο, όπως ο νόμος ορίζει, τα δυο Υπουργεία έκαναν πως δεν κατάλαβαν, παρά τις καταγγελίες των φορέων και έβαλαν την Έκθεση των Επιθεωρητών στο αρχείο. Δηλαδή, από το έτος 1926 μέχρι και σήμερα δεν έγινε κανένας έλεγχος στα Αγαθοεργά!
Τούτη δε η σύντομη αναφορά γύρω από αυτό το βασικό για μας τους Ηπειρώτες θέμα γίνεται για δυο βασικά λόγους:
•  Π ρ ώ τ ο ς  λ ό γ ο ς  για να επισημάνω στους αναγνώστες αυτής της στήλης πως, όπως και οι προηγούμενες πολιτικές ηγεσίες, έτσι και η σημερινή, δεν είναι διατεθειμένη να ασχοληθεί με αυτό το θέμα, αν δεν υπάρξει η σχετική πίεση από μας τους πολίτες που είμαστε και οι άμεσα ενδιαφερόμενοι.
•  Δ ε ύ τ ε ρ ο ς  λ ό γ ο ς μήπως  δούμε οι Ηπειρώτες πολίτες, ύστερα από  εμπεριστατωμένο οικονομικό και διαχειριστικό έλεγχο αυτών των Κληροδοτημάτων: Ποια ήταν η τύχη των χρημάτων  που διέθεταν, πού διατέθηκαν όλα αυτά τα χρόνια που το επίσημο Κράτος δεν τόλμησε να κάνει κανένα ουσιαστικό έλεγχο, πώς οδηγήθηκαν στη χρεοκοπία και ποιοι ήταν οι υπεύθυνοι που τα οδήγησαν σ’ αυτή;
Και το  κυριότερο, να περισώσουμε ό,τι είναι δυνατό να περισωθεί. Και αυτές που πρέπει να περισωθούν άμεσα, όπως επανειλημμένα έχουμε τονίσει, είναι οι Σχολικές Περιουσίες της πόλης που προέρχονται από Κληροδοτήματα, τις οποίες, αντισυνταγματικά και παράνομα κατακρατεί η Μητρόπολη Ιωαννίνων, με την ανοχή και την  αποκλειστική ευθύνη του Δήμου Ιωαννιτών στον οποίο δικαιωματικά ανήκουν.


ΣΠΥΡΟΣ ΕΡΓΟΛΑΒΟΣ -2017