Τροχαίο ατύχημα με δύο σοβαρά τραυματίες στην Ιόνια οδό, στο ύψος των ΣΕΑ στη Φιλιππιάδα

 Τροχαιο ατυχημα (εκτροπή οχήηματος)στην Ιονια οδο 154χλμ στο υψος των ΣΕΑ στη Φιλιππιαδα στο ρευμα προς Ιωαννινα. Εγινε απεγκλωβισμος 2 σοβαρα τραυματιων.Κλειστο το ρευμα 

Πασχαλινές ευχές από την Αδελφότητα Πηγιωτών Άρτας.

 Πασχαλινές Ευχές της Αδελφότητας Πηγιωτών Άρτας  

  

 Το Δ. Σ. της Αδελφότητας Πηγιωτών Άρτας  σας εύχεται Kαλές γιορτές  Kαλό Πάσχα-Kαλή Ανάσταση με ΥΓΕΙΑ  ΧΑΡA ΚΑΙ ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ.                                                                                      

Για το Δ. Σ.

   Ο Γραμματέας                                 Ο Πρόεδρος 

  Ιωάννης Δ.Φώτος               Χρήστος Β. Καπερώνης 

Πασχαλινές ευχές από το μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου του ΠΑ.ΣΟ.Κ. Δημήτρη Οικονόμου.

Πασχαλινές ευχές από τον βουλευτή του ΠΑ.ΣΟ.Κ. Α' Αθηνών Παύλο Γερουλάνο

 

Εύχομαι σε όλες και όλους υγεία, χαμόγελο και να χαρείτε την αγάπη και τις αγκαλιές των ανθρώπων σας. Το χρειαζόμαστε. Καλή Ανάσταση. Καλό Πάσχα.

ΠΑΥΛΟΣ ΓΕΡΟΥΛΑΝΟΣ

"Στα Λιόκια του..."

 Γράφει ο Χρήστος Α.Τούμπουρος

Σαν χθες  (9/4/1911) ,ο Γραμματέας του Πανεπιστημίου Αθηνών, Κωστής Παλαμάς τιμωρήθηκε με παύση ενός μηνός, γιατί υπερασπίστηκε τη δημοτική γλώσσα. Πώς απάντησε;

Στ’ ακάθαρτα κυλήστε μας του βούρκου,

και πιο βαθιά. Πατήστε μας με κάτι

κι από το πόδι πιο σκληρό του Τούρκου.

Διαβασμένοι, ντοτόροι, σπιρουνάτοι,

ρασοφόροι, δασκάλοι, ρουσφετλήδες,

οικοπεδοφαγάδες, αβοκάτοι,

κομματάρχηδες και κοτσαμπασήδες,

και της γραμματικής οι μανταρίνοι

και της πολιτικής οι φασουλήδες,

ταρτούφοι, ραμπαγάδες, ταρταρίνοι!

– Αμάν! Αγά, στα πόδια σου! άκου! στάσου! –

Βυζαντινοί, Γασμούλοι, Λεβαντίνοι.

Ρωμέικο να! Με γεια σου, με χαρά σου.

Με την Τζουμερκιώτικη λαλιά θα τους ελεγε: "Στα λιόκια μου".

Χρήστος Α. Τούμπουρος

Πασχαλινές ευχές από τον Γραμματέα Κ.Π.Ε. του ΠΑ.ΣΟ.Κ. Ανδρέα Σπυρόπουλο

Το μοιρολόι της Παναγιάς!

Σήμερα μαύρος ουρανός, σήμερα μαύρη μέρα… 

Γράφει η Μαρία Νίκου Αγγέλη

      Η Μεγάλη Παρασκευή είναι μέρα πένθους και μεγάλης νηστείας για τους χριστιανούς.

     Ο λαός ζει με κατάνυξη το θείο δράμα. Τη βαθειά επιθυμία του να συμμετάσχει στο Πάθος του Κυρίου φανερώνουν κάποιες απλές, αλλά χαρακτηριστικές πράξεις:

  Σε πολλά χωριά της πατρίδας μας τη Μεγάλη Παρασκευή, οι γυναίκες «δεν βάζουν κατσαρόλα», δεν μαγειρεύουν, αλλά τρώνε πρόχειρα. Και σε άλλα, τη μέρα αυτή τρώνε μόνο νερόβραστα φαγητά με ξίδι. Το ξίδι καταναλώνεται γι’ αγάπη του Χριστού, που τον ποτίσανε ξίδι........

     Όταν γίνεται η αποκαθήλωση και εκτεθεί σε προσκύνημα η χρυσοΰφαντη παράσταση του νεκρού Ιησού πάνω σε φορητό κουβούκλιο, τότε αρχίζει οστολισμός του Επιταφίου…

Οι γυναίκες αναλαμβάνουν το στολισμό. 

        Τα κορίτσια συνήθως αναλαμβάνουν το στολισμό με όλα τα λουλούδια της άνοιξης… Στα χωριά τα λουλούδια κόβονται από τους ανθόκηπους και τις γλάστρες των σπιτιών. Οι νοικοκυρές με πολλή χαρά τα κόβουν για να τα προσφέρουν στον Επιτάφιο. Και τα κάνιστρα γεμίζουν με τριαντάφυλλα, βιολέτες, μενεξέδες, λεμονανθούς, πασχαλιές και κρίνα που πλέκονται σε γιρλάντες και στεφάνια για το στολισμό του Επιταφίου.

Τα παιδάκια περνούν τρεις φορές σταυρωτά κάτω από τον Επιτάφιο για να είναι ευλογημένα και να έχουν υγεία. 

      Σε ορισμένα μέρη, οι γυναίκες ενώ στολίζουν τον Επιτάφιο, ψάλλουν το μοιρολόγι της Παναγιάς.

 Ένα μεγάλο θρησκευτικό τραγούδι, που ιστορεί τη Σταύρωση του Χριστού και εκφράζει τον πόνο της Αγίας Μητέρας Του.

     Σε άλλα μέρη το μοιρολόγι αυτό το τραγουδάνε τα παιδιά το πρωί της Μεγάλης Παρασκευής γυρίζοντας από σπίτι σε σπίτι και κρατώντας ένα σταυρό στο χέρι. Οι νοικοκυρές τα φιλεύουν κουλούρια, άβαφα αυγά και χρήματα.

    Αλλού, το τραγουδούν το βράδυ της Μεγάλης Πέμπτης. Όταν τελειώσει η ακολουθία των δώδεκα Ευαγγελίων, παραμένουν στην εκκλησία μαυροφορεμένες γυναίκες και κάνουν ολονυκτία κοντά στο Χριστό, θρηνώντας για την Σταύρωσή Του.

     Συμπεριφέρονται, όπως συνηθίζουν να συμπεριφέρονται για κάθε αγαπημένο τους νεκρό. Ο πόνος της Παναγίας γίνεται δικός τους πόνος…

      Όταν ήμουνα μικρή το μοιρολόγι αυτό το άκουγα που το σιγοτραγουδούσε τη Μ. Παρασκευή η μάνα μου. Και μ’ έπιαναν τα κλάματα. Θυμάμαι τη ρωτούσα να μου εξηγήσει, τι ήταν ο χαλκιάς. Και εκείνη μου απαντούσε:

«Ο γύφτος παιδί μου, που έφκιαξε τα πέντε καρφιά, για να σταυρώσουν το Χριστό!»

Το καρφί από τη Σταύρωση του Ιησού

       Ένοιωθα τότε μεγάλο μίσος για τον χαλκιά… Νόμιζα ότι αυτός ευθυνόταν για τη Σταύρωση του Χριστού! Η μάνα μου, αγράμματη γυναίκα, δε μπορούσε να μου εξηγήσει πολλά πράγματα. Πίστευε με το δικό της απλό τρόπο…Συγκινιόταν και δάκρυζε ως  μάνα που ένιωθε το βαρύ πόνο της Μεγάλης μάνας, της Παναγιάς.

      Πέρασαν χρόνια από τότε. Η μάνα μου έφυγε νωρίς. Εγώ μεγάλωσα… Λησμόνησα το μοιρολόγι… Θυμόμουνα μόνο κάποιους στίχους.

 Μια καλή μας γειτόνισσα, η θεια Καλλιόπη Νικήτα, χαροκαμένη μάνα και η ίδια, μου σιγοτραγούδησε το μοιρολόγι της Παναγιάς. Το κατέγραψα και το δημοσιεύω:

Σήμερα  μαύρος ουρανός, σήμερα μαύρη μέρα

Σήμερα όλοι θλίβονται και τα βουνά λυπούνται.

Σήμερα βάλανε βουλή οι άνομοι Οβραίοι,

οι άνομοι και τα σκυλιά και οι τρισκαταρεμένοι,

για να σταυρώσουν τον Χριστό των πάντων Βασιλέα.

Κι ο Κύριος ηθέλησε να μπει στο περιβόλι,

να λάβει δείπνο μυστικό, να τον συλλάβουν όλοι.

Η Παναγιά η Δέσποινα καθόταν μοναχή της

τας προσευχάς της έκανε για τον Μονογενή της.

Φωνή της ήρθε εξ ουρανού και απ’ Αρχαγγέλου στόμα:

- Φτάνουν Κυρά μ’ οι προσευχές φτάνουν και οι μετάνοιες και τον Υιό σου πιάσανε και στον χαλκιά τον πάνε

και στου Πιλάτου τας αυλάς σκληρά τον τυραννάνε.

- Χαλκιά, χαλκιά φκιάσε καρφιά φκιάσε τρία πιρούνια,

Και κείνος επαράκουσε τραβά και φκιάνει πέντε!

-Εσύ χαλκιά που τάφκιασες πρέπει να μας διατάξεις.

-Τώρα που με ρωτήσατε κι εγώ θα σας διατάξω:

Βάλτε τα δυο στα χέρια του τα άλλα δυο στους πόδας,

το πέμπτο το φαρμακερό βάλτε το στη καρδιά Του

να τρέξει αίμα και νερό να λιγωθεί η καρδιά Του!

Και η Παναγιά σαν τάκουσε έπεσε και λιγώθη,

στάμνες νερό της ρίξανε τρία κανάτια μόσχους

και τρία νεροστάλλαμα για να της έρθει ο νους της.

Ζητάει μαχαίρι να σφαγεί, γκρεμό να πάει να πέσει,

ζητάει φωτιά για να καεί για τον Μονογενή της!

-Το ποιος μου κάνει συντροφιά για του ληστού την πόρτα;

Η Μάρθα, η Μαγδαληνή και του Λαζάρου η μάνα,

και του Ιακώβου η αδερφή κι οι τέσσερις αντάμα,

σαν πήραν το στρατί-στρατί, στρατί το μονοπάτι.

Το μονοπάτι τ’ς  έβγαλε μεσ’ του ληστή  την πόρτα.

-Άνοιξε πόρτα του ληστή και πόρτα του Πιλάτου.

Κι η πόρτα από το φόβο της ανοίγει μοναχή της.

Τηρά δεξιά, τηρά ζερβά κανέναν δεν γνωρίζει.

Τηρά και δεξιότερα και βλέπει τον Αι-Γιάννη.

-Άγιε Γιάννη Πρόδρομε και Βαπτιστή του γιού μου ,

μην είδες τον υιόκα και σε διδάσκαλό σου;

-Δεν έχω χείλη να σου πω, γλώσσα να σου μιλήσω

δεν έχω χεροπάλαμο για να σου τόνε δείξω.

Βλέπεις εκείνο το γυμνό τον παραπονεμένο,

όπου φορεί πουκάμισο στο αίμα βουτηγμένο,

όπου φορεί στην κεφαλή ακάνθινο στεφάνι;

Εκείνος είναι ο γιόκας σου και με ο διδάσκαλός μου.

Και σαν τον επλησίασε γλυκά τον ερωτούσε:

-Δεν μου μιλάς παιδάκι μου, δεν μου μιλάς παιδί μου;

-Τι να σου πω μανούλα μου, που διάφορο δεν έχεις.

Σύρε μάνα μ’ στο σπίτι σου και στ’ άλλα τα παιδιά σου.

Βάλε κρασί σ’ ένα γυαλί κι αφράτο παξιμάδι

και μένα να με καρτερείς το Σάββατο το βράδυ.

Όταν σημάνουν οι εκκλησιές και ψάλλουν οι παπάδες

τότε κι εσύ μανούλα μου θα’ χεις χαρές μεγάλες!

Όποιος τ’ ακούσει σώζεται κι όποιος το λέει αγιάζει

κι όποιος το καλοκουρμαστεί παράδεισο θα λάβει.

Παράδεισο και λίβανο, από τον Άγιο Τάφο!

       Ας το τραγουδήσουμε και εμείς τη Μεγάλη Παρασκευή συμμετέχοντας στο θρήνο της Παναγιάς για το μονογενή της…

Έτσι,  όπως ο λαός μας το διατήρησε μέσα στο χρόνο…

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ!

http://xiromeronews.blogspot.gr

Πασχαλινό Μήνυμα Δημάρχου Ζηρού

Με αίσθημα βαθιάς κατάνυξης και ειλικρινούς προσδοκίας για Αναγέννηση, οι Άγιες Ημέρες του Πάσχα μας προσκαλούν να αναλογιστούμε την ουσία της ανθρώπινης ύπαρξης και της συλλογικής μας πορείας. Το μήνυμα της Ανάστασης, διαχρονικό και οικουμενικό, φωτίζει τις καρδιές μας και υπενθυμίζει ότι ακόμη και μέσα από τις πιο δύσκολες δοκιμασίες αναδύεται το φως της αισιοδοξίας, της ενότητας και της αλληλεγγύης.

Στο Δήμο Ζηρού, με πίστη στις αξίες που μας ενώνουν και με σεβασμό στην παράδοσή μας, συνεχίζουμε να εργαζόμαστε με συνέπεια και υπευθυνότητα για ένα καλύτερο αύριο. Οι ημέρες αυτές αποτελούν αφορμή όχι μόνο για περισυλλογή, αλλά και για ενίσχυση των δεσμών μας ως κοινωνία, για στήριξη των συνανθρώπων μας και για έμπρακτη συνεισφορά στο κοινό καλό.

Εύχομαι ολόψυχα το Αναστάσιμο Φως να χαρίσει υγεία, δύναμη και γαλήνη σε κάθε οικογένεια, να γεμίσει τις ζωές μας με ελπίδα και να καθοδηγεί τα βήματά μας με σύνεση. 

Καλή Ανάσταση και Καλό Πάσχα σε όλους, με προοπτική
δημιουργίας, προόδου και συλλογικής ευημερίας.

ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΒΥΖΑΝΤΙΝΩΝ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ Ν. ΠΡΕΒΕΖΗΣ. Τα Έθιμα της Μεγάλης Πέμπτης.

Η Μεγάλη Πέμπτη αποτελεί μία από τις πιο σημαντικές ημέρες της Μεγάλης Εβδομάδας, καθώς σηματοδοτεί την έναρξη των βασικών πασχαλινών εθίμων στην Ελλάδα. Είναι μια ημέρα βαθιά συνδεδεμένη με την προετοιμασία για την Ανάσταση, αλλά και με έντονο συμβολισμό που έχει τις ρίζες του τόσο στη χριστιανική παράδοση όσο και σε παλαιότερες λαϊκές αντιλήψεις.

Κεντρικό έθιμο της ημέρας είναι το βάψιμο των αυγών, τα οποία αποκτούν το χαρακτηριστικό κόκκινο χρώμα. Το αυγό συμβολίζει τη ζωή και την αναγέννηση, ενώ το κόκκινο χρώμα παραπέμπει στο αίμα του Χριστού. Σε πολλά σπίτια, το πρώτο αυγό που βάφεται,γνωστό και ως «αυγό της Παναγίας» τοποθετείται στο εικονοστάσι, καθώς θεωρείται ότι προστατεύει το σπίτι και την οικογένεια από το κακό. Παράλληλα, το βάψιμο των αυγών συνοδεύεται από διάφορες τοπικές παραδόσεις.

Εξίσου σημαντική είναι η προετοιμασία των πασχαλινών εδεσμάτων. Οι νοικοκυρές ζυμώνουν λαμπροκουλούρες και παραδοσιακά κουλουράκια, τα οποία διακοσμούνται συχνά με σχέδια από ζυμάρι και κόκκινα αυγά. Τα ονόματα και τα σχήματά τους διαφέρουν από περιοχή σε περιοχή, φανερώνοντας τον πλούτο της ελληνικής λαϊκής παράδοσης.

Η ημέρα έχει και ιδιαίτερη θρησκευτική σημασία, καθώς τιμάται ο Μυστικός Δείπνος και η παράδοση της Θείας Ευχαριστίας. Πολλοί πιστοί κοινωνούν το πρωί, ενώ όσοι τηρούν αυστηρή νηστεία επιτρέπεται αυτή την ημέρα να καταναλώσουν λάδι, ως ένδειξη τιμής.

Σε ορισμένες περιοχές της Ελλάδας, διατηρούνται ιδιαίτερα έθιμα, όπως το στόλισμα των αυγών με κερί ή χαρτί, η μεταφορά τους στην εκκλησία για ευλογία ή ακόμη και η χρήση τους σε αγροτικές πρακτικές, με σκοπό την καλή σοδειά. Επιπλέον, συνηθίζεται το κρέμασμα κόκκινων υφασμάτων στα παράθυρα, ένα έθιμο που συνδέεται με την προστασία και την ευημερία του σπιτιού.

Συνολικά, τα έθιμα της Μεγάλης Πέμπτης αποτυπώνουν τη βαθιά σύνδεση της ελληνικής κοινωνίας με την παράδοση και τη θρησκεία. Μέσα από συμβολικές πράξεις , η ημέρα αυτή γεφυρώνει το παρελθόν με το παρόν, διατηρώντας ζωντανό το πνεύμα του Πάσχα και της αναγέννησης.

Ο κατά Σωκράτη ορισμός, του μορφωμένου ανθρώπου.

Όταν ρωτήσανε τον Σωκράτη να τους δώσει τον ορισμό του μορφωμένου ανθρώπου,

Δεν ανέφερε τίποτε για την συσσώρευση γνώσεων. «Η μόρφωση είπε, είναι θέμα συμπεριφοράς...

Ποιους ανθρώπους λοιπόν θεωρώ μορφωμένους;

1. Πρώτα απ'όλους αυτούς που ελέγχουν δυσάρεστες καταστάσεις , αντί να ελέγχονται από αυτές...

2. Αυτούς που αντιμετωπίζουν όλα τα γεγονότα με γενναιότητα & λογική..

3. Αυτούς που είναι έντιμοι σε όλες τους τις συνδιαλλαγές..

4. Αυτούς που αντιμετωπίζουν γεγονότα δυσάρεστα και ανθρώπους αντιπαθείς καλοπροαίρετα..

5. Αυτούς που ελέγχουν τις απολαύσεις τους..

6. Αυτούς που δεν νικήθηκαν από τις ατυχίες & τις αποτυχίες τους..

7. Τελικά αυτούς που δεν έχουν φθαρεί από τις επιτυχίες και την δόξα τους...»

ΣΩΚΡΑΤΗΣ

Πασχαλινές ευχές από την Χορωδία "ΗΧΟΧΡΩΜΑΤΑ" Πρέβεζας

Πασχαλινές ευχές από την Εταιρεία Βυζαντινών και Ιστορικών Μελετών Νομού Πρεβέζης.

Πασχαλινές ευχές του Ιατρικού Συλλόγου Πρέβεζας

Πασχαλινές ευχές του προέδρου του ΠΑ.ΣΟ.Κ. Νίκου Ανδρουλάκη

 

Η Ανάσταση ας γίνει αφετηρία

για την ΑΛΛΑΓΗ που μας ενώνει,

με αλληλεγγύη, εμπιστοσύνη

και κοινό όραμα για το αύριο.

Πασχαλινό μήνυμα δημάρχου Πωγωνίου Κώστα Καψάλη

 

«Αγαπητές συνδημότισσες, αγαπητοί συνδημότες, 

Το Άγιο Πάσχα, η κορυφαία στιγμή της Ορθοδοξίας, έρχεται και πάλι να πλημμυρίσει τις ψυχές μας με το ανέσπερο φως της ελπίδας και της ζωής. Η διαδρομή από τον Γολγοθά στην Ανάσταση δεν είναι μόνο ένα θρησκευτικό γεγονός, αλλά ένας πανανθρώπινος συμβολισμός: η υπενθύμιση ότι όσο βαθύ κι αν είναι το σκοτάδι, το φως πάντα θα θριαμβεύει.

Εδώ, στις πλαγιές και τους κάμπους του ιστορικού και ακριτικού μας Πωγωνίου, η Ανάσταση έχει μια δική της, μοναδική «γεύση». Είναι η στιγμή που ο τόπος μας μοσχοβολά άνοιξη και παράδοση. Είναι οι καμπάνες που ηχούν στα χωριά μας, ενώνοντας τους απανταχού Πωγωνίσιους σε μια μεγάλη αγκαλιά, γεφυρώνοντας τις αποστάσεις και τις γενιές.

Φέτος, ας αφήσουμε το μήνυμα της Αγάπης να γίνει η δική μας πυξίδα. Ας ανοίξουμε την καρδιά μας στον διπλανό μας, ας προσφέρουμε ένα χέρι βοηθείας σε όποιον το έχει ανάγκη και ας γίνουμε όλοι κοινωνοί της αλληλεγγύης που ανέκαθεν χαρακτήριζε τους ανθρώπους της Ηπείρου.

Το Πάσχα στο Πωγώνι είναι επιστροφή στις ρίζες μας, είναι η πίστη ότι ενωμένοι μπορούμε να καταφέρουμε τα πάντα.

Εύχομαι ολόψυχα σε εσάς και τις οικογένειές σας, το Φως της Ανάστασης να φωτίζει τις σκέψεις σας και να φέρει υγεία, γαλήνη και προκοπή. Σε κάθε σπίτι, από το πιο μικρό χωριό μας μέχρι την ξενιτιά όπου χτυπά η καρδιά του Πωγωνίου, η χαρά της Ανάστασης ας είναι οδηγός για μια νέα, δημιουργική πορεία.

Καλή Ανάσταση και Καλό Πάσχα!

                                                                                       Ο Δήμαρχος Πωγωνίου

                                                                                       Κωνσταντίνος Καψάλης»

Πασχαλινές ευχές από τον Όμιλο για την UNESCO Πρέβεζας.

Η περιέργεια του Ινδού......!!!

.Βρέθηκαν μια μέρα στη κόλαση ένας Έλληνας , ένας Αμερικάνος κι ένας Ινδός. Τους συναντάει ο διάβολος και τους λέει:

- Σε όσους έρχονται εδώ δίνω μία ευκαιρία να μεταφερθούν στον παράδεισο.

Και βγάζει ένα τεράστιο μαστίγιο. λέγοντας:

- Όποιος θα αντέξει τρία χτυπήματα χωρίς να φωνάξει, θα πάει στον παράδεισο. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε για ασπίδα ό,τι θέλετε.

Πρώτος πηγαίνει ο Αμερικανός.

- Τί θα έχεις για ασπίδα; ρωτάει ο διάβολος.

Ο Αμερικάνος σηκώνει μια τεράστια πέτρα και λέει:

- Θα χρησιμοποιήσω αυτή την πέτρα! Είμαι έτοιμος!

Σηκώνει ο διάβολος το μαστίγιο, χτυπάει μια και φεύγει η πέτρα. Χτυπάει δεύτερη και ουρλιάζει σαν τρελός ο Αμερικάνος, οπότε χάνει την ευκαιρία να πάει στον παράδεισο.

Στη συνέχεια ήταν σειρά του Ινδού.

- Τί θα έχεις για ασπίδα; τον ρωτάει ο διάβολος.

- Τίποτα, λέει ο Ινδός. Έκανα πενήντα χρόνια γιόγκα και δε νιώθω καθόλου πόνο!

Στο πρώτο χτύπημα ο Ινδός ήταν ατάραχος. Στο δεύτερο έκανε κάποιους μορφασμούς και στο τρίτο χτύπημα λίγο περισσότερους. Αλλά δεν έβγαλε κουβέντα από το στόμα του!

- Να πάρει, λέει ο διάβολος, πρώτη φορά αντέχει κάποιος τρία χτυπήματα. Λοιπόν, είσαι ελεύθερος να πας στον παράδεισο. Το αξίζεις.

- Όχι, λέει ο Ινδός. Θέλω να μείνω και να δω. Σε όλα τα ανέκδοτα ο Έλληνας τη βγάζει καθαρή. Θέλω να δω τώρα πώς θα ξεμπερδέψει!

- Εντάξει, μείνε να βλέπεις, του λέει ο διάβολος.

Έρχεται λοιπόν η σειρά του Έλληνα και τον ρωτάει:

- Εσύ τί θα χρησιμοποιήσεις για ασπίδα;

Και απαντάει ο Έλληνας:

- Τον Ινδό!

Το Μεσολόγγι ζει!! Γράφει η Κατερίνα Σχισμένου.

200 χρόνια από την μεγάλη Έξοδο που έφερε την Ελλάδα ολόκληρη στο Μεσολόγγι το προηγούμενο Σαββατοκύριακο. Ζει το Μεσολόγγι; Μα και φυσικά ζει όσο υπάρχει ζωντανό στις καρδιές την ανθρώπων που από όλα τα μέρη της Ελλάδας έφτασαν για να το τιμήσουν με τις φορεσιές τους, την περέλασή τους, το βλέμμα τους στραμμένο στην ιερή εικόνα που λιτάνευσε.

Οι σύλλογοι που λίγες ώρες πριν παρήλαυναν με πειθαρχία και σοβαρότητα, τώρα σμίγουν αλλιώς. Στήνουν κύκλους, πιάνουν τα χέρια, αφήνουν τον ρυθμό να τους ενώσει. Οι φορεσιές δεν είναι πια «εκθεσιακές» — ιδρώνουν, κινούνται, ζωντανεύουν. Οι χοροί ξεκινούν διστακτικά και καταλήγουν αυθόρμητοι, σχεδόν πεισματικοί, σαν να αρνούνται να αφήσουν τη μέρα να τελειώσει όσο η μέρα τη Εξόδου σβήνει και το Μεσολόγγι θα επιστρέψει στην σιωπή του…

Εκεί δεν υπάρχουν «οι άλλοι» σύλλογοι. Υπάρχει μια συνύπαρξη που δεν χρειάζεται συστάσεις. Από την Ήπειρο μέχρι τη Μακεδονία, κι από τη νησιωτική Ελλάδα μέχρι την Πελοπόννησο, την Κρήτη οι διαφορές δεν σβήνουν, συντονίζονται. Δεν υπάρχουν εξάλλου. Ο ένας μαθαίνει το βήμα του άλλου, ο ρυθμός γίνεται κοινός, και για λίγο η Ελλάδα μοιάζει να χωράει σε μια πλατεία στο μικρό αυτό αλωνάκι, το Μεσολόγγι.

Η μνήμη δεν αντέχει μόνο με λόγους και καταθέσεις στεφάνων. Θέλει σώμα, θέλει κίνηση, θέλει ανθρώπους που να τη μοιράζονται χωρίς να τους το επιβάλλει κανείς. Οι χοροί αυτοί δεν είναι απλώς «εκδήλωση». Είναι συνέχεια. Είναι μια άτυπη συμφωνία ότι η Ιστορία δεν τελειώνει στο μνημείο. Κατεβαίνει στον δρόμο, μπαίνει στο βήμα, περνά από το χέρι στο χέρι ακόμη και με την μοναδική εκείνη στιγμή της συνύπαρξης.

Τελικά τι είναι το Μεσολόγγι; Η μνήμη και τι αντίκτυπο έχει σήμερα; Πώς τη διαχειρίζονται οι σημερινοί Έλληνες απ΄όλα τα μέρη της; Σίγουρα με την συνύπαρξη, την αλληλεγγύη και τη φιλοξενία. Γιατί τι μας διδάσκει τελικά το Μεσολόγγι, πως έχουμε μια κοινή μοίρα σ΄αυτόν  τον τόπο. Τώρα ποια θα είναι αυτή….

Κατερίνα Σχισμένου

Έφτιαξε το Λαμπρόψωμο όπως παλιά… και μας γύρισε στο Πάσχα του χωριού

Στο χωριό Κλεισορρεύματα Αιτωλοακαρνανίας, η κυρά-Κική μας ανοίγει την αγκαλιά της και μας δείχνει πώς φτιάχνει το παραδοσιακό "Ψωμί της Λαμπρής".

Ζυμώνεται με προζύμι, στολίζεται με το κόκκινο αυγό και ψήνεται στον Ξυλόφουρνο. Στην συζήτησή μας, ξεδιπλώνονται μνήμες από το παλιό Πάσχα στο χωριό, τις αυλές με τον ασβέστη, τα λουλούδια για τον Επιτάφιο, τα κουλούρια για τα παιδιά, τις γειτονιές που έψηναν μαζί και για τους ανθρώπους του χωριού που κρατούν ζωντανές τις παραδόσεις.

Ένα βίντεο γεμάτο μυρωδιές, μνήμες και αλήθειες από την ελληνική ύπαιθρο.

Παραγωγή: Greek Village Life

Κυκλοφόρησε το 5ο φύλλο της εφημερίδας "Απόδημοι Ηπειρώτες". Διαβάστε την

Ξεφυλλίστε την

Άγριος καβγάς Γιολδάση και Ξώνα στο Δημοτικό Συμβούλιο Δήμου Ζηρού.

Τρικούβερτος καβγάς μεταξύ του Προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου Ζηρού Δημήτρη Γιολδάση με την Πρόεδρος της Δημοτικής Επιχείρησης Ζηρού Γεωργία Ξώνα..

Καβγάς με πολλά υπονοούμενα που δεν θα έπρεπε να έχουν θέση σε αίθουσα δημοτικού συμβουλίου και σε διάλογο ενώπιον πολιτών και καμερών..

Ο Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου την κάλεσε μέχρι και να παραιτηθεί, της υπενθύμισε ότι είναι δημοτική σύμβουλος και αμφισβήτησε τα ιδανικά για τα οποία αγωνίζεται!!

Με πρωτοφανή ένταση..

Πολλοί ήταν αυτοί που εξεπλάγησαν από την επίθεση που είχε καθαρά προσωπικά χαρακτηριστικά γνωρίζοντας μάλιστα ότι επί σειρά ετών οι δυο τους είχαν αγαστή συνεργασία!!

https://www.epiruspost.gr/