10 Χρονών Ανέλαβε να Μεγαλώσει 4 Μικρότερα Αδέρφια

Στα Κουμπουριανά της ορεινής Αργιθέας Καρδίτσας συναντήσαμε την κυρία Γεωργία στον κήπο της, την ώρα που καθάριζε φασόλια και μάζευε καρύδια.

Μέσα από τις αναμνήσεις της ξετυλίγεται μια ολόκληρη εποχή. Μόλις 10 χρονών έχασε τη μητέρα της και ανέλαβε να φροντίσει τα αδέρφια της. Μας μιλά για τη φτώχεια, τη σκληρή δουλειά, τα προξενιά, τη ζωή με τα κοπάδια και τις δυσκολίες στα ορεινά χωριά.

Μια αυθεντική μαρτυρία ζωής, γεμάτη δύναμη, συγκίνηση και αγάπη για τον τόπο της.

Παραγωγή: Greek Village Life

Η «βιογραφία» του Αγνωστου Στρατιώτη

Τα αποκαλυπτήρια του Μνημείου του Αγνώστου Στρατιώτη στις 25 Μαρτίου 1932

η ιστορία του, που χρονολογείται από το 1926.

Εκατό παρά ένα χρόνια συμπληρώνονται από τη στιγμή που έπεσε η πρώτη ιδέα για την ανέγερση ενός μνημείου στην Αθήνα προς τιμή του Αγνωστου Στρατιώτη. Και ο άνθρωπος πίσω από την ιδέα αυτή ήταν ένας δικτάτορας. Ο Θεόδωρος Πάγκαλος έχοντας την αμέριστη στήριξη επιφανών στρατιωτικών προκήρυξε διαγωνισμό τον Μάρτιο του 1926 –ως υπουργός Στρατιωτικών τότε– για την ανέγερση «Τάφου», όπως κατονομαζόταν, μπροστά στα Παλαιά Ανάκτορα, όπου και σκόπευε να μεταστεγάσει το υπουργείο.

Πολύ σύντομα μάλιστα προέκυψαν οι πρώτες αντιδράσεις σχετικά με το ζήτημα της χωροθέτησης, οι οποίες συνεχίστηκαν έως το 1928. Ο πρώτος που δημοσιεύει κριτική είναι ο πεπειραμένος γλύπτης Αντώνιος Σώχος. Κατά την άποψή του, το κατεξοχήν εθνικό μνημείο δεν θα έπρεπε να τοποθετηθεί σε τόσο κεντρικό σημείο, διότι θα είναι «θεατρινισμός της εποχής μας και μία επίδειξις ήτις δεν θα εκπληροί τον σκοπό δι’ ον προώρισται», όπως θυμίζει η Ελένη Κούκη στην «Ελλάδα του Μεσοπολέμου» (εκδ. Αλεξάνδρεια, 2017).

Γενικώς, οι πολέμιοι αντιπρότειναν «αθόρυβες» τοποθεσίες, όπως τους λόφους Αρδηττού και Ακροπόλεως, αλλά ακόμη και τον περίβολο της Μητρόπολης ή του Ηρωδείου. Κάποιοι άλλοι πρότειναν το Πεδίον του Αρεως ως τόπο που μπορεί να ενσωματώσει πλήρως τη στρατιωτική αναφορά. Ξεχωριστό ενδιαφέρον, όμως, είχε η πρόταση του Ρωμιού αρχιτέκτονα της Πόλης Πάτροκλου Καμπανάκη –που δεν υποστηρίχθηκε δυναμικά– ώστε η ανέγερση να γίνει στην Αγία Σοφία της Κωνσταντινούπολης. Κάτι τέτοιο, σύμφωνα με την Κούκη, δείχνει ότι ακόμη και στον Μεσοπόλεμο για μια ομάδα διανοουμένων η Αθήνα δεν μπορούσε να παίξει τον ρόλο του εθνικού κέντρου.

Οι διαδικασίες αρχίζουν πάντως να επιταχύνονται μόνο μετά το 1928, οπότε και επί κυβερνήσεως Ελευθέριου Βενιζέλου ορίζεται Επιτροπή που συνεργάζεται με τα συναρμόδια υπουργεία Στρατιωτικών και Συγκοινωνιών. Ο αρχιτέκτονας που επιλέγεται τελικά είναι ο Εμμανουήλ Λαζαρίδης, ενώ μετά την αντικατάσταση του αρχικού γλύπτη Θωμά Θωμόπουλου το κεντρικό ανάγλυφο – ο νεκρός στρατιώτης με το αρχαίο κράνος- ανέλαβε ο Φωκίων Ρωκ. Ο Κωνσταντίνος Δημητριάδης, από τους πλέον διακεκριμένους γλύπτες της εποχής και προσωπικός φίλος του Βενιζέλου, ανέλαβε να φιλοτεχνήσει τις μπρούντζινες ασπίδες που κοσμούν το μνημείο περιμετρικά.

Κι όμως, αρνητική κριτική κατά βάση άσκησαν βενιζελικές εφημερίδες, όπως το Ελεύθερον Βήμα και τα Αθηναϊκά Νέα, παράλληλα με την αντιβενιζελική Εστία. Κύρια κατηγορία εναντίον του μνημείου ήταν η «αντιρεαλιστικότητά» του και το γεγονός ότι ο νεκρός υπερμεγέθης στρατιώτης στερούσε το γλυπτό απ’ την «πνοή της ποίησης».

Οσο πλησίαζε μάλιστα η ημέρα των εγκαινίων η Επιτροπή έπαιρνε αποφάσεις για ορισμένες τροποποιήσεις ακολουθώντας κλασικά πρότυπα. Αρχικά το σχέδιο προέβλεπε να αναγράφεται η χρονολογική ένδειξη 1912-1922, τελικά όμως επιλέχθηκαν δύο φράσεις του Θουκυδίδη από τον Επιτάφιο του Περικλή: «Μία κλίνη κενή φέρεται εστρωμένη των αφανών» και «Ανδρών επιφανών πάσα γη τάφος». Αποφασίστηκε επίσης να μην καίει άσβεστη φωτιά -για να διαφέρει από τα ξένα μνημεία-, ενώ ο «Τάφος» αποφασίστηκε να μετατραπεί σε κενοτάφιο.

Στις τρεις πλευρές του μνημείου, εξάλλου, έχουν χαραχτεί 52 ονόματα μαχών της περιόδου 1912 – 1922 χωρίς όλες να αποτελούν τις «ενδοξότερες και πιο πολύνεκρες μάχες» (υπάρχουν π.χ. της Ελασσόνας ή η εκστρατεία στην Ουκρανία). Στα αριστερά της σύνθεσης περιλαμβάνονται οι μάχες του Α’ Βαλκανικού Πολέμου. Στο κέντρο, εκείνες του Β’ Βαλκανικού και της Μικρασιατικής Εκστρατείας. Στα δεξιά, οι συγκρούσεις του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου και οι επιχειρήσεις στη Ρωσία (μόνο μετά την απελευθέρωση το 1944 προστέθηκαν πάνω στο κενοτάφιο τα πεδία των μαχών του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου και αργότερα οι επιχειρήσεις στην Κορέα).

Τα εγκαίνια και η κριτική

Το έργο ολοκληρώθηκε έξι χρόνια αργότερα και στις 25 Μαρτίου 1932 έγιναν τα εγκαίνιά του. Την επόμενη μέρα οι εφημερίδες αφιέρωσαν μεγάλα άρθρα περιγράφοντας τους λόγους που εκφωνήθηκαν –ο πανηγυρικός από τον Θεμιστοκλή Σοφούλη, τότε πρόεδρο της Βουλής-, «καθώς και τους νεωτερισμούς του εορτασμού, όπως ότι για πρώτη φορά στην Ελλάδα ο αγιασμός ακούστηκε σε όλη την πλατεία, χάρη στη μικροφωνική εγκατάσταση». Η τελετή φωτογραφήθηκε, κινηματογραφήθηκε και προβλήθηκε μέσω των επικαίρων στους κινηματογράφους. Φυσικά δεν έλειψε η κατεδαφιστική –κυριολεκτικά και μεταφορικά- κριτική: «Το τελευταίο αισθητικό έγκλημα έγινε δια της δημιουργίας του τερατώδους αρχιτεκτονικού κατασκευάσματος του Μνημείου του Αγνώστου Στρατιώτου. Το όλον έργον αποτελεί εκπληκτικήν βαναυσότητα…» έγραφε η εφημερίδα «Ακρόπολις» στις 3 Απριλίου 1932.

Για την ιστορία, η ιδέα της μνημόνευσης των ανώνυμων νεκρών του πολέμου δεν περιοριζόταν στο συγκεκριμένο μνημείο. Στη Δράμα και στο Ηράκλειο Κρήτης υπήρχε τάφος του Αγνωστου Στρατιώτη τουλάχιστον από το 1930, ενώ στον Πειραιά η δεύτερη ημέρα στον εορτασμό της εκατονταετηρίδας της Επανάστασης ήταν αφιερωμένη στον Ελληνα Ναύτη. Στις 6 Νοεμβρίου 1930, μάλιστα, μια μεγάλη νηοπομπή κατευθύνθηκε στην Ψυττάλεια, όπου θεμελιώθηκε το μνημείο του Αφανούς Ναύτη.

protagon

https://www.tampouloukia.gr/

Μη γαμάς τόσο πολύ, ρε φίλε!

Στον κόσμο αυτό υπάρχουν πολλές κατηγορίες ανδρών. Άνδρες που τιμούν τον εαυτό τους, άνδρες που ξέρουν πώς να σου φερθούν, άνδρες που θα κάνουν τα πάντα για να σε κερδίσουν κι άνδρες που θα πουν τα πάντα απλά για να σε ρίξουν. Σήμερα θα εστιάσουμε στους τελευταίους.

Είσαι, λοιπόν, σε μια παρέα, χαλαρά κάπου για καφέ και ξαφνικά σκάει μύτη ο κλασικός «βάλε ένα ουίσκι μη σε γαμήσω» τυπάκος -γνωστός κάποιου φίλου σου- ο οποίος άνευ λόγου και αφορμής θα αρχίσει να σου μιλάει για το πόσο γαμάτο σεξ έκανε χθες το βράδυ και ότι έχει πηδήξει μέχρι και την ξαδέλφη του.

Σταματάς και κοιτάς από πάνω μέχρι κάτω.

Συνειδητοποιείς ότι ο τύπος που ξεστομίζει όλα αυτά τα «ηρωικά κατορθώματα» είναι μια διασταύρωση ανθρώπου με πιθήκου. Φόρμα γυμναστηρίου, μπλούζα ΠΑΟΚ- θύρα 4 (ή οτιδήποτε άλλο), γενικά στιλάκι λίγο παραπάνω από ατημέλητο. Δε διακρίνεις κιόλας κανένα χιούμορ της προκοπής, ούτε κάποια δυνατότητα για βαθυστόχαστη σκέψη. Και σκέφτεσαι μέσα: Με τρολάρει ή με περνάει για χαζό;

Τίποτα απ᾽ τα δύο. Υπάρχει μια ειδική κατηγορία ανδρών που θα πει τα πάντα για να κάνει εντύπωση, για να σε κάνει να πιστέψεις πως δεν υστέρει σε σεξουαλικές εμπειρίες από κάποιον που ξέρει πώς να σε διεκδικήσει.

Πώς πιστεύει ότι θα το πετύχει αυτό; Πουλάει παπά σε τέτοιο βαθμό που δίνει και την παπαδιά δώρο.

Ναι έχει κάνει σεξ με όλες, έχει πηδήξει τη μισή πόλη και ναι είναι 1,70, 85 με 90 κιλά και το πιο ρομαντικό πράγμα που μπορεί να κάνει για σένα είναι να τη βγάλετε σε κανένα παγκάκι με δύο μαλαματίνες.

Τι; Δε σου φαίνεται φυσιολογικό; Σου φαίνεται απίστευτο; Περίεργη είσαι και εσύ!

Το παραμύθι βέβαια περιστρέφεται και γύρω από άλλα πράγματα. Απ᾽ τη χθεσινή νύχτα και το πόσο γαμάτα πέρασε στο κλαμπάκι και στη «Μερσεντέζ» που του έχει δανείσει ο θείος του για δυο βδομάδες.

Σπίτι ήταν πιθανότατα χθες, μπορεί να έκανε και check-in απο το laptop για να βλέπουν τα γκομενάκια. Όσον αφορά την εικόνα του αμαξιού που σου έδειξε, μάλλον την πήρε από κανένα περιοδικό. Δε σου λέω πως έγιναν ακριβώς έτσι τα πράγματα, αλλά πάνω-κάτω βλέπεις που το πάω. Είναι η ελληνική προσωποποίηση του Christian Grey ο τύπος. Στο μυαλό του τουλάχιστον.

Μην του το χαλάσεις, πίστεψέ τον έστω και για 10 λεπτά, σκάσε και ένα χαμόγελο, και θα δεις πως μόλις πας σπίτι θα έχεις τουλάχιστον αίτημα φιλίας, αν όχι μήνυμα για το πότε θα βγείτε τα δύο σας.

Καλά, εντάξει, σοβαρεύομαι. Δε φταις εσύ για τη συμπεριφορά του, ούτε είσαι υποχρεωμένη να είσαι ευγενική. Υπάρχουν κάποια άτομα τα οποία, ενώ αισθάνονται ότι υστερούν σε πολλά πράγματα, αντί να προσπαθήσουν πραγματικά να βελτιωθούν, θα προτιμήσουν να πουν ψέματα για τα πάντα στη ζωή τους, προκειμένου να δώσουν την εντύπωση πως είναι ισάξιοι όλων όσων κατά βάθος να ζηλεύουν.

Πάνω από όλα θέλουν να πουν ψέματα στον εαυτό τους. Τους βολεύει καλύτερα να χτίσουν ένα κόσμο γύρω στο ψέμα τους και με όσους καταφέρουν να προσελκύσουν με αυτό.

Μην κομπλάρεις όταν σου πουλήσουν παραμύθι. Πήγαινε με τα νερά τους. Άμα έχεις όρεξη να το τραβήξεις, θα σε κάνουν να γελάσεις πολύ. Γιατί αν δουν γόνιμο έδαφος μπορούν πραγματικά να φτάσουν το ψέμα σε άλλο επίπεδο.

Δεν έχω κάποιο πρόβλημα με το τι θέλουν να πιστεύουν για τον εαυτό τους. Μπορούν να έχουν όσες γκόμενες θέλουν στο μυαλό τους ή ακόμα και στην πραγματικότητα. Αλλά δε θα αναδείξεις την γαματοσύνη σου με το να φουσκώνεις και να λες ψέματα για κάθε κομμάτι της καθημερινότητάς σου. Πάνω απ᾽ όλα με προσβάλλεις σαν συνομιλητή και, πίστεψέ με, αργά η γρήγορα θα καταλάβω τι είναι αλήθεια και τι όχι.

Δυστυχώς όμως γι᾽ αυτούς, αυτό που προκύπτει πάντα σαν αλήθεια, είναι πως ένας κύριος, ή τουλάχιστον ένας άνδρας που έχει ως ένα βαθμό σεξουαλικές εμπειρίες και παράλληλα σέβεται τον εαυτό του, ποτέ δε θα σου ξεφουρνίσει το τι έχει κάνει και με πόσες έχει πάει μόνο και μόνο για να σε εντυπωσιάσει.

Δε χρειάζεται να σου αποδείξει κάτι με τα λόγια, θα το καταλάβεις κιόλας όταν έρθει η ώρα.

Ή τουλάχιστον έτσι νομίζω.

Jamie Χονδρογιάννης

http://www.tampouloukia.gr

Τα Βερβελάκια: Τα Τρία Αδέρφια Που Εκτέλεσαν Οι Γερμανοί, Επειδή Δεν Πρόδωσαν Τον Πατέρα Τους – ΦΩΤΟ

Τα Βερβελάκια είναι η χαρακτηριστική ιστορία που αποδεικνύει πόσο σκληρός είναι ένας πόλεμος και ιδιαίτερα για τα παιδιά όταν είναι μικρά.

Τα Βερβελάκια και η συγκλονιστική ιστορία τους

Το μεσημέρι της Τρίτης 14/09/43 η μητέρα τους τα έστειλε από το χωριό Κεφαλοβρύσι στην Αργουλίδα, με τα πόδια 7 χιλ. να πάνε του πατέρα τους ξερό ψωμί και ελιές. Η ημέρα αυτή είναι του Τιμίου Σταυρού και ο κόσμος νηστεύει.

Ήθελαν να του πουν να κρυφτεί και να μη γυρίσει στο χωριό γιατί η μητέρα τους είδε τους Γερμανούς να σκοτώνουν όλους τους άνδρες.

Αυτός άφησε τα παιδιά στο μετόχι, τους ζήτησε να μη φύγουν και να προσέχουν. Ανέβηκε στην κορυφή να μπορεί να δεί ή να ακούσει τι γίνεται στα χωριά, να μπορεί να ειδοποιήσει και άλλους.

Στο διάστημα αυτό μια ομάδα Γερμανών έφτασε από τη Λυγιά με δύο Κρητικούς “μεταφραστές”. Αφού τα βασάνισαν και δεν ομολογούσαν που κρυβόταν ο πατέρας τους, τους έβγαλαν τα δόντια και τα νύχια. Στο τέλος, τα έσφαξαν με τις ξιφολόγχες!

Η ίδια ομάδα 500 μέτρα πιο πριν ξεκοίλιασε την έγκυο στον 8ο μήνα Αικατερίνη Παπαδημητροπούλου και το μουλάρι της. Εκτέλεσαν άλλους 11 και τραυμάτισαν τρεις στη θέση Παναγία στη Κάτω Λυγιά.

Ο πατέρας μου, 17χρονος τότε κρυβόταν εκεί με τα δυό μικρότερα αδέλφια του. Θεώρησε ότι το μέρος δεν ήταν ασφαλές και έφυγαν στον διπλανό λόφο να είναι μόνοι τους και ψηλά για να βλέπει. Έτσι σώθηκαν.

Η γιαγιά τους την επόμενη μέρα μάζεψε τα κορμάκια τους σε τσουβάλι, τα φόρτωσε στο γαϊδούρι της και επέστρεψε τον ίδιο δρόμο, στο Κεφαλοβρύσι. Τα έθαψε χωρίς παπά μαζί με άλλους 36 συχωριανούς της.

Γνώρισα τους ανθρώπους, την γιαγιά και τους γονείς των παιδιών. Κοιμήθηκα βραδιές σ΄αυτό το μετόχι. Άκουσα πολλές φορές τα μοιρολόγια και τις κατάρες των γιαγιάδων μας. Τα είχα γράψει αλλά κάηκαν.

Στην ευρύτερη περιοχή στα Καμμένα Χωριά από τις 14 έως τις 16 Σεπτέμβρη του 1943, 401 εκτελέστηκαν. Το πιο μικρό αγέννητο στην κοιλιά της μάνας του, 96 χρονών ήταν ο πιο μεγάλος, 127 ήταν πάνω από 60 χρονών, 20 ήταν γυναίκες για να φτάσουν τους 461 μαζί μ’ αυτούς που σκοτώθηκαν σ’ όλο το διάστημα της κατοχής και 980 κατοικίες σε 10 χωριά καταστράφηκαν.

Αιωνία η μνήμη τους

https://fanpage.gr

«Η κτηνοτροφία σε οριακό σημείο – Πού πήγαν οι ενισχύσεις και πού είναι οι έλεγχοι στις εισαγωγές;»

 Τα προβλήματα και τις ανησυχίες του κτηνοτροφικού κλάδου στη Φθιώτιδα αναδεικνύει με μια μακροσκελή κοινοβουλευτική ερώτησή του προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης ο Βουλευτής Φθιώτιδας Γιάννης Σαρακιώτης καλώντας την Κυβέρνηση να δώσει πειστικές εξηγήσεις για τη διάλυση του πρωτογενούς τομέα, η οποία έχει επιφέρει την ερήμωση της Ελληνικής Περιφέρειας.

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του ΕΛΓΟ-Δήμητρα, τα οποία και περιλαμβάνει στο κείμενο της κατατεθείσας ερώτησης, οι παραδόσεις πρόβειου γάλακτος αυξήθηκαν από τους 644.442 τόνους το 2019 στους 738.127 τόνους το 2025, παρά το γεγονός ότι από τον Αύγουστο του 2024 είχαν ξεκινήσει οι μαζικοί σφαγιασμοί ζώων λόγω της επιδημίας της ευλογιάς και άλλων ζωονόσων, με αποτέλεσμα τη θανάτωση άνω των 600.000 ζώων. Μάλιστα, ο αριθμός των παραγωγών μειώθηκε από τους 39.156 το 2019 στους 38.328 το 2025. Το άκρως παράδοξο αυτό στοιχείο της αύξησης της παραγωγής γάλακτος τη στιγμή που μειώνονται σημαντικά τα ζώα στην πατρίδα μας, στοιχείο που αποδεικνύει ξεκάθαρα ότι πλέον οι ελληνοποιήσεις εισαγόμενου γάλακτος έχουν καταστεί η νέα πραγματικότητα στην ελληνική κτηνοτροφία, ζητά ο Βουλευτής Φθιώτιδας να αιτιολογήσει το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης.

Την ίδια όμως στιγμή που οι εταιρείες, που δραστηριοποιούνται στην παραγωγή γαλακτοκομικών προϊόντων, «βαφτίζουν» σωρηδόν εισαγόμενο γάλα ως ελληνικό, με τις πλάτες του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης (σημειωτέον ότι ο πρώην Πρόεδρος του ΕΛΓΟ-Δήμητρα κ. Χαρουτουνιάν είχε παραιτηθεί το Μάϊο του 2024 καταγγέλλοντας τη μη υιοθέτηση πρακτικών, που θα αύξαναν την αποτελεσματικότητα των ελέγχων στις εισαγωγές), οι ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΙ κτηνοτρόφοι βιώνουν μια εντελώς αντίστροφη πραγματικότητα.

Όπως οι ίδιοι δηλώνουν δημοσίως, εξαιτίας του εγκλεισμού των ζώων τα τελευταία έτη (επιπροσθέτως μεγάλο μέρος των κοπαδιών δεν μετακινήθηκε εγκαίρως στους θερινούς βοσκότοπους), η μείωση στην παραγωγή γάλακτος ενδέχεται να αγγίξει το 50% τους επόμενους μήνες. Όπως εξηγούν: «Το πρόβλημα δεν αφορά μόνο τη διατροφή των ζώων, αλλά και τη γονιμοποίηση, άρα και τη μελλοντική παραγωγή. Όταν τα ζώα δεν ακολουθούν τον συνήθη κύκλο τους, η παραγωγική τους δυνατότητα μειώνεται και η ζημιά μεταφέρεται χρονικά και στην επόμενη περίοδο».

Εντός της κοινοβουλευτικής παρέμβασής του, ο Βουλευτής Φθιώτιδας αναφέρεται και στην εγκύκλιο για την εφαρμογή προγράμματος ορολογικής επιτήρησης της ευλογιάς των προβάτων και των αιγών, με ελέγχους για τον αφθώδη πυρετό και την πανώλη των μικρών μηρυκαστικών, ζητώντας την ενημέρωση των παραγωγών όσον αφορά το τι μέλλει γενέσθαι με τα ζώα και τις εκμεταλλεύσεις, όπου θα τεκμηριωθεί η ύπαρξη αντισωμάτων ευλογιάς. Μάλιστα, παραθέτει και τους σχετικούς προβληματισμούς της Πανελλήνιας Ένωσης Κτηνιάτρων Δημοσίων Υπαλλήλων, καθώς και τις δηλώσεις του Προέδρου της Διεπαγγελματικής Οργάνωσης Φέτας, ο οποίος δήλωσε δημοσίως ότι έλαβε διαβεβαιώσεις από τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης ότι «δε θα θανατωθούν τα πρόβατα, που θα βρεθούν με αντισώματα ευλογιάς».

Στο ίδιο μήκος κύματος, ο κ. Σαρακιώτης μεταφέρει και τα αιτήματα του Κτηνοτροφικού Συλλόγου Φθιώτιδας, οι εκπρόσωποι του οποίου τονίζουν ότι υφίσταται επιτακτική ανάγκη για την αναπλήρωση του ζωϊκού κεφαλαίου μετά την πολιτική του Υπουργείου, η οποία κρίθηκε εκ του αποτελέσματος αδιέξοδη εφόσον, όπως επισημαίνουν, «κλείσαμε τα ζώα και η ευλογιά συνεχίζεται».

Επίσης, ο Βουλευτής Φθιώτιδας υπενθυμίζει τη δέσμευση του Πρωθυπουργού στις 16/12/2025 ότι «εξοικονομήθηκαν 160 εκατ. ευρώ και τα 80 εκατ. εξ αυτών θα πάνε στους κτηνοτρόφους και 80 εκατ. ευρώ θα χορηγούνταν στους σιτοπαραγωγούς και στους βαμβακοπαραγωγούς», υπόσχεση που επιβεβαιώθηκε από τους κ.κ. Χατζηδάκη, Σχοινά και Πιτσιλή την 1η/7/2026. Επί της συγκεκριμένης πρωθυπουργικής δέσμευσης, ο Βουλευτής Φθιώτιδας κάλεσε τον αρμόδιο Υπουργό να ενημερώσει εγγράφως σχετικά με το μέρος των χρημάτων, τα οποία διετέθησαν προς αγρότες και κτηνοτρόφους της Π.Ε. Φθιώτιδας, καθώς οι εν λόγω ενισχύσεις αγνοούνται σύμφωνα με τους επαγγελματίες της περιοχής.

Παράλληλα, ο κ. Σαρακιώτης έθεσε και το θέμα του Εθνικού Προγράμματος Συλλογής, Διαχείρισης και Αποτέφρωσης/Καύσης Νεκρών Ζώων. Όπως τονίζει: «Εκλείπουν στοιχεία αναφορικά με την αποζημίωση των κτηνοτρόφων στην Π.Ε. Φθιώτιδας, από το 2022 έως και το τρέχον έτος. Ως εκ τούτου, εγείρεται και επ’ αυτού αναγκαιότητα επίσημης ενημέρωσης σχετικά με την εξέλιξη του εν λόγω προγράμματος και για το αν αυτά έχουν πιστωθεί στην Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας».

https://www.agro24.gr/

Αδελφότητα Πηγιωτών Άρτας. Ο εορτασμός της 28ης Οκτωβρίου στο ορεινό χωριό Πηγές Άρτας

ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΑ ΠΗΓΙΩΤΩΝ ΑΡΤΑΣ

      Εικόνες από την  ξεχασμένη Ελλάδα που επιμένει και αντιστέκεται

              σε πείσμα των καιρών του μαρασμού…..

                                  

                                      ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

                ΕΠΙΣΗΜΟΣ ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΠΟΥΣ ΤΟΥ ΄40

ΣΤΙΣ ΠΗΓΕΣ ΑΡΤΑΣ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΕΔΡΑ του ΔΗΜΟΥ Γ.ΚΑΡΑΙΣΚΑKH

     

Με δοξολογία και καταθέσεις στεφάνων,πραγματοποιήθηκε  στις 28-10-2026 στις Πηγές Άρτας, Ιστορική έδρα του δήμου Γ. Καραϊσκάκη, ο εορτασμός της 28ης Οκτωβρίου .

Η Εκδήλωση έγινε στο χώρο του Μνημείου στην Πλατεία ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΒΑΣ.ΚΑΠΕΡΩΝΗ με σημαιοστολισμό του χώρου. Συγκινητική η παρουσία μαθητών του δημοτικού Σχολείου Μηλέας(Γρέβια)  με τη δασκάλα τους κ.. Άννα Αλεξιάδη, γονέων των μαθητών, της εκπαιδευτικού Δώρας Ρίζου και συγχωριανών μας.

Μετά την θεία λειτουργία, ακολούθησε  η επιμνημόσυνης δέησης από το Ιερέα του Ι.Ναού Γεννήσεως Θεοτόκου Παπά-Δημήτρη Παπαγεωργίου, κατάθεση στεφάνων, ομιλία ,ενός λεπτού σιγή και έκλεισε με τον Εθνικό Ύμνο. Τον δήμο Γ.Καραισκάκη εκπροσώπησε. Ο δημοτικός Σύμβουλος Νίκος Κουφούλης Στην λιτή γεμάτη συγκίνηση και υπερηφάνεια τελετή κατέθεσαν στεφάνια ο Πρόεδρος της Κοινότητας Καρακώστας Κώστας,μαθητές του Σχολείου και ο Πρόεδρος της Αδελφότητας Πηγιωτών Αρτας Χρ. Καπερώνης.

Ανάλογος εορτασμός πραγματοποιήθηκε και στην Μηλέα(Γρέβια) Πηγών όπου έγινε δοξολογία και επιμνημόσυνη δέηση από τον ιερέα του Ι.Ναού Αγίου Γεωργίου  Παπα-Γιάννη Μπαφατάκη και κατάθεση στεφάνων από τον Εκπρόσωπο του δήμου Νικ. Κουφούλη Δημοτικό Σύμβουλο τον Πρόεδρο της Κοινότητας Καρακώστα Κων/νο  μαθητές του Σχολείου Μηλέας(Γρέβια), την Πρόεδρο του Συλλόγου Γυναικών Λένω Μπότσαρη την κ.Τζένη Βλάχου και τον Πρόεδρο της Αδελφότητας. Ακολούθησαν Ποιήματα μαθητών στο μνημείο πεσόντων που βρίσκεται στον προαύλιο χώρο του Αγ. Γεωργίου . Ομιλία για την 28η Οκτωβρίου έκανε η δασκάλα του σχολείου  κ. Άννα Αλεξιάδη με αναφορά στα γεγονότα του 40 .

Οι δύσκολες καιρικές συνθήκες με βροχές και κρύο βροχή δεν μας εμπόδισαν καθόλου στην απότιση φόρου τιμής στους ήρωες του 40.

Οι εορταστικές εκδηλώσεις έκλεισαν με την ανάκρουση του Εθνικού ύμνου από τον  γνώριμο σε όλους μουσικό φιλαρμονικής και  συγχωριανό μας Τσικρίκα-Καραδήμα Βασίλη. 

Ήρθε βρέχοντας από την Άρτα παρέα με τον φίλο μας Δήμο Κυριακίδη μόνο και μόνο για να παιανίσει την έπαρση σημαίας,εμβατήρια και τον Εθνικό ύμνο στις δυο εκδηλώσεις χωρίς να λογαριάζει τη βροχή που έπεφτε. Μια εικόνα συγκινητική βγαλμένη από το παρελθόν που μας γέμισε περηφάνια.

                                        

                              ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΜΕ :

             Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΩΝ ΠΗΓΙΩΤΩΝ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ

Στον νικηφόρο πόλεμο του 1940-41 συμμετείχαν 150 ναι ,150  ΠΗΓΙΩΤΕΣ στρατιώτες που υπηρέτησαν στο Σύνταγμα Ευζώνων αλλά και στα ΟΧΥΡΑ της ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ .Οι περίφημοι ΄΄DIABLO΄΄ για τους Ιταλούς''ΟΙ ΔΙΑΒΟΛΟΙ ΜΕ ΤΗ ΦΟΥΣΤΑΝΕΛΑ'', Τα ΗΡΩΙΚΑ κατορθώματά περιγράφονται λεπτομερώς στο βιβλίο του Αείμνηστου συγχωριανού μας Στρατηγού Στέργιου Βούλγαρη στο βιβλίο του ΄΄ΟΙ ΔΙΑΒΟΛΟΙ ΜΕ ΤΗ ΦΟΥΣΤΑΝΕΛΑ΄΄

Ανάμεσα σε αυτούς και ένας εθελοντής -15ετής τότε- ο  Βασ.Καπερώνης (ο Πρόεδρος) (γενν.1925) που ακολούθησε το επιστρατευμένο συνεργείο αυτοκίνητων από το Αγρίνιο όπου δούλευε,αφού πρώτα αρνήθηκε να το εγκαταλείψει και να γυρίσει στο χωριό.

      Μαζί με αυτούς να μην ξεχνάμε και τους ηρωικούς υπερασπιστές των οχυρών τόυ ΡΟΥΠΕΛ στη  Μακεδονία όπου πολέμησαν δέκα Πηγιώτες.

Αυτοί όλοι ανήκουν στη ΄΄ΧΡΥΣΗ ΓΕΝΝΙΑ΄΄ που μεγαλούργησαν για την πατρίδα και αυτοί που μας παρέδωσαν ότι εμείς απολαμβάνουμε. Αν τους μοιάζαμε και εμείς λίγο ,αν γίνεται........

Από τους Ηρωικούς ΠΗΓΙΩΤΕΣ που έλαβαν μέρος σε αυτόν τον πόλεμο, τρεις έμειναν για πάντα στα ΒορειοΗπειρωτικά βουνά.

                        Άξιοι ιδιαίτερης Τιμής και αναφοράς!!!

Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΦΩΤΟΣ του Γεωργίου που σκοτώθηκε στην Καστάνιανη την 24/11/1940,ο ΧΡΗΣΤΟΣ ΓΡΕΒΙΑΣ του Γεωργίου που σκοτώθηκε στο χωριό Σταυροσκιάδι την 30/11/1940 και ο δεκανέας ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΖΗΣΗΣ του Γεωργίου που σκοτώθηκε στο ύψωμα Μπολένα την 16/2/1941.

      Στο βορειοηπειρωτικό μέτωπο, τραυματίστηκαν οι Πηγιώτες ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΣΑΚΑΣ (μάχη της Μπολένας το 1941), ο ΑΝΔΡΕΑΣ ΑΡΚΟΥΜΑΝΗΣ, ο ΧΡΗΣΤΟΣ Β.ΦΩΤΟΣ (στην Καστάνιανη το 1940) και ο ΗΛΙΑΣ Κ.ΓΡΕΒΙΑΣ (στο Τεπελένι το 1941).

    ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΔΟΞΑ ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΖΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΣΗΜΕΡΑ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ !

    

                                ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΑ ΠΗΓΙΩΤΩΝ ΑΡΤΑΣ

Αποθησαυρίζοντας λέξεις…Ξηρομερίτικο ιδίωμα, που έχει πολλές κοινές λέξεις με το Ηπειρώτικο

 

Επιμέλεια: Μαρία Ν. Αγγέλη

Πριν από λίγο καιρό έλαβα ένα e-mail από έναν ξηρομερίτη, ο οποίος μου έστειλε ένα επισυναπτόμενο αρχείο excel, με μια συλλογή λέξεων του ξηρομερίτικου ιδιώματος. Μου έγραφε, ότι αυτές τις λέξεις τις κατέγραψε, όπως τις μιλούσαν οι δικοί του άνθρωποι, η οικογένειά του, κυρίως η μάνα του. Επίσης, με ευγένεια, μου έλεγε, ότι εσείς κ. Αγγέλη, ως Δρ Κοινωνικής Λαογραφίας, μπορείτε να τις αξιοποιήσετε, όπως θέλετε.

Είναι αλήθεια ότι τέτοια δώρα «λεξιλογικά», «λαογραφικά» και άλλα ξηρομερίτικα μου είναι πολύ ευχάριστα! Θεώρησα όμως καλό, αφού ευχαρίστησα τον άγνωστό μου συμπατριώτη, να τον προτρέψω να δημοσιεύσει ο ίδιος τις λέξεις, όπως τις είχε καταγράψει. Έτσι θα τις μοιραζόταν με περισσότερους ξηρομερίτες… Εκείνος, με ευγένεια πάλι, μου είπε: «τις έγραψα απλά για να υφίστανται γραπτώς. Γιατί, προφορικά με τον χρόνο χάνονται. Να τις διαχειριστείτε, όπως θέλετε εσείς». 

Σήμερα  λοιπόν, βρήκα ευκαιρία να τις ξαναδιαβάσω και να τις στείλω, με τη σειρά μου, δώρο σε όλους τους συμπατριώτες μου! Κάποιοι ίσως τις θυμούνται, κάποιοι είναι ευκαιρία να τις μάθουν τώρα…

Φίλες και φίλοι ξηρομερίτες, διαβάστε τις λέξεις που συγκέντρωσε με αγάπη ο συμπατριώτης μας Φώτης Κατσαούνης και θυμηθείτε τη σημασία και τη χρήση τους… Επίσης, αν θέλετε, συμπληρώστε και άλλες, εμπλουτίστε τη συλλογή…

Είναι πολύ όμορφο να διατηρούμε το ξηρομερίτικο ιδίωμα.

Θα μοιραστώ μαζί σας μια λέξη ξηρομερίτικη που άκουσα το καλοκαίρι σε μια ωραία ταβέρνα στο Ξηρόμερο:

Έλεγε ο ιδιοκτήτης μεγαλόφωνα σε κάποιον γνωστό του πελάτη: «Μωρέ γίνηκει τ’ αυτοκίνητο παγκλίδια! Ντιπ…»

Είχα χρόνια να ακούσω αυτή τη λέξη. Είπα στον κύριο, χάρηκα για την λέξη που χρησιμοποίησε, νόμιζα ότι ήταν παροπλισμένη πια… Λυπήθηκα βέβαια για το αυτοκίνητο που έγινε θρύψαλα. Η σημασία της λέξης παγκλίδι, σύμφωνα με τον λαογράφο Γεράσιμο Ηρ. Παπατρέχα, είναι θρύψαλο.

Σαν αυτή τη λέξη, ίσως θυμηθείτε και άλλες πολλές… Ας τις καταγράψουμε, όπως ο κ. Κατσαούνης για να μην χαθούν…

Δανείζομαι τους στίχους του ποιητή Μανόλη Αναγνωστάκη:

Σαν πρόκες πρέπει να καρφώνονται οι λέξεις

Να μην τις παίρνει ο άνεμος. [Από τη συλλογή Ο Στόχος (1970)]

Παραθέτω τη συλλογή των λέξεων του ξηρομερίτικου ιδιώματος

"Για μένα βρέχουν τα βουνά". Παλιό παραδοσιακό τραγούδι σε σπάνια βιντεοσκόπηση..

Δείτε το βίντεο

"Για μένα βρέχουν τα βουνά". Παλιό παραδοσιακό τραγούδι που σπάνια ακούγεται στις μέρες μας. Το ακούσαμε από τους Λαλητάδες στη παρουσίαση του βιβλίου του Ανδρέα Ρίζου,«Το Διπλοκάγκελο στους Μελισσουργούς Άρτας, την Αετοφωλιά των Τζουμέρκων.». 

Το βιντεοσκοπήσαμε και το δημοσιεύουμε για να το απολαύστε

romiazirou.blogspot.gr

28 βρισιές στην Αρχαία Ελληνική που θα σας εκπλήξουν

 

χρησιμοποιείστε την αρχαία ελληνική γλώσσα για είστε λιγότερο χυδαίοι.

Όσοι έχουν την κακή συνήθεια να βρίζουν, αν δεν μπορούν να την κόψουν, τουλάχιστον ας προσπαθήσουν να χρησιμοποιούν την αρχαία ελληνική γλώσσα για είναι λιγότερο χυδαίοι.

○ Αφόδευε εντός
Χέσε μέσα

○ Λάβε κίναιδε
Πάρ’ τα πούστη

○ Ύπαγε γαμηθείναι
Άντε γαμήσου

○ Όδευε εις συνουσίαν
Άντε γαμήσου

○ Λάβε τους όρχεις ημών
Πάρ’ τα αρχίδια μας

○ Εσύ εστί για τον πέο
Είσαι για τον πούτσο

○ Λάβε έναν αυνανιστήν
Πάρε ένα μαλάκα!

○ Κάμνω σε τι, μήτηρ;
Τι σου κάνω μάνα μου;

○ Άλφα τράπεζα πίστεως
Πρώτο τραπέζι πίστα

○ Αφόδευε υψηλά και ηγνάντει
Χέσε ψηλά κι αγνάντευε

○ Ίνα πέρδεις επί τοις όρχεσίν μου
Θα μου κλάσεις τα αρχίδια!

○ Είχον τε κνησμόν οι όρχεις μου
Και με τρώγαν τα αρχίδια μου!

○ Άντε κάνε έρωτα παθητικά σερβιέτα
Άντε γαμήσου μουνόπανο!

○ Ποιώ έρωτα δια το αιδοίο της μητρός σου
Γαμώ το μουνί της μάνας σου

○ Σου συνουσιάζεται ο οίκος που διαμένεις ομοφυλόφιλε
Σου γαμιέται το σπίτι πούστη

○ Ευμεγέθους σωματικής διάπλασης ατομικός εραστής
Χοντρομαλάκας

○ Θα σου συνουσιάσω τον οίκο όπου διαμένεις παλιό ομοφυλόφιλε
Θα σου γαμήσω το σπίτι παλιόπουστα!!!

○ Της επιχρήμασις εκδηλωμένης γυναικός το σίδερον κιγκλίγωμα
Της πουτάνας το κάγκελο!!!

○ Τα εκ μεταξίου γενόμενα εσωενδύματα εκ μεταξίου γενόμενα οπίσθια απαιτούσι
Τα μεταξωτά βρακιά θέλουν και μεταξωτούς κώλους

○ Λάβε πέντε, ω αυνανιστά (συνοδευόμενον από έκτασιν των δακτύλων της μίας χειρός)
Πάρε πέντε, ρε μαλάκα! (μαζί με φάσκελο)

○ Συγγνώμη εύειδες κοράσιον, ο σος πατήρ σακχαροπλάστης ετύγχανε ών;
Συγγνώμη κοπελιά, ζαχαροπλάστης ήταν ο πατέρας σου;

○ Η παλινδρομική κίνηση ισχύως επί καθέτου αξόνως, βαίνουσα συνεχώς αυξανόμενης εντάσεως και εκπέμπουσα υδάτινα βλήματα επί φανταστικού στόχου
Μαλακία

○ Λαβέ ταύτα Ελισσάβετ και ποίησέ τα επί πλαισίου
Πάρτα Λίζα και κάντα κορνίζα!

○ Εκοπρίσθη η φοράς παρά τοις αλωνίοις
Χέστηκε η φοράδα στ' αλώνι.

○ Μη μου τους όρχεις τάρατε
Μη μου πρήζετε τα αρχίδια.

○ Χαίρε ημάς το πλατύφυλλο
Χαιρέτα μας τον πλάτανο.

○ Έξω κίναιδε εκ της οικίας
Έξω πούστη απ’την παράγκα (πρόχειρη κατοικία).

○ Ταύτα λαβείν μωρή νοσούσα
Πάρ’ τα μωρή άρρωστη.

destora

https://www.tampouloukia.gr/

«-Σήκω, Αλέξανδρε, απ’ τη γη κι από το μαύρο χώμα." Η ιστορία και το μοιρολόι του νεκρού ανθυπολοχαγού του 40

Του Γιώργου Χατζηδημητρίου

Ο υπολοχαγός Αλέξανδρος Διάκος είναι ο πρώτος νεκρός αξιωματικός του στρατού ξηράς στον πόλεμο απέναντι στους Ιταλούς εισβολείς. Έπεσε την 1η Νοεμβρίου 1940. Ανήκει σε αυτή τη δρακογενιά που αψήφησε τον φασισμό και κοίταξε με χαμόγελο τον Χάρο στα μάτια, σε μια κορυφαία στιγμή συλλογικής αιθρίας.

Νεαρό παιδί ο φλογερός πατριώτης Αλέξανδρος, από τη Χάλκη Δωδεκανήσου, κατατάχθηκε στον Ελληνικό Στρατό και, δίχως δεύτερη σκέψη, έσπευσε στον πόλεμο του 1940 να σταθεί στην πρώτη γραμμή. Αυτόπτες μάρτυρες δηλώνουν πως λίγο πριν σκοτωθεί πρωτοστατούσε στη μάχη, εμψυχώνοντας τους στρατιώτες του με απαράμιλλο ηρωισμό. Ωστόσο, ο αγώνας ήταν άνισος. Μια ριπή πολυβόλου τραυμάτισε θανάσιμα τον ανθυπολοχαγό, ο οποίος ξεψύχησε στα χέρια του στρατιώτη Μιχάλη Μάλαμα από τη Σαμαρίνα, στην τοποθεσία Τσούκα του Γράμμου.

Η τελευταία κατοικία του Αλέξανδρου Διάκου ήταν στο χωριό Ζούζουλη Καστοριάς, στην άλλη άκρη της Ελλάδας, τόσο μακριά από τα πατρικά του χώματα, από τους σεβαστούς γονείς και τους αγαπημένους του φίλους. Ο θάνατός του συγκλόνισε το πανελλήνιο και οδήγησε τον ποιητή μας Οδυσσέα Ελύτη να γράψει το περίφημο «Άσμα ηρωικό και πένθιμο για τον χαμένο ανθυπολοχαγό της Αλβανίας». Μα, πάνω απ’ όλα, συγκλονίζουν οι γυναίκες που έκαναν τον θρήνο τους μοιρολόι σπαρακτικό. 

Κάθε χρόνο, ανήμερα της 28ης Οκτωβρίου, οι Ζουζουλιώτισσες γιαγιάδες μοιρολογούν με δάκρυα στα μάτια -με λόγια που οι μητέρες τους και οι γιαγιάδες τους είχαν συνθέσει- τον αείμνηστο εθνομάρτυρα, πάνω απ’ το μνήμα του στην παλαιά Ζούζουλη στον Γράμμο, το πρώτο βουνό της -αιώνιας μες στην ακινησία της- Πίνδου. Αιωνία η μνήμη.

«-Σήκω, Αλέξανδρε, απ’ τη γη κι από το μαύρο χώμα.

-Με τι ποδάρια να σ’ κωθώ, με τι χέρια να κάτσω, με τι ματάκια να σας δω, γλώσσα να σας μιλήσω;

Με σκότωσαν οι Ιταλοί στο δάσος μες στην Τσούκα, τρεις τουφεκιές μού ρίξανε, κι οι τρεις αράδα αράδα, η μια μού παίρνει στα πλευρά κι η άλλη στο κεφάλι, η τρίτη η φαρμακερή μού παίρνει στην καρδιά μου.

Ήταν πικρό το λάβωμα, φαρμάκι το μολύβι, το στόμα μ’ αίμα γιόμισε, τα χείλη μου φαρμάκι, με το μαντήλ’ τα σκούπισα κι έβαψε το μαντήλι, ιννιά ποτάμια το ‘πλυναν κι έβαψαν τα ποτάμια.

Μη λάχ’ περάσ’ κι η μάνα μου κι εβάψει την καρδιά της, μη λάχ’ περάσει κι η αδερφή μ’ κι εβάψει την καρδιά τους.

Πέρασ’ η αρραβωνιάρα μου κι έβαψε την καρδιά της.

Εσύ, καλή μ’, θα παντρευτείς κι άλλον άντρα θα πάρεις, ‘μενα με τρώει η μαύρη γης, στη Ζούζουλη ‘κει πάνου, κάνω την πλάκα πεθερά, την μαύρη γης γυναίκα, κι έχω στρατιώτες δίπλα μου γι’ αδέρφια, γι’ αξαδέρφια.

Ιδώ το λέγουν μαύρη γης, το λέγουν μαύρο χώμα, τρώει παιδιά ανύπαντρα, παιδιά αρραβωνιασμένα».

(Τα βασικά στοιχεία αντλήθηκαν από επετειακό αφιέρωμα του Επιμορφωτικού Συλλόγου Ζουζουλιωτών.)

https://www.antinews.gr/