Κρύφτηκε στα Καλάμια και Σώθηκε | Η Μαρτυρία του 88χρονου Γρηγόρη της καταστροφής του Κομμένου

Έζησε τη φρίκη και δεν εγκατέλειψε ποτέ το χωριό του.

Στο μαρτυρικό Κομμένο Άρτας συναντήσαμε τον 88χρονο κύριο Γρηγόρη, έναν από τους τελευταίους ανθρώπους που κουβαλούν ζωντανές τις μνήμες της καταστροφής του χωριού.

Μας διηγείται όσα είδε ως μικρό παιδί, τα δύσκολα χρόνια της φτώχειας, την ανοικοδόμηση του Κομμένου και μια ολόκληρη ζωή δεμένη με τη γη και τον τόπο του.

Μια πολύτιμη ανθρώπινη μαρτυρία που δεν πρέπει να χαθεί.

Παραγωγή: Greek Village Life

Αδέρφια ήρθαν στα χέρια για τρακτέρ που κληρονόμησαν από τον πατέρα τους

Τρακτέρ που άφησε στα τρία του παιδιά μετά το θάνατό του ο ηλικιωμένος πατέρας τους, έγινε η αιτία για να ξεσπάσει μια άγρια οικογενειακή διαμάχη η οποία έφτασε να απασχολεί το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης, ύστερα από καταγγελία για ενδοοικογενειακή βία, εξύβριση και απειλές.

«Με έβριζε και με κυνηγούσε», είπε ο ένας εκ των δύο που υπέβαλε μήνυση σε βάρος του αδελφού του που συνελήφθη.

Το τελευταίο περιστατικό που οδήγησε στη σύλληψη του ενός αδελφού, γράφει το protothema.gr σημειώθηκε τις πρώτες πρωινές ώρες της 6ης Ιουλίου όταν, σύμφωνα με το κατηγορητήριο, ο άντρας πήγε έως το χωριό της Θεσσαλονίκης για να πάρει το αγροτικό όχημα από το σπίτι του αδελφού του και, τότε, ξεκίνησε έντονος καβγάς ανάμεσά τους που κορυφώθηκε με ύβρεις και σοβαρές απειλές.

Σύμφωνα με όσα είπε στην κατάθεσή του ο μηνυτής, ήταν 5.30 το πρωί όταν ο αδελφός του εμφανίστηκε στην αυλή της οικίας του και άρχισε να τον βρίζει με χυδαίες εκφράσεις, ενώ δευτερόλεπτα αργότερα τον απώθησε χτυπώντας τον με το χέρι του στο μπράτσο. «Μετά πήρε ένα φτυάρι με σκοπό να με χτυπήσει και τρέχαμε γύρω γύρω από το αγροτικό όχημα. Εγώ προσπαθούσα να τον κρατάω σε απόσταση και φώναζα», κατέθεσε ο μάρτυρας, τονίζοντας ότι φοβήθηκε για τη σωματική του ακεραιότητα.

Σημείωσε, δε, «με έβριζε και με κυνηγούσε» και «δε φοβήθηκα απλά αλλά μέχρι σήμερα δε μπορώ να ηρεμήσω», προσθέτοντας ότι αυτή δεν ήταν η πρώτη φορά που ο αδελφός του γίνεται βίαιος.

Στην απολογία του ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι η ένταση προκλήθηκε επειδή δεν ήθελε ο αδελφός του να οδηγεί το τρακτέρ το οποίο δεν έχει την απαραίτητα άδεια κυκλοφορίας με αποτέλεσμα να ανησυχεί μη γίνει κάποιο ατύχημα και έχει ευθύνη και ο ίδιος. Σχετικά με τις καταγγελλόμενες πράξεις, ισχυρίστηκε ότι ουδέποτε εξύβρισε, απείλησε και χτύπησε τον αδελφό του, ενώ υποστήριξε ότι ποτέ δε θα του έκανε κακό.

Τελικά το δικαστήριο τον έκρινε ένοχο για τις πράξεις της ενδοοικογενειακής απειλής και εξύβρισης ενώ δε το αναγνώρισε κανένα ελαφρυντικό. Οι δικαστές αποφάσισαν να του επιβάλουν ποινή φυλάκισης επτά μηνών, εξαγοράσιμη και έτσι αφέθηκε ελεύθερος.

https://agronewsbomb.gr/

Πού πήγε η αυθεντική μουσική μας παράδοση; Δυστυχώς, τα καμποχώρια έχουν αλλοιωθεί και τα πανηγύρια τους δεν έχουν να επιδείξουν κάτι από την αυθεντική μουσική παράδοση της Ηπείρου!!!!

Η παράδοση σε όλες τις εκφάνσεις της -ιστορικές, θρησκευτικές, λαϊκές, οικογενειακές-  είναι φωτεινός οδηγός για τις επόμενες γενιές. Δόξα τω Θεώ, η πατρίδα μας έχει τόσους και τέτοιους ανεκτίμητους πολιτιστικούς θησαυρούς που πρέπει να τους έχουμε πάντα σαν πρότυπο για να πορευτούμε στη σημερινή εποχή η οποία ταλανίζεται από ξεπεσμό των θεσμών και των ιδανικών μας. Πρέπει η παράδοση να είναι ριζωμένη βαθειά στην ψυχή και στην καρδιά μας, στη συνείδησή μας, πρέπει να προστατεύουμε ως κόρην οφθαλμού τα ήθη και έθιμά μας.

Χωρίς την παράδοση θα χάσουμε την ταυτότητά μας σαν άτομα, σαν κοινωνία, σαν κράτος. Η ελληνική παράδοση αποτελεί τις ρίζες μας, είναι κάθε τι που έχει μεταδοθεί σε μας προφορικά ή και γραπτά από γενιά σε γενιά. Παράδοση είναι οι συνήθειες, οι ηθικές αντιλήψεις που μεταδίδονται ως κληρονομιά από τους προγενέστερους στους μεταγενέστερους. Βέβαια, κάθε λαός έχει τις δικές του παραδόσεις. Η Ελλάδα, για παράδειγμα, έχει τη φιλοξενία, η Βραζιλία το ποδόσφαιρο κ.λπ.

Μία λοιπόν από τις εκφράσεις της παράδοσής μας είναι και η μουσική. Θα λέγαμε πως δίνει το χέρι της χαράς η μία γενιά στην άλλη, με όλα τα είδη της μουσικής μας κληρονομιάς.

Τώρα το καλοκαίρι επανακάμπτουν στα χωριά οι ξενιτεμένοι μας, είτε από την αλλοδαπή είτε από τις πόλεις για να κάνουν τις διακοπές τους. Γεμίζουν τα καφενεία στις πλατείες των χωριών μας, κάτω από τα βαθύσκιοτα πλατάνια από κόσμο.

Βουΐζουν οι γειτονιές από τις φωνές και τα παιχνίδια των παιδιών. Ξαναζωντανεύουν τα χωριά, ανοίγουν τα σπίτια που μέχρι τώρα ήταν ερμητικά κλειστά από το φόβο για τη μάστιγα της εποχής, το κλέψιμο. Πολλές γιορτές το καλοκαίρι και ανάλογα και τα πανηγύρια.

Γεμίζουν από αφίσες οι κολόνες με φωτογραφίες των μουσικών οι οποίοι αυτοδιαφημίζονται με σκοπό να προσελκύσουν τον κόσμο στα γλέντια. Τα τοπικά τηλεοπτικά κανάλια μεταδίδουν τους χορούς που στήνονται στα χωριά μας. Εκεί βλέπεις παντού πλαστικά καθίσματα, πιάτα, ποτήρια, τραπέζια, μαχαιροπήρουνα, τσίκνα, σουβλάκι, λουκάνικα, χαλβά στην πρώτη γραμμή.

Η μισή Ελλάδα οργανοπαίκτες και οι άλλοι μισοί χορεύουμε. Πού βρέθηκαν τόσοι μουσικοί; Αμέτρητοι… Όπου να γυρίσεις το βλέμμα σου βλέπεις αφίσες μουσικών. Παλιά θυμάμαι υπήρχαν λίγοι μουσικοί που άφησαν εποχή με τη δεξιοτεχνία τους, είτε σαν οργανοπαίχτες είτε σαν τραγουδιστές. Οι αδελφοί Χαλκιά, οι Καψάληδες, ο Πετρο-Λούκας, ο Φιλιππίδης, οι αδελφοί Σούκα, ο Ν. Ράρρας, οι αδελφοί Γεροδήμου, ο Σαρρέας, ο Αυγερινός Μπάος, ο Μάσιος, ο Μπέλλος, ο Παπακώστας, ο Γεροδήμος, ο Υφαντής, ο Στ. Μπάος και μερικοί άλλοι. Και κάθε ένας που έμπαινε πρώτος στο χορό προσπαθούσε να ξεπεράσει τον εαυτό του σε χορευτικές φιγούρες.

Τώρα, δυστυχώς με αυτά που βλέπεις και ακούς αλλάζεις κανάλι γιατί σε πιάνει θλίψη. Συντελείται μια κακοποίηση της ελληνικής παραδοσιακής μουσικής, άνευ οίκτου. Γινόμαστε μάρτυρες μιας παραχάραξης της παράδοσής μας. Ακούς τραγούδια και λες, τι είναι αυτά; Είναι τραγούδια αυτά; Και ο χορός; Να γελάει ο κάθε πικραμένος. Στον ίδιο σκοπό και στο ίδιο μοτίβο δεν αλλάζει τίποτε, δεν υπάρχει αρχή και τέλος.

Σήμερα όλα έχουν αλλοιωθεί, εκτός από το Μέτσοβο, τα Ζαγοροχώρια, τα Τζουμέρκα και λίγο τα Πωγώνια που κρατάνε ακόμη την παράδοση με ωραιότατα παραδοσιακά τραγούδια.

Δυστυχώς, τα καμποχώρια έχουν αλλοιωθεί και τα πανηγύρια τους δεν έχουν να επιδείξουν κάτι από την αυθεντική μουσική παράδοσή μας. Και να πω δεν έχουν παραδόσεις, ήθη και έθιμα… Αλλά τα έχουν ξεχάσει και παρασύρονται σε αυτά που τους «σερβίρουν» ως μόδα! Κρίμα…

Γιάννης Τσόδουλος

www.proinoslogos.gr

Το θρυλικό ferry boat που έκανε για πρώτη φορά τη γραμμή Ρίο-Αντίρριο -Η άγνωστη ιστορία του (φωτο)

Το πρώτο ferry boat της γραμμής Ρίο-Αντίρριο αποκτήθηκε το 1946 και ονομάστηκε «ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΙΑΣΕΜΙΔΗΣ», ενώ η αγορά του προκάλεσε την οργή των κατοίκων της Ναυπάκτου. 

 

Το 1946, οι συνεταιρισμοί Αγρινίου και Ηπείρου ζήτησαν από το κράτος την ίδρυση του πορθμείου Ρίου-Αντιρρίου. 

ο αίτημά τους ικανοποιήθηκε από το κράτος, ωστόσο έντονη ήταν η δυσαρέσκεια των πολιτών της Ναυπάκτου, η οποία είχε αναδειχθεί στο κυριότερο λιμάνι της Στερεάς Ελλάδας από πριν ακόμη ξεσπάσει ο πόλεμος του 1940. 

 Το συγκεκριμένο λιμάνι εξυπηρετούσε τόσο τις ανάγκες των κατοίκων της Ναυπάκτου όσο και εκείνες όλης της Δυτικής Ελλάδας και της Ηπείρου, καθώς τα καΐκια που μετέφεραν ανθρώπους, ζώα και εμπορεύματα από το Μοναστηράκι και τη Χιλιαδού προς τον Ψαθόπυργο και το Αίγιο είχαν περιορισμένες δυνατότητες. 

Με το πορθμείο Ρίου-Αντιρρίου, το ταξίδι μεταξύ Πάτρας και Αγρινίου έγινε συντομότερο κατά περίπου 3 ώρες. 

Το καινούργιο ferry boat στο Ρίο-Αντίρριο «τράβηξε» ένα σημαντικό ποσοστό τόσο των επιβατών όσο και των εμπορικών δρομολογίων που αναλάμβανε ως τότε το λιμάνι της Ναυπάκτου. 

 Το πλοίο τύπου «παντόφλας» αγοράστηκε από την Ένωση Γεωργικών Συνεταιρισμών Αιτωλοακαρνανίας στις 24 Αυγούστου 1946 και ξεκίνησε αμέσως δρομολόγια στη γραμμή Ρίου-Αντιρρίου, με το όνομα «ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΙΑΣΕΜΙΔΗΣ», προς τιμήν ενός καθηγητή στη Γεωπονική Σχολή Αθηνών στις αρχές του 20ού αιώνα. 

 Μάλιστα το συγκεκριμένο σκαρί είχε πάρει μέρος στην απόβαση της Νορμανδίας κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου μεταφέροντας άρματα μάχης των ΗΠΑ, ενώ είχε χωρητικότητα 152 επιβατών. 

 Το «ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΙΑΣΕΜΙΔΗΣ» το 1981 άλλαξε ιδιοκτήτη, μετονομάστηκε σε «EVGENIA P» και άρχισε δρομολόγια στο Αιγαίο ως φορτηγό-οχηματαγωγό μεταφέροντας φορτηγά και βυτία για να καταλήξει, τελικά, παροπλισμένο το 2011, στην Ελευσίνα.

Ως αποζημίωση στους πλοιοκτήτες της Ναυπάκτου για την αγορά του πρώτου ferry boat από την Ένωση Γεωργικών Συνεταιρισμών Αιτωλοακαρνανίας, δόθηκε στους πρώτους είτε άδεια δρομολόγησης άλλου ferry boat στο Ρίο-Αντίρριο είτε άδεια λεωφορείου. 

Η πρώτη φωτογραφία του «ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΙΑΣΕΜΙΔΗΣ» είναι του Robert Mc Cabe από το 1954 (επιχρωματισμένη). Η δεύτερη, νεότερη του 2011, προέρχεται από το forum, Shipfriends, όπου υπάρχουν και νεότερες φωτογραφίες του.

πηγή :carandmotor.gr

https://xiromeropress.gr/

Συνδεδεμένη ενίσχυση 5 λεπτών ανά λίτρο γάλακτος βάσει παραστατικών πώλησης ζητά η Ένωση Φυλής Χολστάιν

Τη θέσπιση συνδεδεμένης ενίσχυση ύψους 5 λεπτών ανά λίτρο γάλακτος ζητούν οι αγελαδοτρόφοι της Ένωσης Φυλής Χολστάιν Ελλάδος (ΕΦΧΕ), προτείνοντας η επιδότηση κατά την νέα προγραμματική περίοδο της ΚΑΠ να συνδέεται με την πραγματική παραγωγή και τα παραστατικά πώλησης και όχι με τα βοσκοτοπικά δικαιώματα.

Αναλυτικότερα, σε σχετική ανακοίνωση που δόθηκε σήμερα, 14 Ιουλίου στην δημοσιότητα αναφέρονται τα εξής:

«Σε θετικό κλίμα πραγματοποιήθηκε σύσκεψη στο υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, υπό τον αρμόδιο υφυπουργό για την Κτηνοτροφία, Θανάση Καββαδά, ο οποίος συναντήθηκε με τους αγελαδοτρόφους της Ένωσης Φυλής Χολστάιν Ελλάδος (ΕΦΧΕ) και υπηρεσιακούς παράγοντες του ΥΠΑΑΤ.

Η συνάντηση διήρκεσε σχεδόν δύο ώρες και πραγματοποιήθηκε εκτενής συζήτηση για τα προβλήματα και τις προοπτικές του κλάδου της γαλακτοπαραγωγού αγελαδοτροφίας.

Την ΕΦΧΕ εκπροσώπησαν ο πρόεδρος Ηλίας Κοτόπουλος, ο επίτιμος πρόεδρος Θανάσης Βασιλέκας, ο αναπληρωτής γενικός γραμματέας Χρήστος Βουλγαρίδης και το μέλος Θανάσης Παπαπαναγιώτου.

Οι εκπρόσωποι της ΕΦΧΕ, που έχει έδρα τη Θεσσαλονίκη, εξήγησαν στον αρμόδιο υφυπουργό ότι η εγχώρια παραγωγή αγελαδινού γάλακτος έχει μειωθεί στους περίπου 650.000 τόνους ετησίως, ενώ οι ανάγκες της χώρας φτάνουν το 1,5 εκατ. τόνους. Αυτό σημαίνει ότι καλύπτεται μόλις το 43% της εγχώριας ζήτησης, γεγονός που αυξάνει την εξάρτηση της χώρας από εισαγωγές. Σημείωσαν ακόμη ότι η εγχώρια παραγωγή καλύπτει περίπου το 20% των αναγκών της χώρας σε βόειο κρέας.

Ζήτησαν να θεσπιστεί συνδεδεμένη ενίσχυση ύψους 5 λεπτών ανά λίτρο γάλακτος, ενώ πρότειναν με τη νέα Κοινή Αγροτική Πολιτική η επιδότηση να συνδέεται με την πραγματική παραγωγή και τα παραστατικά πώλησης του γάλακτος και όχι με τα βοσκοτοπικά δικαιώματα.

Οι Έλληνες αγελαδοτρόφοι τόνισαν ότι, προκειμένου να μην επαναληφθούν φαινόμενα όπως το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, η συνδεδεμένη ενίσχυση θα πρέπει να χορηγείται με βάση τα τιμολόγια και την πραγματική παραγωγή γάλακτος, αντί των βοσκοτοπικών δικαιωμάτων, τα οποία -όπως υποστήριξαν- οδήγησαν σε σειρά στρεβλώσεων.

Η ΕΦΧΕ ζήτησε ακόμη τη χάραξη εθνικής στρατηγικής για τη γαλακτοπαραγωγό αγελαδοτροφία, καθώς και μέτρα για την καλύτερη αντιμετώπιση των ζωονόσων που απειλούν το εισόδημα των κτηνοτρόφων. Παράλληλα, πρότεινε την αναθεώρηση του κανονισμού του ΕΛΓΑ, ώστε για νοσήματα όπως ο αφθώδης πυρετός και η οζώδης δερματίτιδα να αποζημιώνεται το ζωικό κεφάλαιο με βάση τις πραγματικές τιμές αγοράς.

Κατά τη διάρκεια της συνάντησης συζητήθηκε επίσης ο φάκελος του ελληνικού γιαουρτιού, η συνδεδεμένη ενίσχυση στο γάλα, οι προτεραιότητες της νέας Κοινής Αγροτικής Πολιτικής μετά το 2028, καθώς και το ζήτημα των αποζημιώσεων για τις ζωονόσους.

Από την πλευρά του, ο υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Θανάσης Καββαδάς αντιμετώπισε θετικά την πρόταση για συνδεδεμένη ενίσχυση βάσει των παραστατικών γάλακτος. Παράλληλα, ενημέρωσε ότι στις αρχές Ιουλίου απέστειλε επιστολή προς τον περιφερειάρχη Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, Χριστόδουλο Τοψίδη, ζητώντας τη δημιουργία τεσσάρων έως πέντε απολυμαντικών σταθμών (αψίδων) στις βασικές πύλες εισόδου της χώρας από τη Βουλγαρία και την Τουρκία, προκειμένου να ενισχυθεί η θωράκιση της χώρας απέναντι στις ζωονόσους. Δήλωσε επίσης ότι δεν έχει αντίρρηση στην εξέταση αλλαγών που θα βελτιώνουν το υφιστάμενο πλαίσιο για το γιαούρτι, το οποίο έχει σημαντική ζήτηση στις εξαγωγικές αγορές.

Η συνάντηση ολοκληρώθηκε σε θετικό κλίμα και οι δύο πλευρές συμφώνησαν να πραγματοποιήσουν νέα συνάντηση το προσεχές διάστημα, προκειμένου να συνεχιστεί ο διάλογος για τα ζητήματα που απασχολούν τον κλάδο».

https://www.agro24.gr/

Τέσσερα χρόνια χωρίς το Χρήστο Ζώτο τον μεγάλο δάσκαλο του λαούτου με καταγωγή από Φιλιππιάδα ΒΙΝΤΕΟ.

Ο Χρήστος Ζώτος, με καταγωγή από την Φιλιππιάδα Πρέβεζας γεννήθηκε τό 1937 στην Καντήλα Ξηρομέρου. Είναι γόνος μιας μακραίωνης παράδοσης μουσικών τόσο άπ' την πλευρά του πατέρα του όσο και από εκείνη της μητέρας του. Ό πατέρας του, Σπύρος Ζώτος, ήταν έξοχος λαουτιέρης και πολύ καλός τραγουδιστής, με πολύ πλούσιο ρεπερτόριο. Είχε δραστηριοποιηθεί στις περιοχές Πρέβεζας, Άρτας και Αιτωλοακαρνανίας (γεννήθηκε και μεγάλωσε και ανδρώθηκε μουσικά στη Φιλιππιάδα Πρέβεζας και παντρεύτηκε στήν Καντήλα Ξηρομέρου).

Ο Χρήστος Ζώτος ξεκίνησε άπό πολύ μικρή ήλικία, παρά τις άντιρρήσεις του πατέρα του πού οφείλονταν στή χαμηλή κοινωνική θέση των μουσικών τήν εποχή εκείνη, νά μαθαίνει λαούτο και βιολί. Συγκεκριμένα ξεκίνησε τό λαούτο σε ήλικία επτά χρονών περίπου, κρυφά άπό τον πατέρα του, δείχνοντας άπό τήν άρχή εξαιρετική έπίδοση. 

Παρακολουθώντας τούς μουσικούς, με τούς όποιους συνεργαζόταν ό πατέρας του και ρουφώντας σάν σφουγγάρι, έξελίσσεται γρήγορα σε δεξιοτέχνη και ήδη άπό 13 χρονών άντικαθιστά, σάν ύπεύθυνος λαουτιέρης, τον πατέρα του στά γλέντια της περιοχής Ξηρομέρου Πρέβεζας, Άρτας, Λευκάδας και Αγρινίου.

Δεκαέξι χρονών πηγαίνει στήν Άρτα, όπου συναντάει και μαθητεύει γιά 2 χρόνια στο μεγάλο δάσκαλο του λαούτου Γεράσιμο Λάλο. Έκει ό Ζώτος βάζει τά θεμέλια καί τις βάσεις πού διαμόρφωσαν τό ιδιαίτερο, όσο και δύσκολο τεχνικά, ύφος του πού δεν περιορίζεται στή χρήση του λαούτου ώς συνοδευτικού οργάνου άλλά άναπτύσσει και σπουδαίο σολιστικό ρόλο, με ιδιαίτερες και λεπτές έκφραστικές άποχρώσεις. Αργότερα, ή θητεία του αύτή στον σολίστα λαουτιέρη Γεράσιμο Λάλο, μαζί με μιά έντελώς προσωπική τεχνική πού ανακάλυψε ό Χρήστος Ζώτος, μέ την όποια συνδυάζει τό οριζόντιο μέ τό κάθετο παίξιμο, θα τόν καθιερώσει ώς τον τελευταίο μεγάλο λαουτιέρη, εκφραστή μιας πολύ παλιάς σχολής πού χρησιμοποιεί τα νυκτά άχλαδόσχημα έγχορδα (λαούτα, ταμπουράδες κτλ.) ώς σολιστικά όργανα, ανταγωνιστές πολλές φορές του κλαρίνου και τού βιολιού. Τήν ίδια περίοδο πού μαθητεύει στον Λάλο, γύρω στο 1953, δουλεύει και στα Γιάννενα μέ τούς Χαλιγιανναίους, τόν Γρ. Καψάλη, τόν Ν. Ράρρα, τόν Γιώργο Μπραχόπουλο κ.ά., άποκτώντας και τό άνάλογο τοπικό ρεπερτόριο και μπαίνοντας στά «πιασίματα» και τις τεχνικές τόσο τού «βυζαντινότροπου» Ζαγορίου όσο και τού πενταφθόγγου ιδιώματος τής Ηπείρου.

Καθοριστική για τό Χρήστο Ζώτο συνεργασία στή δεκαετία τού '50 ήταν, όπως θεωρεί ό ίδιος, αύτή μέ τό Βασίλη Σαλέα, πού τόν βοήθησε, όπως λέει, νά άποκτήσει βαθειά γνώση τού «τραβηχτού» αλά Τούρκα παιξίματος, προσαρμόζοντας τεχνικές τού κλαρίνου στο λαούτο, διαδικασία πού άλλωστε είχε ξεκινήσει όταν ό Χρήστος Ζώτος δούλεψε στήν Πρέβεζα και τό Ξηρόμερο μέ τόν Βασίλη Μπεσίρη ή Τουρκοβασίλη.

Στις άρχές τής δεκαετίας τού '60 ό Χρήστος Ζώτος δραστηριοποιείται στή Βόρειο Ελλάδα, έχοντας ώς βάση τή Λάρισα, και δουλεύει μέ τούς κλαρινίστες Μανώλη Παπαγεωργίου, Βάϊο Μάλλιάρα, τόν περίφημο Γιάντζο κ.ά. Τό όνομά του γίνεται ξακουστό και περιζήτητο στούς κύκλους τών μουσικών. Στο σμυρνέϊκο και πιο άλά Τούρκα ύφος συνεργάζεται μέ μεγάλα βιολιά, όπως ό Γιάννης Όγδοντάκης, ό Τάκης Τζέμος και ο Φώτης Ντίνου και οι 2 άπ' τήν Πρέβεζα, ό Γιώργος Κόρος, ό Στάθης Κουκουλάρης κ.ά. 

Εκτός άπό τούς σπουδαίους μουσικούς, όλη αύτή τήν περίοδο 1953-1966, συνεργάζεται μέ όλους τούς καλούς τραγουδιστές: Γιώργο Παπασιδέρη, Γιάννη Μαϊκαντή, Μήτσο Αραπάκη, Κώστα Ζωγράφο, Γιώργο Μεϊντανά, Δημήτρη Ζάχο, Τάκη Καρναβά, Αργυρούλα Γόντυκα, Τασία Βέρρα, πού είναι μερικοί μόνο άπό τους τραγουδιστές με τους όποιους ό Χρήστος Ζώτος συνεργάστηκε, ήχογράφησε μαζί τους και βοήθησε στην επιτυχία τους.

Άπό τό 1966 έως τό 1982 ό Χρήστος Ζώτος μεταναστεύει στον Καναδά. Ή περίοδος αύτή, κατά την όποία είναι άπραγος καλλιτεχνικά κατ' ούσίαν, άποτελει μιά άνω τελεία τής πρώτης καλλιτεχνικής του περιόδου, πού προετοιμάζει όμως τή δεύτερη μεγάλη άνθισή του. Μένοντας μακριά άπ' τις έξελίξεις ό Ζώτος, στην ούσία, διαφύλαξε συνειδητά ή άσυνείδητα τό παλιό ύφος και ήθος του παιξίματος, πού κατά τή δεκαετία του '70 άρχισε νά χάνεται.

Μέ τήν επάνοδο του στήν Ελλάδα τό 1982, ό Χρήστος Ζώτος άναγκάζεται νά ξαναθυμηθεί τήν τεχνική του άπ' τήν άρχή, μιας και είχε άφήσει γιά 14 χρόνια τό όργανο. Ή δεύτερη αύτή καριέρα του Ζώτου, πού άξιοσημείωτο είναι ότι ξεκίνησε μέ τή βοήθεια του Π. Καβακόπουλου και του Γ. Παπαδάκη, αποδίδει σπουδαίους καρπούς σέ μιά περίοδο ώριμότητας και δημιουργικότητας γιά τον ίδιο, τούς οποίους καρπούς άπολαμβάνει ό εύρύτερος μουσικός χώρος.

Ό Ζώτος ηχογραφεί άκατάπαυστα και παίζει όχι μόνο στο χοροστάσι και στο γλέντι αλλά και σέ συναυλίες σέ μικρούς ή μεγάλους χώρους, όπως και σέ μεγάλες διεθνείς συναντήσεις. Κορυφαία στιγμή άποτελει ή συνεργασία του με τόν διάσημο Ιρακινό μουσικό Μουνίρ Μπασίρ, ή όποία λαμβάνει διθυραμβικές κριτικές. Παντού ό Χρήστος Ζώτος, άπό τό πανηγύρι μέχρι τό Μέγαρο Μουσικής και άπό τή συναυλία μέχρι τό μικρότερο μπαράκι, έρμηνεύει και δημιουργεί, προσφέροντας και διδάσκοντας ήθος, μέτρο και βίωμα.

Αύτη τή δεύτερη περίοδο ό Χρήστος Ζώτος μας άφήνει δισκογραφικά ολοκληρωμένα μνημεία της τέχνης του, έρμηνεύοντας τό πιο βαρύ και δύσκολο ρεπερτόριο (όπως ό Αλάμπεης, ή Φράσια, ή Παπαδιά κ.ά.) ενώ επεκτείνει τις συνεργασίες του και σέ άλλες περιοχές της Ελλάδας ή άλλα είδη και ιδιώματα, παίζοντας και ήχογραφώντας μέ μουσικούς και τραγουδιστές, όπως ό R. Daly, ό Χρόνης Άηδονίδης και ή Δόμνα Σαμίου. 

Επίσης συνεργάζεται στη δισκογραφία και στίς συναυλίες μέ σημαντικούς μουσικούς της νέας γενιάς όπως: ό Μάνος Άχαλινωτόπούλος, ό Νίκος Οίκονομίδης, ό Σωκράτης Σινόπουλος, ό Αλέξανδρος Αρκαδόπουλος κ.ά., ένώ την ίδια περίοδο τονίζει και διευρύνει την ώριμη πιά μουσική του σκέψη στό χώρο του αύτοσχεδιασμου και τής προσωπικής δημιουργίας.

Παράλληλα μέ όλη αύτη την πλούσια καλλιτεχνική δράση, ό Χρήστος Ζώτος μετά τό 1985 γίνεται ό μεγάλος και άοκνος δάσκαλος, όχι μόνο γιά τό λαούτο αλλά γιά όλη τή βιωμένη γνώση πού κουβαλάει. Διδάσκει σε λαουτιέρηδες, τραγουδιστές, κλαρινίστες, βιολιστές: τρόπο, παίξιμο, τραγούδια, τεχνική, τόσο σέ ιδιωτικά μαθήματα στη Αθήνα και την πατρίδα του την Φιλιππιάδα Πρέβεζας όσο και στό Τμήμα Λαϊκής και Παραδοσιακής Μουσικής του ΤΕΙ Ηπείρου, του όποιου ύπήρξε διδάσκων τήν περίοδο 2000-2010.

Όλη αύτή ή δράση άνθίζει και άναπτύσσεται άπό έναν μεγάλο καλλιτέχνη άλλά και έναν γενναιόδωρο και σπουδαίο άνθρωπο. Ό Ζώτος είναι τό δυναμικό μείγμα του καλού οικογενειάρχη και τής έκρηκτικής, όσο και θυμόσοφης ψυχής. Είναι «σχολή» άπό μόνος του, όχι μόνο γιά τό παίξιμο, τήν έρμηνεία ή τή δημιουργία αλλά και γιά τον τρόπο πού σχολιάζει, πού σκέπτεται ή πού κάνει χιούμορ. Είναι μιά διαρκής νεότητα πού τή χαρακτηρίζει τό πάθος γιά τή ζωή και τήν Τέχνη.

Δείτε τα βίντεο

www.romiazirou.blogspot.gr

Ο Μπάρμπα Κίτσιος....

Γράφει ο Γιώργος Γιαννάκης

Ο μπάρμπα Κίτσιος ήταν δεν ήταν ενάμιση μέτρο άνθρωπος αλλά ήταν πολύ δουλευταράς και γλεντζές. Τα χωράφια του τα είχε πολύ περιποιημένα δεν έβρισκες ούτε τζόβολο να πετάξεις σε κανένα σκυλί να μη σε φάει.

Στα χρόνια της κατοχής κατατάχτηκε στο Ανεξάρτητο τάγμα Κραψιτών όχι δα για να πολεμήσει αλλά για να έχει μια καραβάνα γιομάτη. Του είχαν δώσει ένα παλιοντούφεκο, αυτό την τελευταία φορά που εριξε θα ήταν το δώδεκα θα ήτανε λάφυρο απ το Μπιζάνι. Καθώς ήτανε κοντός και το έβαζε ανάποδα [με την γούλι κάτω] αυτή είχε γιομίσει χώματα μπροστά. Σε μιά σκοποβολή ευτυχώς τον πήραν χαμπάρι τα άλλα παλικάρια θα τίναζε την κάνη στον αέρα. Καθώς ο Μπάρμπας δεν ήταν ετοιμοπόλεμος τον απαλάξανε από αυτά τα καθήκοντα.

Τον βάλανε τελικά βοηθό μαγείρου και έκανε δεύτερες δουλειές. Μια φορά θυμάμαι Κυριακή ήταν νομίζω απαλλαγμένος από τα καθήκοντα όταν ο μπάρμπας σκάλιζε το χωράφι βλέπει την Κίτσαινα στολισμένη, είχε φτιάξει το κλωστάρι στα μαλλιά, συγγούνι με μέση καινούριο φαινόταν η Κίτσαινα παιδούλα, την βλέπει ο μπάρμπας του ήρθαν φουσκοδεντριές, τι ρωτάει -Που πας μωρή Κίτσαινα; 

-Πάω να μεταλάβω του λέει αυτή. 

-"Κάτσε να σε μεταλάβω εγώ πρώτα και μετά ο παπάς". 

Την τσακώνει ο μπάρμπας της τραβάει ένα μανίκι μέσα στην πατλιά και της λέει, τώρα που σε μετάλαβα εγώ πήγαινε και στον παπά. Που να πήγαινε η μαύρη Κίτσαινα.

Είχε μια μπίμτσα τόσο καλοφτιαγμένη που κανένας δεν την έβρισκε ακόμα και να σου λέγανε που είναι, εκεί είχε όλα τα υπάρχοντά του. Έλεγε πότε θα φύγουν αυτοί οι κερατάδες που έχουνε το καύκαλο τς χελώνας στο κεφάλι[κράνος]. 

Όταν παστρευτήκαν και τσακίστηκαν και φύγανε ο μπάρμπας αν και σπάγκος έκανε ένα μεγάλο ζιαφέτ, ήτανε και μεγάλος γλεντζές, γύρναγε τα ταψιά ανάποδα και χόρευε πάνω σε αυτά, έκανε και τον γανωτζή την άλλη μέρα τα μαστόρευε. Στα τελευταία του ένας εγγονός του του έφερε ένα ράδιο από την πόλη. Έλεγε ο μπάρμπας, "άρε έρμη Φραγγιά τι φτιάνης έβαλες τσ ανθρώπους μες του κτί". Όταν ο μπάρμπας άκουγε, σας ομιλούν τα Τίρανα γινόταν μπαρούτι. Ά παλιοκερατάδες που δεν μας αφήσαν να σας ρίξουμε στην θάλασσα γυναίκα πάρτω από δω γιατί θα το στείλω στο ρέμα Μα όταν έβαζε η ώρα της υπαίθρου φώναζε γυναίκα έλα κράταμε να ρίξω μια γυροβολιά. Στα στερνά του τον είχαν σε ένα κρεβάτι στην αυλή κάτω από μια κρεβατίνα βλέποντας τούς καρπούς να γίνονται και αυτός να πηγαίνει στην άλλη ζωή.

τζόβολο= μικρή πέτρα

ζιαφέτ =τσιμπούσι

πατλιά =θάμνοι σε σχήμα ομπρέλας

Γούλι =κάνη, άκρη τρύπας

Γιώργος Γιαννάκης

Απόδημος Κραψίτης

Καλοκαιρινή συναυλία του Φιλαρμονικού Συλλόγου Θεσπρωτικού "ΑΠΟΛΛΩΝ"

Νωρίτερα πληρωμές άμεσων ενισχύσεων και πρόσθετες στρεμματικές ενισχύσεις για στήριξη αγροτών λόγω υψηλού κόστους λιπασμάτων

Το Συμβούλιο Υπουργών Γεωργίας της ΕΕ ενέκρινε, στις 13/7/2026, τον κανονισμό για τη θέσπιση στοχευμένων μέτρων που θα βοηθήσουν τους Ευρωπαίους αγρότες να αντιμετωπίσουν την απότομη αύξηση του κόστους των λιπασμάτων και άλλων εισροών, που προκλήθηκε από την πρόσφατη κρίση στη Μέση Ανατολή.

Όπως τονίζει η Κομισιόν, τα μέτρα θα παράσχουν στα κράτη μέλη τα απαραίτητα εργαλεία για την ταχεία υποστήριξη των αγροτών που αντιμετωπίζουν αυξανόμενο κόστος παραγωγής και πιέσεις ρευστότητας. Αυτό θα ενισχύσει την ανθεκτικότητα του γεωργικού τομέα και θα διασφαλίσει την επισιτιστική ασφάλεια σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η ταχεία έγκριση του κανονισμού από το Συμβούλιο υπογραμμίζει την αποφασιστικότητα της ΕΕ και των κρατών μελών να ανταποκριθούν γρήγορα στις εξελισσόμενες γεωπολιτικές προκλήσεις, να στηρίξουν τους Ευρωπαίους αγρότες, να ενισχύσουν την ανθεκτικότητα του γεωργικού τομέα και να προστατεύσουν την επισιτιστική ασφάλεια σε ολόκληρη την ΕΕ.

Κύρια στοιχεία

Ο κανονισμός θα επιτρέψει στα κράτη μέλη να παρέχουν επείγουσα και στοχευμένη οικονομική στήριξη στους αγρότες που πλήττονται περισσότερο από το αυξημένο κόστος λιπασμάτων και άλλων εισροών, τροποποιώντας τον κανονισμό για τα στρατηγικά σχέδια της ΚΓΠ και τον οριζόντιο κανονισμό.

Τα μέτρα που ελήφθησαν περιλαμβάνουν:

• ένα νέο σχέδιο ρευστότητας στο πλαίσιο της αγροτικής ανάπτυξης για την υποστήριξη της κρίσης
• η δυνατότητα των κρατών μελών να καταβάλλουν νωρίτερα τις άμεσες πληρωμές στους αγρότες, βοηθώντας τους αγρότες να διαχειριστούν τις βραχυπρόθεσμες ταμειακές τους ανάγκες
• τη δυνατότητα των κρατών μελών να προσαρμόσουν τις κατανομές των άμεσων πληρωμών τους για το 2027, ώστε να αντικατοπτρίζουν τις εθνικές ανάγκες και προτεραιότητες

Το νέο καθεστώς ρευστότητας μπορεί να συγχρηματοδοτηθεί έως και 65% από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ) και μπορεί να περιλαμβάνει αχρησιμοποίητα κεφάλαια που διαφορετικά θα μπορούσαν να χαθούν. Τα κράτη μέλη θα μπορούν να προσθέσουν εθνική χρηματοδότηση έως και 200%. Για να διασφαλιστεί η ταχεία υλοποίηση και να μειωθεί ο διοικητικός φόρτος, η στήριξη μπορεί να καταβληθεί ως σταθερό ποσό ανά εκτάριο και να εφαρμοστεί μέσω των στρατηγικών σχεδίων της ΚΓΠ.

Ταυτόχρονα, ο κανονισμός ενισχύει τα κίνητρα για πιο αποτελεσματικές γεωργικές πρακτικές που μειώνουν και βελτιστοποιούν τη χρήση λιπασμάτων και συνιστούν στροφή προς βιολογικά λιπάσματα. Στόχος είναι να συμβάλει τόσο στην οικονομική ανθεκτικότητα όσο και στην περιβαλλοντική βιωσιμότητα.

Η έγκριση του κανονισμού σηματοδοτεί το τελικό βήμα της νομοθετικής διαδικασίας. Μετά τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα, ο κανονισμός θα τεθεί σε ισχύ την επόμενη ημέρα.

«Οι πρόσφατες διαταραχές στις παγκόσμιες αλυσίδες εφοδιασμού και η ραγδαία αύξηση των τιμών των λιπασμάτων έχουν ασκήσει σημαντική πίεση στον γεωργικό μας τομέα. Η σημερινή απόφαση καταδεικνύει ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι αποφασισμένη να ανταποκριθεί γρήγορα και αποφασιστικά για να υποστηρίξει τους Ευρωπαίους αγρότες και την επισιτιστική μας ασφάλεια», τόνισε ο κ. Μάρτιν Χέιντον, Υπουργός Γεωργίας, Τροφίμων και Ναυτιλίας της Ιρλανδίας.

Παϊσιάδης Σταύρος 

https://www.agrotypos.gr/

Με λαμπρότητα ο Πανηγυρικός Εσπερινός του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου στον Κουβαρά Ξηρομέρου.

 ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΒΥΖΑΝΤΙΝΩΝ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ ΝΟΜΟΥ ΠΡΕΒΕΖΗΣ

Με ιδιαίτερη κατάνυξη και λαμπρότητα τελέστηκε την Δευτέρα 13 Ιουλίου 2026, παραμονή  της εορτής του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου ο Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός, μετ' αρτοκλασίας και θείου κηρύγματος, στο ομώνυμο Ιερό Παρεκκλήσιο στον Κουβαρά Φυτειών Ξηρομέρου, συγκεντρώνοντας πλήθος πιστών από την ευρύτερη περιοχή, οι οποίοι προσήλθαν για να τιμήσουν τη μνήμη του μεγάλου Αγίου της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Της ιεράς ακολουθίας χοροστάτησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ.κ. Δαμασκηνός, ο οποίος, μέσα από το θεόπνευστο κήρυγμά του, ανέδειξε την προσωπικότητα, το πνευματικό έργο και τη διαχρονική προσφορά του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου στην Ορθοδοξία και στον Ελληνισμό.

Στην πανηγυρική ακολουθία συμμετείχαν ο Ιεροκήρυκας της Ιεράς Μητροπόλεως Αιτωλίας και Ακαρνανίας, Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης π. Νικηφόρος Ζήσης, ο Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης π. Αναστάσιος Σπυρόπουλος, ο εορτάζων Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης π. Νικόδημος Ζαβογιαννής, ο Πρωτοπρεσβύτερος π. Παύλος Παρασκευάς, ο Πρεσβύτερος π. Αμφιλόχιος Σταμουλακάτος, ο Πρεσβύτερος π. Θεόδωρος Τριάντης και ο Διάκονος Βαρθολομαίος, συμβάλλοντας στην κατανυκτική και πανηγυρική τέλεση του Εσπερινού.

Την πανήγυρη τίμησαν με την παρουσία τους ο Δήμαρχος Ξηρομέρου κ. Γιάννης Τριανταφυλλάκης, οι Αντιδήμαρχοι κ. Γιάννης Φλωρόπουλος και κ. Σωτήρης Γερόλυμος, η πρώην Αντιδήμαρχος κα Άρτεμις Τσόμπου, ο πρώην Δήμαρχος Φυτειών κ. Παναγιώτης Γαζέτας, ο Δημοτικός Σύμβουλος κ. Χρήστος Κολοβός, καθώς και οι Πρόεδροι των Δημοτικών Κοινοτήτων Παπαδάτου κ. Αποστόλης Γαλαζούλας, Μαχαιράς κ. Γιώργος Μπαρμπαρούσης, Βασιλοπούλου κ. Δημήτρης Κρύθιμος και Αετού Ακτίου-Βόνιτσας κ. Γιώργος Ζαφείρης, επιβεβαιώνοντας με την παρουσία τους τον διαχρονικό σεβασμό προς την εκκλησιαστική και πολιτιστική παράδοση του τόπου.

Η Εταιρεία Βυζαντινών και Ιστορικών Μελετών Νομού Πρεβέζης εκπροσωπήθηκε από τον Πρόεδρό της, Άρχων Δεπουτάτο του Οικουμενικού Πατριαρχείου κ. Ευάγγελο Κατσίμπρα.

Το Διοικητικό Συμβούλιο της Εταιρείας εκφράζει τον  σεβασμό του προς τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ.κ. Δαμασκηνό, συγχαίρει τον εορτάζοντα Πανοσιολογιώτατο Αρχιμανδρίτη π. Νικόδημο Ζαβογιαννή και όλους όσοι συνέβαλαν στην άρτια διοργάνωση της πανηγύρεως. Παράλληλα, εύχεται ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης να χαρίζει σε όλους υγεία, πνευματική ενίσχυση, ειρήνη και κάθε αγαθό, ώστε η πίστη, η ενότητα και η προσήλωση στις διαχρονικές αξίες της Ορθοδοξίας και της ιστορικής μας παράδοσης να παραμένουν ζωντανές και ακλόνητες στις επόμενες γενιές.