Στο MEGA CHANNEL ζωντανά η παραλία Καναλίου (Video)

Την Κυριακή 3 Μαΐου 2026, έγινε ζωντανή σύνδεση από την παραλία Καναλίου στο MEGA Channel και στην εκπομπή “MEGA Σαββατοκύριακο” όπου ήταν καλεσμένος ο εκπρόσωπος της Πρέβεζας για την Πανελλήνια Ομοσπονδία Ξενοδόχων (ΠΟΞ) κ. Χαλκίδης Πολύκαρπος και συνομίλησε με τους παρουσιαστές της εκπομπής Ντίνο Σιωμόπουλο και Στέλλα Γκαντώνα για τον ελκυστικό και φιλόξενο τουριστικό προορισμό της Πρέβεζας και αναφέρθηκε για τα τουριστικά συγκριτικά πλεονεκτήματα του Νομού.

Η Πρέβεζα είναι ένας προορισμός που μπορεί να καλύψει και να εκπληρώσει όλες τις επιθυμίες και του πιο απαιτητικού πελάτη.

Ο Νομός της Πρέβεζας έχει πλούσιο Ε9 όπου περιβάλλεται από την Δυτική πλευρά με τα νερά του Ιονίου Πελάγους,  Νότια και Ανατολικά επίσης από τα νερά του Αμβρακικού κόλπου όπου θα μπορούσε να χαρακτηριστεί το όγδοο νησί του Ιονίου.

Πλούσιο σε μοναδικές όμορφες παραλίες και σε μήκος 58 χιλιομέτρων από την Πρέβεζα έως την Πάργα με οργανωμένα Beach Βar αλλά και σε πιο ήρεμες και ύπιες, οικογενειακές παραλίες όπου εδώ αγγίζουν το καταπράσινα δάση με τα γαλαζοπράσινα νερά του Ιονίου.

Πλούσιος Νομός επίσης σε Αρχαιολογικούς και Ιστορικούς θησαυρούς με ποτάμια, λίμνες και με έναν από τους μεγαλύτερους υδροβιότοπους στα Βαλκάνια, τον Αμβρακικό Κόλπο, με 296 είδη πτηνών που θα συναντήσει ο επισκέπτης με την μίνι κρουαζιέρα που ξεκινάει από το λιμάνι της Πρέβεζας, τα δελφίνια, την χελώνα καρέττα - καρέττα αλλά και την αποικία των αργυροπελεκάνων.

Ειδικότερα στην γαστρονομία είναι ένα από τα ατού της πόλης που οι σεφ με τις καλύτερες πρώτες ύλες από τα τοπικά προϊόντα μας, απογειώνουν τις γεύσεις των εξαιρετικών πιάτων τόσο όσο και τον ουρανίσκο του επισκέπτη.

Όλα αυτά σε συνδυασμό αποκτούν μια μοναδική εμπειρία στον τουρίστα όπου γίνεται και από μόνος του διαφημιστής του προορισμού για τους επόμενους υποψηφίους επισκέπτες.

Εδώ θέλουμε να ευχαριστήσουμε τους παρουσιαστές της εκπομπής Ντίνο Σιωμόπουλο και Στέλλα Γκαντώνα, τον τηλεοπτικό σταθμό MEGA Channel και όλους τους συντελεστές της εκπομπής “MEGA Σαββατοκύριακο”.

Με τιμή 

Ο Εκπρόσωπος του Νομού για την (ΠΟΞ) 

Χαλκίδης Πολύκαρπος

Πέθανε ο «παπα-Τσάκαλος»

Ένας από τους πλέον γνωστούς ιερείς της Εκκλησίας της Ελλάδος με μια ιδιαίτερα ξεχωριστή παρουσία στα τηλεοπτικά πάνελ την προηγούμενη δεκαετία, ο πρεσβύτερος Σπυρίδων Τσιάκαλος, έφυγε σήμερα από τη ζωή.

Ο γνωστός ως Παπα Τσάκαλος, που διακρινόταν για τον αυθορμητισμό του και την πηγαία λαϊκή του στάση, βρισκόταν σταθερά στο πλευρό των αδυνάτων, ενώ δεν ήταν λίγες οι φορές που είχε έρθει σε ευθεία σύγκρουση με την διοίκηση της Εκκλησίας όταν ένιωθε ότι υπερασπίζεται το δίκαιο.

Με την πρεσβυτέρα του Κωνσταντίνα είχαν αποκτήσει τρία παιδιά και από αυτά επτά εγγόνια.

Η ανάρτηση του γιου του

Την ανακοίνωση του θλιβερής είδησης έκανε ο γιος του Κωνσταντίνος σημειώνοντας:

«Ο αγαπημένος μου πατέρας. ο θρυλικός παπά-Τσάκαλος, ο ιερέας Σπύρος Τσιάκαλος από τα Σιλπιανά (Καταφύλλι) της Αργιθέας δεν είναι πια μαζί μας. Έκλεισε τον κύκλο του αγώνα της ζωής του με τον τρόπο που ήθελε ο ίδιος, όρθιος, δυνατός. Έζησε όπως ήθελε να ζήσει, περήφανος, δυναμικός, αγέρωχος, αγωνίστηκε όχι μόνο για τον εαυτό του αλλά και για την κοινωνία και την Εκκλησία.

Πίστευε στο Θεό των αδύναμων, των φτωχών, των καταπιεσμένων, αναγνώριζε τα θαύματα που κάνουν οι άνθρωποι με την πίστη και τον αγώνα τους, πόναγε με τον πόνο των άλλων.

Εργάστηκε από 12 χρονών παιδάκι, τελείωσε την Αθωνιάδα Ιερατική έγινε διάκονος στα 20 του χρόνια και ιερέας στα 22 του, τελείωσε τη Θεολογική Σχολή Αθηνών και υπηρέτησε σε πολλές ενορίες του Πειραιά και της Αθήνας.

Η τελευταία του ενορία, ο Ιερός Ναός της Γεννήσεώς του Χριστού στο Καματερό έμελε να είναι έργο ζωής αφού την ξαναέκτισε εκ θεμελίων και σήμερα είναι σημείο αναφοράς για τους ναούς της Αττικής.

Η εξόδιος ακολουθία θα γίνει την Πέμπτη 7 Μαΐου 2026 στις 12.00 στον Ιερό Ναό της Γεννήσεώς του Χριστού στο Καματερό. Η ταφή του θα γίνει την επόμενη μέρα στο χωριό μας το Καταφύλλι την ίδια ώρα, όπως ήταν και η επιθυμία του.

Η ελληνική κοινωνία και η Εκκλησία, ειδικά οι ιερείς και συλλειτουργοί του τον έχουν ήδη αναγνωρίσει.Σύσσωμη η οικογένεια μας, η μητέρα μου Κωνσταντίνα, τα αδέρφια μου Δημήτρης και Σπύρος και τα εγγόνια του Θάλεια, Κωνσταντίνα, Γιάννης, Σπύρος, Γεωργία. Ορέστης και Κίμωνας θα τον θυμόμαστε και θα τον μελετάμε για όσο ζούμε».

https://www.zougla.gr/

Η ζωή στη φάρμα με τον Κώστα και τα πρόβατά του. Φλογέρα: Ανδρέας Χασάπης - Δημήτρης Κουτής

Ο Κώστας είναι ένας περήφανος κτηνοτρόφος Σαρακατσάνικης καταγωγής, ακολουθώντας τα βήματα του παππού και του πατέρα του. Η κτηνοτροφία δεν είναι εύκολη δουλειά, αλλά είναι ένας τρόπος ζωής που ο Κώστας έχει αγκαλιάσει με όλη του την καρδιά. Γνωρίζει τις δυσκολίες αυτού του επαγγέλματος εκ των έσω, αλλά αυτό δεν τον πτοεί. Αντίθετα, ανταποκρίνεται στις προκλήσεις κάθε μέρα, φροντίζοντας το κοπάδι του με υπομονή και αγάπη.

Το να είσαι κτηνοτρόφος σημαίνει να είσαι κοντά στα ζώα κάθε μέρα. Απαιτεί σκληρή δουλειά, αφοσίωση και βαθιά κατανόηση των αναγκών των ζώων. Ο Κώστας είναι περήφανος για τη δουλειά του και προσπαθεί να είναι όσο το δυνατόν πιο κοντά στα πρόβατά του. Περνά πολλές ώρες στα χωράφια, φροντίζοντας τις ανάγκες τους, φροντίζοντας να έχουν αρκετό φαγητό και νερό και διατηρώντας τα υγιή.

Για τον Κώστα, το να είναι κτηνοτρόφος είναι τρόπος ζωής. Απολαμβάνει τη γαλήνη και την ησυχία της εξοχής, τον καθαρό αέρα και τον ήχο της βοσκής των προβάτων. Είναι μια απλή ζωή, αλλά είναι μια ζωή που εκτιμά βαθιά.

Ωστόσο, ο Κώστας ανησυχεί για το μέλλον του επαγγέλματός του. Παρατήρησε ότι οι νέοι δεν ενδιαφέρονται πλέον να γίνουν κτηνοτρόφοι όπως οι προηγούμενες γενιές. Το επάγγελμα απαιτεί πολλή σκληρή δουλειά και αφοσίωση, και πολλοί νέοι προτιμούν πιο σύγχρονες και τεχνολογικές σταδιοδρομίες.

Ο Κώστας ελπίζει ότι τα παιδιά του θα ακολουθήσουν τα βήματά του και μελλοντικά θα ασχοληθούν με την κτηνοτροφία. Θέλει να καταλάβουν την αξία της σκληρής δουλειάς, της αφοσίωσης και της φροντίδας των ζώων. Πιστεύει ότι αυτό το επάγγελμα διδάσκει σημαντικά μαθήματα ζωής και ενσταλάζει ένα αίσθημα ευθύνης που δύσκολα βρίσκεις αλλού.

Παραγωγή: Greek Village Life

Κ. Κρυστάλλης και η λόγια μουσική, μια συζήτηση με τον Θανάση Τρικούπη.

Γράφει η Κατερίνα Σχισμένου

Πρόσφατα, στις 29.Απριλίου 2026, στην τιμητική εκδήλωση για τον Κ. Κρυστάλλη στην αίθουσα Διώνη με τη συνδιοργάνωση πολλών φορέων, είχαμε την τύχη να ακούσουμε και την λόγια εκδοχή των ποιημάτων του Κ. Κρυστάλλη. Μιλήσαμε με τον καθηγητή του τμήματος παραδοσιακής μουσικής που βρίσκεται στην Άρτα , τον Θανάση Τρικούπη.

Ερώτηση 1.

Με ποια κριτήρια επιλέχθηκαν οι συγκεκριμένοι συνθέτες (όπως οι Πέτρος Πετρίδης, Βασίλειος Παπαδημητρίου, Αθανάσιος Κόκκινος, Αλέκος Ξένος, Δημήτρης Δραγατάκης και Τάκης Μαρίνος) για τη μελοποίηση της ποίησης του Κώστα Κρυστάλλη στο λόγιο μουσικό μέρος της εκδήλωσης;

 Προσπαθήσαμε να αναδείξουμε τη λόγια ελληνική μουσική δημιουργία, η οποία δυστυχώς στο μεγαλύτερο μέρος της δεν τυγχάνει της διάδοσης και της προώθησης που της αρμόζει. Με τη βοήθεια του κου Ταμβάκου, αυτού του Ηπειρώτη μουσικογράφου και κριτικού, που έχει αναλώσει όλη τη ζωή του στη συλλογή και προώθηση της λόγιας ελληνικής μουσικής δημιουργίας και έχει δημιουργήσει το μεγαλύτερο στην Ελλάδα ιδιωτικό μουσικό αρχείο, το "Αρχείο Ελλήνων Μουσουργών Θωμά Ταμβάκου", προσπαθήσαμε να ανιχνεύσουμε ανάμεσα σε χιλιάδες παρτιτούρες τις πιο ενδιαφέρουσες μελοποιήσεις που βασίστηκαν στην ποίηση του Κώστα Κρυστάλλη και ταυτόχρονα να εκπροσωπήσουμε διάφορες πτυχές και μορφές του μουσικού "γίγνεσθαι". Δηλαδή, επιλέξαμε συνθέτες με καταγωγή από διάφορα μέρη της Ελλάδας που έλαβαν διαφορετική μουσική παιδεία και προσέγγισαν με διαφορετικό τρόπο την ποίηση του Κρυστάλλη, άλλος πιο "ακαδημαϊκά" όπως ο Πέτρος Πετρίδης, άλλος πιο ανάλαφρα όπως ο Τάκης Μαρίνος, άλλος αποδίδοντας περισσότερο την "ποιμενική" εικόνα της Ηπείρου που αποζητά ο ποιητής όπως ο Δημήτρης Δραγατάκης που επίσης καταγόταν από την Ήπειρο. 

Ερώτηση 2.

Πώς συμβάλλει η παρουσίαση αυτών των έργων για σολιστικές φωνές και πιάνο στην ευρύτερη ερευνητική σας προσπάθεια για την καταγραφή και ανάδειξη της άγνωστης έντεχνης νεοελληνικής μουσικής κληρονομιάς;

 Με τη συγκεκριμένη εκδήλωση καταφέραμε να αναδείξουμε κυρίως άγνωστα και ποιοτικά έργα που είτε είχαν εκδοθεί πριν πολλές δεκαετίες και στη συνέχεια έπεσαν στη λήθη, είτε έργα που δεν εκδόθηκαν ποτέ και παρέμειναν στη μορφή χειρογράφου. Τα τελευταία παρουσιάστηκαν από τους φοιτητές μας σε πρώτη εκτέλεση. Η επιδοκιμασία του κοινού έδειξε ότι η ποιότητα παραμένει ο κύριος παράγοντας αποδοχής του έργου τέχνης, παρά τη ζημιά που δημιουργεί η συνεχής αναγκαστική ακρόαση ευτελούς εμπορικής μουσικής σε καθημερινή βάση από τη βιομηχανία του θεάματος και του ακροάματος. Με τέτοιες εκδηλώσεις ελπίζουμε ότι μπορούμε να συμβάλουμε ουσιαστικά ως Τμήμα Μουσικών Σπουδών στην ανάδειξη των ποιοτικών έργων τέχνης και των δημιουργών τους που έθεσαν ως προτεραιότητα την πνευματική αξία και αγωνίστηκαν σθεναρά για την "υψηλή" Τέχνη. Μάλιστα, η συγκεκριμένη εκδήλωση είχε διπλό όφελος αφού συνδύασε ποίηση και μουσική, αμφότερες σε υψηλό επίπεδο και σε μία σπάνια απόδοση διακαλλιτεχνικής μέθεξης.

Ερώτηση 3.

Ως μέλος της ακαδημαϊκής κοινότητας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, πώς βλέπετε τη συνεργασία των Τμημάτων Μουσικών Σπουδών με τους τοπικούς φορείς της Άρτας για τη διοργάνωση εκδηλώσεων που συνδέουν την τοπική ιστορία με τη διεθνή ακαδημαϊκή έρευνα;

 Αποτελεί ένα από τα πρωτεύοντα ζητήματα. Το Πανεπιστήμιο έχει υποχρέωση να συμβάλει στην ανάπτυξη της περιοχής με κάθε τρόπο. Δεδομένης της ιστορίας και της πολιτιστικής κληρονομιάς της πόλης της Άρτας, το Τμήμα Μουσικών Σπουδών μπορεί και εξελίσσεται σε έναν σημαντικό αρωγό στην προσπάθεια ανάδειξης αυτού του πνευματικού πλούτου αλλά και στη σύγχρονη εξέλιξη της πόλης μέσα από μία διαρκή καλλιτεχνική παρουσία. Αυτή η σταθερή διαχρονική αξία της περιοχής, που ξεκινά από τα αρχαία χρόνια, συνεχίζει με τα βυζαντινά μνημεία, με τους θρύλους και τις παραδόσεις, κορυφώνει με ιστορικές μάχες και θυσίες κατά των εκάστοτε κατακτητών και απαθανατίζεται μέχρι τις μέρες μας μέσα από διάφορες πτυχές της λαϊκής και της λόγιας καλλιτεχνικής έκφρασης (μουσική, ζωγραφική, χορός, ποίηση, θέατρο κλπ), συνθέτει ένα μοναδικό χωροχρονικό δεδομένο που πρέπει να αναδειχθεί στην παγκόσμια κοινότητα με κάθε τρόπο. Η εξωστρέφεια του Πανεπιστημίου και οι διεθνείς σχέσεις του είναι το πιο πρόσφορο μέσο για την επίτευξη αυτής της ποθούμενης συμπόρευσης σε διακρατικά επίπεδα.

Ερώτηση 4.

Πόσο εντύπωση μπορεί να προκαλέσει η λόγια εκδοχή του έργου του Κ.Κρυστάλλη;

Σε κάθε μορφή "υψηλής" τέχνης, δηλαδή τέχνης που απευθύνεται στη διανόηση τουλάχιστον σε ισοδύναμο βαθμό με το συναίσθημα, υφίσταται ιδιαίτερη επεξεργασία της μορφής και του περιεχομένου. Βάσει αυτού του δεδομένου, ο Κρυστάλλης κρινόμενος στο πλαίσιο της εποχής του, του τόπου του και του σύντομου βίου του, είναι αδιαμφισβήτητα ένας λόγιος ποιητής. Δεν είναι λοιπόν τυχαίο ότι αντίστοιχα λόγιοι συνθέτες θέλησαν να μελοποιήσουν το έργο του. Βέβαια, για τον μέσο Έλληνα, είναι πιο εύκολο να κατανοήσει την ουσία της ποίησης του Κρυστάλλη, η οποία είναι γραμμένη στη μητρική γλώσσα του, παρά τη λόγια μουσική με την οποία μελοποιήθηκε, αφού απαιτείται μία εξοικείωση με ένα μουσικό ιδίωμα που συνήθως δεν του προσφέρεται από τη στοιχειώδη ελληνική εκπαίδευση. Αυτό το κενό προσπαθούμε να καλύψουμε, κατανοώντας ότι η "υψηλή" Τέχνη πρέπει να υπηρετεί όλο τον κόσμο και ότι η πραγματική ισότητα τότε μόνο επιτυγχάνεται, όταν καλλιεργείς τις απαραίτητες προϋποθέσεις ώστε όλοι να μπορούν να απολαμβάνουν τα πνευματικά αγαθά και να γεύονται τη μοναδικότητα του καλλιτεχνικού επιτεύγματος.    

Ποιος είναι ο Θανάσης Τρικούπης:

Ο Θανάσης Τρικούπης είναι Αναπληρωτής Καθηγητής του Τμήματος Μουσικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και Πρόεδρος της Επιστημονικής Επιτροπής Μουσικής Παιδείας του Υπουργείου Παιδείας.

Σπούδασε μηχανολογία στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, πιάνο στο Conservatoire Européen de Musique de Paris, σύνθεση και διεύθυνση στο Μουσικό Πανεπιστήμιο του Graz και μουσικολογία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Έχει διδάξει στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας και στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Είναι μέλος της Διεθνούς Μουσικολογικής Εταιρείας, της Γερμανικής Μουσικολογικής Εταιρείας και της Ελληνικής Μουσικολογικής Εταιρείας.

Έχει πραγματοποιήσει έρευνα στη Γερμανία, το Βέλγιο, την Αυστρία και την Ιταλία, ανακαλύπτοντας άγνωστες πτυχές από τη ζωή και το έργο Ελλήνων συνθετών που σπούδασαν και δραστηριοποιήθηκαν σε αυτές τις χώρες. Το 2015 εκδόθηκε από το Πανεπιστήμιο Αθηνών η μονογραφία του με τίτλο Western music in Hellenic Communities. Musicians and Institutions.

Ως αρχιμουσικός, συνθέτης, πιανίστας και μουσικολόγος συνεργάστηκε με φορείς από διάφορες χώρες (ΗΠΑ, Ρωσία, Αγγλία, Γαλλία, Γερμανία, Πολωνία, Αυστρία, Σερβία, Ρουμανία, Ελλάδα, Κύπρος, Αρμενία, Τουρκία). Έχει παρουσιάσει σε πρώτη παγκόσμια εκτέλεση έργα πολλών σύγχρονων Ελλήνων συνθετών και σε πρώτη πανελλήνια εκτέλεση έργα των Vivaldi, Bach, Pergolesi, Haydn, Mozart, Berlioz, Liszt και Brahms.

Κατερίνα Σχισμένου

Χάθηκε η δουλειά μας | Η κυρά Κική και η τέχνη των πήλινων

Στην Αγιά Λάρισας συναντήσαμε την κυρά Κική, 75 ετών, μια γυναίκα που έζησε από κοντά την τέχνη των πήλινων και θυμάται μια ολόκληρη εποχή που σήμερα χάνεται. Μέσα από τη δική της ιστορία ζωής, γνωρίζουμε την καθημερινότητα των ανθρώπων που δούλευαν με τον πηλό, τα καμίνια, τις στάμνες, τα γιουβέτσια και τα παζάρια της παλιάς Ελλάδας.

Η κυρά Κική μιλά για τη σκληρή δουλειά, για τον σύζυγό της που ήταν αγγειοπλάστης, για τις στάμνες που κρατούσαν το νερό κρύο, για τα πανηγύρια της Αγιάς, για τα παλιά ήθη και έθιμα, αλλά και για τον πόνο όταν ένα παραδοσιακό επάγγελμα σβήνει σιγά σιγά με το πέρασμα του χρόνου.

Ένα αυθεντικό αφιέρωμα στη μνήμη, στην παράδοση και στην Ελλάδα που χάνεται.

Παραγωγή: Greek Village Life

Η Ευρώπη είμαστε Εμείς. Με μεγάλη επιτυχία ο εορτασμός της «Ημέρας της Ευρώπης»

Με μεγάλη επιτυχία ο εορτασμός της «Ημέρας της Ευρώπης» – Μια γιορτή ενότητας, παράδοσης και γυναικείας δημιουργίας.

Με απόλυτη επιτυχία και πλήθος κόσμου πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση για τον εορτασμό της Ημέρας της Ευρώπης, την οποία διοργάνωσε ο Σύλλογος Γυναικών Παραβόλας με το Γραφείο Ευρωπαϊκής Πληροφόρησης Δυτικής Ελλάδος, έχοντας την ευγενική υποστήριξη της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδος, του Δήμου Αγρινίου-(Τομέας Πολιτισμού), της τοπικής κοινότητας και της ομάδας των εθελοντών ΕΠΠΙ-ΔΡΟΥΜΕ. Η εκδήλωση αποτέλεσε μια γέφυρα ανάμεσα στις ευρωπαϊκές αξίες και την τοπική παράδοση, αναδεικνύοντας τη δύναμη της συνεργασίας και της συλλογικότητας.

Η φετινή γιορτή είχε ως επίκεντρο τη δράση μαθητών και των τοπικών συλλόγων, με εξέχουσες τις παρουσίες Γυναικείων Οργανώσεων, Πολιτιστικών Συλλόγων και μικρών Παραγωγών. Οι παρευρισκόμενοι είχαν την ευκαιρία να περιηγηθούν σε μια πλούσια έκθεση τοπικών προϊόντων και χειροτεχνημάτων, όπου το μεράκι και η παράδοση συνάντησαν τη σύγχρονη γυναικεία επιχειρηματικότητα.

«Κεντρικοί ομιλητές της εκδήλωσης ήταν η κυρία Μαρία Βουτσινά, Επικεφαλής του Κέντρου Ευρωπαϊκής Πληροφόρησης (Europe Direct), και ο κ. Λάμπρος Δημητρογιάννης, εκπρόσωπος της Περιφέρειας- μέλος ΔΣ των Περιφερειακών Συμβούλων Ευρώπης.

Η κυρία Βουτσινά, στην τοποθέτησή της, ανέλυσε τον ρόλο του Κέντρου Ευρωπαϊκής Πληροφόρησης ως συνδετικό κρίκο ανάμεσα στους πολίτες και τα ευρωπαϊκά όργανα, επισημαίνοντας ότι "η Ευρώπη ξεκινά από τον τόπο μας".

Από την πλευρά του, ο κ. Λάμπρος Δημητρογιάννης, μεταφέροντας τον χαιρετισμό της Περιφέρειας, υπογράμμισε τη στρατηγική σημασία των ευρωπαϊκών πόρων για την υλοποίηση έργων υποδομής και κοινωνικής πρόνοιας στην περιοχή. Εξήρε τη δραστηριότητα των τοπικών συλλόγων, σημειώνοντας πως η Περιφέρεια στέκεται αρωγός σε πρωτοβουλίες που προάγουν τον πολιτισμό και την εξωστρέφεια, ενισχύοντας το ευρωπαϊκό προφίλ της περιοχής μας.»

«Οι εορταστικές δράσεις ξεκίνησαν νωρίτερα το απόγευμα, με μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα περιήγηση στην ιστορική μνήμη του τόπου. Οι προσκεκλημένοι και το κοινό είχαν την ευκαιρία να επισκεφθούν τον Αρχαιολογικό Χώρο της Παραβόλας (Βουκάτιο), όπου ήρθαν σε επαφή με το ένδοξο παρελθόν της περιοχής και τα επιβλητικά τείχη της αρχαίας πόλης.

Η πολιτιστική διαδρομή συνεχίστηκε με την επίσκεψη στο Λαογραφικό Μουσείο Παραβόλας. Εκεί, μέσα από τα σπάνια εκθέματα και τα κειμήλια, αναβίωσε η καθημερινότητα των περασμένων γενεών, προσφέροντας στους παρευρισκόμενους μια συγκινητική αναδρομή στις ρίζες και τις παραδόσεις μας. Η επίσκεψη αυτή ανέδειξε με τον καλύτερο τρόπο το γεγονός ότι η ευρωπαϊκή μας ταυτότητα είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τον τοπικό πολιτισμό και την ιστορική μας κληρονομιά.»

Στο τέλος της εκδήλωσης οι διοργανωτές μας δήλωσαν «Σήμερα γιορτάσαμε την Ευρώπη των λαών και του πολιτισμού. Η ανταπόκριση του κόσμου και η συμμετοχή των συλλόγων, μας απέδειξαν ότι η παράδοσή μας είναι το πιο ζωντανό κομμάτι της ευρωπαϊκής μας ταυτότητας».

Ευχαριστούμε θερμά όλους τους συμμετέχοντες, τους εθελοντές και τους πολίτες που τίμησαν με την παρουσία τους την εκδήλωση!

Παραγωγή: Greek Village Life

Έζησε 22 χρόνια ως καλόγρια με το όνομα αδελφή Μαργαρίτα, ενώ ήταν... άνδρας

Ο Φρανκ Ταβάρες, γεννημένος στη Δομινικανή Δημοκρατία, έζησε για 22 χρόνια ως μοναχή με το όνομα «Αδελφή Μαργαρίτα» σε δύο διαφορετικά μοναστήρια, χωρίς κανείς να υποψιαστεί την πραγματική του ταυτότητα.

Τα πρώτα χρόνια και το Μοναστήρι

Σε ηλικία τεσσάρων ετών, ο Ταβάρες έχασε τους γονείς του σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα. Οι παππούδες του, μη μπορώντας να τον φροντίσουν λόγω οικονομικών δυσκολιών, τον εμπιστεύτηκαν στη φροντίδα ενός μοναστηριού.

Λόγω της φυσικής του εμφάνισης και της μικρής ανάπτυξης των γεννητικών του οργάνων, οι μοναχές πίστεψαν ότι ήταν κορίτσι και τον μεγάλωσαν ως τέτοιο, δίνοντάς του το όνομα «Μαρία Μαργαρίτα». Ο ίδιος ανέφερε ότι στα επτά του χρόνια συνειδητοποίησε ότι ήταν αγόρι, αλλά συνέχισε να ζει ως κορίτσι για να μην απομακρυνθεί από το μοναστήρι.

Η ζωή του ως μοναχή και η αποκάλυψη

Κατά τη διάρκεια της εφηβείας του, ο Ταβάρες ανέπτυξε ερωτικά συναισθήματα για κάποιες από τις νεαρές μοναχές. Μετά από μια σχέση που οδήγησε σε εγκυμοσύνη μιας μοναχής, μεταφέρθηκε σε άλλο μοναστήρι. Εκεί, γνώρισε τη Σίλβια, με την οποία ανέπτυξε μια βαθιά σχέση. Η Σίλβια έμεινε επίσης έγκυος και τον προέτρεψε να εγκαταλείψει το μοναστήρι για να ξεκινήσουν μια οικογένεια. Ωστόσο, ο Ταβάρες, αισθανόμενος ενοχές προς τις μοναχές που τον είχαν μεγαλώσει, αρνήθηκε. Τελικά, το 1979, μια δασκάλα του μοναστηριού ανακάλυψε μια επιστολή που αποκάλυπτε την πραγματική του ταυτότητα, οδηγώντας στην αποχώρησή του από το μοναστήρι μετά από 22 χρόνια.

Η ζωή μετά το Μοναστήρι

Μετά την αποχώρησή του, ο Ταβάρες εργάστηκε ως ράφτης, επάγγελμα που έμαθε στο μοναστήρι και συνεχίζει να ασκεί μέχρι σήμερα που είναι 73 ετών. Η ιστορία του έχει παρουσιαστεί σε διάφορες τηλεοπτικές εκπομπές και έχει αποτελέσει θέμα βιβλίων, όπως «La monja desvestida» και «Encrucijada en la sombra».

https://www.tampouloukia.gr/

32 αλβανικές λέξεις στο ελληνικό λεξιλόγιο που χρησιμοποιείς χωρίς να το ξέρεις

Η γλώσσα είναι ένα συναρπαστικό πεδίο μάχης όπου συγκρούονται η ιστορία, η ταυτότητα και αντίληψη. Με την πάροδο των ετών, τα γλωσσικά μας άρθρα πυροδοτούν συχνά παθιασμένες συζητήσεις αλλά αυτό δεν είναι και το ενδιαφέρον;

Ένας επαναλαμβανόμενος ισχυρισμός μεταξύ των ερευνητών υποδηλώνει ότι πολλές νεοελληνικές λέξεις έχουν αλβανική προέλευση. Τα οθωμανικά χρόνια οι αλβανικές και τουρκικές λέξεις επισκέφτηκαν το ελληνικό λεξιλόγιο. Αν και αρκετές λέξεις – δάνεια φθίνουν στην εποχή μας, εξακολουθούν να δηλώνουν την παρουσία τους.

Έχουμε ξαναπεί πως η γλώσσα προδίδει την ιστορία ενός λαού και άλλες φορές συνωμοτεί ακόμη και για τις ιστορικές εξελίξεις αυτού.

Ο πίνακας με τις 32 ελληνικές λέξεις αλβανικής προέλευσης.

1. αλητάμπουρας (το δεύτερο μισό)
2. αμπάριζα (αντιδάνειο, ιταλικής καταγωγής πέρασε από τα ελληνικά στα αλβανικά)
3. βλάμης
4. γκιόνης
5. ζαμάρα (η φλογέρα)
6. καλαμπόκι
7. καλέσα (η ξανθιά προβατίνα)
8. καλικούτσα
9. κόκα (κεφάλι) – αυτή η λέξη εξαλείφεται.
10. κοκορέτσι
11. κουλαντρίζω
12. λάγιος (σκούρο πρόβατο)
13. λουλούδι
14. λούτσα
15. μάλε βράσε
16. μαρμάγκα
17. μπάκα
18. μπαμπέσης
19. μπέσα
20. μπομπότα
21. μπουλούκι (Λέξη τουρκικής καταγωγής αλλά κατά το ΛΚΝ το δανειστήκαμε μέσω αλβανικών)
22. μπουσουλάω
23, πίπιζα
24. πλιάτσικο
25. σβέρκος
26. τάτσι μίτσι κότσι
27. τρίλιζα
28. τσίφτης
29. τσούπρα
30. φάρα
31. φέρμελη
32. φλογέρα

https://www.tampouloukia.gr/

Τρία Χωριά, Ένα Γλέντι. Το Πρωτομαγιάτικο Αντάμωμα.

 Αμπελακιώτισσα: Το Πρωτομαγιάτικο Αντάμωμα.

Την Παρασκευή 1η Μαΐου επισκεφθήκαμε την Αμπελακιώτισσα στην ορεινή Ναυπακτία, για να καταγράψουμε το Πρωτομαγιάτικο αντάμωμα τριών χωριών: της Αμπελακιώτισσας, της Ελευθέριανης και του Ποδός.

Το γλέντι πραγματοποιήθηκε στη θέση Λογγά, δίπλα στον ποταμό Κότσαλο, μέσα σε ένα όμορφο φυσικό τοπίο. Παρά το κρύο και τις δύσκολες καιρικές συνθήκες, αρκετός κόσμος από τα ορεινά χωριά βρέθηκε εκεί, για να ανταμώσει, να χορέψει και να κρατήσει ζωντανή την παράδοση.

Στο τραγούδι ήταν ο Αντώνης Γλαβίνος, στο κλαρίνο ο Παναγιώτης Κοτρώτσος και στο αρμόνιο ο Βασίλης Φλέγκας. Το γλέντι κράτησε μέχρι τις απογευματινές ώρες, θυμίζοντας πως τα χωριά ζουν κάθε φορά που οι άνθρωποί τους συναντιούνται ξανά.

Παραγωγή: Greek Village Life

Συνελήφθη μέλος συμμορίας που εμπλέκεται σε περίπτωση τηλεφωνικής απάτης στην Άρτα

Παρέλαβε χρηματικό ποσό -14.500- ευρώ από ηλικιωμένη, που είχε εξαπατηθεί με το πρόσχημα της ανάγκης χειρουργικής επέμβασης της εγγονής της

Στην κατοχή του βρέθηκε μέρος των χρημάτων που είχε αποσπάσει

Οι άμεσες και συντονισμένες ενέργειες του Τμήματος Δίωξης και Εξιχνίασης Εγκλημάτων Άρτας, οδήγησαν χθες (02-05-2026) το μεσημέρι στη σύλληψη ημεδαπού στην Άρτα, που κατηγορείται για εγκληματική οργάνωση και απάτη.

Ως προς το χρονικό της υπόθεσης, προχθές (01-05-2026) το μεσημέρι καταγγέλθηκε από ηλικιωμένη κάτοικο χωριού της Άρτας ότι είχε πέσει θύμα απάτης, όταν νωρίτερα παρέδωσε σε άγνωστο το χρηματικό ποσό των -14.500- ευρώ, όπως της είχε υποδειχθεί από άλλον άγνωστο άνδρα που της είχε τηλεφωνήσει, προσποιούμενος τον ιατρό, προκειμένου να καλυφθούν τα έξοδα άμεσης χειρουργικής επέμβασης, στην οποία δήθεν έπρεπε να υποβληθεί η εγγονή της, ύστερα από ατύχημα που είχε. Στοχεύοντας στην περαιτέρω συναισθηματική φόρτιση της ηλικιωμένης, άγνωστη γυναίκα παρέστησε κατά τη διάρκεια του τηλεφωνήματος την εγγονή της, κλαίγοντας και ζητώντας τη βοήθειά της.

Από την αστυνομική έρευνα ταυτοποιήθηκε ο κατηγορούμενος ως το άτομο που παρέλαβε τα χρήματα, ο οποίος ύστερα από επιστάμενες αναζητήσεις εντοπίστηκε χθες το μεσημέρι στην Άρτα να επιβαίνει σε αυτοκίνητό του και συνελήφθη.

Στην κατοχή του βρέθηκαν και κατασχέθηκαν -850- ευρώ, ποσό που είχε παρακρατήσει ως αμοιβή από τα χρήματα που είχε παραλάβει από την ηλικιωμένη, ενώ τα υπόλοιπα -13.650- ευρώ τα είχε παραδώσει σε άγνωστο συνεργό του στην περιοχή του Αντιρρίου.

Τα -850- ευρώ αποδόθηκαν στην ηλικιωμένη, ενώ κατασχέθηκε το αυτοκίνητο του κατηγορουμένου, ως μέσο τέλεσης της πράξης του.

Η έρευνα του Τμήματος Δίωξης και Εξιχνίασης Εγκλημάτων Άρτας για την ανακάλυψη της ταυτότητας των συνεργών τού ημεδαπού και τυχόν εμπλοκής τους και σε άλλες παρόμοιες περιπτώσεις συνεχίζεται, ενώ ο ημεδαπός θα οδηγηθεί στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Άρτας.

Βλάχικη πίτα στον ξυλόφουρνο | Μια Πίτα με Άρωμα Ελλάδας

Παλιές συνταγές, σπιτικά αρώματα και ιστορίες ζωής στο Στρογγυλοβούνι - Η Πίτα της κυρά Βαγγελιώς.

Στο όμορφο και καταπράσινο Στρογγυλοβούνι Αιτωλοακαρνανίας, ένα μικρό βλαχόφωνο χωριό που αγκαλιάζει την παράδοση, συναντήσαμε την κυρία Βαγγελιώ. Με αγάπη για τον τόπο της και μεράκι, μας έφτιαξε μια αυθεντική παραδοσιακή χωριάτικη πίτα, χρησιμοποιώντας αγνά υλικά από τη γη.

Σε αυτό το επεισόδιο, θα ταξιδέψουμε στα ήρεμα σοκάκια του χωριού, θα μυρίσουμε τα αρώματα της φύσης και θα γευτούμε τη γνήσια ελληνική φιλοξενία. Μέσα από τη διαδικασία της πίτας και τις όμορφες διηγήσεις της κυρίας Βαγγελιώς, ζωντανεύει μπροστά μας μια ολόκληρη εποχή γεμάτη απλότητα, μόχθο και αυθεντικότητα.

Παραγωγή:Greek Village Life

Επική Αγγελία: Πωλείται Αυγό Ελαφρώς Τρακαρισμένο

Είχε ένα μικρό τρακάρισμα την Κυριακή του Πάσχα!

Δείτε την αγγελία παρακάτω

fanpage.gr

Το σφοντύλι...

Γράφει ο Χρήστος Α. Τούμπουρος

«Η ρόκα θέλει αργαλειό και το σφοντύλι χάδι και της μικρής το γνέσιμο να γίν’ αγάλι αγάλι». Ούτε που θυμάμαι πότε και από ποιον το είχα ακούσει. Μικρός και «διαολοτρυποτούφος», όπως με έλεγαν, χωνόμουν παντού και απόλαγα τις κεραίες μου και άκουγα, μάθαινα και ρωτούσα. Συνεχώς ρωτούσα. Φοβερό χούι. Ακόμα με καταβασανίζει. Πώς ετούτο, γιατί το άλλο, ποιος πού και πότε το είπε αυτό, τι εννοούσε και γιατί το λέμε έτσι. «Ου παιδάκι μ’ δεν τελειώνουν αυτά. Και τι τα θέλ’ς όλα αυτά; Δεν χρειάζονται. Μάθε πρώτα να μαναρίζεις τα πρόβατα και τα άλλα θα τα βρεις». Αυτές ήταν οι μόνιμες συμβουλές της γιαγιάς μου. Ούτε το μανάρισμα έμαθα κι ακόμα περισσότερο μού έμειναν απορίες, πολλές απορίες.

Απορίες για το μανάρισμα, απορίες για το σφοντύλι κι απορίες για το γνέσιμο της κοπελιάς. Καλά το μανάρισμα θέλει χρόνο, υπομονή και προσοχή. Δεν μεγαλώνουν εύκολα τα ζωντανά. «Σε θέλουν εκεί απίκου, μέρα νύχτα, και στο τέλος δεν έχουν και μεγάλο διάφορο». «Τα κόβαμε τη Λαμπρή, ώσπου τα τελειώσαμε και φύγαμε για την πόλη, για να καζαντίσουμε». Τώρα, αν βρήκαμε καζάντια είναι άλλο θέμα. Η ελπίδα μας είχε αναρριχηθεί για τα καλά στου κισσού το φύλλωμα. Μα δεν γνωρίζαμε ή δεν καταλάβαμε πως ο κισσός αλλού στηρίζεται. Ποιος να μας πει και πώς να μας το πει τόσο καθαρά όσο ο ποιητής: «Δε θέλω του κισσού το πλάνο ψήλωμα//σε ξένα αναστυλώματα δεμένο./Ας είμαι ένα καλάμι, ένα χαμόδεντρο./Μα όσο ανεβαίνω, μόνος ν’ ανεβαίνω», Γ. Δροσίνης.

Το σφοντύλι. Το σφοντύλι, λοιπόν, είναι ένα στρογγυλό και βαρύ σώμα που το στεριώνουν στη βάση του αδραχτιού, για να γυρίζει εύκολα το αδράχτι, κυρίως κατά την έναρξη του γνεσίματος. Ήταν, λοιπόν, ένα στρογγυλό ξύλινο βαρίδι. Στην ανάγκη χρησιμοποιούσαν ένα μετρίου μεγέθους ξηρό κρεμμύδι. «Η δουλειά να γίνεται και όπως και να γίνεται…». Κατά τη διεργασία όμως έπρεπε με λεπτές, «χαϊδευτικές» θα έλεγε κάποιος κινήσεις να στρίβει το αδράχτι, «το κυλινδρικό αυτό ξύλο γύρω από το οποίο τυλίγεται το νήμα (το γνέμα) που σχηματίζεται από το γνέσιμο του μαλλιού (της τλούπας ) που τοποθετείται στη ρόκα». Να πούμε ακόμα πως στην «προικώα αρματωσιά» κάθε κοπελιάς ήταν και η ρόκα γνεσίματος που πολλές φορές την είχαν στολισμένη και σκαλισμένη με διάφορες διακοσμητικές παραστάσεις.

Το σφοντύλι μαζί με το αδράχτι περιστρέφονταν συνεχώς κι έτσι τυλίγονταν το νήμα. Οι περιστροφές -πολλές, πάρα πολλές είναι αλήθεια- μεταφορικά μας έφταναν και στην αντράλα του μυαλού. « Μού ήρθε ο ουρανός σφοντύλ’» είναι οι λέξεις που λέμε μετά από ένα απότομο χτύπημα ή όταν συμβεί ένα δυσάρεστο και αναπάντεχο γεγονός. «Ζαλίζομαι, ζαλίζομαι σαν το σφοντύλι αντραλίζομαι».

Κάποτε «εγένετο ερωτική σύμπτυξη του Κώτσιου και της Λενιώς και βγήκε το κούτσ’κο. Και να η κατάθεση της Λενιώς για την «αναγνώριση του τέκνου».

«Φούρκα εγώ τα ποδάρια, κύριε πρόεδρε, όξω το αδράχτ’ τ’, Κώτσιου, σβουγγ στροφές το σφοντύλ’, βάλε-βγάλε το αδράχτ’ μού ‘ρθε αλληλούια, αλατζούτζουρας και δεν έβλεπα τίποτες. Τα ‘μασε μετά τα παντελόνια κι έφ’γε. Μας ξεκάμπ’σε όμως το κούτσκο. Κι απέ γεννήθ’κε “μην είδατε, μην απαντήσατε τον Κώτσιο τον λεβέντη”».

Κι όταν ο πρόεδρος παρατήρησε «όχι και λεβέντης», πήρε την απάντηση: «Δεν ξέρω τι λέτε, αλά το αδράχτ’ και το σφοντύλ’ του κάνουν καλή δ’λειά. Σβούρα κυρ’ πρόεδρε. Σού ‘ρχεται αχαμνά, ζουρλαίνεσαι και δεν ξέρ’ς τι κάν’ς. Αυτό έπαθα και εγώ. Σφοντύλ’ ήταν αυτό ή μηχάνημα; Παναΐα μου…». Χωρίς να το καταλάβει αθώωσε τον Κώτσιο.

 Χρήστος Α. Τούμπουρος

Έπιασε το μαγιόξυλο…

Αυτή η φράση, που συνηθίζεται να λέγεται σήμερα σκωπτικά, προήλθε από τη μεσαιωνική συνήθεια, να στολίζουν οι νέοι την πρωτομαγιά ένα κλαρί κερασιάς και να το προσφέρουν, ύστερα, στην αγαπημένη τους ή την αρραβωνιαστικιά τους.

Άλλες εκδοχές

1. Η Πρωτομαγιά πριν καθιερωθεί ως εργατική αργία, ήταν η ημέρα πολλών παγανιστικών εορτών, τελετών και λατρείας προς τη φύση και φυσικά δεν υπήρχε μεγαλύτερη ένδειξη τιμής προς την μητέρα φύση από το να συνευρεθούν ερωτικά οι γυναίκες με τους άντρες.

Συνήθως σε αυτές τις τελετές ο αρχιερέας κρατούσε ένα κλαδί δέντρου στολισμένο με λουλούδια και από εκεί και έπειτα η σημειολογία έκανε το έργο της και το πέος απέκτησε και άλλο όνομα.

2. Κατά τη διάρκεια της γιορτής της Πρωτομαγιάς ένας νέος θαυμάζει την ομορφιά μιας νεαρής αλλά παντρεμένης γυναίκας και πέφτει νεκρός από το χέρι του συζύγου της. Τότε ο Μάης με το θαυματουργό «μαγιόξυλο» του ακουμπά τον νέο και τον ανασταίνει. Η ανάσταση αυτή συμβολίζει την ανανέωση που είναι φανερή αυτή την εποχή.

zarpanews

https://www.tampouloukia.gr/

«Και εκτέλεσαν πλήθος τα θηρία...»

(Στην Καισαριανή την Πρωτομαγιά του 1944)

Γράφει ο Χρήστος Α. Τούμπουρος

Γιορτάζουμε, λουλουδιαζόμαστε, φωτογραφιζόμαστε, χαιρετιόμαστε, αλληλοασπαζόμαστε, φεϊσμπουκιζόμαστε… Κι άντε να καθίσουμε σε καμιά ταβέρνα, «ο ένας κατσιούλα στον άλλον», να φάμε τον περίδρομο και να συνεορτάσουμε την Πρωτομαγιά. Να πάμε, να φάμε, να κόψουμε και κανένα λουλούδι, να φτιάξουμε το στεφάνι (της σταύρωσής μας, λόγω αδιαφορίας-εκούσια) και να επανέλθουμε οίκοι, να οριζοντιωθούμε και να το σκάσουμε στον ύπνο φουσκώνοντας ασκιά. Κι όταν ξυπνήσουμε να αρχίσουμε την κριτική. «Φταίμε κι εμείς, φταίτε κι εσείς,/φταίει κι ο Χατζηπετρής». Η συνηθισμένη πλέον τακτική. Ας το καταλάβουμε καλά. Η πρώτη του Μάη είναι η ημέρα των εργατών. Είναι στην πραγματικότητα η καθιερωμένη γιορτή της εξέγερσης των εργατών του Σικάγου, η οποία αποτέλεσε μια από τις κορυφαίες στιγμές της πάλης των τάξεων στη νεότερη εποχή.

Η Εργατική Πρωτομαγιά γεννήθηκε στην Αμερική το 1886, με τη ματωμένη εξέγερση των εργατών του Σικάγου για 8 ώρες δουλειά, 8 ώρες ανάπαυση - μόρφωση, 8 ώρες ύπνο. Δυο χρόνια μετά εκείνη την εξέγερση, το Διεθνές Συνέδριο του Λονδίνου έκανε δεκτή την πρόταση Βέλγου αντιπροσώπου για την πρώτη Κυριακή του Μάη ως μέρα Παγκόσμιας Εργατικής Εκδήλωσης για το 8ωρο. Η οριστική απόφαση για την καθιέρωση της Εργατικής Πρωτομαγιάς ως μέρας αγώνα και απεργίας την 1η Μάη, πάρθηκε στις 14 Ιούλη του 1889 στο 2ο Συνέδριο της Δεύτερης Διεθνούς. Στην Ελλάδα για πρώτη φορά η Εργατική Πρωτομαγιά γιορτάστηκε το 1893 από τον Κεντρικό Σοσιαλιστικό Σύλλογο Όμιλο του Σταύρου Καλλέργη. Το 1894 γιορτάστηκε στο Στάδιο από όλες τις σοσιαλιστικές ομάδες, όπου εγκρίθηκε ψήφισμα στο οποίο προβάλλονται τα εξής αιτήματα: «α. Την Κυριακήν να κλείνωνται τα καταστήματα καθ' όλην την ημέραν και οι εργάται να αναπαύονται. β. Οι εργάται να εργάζονται επί 8 ώρας την ημέρα και να απαγορευθεί η εργασία εις τους ανηλίκους. γ. Να απονέμεται σύνταξις εις τους εργάτας παθόντας και καταστάντας ανίκανους προς συντήρηση εαυτών και της οικογενείας των».

Εγώ θα πάω Καισαριανή…

«Τώρα πια ο θάνατος περιφερόταν στους δρόμους με κίτρινη μάσκα, τον νιώθαν οι άνθρωποι πίσω από τα βήματά τους και δε γύριζαν να τον κοιτάξουν ο φόβος σήμαινε ενοχή. Είχανε φτάσει οι εχτροί σ' αυτό το σημείο, να μη μπορούν να σταθούν παρά μόνο σκοτώνοντας. Την πρωτομαγιά 1944 πήραν διακόσους από το στρατόπεδο του Χαϊδαριού και τους σκοτώσαν αράδα στο σκοπευτήριο της Καισαριανής . Φορτώσαν τα πτώματα, ζεστά σε καμιόνια και τα περάσαν μέσα από το συνοικισμό, τρέχαν ποτάμι τα αίματα όθε περνούσαν, κι ο κόσμος έκλεινε τα παράθυρα δε βαστούσε να βλέπει. Μερικοί σκοτωμένοι δεν είχαν καλά καλά ξεψυχήσει». (Α. Πανσέληνος, «Τότε που ζούσαμε», «Κέδρος»)

Ήταν Δευτέρα. Πρωτομαγιά του '44. Μέρα μουντή, πνιγμένη στην ομίχλη. Το προσκλητήριο του θανάτου έγινε χαράματα στο Χαϊδάρι. Κι από κει στο Σκοπευτήριο. Στην Καισαριανή . Μια μέρα πριν, οι εφημερίδες δημοσιεύουν το φιρμάνι των Γερμανών:

«...Την 27.4.44 κομμουνιστικαί συμμορίαι παρά τους Μολάους κατόπιν μιας ενέδρας επιθέσεως εδολοφόνησαν (!) ανάνδρως (!) έναν Γερμανόν στρατηγόν και τρεις συνοδούς του (...) Ως αντίποινα θα εκτελεστούν: 1) Ο τυφεκισμός 200 κομμουνιστών την 1.5.1944. 2) Ο τυφεκισμός όλων των ανδρών τους οποίους θα συναντήσουν τα γερμανικά στρατεύματα επί της οδού Μολάων προς Σπάρτην...».

Οι 200 αντιφασίστες πατριώτες έγιναν θρύλος. Οι κομμουνιστές δεσμώτες, που η κυβέρνηση του Τσουδερού και των Μανιαδάκηδων κρατούσε στην Ακροναυπλία και την Ανάφη και που με την είσοδο των χιτλερικών στην Ελλάδα τους παρέδωσε στους ναζί, μετέτρεψαν με το αίμα τους το Σκοπευτήριο σε θυσιαστήριο της λευτεριάς.

Στο δρόμο από το Χαϊδάρι στην Καισαριανή, οι πατριώτες αποτυπώνουν μερικές τελευταίες λέξεις στο χαρτί και τα στερνά σημειώματα τα πετούν στο δρόμο. (Βρίσκονται πλέον στο Μουσείο της Καισαριανής).

Ανάμεσά τους ο Ναπολέων Σουκατζίδης. Στο δρόμο προς το εκτελεστικό απόσπασμα, γράφει στον πατέρα του: «Πατερούλη, πάω για εκτέλεση, να 'σαι περήφανος για τον μονάκριβο γιο σου».

Ο Νίκος Μαριακάκης έγραψε: «Καλύτερα να πεθαίνει κανείς στον αγώνα για τη λευτεριά παρά να ζει σκλάβος».

Ο Σάββας Σαββόπουλος: «... Καμιά δύναμη δε θα μπορέσει να τσακίσει το ΚΚΕ. Το ΚΚΕ θα νικήσει...».

Ο νεολαίος, ο Δημήτρης Σόφης: «Χαίρετε φίλοι. Εκδίκηση. Μάνα μη λυπάσαι. Χαίρε μάνα».

Ο Μήτσος Ρεμπούτσικας: «...Οταν ο άνθρωπος δίνει τη ζωή του για ανώτερα ιδανικά, δεν πεθαίνει ποτέ...».

Εκεί, στην Καισαριανή με επιτάσσει το χρέος μου την Πρωτομαγιά.

Χρήστος Α. Τούμπουρος

«Διάκριση του 2ου Βρεφονηπιακού Σταθμού Θεσπρωτικού στον διαγωνισμό “Σχεδίασε το Αστέρι σου”»

Ο Δήμος Ζηρού με ιδιαίτερη χαρά ανακοινώνει τη σημαντική διάκριση του 2^ου Βρεφονηπιακού Σταθμού Θεσπρωτικού στον πανελλήνιο δημιουργικό διαγωνισμό «Σχεδίασε το Αστέρι σου», που διοργάνωσε ο “Make – A – Wish”  Ελλάδας.

Με τη συμμετοχή των παιδιών του παιδικού τμήματος και την πολύτιμη συμβολή όλων των παιδαγωγών του σταθμού, το έργο που υποβλήθηκε κατάφερε να ξεχωρίσει, κατακτώντας τη δεύτερη θέση ανάμεσα σε πλήθος συμμετοχών από όλη τη χώρα.

Η διάκριση αυτή αποτελεί μια σημαντική αναγνώριση της δημιουργικότητας, της φαντασίας και της ομαδικής προσπάθειας των παιδιών, καθώς τόσο της αφοσίωσης όσο και του παιδαγωγικού έργου του προσωπικού του σταθμού.

Ο Δήμος Ζηρού συγχαίρει θερμά όλα τα παιδιά και τους εκπαιδευτικούς για την επιτυχία τους και εύχεται ανάλογες διακρίσεις και στο μέλλον, ενισχύοντας δράσεις που προάγουν τη δημιουργικότητα και τη συμμετοχή.