Πέμπτη, 25 Φεβρουαρίου 2021

Ξεχασμένοι Ήρωες. Οπλαρχηγός Γιάννη Κώστας

Γράφει ο Γιώργος Γιαννάκης

Φέτος γιορτάζουμε τα διακόσια χρόνια από την επανάσταση του '21 και όχι για την απελευθέρωση που ήρθε τμηματικά και ίσως και σήμερα να υπάρχουν αλύτρωτες Πατρίδες.

Βέβαια εμείς οι Ηπειρώτες ας κάνουμε μια αναφορά στον Αλέξη Κουμουνδούρο και όχι να ξέρουμε μόνο την πλατεία. Ο τότε Πρωθυπουργός, χωρίς να πέσει μια σφαίρα, μεγάλωσε την Ελλάδα μας από την Άρτα έως τους Καλαρρύτες και από εκεί μέχρι την Ελασσόνα. Βέβαια η ιστορία μπορεί να μην της αρκούσαν οι σελίδες της ή δεν έφτανε το μελάνι για να γράψει κάτι και για άλλους ήρωες.

Θα αναφερθώ στον χωριανό μου τον Κραψίτη οπλαρχηγό τον Γιάννη Κώστα. Στο Συρράκο υπάρχει ένας χορός είναι χωρίς λόγια, αυτός είναι ο σκοπός για τον οπλαρχηγό τον Γιάννη Κώστα. Ότι δεν υπάρχουν λόγια ρώτησα πολλους γέρους χωριανούς μου και κανείς δεν ήξερε κάτι. Ίσως εξηγείται ότι η ΄Ηπειρος ηταν τότε σκλαβωμένη, γιατί αν ο σκοπός είχε λόγια μπορεί να μην ήθελε να ακουστεί συνδυάζοντάς τον με την καταστροφή του Συρράκου απο τους Τούρκους, όπου συμμετείχε ο καπετάνιος Κραψίτης μαζί με τον Κωλέττη. Άλλωστε τα κατορθώματα των Σουλιωτών και αυτά αλλων Ηπειρωτών αγωνιστών μας τα τραγούδησαν τα αδέλφια μας οι Μωραϊτες: γριά Τζαβέλαινα, οι Σουλιωτοπούλες, Καραϊσκάκης και άλλα σε ρυθμούς τσάμικου και καλαματιανού.

Ο Γιάννη Κώστας από μικρός κατετάγη στην Σουλιώτικη φάλαγγα υπό τη διοίκηση των Γάλλων και μετά των Εγγλέζων. Ο Μουχτάρ Πασάς γιός του Αλή τον είχε σε μεγάλη εκτίμηση και τον επήρε υπό τις προσταγές του, αργότερα έφτασε στην αυλή του Φερδινάνδου Βασιλιά της Νεαπόλεως. Κάπου εκεί για κάποιο λόγο φυλακίστηκε και όταν έμεινε ελεύθερος μυήθηκε στην Φιλική Εταιρεία και πήρε τα όπλα υπό τον Νότη Μπότσαρη. Πήρε μέρος στους αγώνες του Σουλίου καθώς και στην επανάσταση του Συρράκου, με τον Καραϊσκάκη στην πρώτη πολιορκία του Μεσολογγίου, με τον Μάρκο Μπότσαρη στη Μάχη του Καρπενησίου, στην Σκιάθο με τον Καρατάσιο και σε πολλές μάχες κατά του Ιμπραήμ. Πολέμησε επίσης στο Μακρυνόρος, στην άλωση της Αρτας και τέλος στο Χαϊδάρι. Δίπλα στον φιλέλληνα Φαβιέρο πέθανε στην Αθήνα με το βαθμό του Αντιστράτηγου αλλά άφησε διαδόχους που ακολούθησαν την στρατιωτική παρακαταθήκη του μέχρι τα μέσα του προηγούμενου αιώνα.

Θα ήθελα εδω να πω οτι πολύ δύσκολα μάζεψα πληροφορίες γιατί ο ήρωάς μας δεν αναφέρεται πουθενά, αλλά ό,τι μπόρεσα να βρω το καταθέτω σαν φόρο τιμής στον χωριανό μου ήρωα.



Γιώργος Γιαννάκης

Δεν υπάρχουν σχόλια: