Ο Τσίπρας θέλει να τελειώνει με το πελατειακό κράτος;

Αλ. Τσίπρας (στη συνάντηση με Ολάντ): «Στις επαφές μου με ηγέτες και αξιωματούχους καταθέσαμε μία πρόταση ρεαλιστική που μπορεί να οδηγήσει σε μία συμφωνία που θα δώσει χρόνο και ανάσα στην ελληνική κυβέρνηση να προχωρήσει στις μεταρρυθμίσεις, ώστε να γίνει το κράτος αξιόπιστο και η δημόσια διοίκηση αποτελεσματική...

Ο λαός υπέφερε τα τελευταία χρόνια, αλλά κάποιοι δεν πλήρωσαν το μερτικό τους. Θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε τη φοροδιαφυγή και να δημιουργήσουμε συνθήκες φορολογικής δικαιοσύνης και να τελειώνουμε με το πελατειακό κράτος. Καταθέσαμε προτάσεις για το χρέος που πρέπει να γίνει βιώσιμο, κάτι που δεν αφορά μία ελληνική περίπτωση, αλλά το κοινό μας μέλλον στην Ευρώπη, προκειμένου να φύγουμε από την αυτοτροφοδοτούμενη κρίση. Είμαι βέβαιος ότι βρήκαμε ανοικτά ώτα και ότι θα εργαστούμε ώστε να δώσουμε ώθηση και να ξεπεράσει η Ευρώπη την κρίση».

Σχολιασμός: O Aλέξης Τσίπρας βγαίνει έξω από τα σύνορα και αναφέρει ολούθε ότι θα προχωρήσει γενικά σε μεταρρυθμίσεις. Ποιες είναι αυτές οι μεταρρυθμίσεις; Γνωρίζει κανείς ή τις κρατάει -όπως το Ποτάμι- μυστικές και θα μας τις ανακοινώνει κατά περιόδους με σήματα μορς;

Ποιο αξιόπιστο κράτος ευαγγελίζεται ο Τσίπρας όταν καταψήφισε τη δι@ύγεια τον Ιούνιο του 2010 και ποια αποτελεσματικότητα στη δημόσια διοίκηση όταν δεν εφαρμόζει το διεθνές εργαλείο opengov για την αξιολόγηση των επικεφαλής σε θέσεις-κλειδιά της δημόσιας διοίκησης;

Με ποιο τρόπο ο Τσίπρας θα αντιμετωπίσει τη φοροδιαφυγή και θα δημιουργήσει συνθήκες φορολογικής δικαιοσύνης όταν, σε σειρά νομοθετημάτων της κυβέρνησης Παπανδρέου που αφορούσαν στη θέσπιση οικονομικού εισαγγελέα-δέσμευση περουσιακών στοιχείων-ταχεία εκδίκαση υποθέσεων που αφορούσαν σε πρόσωπα που συνδέονταν με τη διασπάθιση κρατικού χρήματος, το κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ καταψήφιζε ή δήλωνε παρών; [Η μεταρρυθμιστική υποκρισία του ΣΥΡΙΖΑ..]

Και τέλος, με τη χρήση του όρου ''πελατειακό κράτος'', ο Παπανδρέου πρέπει να ζητήσει δικαιώματα από τον ΣΥΡΙΖΑ που δεν έχει αφήσει ούτε μία πολιτική του ορολογία που να μην την αντιγράψει [Ο Παπαδημούλης θέλει ένα πρόγραμμα «made in Papandreou»]. 

Μόνο που όπως διαπιστώνετε, ο ΣΥΡΙΖΑ χρησιμοποιεί αυτούς τους όρους μόνο για εξωτερική κατανάλωση. Εντός των τειχών δεν υπάρχει κανένα μα κανένα σχέδιο στους άξονες που έχει θέσει και που χρειάζεται να πορευτεί η χώρα. Ακόμη και στους συμβολισμούς, η πρόταση Τσίπρα σε Αβραμόπουλο για ΠτΔ, όταν ο πρώην Υπουργός ρήμαξε την υγεία σε κάθε είδους σπατάλη, αποδεικνύει έναν ανούσιο ψηφοθηρικό βερμπαλισμό χωρίς ίχνος πολιτικής ουσίας. [Aβραμόπουλο προτείνει ο Τσίπρας για ΠτΔ, δίνοντας συγχωροχάρτι στην κυβέρνηση Καραμανλή]

Το ψέμα των  μεταρρυθμίσεων το ζήσαμε με τον Σαμαρά επί 2,5 χρόνια. Κοντύνανε τα πόδια του ψέματος, δεν μας περισσεύει χρόνος για την άλλη όψη της υποκρισίας. Η Ελλάδα θα πρέπει να προχωρήσει, χθες, με γοργούς ρυθμούς σε θεσμικές αλλαγές και δομικές μεταρρυθμίσεις. Και αυτή η κυβέρνηση, όπως και η προηγούμενη, δεν έχει τη δυνατότητα να το πράξει. Δεν φτάνουν οι αντιγραφές στις λέξεις, χρειάζονται πράξεις, και κει, τα παλικάρια με τα χέρια στις τσέπες αναγγέλουν μόνο εύκολες επαναπροσλήψεις. Χρειάζονται δάκρυα και αίμα, μας είπαν. Προς το παρόν μάς χαϊδεύουν τα αυτιά. 

www.epikairo.gr