Η κοπή της πίτας του 2ου Γυμνασίου Φιλιππιάδας και η πρόταση για την ονοματοδοσία του.

Με τις ευχές για μια χαρούμενη και ευτυχισμένη χρονιά έγινε η κοπή της Βασιλόπιτας στην αίθουσα εκδηλώσεων του 2ου Γυμνασίου Φιλιππιάδας με πρωτοβουλία του Συλλόγου Γονέων.

Στη λιτή τελετή χοροστάτησε ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Νικοπόλεως και Πρεβέζης κ. Χρυσόστομος και ο πατέρας Αγαθάγγελος. Ο Σεβασμιότατος μαζί με τις ευχές του προς τους εκπαιδευτικούς, τους μαθητές και τους γονείς τόνισε σε όλους την αξία της Αρετής με το πλατωνικό ρητό: «Πάσα τε επιστήμη χωριζομένη αρετής πανουργία και ου σοφία φαίνεται».

Στη συνέχεια οι μαθητές του 2ου Γυμνασίου δώρισαν στον Σεβασμιότατο ένα λεύκωμα με φωτογραφίες του Αγίου Όρους, ενώ ο Πρόεδρος του Συλλόγου Γονέων κ. Πετσούκης Χρήστος πρόσφερε μία εικόνα με τον «Χριστό Παντοκράτορα» από την Αγία Σοφία στην Κωνσταντινούπολη.

Στην εκδήλωση παρευρέθησαν ο Αντιδήμαρχος Ζηρού κ. Παπαβασιλείου Βασίλειος και ο Διευθυντής Β΄/βάθμιας Εκπ/σης κ. Μπέλλος Χριστόφορος , ο οποίος χαιρέτησε και ευχήθηκε Υγεία και πρόοδο.

Στο τέλος της εκδήλωσης ο Σύλλογος Γονέων ανακοίνωσε την ομόφωνη απόφασή του να προτείνει την ονοματοδοσία του 2ου Γυμνασίου σε «Ιωσήφ Ρωγών» και να προωθήσει την πρότασή του στα αρμόδια θεσμικά όργανα.

http://www.atpreveza.gr/

Σχόλιο ROMIANEWS

Θα σταθώ στο θέμα της πρότασης για ονοματοδοσία του Γυμνασίου σε << Ιωσήφ Ρωγών>>. Εάν υπάρχει κάποιος ευεργέτης ή δωρητής στα σχολεία από την περιοχή της Φιλιππιάδας, τότε δικαιωματικά το σχολείο έπρεπε να πάρει το όνομά του. Αλλά από ότι γνωρίζω, Ζωσιμάς, Καπλάνης, Βαρβάκης, Σίνας κ.λ.π. δεν έχει αφήσει κληροδότημα και δεν έχει κάνει δωρεά στην περιοχή μας, βρίσκω πάρα πολύ σωστή την πρόταση του Συλλόγου γονέων να ονομαστεί σε "Γυμνάσιο Ιωσήφ Ρωγών". ΓΙΑΤΙ; Διαβάστε παρακάτω και θα καταλάβετε.

Ο Ιωσήφ Ρωγών

Ο τιμημένος εκφραστής των ιδεών των Ελεύθερων Πολιορκημένων του Μεσολογγίου.

Ο Ιωσήφ γεννήθηκε στα Αμπελάκια της Θεσσαλίας, το 1776.

Μορφώνεται στην περίφημη σχολή της Τσαριτσάνης, με επιφανείς δασκάλους τους Πολυζώη, Κωνσταντίνο Κούμα και Κωνσταντά. Αναγνωρίζεται για το λόγο, το ήθος και την Παιδεία του και χειροτονείται Πρεσβύτερος.

Κηρύττει μέχρι και στα κρησφύγετα του αρματωλού Παπά- Ευθύμιου Βλαχάβα . 

Το 1814 συλλαμβάνεται στα Ιωάννινα, όπου χάρις στον Μάνθο Οικονόμου, λόγιο και έμπιστο του Αλή – Πασά, ελευθερώνεται και καταφεύγει στην Άρτα.

Ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου και Άρτας Πορφύριος, το 1818 τον μυεί, στα μυστικά της Φιλικής Εταιρείας .

Το 1820 σε ηλικία σαράντα τεσσάρων ετών χειροτονείται Επίσκοπος Ρωγών και Κοζύλης. Μεγάλο αξίωμα, μεγάλοι αγώνες, μεγάλες θυσίες.

Συνδέεται και συνεργάζεται με τον οπλαρχηγό, Ανδρέα Ίσκο (ή Καραϊσκο) και τον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο. Η λαϊκή μούσα τον ανακαλύπτει, τον επιβραβεύει και με νοσταλγία τον τραγουδάει με το δημώδες: «Κάτω στου Βάλτου τα χωριά….», με ειδική αναφορά στο όνομά του. Λέγει: «Γράφουμε και στο Κομπότι, προσκυνούμε το Δεσπότη».

Τα γεγονότα της Επανάστασης τον φέρνουν στο Μεσολόγγι. Είναι η πολιτεία των 11000 κατοίκων, που περιμένει τον Ιωσήφ, να δοξάσει τον τόπο με την προσωπικότητά του και με τη δράση του.

Ο Ρωγών ήταν υπέρμαχος της Ελευθερίας του Τύπου και φίλος του Ελβετού φιλέλληνα Ιωάννη – Ιάκωβου Μάγιερ, εκδότη της εφημερίδας «Ελληνικά Χρονικά».

Σε σχετικό ερώτημα απάντησε: «Είστε ελεύθεροι να γράφετε και τα καλά μας και τα κακά μας. Αρκεί να λέτε την αλήθεια».

Την εβδομάδα που προηγήθηκε της Εξόδου, από 3-10 Απριλίου 1826, ο Ιωσήφ σαν σωστός ηγέτης, δεν αποφασίζει μόνος του, παίρνει τους στοχασμούς των προεστών, των στρατηγών και των προκρίτων , αναλογίζεται το βάρος της ευθύνης και διατυπώνει το κείμενο της Απόφασης της Εξόδου του Μεσολογγίου, που αποτελεί τον ιδεολογικό καταστατικό χάρτη των ελευθέρων πολιορκημένων,

όπως το καταγράφει ο Νικόλαος Κασομούλης.

Κατά την Έξοδο ακολούθησε μαζί με τα γυναικόπαιδα το πολεμικό σώμα του Νότη Μπότσαρη. Όμως στο άκουσμα της φράσης «Πίσω στα κανόνια!», στη σύγχυση και τον πανικό που επακολούθησε , κατέφυγε με 30 περίπου πολεμιστές στον Ανεμόμυλο που υπήρχε στην ομώνυμη νησίδα, όπου αντιστάθηκε επί τρεις ημέρες .

Στο τέλος έβαλε φωτιά στην πυριτιδαποθήκη και ανατινάχθηκε μαζί με συμπολεμιστές και με Τούρκους εισβολείς. Ο Ιωσήφ βαριά τραυματισμένος, όπως αναφέρει ο Σπυρίδων Τρικούπης, απαγχονίστηκε από τους Οθωμανούς. Απεβίωσε στις 13 Απριλίου 1826.

romiazirou.blogspot.gr