Ήρθε ξανά στην επικαιρότητα και θα έλθει ξανά και ξανά, δυστυχώς
αρνητικά, η αναγκαιότητα κατασκευής ενός σύγχρονου και ασφαλούς οδικού
άξονα στο Μακρυνόρος, μετά το φοβερό τροχαίο ατύχημα, που έχασε την ζωή του ο
38χρονος συνδικαλιστής του ΠΑΜΕ Γ. Καραμάνης, ξημερώματα το περασμένο Σάββατο.
Και θυμήθηκα μια ιστορία, που αξίζει τον κόπο να παρουσιάσουμε. Ήταν στις
αρχές του 1982, που σ' όλη την Ελλάδα φύσαγε ο αέρας της αισιοδοξίας, μιας και
η «αλλαγή» έκανε τα πρώτα βήματά της. Βρέθηκα στα Γιάννενα απεσταλμένος της
εφημερίδας «ΤΑ ΝΕΑ», για να καλύψουμε το ρεπορτάζ που αφορούσε την επίσκεψη
κυβερνητικού κλιμακίου, το οποίο θα ανακοίνωνε τον σχεδιασμό για την Ήπειρο και
ευρύτερα την Δυτική Ελλάδα.
Πρώτος στο βήμα ανεβαίνει ο τότε υπουργός Δημοσίων Έργων Άκης
Τσοχατζόπουλος, ο οποίος με την χαρακτηριστική του άνεση, ανακοινώνει το
πρόγραμμα του υπουργείου του.
Πρώτο έργο, το οποίο είχε τεθεί ως στόχος, ήταν η παράκαμψη του
Μακρυνόρους, που θα έλυνε και το πρόβλημα των ατυχημάτων, αλλά και θα ήταν ο
βασικός μοχλός ανάπτυξης, για την περιοχή.
Στα επόμενα πέντε χρόνια, θυμάμαι σαν τώρα, είχε πει το έργο αυτό θα έχει
ολοκληρωθεί. Πέρασαν ακριβώς τριάντα χρόνια και κάτι μήνες. Το έργο δεν έγινε
ποτέ.
Τα δυστυχήματα συνεχίζουν να αποτελούν την αιτία που χάνουν την ζωή τους
νέοι άνθρωποι και ο Άκης είναι φυλακή. Τέλος!
Κώστας Γκέτσης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου