Κυριακή 22 Μαρτίου 2020

Στρατιωτικός νόμος στην Αλβανία

Η κυβέρνηση της Αλβανίας προχώρησε στην ανάπτυξη στρατιωτικών μονάδων, ώστε να επιβάλλει καθεστώς στρατιωτικού νόμου για 40 ώρες λόγω του κορωνοϊού.
Οι τοπικές αρχές προσπαθούν να καταπολεμήσουν την εξάπλωση του κορωνοϊού, καθώς οι πολίτες της χώρας αγνόησαν τα προηγούμενα μέτρα κατά του κορωνοϊού.
Περίπου 120.000 Αλβανοί επέστρεψαν από την Ιταλία (η οποία έχει δεχτεί το μεγαλύτερο πλήγμα στον κόσμο από τον κορωνοϊό) πριν από τη διακοπή της αεροπορικής και θαλάσσιας σύνδεσης μεταξύ των δύο χωρών κατά μήκος της Αδριατικής Θάλασσας, πριν από 12 ημέρες.

Xρήστος Γκόκας: Αξίζει η αναγνώριση και ένα μεγάλο ευχαριστώ στους εργαζόμενους των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς


Ανακοίνωση Χρήστου Γκόκα, Υπεύθυνου Τομέα Υποδομών και Μεταφορών Κ.Ο. Κινήματος Αλλαγής για τους εργαζόμενους στον τομέα Μέσων Μαζικής Μεταφοράς

Στην πρωτόγνωρη αυτή συγκυρία στην οποία έχει περιέλθει η Χώρα μας και όχι μόνο, εξαιτίας της πανδημίας του κορωναϊού, ανάμεσα στους συμπολίτες μας που καθημερινά με κίνδυνο της προσωπικής τους υγείας συνεχίζουν να εργάζονται για την εξυπηρέτηση του κοινού, βρίσκονται και οι εργαζόμενοι στο τομέα των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς.
Όλοι οι εργαζόμενοι στο κλάδο αυτό, με αυταπάρνηση και με προσωπική έκθεση στον κίνδυνο για την υγεία τους, καθημερινά,  προσπαθούν να διευκολύνουν τους συμπολίτες μας που συνεχίζουν κι αυτοί να εργάζονται, παρέχοντας τις υπηρεσίες τους με κύριο μέλημα την ασφαλή μεταφορά όλων. 
Τους αξίζει η αναγνώριση και ένα μεγάλο ευχαριστώ από όλους μας.
Είναι αυτονόητο ότι και η πολιτεία οφείλει κατ’ ελάχιστο  να αναγνωρίσει και αυτή με τη σειρά της το έργο τους, έμπρακτα, στα πλαίσια των δυνατοτήτων της, ως ελάχιστη ανταπόδοση της καθημερινής προσφοράς τους στη διάρκεια αυτών των έκτακτων καταστάσεων.
Τέλος, οφείλουμε όλοι εμείς να σεβαστούμε και να διευκολύνουμε το έργο τους, αποδεχόμενοι την ατομική μας ευθύνη, ώστε να μετακινούμαστε με την ανάλογη σύνεση και επιμέλεια, προστατεύοντας τόσο εμάς όσο και τους γύρω μας, για τη διαφύλαξη της δημόσιας υγείας. Μένουμε σπίτι όσοι δεν έχουμε σοβαρό λόγο μετακίνησης.

Σάββατο 21 Μαρτίου 2020

Υποψήφιοι για τα 800 ευρώ οι κτηνοτρόφοι, ομίχλη με τον όρο «ελεύθεροι επαγγελματίες» που δεν βοηθάει τους αγρότες


Μπορεί οικονοµικό επιτελείο και πρωθυπουργός να απέφυγαν οποιαδήποτε αναφορά στη λέξη αγρότες κατά την ανακοίνωση του δεύτερου πακέτου µέτρων, ωστόσο, οι πληροφορίες θέλουν τους ιθύνοντες να ξαναβλέπουν ορισµένες κατηγορίες που πλήττονται κατάφορα από την έλευση του κορωνοϊού. Μεταξύ αυτών είναι οι αιγοπροβατοτρόφοι που βλέπουν τα αρνιά τους εν όψει Πάσχα να µένουν στα αζήτητα. Ήδη η Ιταλία έχει κόψει τελείως τις παραγγελίες που άλλες χρονιές τέτοια εποχή ήταν πολλές. Πρόβληµα αντιµετωπίζουν και οι κτητοτρόφοι µε σπάνιες φυλές οι οποίοι συνεργάζονται µε συγκεκριµένα καταστήµατα µαζικής εστίασης.
Οι πληροφορίες της Agrenda θέλουν τον υπουργό Μάκη Βορίδη να θέτει το θέµα στον Σταϊκούρα του Οικονοµικών και µε λίγη πίεση να γίνει αποδεκτό, ώστε στο επίδοµα των 800 ευρώ για Μάρτιο - Απρίλιο να το δικαιούνται και οι κτηνοτρόφοι ειδικών κατηγοριών µε πρόβληµα διάθεσης της παραγωγής. 
Zωηρές αντιδράσεις καταγράφονται από την πλευρά των αγροτών, µέχρι την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραµµές, για το γεγονός ότι µέχρι στιγµής δεν υπάρχει πουθενά ο κλάδος, τουλάχιστον ονοµαστικά, στο δεύτερο πακέτο µέτρων και διευκολύνσεων που ανακοίνωσε η κυβέρνηση για την αντιµετώπιση του κορωνοϊού. Προς το παρόν όλα δείχνουν να επικαλύπτονται από τον όρο «προς ελεύθερους επαγγελµατίες».
Έτσι κανείς δεν ξέρει αν οι αγρότες δικαιούνται το επίδοµα των 800 ευρώ που θεσπίζεται για τους ελεύθερους επαγγελµατίες που επλήγησαν από τα µέτρα αντιµετώπισης του κορωνοϊού. ∆ηλαδή, ένας κτηνοτρόφος - παραγωγός κρεάτων σπάνιων φυλών που συνεργάζονταν αποκλειστικά µε ένα κατάστηµα εστίασης το οποίο έκλεισε δεν έχει πληγεί από τα µέτρα; ∆ικαιούται λοιπόν το επίδοµα των 800 ευρώ µέχρι τον Απρίλιο; Ανάλογη τεκµηρίωση µπορεί να υπάρξει και για πολλούς άλλους αγρότες.
Από κει και πέρα, µείζον θέµα τίθεται και µε την ευνοϊκή µεταχείριση που θα έχουν ελεύθεροι επαγγελµατίες και επιχειρήσεις από τις τράπεζες και το κράτος.

Στα µέτρα που ανακοίνωσε το οικονοµικό επιτελείο και προσυπέγραψε µε διάγγελµά του και µε το παραπάνω ο πρωθυπουργός περιλαµβάνονται ακόµη:
  • Επιδότηση επιτοκίου ενήµερων επιχειρηµατικών δανείων για 3 µήνες για τους κλάδους της οικονοµίας που πλήττονται άµεσα από τον κορονοϊό.
  • Eγγυοδοτικός µηχανισµός για χορηγήσεις δανείων κεφαλαίου κίνησης σε µικροµεσαίες επιχειρήσεις, έως 3 δισ. ευρώ.
  • Χορήγηση ρευστότητας στις τράπεζες για τη χορήγηση νέων επιχειρηµατικών δανείων, ύψους 2 δισ. ευρώ.
  • ηµιουργία εγγυοδοτικού µηχανισµού για δάνεια επενδυτικού σκοπού, έως 500 εκατ. ευρώ.
  • Αύξηση πόρων 250 εκατ. ευρώ στο Ταµείο Επιχειρηµατικότητας της Αναπτυξιακής Τράπεζας, για την χορήγηση νέων δανείων σε επιχειρήσεις που πλήττονται από τον κορονοϊό µε επιδότηση 100% του επιτοκίου για δύο χρόνια.
Επιπλέον, οι τράπεζες αναστέλλουν, έως τον Σεπτέµβριο, τις πληρωµές χρεολυσίων για τις συνεπείς επιχειρήσεις. Η διευκόλυνση αφορά νοµικά πρόσωπα που ανήκουν στους κλάδους οι οποίοι πλήττονται άµεσα από την παρούσα κρίση.
Ισχύουν λοιπόν όλα τα παραπάνω για τους αγρότες; Κανείς δεν θέλησε µέχρι στιγµής να προβεί σε διευκρινήσεις. Ξέρουµε πως φορολογικά και ασφαλιστικά οι αγρότες αντιµετωπίζονται ως ελεύθεροι επαγγελµατίες. Ισχύει το ίδιο για τις υπό συζήτηση παροχές; Ή µήπως εδώ ο όρος τελεί υπό περιορισµό;
Η Agrenda απευθύνθηκε στον υπουργό Μάκη Βορίδη, ζητώντας διευκρινήσεις. Κατ’ αρχήν πείστηκε µετά τις επισηµάνσεις µας ότι... θα ‘πρεπε. ∆εσµεύθηκε µάλιστα να συζητήσει το θέµα µε τον υπουργό Οικονοµικών κ. Σταϊκούρα. Οι πληροφορίες θέλουν ορισµένες εκ των εξαγγελιών, όπως π.χ. τα 800 ευρώ, να επεκτείνονται κατ’ αρχήν στους κτηνοτρόφους. Αντίστοιχα κάποιες από τις ρυθµίσεις χρηµατοδοτικού χαρακτήρα θα αφορούν σε όλους τους αγρότες. 

« Σαν τα γίδια στο μαντρί»


Γράφει ο Χρήστος Α. Τούμπουρος

«Την ώρα που όλος ο πλανήτης αγωνιά για την εξάπλωση του φονικού κορωνοϊού και οι πολίτες έχουν κλειστεί στα σπίτια τους, υπάρχουν κάποιοι σε μια γωνιά της Γης που αγνοούν τις εκκλήσεις. “Είναι ο… μάγκας ο Έλληνας, ο… ανυπότακτος, ο δήθεν επαναστάτης, αυτός που δεν συμμορφώνεται ακόμα και όταν απειλείται η ζωή του ίδιου και των συμπολιτών του”. Ουρές στα διόδια με χαρτί γιατρού!!!. Να πάνε πού; Δεν υπάρχει σωτηρία σε αυτό τον τόπο. Άπειρη ηλιθιότητα. Ας μην κλαίγονται μετά... Ανεύθυνοι και ασυνείδητοι που δεν τους πρέπει ο τιμητικός τίτλος του πολίτη». «Σαν τα γίδια στο μαντρί».
Αυτά έγραψε αγανακτισμένος αρθρογράφος και βέβαια πρέπει η όλη υπόθεση να εξεταστεί από λαογραφικής πλευράς για να διαπιστωθεί, αν ό χαρακτηρισμός «γίδια» ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Επί τούτοις γνωμάτευσε ο μπάρμπα Βασίλης, άξεστος Τζουμερκιώτης, οιωνοσκόπος και μέγας λαογράφος. Η γνωμάτευση έχει ως εξής:
«Η φράση “μπήκαν τα γίδια στο μαντρί” κοινότυπη για τους βοσκούς, με την πάροδο του χρόνου χρησιμοποιήθηκε πολλάκις μεταφορικά και εσχάτως-μπορώ να πω- ότι παραχρησιμοποιεται συνυποδηλωτικά είτε υπονοώντας τους ψηφοφόρους (κομματικά μαντρωμένους) είτε παραλλάσσοντας την έννοια του Κοινοβουλίου με το μαντρί. Πολλές φορές, όμως, τα γίδια τα χρησιμοποιούμε και για να βρίσουμε κάποιον. Άντε μωρέ γίδι, γιδερό, γιδοβοσκέ, γιδοξούρ’ κλπ.”.
Επί του θέματος που εσχάτως ανέκυψε τι σημαίνουν οι ύβρεις "γίδα" και "γίδια", που πολλές φορές εκστομούμε και από λαογραφικής απόψεως εξεταζόμενο το θέμα, μπορούμε να πούμε τα εξής: Η γίδα, ως γνωστόν, είναι το ευκίνητο μηρυκαστικό ζώο με χοντρά κέρατα, συγγενές με το πρόβατο, που ζει σε ορεινές περιοχές και εμφανίζεται εξημερωμένο σε πολλές κατοικίδιες ποικιλίες ως το θηλυκό του τράγου. Ως εκ τούτου απαιτούνται να αναλυθούν λαογραφικώς οι ακόλουθες λέξεις- όροι.
Κέρατο: Είναι ο παλιάνθρωπος, το καθίκι κλπ. Κέρατο βερνικωμένο. Επίσης, κερατάς είναι ο σύζυγος που τον απατά η γυναίκα του. Ανάλογα με την απάτη γίνεται κερατούκλης ή τάρανδος. Βαρύτατο είναι και το κέρατο το τράγιο. Ο θυμόσοφος λαός το είπε: “Να λυπάσαι τον καβαλάρ’ που τ’ κρέμουνται τα ποδάρια/και τον κερατά που του ‘μ’ναν τα παπάρια».
Ορεινές περιοχές: Το γεγονός ότι η γίδα ζει σε ορεινές περιοχές ουδόλως ταυτίζεται με το χώρο της Βουλής. Οι Ορεινοί ήταν κόμμα στη Γαλλία που δημιουργήθηκε κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης το 1793 με επαναστατικές ιδεολογίες. Πέρα από αυτά στη Βουλή “βουλεύονται”, κατ’ άλλους “βολεύονται” και δεν μηρυκάζουν. Να πούμε ότι μηρυκασμός είναι η στερεότυπη και ανιαρή επανάληψη των ίδιων λόγων, σκέψεων και απόψεων. Συνεπώς δεν μπορούμε να ταυτίσουμε τη Βουλή με τις ορεινές περιοχές για όλα αυτά και για έναν ακόμα λόγο. Στη Βουλή δεν υπάρχουν πουρνάρια για να πούμε ότι μπορεί να ισχύει το αξίωμα: “Ό,τι έκαμι η γίδα στου πουρνάρ’ , κάν’ του πουρνάρ’ στ’ γίδα”, δηλαδή πληρωμή “με το ίδιο το νόμισμα”: η γίδα τρώει το πουρνάρι, αλλά αυτό με τη σειρά του την εκδικείται, αφού το πουρνάρι δίνει στη βυρσοδεψία τα σχετικά υλικά της κατεργασίας του δέρματός της. Εκεί παίρνουν μέτρα προφύλαξής τους. Ισχύει η ασυλία.
Τράγος: Η αρσενική γίδα με χαρακτηριστικό γένι. Τράγος λέγεται και υβριστικώς ο παπάς, γιατί έχει γένι και θυμίζει τράγο. “Λαθεύουν και οι παπαδιές και τρογκιούνται με τα τραγιά στο τραγότσιαλο”. Να πούμε ακόμα πως γίδι είναι το νεογνό της γίδας, το κατσικάκι, ενώ ως ΓΙΔΙΑ ορίζονται το κοπάδι αποτελούμενο από γίδες και τράγους, ανεξαρτήτως ηλικίας. “Μπήκαν, μωρέ, μπήκαν/τα γίδια στο μαντρί,/τα πρόβατα στη στρούγκα”.
Πρέπει, για να έχουμε πλήρη και επιστημονική ανάλυση του θέματος, να προσθέσουμε και την πληροφορία του ζευγαρώματος και της αναπαραγωγής των γιδιών. Οι κάτοχοι της γίδας απευθύνονται στους κατόχους των αρσενικών ζώων, των τραγιών, για το βάτεμα. Ο τραγοκάτοχος παίρνει τα «βατευτικά» ή τα μαρκαλίκια. Έτσι λένε το αντίτιμο για το ζευγάρωμα των ζώων, και αν δεν «στήσει» δηλαδή δεν γκαστρωθεί το θηλυκό, το επαναζευγαρώνουν χωρίς πληρωμή. Αν πάλι δεν γκαστρωθεί ο κάτοχος του αρσενικού επιστρέφει τα βατευτικά ή μαρκαλίκια. Όσες ημέρες τα θηλυκά ζώα, είναι στο αρσενικό, ο ιδιοκτήτης του αρσενικού, είναι υπεύθυνος για την συντήρηση, αλλά και την ασφάλεια του θηλυκού ζώου. Όταν φθάσει εποχή του ζευγαρώματος, ο εκάστοτε ντελάλης φωνάζει:
Χωριανοί… ακούσατε, ακούσατε. Από μεθαύριο τη Δευτέρα αρχίζει ο μάρκαλος. Όποιος έχει μαρτίνες να τις πάει στο τραΐ του τάδε… (όνομα ιδιοκτήτη αρσενικού), για φέτος, είκοσι φράγκα η ταρίφα, άμα δεν στήσει η γίδα δεν πλερώνει. Το τάγισμα, το πότισμα και φύλαγμα ανέξοδο….
Αν οι γίδες μαρκαλίζονται με νταμάρια άσογα - όχι καλή ράτσα - και πρόκειται να γεννήσουν ζαρικάτσικα, λισβά, τα στρίβουν. Το στρίψιμο γίνεται με τ' αλάτι. Τα ταΐζουν δηλαδή αλάτι και παραδέχονται πως ο σπόρος που πήραν πάει στα πουφ. Για να ξαναγκαστρωθούν, πρέπει να μαρκαληθούνε και πάλι. Διώχνουν λοιπόν τα ζαρότραγα απ' το κοπάδι κι' αφήνουν τα σοϊλίτικα νταμάρια μ' αυτά να μαρκαλίζονται. Παραδέχονται επίσης πως άμα φάνε τα γκαστρωμένα χλωρόν καπνό, γυρίζουν, αν έχουν αρσενικό, αλλάζει και γίνεται θηλυκό .
Ως γίδι εννοούμε και το πρόσωπο που δεν έχει τρόπους, που είναι άξεστος και αγροίκος. Εξ’ ου το γιδερό, το γιδόπιασμα, το γιδοπέταγμα, γιδοξούρ’, γιδοξεπεταγμένο… γιδοκόπαδο, γιδομάντρι. Ιδιαίτερα τη λέξη γίδι τη χρησιμοποιούμε για να βρίσουμε μια γυναίκα αναίσχυντη αναιδή, ανάγωγη, ελευθεριάζουσα. “Μωρή μουρλή, μωρή τρελή, μωρέ γίδι και βατεμένη/Που σε κάθε πλαϊά και ρεματιά μόνιμα είσαι πλαγιασμένη”.
Συμπέρασμα: Κατόπιν όλων αυτών πρέπει να απαγορευθεί η ύβρις “γίδα, γίδι”. Πρέπει να καταφύγουμε στο φυτικό και όχι στο ζωικό βασίλειο. Θα πρότεινα τη λέξη βούρλα. Τα γίδια μας δίνουν το γαλατάκι και αναπαράγονται. Τα βούρλα μόνο για καλάθια κάνουν. Ερώτημα: Μήπως η βλακεία μπαίνει σε καλάθι;»

Λεξιλόγιο
Τρογκιούνται: συνουσιάζονται
Βάτεμα: η πράξη συνουσίας ζώων, η οχεία, το «πήδημα»
Μαρκαλίκια: Η χρηματική αμοιβή για το μαρκάλισμα. Το ρήμα είναι μαρκαλάω που σημαίνει βατεύω, (κυριολεκτεί στα κριάρια), ενώ στους τράγους αντιστοιχεί το «πριτσιαλάω».
Τραγότσιαλο: το τσόλι, το χοντρό υφασμένο στον αργαλειό στρωσίδι ή σκέπασμα με νήμα από μαλλί γιδιών, «σάζμα».



Χρήστος Α. Τούμπουρος

Η μέρα της Ποίησης . Αφιέρωμα


Γράφει ο Χρήστος Α.Τούμπουρος
Τι είναι η ποίηση

«Τι νομίζεις, λοιπόν κατά βάθος η ποίηση/είναι μια ανθρώπινη καρδιά/ φορτωμένη όλο τον κόσμο.» Νικηφόρος Βρεττάκος 

Κι όλος ο κόσμος ασφαλώς δεν φορτώνεται στην πλάτη ενός ανθρώπου! Φορτώνονται, λοιπόν, τα προβλήματα, τα πανανθρώπινα ζητήματα, φορτώνονται αξίες και ιδανικά, αιτήματα ψυχής αλλά και μηνύματα ζωής. «Τα μεγάλα εθνικά ιδανικά, όταν ανθίζουν και ζούνε στο σπίτι του καθενός, ο ποιητής τους χτίζει παλάτια˙ τα μεγάλα εθνικά ιδανικά, όταν ξεπέφτουν, κι ο καθένας τα διώχνει από το σπίτι του, ο ποιητής τα παίρνει στο καλύβι του και άσυλο τους δίνει».(Κωστής Παλαμάς) 

«Αν ένα πουλί μπορούσε να πει με ακρίβεια τι τραγουδάει, γιατί τραγουδάει, και τι είναι αυτό που το κάνει να τραγουδάει, δεν θα τραγούδαγε». Πωλ Βαλερύ

Αν παραλλάξουμε αυτή τη σημείωση του Πὼλ Βαλερύ, (όπως ακριβώς έκανε κάποτε ο Γιώργος Παυλόπουλος), σημείωση η οποία παραπέμπει αμέσως στον Ποιητή και στην Ποίηση, θα λέγαμε: «Αν ένας ποιητής μπορούσε να πει με ακρίβεια τι γράφει, γιατί γράφει και τι είναι αυτό που τον κάνει να γράφει, δεν θα έγραφε».
Εγώ δεν είμαι ποιητής. Ένας απλός γραφιάς είμαι που με το διάβασμα και το γράψιμο προσπαθεί να καλύψει τα εσωτερικά του κενά. Και εξομολογούμαι πως τα όποια πάθη καταλαγιάζω με την ποίηση και στα αδιέξοδά μου προσπαθώ να βρω μια κάποια λύση, διαβάζοντας ποίηση. 
Ο Νικηφόρος Βρεττάκος αντικρίζει την ποίηση ως θείο δώρο που του δόθηκε από τον Κύριο σε αντιστάθμισμα της αγάπης και της καλοσύνης που ενυπάρχει στην ψυχή του. «Αν δε μου ‘δινες την ποίηση, Κύριε,/δε θα ‘χα τίποτα για να ζήσω». 
«Η Ποίηση είναι μια πόρτα ανοιχτή», γράφει ο Γιώργος Παυλόπουλος. Είναι ένα διαρκές κάλεσμα προς τους τεχνίτες του λόγου, να εκφράσουν τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους. Δε σημαίνει όμως πως θα κατορθώσουν ποτέ να γνωρίσουν, αλλά και να κατακτήσουν τη βαθύτερη ουσία της τέχνης της ποίησης. 
«Η πόρτα κλείνει…» «Η πόρτα δεν ανοίγει πια. Δεν άνοιξε ποτέ/
για όσους μπόρεσαν να ιδούν στο βάθος.» Όσοι κοιτάζουν, δεν πρόκειται να μπουν («στο ναό της ποίησης»), γιατί απλά δεν υπάρχει Αντικλείδι που θα ανοίξει την πόρτα της ποίησης. Κι ακόμα να λάβουμε υπόψη και τα διδάγματα του Σεφέρη: «Με τις λέξεις σου να είσαι πολύ προσεχτικός/όπως είσαι ακριβώς μ' έναν βαριά τραυματισμένο/που κουβαλάς στον ώμο./Εκεί που προχωράς μέσα στη νύχτα/μπορεί να τύχει να γλιστρήσεις/στους κρατήρες των οβίδων/ μπορεί να τύχει να μπλεχτείς στα συρματοπλέγματα.» Όσοι δεν προχωρούν έτσι, απλά δεν είναι ποιητές…
Μπορεί η Ποίηση να λυτρώσει τον άνθρωπο από τα δεινά της καθημερινότητας; Εξαρτάται. Πάντως ο Παλαμάς, τόνισε πως δίνει η Τέχνη ζωντάνια και ξανάνιωμα.«Κι ακούστε! Πρέπει κι ο άνθρωπος, κάθε φορά που θέλει/να ξαναβρεί τα νιάτα του, να 'ρχεται στο ποτάμι/της Ομορφιάς να λούζεται. Σ' όλα μπροστά τα ωραία/να στέκεται αδιαφόρευτα και γκαρδιακά να σκύβει/προσκυνητής, ερωτευτής, τραγουδιστής, διαβάτης.»
« Η Ποίηση λοιπόν είναι πράξη ερωτική; Ή μήπως πράξη απόγνωσης; Ή μήπως και τα δυο;» θα προβληματιστεί ο Γιώργος Παυλόπουλος . Και ακολούθως θα γνωματεύσει: «Πράξη ερωτική και συνάμα πράξη απόγνωσης». 
«Αν γράφω ποιήματα είναι γιατί το ξέρω/Όλα τ' αλφάβητα του κόσμου έχουνε λιώσει/Όλες οι λέξεις κι όλ' οι στίχοι έχουν τελειώσει. Οι μέρες το κουτσό τους πόδι μού χτυπάει την πόρτα/Το λυσσασμένο σάλιο τους το γυάλινο τους γέλιο/Και τα ποιήματα/Τ' ασημικό που δε θα το πουλήσω/- Ποιος τ' αγόραζε; -/Μια προδομένη υπόθεση λοιπόν/Μια πλήρης ήττα.» Τάσος Λειβαδίτης


Κι ακόμα η ποίηση δεν προκαθορίζεται, δεν κατευθύνεται ούτε καθοδηγείται -άλλο αν διακρίνεται ή υπηρετεί στόχους- στρατεύεται στην υπηρέτηση πανανθρώπινων αξιών. Αγώνας και αγωνία για την κοινωνική συνδρομή, μια και «η τέχνη είναι πάντα κοινωνική λειτουργία». Γιάννης Ρίτσος 
«Η ποίηση είναι ένα ταξίδι σ’ άγνωστη χώρα. Η ποίηση είναι ταυτόσημη με την παραγωγή του ραδίου. Για μια και μόνο λέξη λιώνεις χιλιάδες τόνους γλωσσικό μετάλλευμα» Βλαντιμίρ Μαγιακόβσκι.
Ο καλλιτέχνης έχει υποχρέωση και ανάγκη να παίρνει μέρος στη ζωή της κοινωνίας και να συμπαραστέκεται στους πολίτες. Γιατί,
όποιος έχει πολιτογραφηθεί στων «ιδεών την πόλη» (κατά την έκφραση του Καβάφη), έχει βαριές ευθύνες απέναντι στους συνανθρώπους του. 
Τέλος, ο Κώστας Βάρναλης εύστοχα και ευφυέστατα απάντησε στους επικριτές του σχετικά με τη στρατευμένη τέχνη του. 
«…όλες οι τέχνες "πολιτεύονται", είτε το ξέρουνε είτε όχι, είτε τους φαίνεται είτε όχι. Κι η επαναστατική τέχνη "πολιτεύεται" με τη διαφορά, πως το ξέρει. Γιατί αν είναι κανείς συντηρητικός από κοινωνική Συνήθεια, γίνεται επαναστάτης μονάχα από γνώση της πραγματικότητας κι από αντίδραση στη Συνήθεια».
Κάπως έτσι δεν το είπε και ο ιδεολογικά τουλάχιστον αντίπαλός του Κώστας Παλαμάς; «Μπορεί να μην είμαι άξιος πολίτης, μα δεν μπορεί να είμαι μονάχα ο ποιητής του εαυτού μου˙ είμαι ο ποιητής του καιρού και του γένους μου˙ κι ό,τι μέσα μου κρατώ δεν μπορεί να χωριστεί από την έξω πλάση».
Ο ποιητής μνημονοποιεί το συλλογικό βίωμα, τα οράματα, τους αγώνες και τα πάθη του λαού, κάθε λαού. «Η ποίηση είναι η μνήμη του μέλλοντος». Γιάννης Ρίτσος. 
Συλλογικό βίωμα των οραμάτων, αγώνων και παθών του λαού μας στον 20ό αιώνα. Και, μάλιστα, μετέχοντας ο ίδιος «οργανικά» στο συλλογικό βίωμα και εντάσσοντας σ’ αυτό και το ατομικό, το προσωπικό του βίωμα, επιλέγοντας – παρά το μέγιστο ποιητικό του τάλαντο – όχι να ξεχωρίσει, αλλά να σμίξει με τον κόσμο. Αυτό ήταν και θα παραμένει το μεγαλύτερο από όλα τα μεγαλεία του ανθρώπου και ποιητή Γιάννη Ρίτσου . Και θα παραμένει υπεράνω οποιωνδήποτε υποκειμενικών «αναγνώσεων» του έργου του.





Χρήστος Α.Τούμπουρος

Για την ημέρα της ποίησης- ένας ποιητής.

Γράφει η Κατερίνα Σχισμένου.

Τι να ΄ναι η ποίηση και το ποίημα, ο ποιητής και ο βίος του που συχνά αυτό το σκοτεινό ποτάμι της πάλης της ζωής και του θανάτου τον κάνει να ακροβατεί μεταξύ ουρανού και γης; Ποιο είναι το τίμημα της μεγάλης αυτής τέχνης; Πώς είναι η ζωή ενός μεγάλου ποιητή που συνήθως είναι ταλαιπωρημένος και εκδιωγμένος εν ζωή και  αφού πεθάνει, τότε πια γίνεται δάφνη στα στεφάνια των «δικαιούχων» και των επισήμων προς κατάθεση;
Η ποίηση μπορεί να είναι μια κλειστή πόρτα προσβάσιμη σε λίγους. Μπορεί ο ποιητής να γράφει και να πεθαίνει για τους στίχους του, αλλά έτσι είναι η ποίηση και η τέχνη συνάμα. Φέτος η μέρα της ποίησης μας βρήκε αλλιώς, μας βρήκε πιο κοντά στον προβληματισμό και τη σκέψη.Πιο κοντά στην άνοιξη της Ηπείρου. Ευκαιρία λοιπόν να την ακούσουμε, να την διαβάσουμε και με το άλλο της επίπεδο, το πιο βαθύ και σκοτεινό με τα μάτια της ψυχής μας. Φέτος η μέρα της ποίσης ανήκει στην Ήπειρο και τον ποιητή της, το δικό μας ποιητή, Κώστα Κρυστάλλη.


Ο ποιητής του βουνού και της στάνης, γιατί πάνω απ΄όλα ήταν ο ποιητής της ελευθερίας. Γι΄αυτή πολέμησε με τους στίχους του και μ΄αυτή πέθανε στην πόλη μας την Άρτα. Το 1887 δημοσίευσε το ποίημα «Αι σκιαί του Άδου», που αναφερόταν σε επεισόδια της Επανάστασης του 1821. Εξαιτίας αυτού διώχθηκε από τις τουρκικές αρχές και κατέφυγε στην Αθήνα (Ιανουάριος1889), ενώ τα τουρκικά δικαστήρια τον καταδίκασαν ερήμην σε εικοσιπενταετή εξορία στη Βαγδάτη.Ο έρωτας του Κρυστάλλη για την ηπειρώτικη φύση αποτυπώνεται σε στίχους σαν κι αυτούς :

«Θέλω ἡ βρυσούλα, ἡ ρεματιά, παλιὲς γλυκές μου ἀγάπες

νὰ μοῦ προσφέρνουν γιατρικὸ τ᾿ ἀθάνατα νερά τους.
Θέλω τοῦ λόγγου τὰ πουλιὰ μὲ τὸν κελαϊδισμό τους
νὰ μὲ κοιμίζουν τὸ βραδύ, νὰ μὲ ξυπνοῦν τὸ τάχυ.
Καὶ θέλω νἄχω στρῶμα μου, νἄχω καὶ σκέπασμά μου
τὸ καλοκαίρι τὰ κλαδιὰ καὶ τὸν χειμώ᾿ τὰ χιόνια.» (Σταυραετός).



Είναι η καθημερινή εικόνα των βουνών μας, οι βρύσες, οι κρήνες, τα έλατα οι πλαγιές, τα πετροφέφυρά μας, ο ουρανός πάνω απ΄τα κεφάλια μας. Όμως και πάνω απ΄τη φύση, πλανάται και θεριεύει η ελευθερία ,γιατί το μεγάλο αυτό πνεύμα ήταν πάνω απ΄ολα ελεύθερο.

«Ποιὸς λέει δὲν κλαῖνε τὰ βουνά; Ποιὸς λέει πὼς δὲν γεράζουν;...

Χιόνια καὶ κρούσταλλα παλιά, γεράματα γιομάτα,
σκεπάζουνε τὸν Πίνδο μου, καὶ καταχνιὲς τὸν πνίγουν·
κι ἀκούγω, ἀκούγω ἀπὸ μακρυά, ἀκούγω ἀπὸ τὰ ξένα
τῆς γερατειᾶς του τὸ σκουσμό, τὸ κλάμμα τῆς σκλαβιᾶς του.»(Πόθοι)

Η Άρτα τίμησε την ποίηση και τον ποιητή της που βρίσκεται θαμμένος στο χώμα της, τον ποιητή της  ελευθερίας και των υψηλών πτήσεων που όσο κι αν προσπαθούμε είναι για λίγα πνεύματα- τα πραγματικά ελεύθερα... «Από την ελευθερία δεν μπορείς να κόψεις ούτε ένα κομματάκι, γιατί αμέσως όλη η ελευθερία συγκεντρώνεται μέσα σ' αυτό το κομματάκι»....Μιχαήλ Μπακούνιν.




Κατερίνα Σχισμένου.

Ζημιές στον ορεινό όγκο του Δήμου Πρέβεζας από την ισχυρή σεισμική δόνηση των 5,6 Ρίχτερ



Ζημιές και στο Δήμο της Πρέβεζας προκάλεσε η ισχυρή σεισμική δόνηση των 5,6 Ρίχτερ η οποία σημειώθηκε σήμερα λίγο πριν τις 3 τα ξημερώματα στην περιοχή Καναλακίου Πάργας. Η σεισμική δόνηση έγινε ιδιαίτερα αισθητή στην πόλη της Πρέβεζας ωστόσο τα μεγαλύτερα προβλήματα καταγράφηκαν στον ορεινό όγκο της Δ.Ε Λούρου...
Διακοπή κυκλοφορίας από κατολισθήσεις αλλά και βλάβες στην ηλεκτροδότηση από πτώσεις στύλων της ΔΕΗ σημειώθηκαν κυρίως σε Ρεματιά, Κοτσανόπουλο, Σφηνωτό και Σκιαδά όπου υπήρξαν και ζημιές σε κεραμοσκεπές και τοιχοποιίες κατοικιών.
Στη Δ.Ε Ζαλόγγου τα προβλήματα επικεντρώθηκαν σε κατολίσθηση που έγινε αφορμή να διακοπεί προσωρινά η κυκλοφορία στο δρόμο της Καστροσυκιάς ενώ αναφέρθηκαν ρωγμές σε μια κατοικία στο Χειμαδιό.
Συνεργεία του Δήμου μαζί με τους αρμόδιους αντιδημάρχους και τους προέδρους των Τοπικών Κοινοτήτων βρίσκονται από νωρίς το πρωί στα σημεία που “χτυπήθηκαν” περισσότερο από το πέρασμα του Εγκέλαδου.
Ο Δήμαρχος Πρέβεζας Νίκος Γεωργάκος σε δήλωσή του ανέφερε:
Η ισχυρή σεισμική δόνηση προκάλεσε αρκετά προβλήματα στον ορεινό όγκο του Δήμου μας. Οι παρεμβάσεις μας επικεντρώθηκαν στη διάνοιξη δρόμων , την αποκατάσταση της ηλεκτροδότησης και γενικότερα των βασικών υποδομών ενώ σε δεύτερη φάση θα ακολουθήσει η καταγραφή των ζημιών σε κατοικίες.
Σε κάθε περίπτωση ο Δήμος βρίσκεται σε συνεχή επικοινωνία με τις αρμόδιες αρχές καταβάλλοντας κάθε δυνατή προσπάθεια για την πιθανή κήρυξη της περιοχής σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης”.




Απόδημοι Θεσπρωτοί έρχονται στα χωριά τους, λόγω κοροναϊού


Έξοδο από τα μεγάλα αστικά κέντρα λόγω… κοροναϊού, αλλά και για να προλάβουν την φημολογούμενη απαγόρευση μετακινήσεων κάνουν απόδημοι Θεσπρωτοί και έρχονται στα χωριά τους.

Ήδη από τις προηγούμενες ημέρες, κάποιοι έχουν εγκατασταθεί οικογενειακά στα πατρικά τους.  

Ωστόσο οι ειδικοί και οι αρμόδιες αρχές ξεκαθαρίζουν ότι δεν είναι λογικό και ακίνδυνο, αυτό, που συμβαίνει.  

Όπου και να είναι κανείς, όσο και απομονωμένος, ο κοροναϊός μπορεί να διασπαρεί. 

Το ότι τα χωριά της Θεσπρωτίας χρειάζονται κόσμο, έχουν ανάγκη από τα δικά τους παιδιά, είναι αναμφίβλο, όχι, όμως, υπό αυτές τις συνθήκες. 

ΤΟΤΕ και ΤΩΡΑ Η πανούκλα στην Άρτα (1816)


Γράφει ο Χρήστος Α. Τούμπουρος

«Η είδηση της εκδήλωσης της πανούκλας (Άρτα 1816) έφτασε μέχρι και τα παράλια της Πελοποννήσου. Η είδηση αυτή για την πανούκλα με άφησε άναυδο. Ο αδελφός μου βρισκόταν στην Άρτα και απ’ ό,τι έμαθα από φήμες, αυτός έμεινε εκεί για να καταπραΰνει την ανησυχία του κόσμου και να καταλαγιάσει την αναρχία, που σε παρόμοιες περιστάσεις ξεσπάει. Τον κράτησε ο Βοϊβόδας για να καταπραΰνει με την παρουσία του τον αναβρασμό ενός λαού που του έλειπε το ψωμί, γιατί η κακοβουλία του, που συνταιριάζει την οργή με τις επιδημίες, τον οδήγησε να σπάσει τους υδαταγωγούς, που κινούσαν τους μύλους, κι έτσι η αγορά έμεινε χωρίς αλεύρι.
Έκρυβαν λοιπόν τη φύση της αρρώστιας για να ηρεμήσουν τα πνεύματα. Και καθώς έβλεπαν τον ίδιο τον Πρόξενο της Γαλλίας να βρίσκεται στη θέση του, παρηγοριόντουσαν οι άνθρωποι ότι δεν θα χτυπηθούν από την επιδημία. Έτσι, όπως συνήθιζε, διαβεβαίωνε και καθησύχαζε έναν πληθυσμό, που δεν αποζητούσε, παρά το πρόσχημα για να μπουκάρει στα σπίτια των πλουσίων και να τα λεηλατήσει, νομίζοντας ότι εκεί θα βρει προμήθειες. Δούλευαν ταυτόχρονα για να αποκαταστήσουν τη ροή των νερών και μελετούσαν να δώσουν εντολή να κλείσουν οι χώροι οι αφιερωμένοι στη λατρεία, γιατί εκεί συγκεντρώνονταν οι άνθρωποι και μετέδιδαν τις αναθυμιάσεις της αρρώστιας και έτσι έπαιρνε έκταση η μόλυνση. Οι κληρικοί παρηγορούσαν τους δυστυχισμένους αυτούς ανθρώπους, ο Βοϊβόδας μοίραζε ελεημοσύνες σε τρόφιμα και ο Πρόξενος της Γαλλίας πήγαινε κάθε μέρα στους τόπους όπου είχαν μεταφέρει τους χτυπημένους από την πανούκλα, για να τους ενθαρρύνει. Ωστόσο, το μυστικό δεν μπορούσε να φυλαχτεί, όταν είδαν να εμφανίζεται στην πόρτα του λοιμοκαρτηρίου, που μόλις διαμόρφωναν, μια κοπέλα που παραληρούσε με το δέρμα γεμάτο φλύκταινες, που αποκολλούνταν, όπως τα λέπια ενός ψαριού που έχει προσληφθει από σήψη. Η αρρώστια, που θέριζε ήδη δεκαπέντε με είκοσι άτομα κάθε μέρα, εκδηλώθηκε πια και οι αρμόδιοι αποφάσισαν να το πουν στο λαό.

Μέσα σ’ αυτήν την γενική εικόνα, εμφανίστηκε ένας από τους επισκόπους της Μητρόπολης, ντυμένος με τα λατρευτικά άμφια και με το κεφάλι σκεπασμένο με μια μαύρη καλύπτρα. Κάτω από το φως των νεκρικών πυρσών που κρατούσαν οι διάκοι του, σκόρπιζε αγιασμό στην πόλη, αναγγέλλοντας την άφιξη του εξολοθρευτή αγγέλου. Στην πομπή του αυτή δεν τον ακολουθούσε καθόλου κόσμος και η φωνή του ήταν η μόνη που ακουγόταν να ψάλλει τον νεκρώσιμο ύμνο του Αγίου Ιωάννου του Δαμασκηνού. (…)
Κάθε ελπίδα είχε χαθεί. Ένα μέρος του πληθυσμού είχε αποσυρθεί στο βουνό της Παναγίας, όπου έχτισαν καλύβες. (…) Δυο μήνες αργότερα μάθαμε από ένα γράμμα του Αρχιεπισκόπου Πορφύριου, που είχε καταφύγει στο Βραχώρι της Αιτωλίας, ότι δύο χιλιάδες τριακόσιες ψυχές είχαν πεθάνει από την επιδημία… Την άνοιξη του 1817 είχε επιζήσει τα δύο τρίτα του πληθυσμού».

Φραγκίσκου-Καρόλου-Ούγγου-Λαυρεντίου Πουκεβίλ, Ταξίδι στην Ελλαδα, ΉΠΕΙΡΟΣ, Εκδ. Αφων Τολιδη 1994




Χρήστος Α. Τούμπουρος

Παρασκευή 20 Μαρτίου 2020

Αδιαφορία από το εμπόριο για τη διάθεση των αμνοεριφίων


Σε κλίµα αβεβαιότητας αναφορικά µε τη διάθεση των ζώων βρίσκονται τις ηµέρες αυτές κτηνοτρόφοι στις περισσότερες περιοχές της χώρας, αφού το εµπόριο έχει παγώσει, καθώς ο κορωνοϊός έχει βάλει φραγµό στις εξαγωγές των αµνοεριφίων σε Ιταλία και Ισπανία ενόψει του Πάσχα των Καθολικών. Ανάλογος φόβος υπάρχει και για την κίνηση της εγχώριας αγοράς, καθώς φέτος δεν προβλέπεται... Πάσχα.

Όπως εξηγούν στην Agrenda παραγωγοί, από την τρέχουσα εµπορική περίοδο είχαν µεγάλες προσδοκίες δεδοµένης της υψηλότερης σε σχέση µε πέρυσι βάσης από την οποία ξεκίνησαν τον Φεβρουάριο να διαπραγµατεύονται µε εµπόρους την τιµή των ζώων. Συµφωνίες κλείστηκαν και οι κτηνοτρόφοι φρόντισαν µε κόστος τα νεογέννητα αρνιά και τα κατσίκια. Μέχρι και την προηγούµενη εβδοµάδα, παρά την κατάσταση στην Ιταλία και την διαφαινόµενη εξέλιξη στην ελληνική επικράτεια, η αγορά κινούταν µε οµαλούς ρυθµούς. Σηµειωτέον ότι την προηγούµενη χρονιά οι εξαγωγές στην γειτονική χώρα ξεπέρασαν τα 500.000 κοµµάτια, ενώ την περίοδο των Χριστουγέννων τόσο οι Ιταλοί όσο και οι Ισπανοί, έδειξαν ιδιαίτερη προτίµηση στα ελληνικά αµνοερίφια. Με αυτά τα δεδοµένα κινούνταν τους τελευταίους µήνες οι κτηνοτρόφοι.
Όµως, η καραντίνα στην οποία µπήκε η αγορά τις τελευταίες ηµέρες, έκανε άφαντους τους εµπόρους. «Εµείς είχαµε πει πως γύρω στις 10 Μαρτίου θα είναι έτοιµα τα αρνιά µας. Τώρα τους παίρνουµε τηλέφωνο και ούτε καν µας το σηκώνουν» αναφέρει κτηνοτρόφος στην Agrenda. Παράλληλα, όσο τα ζώα µεγαλώνουν και οι κτηνοτρόφοι δεν µπορούν να τα στείλουν στο σφαγείο, τόσο µεγαλώνει και το κόστος και η ζηµιά για αυτούς, αφού πλέον «έχουν µεγαλώσει και τρώνε όσο τα πρόβατα. Μάλιστα αρκετά είναι αρσενικά, οπότε δεν είναι ότι µεγαλώνει και το κοπάδι έτσι», εξηγεί ο ίδιος µε εύλογη αγωνία.
Σε ό,τι αφορά στις τιµές, τα αρνιά κυµαίνονταν από τα 4,30 µέχρι και τα 4,50 ευρώ το κιλό στο σφαγείο σε περιοχές της Θεσσαλίας και της Μακεδονίας, ενώ τα κατσίκια πληρώνονταν περί τα 4 µε 4,20 ευρώ το κιλό. Βέβαια µέχρι τα µέσα Απριλίου το διάστηµα είναι µεγάλο για να προχωρήσει κανείς σε κάποια εκτίµηση. Εν τω µεταξύ, η Οµοσπονδία Κτηνοτροφικών Συλλόγων Θεσσαλίας ζητά από το κράτος «να φροντίσει να απορροφηθούν πρώτα τα ελληνικά αµνοερίφια σε ότι αφορά τις ανάγκες για το Πάσχα». Επιπλέον αιτείται την άµεση καταβολή της συνδεδεµένης του αιγοπρόβειου και µάλιστα αυξηµένη περί τα 30 ευρώ ανά ζώο.

Σε σοβαρή κατάσταση δύο ασθενείς με κορωνoϊό από την Ήπειρο, διερευνώνται κι άλλα δείγματα .

Στη Μονάδα Αυξημένης Φροντίδας και σε σταθερή κατάσταση παραμένει ο ηλικιωμένος από την Άρτα που έχει διαπιστωθεί ότι είναι θετικός στον κορωνοιό ενώ αντιμετώπιζε κι άλλα σοβαρά προβλήματα υγείας. Σε σοβαρή κατάσταση στη Μονάδα Λοιμωδών του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου βρίσκεται ο άνδρας από τα Γιάννινα που πριν μία βδομάδα είχε διαπιστωθεί ότι επίσης έχει προσβληθεί από την επικίνδυνο ιό ενώ η γιατρός που είχε βρεθεί θετική παραμένει σε καραντίνα στο σπίτι της. Υπό διερεύνηση είναι ένα ακόμη περιστατικό που έχει εισαχθεί στη Μονάδα Λοιμωδών ενώ για αρκετά δείγματα που έχουν ληφθεί στα νοσοκομεία της Ηπείρου αναμένονται απαντήσεις.
Αναλυτικά η κατάσταση όπως καταγράφεται στο επίσημο ενημερωτικό δελτίο της ημέρας έχει ως ακολούθως:
  1. ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ :
  • Ένα κρούσμα νοσηλεύεται στη Μονάδα Αυξημένης Φροντίδας  σε σταθερή κατάσταση (το περιστατικό από το νοσοκομείο της Άρτας ).
  • Ένα κρούσμα, που ήταν θετικά διαγνωσμένο από τις προηγούμενες ημέρες, παραμένει νοσηλευόμενο στη Μονάδα Λοιμωδών σε σοβαρή κατάσταση.
  • Ένα νέο περιστατικό νοσηλεύεται στην Μονάδα Λοιμωδών και είναι υπό διερεύνηση.
  • Έχουν δοθεί επτά αρνητικές απαντήσεις από την 19-3-2020.
  • Η γιατρός του νοσοκομείου που είχε βρεθεί θετική παραμένει σε καραντίνα στην οικία της.
  1. ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ «ΧΑΤΖΗΚΩΣΤΑ»
  • Σήμερα 20/3/2020 στάλθηκαν πέντε  δείγματα για έλεγχο.
  • Αναμένονται αποτελέσματα από τρία  δείγματα που στάλθηκαν στις 19/3 και από ένα δείγμα στις 16/3
  • Όσες απαντήσεις έχουν ληφθεί μέχρι σήμερα είναι αρνητικές.
  1. ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΑΡΤΑΣ
  • Παρουσιάστηκε ένα ύποπτο κρούσμα για το οποίο έγινε άμεση κινητοποίηση, λήψη δείγματος και αποστολή στο Παστέρ, το οποίο και βρέθηκε αρνητικό.
  • Τα άτομα του υγειονομικού προσωπικού, που είχαν έρθει σε επαφή με το θετικό κρούσμα που νοσηλεύεται στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ιωαννίνων, παραμένουν σε περιορισμό στο σπίτι τους και θα παρακολουθούνται για επτά ημέρες.  Συνεχίζεται η ιχνηλάτηση των επαφών του ασθενούς από την Διεύθυνση Δημόσιας Υγείας και Κοινωνικής Μέριμνας Π.Ε. Άρτας. Μέχρι σήμερα ιχνηλατήθηκαν 45 άτομα που έχουν τεθεί σε κατ΄ οίκον περιορισμό.
  • Συνολικά μέχρι σήμερα έχουν σταλεί προς εξέταση 27 δείγματα, από τα οποία ένα βρέθηκε θετικό (ο νοσηλευόμενος στο ΠΓΝΙ), τρία είναι σε εκκρεμότητα και τα υπόλοιπα ήταν αρνητικά.
  1. ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΠΡΕΒΕΖΑΣ
  • Έχουν ληφθεί δείγματα από δύο ύποπτα περιστατικά τα οποία νοσηλεύονται σε απομονωμένους θαλάμους. Το ένα είναι αρνητικό και αναμένεται απάντηση για το δεύτερο .
  1. ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΦΙΛΙΑΤΩΝ
  • Αναμένονται οι απαντήσεις από τα τρία  δείγματα  τα οποία έχουν σταλεί για εξέταση τις προηγούμενες ημέρες .

Τα αγαπημένα παιδικά παιχνίδια της γειτονιάς και των σχολικών μας χρόνων


Μακριά Γαϊδούρα, Σχοινάκι, Μήλα, Αγαλματάκια ακούνητα, Αμπάριζα...

Οι καιροί έχουν αλλάξει και τα σημερινά παιδιά παίζουν με διαφορετικά παιχνίδια από αυτά που παίζαμε εμείς όταν ήμασταν παιδιά. Για τους παλαιότερους από εμάς τα παιχνίδια των παιδικών μας χρόνων, μας χάριζαν ασύγκριτες, μοναδικές στιγμές χαράς και ψυχαγωγίας που κανένα video game δεν μπορεί να αναπληρώσει σήμερα. Μας έδιναν τη δυνατότητα να μοιραστούμε τις στιγμές αυτές με τα αδέρφια μας ή τους καλούς μας φίλους, και να γίνονται τελικά αφορμή για να χτίσουμε πολύτιμες αναμνήσεις που θα μας ακολουθούν, φάροι φωτεινοί, για πάντα. Τα περισσότερα παιχνίδια τα απολαμβάναμε έξω από το σπίτι μας, στις αυλές και στους δρόμους Ας θυμηθούμε κάποια από αυτά:

Μακριά Γαϊδούρα
Μακριά γαϊδούρα Από τα πιο αστεία παιχνίδια της αυλής, η μακριά γαϊδούρα στήνει τους μισούς συμμετέχοντες σκυφτούς τον έναν μετά τον άλλον, όσο οι υπόλοιποι παίρνουν φόρα και τους… καβαλάνε για να φτάσουν όσο πιο μακριά μπορούν. Όποιος πέσει, χάνει. Όποιος παίζει, γελάει.

Σχοινάκι
Ποιο κορίτσι δεν είχε σχοινάκι; Και ποιο κορίτσι δεν είχε μάθει να χοροπηδά με αυτό με κάθε πιθανή εντυπωσιακή φιγούρα; Οι καλύτερες στιγμές μας, βέβαια, ήταν όταν παίζαμε ομαδικά με το σχοινάκι, το λεγόμενο «ρολόι».

Μήλα
Μήλα Άλλο ένα διασκεδαστικό ομαδικό παιχνίδι, κατά το οποίο δοκιμάζαμε την ταχύτητα και τα αντανακλαστικά μας. Μεταξύ μας, χάρη σε αυτό εξοικειωθήκαμε κάπως -και εμείς τα κορίτσια- με το μπάσκετ, δεν συμφωνείτε;

Αγαλματάκια ακούνητα
Το παιχνίδι του απόλυτου γέλιου! Γιατί ποιος μπορούσε να συγκρατηθεί όταν αυτός που τα «φυλούσε» πλησίαζε απειλητικά και εξερευνητικά, για να ελέγξει κάθε θεότρελη «παγωμένη» πόζα;

Κρυφτό
«Πέντε, δέκα-δεκαπέντε…» Μία από τις λίγες εκδοχές των μαθηματικών που έχουν εντυπωθεί ευχάριστα στη μνήμη μας είναι αυτή του μετρήματος στο δέντρο, για τον άτυχο που «τα φυλούσε» στο κρυφτό. Ακόμη πιο ευχάριστο γινόταν όταν κατέληγε στο «φτου ξελευθερία», οπότε όλοι ανανέωναν το ραντεβού τους με τις κρυψώνες τους και ο… άτυχος το ραντεβού του με το μέτρημα και το δέντρο.

Βαρελάκια
Τα βαρελάκια τοποθετούν τα παιδιά σε απόσταση και κάποιος προσπαθεί να περάσει από πάνω τους, προσπαθώντας να μην τους ακουμπήσει καθόλου, παρά μόνο με τα χέρια. 

Αμπάριζα
Ομαδικό παιχνίδι, στο οποίο οι δύο αντίπαλες ομάδες προσπαθούν να αιχμαλωτίσουν η μία την άλλη, παίρνοντας πρώτα «αμπάριζα» από την «μάνα», από το καταφύγιό τους δηλαδή. Με άλλα λόγια, μία πιο «πολιτισμένη» εκδοχή των κλεφταστυνόμων.




Πώς βγήκε η φράση «καρφί δεν του καίγεται»


Για όσους αδιαφορούν για κάτι, ακόμη και για έναν άλλον άνθρωπο, λέμε πως «δεν τους καίγεται καρφί». Σύμφωνα με τον Τάκη Νατσούλη, η φράση έρχεται από τη Βυζαντινή εποχή.

Όσο οι Τούρκοι έζωναν στενότερα την Κωνσταντινούπολη, τόσο οι Βυζαντινοί πρόσεχαν και οχύρωναν την Πελοπόννησο, για να την έχουν σαν καταφύγιο.

Όταν πήγε να καλογερέψει εκεί ο αυτοκράτορας Ιωάννης Καντακουζηνός, περιγράφει το Μυστρά «Σκυθίας ερημότερον». Οι επιδρομές των Σαρακηνών, οι πόλεμοι των Ελλήνων με τους Φράγκους της Αχαΐας και η αιώνια φαγωμάρα των τοπικών αρχόντων, είχαν καταστρέψει ολότελα τον τόπο.
Κανείς δεν μπορούσε να βγει από το σπίτι του ούτε μέρα ούτε νύχτα, χωρίς να βαστά όπλα. Οι Παλαιολόγοι έβαλαν τάξη, ειρήνεψαν τα μέρη και με τον Μυστρά, που έφτασε να `χει σαράντα χιλιάδες κατοίκους, ζωντάνεψαν τον ελληνισμό εκείνους τους χρόνους.
Παρόλα αυτά ολόκληρη η Πελοπόννησος κι ο Μυστράς μαζί, λίγο έλειψε να επαναστατήσουν, όταν στη θέση του γενικού τοποθετήθηκε ο Δημήτριος Παντεχνής, άνθρωπος που παρίστανε το θαυματοποιό. Πραγματικά, ο Παντεχνής φαίνεται πως γνώριζε την τέχνη του ταχυδακτυλουργού, γιατί πολλοί σύγχρονοι του αναφέρουν πως έκανε καταπληκτικά πράγματα.
Κι ένα απ’ όλα ήταν ότι εξαφάνιζε νομίσματα και χρυσαφικά μόλις τα’ άγγιζε και κατηγορούσε κατόπιν τους άλλους για κλέφτες. Επειδή έκανε πολλά τέτοια, ο λαός αποφάσισε να τον τιμωρήσει με την ποινή της παραμόρφωσης. Δηλαδή με ένα πυρακτωμένο καρφί, έκαναν στο πρόσωπο του τιμωρούμενου διάφορα σημάδια.
Το καρφί, όμως, που έφεραν για να παραμορφώσουν τον Παντεχνή, παρόλο που το έβαλαν σε δυνατή φωτιά και το άφησαν εκεί πολλή ώρα, παρέμεινε τελείως κρύο. Το παράξενο αυτό φαινόμενο τόσο πολύ τρόμαξε το πλήθος, ώστε τον παράτησε κι έφυγε λέγοντας «το καρφί δεν του καίγεται», για να μείνει από τότε η παροιμιώδης φράση που στην επέκταση της τη λέμε και για τα άτομα εκείνα που αδιαφορούν για τον πλησίον τους.

Συνταγές από τον Ηπειρώτη chef Τάσο Τόλη : Χταπόδι μαγειρεμένο με πέννες.


Υλικά για 4 άτομα
700 γρ. πλοκάμια χταποδιού
200 γρ. πέννες
130 γρ. ελιές
100 γρ. ελαιόλαδο
100 γρ. κρεμμύδι ψιλοκομμένο σε ροδέλες
400 γρ. ντομάτες στον τρίφτη
70 γρ. πιπέρια κόκκινη σε ροδέλες
70 γρ. πιπέρια πράσινη σε ροδέλες
60 γρ. πράσο ψιλοκομμένο
Εκτέλεση συνταγής.
Σε νερό που βράζει ρίχνετε λίγο αλάτι και βράζετε τις χυλοπίτες βάσει των οδηγιών του παρασκευαστή. Μόλις είναι έτοιμες τις σουρώνετε και τις λαδώνετε ελαφρώς με φρέσκο λάδι για να μην κολλήσουν.
Σε κατσαρόλα σοτάρετε το κρεμμύδι και τα πράσα μέχρι και κατόπιν ρίχνετε τα πλοκάμια και τις πιπεριές. Προσθέτετε τις ελιές, την τριμμένη ντομάτα, , 1 ½ λίτρο νερό και το αλάτι.
Χαμηλώστε τη φωτιά και σκεπάζετε το σκεύος, σιγοβράστε για περίπου 30’ λεπτά ελέγχοντας συνεχώς τα υγρά του φαγητού ,προσθέστε τις πέννες και συνεχίσετε το βράσιμο για ακόμα 8’ περίπου ,ανακατεύοντας σταδιακά, και σερβίρετε .





Τάσος Τόλης
Επίτιμος Πρόεδρος Λέσχης Αρχιμαγείρων Ελλάδος