Σάββατο, 7 Σεπτεμβρίου 2019

“Όταν ξυπνήσεις αύριο το πρωί, μην παραπονεθείς για τίποτα, γιατί τα έχεις όλα”


Καρκίνος – Αληθινές ιστορίες: Το μέλλον, αχ αυτό το μέλλον. Κάνεις όνειρα και σχέδια. Νομίζεις ότι θα πετύχεις, αλλά πάνε όλα στραβά. Μετά, νιώθεις προδοσία. Ξυπνάς ένα πρωί και πετυχαίνεις να έχεις μια φυσιολογική ζωή όπως όλοι οι υπόλοιποι.
Σημασία έχει να απολαμβάνει κανείς τη στιγμή που ζει. Δηλαδή, το σήμερα. Θέλεις να κάνεις ένα ταξίδι και θέλεις να το πραγματοποιήσεις οπωσδήποτε. Δεν θέλεις να περιμένεις. Τα προβλήματα σε πνίγουν κι εσύ θέλεις να ηρεμήσεις.
Γυρίζεις και αγκαλιάζεις σφιχτά τον άνθρωπό σου. Ξέρεις ότι η επόμενη μέρα δεν θα σας βρει μαζί. Χτυπά το τηλέφωνο και ξέρεις ότι θα ακούσεις κάτι δυσάρεστο «Η μαμά μπήκε πάλι στο νοσοκομείο έλα γρήγορα».
Ξεκινάς να αναρωτιέσαι «Γιατί σε μένα θεέ μου;». «Εντάξει, την επόμενη φορά θα τα καταφέρουμε». Θα πρέπει να φανείς δυνατή. Μόνη σε μια γωνιά του νοσοκομείου. Στέκεσαι δίπλα της και τη χαϊδεύεις συνεχώς.


Μέσα σου τα νιώθεις όλα δυνατά. Όλα έτοιμα να εκραγούν. Οκτώ χρόνια γεμάτα με αρρώστιες και προβλήματα. Οι συγγενείς προσπαθούν να σου δώσουν κουράγιο, αλλά γνωρίζεις πως είναι δύσκολο να το αντέξεις ξανά.
Εκεί που νομίζεις πως όλα πάνε καλά, έρχεται ο γιατρός. «Η μαμά σου χειροτερεύει. Φταίει, ο καρκίνος». Μετά βυθίζεται ξανά στη σκέψη σου. Μόνο ο εγκέφαλος δουλεύει για μερικά λεπτά. Εσύ, τότε ξεκινάς πάλι να κλαις. «Γιατί, γιατί, γιατί».

Καρκίνος: Τι σου μαθαίνει το νοσοκομείο

Ένα «γιατί», το οποίο συνεχίζει να σε βασανίζει. Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, η μητέρα σου δεν μπορεί να παλέψει πια. Απλά προσπαθεί να κρατηθεί στη ζωή για περισσότερες ημέρες. Τελικά, μεγάλο σχολείο το νοσοκομείο.
Σου δίνει μαθήματα. Μαθαίνεις να γίνεσαι καλύτερος άνθρωπος και να μην πετάς τις ευκαιρίες της ζωής. Σου μαθαίνει να είσαι γεμάτος, με όσα έχεις. Δεν πρέπει να το βάζετε ποτέ κάτω. Να είστε δυνατοί και να παλεύετε ακόμη και τα πιο δύσκολα.
Πρέπει να αντιμετωπίσουμε μία από τις δύσκολες, αλλά αληθινές ιστορίες. Είμαστε ακόμη εδώ και θα συνεχίσουμε να παλεύουμε.

Δεν υπάρχουν σχόλια: