Διογκώνοντας (και πάλι) το Δημόσιο μέσω των συμβάσεων ορισμένου χρόνου και ενοικιαζόμενων

Από τη μια πόρτα βγαίνουν και από την άλλη... μπαίνουν οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο. Εκείνο που διαφοροποιεί τους μεν από τους δε είναι το χρονικό διάστημα που απασχολούνται στο Δημόσιο, το Ταμείο στο οποίο ασφαλίζονται και ο χρηματοδότης του.

Εκείνοι που αποχωρούν από το Δημόσιο λόγω συνταξιοδότησης (κυρίως μόνιμο προσωπικό) καταγράφονται από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους. Αντίθετα, εκείνοι που μπαίνουν στο Δημόσιο (κυρίως εποχικό προσωπικό που «ανακυκλώνεται» κάθε χρόνο), και οι οποίοι ξεπέρασαν τους 41.000 στις αρχές του 2014, καταγράφονται από το ΙΚΑ ως «νέοι ασφαλισμένοι». Η ασφάλιση στο ΙΚΑ κάθε νεοπροσληφθέντος στο Δημόσιο ισχύει από την 1η Ιανουαρίου του 2011, αλλά έπρεπε να φτάσει η 31η του Ιανουαρίου του 2014 για να καταγραφεί μια εκτίναξη στο πλήθος των νέων ασφαλισμένων στο ΙΚΑ μέσω Δημοσίου σε σχέση με έναν χρόνο πριν, που θα ζήλευε ακόμα και ο κλάδος των ξενοδοχείων και εστιατορίων, ο οποίος ακμάζει λόγω αύξησης της ξένης τουριστικής κίνησης.

Πιο συγκεκριμένα, σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία που δημοσίευσε το Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων (ΙΚΑ) για τους απασχολουμένους οι οποίοι είναι ασφαλισμένοι σ΄ αυτό, προκύπτουν τα εξής:

- Τον Ιανουάριο του 2014 οι ασφαλισμένοι στον κλάδο της δημόσιας διοίκησης (υπουργεία, ΟΤΑ), της Άμυνας και της υποχρεωτικής κοινωνικής ασφάλισης (σ.σ. ταμεία κύριας και επικουρικής ασφάλισης) αυξήθηκαν κατά 38,8% (έναντι αύξησης 38,7% σε ξενοδοχεία-εστιατόρια) σε σχέση με εκείνους που ήταν ασφαλισμένοι τον Ιανουάριο του 2013.

- Έτσι, ανήλθαν σε 41.489 οι νέοι ασφαλισμένοι οι οποίοι εργάζονται στο Δημόσιο. Συγκεκριμένα, έφτασαν τους 106.883 το 2014, έναντι 65.394 που ήταν το 2013. Κορυφαίο υπηρεσιακό στέλεχος του υπουργείου Εργασίας ανέφερε στο «Κ» πως σ΄ αυτούς τους νεοπροσληφθέντες σε όλο το εύρος του Δημοσίου και νεοασφαλισμένους στο ΙΚΑ περιλαμβάνονται κάθε είδους προσλήψεις μόνιμου και εποχικού προσωπικού. Η αύξηση αυτή μόνο συγκυριακή δεν μπορεί να χαρακτηριστεί, μιας και καθ΄ όλη την περίοδο 2009-2013 το πλήθος των ασφαλισμένων που δούλευαν στο Δημόσιο ποτέ δεν ξεπέρασε τους 65.000-75.000.

Ένα μεγάλο κομμάτι αυτών των νέων ασφαλισμένων στο ΙΚΑ που δουλεύουν για το Δημόσιο φαίνεται πως χρηματοδοτείται από τους κοινοτικούς πόρους του ΕΣΠΑ. Σύμφωνα με τα στοιχεία της τελευταίας έκθεσης της Κομισιόν για την Ελλάδα (Ιούνιος 2014), το 2013 προσελήφθησαν σε φορείς του Δημοσίου 32.227 μέσω ΕΣΠΑ περισσότερα άτομα σχέση με το 2012, φτάνοντας τους 47.570 το 2013. Αυτοί έχουν μισθούς πολύ χαμηλότερους από εκείνους του μόνιμου προσωπικού.

Την ίδια ακριβώς περίοδο, η οποία αντιστοιχεί καθ' όλο το δωδεκάμηνο του 2013, σύμφωνα με τα στοιχεία που έχει στα χέρια της η Κομισιόν, το προσωπικό στο σύνολο της γενικής κυβέρνησης και στα Νομικά Πρόσωπα εκτός γενικής κυβέρνησης μειώθηκε κατά 55.101 άτομα.

Η μείωση αυτή οφείλεται συντριπτικά στη συνταξιοδότηση των μόνιμου ή αορίστου χρόνου δημοσίων υπαλλήλων, οι οποίοι, προφανώς, ασφαλίστηκαν προ του 2011 και, άρα, είναι καταγεγραμμένοι στο ασφαλιστικό ταμείο του Δημοσίου.

Σχολιασμός: Θυμόμαστε την κυβέρνηση Παπανδρέου να κόβει μαχαίρι τα stage στο Δημόσιο από τους πρώτους μήνες της διακυβέρνησης, ξέρετε όταν ο Παπανδρέου δεν έπαιρνε μέτρα που θα γλύτωναν την Ελλάδα από το μνημόνιο. Τώρα, σε συνδυασμό με την ανάπτυξη στον ιδιωτικό τομέα που γνωρίζουμε ως χώρα με το διαρκές άνοιγμα καταστημάτων εστίασης (μαζεύοντας τα ψιλά του κόσμου), στον Δημόσιο τομέα έχει εγκαινιαστεί μια νέα εποχή, εκείνης του "βάλε και εσύ μια γραμμή στο βιογραφικό σου μπορείς".

Μέσω των προγραμμάτων "voucher" που κάνουν θραύση, και των 5μηνων συμβάσεων που συνάπτονταν σε επίπεδο Δήμων, το κράτος (και ειδικά από το 2012 και έπειτα), προσπαθεί τεχνητά να μειώσει την γιγαντιαία ανεργία των νέων, δίνοντας την ελπίδα απασχόλησης στο Δημόσιο με συμβάσεις ορισμένου χρόνου, την οποία κυνηγούν κατά δεκάδες χιλιάδες νέοι σε κάθε προκήρυξη.

Απότοκος μια νοοτροπίας που κυνηγούσε μια θέση στο Δημόσιο (μιας και η προηγούμενη γενιά των 40ηδων-50ηδων μ' αυτή ανδρώθηκε), νέοι επιστήμονες κυνηγούν μια ορισμένη απασχόληση, για να αποφύγουν την αδράνεια της ανεργίας, με μισθούς που άλλες εποχές θα θεωρούνταν "χαρτζιλίκι". "Να βρούμε μια δουλειά, με 400 ευρώ για να περνάμε τον μήνα" είναι το νέο αξίωμα της κρίσης. Γι αυτό και δημιουργούνται βιογραφικά από ετερόκλιτες απασχολήσεις, τα οποία τραβούν από τα μαλλιά κάθε έννοια "προϋπηρεσίας". 

Ο νέος βλέπει ότι δεν μπορεί να κάνει καριέρα σε έναν τομέα ή σε περισσότερους αλλά με μια σταθερή απασχόληση, αντίθετα μαζεύει από εδώ και από εκεί 5μηνες-6μηνες απασχολήσεις, που έπονται συνήθως μακράς περιόδου ανεργίας ή καθυστερημένης εισόδου στην αγορά εργασίας. Επειδή το κράτος τώρα δεν μπορεί να αποσυμπιέζει την ανεργία με αθρόους διορισμούς (όπως το τελευταίο πάρτυ που έγινε την περίοδο 2004-2009), οι συμβάσεις αυτές είναι μια νέα απόπειρα εξαγοράς ελπίδας, μολονότι από το ρεπορτάζ προκύπτει ότι είναι δημοσιονομικά ωφέλιμες για τα ασφαλιστικά ταμεία.

"Κυνήγα να συμπλήρωσεις μια γραμμή στο βιογραφικό σου", "ξόδεψε τα ψιλά σου σε ποτό, φαγητό, καφέ", αυτές είναι οι δύο νεοπαγείς προτροπές της ανάπτυξης που θα μας βγάλει από τα μνημόνια. Αυτοί οι δύο πυλώνες φαντάζουν τόσο χάρτινοι, τόσο εφήμεροι, που δεν μπορούν επουδενί να αποτελέσουν ένα βιώσιμο παραγωγικό μοντέλο ανάπτυξης. Αλλά είπαμε, επιστρέφουμε στην κανονικότητα...

www.epikairo.gr