Με την συμμετοχή της Πανηπειρωτικής Συνομοσπονδίας Ελλάδος, Συμπόσιο με θέμα ''Ομογενείς και Φιλλέληνες Εθελοντές στους Απελευθερωτικούς Αγώνες 1912-13'', την Τετάρτη 20 Φεβρουαρίου 2013, στο Μουσείο Βρέλλη στο Μπιζάνι Ιωαννίνων.

                                                                                    

                                                            ΣΥΜΠΟΣΙΟ

“Ομογενείς και Φιλέλληνες Εθελοντές στους Απελευθερωτικούς Αγώνες 1912-13”

Τετάρτη 20 Φεβρουαρίου 2013

Μουσείο Eλληνικής Ιστορίας Παύλου Βρέλλη – Μπιζάνι Ιωαννίνων

11.00  Κατάθεση στεφάνων στο Ηρώον των Μπιζανομάχων στα Ιωάννινα

12.00  ΚΑΛΩΣΟΡΙΣΜΑ στο Μουσείο

Κωνσταντίνος Βρέλλης, Διευθυντής Μουσείου Ελληνικής Ιστορίας Παύλου Βρέλλη

Αλέξανδρος Καχριμάνης, Περιφερειάρχης Ηπείρου*

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

 «Εθνοευεργεσία   στους  απελευθερωτικούς  αγώνες και 

 Οικονομικός Πατριωτισμός  σε  περιόδους οικονομικής κρίσης »

 Ανάστος Δημητρόπουλος, Πρόεδρος Εταιρείας Ελλήνων Ευεργετών,

 Ιδρυτής ΑΧΕΠΑ – Περικλής

 «Ομογενείς Ηπειρώτες  Εθελοντές  και η απελευθέρωση του Μπιζανίου και των Ιωαννίνων»

  Γιώργος Οικονόμου, Πρόεδρος Πανηπειρωτικής Συνομοσπονδίας Ελλάδος 

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ

Laurie  Weitzenkorn, Counselor for Public and Educational Affairs - Διευθύντρια Δημοσίων  και Μορφωτικών Υποθέσεων

Silvana Vassilli, Μορφωτική Ακόλουθος Ιταλικής Πρεσβείας*

Φρίξος Πούρλης, Πρόεδρος Συνδέσμου Αποφοίτων Ζωσιμαίας Σχολής

Γεώργιος Γκορέζης, Πρόεδρος Ενώσεων Αποστράτων Ελληνικού Στρατού - παράρτημα Ιωαννίνων

Α’ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ: ‘’Εθελοντές Φιλέλληνες και Απελευθερωτικοί Αγώνες 1912-1913’’

 ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ:«Ένας Αμερικανός στρατιώτης υπό την Ελληνική σημαία 1912 – 1913»

Τα απομνημονεύματα ενός Φιλέλληνα εθελοντή (Thomas Hutchison) από την πολιορκία του Μπιζανίου και την Ελλάδα των Βαλκανικών Πολέμων.

Παναγής Βαρβιτσιώτης, Ιστορικός, υποψ. Διδάκτωρ διεθνών, ευρωπαϊκών και στρατηγικών σπουδών, Πανεπιστήμιο Πειραιώς

Κωνσταντίνος Χρήστου, Καθηγητής Ιστορίας Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης

 «Το κίνημα των Γαριβαλδινών και  οι απελευθερωτικοί  αγώνες 1912-13 »

  Μιχάλης Μαρτσέκης, Πρόεδρος Ομοσπονδίας Αδελφοτήτων Κόνιτσας

13.30  Β’ ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ:    ‘’Εθελοντές  Ομογενείς  και Απελευθερωτικοί  αγώνες’’

‘’Ιερός Λόχος Κρητών Φοιτητών ‘’

Μιχάλης Πατεράκης, Πρόεδρος Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Κρητικών Πολιτιστικών Σωματείων

‘’Ιερός λόχος Κυπρίων  ‘’

  Ξενοφών Μονίαρος, Ιστορικός

‘’Ιερός λόχος Ποντίων ‘’

 Βασίλης Τραφαλής, Υποψ.  Δρ. Γεωπολιτικής Πανεπιστημίου Αθηνών

ΚΑΤΑΛΗΚΤΗΡΙΑ  ΟΜΙΛΙΑ :  «Ελλάδα – το Όραμα για Ελπίδα και Φως στο μέλλον»

Αγνή Βλαβιανού Αρβανίτη, Πρόεδρος και Ιδρύτρια της Διεθνούς Οργάνωσης Βιοπολιτικής                                                                                                                                                                                                                               

13.45  ΑΡΙΣΤΕΙΑ  

‘’ΑΘΛΟΣ ΕΘΝΟΕΥΕΡΓΕΣΙΑΣ΄’

Μουσείο Ελληνικής Ιστορίας Παύλου Βρέλλη

‘’ΠΡΕΣΒΕΥΤΗΣ ΦΙΛΛΕΛΗΝΙΣΜΟΥ’’

  ΜΟΡΦΩΤΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗΣ ΠΡΕΣΒΕΙΑΣ - ΤΟΜΑΣ ΧΑΝΤΣΙΣΟΝ

  ΜΟΡΦΩΤΙΚΟ ΙΤΑΛΙΚΟ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ - ΓΑΡΙΒΑΛΔΙΝΟΙ                     

 

14.00  ΔΕΞΙΩΣΗ                             

                                                                                                                      *  Δεν  έχει επιβεβαιωθεί  η συμμετοχή

                          ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΒΡΕΛΛΗ ΣΤΗ ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΜΠΙΖΑΝΙΟΥ

Στις 21 Φλεβάρη του 1913, τα απελευθερωμένα Γιάννενα είχαν ήδη κλείσει πάνω από 480 χρόνια σκλαβιάς. Σκλαβιά που έφυγε με το πάτημα του Ελληνικού στρατού, μετά από σκληρές μάχες που κράτησαν πάνω από τέσσερις μήνες συνολικά.

Βλέποντας τη Θεσσαλονίκη να έχει ήδη περιέλθει στα χέρια των Ελλήνων, ο διοικητής του Τούρκικου στρατού στα Γιάννενα, Εσάτ-πασάς, αναθέτει στον υφιστάμενό του Βε(χ)ήπ-μπέη (αρχηγό του πυροβολικού), να ενισχύσει την (ήδη πολύ δυνατή) άμυνα της πόλης και των κομβικών σημείων γύρω απ' αυτή. Τα αρχικά σχέδια είχε εκπονήσει ο Γερμανός στρατηγός Κόλμαρ φον ντερ Γκολτς, το 1909.

Πιο σημαντικά απ' όλα τα οχυρωματικά έργα, ήταν αυτά που κατασκευάστηκαν στο Μπιζάνι. Πολυβολεία, καλά προστατευμένα, ήταν η τελευταία γραμμή που ανέκοπτε την είσοδο των Ελληνικών στρατευμάτων. Πολλοί Έλληνες έχασαν τότε τη ζωή τους μαχόμενοι ενάντια σε τέτοια "αόρατα" πολυβολεία, όπως αυτό που με πίκρα ονόμασαν "Σκύλλα". Κι ακόμη περισσότεροι υπέφεραν απ' το τρομερό κρύο, τα χιόνια, τις ασταμάτητες βροχές και άλλες κακουχίες.

Αναφέρεται, ότι με τη βοήθεια ενός προσώπου, του οποίου το πραγματικό όνομα δεν είναι επιβεβαιωμένο (Νικολάκης Εφέντης), τα σχέδια ήρθαν στα χέρια των Ελλήνων αξιωματικών. Οι Έλληνες κινούνται έξυπνα και μετά από ισχυρές επιθέσεις από το πυροβολικό τους, οι πρώτες γραμμές άμυνας συντρίβονται. Ακολουθεί η υποχώρηση Τουρκικών στρατευμάτων και η ταχύτατη προέλαση των Ελληνικών. Έχοντας επιδείξει απίστευτη αντοχή, τόλμη, κουράγιο και προπαντός αυτοθυσία, ο Ελληνικός στρατός καταφέρνει τελικά να αποσπάσει, απ' τον Εσάτ-πασά, αναίμακτη παράδοση της πόλης. Όσοι θυμούνται βέβαια, θα αναλογιστούν πόσο αναίμακτη ήταν· όταν κλοπές, λεηλασίες και βανδαλισμοί, άφησαν το βράδυ εκείνο πίσω τους μια πόλη αγνώριστη.

Στις 21 Φλεβάρη του 1913, περίπου 30.000 Τούρκοι στρατιώτες, 1.000 αξιωματικοί, μαζί με 120 πυροβόλα, καθώς και ικανό αριθμό πολυβόλων, ντουφεκιών και πυρομαχικών, παραδόθηκαν. Εκτός απ' τη λευτεριά της πόλης, σημαντικότατο ήταν το ότι αυτή η θρυλική γενιά Μπιζανομάχων, ανέθρεψε τη γενιά του 1940 και της άφησε παρακαταθήκη τα έργα της και τις θυσίες της.

Η σύνθεση που δημιουργώ είναι συμβολική. Σκοπό έχει να δείξει τα απόρθητα οχυρά, τα οποία βλέπουμε μέσα από ένα παρατηρητήριο. Θέλω να κάνω μια έμμεση αναφορά (με τη φωτογραφία στο βάθος), στις απαίσιες καιρικές συνθήκες, που κόστισαν τόσο πολύ στα στρατεύματά μας.

Έχτισα με τούβλα και τσιμέντο τη μικρή αυτή κοιλότητα και αμέσως μετά τη φορμάρισα ο ίδιος. Φρόντισα να δώσω χρώματα ανάλογα με τη σύνθεση που ακολουθεί, παίρνοντας βλάστηση απ' τα ίδια τα οχυρά (που βρίσκονται λίγο πιο ψηλά απ' το χώρο του Μουσείου).

Η Ελληνική σημαία είναι όρθια, για να συμβολίζει τη νίκη του Ελληνικού Στρατού, τότε, στους Βαλκανικούς πολέμους του 1912-1913.

Θούριος  ΙΕΡΟΥ ΛΟΧΟΥ

Το θούριο αυτό που υιοθέτησαν και τραγουδούσαν οι Ιερολοχίτες το είχε συγγράψει 20 χρόνια πριν ο Αδαμάντιος Κοραής.

Φίλοι μου συμπατριώται

δούλοι ν΄ άμεθα ως πότε;

των αγρίων μουσουλμάνων

της Πατρίδος των τυράννων

Έφθασεν ω φίλοι τώρα

εκδικήσεως η ώρα.

Η κοινή πατρίς φωνάζει

με τα δάκρυα μας κράζει!

Γίνομεν Γραικοί γενναίοι;

δράμετ΄ άνδρες τε και νέοι

κι είπατε μεγαλοφώνως

Είπατε όλοι τε συμφώνως

Κι΄ ασπαζόμεν΄ εις τον άλλον

μ΄ ενθουσιασμόν μεγάλον

έως πότε η τυραννία;

Ζήτω η Ελευθερία!

Η σημαία του Ιερού Λόχου ήταν τρίχρωμη, το κόκκινο συμβόλιζε τον πατριωτισμό, το λευκό την αδελφοσύνη και το μαύρο τη θυσία. Στη μία πλευρά της σημαίας αναγραφόταν το ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ και υπήρχε η εικόνα των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης. Στην άλλη πλευρά υπήρχε η εικόνα του Φοίνικα αναγεννόμενου από τ ις φλόγες και αναγραφόταν ΕΚ ΤΗΣ ΣΤΑΚΤΗΣ ΜΟΥ ΑΝΑΓΕΝΝΩΜΑΙ