Τετάρτη 22 Ιουλίου 2020

Αδελφότητα χωριού της Θεσπρωτίας αντί για πανηγύρι, σκέφτηκε να κάνει έργα!


Η Αδελφότητα Απόδημων Πολυδροσιτών με πρόεδρο την εκπαιδευτικό Μαρία Λαμπρίδου πρωτοπορεί και καινοτομεί πολλές φορές.
 Το χωριό κανονικά οργανώνει πανηγύρι στις 26 Ιουλίου, της Αγίας Παρασκευής. Φέτος, λόγω κορωνοϊού, τα πανηγύρια ματαιώθηκαν, οπότε και το συγκεκριμένο δεν θα γίνει.
 Κάθε χρόνο η Αδελφότητα Πολυδροσιτών συγκέντρωνε χρήματα από δωρεές, προκειμένου να καλύψει τα έξοδα του πανηγυριού.
 Θα το κάνει και φέτος, παρότι τραπέζι και χορός δεν θα υπάρξουν, αλλά τα χρήματα, που θα μαζευτούν, θα διατεθούν για έργα στο χωριό!
 Πολύ καλή πρωτοβουλία, που εκτιμούμε ότι πρέπει να βρει μιμητές! Αφού δεν γίνονται πανηγύρια στα χωριά της Θεσπρωτίας, ας γίνουν έργα... 
Είναι χαρακτηριστικό το απόσπασμα από την επιστολή της κ. Λαμπρίδου προς τους συχγωριανούς της και τους φίλους του χωριού, που ακολουθεί: "Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος ζητάμε την οικονομική σας βοήθεια για την Αγία Παρασκευή. Μόνο που αυτή τη φορά τα χρήματα δε θα γίνουν γευστικό γιαχνί ούτε τραγούδια και χοροί του τόπου μας. Τα πανηγύρια, σύμφωνα με απόφαση της Πολιτείας, έχουν απαγορευτεί. Εκείνο που δεν μπορεί κανείς να μας απαγορεύσει είναι η αγάπη για το χωριό μας και η επιθυμία μας να το κάνουμε κάθε μέρα και καλύτερο. 
Σε συνεννόηση λοιπόν με τους άλλους φορείς τους χωριού μας τα χρήματα, που θα συγκεντρωθούν θα προσφερθούν όλα για βελτίωση των εγκαταστάσεων και γενικότερα του χώρου της Αγίας Παρασκευής. Για να μπορούν τα επόμενα πανηγύρια μας να γίνονται με καλύτερες προϋποθέσεις". 

Καβγάς χωρίς μπινελίκι γίνεται;


έτσι για την αλητεία, το τζέρτζελο και την ανανέωση!

Η πόρτα θα κλείσει με δύναμη κι ένα μακρόσυρτο «άντε μου στο διάολο» θα βγει από μέσα σου, προσφέροντάς σου μια γλυκιά ανακούφιση, μια αίσθηση πως ξελάφρωσες, πως μαζί με το σιχτίρι έφυγε κι ένα τεράστιο βάρος από πάνω σου. Και πίσω απ’ την κλειστή πόρτα, που άφησες πίσω σου, όμως, θα ακουστεί μια εξίσου υπέροχη βρισιά η οποία θα φέρει κι αυτή μια μεγάλη ανάσα.

Κάποιες ώρες μετά η ατμόσφαιρα στο σπίτι δε θα θυμίζει σε τίποτα το Κόσοβο που επικρατούσε λίγες στιγμές πριν. Θα κάθεστε αγκαλιά και θα τρώτε τη λαχταριστή σας πίτσα παρακολουθώντας ακόμη ένα επεισόδιο απ’ τη σειρά που πρόσφατα ανακαλύψατε και κολλήσατε.



Ναι, υπάρχουν κι αυτοί οι τσακωμοί, που μοιάζουν με πυροτεχνήματα. Εκείνες οι έντονες λογομαχίες που βγάζεις όλο σου το θυμό και τον χειρότερό σου εαυτό, ξεχνώντας για λίγο τους καλούς τρόπους με τους οποίους σε μεγάλωσαν οι γονείς σου. Νευριάζεις με κάτι που έχει συμβεί ή με κάτι που έχει κάνει ο σύντροφός σου κι η υπομονή σου εξαντλείται σε σημείο να μην μπορείς να ελέγξεις το στόμα σου και το λεξιλόγιό σου.

Όσα πεις δε θα μείνουν αναπάντητα. Εφόσον το αρχίσεις εσύ, παίρνει σειρά κι ο άλλος, διότι ό,τι σπείρεις θα θερίσεις. Βωμολοχίες, μπινελίκια και συλλαβές ακατάληπτες παίρνουν τη θέση των μέχρι πρότινος γλυκόλογων που ανταλλάσσατε και τασάκια, που εκτοξεύονται προς πάσα κατεύθυνση, αντικαθιστούν τα φιλιά και τις αγκαλιές που δίνατε ο ένας στον άλλον κάποια λεπτά πριν.

Ίσως στη μέση του καβγά να σταματήσετε για κάποια δευτερόλεπτα, να κοιταχτείτε και να ξεσπάσετε σε γέλια. Ίσως πάλι να καταλήξετε ο ένας σπίτι κι άλλος σε χαλαρή βόλτα ηρεμίας και περισυλλογής. Το μόνο σίγουρο είναι πως αυτό το χρειαζόσασταν. Αυτή την αδρεναλίνη που σου δίνουν αυτοί οι τσακωμοί με τα ατελείωτα μπινελίκια τη ζητάς πού και πού, για να ξεσπάς και να αδειάζεις, να μη θάβεις τίποτα, να μην κρύβεις νεύρα και προβλήματα κάτω απ’ το χαλί.

Ξεδίνεις λίγο, βγάζεις την πίεση κι ίσως πεις κι όλα εκείνα τα πράγματα που μπορεί να κρατούσες μέσα σου καιρό και δε σου είχε δοθεί η ευκαιρία να τα εξωτερικεύσεις. Κάνεις τα παράπονά σου για εκείνη τη βερμούδα που ήταν δυο ολόκληρες εβδομάδες στα άπλυτα ή για εκείνη την επέτειο που ξέχασε πριν δυο χρόνια. Ό,τι κι αν πείτε, όλα καταλήγουν στη μαγική λέξη. «Μα τι μαλάκας είμαι» ή αντίστοιχα «Είσαι και πολύ μαλάκας», η οποία κουμπώνει παντού κι ακούγεται τόσο ωραία και λυτρωτικά στα αφτιά σου την προκειμένη στιγμή.

Γιατί αν δε μαλώσεις και για κάτι που έγινε την εποχή των δεινοσαύρων, τι σχέση έχετε, άλλωστε; Και φυσικά, όσο πιο παλιός κι ανούσιος ο λόγος του τσακωμού, τόσο μεγαλύτερο το μπινελίκι. Είναι να μη γίνει η αρχή. Μια αρχή η οποία στην καλύτερη των περιπτώσεων θα καταλήξει στο κρεβάτι, ώστε να εκτονωθεί εκεί όλη η ένταση που προηγήθηκε. Στη χειρότερη, θα έχετε εξουθενωθεί απ’ τον καβγά κι απλά θα πέσετε με τα μούτρα στο φαγητό.

Αφού ξεσπάσει η μπόρα, εννοείται πως δε θυμάστε καν τον λόγο που σας οδήγησε σε αυτή την απερίγραπτη αμοιβαία γαϊδουριά. Το ρεπερτόριο αλλάζει. Ήρεμα βλέμματα και συγγνώμες. Αυτή είναι κι η ουσία, άλλωστε. Να τσακωθείτε μέχρι τελικής πτώσεως και μετά να προσπαθείτε να θυμηθείτε πώς ξεκίνησε ο καβγάς. Βριστείτε άφοβα, λοιπόν, χωρίς ακρότητες πάντα, έτσι για την αλητεία, το τζέρτζελο και την ανανέωση!


Χριστίνα Βακαλούμη

Η γευστική ταυτότητα της Ηπείρου… και οι πίτες των βοσκών.


Εκεί όπου η απαράμιλλη ομορφιά της φύσης συναντά την παραδοσιακή αρχιτεκτονική και τη μακρά ιστορία, οι φιλόξενοι άνθρωποι θα σας ξεναγήσουν  στον ξεχωριστό κόσμο της ηπειρώτικης κουζίνας. Οι Ηπειρώτες θα φροντίσουν να φιλέψουν μέχρι και το απρόσμενο επισκέπτη με ότι βρίσκεται στο σπιτικό τους ή ακόμη και με το περίσσευμα της προηγούμενης μέρας, φτιάχνοντας θεσπέσια πιάτα της στιγμής.


Η γαστρονομική κληρονομιά της Ηπείρου, βασισμένη σε παραδοσιακές συνταγές, συνδυάζει ο μοναδικές γεύσεις φτιαγμένες με μεράκι και γνήσια τοπικά προϊόντα. Αν και η Ηπειρώτικη γη είναι φτωχή και στερημένη, οι άνθρωποι της έχουν βρει τον τρόπο να μετατρέπουν μέχρι και τα πιο ασήμαντα γεννήματα της φύσης σε νοστιμότατα φαγητά. Έχουν το ταλέντο και την τόλμη να συνταιριάζουν πολλές διαφορετικές γεύσεις και να δημιουργούν μια ενιαία ιδιαίτερη κουζίνα. Από το Ηπειρώτικο καθημερινό τραπέζι, δε λείπουν οι πίτες και τα γαλακτομικά προϊόντα.

Οι πίτες των κτηνοτρόφων

Οι αναρίθμητες πίτες γλυκές ή αλμυρές, τόσες όσες και οι περιοχές της Ηπείρου, έχουν τον πρώτο λόγο. Η εκπληκτική τους ποικιλία οφείλεται τόσο στην φαντασία των Ηπειρωτών, όσο και στο γεγονός ότι στο παρελθόν αποτελούσαν το βασικό κομμάτι της διατροφής των νομάδων κτηνοτρόφων των σκηνιτών και των Βλάχων και Σαρακατσαναίων. Τις περισσότερες φορές οι πίτες περιλαμβάνουν στη γέμιση τους και ρύζι.


Χαρακτηριστικές είναι οι χορτόπιτες όπως είναι η «μπατσαριά», που φτιάχνεται με άγρια χόρτα και φέτα και σερβίρεται με γιαούρτι. Πολλές νοικοκυρές τη φτιάχνουν με κρέμα , ενώ άλλες απλώς πασπαλίζουν από πάνω τα χόρτα με καλαμποκίσιο αλεύρι ή σιμιγδάλι, ή και τα δυο και την ψήνουν κατευθείαν στο φούρνο (πλατσάρα).
Στις διάφορες περιοχές της Ηπείρου μπορείτε να επίσης να δοκιμάσετε κοτόπιτες κρεατόπιτες (από χοιρινό, γίδα ή κατσικάκι), μπακαλιαρόπιτες με παστό μπακαλιάρο, λαχανόπιτες, μακαρονόπιτες, γαλατόπιτες, κολοκυθόπιτες (γλυκές ή αλμυρές) και ρυζόπιτες με τυρί.


Η αλευρόπιτα του Ζαγορίου – κάτι μεταξύ τυρόψωμου και πίτας που λέγεται ότι παρασκεύαζαν οι γυναίκες ώστε να την παίρνουν μαζί τους οι βοσκοί όταν έλειπαν για μέρες -, η πρασόπιτα της Ηλιόκαλης Ιωαννίνων και η κασιόπιτα του Πωγωνίου (με τυρί, αλεύρι και λάδι που παρασκευάζεται σε ειδική συσκευή) είναι από τις πιο γνωστές.
Όπως και να ’χει θα πρέπει να είστε έτοιμοι να δοκιμάσετε έτοιμοι να δοκιμάσετε τους πιο απίθανους γευστικούς συνδυασμούς καθώς στην Ήπειρο τα πάντα γίνονται πίτα. Μάλιστα στην περιοχή των Ιωαννίνων, και κυρίως στο νησί, η πρωτοχρονιάτικη βασιλόπιτα με το φλουρί γίνεται με προβατίσιο κρέας ή με κρέας φάσσας!

Η Ρίζα της πίτας

Η λέξη πίτα γράφεται και με δύο «τ» καθώς προέρχεται από το ρήμα πιττακώνω που σημαίνει πατικώνω. Οι λέξεις pet (Αρβανίτικα), pida (Τούρκικα), pitsa, pasta (Ιταλικά), pate (Γαλλικά), pastry (Αγγλικά) προέρχονται από την ελληνική πίττα.

Εκλεκτοί κρεατομεζέδες

Όσο αφορά στο κρέας, στα σπίτια τρώγεται πιο πολύ το μοσχάρι. Γνωστοί κρεατομεζέδες είναι το κοκορέτσι (έντερο αιγοπροβάτων γεμισμένο με εντόσθια), το κοντοσούβλι (χοιρινό σε κομμάτια που ψήνεται στη σούβλα), η βραστή γίδα και τα φρυγαδέλια (σουβλάκια με μοσχαρίσιο συκώτι και πάνα από αρνί). Το αγριογούρουνο, το πρόβατο γιαχνί και το κατσίκι στην γάστρα είναι μερικές ακόμη δημοφιλείς επιλογές. Εκλεκτός μεζές θεωρείται και η προβατίνα, η οποία για να γίνει πιο νόστιμη τη βάζουν σε φέτες σε μπολ με λάδι και αλάτι για σιτέψει αρκετές ώρες και μετά την ψήνουν στα κάρβουνα.

Το κρέας συνοδεύεται συνήθως με τοπικά, σπιτικά ζυμαρικά – όπως οι χυλοπίτες και ο τραχανάς – και με χορταρικά κάθε είδους, ακόμα και τσουκνίδες σαν τσουκνιδοκεφτέδες ή μπουρανί (αχνιστές τσουκνίδες κατσαρόλας με ελαιόλαδο και αλεύρι).

Ο θησαυρός του γάλακτος

Η ιδιαίτερη ανεπτυγμένη κτηνοτροφία της περιοχής, εκτός από την παραγωγή προϊόντων κρέατος, έδωσε ώθηση και στην παραγωγή γαλακτοκομικών ειδών, ορισμένα από τα οποία αποτελούν τα πιο ονομαστά του ελλαδικού χώρου. 


Χαρακτηριστικά παραδείγματα το πασίγνωστο καπνιστό τυρί του Μετσόβου, το Μετσοβόνε και η φέτα Δωδώνης του νομού Ιωαννίνων, που αποτελεί προϊόν προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης. Δοκιμάστε επίσης, ξινόγαλα, κεφαλογραβιέρα, κεφαλοτύρι, μυτζήθρα αλμυρή και γαλοτύρι.

Τρίτη 21 Ιουλίου 2020

Επ. Ανταγωνισμού: Ερευνά τα αίσχη των χαμηλών τιμών αρνιών που πήγαν χρυσά στο τσιγκέλι



Πάμφθηνα πούλησε για μια ακόμα φορά τα αμνοερίφιά του ο κτηνοτρόφος το Πάσχα, αυτή τη φορά με την δικαιολογία του... κορονοϊού. Γίνονται έρευνες και για άλλα προϊόντα.

Σύμφωνα με σχετικές πληροφορίες του ΑγροΤύπου η Επιτροπή Ανταγωνισμού έχει παρέμβει για το ζήτημα των αμνοεριφίων την περίοδο του Πάσχα, οπότε και με το πρόσχημα του κορονοϊού, που σημειωτέον χρησιμοποιείται κατά κόρον για να πιέζονται οι τιμές παραγωγού σε πολλά αγροτικά προϊόντα (π.χ. ελιές, ελαιόλαδο κ.λπ.), αγοράστηκαν σε εξευτελιστικές τιμές από τον στάβλο, για να καταλήξουν να πωλούνται πανάκριβα και σε τιμές προ... κορονοϊού σε πολλές περιπτώσεις στον τελικό καταναλωτή.
Προς αυτή την κατεύθυνση λένε οι πληροφορίες, η Επιτροπή Ανταγωνισμού, έχει προβεί και σε επιτόπιους ελέγχους σε σημεία πώλησης και διακίνησης, ώστε να αντλήσει σχετικά στοιχεία, έπειτα από τις καταγγελίες ανθρώπων του κλάδου, βουλευτών κ.λπ. ενώ κάτι αντίστοιχο κάνει και για άλλα αγροτικά προϊόντα, τρόφιμα κ.λπ. όπως προκύπτει από σχετικό έγγραφο που διαβιβάστηκε στην Βουλή, πριν από λίγες ημέρες και έχει στην διάθεσή του ο ΑγροΤύπος.
Υπενθυμίζεται ότι, όπως είχε σημειώσει με ανακοίνωσή της, η Ομοσπονδία Κτηνοτρόφων και Κτηνοτροφικών Συλλόγων Θεσσαλίας, το Πάσχα ο κτηνοτρόφος πούλησε τα αμνοερίφια πάμφθηνα και ο καταναλωτής τα αγόρασε πανάκριβα.
Η Επιτροπή Ανταγωνισμού λόγω του κορονοϊού που αποτελεί πάτημα για παιχνίδια στην αγορά σε βάρος παραγωγών και καταναλωτών έχει εντείνει τους ελέγχους
Οι κτηνοτρόφοι ζητούσαν τότε την παρέμβαση του Εισαγγελέα και της Επιτροπής Ανταγωνισμού για τα αίσχη - όπως ανέφεραν - που έλαβαν χώρα την Μεγάλη Εβδομάδα.
Πάντως όπως μας δήλωσε μιλώντας στον ΑγροΤύπο ο πρόεδρος της Οργάνωσης, κ. Γιάννης Γκουρομπίνος, δεν υπάρχει σχετική ενημέρωση στους κτηνοτρόφους για το ζήτημα.
Η επιστολή που απέστειλε η Ομοσπονδία Κτηνοτρόφων και Κτηνοτροφικών Συλλόγων Θεσσαλίας ανέφερε τότε τα εξής:
Φέτος ζήσαμε ένα αλλιώτικο Πάσχα εξαιτίας των μέτρων κατά του κορονοϊού αυτό όμως δεν εμπόδισε τους Έλληνες να καταναλώσουν το καθιερωμένο αρνάκι η κατσικάκι.
Για μια ακόμη χρονιά όμως οι κτηνοτρόφοι έχουμε απωλέσει ένα σημαντικό κομμάτι της οικονομίας μας, όπως είναι η πώληση των αμνοεριφίων για το Πάσχα.
Παρά το γεγονός πως η Ομοσπονδία είχε εκφράσει επανειλημμένως την ανησυχία για τις τιμές που θα πωλούνταν τα αμνοερίφια ενόψει Πάσχα και είχαμε ζητήσει να ληφθούν μέτρα ώστε να υπάρξει μια έντιμη και βιώσιμη τιμή, είδαμε να συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο. Ο κτηνοτρόφος να πουλάει πάμφθηνα και ο καταναλωτής να αγοράζει πανάκριβα. Από 3,80 ευρώ/κιλό μέχρι 4,20 ευρώ/κιλό πούλησαν οι κτηνοτρόφοι τα αμνοερίφια και στα κρεοπωλεία έφτασε και ξεπέρασε τα 12 ευρώ/κιλό. Αν αυτό δεν είναι αισχροκέρδεια τότε ποιο είναι;
Όπως παρατηρήσαμε και το φαινόμενο μεγάλη αλυσίδα super market να ψάχνει εναγωνίως για αρνιά από τα μέσα της Μεγάλης Εβδομάδας και μετά, παίζοντας με τον κόπο και την αξιοπρέπεια των κτηνοτρόφων.
Περιμένουμε να δούμε αν οι ανακοινώσεις του κύριου ΥπΑΑΤ Μάκη Βορίδη και της κυρίας ΥφπΑΑΤ Φωτεινή Αραμπατζή πριν το Πάσχα, περί έλεγχου των αποθεμάτων και έλεγχο των εισαγωγών και των Ελληνοποιήσεων, θα φέρουν αποτέλεσμα, ώστε να υπάρξει μια γενναία και άκρως δίκαιη και έντιμη αποζημίωση (de minimis) των κτηνοτρόφων.
Αναρωτιόμαστε, θα δούμε κάποιον στα μανταλάκια αυτή τη φορά; Γιατί εδώ και δέκα μήνες δεν είδαμε κανέναν.
Όπως περιμένουμε και από τον συναρμόδιο υπουργό ανάπτυξης και επενδύσεων κύριο Άδωνι Γεωργιάδη, που φημίζεται για τις τοποθετήσεις του και για τα γρήγορα αντανακλαστικά του, ενώ στην περίπτωση μας έχει περιοριστεί, να καλέσει παρέμβαση εισαγγελέα και επιτροπής ανταγωνισμού για τα αίσχη που έλαβαν χώρα την Μεγάλη Εβδομάδα εις βάρος των κτηνοτρόφων, με τις σφαγές των αμνοεριφίων και τις πωλήσεις.
Αυτό που έγινε είναι κατάφωρη εξαπάτηση των κτηνοτρόφων και των καταναλωτών και δεν πρέπει να μείνει ατιμώρητο.
Κύριοι κύριοι Υπουργοί και κυρία Υφυπουργέ, το φετινό Πάσχα διαπράχθηκε ακόμη ένα έγκλημα με θύμα τον πολύπαθο κτηνοτροφικό κλάδο και πρέπει να βρεθούν οι ένοχοι και να τιμωρηθούν. Δεν δύναται να συνεχιστεί αυτή η κατάσταση, να πλουτίζουν άλλοι στις πλάτες τις δικές μας.
Υ.Γ. Η Ομοσπονδία κτηνοτρόφων Θεσσαλίας αντιπροσωπεύει όλους τους κτηνοτρόφους. Και εκείνους που πούλησαν τα φετινά Χριστούγεννα 5 ευρώ/κιλό και το Πάσχα 4 ευρώ/κιλό και εκείνους που πέρυσι πούλησαν τα Χριστούγεννα 4 ευρώ/κιλό και το Πάσχα 6 ευρώ/κιλό διότι το Δ.Σ. της Ομοσπονδίας αποτελείται από πραγματικούς κτηνοτρόφους.
Για το Δ.Σ. της Ομοσπονδίας
Ο πρόεδρος
Ιωάννης Γκουρομπίνος
Μπίκας Αλέξανδρος

Ο Δήμος Ζηρού διοργανώνει εκδηλώσεις τιμής και μνήμης για τους πεσόντες στα Πέντε Πηγάδια και Μνημείο "ΤΖΑΜΑΛΙ".





Κοντά στους παραδοσιακούς μουσικούς η Πανηπειρωτική. Πήρε θέση και για την απαγόρευση των πανηγυριών.


Το ΔΣ της ΠΣΕ ζητάει από την κυβέρνηση να αντιμετωπίσει τους εργαζόμενους στον πολιτισμό ως ξεχωριστή ομάδα πέρα από ΚΑΔ, αναγνωρίζοντας το γεγονός ότι είναι από τις πλέον πληττόμενες ομάδες εργαζομένων. Με τις αποφάσεις για αναστολή των πολιτιστικών εκδηλώσεων και πρόσφατα των πανηγυριών, οι εργαζόμενοι του πολιτισμού έχουν μείνει χωρίς δουλειά από τον Μάρτιο. Η φύση της δουλειάς τους σε ξεχωριστούς εργοδότες, σχεδόν κάθε μέρα, με ελάχιστες ή και ανύπαρκτες ασφαλιστικές εισφορές, δεν τους επιτρέπει την τυπική ένταξη στους άνεργους, στους πληττόμενους. Το ΔΣ της ΠΣΕ προτείνει την ένταξή τους στους εποχιακούς ανέργους, και την επιδότηση καθ’ ενός με 800€ και είναι πρόθυμο να βοηθήσει με υπευθυνότητα στην πιστοποίηση των εργαζομένων στα παραδοσιακά μουσικά σχήματα της Ηπείρου.

        Το ΔΣ της ΠΣΕ εντοπίζει ότι η πολιτεία αντιμετωπίζει τον λαϊκό πολιτισμό με αρνητική διάθεση, δεν ενισχύει τους φορείς που προσπαθούν να κρατήσουν -σε αρνητικό περίγυρο- ζωντανή και να διαδώσουν την παράδοση. Η πολιτεία δεν προτείνει ως οφείλει μέτρα προστασίας από την πανδημία στις λαϊκές εκδηλώσεις, εξομοιώνοντάς τες αδιάκριτα με εκδηλώσεις κακοποίησης των πανηγυριών, που εμπορευματοποιούν την παράδοση και αντιμετωπίζει τις ανοιχτές εκδηλώσεις με 2 μέτρα και 2 σταθμά. Οι αποφάσεις πρέπει, βεβαίως, να τηρηθούν, αλλά είναι ανάγκη να προβλέπεται και η αντιμετώπιση των προβλημάτων που δημιουργούνται από την εφαρμογή αυτή.
Το ΔΣ της ΠΣΕ απαιτεί ο λαϊκός μας πολιτισμός να έχει την προστασία της πολιτείας. Εκφράζει την συμπαράσταση των απόδημων Ηπειρωτών στα αιτήματα του Σωματείου Μουσικών «Η ΑΛΛΗΛΟΒΟΗΘΕΙΑ» Ν. Ιωαννίνων και στηρίζει την κινητοποίηση τους.

Το πόρισμα για τις συνθήκες θανάτου του Χρήστου Ζορμπά στη γαλακτοβιομηχανία "ΗΠΕΙΡΟΣ".


Φως στις συνθήκες θανάτου του ηλεκτρολόγου Χρήστου Ζορμπά στις 6 Ιουνίου εν ώρα εργασίας στο εργοστάσιο «Ήπειρος» στην Άρτα ρίχνει το πόρισμα του Τμήματος Επιθεώρησης Ασφάλειας και Υγείας στην Εργασία Άρτας, το οποίο φέρνει στη δημοσιότητα η «Εφημερίδα των Συντακτών».
Η έκθεση αυτοψίας στον χώρο του δυστυχήματος έγινε δύο μέρες μετά τον θάνατο από ηλεκτροπληξία του 29χρονου και αναδεικνύει ανεπαρκέστατα μέτρα ασφαλείας στις ηλεκτρολογικές εγκαταστάσεις της βιομηχανίας, που διαθέτει δύο από τις μεγαλύτερες μονάδες παραγωγής τυροκομικών προϊόντων στην Ελλάδα και έχει ετήσιο τζίρο περίπου 40 εκατομμύρια ευρώ.
Σύμφωνα με το πόρισμα, στο πατάρι «υπήρχε ηλεκτρικός βοηθητικός πίνακας 400 Volt, με ασφάλειες 16 και 10 Amber, στον οποίο δεν έχει τοποθετηθεί ηλεκτρολογικός αντηλεκτροπληξιακός διακόπτης (ρελέ διαφυγής).
Στον χώρο, που ήταν δύσκολα προσβάσιμος, υπήρχε στο δάπεδο καλώδιο που ήταν συνδεδεμένο με δυο τροφοδοτικά τριών φάσεων μέσα σε πλαστικά κουτιά, τα οποία βρέθηκαν ανοιχτά στο δάπεδο […] Ο θανών κρατούσε έναν κόφτη στο δεξί χέρι, μονωτική ταινία, φακό και δεματικά καλώδια. Κατά τη συνδεσμολογία των καλωδίων ήρθε σε επαφή με σημείο υπό τάση με αποτέλεσμα η τάση ρεύματος των 220 Volt να τον χτυπήσει και να τον κεραυνοβολήσει με ένταση 16 Amber».
Το πόρισμα αναφέρεται στις ευθύνες της εργοδοσίας σημειώνοντας ότι «δεν αξιολογήθηκε η επικινδυνότητα της εργασίας και δεν τηρήθηκαν διαδικασίες ασφαλείας, καθώς και ότι δεν τηρήθηκαν διαδικασίες ανάθεσης εργασίας σε εργαζόμενους με γνώσεις και εκπαίδευση για ασφαλείς πρακτικές». Οι επιθεωρητές ζητούν να διεξαχθεί περαιτέρω έρευνα από ειδικό πραγματογνώμονα σχετικά με το αν η ύπαρξη ρελέ θα μπορούσε να είχε αποτρέψει τον θάνατο του 29χρονου.
Τον διορισμό πραγματογνώμονος ζητά από την πρώτη στιγμή η οικογένεια του Χρήστου, η οποία έχει μηνύσει την εργοδοσία ζητώντας να αποδοθούν ενδεχόμενες ποινικές ευθύνες. Το πόρισμα των επιθεωρητών εστάλη στην εισαγγελική αρχή, η οποία αναμένεται να ορίσει πραγματογνώμονα προκειμένου να διερευνηθεί κάθε πτυχή του δυστυχήματος. Την ίδια ώρα η βιομηχανία προκήρυξε θέση εργασίας, αναζητώντας τον αντικαταστάτη του 29χρονου, το όνομα του οποίου προστέθηκε στη μακρά λίστα θυμάτων εν ώρα εργασίας.

Κώστας Καρυωτάκης. Ένας ιδανικός αυτόχειρας


Στις 21 Ιουλίου 1928, σε ηλικία μόλις 32 ετών, ο σημαντικότερος ποιητής της Γενιάς του '20, ο «μεγάλος ποιητής» όπως τον αποκάλεσε ο άλλοτε αρνητής του Ανδρέας Εμπειρίκος, ο Κώστας Καρυωτάκης δίνει τέλος στη ζωή.

Ένα μικρό βιογραφικό

Ο Κώστας Καρυωτάκης γεννήθηκε στη Τρίπολη στις 30 Οκτωβρίου του 1896. Ο πατέρας του, Γεώργιος Καρυωτάκης, ήταν νομομηχανικός. Μητέρα του ήταν η Κατήγκω Σκαγιάννη. Ο Καρυωτάκης ήταν ο δευτερότοκος της οικογένειας, είχε μια μεγαλύτερη αδερφή τη Νίτσα και ένα μικρότερο αδερφό το Θάνο. Ο πατέρας του ήταν φιλομοναρχικός. Στη ταραγμένη περίοδο των πρώτων δεκαετιών του 20ου αιώνα ήταν πάγια πρακτική, η μετάθεση δημοσίων υπαλλήλων ανάλογα με τα πολιτικές τους θέσεις. Έτσι οι οικογένεια Καρυωτάκη άλλαζε συχνά τόπους διαμονής. Λευκάδα, Πάτρα, Λάρισα, Καλαμάτα, Αργοστόλι, Αθήνα και Χανιά ήταν οι πόλεις που ο Καρυωτάκης έζησε τα παιδικά του χρόνια. Αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1917.






Αρχικά προσπάθησε να ιδιωτεύσει στη δικηγορία, όμως οι δουλειές δεν πήγαιναν καλά και έτσι οδηγήθηκε στη σιγουριά του δημοσίου, μια επιλογή που θα σημαδέψει τη ζωή του. Θεσσαλονίκη, Σύρος, Άρτα και Αθήνα ήταν η μετεφηβική και επαγγελματική του διαδρομή. Το 1928 αποσπάστηκε στη Πάτρα και λίγο αργότερα στη Πρέβεζα. Αυτός θα είναι και ο τελευταίος του σταθμός. Τον Ιούλιο του ίδιου έτους ο Καρυωτάκης γράφει τον επίλογο της ζωής του. Ο Καρυωτάκης πρόλαβε να εκδώσει τρεις ποιητικές συλλογές «Ο πόνος των ανθρώπων και των πραγμάτων» (1919), «Νηπενθή» (1921), «Ελεγεία και Σάτιρες» (1927) αλλά και αρκετά πεζά και μεταφράσεις.


Η μοιραία μέρα 
Το 1928 ο Καρυωτάκης βρίσκεται σε μεγάλη απόγνωση. Ίσως να τον είχε επηρεάσει και το ότι έπασχε από σύφιλη. Η αλληλογραφία του με συγγενείς δείχνει την απέχθεια του προς την τοπική κοινωνία της Πρέβεζας και τον επαρχιώτικο τρόπο ζωής. Η απόφαση είχε παρθεί. Στις 21 Ιουλίου του 1928, αγόρασε ένα περίστροφο και επισκέφθηκε ένα τοπικό καφενείο. Πέρασε ώρες μόνος του, καπνίζοντας (Μια μέρα πριν, είχε επισκεφθεί το Μονολίθι και αποπειράθηκε, μάταια, επί 10 ώρες να πνιγεί). Φεύγει αποφασισμένος από το καφενείο και καταλήγει στη παρακείμενη παραλία του Άγιου Σπυρίδωνα. Κάθεται κάτω από έναν ευκάλυπτο και δίνει τέλος στη ζωή του. Στη τσέπη του βρέθηκε ένα σημείωμα που έγραφε:
«Είναι καιρός να φανερώσω την τραγωδία μου. Το μεγαλύτερο μου ελάττωμα στάθηκε η αχαλίνωτη περιέργειά μου, η νοσηρή φαντασία και η προσπάθειά μου να πληροφορηθώ για όλες τις συγκινήσεις, χωρίς τις περισσότερες, να μπορώ να τις αισθανθώ. Τη χυδαία όμως πράξη που μου αποδίδεται τη μισώ. Εζήτησα μόνο την ιδεατή ατμόσφαιρά της, την έσχατη πικρία. Ούτε είμαι ο κατάλληλος άνθρωπος για το επάγγελμα εκείνο. Ολόκληρο το παρελθόν μου πείθει γι' αυτό. Κάθε πραγματικότης μου ήταν αποκρουστική. Είχα τον ίλιγγο του κινδύνου. Και τον κίνδυνο που ήρθε τον δέχομαι με πρόθυμη καρδιά. Πληρώνω για όσους, καθώς εγώ, δεν έβλεπαν κανένα ιδανικό στη ζωή τους, έμειναν πάντα έρμαια των δισταγμών τους, ή εθεώρησαν την ύπαρξη τους παιχνίδι χωρίς ουσία. Τους βλέπω να έρχονται ολοένα περισσότεροι μαζί με τους αιώνες. Σ' αυτούς απευθύνομαι. Αφού εδοκίμασα όλες τις χαρές!!! είμαι έτοιμος για έναν ατιμωτικό θάνατο. Λυπούμαι τους δυστυχισμένους γονείς μου, λυπούμαι τα αδέλφια μου. Αλλά φεύγω με το μέτωπο ψηλά. Ήμουν άρρωστος. Σας παρακαλώ να τηλεγραφήσετε, για να προδιαθέση την οικογένειά μου, στο θείο μου Δημοσθένη Καρυωτάκη, οδός Μονής Προδρόμου, πάροδος Αριστοτέλους, Αθήνας. Κ.Γ.Κ. 
[Υ.Γ.] Και για ν' αλλάξουμε τόνο. Συμβουλεύω όσους ξέρουν κολύμπι να μην επιχειρήσουνε ποτέ να αυτοκτονήσουν δια θαλάσσης. Ολη νύχτα απόψε επί δέκα ώρες, εδερνόμουν με τα κύματα. Ηπια άφθονο νερό, αλλά κάθε τόσο, χωρίς να καταλάβω πώς, το στόμα μου ανέβαινε στην επιφάνεια. Ωρισμένως, κάποτε, όταν μου δοθεί η ευκαιρία, θα γράψω τις εντυπώσεις ενός πνιγμένου. 


Οι στίχοι του, κομμάτια της ζωής του 
Στον Καρυωτάκη έχουν προσδώσει διάφορους χαρακτηρισμούς όπως μισάνθρωπος, πεσιμιστής και άλλα διόλου τιμητικά. Επιφανειακά και μόνο, κρύβεται μια αλήθεια σε αυτούς τους χαρακτηρισμούς. Ο Καρυωτάκης σε αρκετές περιπτώσεις αποξενώθηκε, όχι όμως επειδή μίσησε τους ανθρώπους αλλά επειδή μίσησε την εποχή του. Ζητούσε την επανάσταση ακόμα και αν ήξερε πως «το λεύτερο που εσκέφτηκε τραγούδι ποτέ δε θα ειπωθεί». Η ζωή του ήταν μια συνεχής μάχη με την άρρωστη νοοτροπία εκείνης της περιόδου.
Βίωσε την Ελλάδα της «βρομιάς», του χαμηλού επιπέδου ζωής, των αξιοθρήνητων και οκνηρών δημοσίων υπαλλήλων που «παίρνουν κάστανα, σκέπτονται τους νόμους, σκέπτονται το συνάλλαγμα, τους ώμους σηκώνοντας οι καημένοι». Ο ίδιος υπήρξε δημόσιος υπάλληλος και αυτό τον τσάκισε. Ο Καρυωτάκης ήθελε να αποτραβηχτεί από τη κοινωνία του, και αυτή συχνά του θύμιζε πως ζει μέσα της. Έπρεπε πρώτα να έρθει σε ρήξη με τον ίδιο του τον εαυτό.
«Από χαρτί πλασμένα κι από δισταγμό, ανδρείκελα, στης Μοίρας τα τυφλά δυο χέρια χορεύουμε, δεχόμαστε τον εμπαιγμό, άτονα κοιτώντας, παθητικά, τ' αστέρια» γράφει στο ποίημα του Ανδρείκελα. Δεν παραιτήθηκε από τη ζωή. Πάλεψε να γλεντήσει τη καθημερινότητα ακόμα και αν αυτή, φάνταζε οδυνηρή «Είναι το βράδυ απόψε θλιβερό κι εμείς θα το γλεντήσουμε το βράδυ,όσοι έχουμε το μάτι μας ογρό και μέσα μας τον άδη».

Ο έρωτας έπαιξε σημαντικό ρόλο στη ζωή του. Η πρώτη του αγάπη ήταν η Άννα Σκοδρύλη, την οποία γνώρισε ως έφηβος στα Χανιά. Η δεύτερη, και πιο γνωστή, ήταν η ποιήτρια Μαρία Πολυδούρη. Με τη τελευταία συνδέθηκε ενώ ακόμα δεν είχε ξεχάσει τη πρώτη. Η Πολυδούρη, σε μια απόδειξη απόλυτης αγάπης του ζητάει να παντρευτούν ενώ γνώριζε πως ο Καρυωτάκης έπασχε από σύφιλη.
Υπήρχαν όμως και οι γυναίκες που του δημιουργούσαν αποστροφή «Ζωή σας όλη τα ωραία σας μάτια. Στα χείλη μόνο οι λέξεις των παθών. Ένα έχετ' όνειρο: τον αγαθόν άντρα σας και τα νόμιμα κρεβάτια». Η ποίηση του σκοτεινή, καταραμένη, όπως των ποιητών που αγάπησε «των Πόε των δυστυχισμένων και των Μπωντλαίρ που εζήσανε νεκροί».
«Φθονούσε» την αθανασία τους, πίστευε πως «μάταια στιχουργούσε» όμως ο Κώστας Καρυωτάκης άλλαξε μια για πάντα την Ελληνική ποίηση. Όσοι μέσα από τους στοίχους του ένιωσαν τι θα πει «νηπενθές» του έδωσαν μια θέση δίπλα στους ήρωές του.

Δείτε το video με το τραγούδι ''Πρέβεζα'', σε στίχους Κώστα Καρυωτάκη


Προκαλεί με χάρτη της Μεγάλης Αλβανίας


Η 25χρονη διεθνούς φήμης τραγουδίστρια Dua Lipa, γεννημένη στην Αγγλία από Κοσοβάρους γονείς, δεν χρησιμοποιεί τα κοινωνικά δίκτυα μόνο για να προβάλει την δουλειά της όπως κάνουν οι συνάδελφοί της ανά τον κόσμο αλλά και για να προβάλει αλυτρωτικό περιεχόμενο που φυσικά διχάζει τους θαυμαστές της.
Έτσι, καταρρίπτοντας το ρητό πως η μουσική ενώνει, προέβη σε μια άκρως προκλητική δημοσίευση όπου προβάλει το λάβαρο που είχε πρωτοεμφανιστεί στον ποδοσφαιρικό αγώνα της Σερβίας με την Αλβανία τον Οκτώβριο του 2014 συνοδεύοντας το με την λεζάντα «Αυτόχθων, επίθετο (του κατοίκου ενός τόπου) ιθαγενής και όχι απόγονος μεταναστών ή αποίκων».
Τα δύο πρόσωπα, όπως σημειώνει το himara.gr στο λάβαρο των Αλβανών είναι αυτό του ιδρυτή του αλβανικού κράτους Ισμαήλ Κεμάλι και του Αλβανού πολεμιστή Ίσα Μπολετίνι εθνικού ήρωα των Κοσοβάρων που πρωτοστάτησε στον ανταρτοπόλεμο κατά της Σερβίας το 1910. Ο χάρτης ανάμεσα στα δύο πρόσωπα, είναι αυτός της μεγάλης Αλβανίας, που εκτός των άλλων περιλαμβάνει ελληνικά εδάφη μέχρι και την Θεσπρωτία καθώς και την Κέρκυρα. Στο κάτω μέρος βλέπουμε γραμμένη την λέξη Autochthonous δηλαδή Αυτόχθονες δηλώνοντας πως οι περιοχές αυτές τους ανήκουν διότι ζουν χρόνια σε αυτές και δεν μετοίκησαν.

Δευτέρα 20 Ιουλίου 2020

Οκτώ θετικά δείγματα covid-19 στην Κακαβιά, έκτακτα μέτρα λαμβάνει η Κυβέρνηση


Οκτώ θετικά δείγματα εντοπίστηκαν μέχρι στιγμής από τους ελέγχους που έκανε ο ΕΟΔΥ στην Κακαβιά και από την ανάλυση 816 δειγμάτων που ολοκληρώθηκε μέχρι στιγμής.

Την ανακοίνωση έκανε ο Κυβερνητικός εκπρόσωπος Στέλιος Πέτσας, ο οποίος ανακοίνωσε την λήψη έκτακτων μέτρων στα οποία προχωρά η Κυβέρνηση.
Μεταξύ αυτών Έλληνες πολίτες και ομογενείς που θα κινούνται από την Κακαβιά θα είναι υποχρεωμένοι στην συμπλήρωση ηλεκτρονικής φόρμας όπως ισχύει και για άλλους επισκέπτες από το εξωτερικό ενώ εργάτες γης που θα εξέλθουν από την Ελλάδα τις επόμενες ημέρες και ως τις αρχές Αυγούστου δεν θα έχουν το δικαίωμα εισόδου στη χώρα μέχρι νεοτέρας.
Αναλυτικότερα, ο κ. Πέτσας ανακοίνωσε ότι ύστερα από έκτακτη σύσκεψη που συγκάλεσε ο υφυπουργός Πολιτικής Προστασίας, Νίκος Χαρδαλιάς και με τη σύμφωνη γνώμη του κ. Τσιόδρα εισηγήθηκε περαιτέρω μέτρα για τις εισόδους και εξόδους από τα χερσαία σύνορα της χώρας που έγιναν δεκτά από τον πρωθυπουργό. Αποφασίστηκε:
Πρώτον, από τα μεσάνυχτα της Τρίτης μέχρι και τις 4 Αυγούστου η είσοδος για ουσιώδεις μετακινήσεις επιτρέπεται μόνο από τα συνοριακά σημεία ελέγχου Κακαβιάς, Κρυσταλοπηγής, Ευζώνων, Προμαχώνα, Νυμφαίας και Κήπων.
Δεύτερον, οι έλληνες πολίτες, όσοι έχουν άδεια παραμονής, οι κάτοχοι δελτίου ομογενούς θα συμπληρώνουν το PLF και την ηλεκτρονική αναγγελία σύντομης μετακίνησης. 
Τρίτον, οι εργάτες γης σε περίπτωση που εξέλθουν της ελληνικής επικράτειας δεν θα έχουν δικαίωμα νέας εισόδου μέχρι νεοτέρας.

Παίρνουν τα όργανά τους και βγαίνουν στο δρόμο. Κινητοποίηση του Σωματείου Μουσικών Ν. Ιωαννίνων.



ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΡΙΤΗ 21 ΙΟΥΛΗ  7.00μ.μ. στο ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ
 Χαιρετίζουμε τη μαζική γενική συνέλευση του σωματείου μας και τους δεκάδες συναδέλφους που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα οργάνωσης του αγώνα μας.
Κλιμακώνουμε τον αγώνα για την επιβίωση όλων των εργαζόμενων του κλάδου μας με κινητοποίηση και  διαμαρτυρίες τις επόμενες μέρες.
Οι κινητοποιήσεις στην πόλη μας στις 7 Μάη και στις 11 Ιούνη στο Πανγιαννιώτικο συλλαλητήριο για να μην πληρώσουμε την κρίση τους, όπως και οι κινητοποιήσεις σε όλη τη χώρα ασκούν πίεση στην κυβέρνηση για άμεσα μέτρα επιβίωσης.
Στον κλάδο μας στα Γιάννενα που οι μουσικοί είμαστε η δύναμη του πολιτισμού μας σε πανηγύρια, γάμους, γιορτές. Τους τελευταίους 4 μήνες έχουμε οδηγηθεί στη φτώχεια και την ανέχεια. Σήμερα ελάχιστοι μουσικοί παίρνουν κάποιο επίδομα ενίσχυσης.
Το τελευταίο ΦΕΚ της κυβέρνησης στις 13 Ιουλίου που απαγορεύει τα πανηγύρια και άλλες αντίστοιχες δημόσιες ανοιχτές εκδηλώσεις, παίρνει από τα χέρια του πεινασμένου τη μπουκιά που του έδωσαν. Η κυβέρνηση γνωρίζει καλά την κατάσταση των εργαζομένων του κλάδου μας. Αδιαφορεί για την  εξαθλίωση των εργαζόμενων που παράγουν τον Πολιτισμό στη χώρα μας. Η σημερινή κυβέρνηση όπως και οι προηγούμενες θέλουν να φορτώσουν την κρίση ξανά στις πλάτες μας.
Τα υγειονομικά πρωτόκολλα τα έκαναν κουρελόχαρτο για τα κέρδη των μεγαλοξενοδόχων και των επιχειρηματικών ομίλων, και καταδικάζουν εκατοντάδες χιλιάδες στην ανεργία και την εξαθλίωση. Ετοιμάζουν στην Ε.Ε. τη νέα μοιρασιά δισεκατομμυρίων για την ανάκαμψη των επιχειρήσεων, και μας καλούν να ζήσουμε με επιδόματα ψίχουλα.
Μόνος δρόμος που μας μένει η κλιμάκωση της διεκδίκησης για την εξασφάλιση της επιβίωσης όλων των συναδέλφων μας
Ζητάμε:
  • Πραγματοποίηση όλων των εκδηλώσεων-πανηγυριών με τα αναγκαία μέτρα προστασίας, και στο χορό.
  • 534 ευρώ για όσους έχουν από 1/1/2019 ως σήμερα 5 ένσημα μουσικού.
  • Εποχικό βοήθημα το Σεπτέμβρη με 5 ένσημα για το 2019.
  • Επιδότηση όλων των ανέργων.
  • Κατάργηση Δημοτικών τελών, ρεύμα, νερό στο κλάδο μας που πλήττεται.
  • Κατάργηση τέλους επιτηδεύματος και ΦΠΑ στα Δελτία Παροχής Υπηρεσιών.
  • Αποζημίωση όλων των εργαζομένων από το κράτος σε περίπτωση ακύρωσης με κρατική εντολή προγραμματισμένων εκδηλώσεων.
Παίρνουμε τα όργανά μας και βγαίνουμε στο δρόμο!

Η Βάβου η Στράτινα.

(Η Έφη με τη Βάβου της, τη Στράταινα)

                                               Γράφει η Έφη Ντασκαγιάννη 

Ιέλα τσιούπρα μ’. Κάτσι ’δω, σιμά μ’. Μουλόγα μ’ τα χαμπέρια σ’. Πώς πιρνάτι απάν’ σ’ν Αθήνα; Ιέ... Είνι αλλιώς ικεί... Κι ’δω, άλλαξ’ η ζουή... Τώρα... ιέχουμι του πλυντήριου, τ’ν τηλιόρα1... Ούλα τα καλά...

Παλιά, ήταν άλλου πράμα. Ιμένα π’ μι γλιέπις, δικαϊφτά χρουνώ μι πάντριψαν. Παντριγιά ήθιλα ιγώ, τρουμάρα μ’! Αλλά... ήθιλα, δεν ήθιλα, ποιος μι ρώταγι;
«Του Στράτου θα πάρις», είπι ου πατέρας.
«Αυτό του παρασάνταλου2 π’ τ’ πέφτουν τα βρακιά;», λιέου ιγώ.
«Αυτόν...».
Μια βδουμάδα ιέκλιγα, η μαύρι. Αλλά τι να του κάμις; Τότις, τσιούπρα μ’, όποιουν σό ’διναν, έπιρνις. Κι ούτι διαζύγιου, πώς του λιεν, ούτι τίπουτα. Η μάνα μ’, η
καψιρή, πήγινι να μι καλουπιάσι :
« Είνι καλό πιδί. Μην κανις ιέτσι».
Τίπουτις ιγώ. Μι του ζόρι μι πήγαν σ’ν ακκλησιά. Κι ου πάππους σ’... κι αυτός ντρέπουνταν ου ιέρμους. Φόραγι ένα παντιλόνι ντρίλινου3- ποιος ξέρι ποιανού ήταν -χώραγι τρεις σαν κι αυτόν!...
Μας ιέδουκαν ιένα χαμόσπιτου, προικιό θικο μ’, σιμά στου μύλου. Χώμα είχι καταΐ. Σήκουνι κουρνιαχτό άμα σκούπαγα! Κι κάτι γίδια, κι κανα δυο χουράφια. Τι χαΐρι να
κάναμαν, δικαϊφτά χρουνών πιδούρια... Ου πάππους σ’... Πού τουν ιέχανις, πού τουν ιέβρισκις, στου μαγαζί... Κουλτσίνα, τσίπ’ρου... Ιγώ, να πλύνου, να φουρνίσου, να
πήξου τυρί... διαούρτι, να κιτάξου τα πράματα4, να μάσου ξύλα, ούλις τ’ς δ’λιές...
Τουν πρώτου κιρό – σιμπάθα μι... μιγάλι κουπέλα ίσι τώρα – τ’ παππούλι σ’, δεν τ’ κάθουμαν! Μι καλόπιανι αυτούνος, πού ιγώ; Αγρίμι σκέτου. Τ’ θειά σ’ τ’ν Κουστάντου ήμαν εικουσιένα χρουνών όταν ν’ ιέκαμα. Κι μιτά... τ’ν Τσιβή, του Σπύρου, τουν πατέρα σ’... Απ’ τα ιννιά πιδιά, ιέζισαν τα ιφτά. Ζουή νά ’χουν τα πιδάκια μ’ κι τ’ αγγόνια μ’... Να σας φ’λάει η Παναΐα, νά ’στι γιροί κι δυνατοί, ούλι...
Π’λιες, πιριστέρα μ’, μιγάλι φτώχια τότις. Κι τι... Νιρό απ’ του π’γάδι. Ιέβανα τ’βαρέλα στου κιφάλι κι πάινα δυο κι τρεις βουλιές5 τ’μέρα. Μπουγάδα... ιέβαναμαν απάν’ στου πουτάμι, μεσ’ στου βρο6... Ύστιρα, όταν μιγάλουσαν οι κουπέλις, μι βόηθαγαν. Τι νά ’καμαν οι μαύρις... Οι μιγάλις, ούτι σκουλειό, ούτι τίπουτα. Η Λάμπρου τά ’πιρνι τα γράμματα, η καψιρή, αλλά... Τα πιδιά7 τά ’στ’λι μέσα8 ου πάππους σ’, για γράμματα. Του ίδιου κι τ’ς τσιούπρις τ’ς μ’κρες. Αν μπόριγι, ούλα θα τα σπούδαζι. Αλλά, φτουχοί άνθρουπι... Τι είμασταν.... Χα!... Ου πάππους σ’... Μιγάλι λιέρα! Όσου ήταν νιέους, όπ’ γάμους κι χαρά, κι ου Στρατούλας απού κουντά! Δε λιέου, χόριβι καλά ου άτιμους, αλλά... ιέπ’νι ου κιαρατάς!... Κι ’γω, νά ’χου του σπίτι, τα πράματα... Έπιρνα τ’ς κουπέλις ζαλίγκα9, κι τράβαγα στα χουράφια. Μέχρι κι χουράφι ιέκαμα10, η έρμι ... Άσι πού ’μαν όλου γκαστρουμένι ή λιχώνα... Στου θειό σ’ του Σπύρου, μ’ έπιασαν οι πόνι πέρα στ’ Αλώνι. Πώς ιέφτακα στου σπίτι, ιένας Θιός του ξέρι. Κι τι... Ούτι μαμμή είχαμαν τότις, ούτι γιατρό... Ήταν μια γριγιά, η Κάκου11-Λιένι ... Τ’ φώναζαν να μι ξιγιννήσι,αλλά ιγώ... Κανιένα δεν ήθιλα. Ντρέπουμαν. Χώνουμαν μέσ’ στου ματζιατάκι12, πιάνουμαν απ’ τα μαδέρια, κι γιένναγα μαναχή μ’... Ούλα μ’ τα κουτσιούβιλα, μεσ’ στου ματζιατάκι τά ’καμα...
Ου πάππους σ’ ου Στράτους, όσου μιγάλουν’ η φαμίλια, σα νά ’στρουνι κι αυτούνους λίγου-λίγου... Ιέ... Πέρασαμαν κι πουλλά... Τ’ν Κατουχή, του Συμμουριτουπόλιμου... Στρώνις, θες δι θες... Κι απέ... Απού ριμπισκιές πού’ταν κι αχαΐριφτους, μαζεύτ’κι στου κουνάκι τ’. Ιέ... Τουν ουρμήνιβα κι ’γω προυί – βράδι! Μέχρι κι πρόεδρους ιέγινι στου χουριό. Κι ότι διαφουρές κι αν είχαν οι χουριανοί, τουν πάππου σ’φώναζαν. Κι τα πιδούρια, τα πρόσιχι! Μέχρι σ’ν Αθήνα ιέφτασι, όταν αρρώστ’σι ου θείους σ’ μι του μάτι τ’.
Ύστιρα, παντρέψαμαν τ’ς θειάδις σ’ στου χουριό. Τρεις γάμι, ου ιένας απάν’ τουν άλλουν... Νύχτα - μέρα ύφιναμαν τα σκ’τια13, τ’ς τσιέργις14 κι τα τσιόλια15 μι τ’ς
κουπέλις... Φουτιές ιέβγανι του χτένι! Τα πιδιά τά ’στι λαμαν μέσα, στου γυμνάσιου· μιτά στ’ν Ακαδημία, στα Γιάννινα. Κι μια μέρα, μ’ λιέει ου γέρουντας:
«Δε στέλνουμι κι τ’ς τσιούπρις τ’ς μ’κρότιρις, μουρή γριγιά, για γράμματα; Κι του μιστό τ’ς θα νά ’χουν, κι θα καλουπαντριφτούνι κιόλας!».
Ιέτσι κι ιέγινι. Ου πάππους σ’, καμάρουνι σα γύφτ’κου σκιπάρνι! Ιέβγαλι τέσσιρις δασκάλ’ς! Δεν είνι κι λίγου...
Να δώκι η Παναΐα, να ζήσου κι νά ’ρθου να φάου κι να πιού στου γάμου κι του θ’κον σ’, κι ουλουνών τουν ιγγονιών μ’. Άλλου τίπουτα, δε θέλου...»

1 Έτσι είχε «πιάσει» το αυτί της τη λέξη «τηλεόραση».
2Κακοφτιαγμένο
3Από φτηνό βαμβακερό ύφασμα
4Ζώα
5Φορές
6Μεγάλη «γούρνα», φυσική λεκάνη στο ποτάμι.
7Τα αγόρια
8Στην κοντινότερη πόλη.
9Στην πλάτη
10Κάνω χωράφι = οργώνω
11Η λέξη «Κάκω» ήταν προσφώνηση για τις ηλικιωμένες γυναίκες αντί για το «Θειά» ή «Βάβω».
12Μικρή αποθήκη που επικοινωνούσε με το μοναδικό δωμάτιο του σπιτιού.
13Ρούχα
14Μάλλινα υφαντά σκεπάσματα
15Στρωσίδια

(Η Έφη Ντασκαγιάννη γεννήθηκε στην Άρτα και πέρασε τα παιδικά της χρόνια ακολουθώντας τους γονείς της, που εργάζονταν ως εκπαιδευτικοί, σε διάφορα ορεινά και πεδινά χωριά της περιοχής. Αργότερα βρέθηκε με την οικογένειά της στην Αθήνα, όπου τελείωσε το Λύκειο και στη συνέχεια αποφοίτησε από τη σχολή Μηχανολόγων του ΕΜΠ. Την κέρδισε όμως η αγάπη της για τις ξένες γλώσσες, τη λογοτεχνία και τα ταξίδια˙ έτσι, σπούδασε επίσης Αγγλική Φιλολογία, ενώ παράλληλα άρχισε να εργάζεται ως τουριστική συνοδός/ξεναγός ταξιδεύοντας μαζί με ομάδες τουριστών σε διάφορες χώρες του εξωτερικού. Επισκέφθηκε πολλές χώρες και στις πέντε ηπείρους. Αργότερα διορίστηκε στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση ως καθηγήτρια Αγγλικών, και το 2014 ολοκλήρωσε το μεταπτυχιακό «Δημιουργική Γραφή» στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας. Σήμερα ζει και εργάζεται στο Ναύπλιο, όπου πρόσφατα έγινε δεκτή ως υποψήφια διδάκτωρ στο τμήμα θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου.)

Διαμαρτυρία από την Πλάκα!


Από το ιστορικό γεφύρι της Πλάκας όπου οι εργασίες αναστήλωσης ολοκληρώθηκαν πρόσφατα και εντός των επόμενων ημερών το έργο παραδίδεται ξεκίνησαν τις διαμαρτυρίες τους στην Ήπειρο μέλη της Greenpeace.
Το μήνυμα σαφές όπως αποτυπώνεται στο πανό.
Λένε όχι στις εξορύξεις.
«Αυτό το μήνυμα στείλαμε από το Γεφύρι της Πλάκας στα Τζουμέρκα! Είναι το πρώτο από τα σημεία που επισκεπτόμαστε αυτές τις μέρες. Θυμίζουμε στον κ. Χατζηδάκη ότι οφείλει να διαλέξει την προστασία του φυσικού μας πλούτου, όχι τις καταστροφικές εξορύξεις που θα πλήξουν μοναδικές περιοχές της χώρας μας».