Η κατσίκα του γείτονα

Είναι εντυπωσιακό: Η τρόικα πρότεινε να καταργήσουμε τις περιοριστικές διατάξεις στις τιμές του βιβλίου και σύσσωμος (πλην ελαχίστων, σαν το Γαλατικό χωριό του Αστερίξ) ο εκδοτικός κόσμος αντιδρά: δεν θέλουμε αλλαγές στο υφιστάμενο καθεστώς, δεν θέλουμε να αλλάξει κάτι, οι αλλαγές ας γίνουν κάπου αλλού, είμαστε βολεμένοι, μην μας ενοχλείτε. Στην Αγγλία η συμπεριφορά αποκαλείται NIMBY (not in my back yard). Στη χώρα μας το κάναμε, τι άλλο, ανέκδοτο με την κατσίκα του γείτονα.

Ο νόμος ψηφίστηκε το 1997 επί υπουργίας ΥΠΠΟ Βενιζέλου και ως συνήθως εφαρμόζεται όπως μας βολεύει. Αν ένας μεγάλος βιβλιοπώλης κάνει εκπτώσεις οι μικροί στέλνουν κάποιον που παριστάνει τον πελάτη, αγοράζει ένα βιβλίο με έκπτωση και με την απόδειξη ανά χείρας τα σωματεία απειλούν την επιχείρηση και ενίοτε την τρέχουν στα δικαστήρια. Από την άλλη μεριά ο νόμος λέει ότι η τιμή ισχύει για δύο χρόνια, από την έκδοση ή ανατύπωση του βιβλίου. Στην λεπτομέρεια «ή ανατύπωση» κρύβεται ο διάβολος. Ο εκδότης μπορεί να ανατυπώνει το βιβλίο και να το πουλάει ο ίδιος με έκπτωση, παραβαίνοντας το νόμο γιατί απλά δεν υπάρχει τρόπος να ελεγχθεί πότε ανατυπώθηκε το βιβλίο. (Στην Γαλλία υπάρχει σχετικό μητρώο). Αυτό που είναι παράνομο για τον άλλον είναι νόμιμο για μένα!

Τι κρύβεται πίσω από αυτήν την φαινομενικά αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά; Η περίφημος αἴξ. Όχι κύριε μεγαλοβιβλιοπώλη, δεν μπορείς να δώσεις φτηνό βιβλίο γιατί έτσι θα κλείσει το μικρό βιβλιοπωλείο της γειτονιάς. Ας πληρώνουν οι αναγνώστες, αρκεί να μην απειληθεί ο συνάδελφος. Καλύτερα μάλιστα να πληρώσει η Εκάλη, η Μέρκελ και οι απανταχού σιωνιστές. Μας χρωστάνε άλλωστε τα κατοχικά δάνεια και τα πνευματικά δικαιώματα για την πατέντα της Δημοκρατίας.

Μα το βιβλίο δεν είναι, λένε, προϊόν σαν τα άλλα και χρειάζεται προστασία. Μήπως η ντομάτα μοιάζει με άλλο προϊόν; Αυτή η κακομοίρα δεν χρειάζεται προστασία; Η προστασία των νυχτερινών κέντρων δεν χρειάζεται και αυτή προστασία;

Για να σοβαρευτούμε παραθέτω παγκόσμιο χάρτη.

 Με μπλε είναι οι χώρες που δεν ισχύει η Ενιαία τιμή και με πορτοκαλί οι χώρες που ισχύει. Οι φίλοι της ενιαίας τιμής λένε ότι η κατάργησή της θα οδηγήσει περίπου σε μια πνευματική έρημο. Όπως αυτήν των σκανδιναβικών χωρών, του Ηνωμένου Βασιλείου, των ΗΠΑ, του Καναδά, της Αυστρίας, της Αυστραλίας, της Βραζιλίας και της Ισλανδίας (που έχει τα περισσότερα βιβλιοπωλεία κατά κεφαλήν παγκοσμίως).

Μήπως κάτι μας διαφεύγει; Ασφαλώς. Μας διαφεύγει το γεγονός ότι καμιά μελέτη δεν είναι κατηγορηματική για την Ενιαία τιμή. Δεν μιλώ για τις γελοίες στατιστικές που παραθέτει η ΕΝΕΛΒΙ για να μας πείσει. Μιλώ για σοβαρές εργασίες όπως αυτές: Ringstad 2004, Fishwick 2005,  Fjeldstad 2001. Ας μην μακρηγορούμε όμως με κουραστικές λεπτομέρειες και βαρετές αλήθειες. Σημασία έχει να μείνουν τα πράγματα ως έχουν και να πληρώσει κάποιος άλλος το λογαριασμό.

www.oceanidabooks.wordpress.com