Συνελήφθη για εμπρησμό από αμέλεια 53χρονος ημεδαπός στην κοινότητα Μεγάρχη του Δήμου Νικ. Σκουφά Άρτας. Η φωτιά επεκτάθηκε από τα ξερόκλαδα που έκαιγε και σε γειτονικό αγροτεμάχιο.
Μετά την αυτόφωρη διαδικασία αφέθηκε ελεύθερος με προφορική εντολή της Εισαγγελέως Πρωτοδικών Άρτας.
Του επιβλήθηκε πρόστιμο 500 ευρώ
Γράφει ο Αθανάσιος Δ. Στράτης.
Πρωταπριλιά και όπως συνηθίζεται τούτη την ημέρα το ψέμα πάει σύννεφο. Από τα πιό αθώα έως τα πολύ χοντρά. Ψέματα αστεία, παιδικά, παρεϊστικα κ.λ.π.
Θα πείτε, τις άλλες ημέρες δεν λέγονται ψέματα; Φυσικά ...όχι. Η ενάτη εντολή λέει: Ου ψευδομαρτυρήσεις κατά του πλησίον σου μαρτυρίαν ψευδή. Και όλοι τη σέβονται. Σε αυτή περιλαμβάνονται και τα στην καθημερινή ζωή ψέματα.
Ακούσατε παιδάκι να λέει ψέματα; Ακούσατε στα κουτσομπολιά να λέγονται ψέματα; Κάποιος Δήμαρχος ή Δημοτικός σύμβουλος ακούσατε να ψεύδεται; Δημοσιογράφους ή πολιτικούς να γράφουν ή να κάνουν ψευδείς ανακοινώσεις; Ποτέ.
Τι τα θέλετε. Το ψέμα συμπορεύεται με όλες σχεδόν τις ενέργειες στην καθημερινή ζωή. Ψεύτικες υποσχέσεις, ψεύτικα προγράμματα, ένα βουνό ψευτιές.
Τηρώντας όμως το “έθιμο”, παραθέτω ένα αθώο ψέμα που δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα ΗΠΕΙΡΟΣ των Ιωαννίνων, την 1η Απριλίου 1915.
Εφ. ΗΠΕΙΡΟΣ 1/4/1915.
Ένα φοβερό ψάρι.
Χθές περί την 5 μ.μ. αλιείς αλιεύοντες εις την λίμνην των Ιωαννίνων, ησθάνθησαν αίφνης τα δίκτυα αυτών τόσον βαρέα, ώστε ήρχισε να παρασύρεται η λέμβος των προς τ’ ανοικτά. Κατά πρώτον δεν ηδυνήθησαν να εννοήσουν περί τίνος πρόκειται, ενόμιζον ότι τα δίκτυα παρασύρονται υπό των ρευμάτων, μετά πολλάς προσπαθείας κατώρθωσαν να εννοήσουν ότι πρόκειται περί ψαριού, το οποίον έχασε τα νερά του και περιεπλέχθη εις τα δίκτυα. Και όμως η λέμβος εξηκολούθει να παρασύρεται, υπήρχε δε κίνδυνος ν’ ανατραπή. Ένεκα τούτου οι αλιείς ηναγκάσθησαν να καλέσουν άλλους συναδέλφους των εις βοήθειαν. Με την βοήθειαν λοιπόν των προσδραμόντων κατωρθώθη μετά πολλούς κόπους και μόχθους να συρθούν τα δίκτυα εις το παράλιμνον, πλησίον του Μώλου.
Πληροφορηθέντες εγκαίρως περί του γεγονότος μετέβημεν επί τόπου όπως ιδίοις όμμασιν αντιληφθώμεν περί τίνος πρόκειται, διότι είχε διαδοθή ότι οι αλιείς είχον αλιεύσει ένα πελώριον καρχαρίαν. Καρχαρίας βεβαίως δεν ήτο, αλλά ένα μεγάλο ψάρι, τριών μέτρων διαστάσεων, το οποίον ευρίσκεται ακόμη ερριμένον επί της άμμου.
Χθές προς θέαν του λιμναίου κύτους έσπευσαν εις τον Μώλον ο κ. Δαγκλής, ο κ. Αγγελόπουλος, ο διευθυντής της Αστυνομίας κ. Κοντογεώργος, ο κ. Μανούσης και πολύ άλλο πλήθος.
Σήμερον το πελώριον αυτό ψάρι αφού θα αφεθή μέχρι της εσπέρας προς θέαν, θα μεταφερθή εις το παλαιόν διοικητήριον, όπου θα το ταριχεύση ο αστύατρος κ. Χρηστίδης και είτα θα αποσταλή εις το ζωολογικόν μουσείον των Αθηνών.
Το ψάρι τούτο ζυγισθέν ευρέθη 327 ½ οκάδων.
Εφ. ΗΠΕΙΡΟΣ 3/4/1915.
Το Πρωταπριλιάτικο.
Ουδέποτε εφαντάσθημεν ότι οτ πρωταπριλιάτικο παιχνίδι μας θα επιτύγχανε τόσον. Ημπορούμε να είπωμεν ότι το μεγαλήτερον μέρος της πόλεώς μας επίστευσεν πραγματικώς ότι κάτω εις τον Μώλον ήτο εκτεθειμένον το τρομερό ψάρι. Όσοι μετέβησαν δια να το ίδωσι, εάν εμετρούσαμε αυτούς ως στρατιώτας, ηδύναντο να αποτελέσουν ολόκληρα συντάγματα πεζικού και ιππικού ακόμη, διότι και ιππείς έσπευσαν να θαυμάσουν το τρομερό ψάρι μας.
Από αυτόν όμως τον κόσμον όλον, ο οποίος εμάνθανε την αλήθειαν εγελούσεν από την καρδιά του χρεωστούμεν να ζητήσωμεν συγνώμην δια τον κόπον εις τον οποίον τον υπεβάλομεν, υποσχόμενοι επί έν ολόκληρον έτος να του λέγωμεν την αλήθειαν προς τιμωρίαν μας, ακριβώς μέχρι της 31 Μαρτίου 1916. Την πρώτην όμως Απριλίου του αυτού έτους εξάπαντος θα τους ξαναγελάσωμεν.
Τον προειδοποιούμεν από τώρα και ας λάβη τα μέτρα του. να μη έχη κατόπιν παράπονα
– «Τι το θες παιδί μου τόσο μεγάλο σπίτι; Θα έρθει καιρός που θα βάλουν φόρο και στα βήματά σας μέσα σ‘ αυτό, και στα άτομα που είστε μέσα»!(Τώρα έχουμε τεκμήριο διαβίωσης – φορολόγηση τετ. μέτρων και το χαράτσι).
– Τυχεροί όσοι θα μένουν σε καλύβες (μικρά σπιτάκια). Τα αυτοκίνητα θα τα αράξει ο κόσμος στις αυλές του!! Αν έχεις δουλειά θα δουλεύεις όλη μέρα, το μισό μεροκάματο θα το δίνεις για βενζίνη για να πάς στη δουλειά σου και το υπόλοιπο να ταΐσεις τα παιδιά σου και αν φτάσουν για να φάνε… Την αποθήκη που βάζει ο πατέρας σου το χόρτο για τα ζώα θα σε παρακαλάνε για να μείνουν μέσα! Γεμάτος έκπληξη της είπα. Βρε γιαγιά έχει ποντίκια μέσα! Η γιαγιά μου είπε:
– Όταν κάποιος δεν έχει πού να βάλει την οικογένειά του, τα ποντίκια θα υπολογίσει; Αφού έριξε μια ματιά στον ουρανό με κοίταξε και μου είπε:
– Θα είναι άτομα από την Αθήνα και από άλλα μέρη και από νησιά θα έρθει κόσμος! Πότε θα γίνουν αυτά γιαγιά; Δεν θα ζω εγώ τότε!
Είπε επίσης, το 1990:
– Θα σας αναγκάσουν να πάρετε μια κάρτα-ταυτότητα. Θα κάνετε όλες τις συναλλαγές σας με αυτή. Να μη την πάρετε, είναι του Αντιχρίστου. Όποιος την πάρει αμέσως ξεβαπτίζεται. Είπε επίσης ότι θα αναγκάσουν τον κόσμο να πάρει τη κάρτα με διάφορους τρόπους. Αυτές, είπε, θα βγουν στον Βόλο.
– Τα πράγματα θα αλλάξουν, δεν θα είναι όπως τώρα. Θα έρθει μεγάλη φτώχεια! Θα πουν, είσαι μακροχρόνια άνεργος, δικαιούσαι ένα βοήθημα οικονομικό, για να το πάρεις όμως θα πρέπει να έχεις την κάρτα-ταυτότητα. Εκεί θα εξαπατηθούν πολλοί… Σκέψου ένα πατέρα με τρία παιδιά που έχουν τρεις μέρες να φάνε. Θα τρέχει αμέσως να πάρει τη κάρτα, για να αγοράσει λίγα μακαρόνια, λίγα φασόλια… (Δεν μιλάει για απλή τραπεζική κάρτα, αλλά για (υπερ) κάρτα-ταυτότητα)…
«Η Ελλάδα, μια ώρα, οικονομικά θα πέσει έξω! Τα λεφτά θα εξευτελιστούν. Τυχεροί όσοι θα έχουν χρυσό (ως μέσο συναλλαγής) και ένα κομμάτι γης»
…Όταν τα παιδιά έδιναν πανελλήνιες εξετάσεις προσευχόμουν συνέχεια για αυτά. Τότε παρουσιάστηκε ο Κύριος μπροστά μου στενοχωρημένος, γιατί οι άνθρωποι δεν κάνουν προσευχή. Μου είπε ο Κύριος:
– Δεν ζητάω πολλά από τους ανθρώπους, έστω λίγη προσευχή σε Μένα γιατί δεν κάνουν; Από τα παιδιά δεν ζητάω πολλά, καταλαβαίνω την αγωνία τους και το κόπο τους! Όλη μέρα σχολείο και διάβασμα, αλλά γιαΜένα τίποτα! Από τα παιδιά θέλω έστω 10΄ λεπτά προσευχή την ημέρα για Μένα! Έχω δώσει τα πάντα στους ανθρώπους! Μέχρι να μιλάει και να βλέπει ο γονιός το παιδί του που είναι στην άλλη άκρη της γης! Αλλά αυτοί συνεχίζουν να προσκυνούν αυτόν και μου έδειξε τον διάβολο που στεκόταν έξω από το σπίτι μου! Όποιος θέλει ας με ακολουθήσει, μόνον αυτούς θα σώσω. Και από τον αέρα που θα αναπνέουν θα χορταίνουν!
Στο χωριό Ποταμούλα της Αιτωλοακαρνανίας, συναντάμε τον κύριο Γιώργο. Για 34 χρόνια, από το 1973 έως το 2007, υπηρέτησε ως ταχυδρόμος, διανύοντας αμέτρητα χιλιόμετρα με τα πόδια, διανέμοντας γράμματα, δέματα και νέα σε κάθε γωνιά της περιοχής.
|
Κατσανοχώρια: Η φυσική ομορφιά τους θα σας κερδίσει από την πρώτη στιγμή. Μια φυσική ομορφιά που συνδυάζεται υπέροχα από τους κατοίκους των χωριών που θα κάνουν την φιλοξενία σας αξέχαστη. Τα Κατσανοχώρια, αναπτύσσονται νοτιοανατολικά των Ιωαννίνων, αποτελούνται από 11 χωριά, με το Καλέντζι, το Ελληνικό και την Πλαίσια, να αποτελούν τα πιο γνωστά από αυτά.
Ωστόσο το καθένα κρύβει τους δικούς του παραδείσους, που έρχεται να συμπληρώσει ένα παζλ με κύρια χαρακτηριστικά την αγνή φυσική ομορφιά, την αλήθεια των ανθρώπων και την ανεπιτήδευτη φιλοξενία. Στην προσπάθεια να οριοθετήσουμε την περιοχή, στα ανατολικά βάζουμε ως όριο τη χαράδρα του ποταμού Αράχθου, στα νότια το Ξηροβούνι, με υψόμετρο 1614 μέτρα, στα δυτικά την Αετοράχη με υψόμετρο 1060 και στα βόρεια την Τσούκα, με το ομώνυμο ιστορικό μοναστήρι, το οποίο χτίστηκε το 1190 σε ένα σημείο με μοναδική θέα στον Άραχθο.
Το Ελληνικό, το οποίο μέχρι το 1928, ονομαζόταν Λοζέτσι, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και ως υπαίθρια γκαλερί, καθώς από εδώ κατάγεται ο γνωστός γλύπτης Θεόδωρος Παπαγιάννης, με πολλά από τα έργα του να κοσμούν τόσο το δρόμο που οδηγεί στον οικισμό, όσο και διάφορα σημεία του χωριού.
Παράλληλα, το δημοτικό σχολείο, από το 2009, έχει μετατραπεί σε μουσείο σύγχρονης τέχνης, με έργα του καλλιτέχνη, προσελκύοντας μεγάλο ενδιαφέρον και αναπτερώνοντας το ηθικό των κατοίκων, που βλέπουν το χωριό τους να μετατρέπεται σε σημείο συνάντησης. Πρόκειται για ένα μουσείο με πολλές ιδιαιτερότητες, καθώς είναι το μοναδικό στη χώρα που με τα έργα που φιλοξενεί, μιλά για το ψωμί, για τον ευεργέτη, τους πνευματικούς ανθρώπους, αλλά και τους ηπειρώτες μαστόρους, τους βοσκούς και τους γεωργούς.
Πολλές εκδρομές έχουν ως προορισμό το μουσείο ενώ την ίδια στιγμή αυτό έχει συντελέσει στη σημαντική βελτίωση των μαγαζιών του χωριού, στα οποία μπορεί κανείς να βρει νόστιμο και ποιοτικό φαγητό. Σε αυτά τα μαγαζιά μάλιστα βρίσκονται και έργα του γλύπτη Παπαγιάννη, ο οποίος εκτός των άλλων έχει κάνει μία σειρά από προσωπογραφίες, ζωγραφίζοντας τους ανθρώπους του χωριού.
Έχοντας αφήσει πίσω μας το Ελληνικό κατευθυνόμαστε προς την ενδοχώρα των Κατσανοχωρίων. Ο δρόμος είναι κατηφορικός, και παρόλο που έχει αρκετές στροφές είναι πολύ καλής κατασκευής και άνετος. Βλέπουμε μπροστά μας τον κάμπο με τα Πλαίσια, και το Καλέντζι, δύο οικισμούς που είναι δίπλα ο ένας στον άλλο και έχουν καταφέρει να διατηρήσουν κάποια κινητικότητα, προσελκύοντας και τουρίστες που τους αρέσει η φύση, οι εξορμήσεις, οι δραστηριότητες. Ο πλάτανος στα Πλαίσια, είναι ένα πολύ χαρακτηριστικό σημείο, που όποια εποχή και αν τον δείτε θα σας εντυπωσιάσει από το μέγεθός του. Εδώ εξάλλου, στην σκιά του πλατάνου, βρίσκεται και το ομώνυμο παραδοσιακό καφενείο στο οποίο θα σταματήσουμε για μία σύντομη στάση.
Δύο κύριοι πίνουν τον καφέ τους και συζητούν για την καθημερινότητα, μία κυρία λίγο πιο πέρα, η κυρία Ρούλα, που τυχαίνει να είναι και η ιδιοκτήτρια, ολοκληρώνει ένα παζλ. «Είναι η αγαπημένη μου συνήθεια» θα μας πει, και σηκώνεται για να μας ετοιμάσει τους καφέδες μας. Παρατηρώντας τον χώρο, εύκολα καταλαβαίνει κανείς ότι εδώ είναι στημένη και η καθημερινότητα κάποιων ανθρώπων. Μία βιβλιοθήκη, μερικοί πίνακες, μία γωνιά με ένα καναπέ και ένα μικρό τραπεζάκι, μία κυρία κάθεται μόνη της σε ένα διπλανό τραπέζι και πίνει τον καφέ της.
Όλοι φυσικά γνωρίζονται μεταξύ τους, ανταλλάσσουν μερικές κουβέντες και μετά ο καθένας συνεχίζει με τον δικό του τρόπο. Ο κ. Κώστας, σύζυγος της κυρίας Ρούλας, έχει πάει να φέρει τα άλογα και είναι έτοιμος για ιππασία. Αισθάνομαι ότι βρίσκομαι σε ένα παράλληλο σύμπαν και το απολαμβάνω.
Φεύγοντας από το καφενείο κάνουμε μία στάση στην πανέμορφη πετρόκτιστη εκκλησία του χωριού, η οποία κατασκευάστηκε το 1634 και είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Ένας κισσός έχει καλύψει εξ` ολοκλήρου το καμπαναριό δίνοντας έναν άλλο χαρακτήρα στο χώρο. Η Πλαίσια, αποτέλεσε την ιδιαίτερη πατρίδα του Ζαν Μωρέας, του διάσημου ποιητή, ο οποίος πρωτοστάτησε στο κίνημα του γαλλικού συμβολισμού και έζησε μόνιμα στο Παρίσι.
Το Καλέντζι, αποτελεί το δεύτερο μεγαλύτερο χωριό της περιοχής, μετά το Ελληνικό. Επισκεπτόμαστε την όμορφη πλατεία του, αλλά και την εκκλησία του Αγίου Νικολάου που είναι χτισμένη το 1630. Το δημοτικό σχολείο του οικισμού έχει τη δική του ξεχωριστή ιστορία καθώς πυρπολήθηκε το 1943, από τους Γερμανούς. Στο Καλέντζι, επισκεπτόμαστε τον ξενώνα Ροδάμι, (www.rodami.gr) ο οποίος βρίσκεται σε ένα κτίριο του 1833 και έχει ανακαινιστεί με σεβασμό στην ιστορία του και τον χαρακτήρα του, ενώ επισκεπτόμαστε και το κοινοτικό εργαστήριο των Τζουμεϊκερς, μία πρωτοβουλία που θέλει να δημιουργήσει μία κοινότητα ανθρώπων που ο καθένας θα σχεδιάζει και θα κατασκευάζει εργαλεία για αγροτικές παραγωγές μικρής κλίμακας.
Στον χώρο που έχει παραχωρηθεί από τον πολιτιστικό σύλλογο οι Τζουμέϊκερς, έχουν ήδη στήσει ένα μικρό εργαστήριο εξοπλισμένο με διάφορα εργαλεία κοπής και επεξεργασίας σιδήρου και ξύλου, τρισδιάστατους εκτυπωτές, μικροεπεξεραστές και διάφορα άλλα εργαλεία που μπορούν να βοηθήσουν στη δημιουργία μία συσκευής.
Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά σημεία ολόκληρης της Ηπείρου, είναι το γεφύρι της Πλάκας στον ποταμό Άραχθο, το οποίο αποτελεί το μεγαλύτερο μονότοξο γεφύρι των Βαλκανίων με την καμάρα του, να φτάνει τα 40 μέτρα και το ύψος του τα 20 μέτρα. Το αρχικό γεφύρι κατασκευάστηκε το 1866 από έναν από τους πιο γνωστούς μαστόρους της εποχής τον Μπέκα, από την Πράμαντα. Το γεφύρι αυτό, αποτέλεσε από το 1881 μέχρι και το 1912, το σύνορο ανάμεσα στην τότε επικράτεια της χώρας και την Τουρκία, λειτουργώντας μάλιστα στο σημείο και τελωνείο, σε κτίριο που σώζεται μέχρι και σήμερα. Ωστόσο το 2015, μετά από μία έντονη βροχόπτωση το γεφύρι κατέρρευσε. «Ήμουν εδώ το προηγούμενο βράδυ», θα μας πει ο Χρήστος Τασούλας, ο οποίος κατάγεται από την περιοχή και ασχολείται με την διοργάνωση εμπειριών βουνού και διάσχισης ποταμών. «Έβρεχε υπερβολικά. Συνέχισε να βρέχει όλο το βραδύ και το γεφύρι δεν άντεξε. Στο άκουσμα ότι το γεφύρι έπεσε παγώσαμε. Θυμάμαι πολύ καλά εκείνο το συναίσθημα. Έχει γίνει αυτό που πιστεύεις ότι ποτέ δεν θα γίνει. Είναι μία ημέρα που έχει χαραχτεί ανεξίτηλα στη μνήμη μου.»
Από την επόμενη ημέρα κιόλας ξεκίνησε η διαδικασία ανακατασκευής του και στα τέλη του 2019, το γεφύρι ήταν και πάλι έτοιμο με την επανακατασκευή του να γίνεται με πανομοιότυπο τρόπο με την αρχική κατασκευή και ακριβώς με τα ίδια χαρακτηριστικά. Αφήνουμε το αυτοκίνητο στο παρκινγκ και περπατάμε από το μονοπάτι στο πλάι του ποταμού, και έχουμε την ευκαιρία να δούμε το γεφύρι από διάφορες οπτικές ενώ ανεβαίνοντας πάνω καταλαβαίνουμε το ύψος του και την μεγαλοπρέπειά του.
Βρίσκεται κοντά στο γεφύρι της Πλάκας και το παλιό της όνομα ήταν Ραψίστα. Όπως φαίνεται και από το όνομα, η Πλατανούσσα έχει πολλά πλατάνια που δημιουργούν όμορφες εικόνες και όπως μαθαίνουμε το καλοκαίρι διατηρεί καλές θερμοκρασίες. Κάνουμε μία στάση στο καφενείο – μπακάλικο στην είσοδο του χωριού όπου συναντάμε την κυρία Κούλα η οποία έκανε 20 χρόνια στη Γερμανία και στη συνέχεια επέστρεψε και από τότε μένει μόνιμα στο χωριό. «Εδώ είναι καλύτερα από οπουδήποτε. Δεν το κουνάω από εδώ!» Είναι χαρούμενη, χαμογελαστή και μιλώντας μαζί της, αισθάνεσαι ότι αυτό θέλει να κάνει.
Την ίδια στιγμή η κυρία Βασιλική, η ιδιοκτήτρια του καφενείου, μας ετοιμάζει τους καφέδες και μιλάμε για τη ζωή στο χωριό, για τον κόσμο που έχει φύγει, και για το καλοκαίρι που έρχεται. «Καλό είναι και το καλοκαίρι, που έρχεται περισσότερος κόσμος, αλλά και ο χειμώνας έχει άλλη χάρη. Το καλό εδώ στα χωριά μας είναι ότι ζούμε την κάθε εποχή με ότι αυτή φέρνει μαζί της.»
Φεύγοντας από το καφενείο κάναμε μία στάση στην πλατεία για να δούμε την πέτρινη εκκλησία της Παναγίας, και συνεχίσαμε λίγο πιο έξω από το χωριό στη νεροτριβή. Εδώ ο καθένας μπορεί να φέρει τα ρούχα του και μόνο με τη δύναμη του νερού, χωρίς την προσθήκη οποιουδήποτε χημικού να τα πλύνει. Βλέπουμε τη δύναμη του νερού και, παρόλο που το κρύο είναι τσουχτερό, δεν θέλουμε να φύγουμε. Και τι δε θα έδινα να το είχα αυτό κοντά στο σπίτι μου.
Tην
τελευταία Κυριακή του Μαρτίου, αλλάζει
η ώρα με τους δείκτες των ρολογιών να
πηγαίνουν μπροστά. Επομένως, οι δείκτες
των ρολογιών μας στις 31 Μαρτίου στις
03:00 θα πρέπει να πάνε μια ώρα μπροστά
και να δείξουν 04:00.
Τι
ισχύει με την κατάργηση της αλλαγής της
ώρας
Τον
Μάρτιο του 2019 το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
είχε ψηφίσει υπέρ του τερματισμού της
πρακτικής αυτής, της προσαρμογής δηλαδή
των ρολογιών κατά μία ώρα την άνοιξη
και το φθινόπωρο, από το 2021. «Η αλλαγή
της ώρας πρέπει να καταργηθεί» είχε
δηλώσει το 2018 ο τότε επικεφαλής της
Κομισιόν Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, μετά από
μια σχετική διαδικτυακή έρευνα σε
ολόκληρη την ΕΕ.
Το 84% όσων πήραν
μέρος σε αυτήν είχε συμφωνήσει με το
τέλος αυτής της πρακτικής. Σημαντικό
ρόλο σε αυτήν την απόφαση της κοινής
γνώμης διαδραμάτισαν και οι «επιπτώσεις»
από την αλλαγή ώρας στο βιολογικό ρολόι,
όπως η δυσκολία στην άμεση προσαρμογή.
Ωστόσο,
η πανδημία κορονοϊού και στη συνέχεια
ο πόλεμος στην Ουκρανία πήγαν πίσω τον
σχεδιασμό.
Είχε ερωτική σχέση με τον παππού της, ο οποίος την είχε κακοποιήσει στα 13.. Ένα έγκλημα στα τέλη της δεκαετίας του ’50 που είχε συγκλονίσει όλη την Ελλάδα..
Για λόγους προστασίας των απογόνων των οικογενειών τα ονόματα των εμπλεκομένων δεν αναφέρονται. Η ιστορία είναι αληθινή και έχει καταγραφεί με λεπτομέρειες στον Τύπο της εποχής
Τέλη της δεκαετίας του ΄50. Μια μαζική δολοφονία συγκλόνισε το νησί της Ζακύνθου. Μια 19χρονη κοπέλα δηλητηρίασε τον πατέρα και τον αδερφό της και αποπειράθηκε να σκοτώσει και τη μητέρα της. Τα αίτια άφησαν άναυδη την ελληνική κοινή γνώμη.
Η “φαρμακεύτρια της Ζακύνθου”, όπως τη χαρακτήριζε τότε ο Τύπος, ξεκλήρισε την οικογένεια της με προτροπή του 74χρονου θετού παππού της, με τον οποίο είχε συνάψει ερωτική σχέση. Χωρίς να τους εμποδίζει κανείς, θα μπορούσαν να ζήσουν ελεύθερα μαζί.
Όλα ξεκίνησαν όταν η γιαγιά της παντρεύτηκε για δεύτερη φορά. Ζούσε με τον νέο σύζυγό της σε ένα σπίτι κοντά στην οικογένεια της κοπέλας στο ίδιο χωριό.
Αμέσως, ο παππούς έδειξε ιδιαίτερη αδυναμία στο νέο του εγγόνι. Της έκανε όλα τα χατίρια, της αγόραζε γλυκά και την έπαιρνε κάθε μέρα από το σχολείο.
Όπως ισχυρίστηκε αργότερα η κοπέλα, ο παππούς άρχισε να την κακοποιεί σεξουαλικά από την ηλικία των 13 ετών. Από τότε σύναψαν ερωτική σχέση, χωρίς όμως να το υποψιαστεί κανείς.
Η δράστης είπε στην κατάθεσή της πως αν τους έπαιρνε χαμπάρι κανείς, ο πατέρας της, ο οποίος οπλοφορούσε, θα τους σκότωνε και τους δυο.
Έτσι, ο παππούς κατάφερε να την πείσει ότι όποιος έμπαινε εμπόδιο στη σχέση τους, έπρεπε να βγει από τη μέση.
Σύμφωνα με την απόφαση του δικαστηρίου, ο “εγκέφαλος” των δολοφονιών ήταν ο παππούς, ο οποίος της υπέδειξε πόσο δηλητήριο να βάλει στο φαγητό τους, αλλά και πότε να προβεί σε κάθε δολοφονία, ώστε να μην τους καταλάβει κανείς.
Της έταζε ότι θα την πάντρευε με έναν ανιψιό του. Θα ζούσαν και οι τρεις μαζί, ώστε να μην διακοπούν οι ερωτικές τους επαφές. Της έλεγε, επίσης, ότι θα της έγραφε όλη του την περιουσία.
Τους έβαλε αρσενικό στο φαγητό
Ήταν Μάιος του 1957. Η κοπέλα, ο πατέρας, η μητέρα και ο αδερφός της κάθισαν στο τραπέζι για το μεσημεριανό γεύμα. Η μητέρα είχε ετοιμάσει φιδέ. Έφαγαν όλοι. Λίγη ώρα αργότερα, ο πατέρας έφυγε από το σπίτι για να πάει επίσκεψη σε έναν γείτονα.
Ξαφνικά στη διαδρομή τον έπιασε ένας οξύς πόνος στην κοιλιά. Έκανε εμετό και γύρισε κατάκοπος πίσω στο σπίτι. Οι γιατροί έλεγαν ότι έπαθε μια μικρή τροφική δηλητηρίαση, ενώ άλλοι υποστήριζαν ότι η αδιαθεσία του οφειλόταν σε υπόταση.
Έμεινε στο κρεβάτι για δέκα μέρες, αλλά κατάφερε να σταθεί και πάλι στα πόδια του.
Το σχέδιο του παππού και της κόρης είχε αποτύχει. Η 19χρονη είχε βάλει μικρή ποσότητα του αρσενικούχου νατρίου, που δεν ήταν αρκετή για να τον οδηγήσει στον θάνατο.
Όμως, αποφάσισαν να ξαναπροσπαθήσουν λίγες μέρες αργότερα. Η μητέρα της κοπέλας είχε μαγειρέψει λαγό, από τον οποίο έφαγε μόνο ο 49χρονος πατέρας. Σύντομα, υπέφερε από κοιλιακούς πόνους και έκανε συνεχώς εμετούς. Η γιαγιά της κοπέλας ανησύχησε και είπε στον παππού να τον πάει στο νοσοκομείο του νησιού. Κατά τη μεταφορά του, ο άνδρας ξεψύχησε.
Ο θάνατός του αποδόθηκε σε ουραιμία, η οποία είναι η συσσώρευση περιττών ουσιών στο αίμα ατόμων που πάσχουν από νεφρική ανεπάρκεια.
Περίμεναν σχεδόν έξι μήνες για την επόμενη εγκληματική τους ενέργεια. Το δεύτερο θύμα ήταν ο 17χρονος αδερφός της κοπέλας. Ήταν μεσημέρι της 17ης Δεκεμβρίου 1957. Η μητέρα είχε μαγειρέψει βακαλάο βραστό. Εκείνη την ημέρα στο τραπέζι έκατσε και ο παππούς. Όπως αποδείχθηκε αργότερα, ο 74χρονος ήθελε να είναι παρών όταν η κοπέλα έριχνε το δηλητήριο, ώστε να επιβλέπει την ποσότητα, αλλά και για να την εμψυχώνει.
Λίγο αργότερα, ο 17χρονος άρχισε να πονάει στην κοιλιά και έκανε εμετό. Είχε τα ίδια συμπτώματα με τον πατέρα.
Ο τοπικός γιατρός έλεγε ότι “θα του περάσει”. Όμως, δεν του περνούσε. Ο αδερφός της μητέρας του, τον πήγε εσπευσμένα στο νοσοκομείο στην Πάτρα. Εκεί τους είπαν ότι το παιδί είχε δηλητηριαστεί και πως έπρεπε να το πάνε αμέσως στην Αθήνα. Έβαλαν το νεαρό αγόρι σε ένα καράβι και ξεκίνησαν για την πρωτεύουσα. Ωστόσο, δεν τα κατάφερε. Έφυγε από τη ζωή μέσα στο πλοίο.
Παρόλο που ο τρόπος με τον οποίο πέθανε γιος και πατέρας έμοιαζε, κανείς δεν σκέφτηκε πως πρόκειται για δολοφονική ενέργεια.
Επόμενος στόχος ήταν η μητέρα. Ήταν Μάρτιος του 1958. Είχαν περάσει μόλις τρεις μήνες από τον θάνατο του 17χρονου γιου της.
Η μητέρα είχε πάει να κόψει ξύλα για τη φωτιά. Η 19χρονη μαγείρευε πατάτες με τον παππού της στην κουζίνα. Ανακάτεψαν τις πατάτες με αρσενικό.
Όταν η μητέρα γύρισε στο σπίτι, το φαγητό ήταν έτοιμο και έκατσε να φάει.
Λίγο αργότερα, άρχισε να έχει φρικτούς πόνους στην κοιλιά και έκανε εμετό. Η γειτονιά ξεσηκώθηκε και ειδοποίησε τον αδερφό της. Την πήγε στο νοσοκομείο του νησιού και από εκεί στο νοσοκομείο της Πάτρας, όπου έμεινε για 20 μέρες και έγινε καλά.
Η αποκάλυψη και η σύλληψη
Όμως, οι δηλητηριάσεις στην οικογένεια είχαν δημιουργήσει υποψίες στον θείο, ο οποίος πήγε στη Χωροφυλακή και ζήτησε να γίνει εκταφή των πτωμάτων, ώστε να γίνει ιατροδικαστική εξέταση. Οι φήμες ότι ο παππούς είχε σχέση με την εγγονή του και ότι μαζί είχαν σκοτώσει την οικογένειά της άρχισαν να κυκλοφορούν.
Τα κουτσομπολιά στο χωριό οργίαζαν. Έλεγαν ότι η κοπέλα ξυλοκοπούσε την μητέρα και τον αδερφό της και ότι είχε σχέσεις με άλλους δυο άνδρες.
Εγγονή και παππούς συνελήφθησαν. Η κοπέλα ομολόγησε, ενώ ο παππούς αρνήθηκε τα πάντα.
Στην απολογία της η 19χρονη είπε ότι όλα ξεκίνησαν το 1953 μια μέρα που οι γονείς της έλειπαν. Ο παππούς την κλείδωσε σε ένα δωμάτιο και τη βίασε.
Είπε επίσης, ότι την ανάγκασε να σκοτώσει την οικογένειά της υπό την απειλή όπλου.
“Εγώ φοβόμουν τον παππού και έκανα ό,τι έκανα επειδή ήμουν μικρή και φοβόμουν”, ανέφερε ενώπιον του δικαστηρίου.
Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας “ΤΟ ΒΗΜΑ” όταν ο δικαστής την ρώτησε γιατί έκανε τα εγκλήματα, εκείνη απάντησε: “έτσι νόμιζα ότι ήταν η ζωή”.
Ο παππούς δεν παραδέχτηκε τίποτα και τα έριξε όλα στην εγγονή του. “Είναι κακούργα. Ξενυχτούσε με φίλους της, δεν άκουγε κανέναν. Τα λέει για μένα γιατί πάει να κρύψει όλα τα κακά τα οποία έκανε. Εγώ έχω τη συνείδησή μου ήσυχη”.
Καταδικάστηκαν και οι δυο σε δις ισόβια για τις δολοφονίες και τους επιβλήθηκε επίσης ποινή 20ετής κάθειρξης για την απόπειρα δολοφονίας της μάνας.
Οι καθημερινές εμφανίσεις αρκούδας γύρω και εντός του οικισμού της Κλεισούρας Καστοριάς, αλλά και στις όμορες κοινότητες, προκαλούν τρόμο στους λιγοστούς κατοίκους, οι οποίοι φοβούνται τις επιθετικές διαθέσεις της, μετά το περιστατικό που συνέβη πριν από περίπου δύο εβδομάδες, όταν ρήμαξε πτηνοτροφική μονάδα.
Σύμφωνα με την πρόεδρο της κοινότητας Κλεισούρας Κωνσταντίνα Χήτα, οι αρκούδες στην περιοχή είναι αρκετές. Μία εξ αυτών, που εθεάθη με τα μικρά της, προσέγγισε την πτηνοτροφική μονάδα, μία νέα επιχείρηση που λειτούργησε το περασμένο καλοκαίρι, κατέλυσε τους φράκτες και αποδεκάτισε τον πληθυσμό των πτηνών, καθώς από τις 300 κότες, θανάτωσε τις 140. Οι υπόλοιπες, όπως και άλλα ζώα, τράπηκαν σε φυγή, χωρίς να έχουν επιστρέψει μέχρι σήμερα.
Νωρίτερα, είχε επιτεθεί και σε ζώα που εκτρέφουν οι μοναχές στη διπλανή Μονή Γενεθλίου της Θεοτόκου. Οι κάτοικοι στο γειτονικό Βαρικό έχουν απαυδήσει από τις συνεχείς απώλειες του φυτικού και ζωικού τους κεφαλαίου και, για να διαφυλάξουν τις περιουσίες τους, προέβησαν στην αγορά ηλεκτροφόρων καλωδίων, περιφράσσοντας τα κτήματα τους, με δαπάνη που επωμίστηκαν οι ίδιοι.
Πηγή: ertnews.gr
Τροχαίο στην εθνική οδό Ηγουμενίτσας - Πρέβεζας στο ύψος της λίμνης Καλοδικίου με 2 βοοειδή και αυτοκίνητο
Ε.Ι.Χ. με έναν επιβαίνοντα συγκρούστηκε με δυο αγελάδες. Δεν τραυματίστηκε ο οδηγός ενώ τα δύο ζώα σκοτώθηκαν. Στο σημείο έσπευσε η Π.Υ. Παργας με ένα όχημα και δυο πυροσβέστες.
Το Ε.Ι.Χ. υπέστη σοβαρές υλικές ζημιές.
Η κυκλοφορία διεξάγεται κανονικά
ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Όλα τα παρακάτω στοιχεία τα έχουμε συλλέξει από το διαδίκτυο( site, blog, You tube, facebook, βικιπαίδεια). Εάν σε μερικά από αυτά κάποιος έχει πνευματικά δικαιώματα και δεν επιθυμεί να δημοσιευτούν ας μας τηλεφωνήσει στο 6977266641
