Η θεία Δίκη....

Γράφει ο Γιώργος Γιαννάκης

Τα κορίτσια στον αργαλείο φτιάχνουν τα προικιά τους και σιγοτραγουσάνε. Δραγάτης στα αυλάκια και στα νερά του, κάπου ακούς και καμιά γκρίνια γιατί αυτινής οι ώρες ηταν περσότερες.

Καλοκαίρι Ιούλης μήνας η φύση σε πλήρη οργασμό. Όλα κυλούσαν μια χαρά στο χωριό. Ο αγροφύλακας το νού μη γέν καμιά ζημιά, ο μυλωνάς στα αλεύρια και στα ξάϊα του. Και ξάφνου ακούμε την καμπάνα να χτυπάει. Ε λέμε κανένας μεγάλος θα πέθανε.

- Ρε τι μεγάλος ο Λούσιας χτύπησε τον Γιάννη

- Ωρέ πώς έγινε  ετούτο το κακό, αυτοί ήτανε σαν αδέρφια απορούνε όλοι. Να λέει ο Κώστας εκεί που παίζανε χαρτιά γήνκε μια παρεξήγηση και του τράβηξε ενα φούσκο ο Γιάννης στο Λούσια, δεν δώσαν συνέχεια. Λέει ο Γιάννης πάω να γυρίσω τ' αυλάκι και έρχομαι.

Μόλις έφυγε ο Γιάννης αρχίσανε κάτι καρακόλια που θέλαν να κάνουν ζημιά στο μαγαζί, ρε χαμένε σε έδειρε ο Γιάννης δυό μέτρα άντρας,  του βάλανε τζινές καταλαίνετε τώρα. Γυρνάει στο μαγαζί Γιάννης τρώει μια στο σβέρκο πάρτουν κάτω. Ε.. σε λίγο ήρθε το κακό μαντάτο, ο Γιάννης ξεψύχησε στο δρόμο. 

Βαρύτο πένθος στο χωριό. Η φουκαριάρα η μάνα του η βάβω Μαρίνου δεν σταμάτησε όσο την θυμάμαι τις κατάρες και τα αναθέματα. Δικάστηκε ο Λούσιας αλλά σε τέσσερα χρόνια βγήκε λες και σκότωσε κανά σκυλί. Βλέπεις οι καιροί ήταν πονηροί και λίγοι είχαν μπάρμπα στην κορώνα.

Πέρασε καιρός, πολλοί χωριανοί μετακόμισαν στα σεισμόπληκτα έξω από τα Γιάννενα. Η βάβω η καψερή δεν σταμάτησε τις κατάρες, κακό αυτοκίνητο να τον πατήσει. Εχει φτάσει στα βαθιά γεράματα κάπου έπεσε έσπασε το ποδι της. Μου έλεγε η φουκαριάρα Γιωργάκη μ άμα τον έχανα στο πόλεμο θα το ξεπέρναγα αλλά ετούτο δεν ξεπερνιέται με το χαμό του παιδιού μου και συ του μπάρμπα σου.

Δεν πέρασε πολύς καιρός και νάσου ακούγεται ο Σωτηράκης της Αλέξους.  

Βάβω, γιαγιά Βάβωωωωωωώ, τίποτα τώρα θα σου ξεβουλώσω το αυτί, ζυγώνει κοντά και της λέει.

- Γιαγιά σκοτώθηκε ο Λούσιας. 

-Το ακούει η Βάβω, πότε παιδάκι; 

-Πότε, να προχτές τον βρήκε σκοτωμένο το παιδί του μέσα στο κανάλι τον χτύπησε ένα αυτοκίνητο.

- Ελα εδώ παιδάκι μου σε εκείνο το μουσκέ το έχω κάτι λουκούμια πάρτα να τα φάς 

-Γιαγιά ένα θα πάρω να έχεις να κερνάς. 

-Πάρτα που σου λέω δεν κεράω άλλους πάω να βρώ τον Γιάννη μου

Γιώργος Γιαννάκης

Μέχρι 7 Ιουνίου δηλώσεις κομμένων κτηνοτρόφων ζωικής, έπεται η πληρωμή

Για μία εβδομάδα και μέχρι τις 7 Ιουνίου έχουν τη δυνατότητα οι αιγοπροβατοτρόφοι που είχαν απόκλιση άνω του 10% στη συνδεδεμένη ενίσχυση με αποτέλεσμα να μην πληρώθηκαν ή να έλαβαν λιγότερα ποσά στην πρόσφατη πίστωση, να υποβάλουν διοικητικές πράξεις διόρθωσης μέσω των ΚΥΔ προκειμένου να πληρωθούν στην αμέσως επόμενη πληρωμή.

Αυτό ανακοινώνει η υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης Φωτεινή Αραμπατζή, με ανάρτησή της μέσω του λογαριασμού της στο facebook.

Σε κάθε περίπτωση, σημειώνεται ότι εξαιρούνται της δυνατότητας υποβολής διοικητικής πράξης, ακόμα κι αν πληρούν τις προϋποθέσεις:  

α) όσοι ήταν σε επιτόπιο έλεγχο και 

β) όσοι έχουν υποβάλει ήδη μία φορά διοικητική πράξη.

Ειδικότερα, η ανάρτηση της υφυπουργού έχει ως εξής:

«Ενημερώνω τους αιγοπροβατοτρόφους μας, που δεν είχαν υποβάλει διοικητικές πράξεις διόρθωσης ζωικού κεφαλαίου με αποτέλεσμα να μην πληρώνονται ή να πληρώνονται με κύρωση στην πρόσφατη πληρωμή της συνδεδεμένης ενίσχυσης πρόβειου και αίγειου κρέατος, ότι από σήμερα στις 09:00πμ και μέχρι την προσεχή Δευτέρα 07/06/21 και ώρα 23:59:00 μπορούν αυτοί, που είχαν απόκλιση άνω του 10%, να υποβάλουν διοικητικές πράξεις διόρθωσης μέσω των ΚΥΔ προκειμένου να πληρωθούν στην αμέσως επόμενη πληρωμή!

Από την πρώτη στιγμή και σε συνεχή επικοινωνία με την Διοίκηση του ΟΠΕΚΕΠΕ φροντίσαμε για την αντιμετώπιση του προβλήματος, που εμπόδισε τους κτηνοτρόφους και τα ΚΥΔ- λόγω και των συνθηκών της πανδημίας και των ακραίων καιρικών φαινομένων- να κάνουν τις σχετικές διορθώσεις.

Εξαιρούνται της δυνατότητας υποβολής ΔΠ, ακόμη και αν πληρούν τις ανωτέρω προϋποθέσεις: 

α) όσοι ήταν σε επιτόπιο έλεγχο και 

β) όσοι έχουν υποβάλει ήδη μία φορά Διοικητική Πράξη

Στα ΚΥΔ έχουν αποσταλεί για υποβοήθηση των ενδιαφερομένων κτηνοτρόφων, αρχεία με τους κτηνοτρόφους, οι οποίοι μπορούν να υποβάλουν διοικητική πράξη».

https://www.agronews.gr

Αχ άνθρωπε, άλλο μοναξιά άλλο μοναχικότητα

Αχ άνθρωπε, οι διαφορές είναι που κάνουν τον καθένα μοναδικό.

Όχι ρε, τελικά η μοναξιά είναι κίνηση απελπισίας. Δεν ακούω τα περί μα εγώ το επέλεξα ή ηταν ή μόνη μου επιλογή.

-Ποιος θέλει να είναι μόνος;

Να σου πω εγώ, ο πικραμένος, μα στην ουσία ζητά προσοχή.

-Ποιος επιλέγει να μην έχει έστω και έναν κοντά του;

Θα σου ξαναπώ, ο εγωιστής γιατί δίπλα στην τελειότητα δεν στέκεται κανείς. Αυτού του αξίζει να τον αφήσουν να αυτοτιμωτηθεί για όσο παίζει το θεατράκι του.

-Ποιος μπορεί να ζήσει έτσι;

Μπορεί ο ανάποδος και αυτός που δεν αντέχεται, από τους γύρω του...

Όχι δεν την επιλέγεις την μοναξιά. Εσύ δημιουργείς τις πιο ακατάλληλες προϋποθέσεις και γίνεσαι μέρος τους μέχρι να φύγουν όλοι.

Και μένεις εκεί μονάχος στην γωνία της ζωής σου και περιμένεις ρε άνθρωπε, αυτόν τον κάποιον που σε επέλεξε, γιατί του άρεσε αυτό το στραβό και το ανάποδο που είχες και το χρησιμοποίησες σαν ασπίδα κόντρα στην ανιδιοτελή αγάπη που σου πρόσφερε...

Δεν έχεις ικανότητα να το δεις γιατί έχεις σηκώσει την μύτη τόσο ψηλά που δεν επιτρέπεις στα μάτια σου να δουν την απλότητα που βρίσκεσαι δύο ματιές πιο εκεί.

Αχ άνθρωπε, άλλο μοναξιά άλλο μοναχικότητα.

Αχ άνθρωπε, οι διαφορές είναι που κάνουν τον καθένα μοναδικό.

Να τις σέβεσαι τις διαφορές.

Αυτές σε κατακτούν ή σε ελευθερωνούν.

Δικαία Μαραβέλια

http://www.tampouloukia.gr

Πήγε στα ΕΛΤΑ της περιοχής Φιλιππιάδας με πλαστό 50ευρο...

Συνελήφθη στις 31-5-2021, το πρωί,   στη Φιλιππιάδα, από αστυνομικούς του Αστυνομικού Τμήματος Ζηρού, ημεδαπός, διότι πραγματοποίησε συναλλαγή στα ΕΛΤΑ της περιοχής με πλαστό χαρτονόμισμα των -50- ευρώ.

 Το πλαστό χαρτονόμισμα κατασχέθηκε ενώ η δικογραφία που σχηματίσθηκε σε βάρος του υποβλήθηκε στον  Εισαγγελέα Πρωτοδικών Άρτας.

 https://katoci.blogspot.com

Στα Ζάλογκα -Του Γιάννη Βλαχογιάννη

Τα χρόνια μου τα τρυφερά δεν τα ‘θρεψαν τα παραμύθια τόσο τα φανταστικά, όσο τα τρόμαξαν οι ιστορίες οι μαύρες, που περνούσαν των παραμυθιών τη φαντασιά. Βυζάστρες μου πικρές, κουνήτρες και παρηγορήτρες μου θλιμμένες, στάθηκαν οι Σουλιώτισσες γυναίκες, οι χαροκαμένες.

Τώρα τη θεια-Βαρσάμω θέλω να ξαναθυμηθώ. Αυτή δεν έλεγε άλλες ιστορίες, παρά τη δική της ιστορία μοναχά. Δεν έμοιαζε με τις άλλες γυναίκες, τις πολύπαθες και πρόθυμες να λένε τα δικά τους και των αλλουνών τα πάθη. Αλήθεια, την ιστορία της την απλή και τη μεγάλη, όσες φορές της ζήτησα, δεν την αρνήθηκε. Μικρός, δε χόρταινα να την ακούω. Μεγάλωσα, και την ξαναλέω μοναχός μου. Η θεια-Βαρσάμω ακόμα ζει, αθάνατη, μες στην ψυχή μου· ίσως και στο χωριό μου ακόμα ζει...

― Λοιπόν ήσουνα στα Ζάλογκα; ρωτούσα τη Βαρσάμω.

Κι άνοιγα τα μάτια μου μεγάλα. Κάθε φορά που θα περνούσα από την ξώθυρά της, ήθελα να τη ρωτώ.

― Ναι, παιδί μου, ήμουνα, έλεγε.

Καθισμένη στο πέτρινο θρονί της, έξαινε το λινάρι ολημερίς, χρόνια και χρόνια. Απ’ τον καιρό που τη θυμάμαι, έτσι την είδα πάντα της, να ξαίνει. Υπόφερνε και τα ρωτήματά μου σαν τη μοίρα της. Και τη δουλειά της δεν την έπαυε.

― Πώς έγινε αυτό, θεια-Βαρσάμω;

― Να, οι Τούρκοι μας κλείσανε στα Ζάλογκα...

― Ύστερα;

― Ο πόλεμος δε βάσταξε πολύ... Πέρασαν όσοι μπόρεσαν με το σπαθί. Γλίτωσαν και κάμποσες γυναίκες... Οι άλλες πιάσαμε την κορφή, κι άμα ζύγωσαν οι Τούρκοι δώσαμε τα χέρια και πηδήσαμε...

― Και συ πώς ξέφυγες το θάνατο;

― Έπεσ' απάνου στ' άλλα τα κορμιά... Κορίτσι πράμα, και λιγόσωμη... μ' ήβραν οι Τούρκοι και με πήραν. Ύστερα λευτερώθηκα... εξήντα χρόνια πέρασαν. Και ζω.

Κι έξαινε το λινάρι της· και ζούσε... Ήτανε στα Ζάλογκα η θεια-Βαρσάμω! Κι άλλοι ήτανε στα Ζάλογκα, το ξέρω. Το πήδημα όμως δεν το γλίτωσε κανείς ― μονάχα η θεια-Βαρσάμω! Λοιπόν το θάμα ήτανε διπλό. Και το ‘δα εγώ αυτό το θάμα: Τη θεια-Βαρσάμω Ζαλογκίτισσα και ζωντανή!

Για μένα ήταν αυτή ένα πλάσμα αφάνταστο. Δε μπορούσα να τη δεχτώ σα μια κοινή γυναίκα. Ο νους της ψέμα δε χωρούσε. Κι όλοι ύστερα οι Σουλιώτες το ‘λεγαν, πως ήτανε στα Ζάλογκα. Και γλίτωσε! Λοιπόν ήτανε μια γυναίκα θεϊκή.

Κι έλεγε την ιστορία της ήσυχη, σα να ‘λεγε κάτι απ’ της χαμοζωής της τα συνηθισμένα. Ούτ' ένα στεναγμό, ούτ' ένα δάκρυ! Κι ύστερα; Πέρασε τόσα χρόνια ξαίνοντας λινάρι! Αυτό μονάχα όσο το συλλογίζομαι, πώς να πιστέψω τ' άλλο; Για να γνέσει εξήντα χρόνια το λινάρι της, ξέφυγε το χαμό; Κι ο θάνατος μαζί της έπαιξε, που δεν παίζει; Κι η δόξα ταπεινώθηκε στο πρόσωπό της υφάντρα να γενεί; Όχι, σας λέω! Η θεια-Βαρσάμω δεν ήτανε στα Ζάλογκα! Τώρα δεν το πιστεύω πια!

Σημ. του συγγραφέα:

Έτσι στον πληθυντικόν αριθμό, κι όχι το Ζάλογκο, προφέρναν οι Σουλιώτες. Η λέξη, ως όνομα προσηγορικό, σημαίνει τόπο πολύ δασωμένο. Στη Ναύπαχτο που ζούσανε πολλοί Σουλιώτες, ήβρε ο συγγραφέας, Σουλιώτης και αυτός απ’ τη μάνα του, την παράδοση πως ένα μικρό κορίτσι είχε γλιτώσει απ’ το γκρεμό του Ζαλόγκου, εκεί που το ‘χε ρίξει η μάνα του, και πως έζησε έπειτα πολλά χρόνια και παντρεύτηκε. Σημείωσε και τ’ όνομα ο συγγραφέας, μα τη σημείωση δεν τη βρήκε πρόχειρη εκεί που τη ζήτησε. Αυτή τη μικρή, αλλά τόσο τραγική παράδοση έχει υπόθεση η σύντομη αυτή ιστορία. Ο συγγραφέας τη νομίζει τόσο απίστευτη, που δε θέλει τάχα να την πιστέψει.

https://katoci.blogspot.com

«Σιούτος μωρέ παιδάκι μ’;». Λαογραφικά Σημειώματα

Γράφει ο Χρήστος Α. Τούμπουρος 

Η λέξη σιούτος απαντάται κυρίως στην Ηπειρώτικη διάλεκτο και ως επίθετο αφορά και τα τρία γένη. Καταρχάς μιλάμε για αιγοπρόβατο που του λείπουν τα κέρατα. «Δεν το πιάν(ει)ς αυτό. Πού να τα βρεις τα κέρατα. Ντιπ σιούτο είναι». «Πούλ(η)σα μια σιούτα γίδα, την “κοπελή” μαζί με τα κατσίκια της». Με λίγα λόγια η λέξη αφορά τράγο, γίδα, πρόβατο. (Ο σιούτος, η σιούτα, το σιούτο). Παράλληλα η λέξη  αφορά και αντικείμενο χωρίς πιάστρο (λαβή). «Στη σιούτα την κατσαρόλα έβαλες να βράσεις τραχανά; Πώς θα τη βγάλεις από τη φωτιά. Δεν έχ’ λαβή». Τέλος το αρσενικό «σιούτος»  αφορά τον άντρα με «αφανή τα χαρακτηριστικά του φύλου του», δηλαδή τον ανίκανο. «Ντιπ σιούτο είναι αυτό το παιδί σ’. Πού να τον προξενέψω. Πλάκα ντιπ τάχ’ τα λιόκια τ’».

Η λέξη αυτή τρόπον τινά ήταν απαγορευμένη. Βαριά κουβέντα που οπωσδήποτε έθιγε τον αντρισμό του καθενός. Για τη λέξη αυτή, όταν εκστομίζονταν έγιναν πολλά και απερίγραπτα. Η κατάρα για κάθε κοπελιά ήταν «να παντρευτείς και να είναι ο άντρας σου σιούτος». Αβάσταχτη κατάρα. Με τίποτε δεν «εξαγνίζονταν». Ταξίματα  -διπλοταξίματα- και αγιοκέρια, εικόνες και ολόκληρα εικονοστάσια τάζονταν, για να μην «σιουτιαστεί η κοπέλα» και ό,τι μπορεί να φανταστεί ο καθένας. Σιούτος λοιπόν και απαράγωγος  ο γαμπρός, «έρμη και απριτσιάλευτη η νύφ’». Παιδιά-κληρονόμοι γιοκ -δεν υπήρχε τότε και η εξωσωματική γονιμοποίηση- «πάει αυτό το κορίτσι, πού τον βρήκε αυτόν; Σιούτος με περικεφαλαία. Άτυχη, πολύ άτυχή η κακομοίρα». Κι αν ξεκάμπαγε και κανένα κούτσ(ι)κο, η διάγνωση θα έλεγε πως ήταν του γείτονα, του κουμπάρου, του επισκέπτη και του μουσαφίρη. Ακραίες καταστάσεις…    

Ακραίες αλλά αληθινές. Παλιά υπόθεση. Όλα στην κληρονομιά. Να έχουμε γνήσιους όχι απογόνους, αλλά κληρονόμους. «Τι να πάει χαράμ’ το βιλαέτ’;», το έλεγαν και το ξαναέλεγαν. «Μαγκούφ’ς θα μείν’ τέτοια κρούνα που βρήκε». Από την άλλη πλευρά: «Σιούτο άντρα  ήθελε, μαρμάρα έμ(ει)νε. Ας πρόσεχε». Να διευκρινιστεί πως η λέξη σιούτος αφορούσε τον αντρικό πληθυσμό. Για τη γυναίκα είχε επικρατήσει η λέξη ο σιάλτρας και το σιάλτρο, που σημαίνει  «ο γυμνοσάλιαγκας, ο «σιάλιαγκας», το γυμνό σαλιγκάρι που εκκρίνει βλέννα, βγάζει σάλια και  μεταφορικά, το σιχαμερό, το γλοιώδες, το αηδιαστικό».

Έτυχε μια φορά να είμαι αυτόπτης μάρτυρας μιας φιλονικίας και ενός απίστευτου διαλόγου που έκαναν δυο «απογοητευμένες» συμπεθέρες.

-Δεν μ’ λες συμπεθέρα, τι έχ’ς και κρατάς τέτοια μούτρα σαν του ζουρλού τον κώλο;

-Έχω, ακούς έχω, αμ να  μην έχω;

-Τι να έχ’ς. Δεν φτάν’ που μας φόρτωσες τον μούκακα το γιο σου; Πού να τον πήγαινες και ποιος να τον έβαζε σπίτι τ’-, κι κρατάς και μούτρα; 

-Άει σιαπέρα από κει μωρή παλιοσουλτούκω που μας φόρτωσες  το σιάμπαλο το δικό σ’, το παλιοσιαμουρλό.

-Σιαμουρλό η δ(ι)κιά μ’ η κοπέλα; Ο σιούτος ο δ(ι)κός σ’ πάει πίσω;

-Το δ(ι)κό μ’ το παιδί είναι γκισέμ’ αλλά η δ(ι)κιά σ’ η παλιοστέρφω -που κακό χρόνο να έχ’ η Χρίσταινα που μας τη φόρτωσε- είναι πάτος αδειανός και δε στέκεται π(ου)θενά κανένας σπόρος. Ταψί σκουριασμένο.

-Συμπεθέρα, μη με κάν(ει)ς κι ανοίξω το στόμα μ’. Τότε δεν σε ξεπλέν’ ούτε ο Άραχθος.

-Για άνοιξέ το να δούμε. Τι νόμ(ι)σες; Έκανες καλά όλους τους άντρες του χωριού και νόμ(ι)σες πως θα κάν(ει)ς και μένα;

- Εγώ μωρέ έκανα καλά όλους τους άντρες. Εσένα που ξέρουν όλ’ τι βρακί φοράς και πόσο άσπρα είναι τα κωλομέρια σ’;

Ακόμα βρίζονται…  

Χρήστος Α. Τούμπουρος

Έρχεται νόμος για νομιμοποίηση πρόχειρων στάβλων και νέες άδειες

Ανοίγει ο δρόμος για τη νομιμοποίηση πρόχειρων στάβλων ενώ αναμένεται να διευκολυνθεί και η έκδοση νέων αδειών για κτηνοτροφικές εγκαταστάσεις βάσει σχεδίου νόμου που αναμένεται να βγει σε διαβούλευση τις επόμενες ημέρες.

Γραφειοκρατικά κωλύματα που δυσκολεύουν την ανάπτυξη της κτηνοτροφίας φιλοδοξεί να εξαλείψει το νομοσχέδιο για τις σταβλικές εγκαταστάσεις που παρουσίασε τη Δευτέρα 31 Μαΐου στο Υπουργικό Συμβούλιο ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης, Σπήλιος Λιβανός.

 Με το νομοσχέδιο διευκολύνεται η διαδικασία νομιμοποίησης των πρόχειρων καταλυμάτων ζώων, τα οποία βάσει των στοιχείων προσεγγίζουν ποσοστό 50% - 60% του συνόλου, ενώ παράλληλα γίνεται άρση των περιορισμών και των αγκυλώσεων για την αδειοδότηση των νέων κτηνοτροφικών εγκαταστάσεων.

 Με το νομοσχέδιο «Ρύθμιση θεμάτων και επίλυση χρόνιων προβλημάτων που αφορούν την ίδρυση και λειτουργία των υφιστάμενων και των νέων κτηνοτροφικών εγκαταστάσεων» του ΥΠΑΑΤ:

1. επιδιώκεται μία ολιστική προσέγγιση του πλαισίου που διέπει τη διαδικασία ίδρυσης και λειτουργίας των κτηνοτροφικών εγκαταστάσεων,

2. δημιουργείται ένα βιώσιμο αναπτυξιακό επιχειρηματικό πλαίσιο,

3. ενισχύεται η αγροτική επιχειρηματικότητα,

4. εκσυγχρονίζονται οι κτηνοτροφικές εγκαταστάσεις,

5. τηρούνται οι προβλεπόμενοι υγειονομικοί και περιβαλλοντικοί όροι στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Green Deal.

Στόχος του νομοσχεδίου αποτελεί η επίλυση των χρόνιων προβλημάτων του υφιστάμενου θεσμικού πλαισίου.

 Τα βασικότερα προβλήματα εντοπίζονται κυρίως στη γραφειοκρατία και στα αυστηρά πλαίσια που δυσκολεύουν τους εν ενεργεία κάθε προσπάθεια νομιμοποίησης και εκσυγχρονισμού των κτηνοτροφικών εγκαταστάσεων και αποτρέπουν τους εν δυνάμει νέους κτηνοτρόφους από το να εισέλθουν στον κλάδο.

 Συγκεκριμένα:

• Επαναδιατυπώνεται  ο ορισμός των πρόχειρων καταλυμάτων.

• Απλοποιείται και διευρύνεται η λίστα με τα υλικά κατασκευής των πρόχειρων καταλυμάτων.

• Επικαιροποιείται ο χωροταξικός σχεδιασμός των κτηνοτροφικών εγκαταστάσεων και η διαδικασία αδειοδότησής τους. 

• Διευρύνεται η καθετοποίηση της παραγωγής.

• Απλοποιείται το θεσμικό πλαίσιο αναφορικά με την αδειοδότηση και τον εκσυγχρονισμό των κτηνοτροφικών εγκαταστάσεων εντός ή πλησίον κατοικημένων περιοχών.

• Εγκρίνονται υπό όρους οι κτηνοτροφικές εγκαταστάσεις σε χορτολιβαδικές και βραχώδεις εκτάσεις.

• Παρέχεται η δυνατότητα νομιμοποίησης των αυθαίρετων κατασκευών κτηνοτροφικής εγκατάστασης, διευρύνοντας τα χρονικά περιθώρια για τη συμμόρφωση των ενδιαφερομένων και τη νομιμοποίηση των εγκαταστάσεών τους.

• Απλοποιείται η διαδικασία ίδρυσης κτηνοτροφικών εγκαταστάσεων των υποκατηγοριών Α1 και Α2, της κατηγορίας Β΄ και κάτω των ορίων της κατηγορίας Β και ορίζουμε νέες προθεσμίες.

Το νομοσχέδιο θα τεθεί σε διαβούλευση το επόμενο χρονικό διάστημα

https://www.agronews.gr

Επτά ημεδαποί έσκισαν την σημαία στην Πάργα

Άμεση ήταν η εξιχνίαση της υπόθεσης καταστροφής ελληνικής σημαίας που βρίσκονταν αναρτημένη εντός του Ενετικού Κάστρου Πάργας, ύστερα από μεθοδική έρευνα αστυνομικών του Αστυνομικού Τμήματος Φαναρίου και του Αστυνομικού Σταθμού Πάργας.

Για την υπόθεση ταυτοποιήθηκαν τα στοιχεία επτά ημεδαπών (4 άνδρες – 3 γυναίκες), ηλικίας από 21 έως 27 ετών, σε βάρος των οποίων σχηματίστηκε δικογραφία για προσβολή συμβόλου εθνικής σημασίας κατ’ εξακολούθηση.

Ειδικότερα, όπως προέκυψε από την αστυνομική έρευνα, νυχτερινές ώρες της 30 προς 31/05/2021, οι κατηγορούμενοι παραβίασαν την κεντρική θύρα εισόδου του Ενετικού Κάστρου Πάργας και έσκισαν ελληνική σημαία που ήταν τοποθετημένη σε σημείο επί των τειχών του Κάστρου.

Στο πλαίσιο των αναζητήσεων, εντοπίστηκε και συνελήφθη χθες (31-05-2021) το βράδυ στην Πάργα μία εκ των κατηγορουμένων.

Επιπρόσθετα, από την περαιτέρω διερεύνηση της υπόθεσης, διακριβώθηκε ότι χθες μετά τα μεσάνυχτα, οι κατηγορούμενοι αφαίρεσαν επιπλέον ελληνική σημαία από τον ιστό που ήταν αναρτημένη σε μπαλκόνι σπιτιού στην Πάργα.

Η δικογραφία που σχηματίστηκε θα υποβληθεί στον  Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Πρέβεζας, ενώ προανάκριση διενεργήθηκε από τον Αστυνομικό Σταθμό Πάργας.

Σύμφωνα με πληροφορίες και οι επτά είναι ημεδαποί και κατάγονται από διάφορες περιοχές της χώρας. Το πιθανότερο είναι ότι το διάστημα αυτό έκαναν διακοπές στην Πάργα.

https://www.epiruspost.gr

Το Κακό, ο Καθηγητής και ο Θεός (Διδακτικές Ιστορίες)

 

Στο πανεπιστήμιο ο καθηγητής ρώτησε τους φοιτητές

“Τα πάντα είναι δημιουργήματα του Θεού;”

Ένας φοιτητής με σιγουριά είπε “Μάλιστα, κύριε καθηγητά.” Ο καθηγητής είπε “Αφού τα πάντα δημιούργησε ο Θεός, τότε & το Κακό είναι δικό του δημιούργημα & σύμφωνα με την αρχή ότι τα έργα μας καθορίζουν τι είμαστε, ο Θεός είναι το Κακό.” Ένας φοιτητής σήκωσε το χέρι του και είπε “Κρύο υπάρχει, κύριε καθηγητά;”
“Τι ερώτηση είναι αυτή; Βεβαίως υπάρχει. Ποτέ δεν ένιωσες κρύο;”
Οι φοιτητές γέλασαν με την ερώτηση του συμμαθητή τους.
Όμως ο φοιτητής συνέχισε “Στην πραγματικότητα όμως κρύο δεν υπάρχει. Σύμφωνα με τους νόμους της φυσικής, εκείνο που εμείς θεωρούμε κρύο είναι απουσία θερμότητας. Το απόλυτο «μηδέν» (– 460 βαθμούς κατά του Fahrenheit) είναι πλήρης απουσία θερμότητας. Κρύο δεν υπάρχει. Εμείς δημιουργήσαμε αυτή τη λέξη για να περιγράφουμε τι νιώθουμε όταν δεν υπάρχει θερμότητα.
Μετά ο φοιτητής συνέχισε “Τι λέτε, κύριε καθηγητά, σκοτάδι υπάρχει;”
“Βεβαίως υπάρχει” απάντησε ο καθηγητής.
” Όχι κύριε καθηγητά, και σκοτάδι δεν υπάρχει. Στην πραγματικότητα το σκοτάδι είναι απουσία φωτός. Εμείς μπορούμε να ερευνούμε το φως, αλλά δεν μπορούμε το σκοτάδι. Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τo πρίσμα του Νεύτωνα για να αποσυνθέσουμε το φως σε άλλα χρώματα και να ερευνήσουμε το μάκρος των κυμάτων του κάθε χρώματος. Όμως δεν μπορούμε να μετρήσουμε & να αποσυνθέσουμε το σκοτάδι. Πώς μπορείτε να μετρήσετε σε πιο βαθμό είναι το σκοτάδι; Μόνο μετρώντας το ποσοστό του φωτός. Δηλαδή, το σκοτάδι είναι μια έννοια την οποία οι άνθρωποι χρησιμοποιούν για να περιγράψουν της καταστάσεις όταν απουσιάζει το φως.
Και μετά ο φοιτητής ρώτησε “Κύριε καθηγητά, Κακό υπάρχει;”
Ο καθηγητής απάντησε με όχι και μεγάλη σιγουριά “Δεν είναι Κακό αυτό που βλέπουμε καθημερινά; Η σκληρότητα μεταξύ των ανθρώπων, πολλά εγκλήματα και βία παντού στον κόσμο, όλα αυτά κατά τη γνώμη μου είναι παραδείγματα που αποδεικνύουν ότι υπάρχει Κακό.”
“Κακό δεν υπάρχει, κύριε καθηγητά. Το Κακό είναι απλά απουσία Θεού. Είναι μια λέξη που οι άνθρωποι επινόησαν για να περιγράφουν την απουσία Θεού. Ο Θεός δεν δημιούργησε το Κακό. Το Κακό είναι αποτέλεσμα απουσίας στην καρδιά του ανθρώπου θεϊκής αγάπης. Είναι σαν το κρύο που έρχεται όταν απουσιάζει η θερμότητα, ή, σαν το σκοτάδι που έρχεται όταν δεν υπάρχει φως.

 https://xiromeropress.gr

Λησμονημένοι εθνομάρτυρες

Γράφει ο Γιώργος Γιαννάκης

Φέτος που γιορτάζουμε τα διακόσια χρόνια από την επανάσταση του είκοσι ένα καλό θα είναι να θυμηθούμε και τους ήρωες προ της επανάστασης που ήταν η μαγιά που έλεγε και ο Μακρυγιάννης της Εθνεγερσίας και θα αναφερθώ στον εθνομάρτυρα τον μητροπολίτη Τρίκκης [Τρικάλων] τον Διονύσιο τον φιλόσοφο 

Γεννημένος στό Πλαίσιο Θεσπρωτίας ή κατά άλλους στην Παραμυθιά από Μακεδόνες γονείς [Αβδέλα Γρεβενών] εκτός από ιερωμένος σπούδασε φιλοσοφική ιατρική αστρονομία μαθαίνοντας και αρκετές ξένες γλώσσες και έτσι βγήκε το φιλόσοφος για τους φίλους και για τους εχθρούς σκυλόσοφος.   

Γυρίζοντας όλη την Ευρώπη ζητώντας βοήθεια από Βασιλείς και κόμητες αυτός ο φλογερός πατριώτης ετοιμάζοντας μια εξέγερση στον τόπο του η πρώτη απέτυχε εκει στον χώρο της Πίνδου.                                                       

Αφού είχε φτάσει μέχρι την Ισπανία και να προσπαθεί με όλους τους Ηγεμόνες της Ευρώπης για βοήθεια στον ιερό αγώνα του αλλά μάταια, το 1611 ετοιμάζει άλλη εξέγερση μαζεύοντας απο τα μέρη της Ηπείρου αγρότες, γεωργούς, κτηνοτρόφους οι οποίοι ποτές τους δεν κρατήσαν όπλο άλλωστε φτυάρια και σκεπάρνια κρατούσαν για όπλα.                                                         

Την πρώτη ημέρα οι Τούρκοι αιφνιδιάστηκαν, άλλωστε μόνο η φρουρά υπήρχε γιατί ο στρατός κάπου ειχε πάει σε μια άλλη εξέγερση μετά οργανωθηκαν και με την βοήθεια τον Εβραίων ακόμη και Ελλήνων καστρινούς φοβούμενοι μη χάσουν τα προνόμια που τους είχε παραχωρήσει ο Σουλτάνος τους αποθήσαν έξω από το κάστρο εκεί έγινε το μεγάλο μακελειό.   

 Ο Διονύσιος κρύφτηκε σε μια σπηλιά κάτω από το τζαμί του Ασλάν Πασά εκεί τον ανακάλυψαν οι Τούρκοι.  Αφού πέρασε τα μεγαλύτερα βασανιστήρια και τον σέρνανε στους δρόμους των Ιωαννίνων τον γδάρανε και γεμισαν το τομάρι με άχυρο και το στείλαν στο Σουλτάνο στην Πόλη.  Εδώ θέλω να αναφερθώ ότι σε αυτή την ιστορική και ιερή μορφή την ανέσυρε από τα συντρίμμια της ιστορίας ο νέος δάσκαλος του γένους ο Παύλος Βρέλλης που με τα κέρινα ομοιώματα του μας ταξιδεύει στο μεγαλείο της Ελληνικής Ιστορίας                               

Γιώργος Γιαννάκης