Ο μπάρμπα Κίτσιος ήταν δεν ήταν ενάμιση μέτρο άνθρωπος αλλά ήταν πολύ δουλευταράς και γλεντζές. Τα χωράφια του τα είχε πολύ περιποιημένα δεν έβρισκες ούτε τζόβολο να πετάξεις σε κανένα σκυλί να μη σε φάει.
Στα
χρόνια της κατοχής κατατάχτηκε στο
Ανεξάρτητο τάγμα Κραψιτών όχι
δα για να πολεμήσει αλλά για να έχει μια
καραβάνα γιομάτη. Του είχαν δώσει ένα
παλιοντούφεκο, αυτό την τελευταία
φορά που εριξε θα ήταν το δώδεκα θα
ήτανε λάφυρο απ το Μπιζάνι.
Καθώς ήτανε κοντός και το έβαζε ανάποδα
[με την γούλι κάτω] αυτή είχε γιομίσει
χώματα μπροστά. Σε μιά σκοποβολή ευτυχώς
τον πήραν χαμπάρι τα άλλα παλικάρια θα
τίναζε την κάνη στον αέρα. Καθώς ο
Μπάρμπας δεν ήταν ετοιμοπόλεμος τον
απαλάξανε από αυτά τα καθήκοντα.
Τον βάλανε τελικά βοηθό μαγείρου και έκανε
δεύτερες δουλειές. Μια φορά θυμάμαι Κυριακή ήταν νομίζω απαλλαγμένος από τα
καθήκοντα όταν ο μπάρμπας σκάλιζε το χωράφι βλέπει την Κίτσαινα στολισμένη, είχε
φτιάξει το κλωστάρι στα μαλλιά, συγγούνι με μέση καινούριο φαινόταν η Κίτσαινα
παιδούλα, την βλέπει ο μπάρμπας του ήρθαν φουσκοδεντριές, τι ρωτάει -Που πας μωρή
Κίτσαινα;
-Πάω να μεταλάβω του λέει αυτή.
-"Κάτσε να σε μεταλάβω εγώ πρώτα και μετά
ο παπάς".
Την τσακώνει ο μπάρμπας της τραβάει ένα μανίκι μέσα στην πατλιά και της
λέει, τώρα που σε μετάλαβα εγώ πήγαινε και στον παπά. Που να πήγαινε η μαύρη
Κίτσαινα.
Είχε μια μπίμτσα τόσο καλοφτιαγμένη που κανένας δεν την έβρισκε ακόμα
και να σου λέγανε που είναι, εκεί είχε όλα τα υπάρχοντά του. Έλεγε πότε θα φύγουν
αυτοί οι κερατάδες που έχουνε το καύκαλο τς χελώνας στο κεφάλι[κράνος].
Όταν
παστρευτήκαν και τσακίστηκαν και φύγανε ο μπάρμπας αν και σπάγκος έκανε ένα
μεγάλο ζιαφέτ, ήτανε και μεγάλος γλεντζές, γύρναγε τα ταψιά ανάποδα και χόρευε
πάνω σε αυτά, έκανε και τον γανωτζή την άλλη μέρα τα μαστόρευε. Στα τελευταία του
ένας εγγονός του του έφερε ένα ράδιο από την πόλη. Έλεγε ο μπάρμπας, "άρε έρμη
Φραγγιά τι φτιάνης έβαλες τσ ανθρώπους μες του κτί". Όταν ο μπάρμπας άκουγε, σας
ομιλούν τα Τίρανα γινόταν μπαρούτι. Ά παλιοκερατάδες που δεν μας αφήσαν να σας
ρίξουμε στην θάλασσα γυναίκα πάρτω από δω γιατί θα το στείλω στο ρέμα Μα όταν
έβαζε η ώρα της υπαίθρου φώναζε γυναίκα έλα κράταμε να ρίξω μια γυροβολιά. Στα
στερνά του τον είχαν σε ένα κρεβάτι στην αυλή κάτω από μια κρεβατίνα βλέποντας
τούς καρπούς να γίνονται και αυτός να πηγαίνει στην άλλη ζωή.
Στην περιοχή της Μουργκάνας συνελήφθησαν από αστυνομικούς του Αστυνομικού Τμήματος Φιλιατών σε συνεργασία με αστυνομικούς του Β΄ Τμήματος Συνοριακής Φύλαξης Φιλιατών, δύο αλλοδαποί (άνδρας – γυναίκα), για παράνομη κοπή ποσοτήτων αρωματικών φυτών.
Συγκεκριμένα, στο πλαίσιο αξιοποίησης πληροφοριών, οι αστυνομικοί εντόπισαν και συνέλαβαν τους δύο αλλοδαπούς, διότι κατελήφθησαν να έχουν συλλέξει παράνομα ποσότητα αρωματικών φυτών, βάρους 30 κιλών και 900 γραμμαρίων, την οποία είχαν φορτώσει σε Ι.Χ.Ε. αυτοκίνητο.
Η ποσότητα αρωματικών φυτών κατασχέθηκε και θα αποσταλεί στη Διεύθυνση Δασών Θεσπρωτίας.
Την προανάκριση ενεργεί το Αστυνομικό Τμήμα Φιλιατών.
Υπηρεσία μιας στάσης για την λήψη άδειας εγκατάστασης στάβλου και μάλιστα εντός 50 ημερών θα αποτελεί για τον κτηνοτρόφο η τοπική Διεύθυνση Αγροτικής Οικονομίας και Κτηνιατρικής (ΔΑΟΚ), με βάση το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο Βορίδη με το οποίο απλουστεύεται το πλαίσιο ίδρυσης και λειτουργίας κτηνοτροφικών εγκαταστάσεων.
Επιπλέον, διαχωρίζεται η άδεια ίδρυσης από την άδεια λειτουργίας της κτηνοτροφικής εγκατάστασης, προβλέποντας ότι πρώτα αδειοδοτείται η εγκατάσταση και έπειτα η λειτουργία, ώστε τα ζώα να εγκατασταθούν σε κατάλληλο περιβάλλον με συγκεκριμένο αριθμό, καθώς και με διακριτό μητρώο σταβλικής εγκατάστασης. Παράλληλα, αλλάζει το μοντέλο αδειοδότησης των κτηνοτροφικών εγκαταστάσεων από το καθεστώς «πρώτα ελέγχω και μετά αδειοδοτώ», στο μοντέλο «αδειοδοτώ την εγκατάσταση και μετά ελέγχω» διαχωρίζοντας το φορέα αδειοδότησης από το φορέα ελέγχου.
Σημειωτέον, με βάση σχετικές αναφορές και της υφυπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης κ. Φωτεινής Αραμπατζή το 85% των σταβλικών εγκαταστάσεων παραμένουν χωρίς άδεια.
Ειδικότερα, στο προτεινόμενο σχέδιο νόμου ρυθμίζονται τα εξής :
- Ορίζονται συγκεκριμένες κατηγορίες κτηνοτροφικών εγκαταστάσεων οι οποίες εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της νέας διαδικασίας αδειοδότησης.
- β) Θεσπίζονται το στάδιο της ίδρυσης και το στάδιο της λειτουργίας για τις νέες κτηνοτροφικές εγκαταστάσεις. Η ίδρυση όλων των κτηνοτροφικών εγκαταστάσεων που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του προτεινόμενου Κεφαλαίου ΙΗ ́, ανεξαρτήτως δυναμικότητας, υπάγεται σε διαδικασία έγκρισης.
- Η λειτουργία των κτηνοτροφικών εγκαταστάσεων που, με βάση την περιβαλλοντική νομοθεσία, κατατάσσονται στις υποκατηγορίες Α1 και Α2 (μεγάλης δυναμικότητας) υπάγεται σε διαδικασία έγκρισης. Η λειτουργία των κτηνοτροφικών εγκαταστάσεων, που με βάση την περιβαλλοντική νομοθεσία, κατατάσσονται στην κατηγορία Β (μεσαίας δυναμικότητας), υπάγεται σε διαδικασία γνωστοποίησης. Η λειτουργία των κτηνοτροφικών εγκαταστάσεων δυναμικότητας κάτω των ορίων της κατηγορίας Β (μικρής δυναμικότητας) υπάγεται σε διαδικασία γνωστοποίησης.
Εντός πενήντα ημερών από την υποβολή της αίτησης έγκρισης ίδρυσης, η αρμόδια ΔΑΟΚ εξετάζει την αίτηση και τα δικαιολογητικά που τη συνοδεύουν (Περιβαλλοντικοί όροι, έγγραφα ιδιοκτησίας-μισθωτήρια, ζωοτεχνική μελέτη) και χορηγεί την έγκριση για την ίδρυση της κτηνοτροφικής εγκατάστασης ή απορρίπτει την αίτηση αιτιολογημένα. Η έγκριση ίδρυσης ισχύει για χρονικό διάστημα δύο ετών με δυνατότητα παράτασης ενός έτους.
Η ΔΑΟΚ παραλαμβάνει σε κάθε περίπτωση τη γνωστοποίηση, η οποία υποβάλλεται από τον φορέα της δραστηριότητας με ευθύνη του για τα περιλαμβανόμενα σε αυτήν στοιχεία. Μετά από την υποβολή της γνωστοποίησης, ο ενδιαφερόμενος μπορεί να ξεκινήσει τη λειτουργία της δραστηριότητας.
Η ΔΑΟΚ υποχρεούται να κοινοποιεί τη γνωστοποίηση εντός πέντε εργάσιμων ημερών κατά περίπτωση στις αρμόδιες κτηνιατρικές αρχές, στις αρμόδιες περιβαλλοντικές και υγειονομικές υπηρεσίες, στις αρμόδιες δασικές υπηρεσίες και υπηρεσίες δόμησης και σε τυχόν άλλη αρχή κατά την κρίση της αρμόδιας ΔΑΟΚ, προκειμένου αυτές να λάβουν γνώση περί της έναρξης λειτουργίας και να δύνανται να ασκούν τους κατά νόμο προβλεπόμενους ελέγχους.
Κλειστά ελληνοαλβανικά σύνορα; Κι όμως όχι… Η κατάσταση που έχει διαμορφωθεί εδώ και μέρες δεν αποτελεί μόνο εμπαιγμό αλλά ελλοχεύει σοβαρότατους κινδύνους για την δημόσια υγεία.
Τα σύνορα, όχι μόνο στην Κακαβιά, αλλά και στη Μέρτζιανη και στο Μαυρομάτι είναι ανοιχτά και οι διελεύσεις ανέρχονται σε χιλιάδες. Μάλιστα είναι πολύ περισσότερες από αυτές που έχουν καταγραφεί στον Προμαχώνα και το αεροδρόμιο Ελ. Βενιζέλος.
Η διαφορά είναι ότι στις εισόδους αυτές υπάρχουν κλιμάκια του ΕΟΔΥ και η είσοδος γίνεται βάση υγειονομικών πρωτοκόλλων ενώ στα ελληνοαλβανικά σύνορα δεν υπάρχει απολύτως τίποτα!
ΑΔΕΔΥ, Αστυνομικοί και Τελωνειακοί, απευθύνουν έκκληση για την λήψη μέτρων αλλά φωνή βοώντος…
Σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσαν στην δημοσιότητα την τελευταία εβδομάδα το σύνολο των αφίξεων και των αναχωρήσεων από τους Μεθοριακούς Σταθμούς Μέρτζιανης, Μαυροματίου και Κακαβιάς ανήλθε στις 37.314!!!
Το ίδιο διάστημα στον Προμαχώνα καταγράφηκαν 14 χιλιάδες αφίξεις και αναχωρήσεις και στο αεροδρόμιο Ελ. Βενιζέλος 13.170!
Οι αριθμοί λοιπόν μιλούν από μόνοι τους…
«Τα σύνορα είναι ανοιχτά… Και η είσοδος γίνεται χωρίς κανένα υγειονομικό πρωτόκολλο. Από τα στοιχεία που διαθέτουν οι υπηρεσίες μας φαίνεται ότι η κίνηση φτάνει στο 80% της κανονικής. Δεν εισέρχονται μόνο όσοι διαθέτουν εξάμηνες κάρτες. Όλοι οι άλλοι μπαίνουν και βγαίνουν κανονικά» δήλωσε ο αντιπρόεδρος της Ένωσης Αστυνομικών Υπαλλήλων του Νομού Ιωαννίνων Αλέξανδρος Βαγγελής.
Ο Πρόεδρος της Ένωσης Τελωνειακών Πέτρος Λυκίδης, υπογράμμισε ότι η διέλευση στα ελληνοαλβανικά σύνορα είναι ελεύθερη και μόνο μία μικρή κατηγορία πολιτών δεν μπορεί να περάσει τα σύνορα.
Καθημερινά πάνω από δύο χιλιάδες διελεύσεις καταγράφονται στην Κακαβιά, και πάνω από 500 σε Μαυρομάτι και Μέρτζανη.
Το ίδιο συμβαίνει και με τα αυτοκίνητα.
«Διαπιστώνουμε ότι πολλοί μπαίνουν και βγαίνουν την ίδια μέρα. Αυτό αποτελεί μία μετακινούμενη υγειονομική βόμβα. Δεν υπάρχει κανένας υγειονομικός έλεγχος. Τα σύνορα πρέπει να ανοίγουν με όλα τα υγειονομικά πρωτόκολλα. Αν η κατάσταση αυτή συνεχιστεί τότε θα έχουμε σοβαρά προβλήματα» τόνισε ο κ. Λυκίδης.
Ο Πρόεδρος της ΑΔΕΔΥ Χρήστος Γρίβας, μίλησε για αλαλούμ που επικρατεί και καυτηρίασε το γεγονός ότι από τα ελληνοαλβανικά σύνορα διήλθαν μόνο την τελευταία βδομάδα 38 χιλιάδες άνθρωποι χωρίς κανένα υγειονομικό μέτρο.
«Δεν πρόκειται μόνο για σύνορα της χώρας αλλά και για σύνορα της Ευρώπης. Τα σύνορα λοιπόν πρέπει να είναι ανοιχτά και να λειτουργούν με όλα τα υγειονομικά πρωτόκολλα. Σήμερα στη μεθόριο ισχύει το «μπάτε σκύλοι να αλέσετε».
Με δεδομένη αυτή την κατάσταση ο Περιφερειάρχης Ηπείρου Αλέκος Καχριμάνης δεσμεύτηκε να την μεταφέρει στα αρμόδια υπουργεία μαζί με το αίτημα της λήψης μέτρων.
Η κυβέρνηση την ίδια στιγμή που είναι ικανή να εφευρίσκει τρόπους, ακόμη κι από σκοτεινές εποχές, ανασύροντας χουντικά διατάγματα επικαιροποιημένα στα Νέα Ελληνικά, ώστε να κάμψει ακόμη και την παραμικρή πιθανότητα αντίδρασης απέναντι στις επιλογές της, είναι ανίκανη να δώσει λύσεις σε πρωταρχικά βιοποριστικά προβλήματα των εργαζόμενων. Ούτε καν να δώσει λύσεις για τους εκατοντάδες χιλιάδες εποχικούς εργαζόμενους, ειδικά στον τομέα του Τουρισμού, που μένουν ανασφάλιστοι με το τέλος της τουριστικής περιόδου. Για μια ακόμη φορά η Νέα Δημοκρατία φανερώνει τις ιδεολογικές της εμμονές, αφού μέχρι σήμερα το υπάρχον θεσμικό πλαίσιο συγκεράζει τα δικαιώματα της συνάθροισης και της προστασίας της κοινωνικής ζωής. Αλλά αυτό το Νομοσχέδιο που φέρνει προς ψήφιση η Νέα Δημοκρατία, κάνει κάτι πολύ χειρότερο: δέχεται εκ των προτέρων ότι η άσκηση ενός δικαιώματος εμπεριέχει στον πυρήνα της εγκληματική δράση. Τέτοιου είδους λογικές είναι επικίνδυνες για τη λειτουργία του ίδιου του Δημοκρατικού μας Πολιτεύματος.
Καλή επιτυχία στην κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας στο θέρισμα από Σεπτέμβρη των ανέμων που έσπειραν οι πολιτικές της. Γιατί την αντίδραση των πολιτών, των εργαζόμενων φοβάται και ανασύρει από το σκοτάδι τέτοιου είδους νομοθετήματα λογικής «ιδιώνυμου».
Η περιοχή των Τζουμέρκων προσφέρεται για διακοπές για μικρούς και μεγάλους. Έχει να επιδείξει πολλές ομορφιές, μοναδικές στον τόπο. Τα χωριά, όμως, σήμερα αργοπεθαίνουν. Οι νέοι τα εγκαταλείπουν, λόγω ανεργίας, αναζητώντας καλύτερη τύχη σε άλλους τόπους. Η μόνη ελπίδα επιστροφής τους είναι ο τουρισμός.
Για να επιτευχθεί αυτό απαιτείται η δημιουργία κατάλληλων υποδομών. Το κυριότερο είναι η βελτίωση των οδικών δικτύων της περιοχής, για να είναι πιο εύκολη και ασφαλής η πρόσβαση στα πάμπολλα αξιοθέατα της περιοχής, όπως ο δρόμος της δεύτερης επαρχιακής οδού Ιωαννίνων και συγκεκριμένα από Καλέντζι έως Πράμαντα και από Ροδαυγή ως τη γέφυρα Πλάκας. Βελτίωση επίσης χρειάζεται ο δρόμος που συνδέει τα Πράμαντα με τα χωριά Συρράκο, Καλαρρύτες και Ματσούκι.
Τα αξιοθέατα είναι πάμπολλα, όπως τα πετρόκτιστα γεφύρια.
--Πρώτο δεσπόζει το ξακουστό γεφύρι της Πλάκας, πεσμένο τώρα από την 1η Φλεβάρη του 2015
--Το γεφύρι της Πολιτσάς
--Το γεφύρι του Σιγκούνη στον Καλαρρύτικο
--Το γεφύρι του Κωσταδήμα στον παραπόταμο Χούσια
--Το γεφύρι του Ραφτάνη επίσης στον Χούσια
και άλλα μικρότερα.
Στην περιοχή λειτουργούν και πέντε μουσεία, το λαογραφικό μουσείο της Φωτιάδου στο Συρράκο, δύο λαογραφικά μουσεία στους Καλαρρύτες, ένα κοινοτικό κι ένα ιδιωτικό, το λαογραφικο μουσείο της ΙΛΕΤ στα Άγναντα, το λαογραφικό μουσείο Καραλή στην Κυψέλη και το λαογραφικό μουσείο Αθαμανίου.
Έχει και αρκετά Μοναστήρια από τα οποία τα πέντε είναι επισκέψιμα, Μονή Βίλιζας στο Ματσούκι, Μονή Κηπίνας στην ομώνυμη τοποθεσία, Μονή Αγίας Παρασκευής στα Πράμαντα, Αγ. Αικατερίνης στον Καταρράκτη και Αγ. Γεωργίου στο Βουργαρέλι. Στο Βουργαρέλι επίσης αξιόλογη είναι και η «κόκκινη εκκλησιά».
Ένα από τα μέρη που δεν πρέπει να παραλείψουμε να επισκεφτούμε, είναι το θαυμάσιο σπήλαιο «Ανεμότρυπα , που βρίσκεται κοντά στην Πράμαντα, σε υψόμετρο 900 μ. Το σπήλαιο έχει τρία επίπεδα, με εντυπωσιακούς σταλακτίτες και σταλαγμίτες, καταρράκτες, λιμνούλες, υπόγειο ποταμό και πανέμορφους χρωματισμούς
Νερόμυλους θα συναντήσει ο επισκέπτης αρκετούς, όπως στους Χριστούς Πραμάντων, στα Άγναντα, στους Μελισσουργούς και στα Κουκούλια στη θέση Γκότιβο.
Αρκετοί είναι και οι καταρράκτες.
Υπάρχουν δυο φυσικοί καταρράκτες στο ομώνυμο χωριό Καταρράκτη.
Αναβάσεις υπάρχουν αρκετές για τις κορυφές όπως στη Στρουγκούλα και στο Αγκάθι. Υπάρχουν επίσης πολλά μονοπάτια και πολλές διαδρομές όπως το μονοπάτι της Βύδρας στον Άραχθο, καθώς και διαδρομές ράφτινγκ και καγιάκ στον Καλαρρύτικο και στον Άραχθο.
Αξιοθέατο είναι και το πάρκο Τζουμέρκων με πλούσια βλάστηση. Φαράγγια υπάρχουν αρκετά, απείρου κάλους, όπως των στενών του Άραχθου και του Καλαρρύτικου.
Το ειδυλλιακό ρέμα «Μαρκς» το συναντάμε καθώς κατεβαίνουμε από το Αθαμάνιο στο χωριό Θεοδώριανα του Δήμου Κεντρικών Τζουμέρκων. Εκεί φτάνουμε μέσω ενός μονοπατιού περίπου 2 χιλιομέτρων στη διαδρομή του οποίου έχουμε την ευκαιρία να συναντήσουμε μικρούς καταρράκτες και φυσικές λίμνες κάτω από ένα πυκνό δάσος από πλατάνια και φτελιές. Το μονοπάτι χαρακτηρίζεται από μέτριο βαθμό δυσκολίας και η συνολική διάρκεια της διαδρομής είναι 2 ώρες.
Η περιοχή διαθέτει αρκετά ξενοδοχεία, ξενώνες και καταλύματα: Πράμαντα 6, Μελισσουργοί 1, Συρράκο 2, Καλαρρύτες 3, Κτιστάδες 1, Άγναντα 1, Καταρράκτης 3, Κουκούλια 1, Μονολίθι (κοντά στην γέφυρα της Πλάκας) 2, Δαφνωτή 1, Ροδαυγή 3, Κυψέλη 2, Σκλούπο 1, Αθαμάνιο 4 και Βουργαρέλι 6.
Τα Τζουμέρκα είναι ένας αληθινός επίγειος Παράδεισος που συνδυάζει τις φυσικές ομορφιές με την ακμαιότατη πολιτιστική κληρονομιά.
Φτενά χωράφια κρατημένα σε πεζούλια
κι άπιαστες γίδες που κρεμιούνται σε γκρεμνούς,
ετούτ’ είν’ η πατρίδα μας• μα η πούλια
δε λάμπει πιο καθάρια σ’ άλλους ουρανούς.
Γιώργος Κοτζιούλας
Σ’ αυτή τη μαγική- ηπειρώτικη περιοχή, το Τζουμέρκο, ο καθένας εύκολα μπορεί να δώσει απάντηση στην πεζή και καθόλα προβληματική καθημερινότητα και εκστασιαζόμενος να πετύχει το λυτρωμό του, να νιώσει τα ονείρατα της νιότης του και να ανακαλέσει στη μνήμη τις απαράλλαχτες χρυσές ελπίδες των παιδικών του χρόνων. Τζουμέρκα. Χωριά θρονιασμένα κάτω από απόκρημνες κορυφές, πέτρινα στολίδια της νότιας Πίνδου. Χαράδρες, βοσκοτόπια και ραχούλες, ποτάμια και ρυάκια με γάργαρα νερά. Βουνοκορφές θεόρατες και απότομος, κάθετες σχεδόν βουνοπλαγιές, όπου είναι χτισμένα τα Τζουμερκοχώρια συνθέτουν ένα μοναδικό τοπίο απίστευτης ομορφιάς και μοναδικής φυσικής χαρμονής. Σας περιμένουν.
Παλαιότερα, πριν δοθεί σε κυκλοφορία η Εγνατία, και η διαδρομή από Ηγουμενίτσα προς Ιωάννινα γινόταν από την παλαιά εθνική οδό, οι πέτρινες και τσιμεντένιες βρύσες, κατά μήκος του δρόμου, ήταν σημείο στάθμευσης των οδηγών για ξεκούραση και δροσιά.
Σήμερα, παρουσιάζουν εικόνα εγκατάλειψης. Χορτάρια, κλαδιά δένδρων και σκουπίδια τις καλύπτουν, ενώ δεν πηγάζει νερό από αυτές.
Σε μια προσπάθεια τουριστικής ανάδειξης της περιοχής, που θα της έδινε πνοή, καλό θα ήταν οι πέτρινες αυτές βρύσες να καθαρισθούν και να επαναλειτουργήσουν.
Είναι ένα όμορφο στολίδι μέσα στη φύση και κυρίως θα μπορούν να αποτελούν χώρους προσωρινής αναψυχής των ταξιδιωτών.
Μεγάλη
απήχηση είχε η προβολή της Πάργας από
το CCN, έστω και για τρία λεπτά.
Και
ήρθε σε μια στιγμή, που η μαγευτική
Πάργα, που αποτελούσε, πριν τον κορωνοϊό,
τον υπ' αριθμόν έναν τουριστικό προορισμό
στην Ήπειρο, χρειαζόταν μία τονωτική
"ένεση".
Στη
βορειοδυτική ακτογραμμή της Ηπείρου,
με θέα τα γαλαζοπράσινα νερά του Ιονίου,
η "πλανεύτρα" Πάργα και τα «εξωτικά»
Σύβοτα, αποτελούν ένα ακαταμάχητο
δίδυμο με νησιωτική αύρα και κοσμοπολίτικο
αέρα.
Η
Πάργα χτισμένη αμφιθεατρικά στο μυχό
γραφικού όρμου, όπου κουρνιάζει το
κατάφυτο νησάκι της Παναγιάς, προστατευμένη
κάτω από τη σκιά του ενετικού της
κάστρου, θεωρείται από τα τουριστικά
ατού της περιοχής, αλλά και ολόκληρης
της Ελλάδας.
Οι κατσίκες δεν μπόρεσαν να αντισταθούν βλέποντας τα καταπράσινα τρυφερά φύλλα της μουριάς και φυσικά έσπευσαν να τα φτάσουν.
Τα δύο λοιπόν συμπαθέστατα – κατά τα άλλα – κατσίκια, βρήκαν το συγκεκριμένο αυτοκίνητο στη Λαμία ως μέσο για να προσεγγίσουν το αγαπημένο τους φαγητό και έτσι άρχισε το "πάρτι".
Όπως γράφει το Lamiareport.gr, τα ζωντανά σηκωνόντουσαν στα δύο πόδια για να φτάσουν τα κλαδιά και γενικά χοροπηδούσαν πάνω στον ουρανό, προκαλώντας έτσι σοβαρές ζημιές στο όχημα.
Η ιδιοκτήτρια όταν το είδε τον ουρανό του αυτοκινήτου έπαθε σοκ.
Όσο κι αν φανεί παράξενο είναι πέρα ως πέρα πραγματικότητα… Σημαντικό τμήμα του βασικού κεντρικού οδικού άξονα που οδηγεί από την Άρτα στη Γέφυρα της Πλάκας και στα Τζουμέρκα υποχρεώνει τους οδηγούς οχημάτων να τον διέλθουν με ταχύτητα μόλις 10 χιλιομέτρων την ώρα! Πρόκειται για το τμήμα από το Δημοτικό Διαμέρισμα της Σκούπας έως το Δημοτικό Διαμέρισμα της Δαφνωτής.
Ένα τμήμα σημαντικό από το σύνολο της διαδρομής, το οποίο εδώ και 50 χρόνια, από τότε που πρωτοχαράχτηκε πάνω στο στενό μονοπάτι που ακολουθούσαν τα μουλάρια και τα γαϊδούρια, προκειμένου να εξυπηρετούνται οι κάτοικοι των Βορείων Τζουμέρκων, παραμένει ίδιο! Και από τότε τίποτα δεν έγινε για τη βελτίωση και περαιτέρω διάνοιξή του, σε αντίθεση με το υπόλοιπο της διαδρομής που έτυχε σχετικών βελτιώσεων. Γιατί άραγε; Τόσο δύσκολο είναι ή μήπως δεν υπάρχουν κονδύλια; Κι αν δεν υπάρχουν, πως είναι δυνατόν να κατασπαταλώνται σημαντικά ποσά σε πανηγυράκια και γιορτές; Ή μήπως ο καθ΄ ύλην αρμόδιος και οι άλλοι αρμόδιοι φορείς του νομού Άρτας θεωρούν πως το τμήμα αυτό του δρόμου τον περνούν ακόμα… μουλάρια και γαϊδούρια; Κι αν ακόμα δεν υπάρχουν χρήματα γιατί δεν φρόντισαν να εντάξουν το έργο σε κάποιο συγχρηματοδοτούμενο πρόγραμμα, ώστε να βελτιωθεί το τμήμα αυτό, που όχι μόνο κανέναν δεν τιμάει, αλλά η ύπαρξή του υποτιμά τη νοημοσύνη ντόπιων και περαστικών και θέτει σε κίνδυνο τη ζωή τους. Και στο κατω-κάτω χάθηκε ένα χορτοκοπτικό να καθαρίσει τις άκρες του δρόμου από κλαδιά δένδρων και θάμνους, που το καλοκαίρι στενεύουν επικίνδυνα το πλάτος του, φέρνοντάς τον στα μέτρα της αρχικής χάραξης που υπολογίστηκε τόσο όσο να περνούν δύο διασταυρούμενα μουλάρια και μειώνουν την ορατότητα των διερχομένων οδηγών; Ακόμα και η αποψίλωση είναι τόσο δύσκολη και δαπανηρή που δεν μπορεί ν΄ ανταπεξέλθει η Περιφέρεια και οι τεχνικές υπηρεσίες της;
Δε λέμε, καλά είναι τα μπαλώματα και οι διαγραμμίσεις που έγιναν... Μόνο που αυτά δεν λύνουν το σημαντικό πρόβλημα της μη ασφαλούς διέλευσης του δρόμου. Και ο κίνδυνος θα ελλοχεύει ανά πάσα στιγμή για οδηγούς και επιβαίνοντες, όσο κι αν η πινακίδα μείωσης της ταχύτητας στα… 10 χλμ. προειδοποιεί για την επικινδυνότητά του.
Ο αρμόδιος φορέας του Νομού Άρτας, που έως τώρα δεν έχει κάνει τίποτα για τη βελτίωση της διαδρομής από Σκούπα έως Γέφυρα Πλάκας, ας φροντίσει, έστω και την τελευταία στιγμή, να εντάξει το εν λόγω έργο βελτίωσης του οδικού τμήματος, σε κάποιο πρόγραμμα, πριν συμβεί κανένα ατύχημα.
Συνεδρίασε
χθες 30-6-2020 το Συντονιστικό Τοπικό Όργανο
Πολιτικής Προστασίας του Δήμου Ζηρού
με αντικείμενο το σχέδιο αντιμετώπισης
του κινδύνου από τις δασικές πυρκαγιές.
Μέχρι
πρότινος η Δημοτική Αρχή είχε απορρίψει
την εθελοντική προσφορά μου στον
σχεδιασμό για την τρέχουσα αντιπυρική
περίοδο, παρότι την είχα διατυπώσει
επανειλημμένα τόσο προφορικώς όσο και
γραπτώς.
Μετά
την τοποθέτησή μου όμως, στην συνεδρίαση
του Δημοτικού Συμβουλίου στις 15-6-2020,
όπου ανέλυσα τις σοβαρές ελλείψεις που
παρουσίαζε το σχέδιο που κατέθεσε προς
συζήτηση η Δημοτική Αρχή, αναγκάστηκε
να αλλάξει ρότα και να αποδεχθεί την
προσφορά μου.
Στα
πλαίσια αυτά συμμετείχα χθες στη
συνεδρίαση του Σ.Τ.Ο., όπου κατέθεσα τις
προτάσεις μου, οι περισσότερες εκ των
οποίων είναι άμεσα υλοποιήσιμες,
κινούνται προς την κατεύθυνση της
συνεργασίας με άλλους φορείς, της
αξιοποίησης του ανθρώπινου δυναμικού
και του μηχανολογικού εξοπλισμού καθώς
και των συνεργαζόμενων με τον Δήμο
ιδιωτών και εταιρειών, συνοπτικά δε
είναι οι παρακάτω:
1.
Η ορθή σύνταξη σχεδίων εκκένωσης του
πληθυσμού για κάθε Τοπική Κοινότητα ή
Οικισμό λαμβάνοντας υπόψη τα μορφολογικά
χαρακτηριστικά, τα πληθυσμιακά δεδομένα,
το είδος της επικρατούσας βλάστησης
καθώς και τις ιδιαιτερότητες του οδικού
δικτύου της κάθε περιοχής.
2.
Η εκπομπή περιπολικών με προληπτική
ενεργοποίηση των υπαλλήλων και των
οχημάτων – μηχανημάτων του Δήμου
κλιμακωτά και ανάλογα με τον Δείκτη
Επικινδυνότητας και τις ιδιαίτερες
κλιματολογικές συνθήκες που προβλέπεται
να επικρατήσουν στην περιοχή του Δήμου.
3.
Η ενεργοποίηση υπαλλήλων του Δήμου,
ανάλογα με τον δείκτη επικινδυνότητας,
με σκοπό την επιτήρηση των ευαίσθητων
περιοχών του Δήμου, από σημεία που θα
προκύψουν μετά από συνεννόηση με την
Πυροσβεστική Υπηρεσία.
4.
Η δημιουργία πίνακα εργοληπτών που
δραστηριοποιούνται στον Δήμο, με τον
αριθμό και τον τύπο των οχημάτων και
μηχανημάτων που διαθέτουν, τα οποία σε
έκτακτη ανάγκη θα κληθούν να συνδράμουν
τον Δήμο και την Πυροσβεστική Υπηρεσία
στο έργο της.
Οι
εργολήπτες έχουν ηθική υποχρέωση,
ιδιαίτερα αυτοί που παίρνουν την μερίδα
του λέοντος από τα έργα του Δήμου, να
συμπαρασταθούν και να συνδράμουν τον
Δήμο σε κάθε έκτακτη ανάγκη που μπορεί
να προκύψει.
5.
Η αξιοποίηση, μετά από συνεννόηση με
την Πυροσβεστική Υπηρεσία, του προσωπικού
και των μέσων που διαθέτει ο Δήμος, ώστε
να πραγματοποιηθεί ο καθαρισμός των
χώρων που έχουν μεγάλη επικινδυνότητα
έναρξης πυρκαγιάς καθώς και ο καθαρισμός
των αγροτικών δρόμων ώστε απρόσκοπτα
να διέρχονται τα πυροσβεστικά οχήματα
για την αντιμετώπιση ενδεχόμενης
πυρκαγιάς.
6.
Η επισκευή και η τοποθέτηση νέων
υδροστομίων ώστε άμεσα σε κάθε Δημοτική
ενότητα, το ποσοστό βλαβών, από 34 % που
ήταν στις 15-6-2020, να πέσει κάτω από το 10
% με βραχυπρόθεσμο στόχο τον μηδενισμό
του. Ενδεικτικά αναφέρω ότι το ποσοστό
των υδροστομίων που ήταν εκτός λειτουργίας
στη Δ.Ε. Θεσπρωτικού και στην Κοινότητα
Κρανέας, ανέρχονταν στο αδιανόητο
ποσοστό του 47 %, σχεδόν 1 στα 2 υδροστόμια
δεν λειτουργούσε.
7.
Η δημιουργία και διατήρηση ανοιχτής
γραμμής, από το Γραφείο Πολιτικής
Προστασίας, με τους Προέδρους των Τοπικών
Κοινοτήτων και με τους υπόχρεους
ιδιοκτήτες οικοπέδων καθώς και η
παρακολούθηση της εξέλιξης του
προβλεπόμενου καθαρισμού της επικίνδυνης
βλάστησης τόσο στους Δημοτικούς όσο
και στους ιδιωτικούς χώρους.
Πρέπει
να γίνει κατανοητό από όλους μας πως η
επιτυχής διαχείριση κρίσεων απαιτεί
λεπτομερή και σωστό σχεδιασμό, έγκαιρη
προετοιμασία, καθολική αξιοποίηση των
διατιθέμενων πόρων καθώς και συνεργασία
όλων των εμπλεκόμενων φορέων σε όλα τα
επίπεδα δράσης.
Σήμερα
εισήλθαμε στον Ιούλιο, τον τρίτο μήνα
της αντιπυρικής περιόδου και ο χρόνος
πιέζει ασφυκτικά.
Ενέργειες
που έπρεπε ήδη να είχαν υλοποιηθεί προ
καιρού, δυστυχώς ακόμη βρίσκονται σε
επίπεδο σχεδιασμού.
Ευτυχώς
μέχρι στιγμής ο καιρός έχει αποδειχθεί
σύμμαχός μας, αλλά κάποια στιγμή θα
στραφεί εναντίον μας και γι’ αυτό, μια
οργανωμένη και αξιόπιστη Δομή, όπως
πρέπει να είναι ο Δήμος Ζηρού, οφείλει
να προετοιμάζεται έγκαιρα για την
αντιπυρική περίοδο και να μην το πράττει
με τόση μεγάλη χρονική καθυστέρηση.
O
Δήμος Ζηρού δημιουργήθηκε από τη συνένωση
τριών πρώην Καποδιστριακών Δήμων και
μίας Κοινότητας. Το Δήμο Φιλιππιάδας,
το Δήμο Θεσπρωτικού, το Δήμο Ανωγείου
και την Κοινότητα Kρανέας. Ο Δήμος
Ζηρού αποτελεί τον έναν από τους τρεις
Δήμους του Νομού Πρέβεζας. Με βάση την
απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό περίπου
16.494 και αποτελεί το 27,8% του πληθυσμού
του Νομού Πρέβεζας. Η έκταση του Δήμου
ανέρχεται στα περίπου 380.601 στρέμματα.
Ιστορία
Δήμου Ζηρού
Φιλιππιάδα
Η
περιοχή της Φιλιππιάδας πρέπει να
κατοικείται ήδη από τον 8ο και 7ο αιώνα
π.Χ. Πρόδρομος της σημερινής πόλης ήταν
ο αρχαίος οικισμός Χάραδρον, του οποίου
το όνομα παραπέμπει στη βόρεια κοιλάδα
(χαράδρα) του ποταμού Λούρου. Στα σύνορα
με το νομό Άρτας, στα ανατολικά του
δήμου, βρίσκονται ερείπια του αρχαίου
οικισμού Όρραον.
Στον
Α’ Βαλκανικό Πόλεμο το 1912, η Φιλιππιάδα
έπαιζε έναν σημαντικό ρόλο. Η μικρή πόλη
ήταν σημείο εκκίνησης της επίθεσης του
ελληνικού δυτικού μετώπου με κατεύθυνση
τα Ιωάννινα ενάντια των στρατευμάτων
της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Τα ελληνικά
στρατεύματα κατέλαβαν την 28η Οκτωβρίου
του 1912 την Φιλιππιάδα επιτιθέμενα από
την Άρτα. Ιδιαίτερα στην περιοχή των
Πέντε Πηγαδιών υπήρξαν, λόγω της
στρατηγικής της θέσης στη νότια έξοδο
της κοιλάδας του Λούρου, μεγάλες ένοπλες
συγκρούσεις. Από της 7 έως της 9 Νοεμβρίου
του 1912 τα ελληνικά στρατεύματα κατάφεραν
να κατακτήσουν τα Πέντε Πηγάδια.
Το
1923 ιδρύθηκε το χωριό της Νέας Κερασούντας
από Έλληνες πρόσφυγες της Μικράς Ασίας
μετά τον ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1919
– 1922 και τη Συνθήκη της Λωζάννης, όπου
καθορίζεται η ανταλλαγή πληθυσμών το
1923. Κατά τη διάρκεια του δευτέρου
παγκόσμιου πολέμου και της κατοχής στην
Ελλάδα από τις δυνάμεις του Άξονα από
τον Απρίλιο του 1941 μέχρι τον Οκτώβριο
του 1944 η Φιλιππιάδα ανήκε αρχικά στην
ιταλική ζώνη κατοχής. Με τη ένταξη της
Ιταλίας στις συμμαχικές δυνάμεις το
Σεπτέμβριο του 1943, η Φιλιππιάδα άνηκε
στη γερμανική ζώνη κατοχής μέχρι την
αποχώρηση των γερμανικών στρατευμάτων
τον Οκτώβριο του 1944.
Θεσπρωτικό
Το
Θεσπρωτικό βρίσκεται στο βόρειο τμήμα
του νομού, στις πλαγιές των Θεσπρωτικών
Ορέων. Η ονομασία του χωριού μέχρι το
1927 ήταν Λέλοβα. Μετονομάστηκε από
1-4-1927 με απόφαση του υπουργείου Εσωτερικών
(Φ.Ε.Κ 76/2-5-1927 τεύχος Α) σε κοινότητα
Θεσπρωτικού. Μεταπολεμικά, τη δεκαετία
του ’50 έγινε Δήμος. Σήμερα κατά την
απογραφή του έτους 2001 το Θεσπρωτικό
έχει πληθυσμό περίπου 2.000 κατοίκων.
Γεωγραφικά, είναι πρωτεύουσα της περιοχής
Λάκκας του νομού Πρέβεζας (Λάκκα Λελόβου),
η οποία είναι μια όμορφη κοιλάδα που
περιλαμβάνει τα χωριά Κρανιά, Τύρια,
Ριζοβούνι (Ποδογόρα), Γαλατά (Μπουλιμέτι),
Ζερβό, Παπαδάτες, Μελιανά, Άσσο (Νάσαρι),
Νικολίτσι, Ελιά (Ντάρα), Πλατάνια.
Παραδοσιακά στη Λάκκα Λελόβου υπάγονταν
και τα χωριά Στεφάνη (Καντζάς), στη νότια
είσοδο της κοιλάδας, και Ρωμιά στα
ανατολικά, όπως πιστοποιείται από τις
κτηματικές ιδιοκτησίες τους.
Η
κοιλάδα σχηματίζεται μεταξύ των βουνών
Θεσπρωτικά όρη (Μπαλντενέσι) στα δυτικά
με υψόμετρο 1250 μέτρα και Τσούκα
Ποδογόρα-Ζαρκοράχη στα ανατολικά με
υψόμετρο 1270 μέτρα. Περιλαμβάνει επίσης
τη λίμνη Μαυρή, η οποία αποξηράνθηκε
περί το 1960. Η ονομασία τα Λέλοβα είναι
πολύ παλιά με άγνωστη προέλευση. Πάντως
στην κεντρική εκκλησία του χωριού
Παναγία η Λαμποβίτισσα που χτίστηκε το
1794 επί Αλή Πασά Ιωαννίνων, υπάρχει
επιγραφή σε κεραμικό με το έτος 1429
προερχόμενη από την προηγούμενη εκκλησία
που κατεδαφίστηκε (μετόχι). Η τοπική
παράδοση αναφέρεται σε συνοίκηση δύο
μικρότερων χωριών από τα δύο άκρα του
χωριού. Ως πιθανή αρχή της συνοίκησης
των δύο ακραίων αρχαιότερων χωριών
(απάνω και κάτω μαχαλάς σήμερα) μπορεί
να θεωρηθεί η εποχή καταστροφής της
πόλεος Λάμποβο στη Βόρειο Ήπειρο, από
όπου προέρχεται και η πολιούχος εικόνα
του χωριού. Το χώρο της σημερινής Παναγίας
Λαμποβίτισας στο κέντρο του χωριού
κατείχε η ομώνυμη μονή, μετόχι της
φημισμένης σταυροπηγιακής μονής του
Λαμπόβου.
Σε
ολόκληρη τη Βαλκανική δεν υφίσταται
χωριό με την ίδια ονομασία (Λέλοβα ή
Λέλοβο). Μόνο στη Μακεδονία κοντά στο
Κιλκίς βρίσκεται χωριό στο όρος Κρούσια
με την παλαιά ονομασία Λέλοβο , που έχει
μετονομαστεί σε Άγιος Αντώνιος.
Ανώγειο
Το
Ανώγειο βρίσκεται στο βορειοανατολικότερο
τμήμα του νομού. Καταλαμβάνει έκταση
71,6 τετρ.χλμ. Στη θέση Καστρί Γοργομύλου
βρίσκεται ένας αρχαιολογικός χώρος
ιδιαίτερης ιστορικής αξίας. Είναι η
Αρχαία Πόλη Όρραον, γνωστή και ως
Καστρόπολη όπου σώζονται ερείπια
κάστρου, διάφορα οικοδομήματα, δεξαμενή,
νεκροταφείο και δρόμοι και η ίδρυση της
χρονολογείται από την εποχή της Κασσώπης.
Η θέση ήταν γνωστή στους ξένους περιηγητές
από τον 19ο αι., ενώ ο Άγγλος ιστορικός
N.G.L. Hammond στο μνημειώδες για την τοπογραφία
της αρχαίας Ηπείρου έργο του Epirus (Oxford
1967) σ. 154-156, υπέθεσε ότι ο οικισμός ήταν
η Φυλακή, πόλη που επίσης προσπάθησε να
αντισταθεί στις ρωμαϊκές λεγεώνες χωρίς
επιτυχία.
Κρανιά
Ανάμεσα
στη Μεγάλη και στη Μικρή Λάκκα Σουλίου
σε υψόμετρο 600μ. βρίσκεται το χωριό
Κρανιά. Μαζί με το συνοικισμό της Τύριας
αποτελούν ενιαία διοικητική μονάδα με
πληθυσμό 1.150 κατοίκους. Μετά την εφαρμογή
του σχεδίου Καποδίστρια παρέμεινε η
μόνη κοινότητα στο νομό, γεγονός που
θυμίζει σε πολλούς το παλιό όνομα της
κοινότητας: «Ανεξάρτητο Βασίλειο
Κρανιάς». Το σημερινό χωριό βρίσκεται
κοντά στη θέση Βολέτσι και Σκρεβένικο
τα οποία καταστράφηκαν από Βουλγάρους
(1034 μ.Χ.), σύμφωνα με τα απομνημονεύματα
του Δημ. Παπακωσταντίνου. Σώζονται
αρκετά ερείπια από τον οικισμό Βολέτσι
και πολλά πηγάδια. Εκτός από τους ντόπιους
κατοίκους, στην περιοχή βρήκαν καταφύγιο
και οι Χριστιανοί ορθόδοξοι φυγάδες
από τον πλούσιο καμπότοπο του Λούρου,
τους οποίους λυμαίνονταν οι Οθωμανοί
κυρίαρχοι.
Οι
κάτοικοι αγωνίστηκαν σκληρά για την
επιβίωση τους, συμμετέχοντας και σε
δολιοφθορές κατά του Οθωμανού «αφέντη».
Συγκεκριμένα, ο Μάρκος Μπότσαρης
συμμετείχε σε εχθροπραξίες κατά των
τοπικών αγάδων έχοντας μαζί του 200
παλικάρια απ” την Κρανιά, όπως
χαρακτηριστικά αναφέρει ο Οδυσσέας
Μπέτσιος στο έργο του «Μνήμη Σουλίου».
Ένοπλη αντίσταση πρόβαλαν οι Κρανιώτες
και κατά των Γερμανών, οι οποίοι σε
αντίποινα έκαψαν το χωριό το Μάρτιο του
1944. Στα 37.000 στρέμματα Βοσκήσιμης έκτασης
με το πλούσιο ανάγλυφο και σε υψόμετρο
που κυμαίνεται από 30 έως 1250μ. βόσκουν
ελεύθερα 13.000 αιγοπρόβατα και 3.500 βοοειδή.
Τα
αρίστης ποιότητας παραγόμενα προϊόντα
αποτελούν την κύρια πηγή εσόδων των
κατοίκων. Επίσης στις θέσεις Βαλαωρίτη
και Μπαλντενέσι διαβιούν σε άγρια
κατάσταση πολλά κοπάδια αλόγων. Η πίστη
και η ευσέβεια των κατοίκων διαφαίνεται
από τις τέσσερις εκκλησίες που υπάρχουν
στους οικισμούς και από τα διάσπαρτα
ερημοκλήσια, που κανείς δε γνωρίζει με
ακρίβεια την ιστορία τους. Αξίζει να
σημειώσουμε ότι από το ομώνυμο δάσος,
έλκει την καταγωγή του και ο ποιητής
Αριστοτέλης Βαλαωρίτης.
Φιλιππιάδα,
η πόλη των πελαργών
Σήμα
κατατεθέν της Φιλιππιάδας ο πελαργός,
γι’ αυτό αν βρεθείτε στην πόλη κοιτάξτε
ψηλά. Στην Φιλιππιάδα θα εντοπίσετε
διάσπαρτες τεράστιες φωλιές των
αποδημητικών αυτών πτηνών στα πιο
απίθανα μέρη: στο Δημαρχείο, σε ταράτσες
σπιτιών, σε μπαλκόνια και κολώνες. Κι
αν είναι άνοιξη ή καλοκαίρι θα δείτε
και τους πελαργούς σε χαμηλές πτήσεις
πάνω από τα σπίτια.
Οι
κάτοικοι της Φιλιππιάδας έχουν συνδέσει
την πόλη τους με τους πελαργούς. Περιμένουν
πώς και πώς τον ερχομό τους κάθε άνοιξη
και φροντίζουν τις φωλιές ευλαβικά. Η
άφιξή των πελαργών γίνεται είδηση στα
portals, ακόμη και στα δελτία ειδήσεων της
τηλεόρασης. Τα τεράστια αυτά πουλιά,
προάγγελοι του καλοκαιριού, φέρνουν
μαζί τους τη θαλπωρή του νότου, την
ελπίδα και την ανανέωση.
Οι
πελαργοί μένουν στην περιοχή μέχρι τα
τέλη του καλοκαιριού. Το 2015 καταγράφηκαν
στην Φιλιππιάδα 13 φωλιές. Νότια της
πόλης και σε σχετικά μικρή απόσταση
βρίσκεται το σύμπλεγμα των υγροβιότοπων
του Αμβρακικού κόλπου, ένα από τα πιο
σημαντικά εθνικά πάρκα της Ελλάδας.
Λίμνη
Ζηρού
Η
Λίμνη Ζηρού (επίσης και “Λίμνη Ζηρός”)
βρίσκεται 2 χλμ δυτικά της επαρχιακής
οδού Άρτας – Φιλιππιάδας – Ιωαννίνων
απέναντι από την κοινότητα Παντάνασσας
Άρτας. Διοικητικά και γεωγραφικά ανήκει
σε τρεις δήμους: Φιλιππιάδας (N. Πρέβεζας),
Θεσπρωτικού (Ν. Πρέβεζας) και Ξηροβουνίου
(Ν. Αρτας). Από την 1η Ιανουαρίου 2011, με
τον Νόμο Καλλικράτης η Λίμνη Ζηρού
περιέρχεται ολοκληρωτικά στο Νέο δήμο
Ζηρού, με πρωτεύουσα τη Φιλιππιάδα,
εκτός από ένα δασικό τμήμα πρόσβασης
από την Οδό Άρτας-Ιωαννίνων που ανήκει
στο κτηματολόγιο Παντάνασσας του Δήμου
Αρταίων.
Το
όνομά της Λίμνης Ζηρού έχει Σλαβική
προέλευση (π.χ. η λέξη λίμνη είναι озеро
(οζέρο) στα Ρωσικά, језеро στα Σέρβικα
ή езеро στα Βουλγάρικα), προφανώς
κατάλοιπο μεσαιωνικής εποίκησης της
περιοχής από Σλαβικά φύλα. Η αμφισβήτηση
της Σλαβικής εποίκησης περιοχών του
Νομού Πρέβεζας και πέριξ, δεν έχει πλέον
κανένα νόημα, διότι είναι τεκμηριωμένες
τέσσερις Βουλγαρικές επιδρομές (Πέτρος
Φουρίκης, 1930) και (Χρονικό Κεδρηνού,
έκδοση Βόννης 1600 μ.Χ.) και το κυριότερο,
από τα 75 τοπωνύμια χωριών του Νομού
Πρέβεζας τα 43 ήταν Σλαβικά και άλλαξαν
με Προεδρικά διατάγματα από το έτος
1926 – 1955, π.χ. Άρτσα (Νάρκισσος), Βλάντα
(Δεσποτικά), Βόνιτσα (=πόλη με νερά,
Vodina), Γόρανα (Τρίκαστρο), Ζάλογγο
(Za+Longu=εις το δάσος), Καντζάς (Στεφάνη),
Λούτσα (Luza), Μουζάκα (Σφηνωτό), Μποντάρι
(Βαλανιδούσα), Νεμίτσα (Βουβοπόταμος),
Ντάρα (Ελιά), Ντούβιανα (Κρυοπηγή),
Ποδογόρα (Pod+Goria=πρόποδες βουνού, σήμερα
Ριζοβούνι), Σέσοβο (Πολυστάφυλο), Στρεβίνα
(Καμπή), Τζαραβίνα (Σκεπαστό), κλπ Η
Λίμνη Ζηρού είναι ένα σημαντικό αξιοθέατο
– μοιάζει με Ελβετικό τοπίο – που ήταν
σχετικά άγνωστο στο κοινό, γιατί δεν
υπήρχε στους τουριστικούς χάρτες με
κλίμακα κάτω του 1:300.000.
Γεωλογία-Γεωγραφία
Η
δημιουργία της λίμνης Ζηρού φαίνεται
να οφείλεται στην τεκτονοκαρστική
δραστηριότητα της περιοχής. Οι γεωλόγοι
πιστεύουν ότι η λίμνη αποτελούσε λιμναίο
σπήλαιο, αλλά η οροφή κατέρρευσε προ
10.000 ετών περίπου. Ο υδροφόρος ορίζων
της λίμνης είναι ο ίδιος με αυτόν του
ποταμού Λούρου, συνεπώς τα δύο υδάτινα
συστήματα επικοινωνούν. Οι διαστάσεις
της λίμνης είναι περίπου 900μ Χ 600μ. Το
μέγιστο βάθος της λίμνης, σύμφωνα με
μετρήσεις του ιδιώτη Χαράλαμπου Γκούβα
το έτος 1997 βρέθηκε 70 μέτρα ενώ στη βόρεια
όχθη το άμεσο βάθος στα βράχια είναι 9
μέτρα. Η νότια όχθη «σβήνει» σταδιακά
σε ρηχή αμμουδιά. Η θερμοκρασία του
νερού κυμαίνεται χειμώνα καλοκαίρι από
9,6οC – 21,2οC. Όπως σε όλες τις λίμνες με
γλυκό νερό η άνωση είναι χαμηλότερη από
αυτή των θαλασσών, και η κολύμβηση
εγκυμονεί κίνδυνο πνιγμού. Στο παρελθόν
έχουν πνιγεί άτομα που προσπάθησαν να
κολυμπήσουν ή ψάρευαν,. Το έτος 2010 ανέκυψε
ένα παράξενο φαινόμενο στη Λίμνη Ζηρού.
Οι εφημερίδες έγραψαν κατά γράμμα ότι
“Το Νερό της Λίμνης Ζηρού έγινε Κόκκινο”.
Στο σχετικό ρεπορτάζ ανακοινώθηκε ότι
“ο καθηγητής ελέγχου και προστασίας
του περιβάλλοντος του Τμήματος Χημείας
του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων Τρ. Αλμπάνης
μετά από έρευνα απέδωσε το φαινόμενο
σε ένα τοξικό Κυανοβακτηρίδιο, το
Planktothrix Rubescens, αναφέροντας πληροφορίες
σχετικά με τις επικίνδυνες ιδιότητες
του βακτηριδίου και πιθανούς τρόπους
αντιμετώπισης, μάλιστα συνέστησε πλήρη
απαγόρευση της κολύμβησης και της
αλιείας στη λίμνη.
Μυθολογία
Λίμνης Ζηρού
Η
λαϊκή μυθολογία έχει πλάσει και σχετικό
μύθο σχετικά με τη δημιουργία της λίμνης.
Σύμφωνα με αυτόν, “δύο αδελφές, μία
πλούσια και μία φτωχή, βρίσκονταν σε
αντιδικία με έρεισμα τα παχουλά παιδιά
της φτωχής, που σιτίζονταν με αποφάγια
της πλούσιας. Τελικά επήλθε ρήξη των
δύο αδελφών και η φτωχή πήρε το δρόμο
της ξενιτιάς προς το βουνό. Τότε
παρουσιάσθηκε άγγελος και της είπε να
μη γυρίσει πίσω να δει την καταστροφή
γιατί θα μετατραπεί σε στήλη άλατος. Σε
λίγο έγινε σεισμός και η περιοχή
κατέρρευσε με αποτέλεσμα να καταπιεί
το σπίτι και την οικογένεια της πλούσιας
αδελφής. Η φτωχή αδελφή τρόμαξε και
γυρίζοντας πίσω μαρμάρωσε μαζί με το
γάιδαρό της”. Προφανώς η λαϊκή μυθολογία
σαν άγαλμα της εννοεί το μεγάλο βράχο
ανατολικά της λίμνης, και είναι φανερό
ότι παραπέμπει σε ανάλογο μύθο της
Βίβλου με τα Σόδομα και Γόμορρα.
Με ράμματα στο κεφάλι και το πρόσωπο καθώς και με σοβαρά κατάγματα στο σώμα του νοσηλεύεται νεαρός άνδρας στο Γενικό Νοσοκομείο Καστοριάς, μετά από πάλη που είχε με αρκούδα στην περιοχή Αγίας Άννας Καστοριάς.
Σύμφωνα με πληροφορίες, το συμβάν έλαβε χώρα σήμερα το πρωί με τον νεαρό να έρχεται αντιμέτωπος με την αρκούδα από την οποία τον έσωσαν τα σκυλιά του.
Ο νεαρός άνδρας νοσηλεύεται αυτή την ώρα στο Νοσοκομείο Καστοριάς χωρίς να κινδυνεύει η ζωή του αλλά με βαρείς τραυματισμούς σε όλο του το σώμα.
Για προληπτικούς και μόνο λόγους και λόγω της κατάστασης με τα νέα θετικά κρούσματα στη Καστοριά, σύμφωνα με πληροφορίες, συζητείται η διακομιδή του σε άλλο νοσοκομείο.
Κάτοικοι της περιοχής δηλώνουν την έντονη ανησυχία τους καθώς η εμφάνιση αρκούδων το τελευταίο διάστημα είναι συχνό φαινόμενο στην ορεινή Καστοριά.
