Η ιατρική κατάσταση στην Ελλάδα.

Υπάρχει μια πρώην εργαζόμενη σε ένα μεγάλο Αθηναϊκό νοσοκομείο που κάποτε πρωτοστάτησε στην εφαρμογή της ιδέας του να φοράνε οι γιατροί των νοσοκομείων ένα καρτελάκι που έλεγε "Δεν χρηματίζομαι". Φυσικά αυτή η ιδέα εγκαταλείφθηκε με την πρώτη ευκαιρία γιατί κάποιοι έχαναν πολλά χρήματα.

Αυτή η γυναίκα, παλαιό μέλος της αριστεράς (όπως είναι άλλωστε τις περισσότερες φορές τα άτομα με τέτοιες πρωτοβουλίες), ασθένησε πολύ σοβαρά στο συκώτι της και επειδή η διύλιση του αίματος δεν γινόταν σωστά αυτό είχε ως συνέπεια αυξημένη πίεση που της προξένησε κάποιο αιμάτωμα στο λαιμό και αίμα στο στομάχι.

Όταν οι γιατροί κατάλαβαν τι συνέβαινε χρειαζόταν ένα μπαλονάκι που φουσκώνει μέσα στο λαιμό και τον κρατάει ανοιχτό. Όταν το βρήκαν μετά από πολύ ψάξιμο κόντεψαν να πνίξουν τη γυναίκα γιατί αυτό δεν λειτουργούσε και δεν φούσκωνε αφού είχε λήξει.

Όλα αυτά είχαν πολύ απειλητικές συνέπειες για την υγεία αυτής της γυναίκας πάνω στην οποία ωστόσο είχαν εφαρμόσει μεθόδους δεσίματος του σεντονιού στο ληγμένο αναλώσιμο που δεν φούσκωνε και κόντευε να το καταπιεί η ασθενής και δέσιμο του σεντονιού στο πόδι του κρεβατιού.

Στην συνέχεια βρήκαν από άλλο νοσοκομείο το ίδιο αναλώσιμο αλλά και αυτό ληγμένο-παιγμένο.

Τελικά βρήκαν με τρίτη προσπάθεια από ένα άλλο νοσοκομείο και μετά από μεγάλη κινητοποίηση των ιατρών και του προσωπικού που την ήξεραν και τους ήταν συμπαθής.

Σκέφτομαι αν αυτή η γυναίκα ήταν άγνωστη σε όλους τι θα γινόταν.

Από εδώ και πέρα δυστυχώς οι άνθρωποι θα απειλούνται με θάνατο με τις πιο απλές ελλείψεις αναλωσίμων λόγω χρεοκοπίας.

Γι' αυτό θα πρέπει να κατανοηθεί όσο ποτέ άλλοτε η μεγάλη σημασία του να έχουμε καλό επίπεδο δημόσιας υγείας, κάτι που για να συμβεί θα πρέπει η χώρα επιτέλους να ορθοποδήσει οικονομικώς χωρίς στερεότυπα και ταμπού, να διοικούνται σωστά τα νοσοκομεία και να γίνουν περικοπές εκεί που μας παίρνει ώστε να μην κινδυνεύουν ανθρώπινες ζωές για τόσο απλούς λόγους.

www.greekrider.blogspot.com

UNICEF: Μεγάλες ανισότητες για τα παιδιά καταγράφονται στα αστικά κέντρα.

Τα παιδιά στερούνται απαραίτητα αγαθά - όπως οι υπηρεσίες υγείας και η εκπαίδευση - εξαιτίας της μετακίνησης όλο και περισσότερων ανθρώπων προς τα μεγάλα αστικά κέντρα, αναφέρει σε ετήσια έκθεσή του που δόθηκε σήμερα στη δημοσιότητα το Ταμείο των Ηνωμένων Εθνών για τα Παιδιά (UNICEF). Ενώ στις πόλεις υπάρχουν σχολεία, υπηρεσίες υγείας και χώροι για παιχνίδι, δεν παρέχεται η ίδια ποιότητα υπηρεσιών σε όλα τα παιδιά, σημειώνει η οργάνωση.

Σύμφωνα με τα στοιχεία, ο μισός από τον παγκόσμιο πληθυσμό των επτά δισεκατομμυρίων κατοίκων ζει σήμερα σε πόλεις. Τα Ηνωμένα Έθνη θεωρούν ότι ο αστικός πληθυσμός θα ξεπεράσει τα δύο τρίτα των τουλάχιστον εννέα δισεκατομμυρίων κατοίκων, που όπως εκτιμά η οργάνωση, θα κατοικούν στον πλανήτη μέχρι το 2050.

Μέσα σε λίγα χρόνια, εκατοντάδες εκατομμύρια παιδιά που θα ζουν σε φτωχογειτονιές θα συνιστούν «την πιο υποβαθμισμένη και ευάλωτη ομάδα στον κόσμο, στερούμενη των πιο βασικών αγαθών και του δικαιώματος ευημερίας» ανέφερε ο Εκτελεστικός Διευθυντής της UNICEF, Άντονι Λέικ.

Αφήνοντας αυτά τα παιδιά σε παραγκουπόλεις και φτωχογειτονιές όχι μόνο μειώνει την δυνατότητά τους να φτάσουν στο ανώτερο επίπεδο των δυνατοτήτων τους, αλλά «στερεί την κοινωνία από τα οικονομικά προνόμια της ύπαρξης ενός αστικού πληθυσμού υγιούς και μορφωμένου» επισημαίνει.

Σύμφωνα με την έκθεση «Η Κατάσταση των Παιδιών στον Κόσμο το 2012: Τα Παιδιά σε έναν Αστικό Κόσμο» τα παιδιά που γεννιούνται σε πόλεις ευθύνονται για την αύξηση κατά 60% του παγκόσμιου πληθυσμού. Την ίδια ώρα, ενώ στις πόλεις υπάρχουν σχολεία, υπηρεσίες υγείας και χώροι για παιχνίδι, δεν παρέχεται η ίδια ποιότητα υπηρεσιών σε όλα τα παιδιά.

Οι οικογένειες που ζουν σε συνθήκες φτώχειας συχνά λαμβάνουν κατώτερης ποιότητας υπηρεσίες, όπως κακής ποιότητας νερό, και συχνά πληρώνουν περισσότερα χρήματα για αυτές. Η κατάσταση συχνά καλύπτεται από τις στατιστικές που αναφέρονται σε όλους τους κατοίκους των αστικών κέντρων-πλούσιους και φτωχούς - και ισχυρίζονται ότι τα απαραίτητα αγαθά είναι προσβάσιμα σε όλους.

Η έκθεση επισημαίνει την ανάγκη για έγκυρα στατιστικά στοιχεία, σωστή έρευνα και αξιολόγηση, με στόχο την προώθηση των δικαιωμάτων των παιδιών για την επιβίωσή τους, την εκπαίδευση και την προστασία τους στα αστικά κέντρα.

«Τα εμπόδια στην πρόσβαση των παιδιών σε ζωτικής σημασίας υπηρεσίες θα πρέπει να εντοπίζονται και να απομακρύνονται. Οι γεννήσεις θα πρέπει να καταγράφονται και τα νομικά δικαιώματα των παιδιών καθώς και τα δικαιώματα των παιδιών στη στέγαση θα πρέπει να διασφαλίζονται» αναφέρει η έκθεση.

«Τα δικαιώματα των παιδιών δεν μπορούν να διασφαλιστούν αν οι κυβερνήσεις, οι δωρητές και οι διεθνείς οργανισμοί δεν κοιτάξουν πίσω από τους ευρείς μέσους όρους των στατιστικών για την ανάπτυξη και δεν ασχοληθούν με την αστική φτώχεια και ανισότητα που χαρακτηρίζει τις ζωές τόσων παιδιών» τονίζει η έκθεση.

Επικαλείται δε, πολλές «βασικές στερήσεις» σε φτωχογειτονιές, συμπεριλαμβανομένης της πρόσβασης σε πόσιμο νερό και των επαρκών συνθηκών υγιεινής, της ασφαλούς στέγασης- δηλαδή της κατοχής των νομικών εγγράφων εκείνων που θα διασφαλίζουν ότι δεν θα δεχτούν έξωση -και της επάρκειας χώρων.

«Η έντονη διαφορά ανάμεσα στους πλούσιους και τους φτωχούς σε αστικές περιοχές είναι από κοινωνικής πλευράς καθοριστική για την υγεία και προκαλείται όχι μόνο από την έλλειψη ιατρικής φροντίδας αλλά και από το πολιτικο-κοινωνικό περιβάλλον στο οποίο γεννιούνται και μεγαλώνουν τα παιδιά» καταλήγει η έκθεση.

tvxs.gr

Κώστας Βεργόπουλος: Η Ευρώπη του χρήματος σκοτώνει την Ευρώπη των λαών.

"Σημερα, η Ευρώπη του χρήματος σκοτώνει την Ευρώπη των λαών, και μόνον η αντίστασή τους είναι σε θέση να σώσει την Ευρώπη από τον «κακό εαυτό» της." ο Κώστας Βεργόπουλος, καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας στο Πανεπιστημίου VIII του Παρισιού, απαντά στην Κρυσταλία Πατούλη σε ερωτήματα σχετικά με το που βαδίζει η οικονομία αλλά και η κοινωνία στην Ελλάδα της Ευρώπης μετά το μνημόνιο 2.

Τι έχετε να πείτε για την ψήφιση του νέου μνημονίου; 

Η εγχείρηση επέτυχε, αλλά ο ασθενής καθημερινά αποθνήσκει. Το μνημόνιο 2 εξασφαλίζει –όπως και τα προηγούμενα- τους δανειστές με πρόσθετο δανειακό χρήμα, αλλά με τίμημα την εξόντωση του οφειλέτη. Αποστέλλεται βοήθεια, όμως όχι προς την Ελλάδα, αλλά προς τις πιστώτριες ευρωπαϊκές τράπεζες. Εξασφαλίζεται ότι αυτή η βοήθεια δεν θα χρησιμοποιηθεί από την Ελλάδα, αλλά θα κατατίθεται σε κλειστό λογαριασμό από τον οποίο θα εξυπηρετούνται απευθείας οι δανειστές.

Οι τελευταίοι εξασφαλίζονται, αλλά όχι η ελληνική οικονομία, στην οποία επιβάλλονται σκληρά μέτρα, που ρίχνουν την οικονομία σε όλο και βαθύτερη ύφεση και ανεργία. Ύφεση σημαίνει συρρίκνωση Εθνικού Εισοδήματος, και συνεπώς ακόμα μικρότερη ικανότητα αποπληρωμής του χρέους από ελληνικούς πόρους. Σήμερα πλέον, δεν πληρώνει η Ελλάδα το χρέος της, όμως αυτή χρεώνεται για την αποπληρωμή που εξασφαλίζουν οι εταίροι μας με τα πρόσθετα δάνεια.

Από την άλλη πλευρά, η χώρα μας έρχεται σε όλο και χειρότερη θέση εξαιτίας των μέτρων που αυταρχικά επιβάλλονται, ως δήθεν μεταρρυθμίσεις. H Ελλάδα εξοντώνεται άμεσα και σε βάθος χρόνου ακόμη περισσότερο. Χάνεται η ικανότητά της να παράγει εισόδημα με συνέπεια ότι σβήνει σαν χώρα. Αυτό είναι ένα σημείο που προξενεί ανησυχία ακόμη και στους δανειστές, παρόλο που έχουν εξασφαλιστεί για την άμεση αποπληρωμή των δανείων. Όλοι ανησυχούν για την έλλειψη ορατότητος για τη χώρα μας σε βάθος χρόνου. Επί του θέματος αυτού, το μνημόνιο 2, όχι μόνο δεν είπε τίποτα, αλλά εκφράζεται αρνητικά: επιβάλλει ακόμη πιο σκληρή λιτότητα, με συνέπεια, ακόμα πιο βαθιά ύφεση.

Το πρώτο σκέλος του μνημονίου 2, στο μέτρο που εξασφαλίζει τους πιστωτές, αποκλείει το ενδεχόμενο ασύντακτης χρεοκοπίας της χώρας, και συνεπώς αποκλείονται οι υποθετικές παρενέργειες αυτής, δηλαδή το να βγει η Ελλάδα από την ‘Ευρωπαϊκή ένωση και από το ευρώ. Αυτά επισείοντο από τους πιστωτές ως εκβιασμός. Με την πρόσφατη συμφωνία, αποδυναμώνεται ο εκβιασμός των πιστωτών, όπως και η σπέκουλα επάνω σε αυτόν. Όμως, το δεύτερο σκέλος του μνημονίου κάνει την Ελλάδα να αιμορραγεί, να ψυχορραγεί.

Σε εκείνους που είναι υπέρ του να βγούμε από το ευρώ και την Ευρωζώνη τι θα είχατε να πείτε;

Θεωρώ επί του παρόντος πρόωρο κάτι τέτοιο. Δεν είναι απλό το να φύγουμε. Εάν κηρύξουμε παύση πληρωμών, η ελληνική οικονομία δεν θα μπορεί να χρηματοδοτηθεί. Η Αργεντινή, που εκήρυξε μονομερή παύση πληρωμών, παραμένει μέχρι σήμερα εκτός αγορών. Δεν μπορεί να δανειστεί από πουθενά. Ο Ισημερινός που έκανε το ίδιο, παραμένει η τελευταία χώρα στον κόσμο, σε ρυθμό ανάπτυξης και σε δανειοληπτική ικανότητα.

Στην Αργεντινή η οικονομία δεν πάει από τότε, τόσο άσχημα… 

Η Αργεντινή ήταν και παραμένει η 5η εξαγωγική χώρα στον κόσμο σε γεωργικά και κτηνοτροφικά προϊόντα. Παραμένει τεράστια εξαγωγική δύναμη από το παρελθόν. Έχει προϊόντα στα οποία ποντάρει με ασύγκριτα μεγαλύτερη ασφάλεια, από ότι θα μπορούσε η Ελλάδα, που σήμερα τουλάχιστον δεν διαθέτει. Παρόλα αυτά, δεν υποστηρίζω ότι μία υποτίμηση του νομίσματος δεν θα έκανε καλό. Ακόμα κι αν δεν έχουμε σήμερα εξαγώγιμα προϊόντα, θα αποκτούσαμε. Άλλωστε τη δεκαετία του 1930 όταν έγινε τότε η υποτίμηση, ωφέλησε οπωσδήποτε την Ελληνική βιομηχανία και αυτό παρόλο που δεν προϋπήρχε αξιόλογη βιομηχανική υποδομή, αλλά η ανάπτυξη τότε βασίστηκε οπωσδήποτε στην εσωτερική αγορά. Και σήμερα ίσως μια υποτίμηση θα ωφελούσε όποια χώρα την πραγματοποιήσει. Όμως, το ζήτημα είναι ότι σήμερα η Ελλάδα δεν είναι μόνη της, αλλά βρίσκεται στο πλαίσιο συνεργασίας της Ευρωζώνης, από το οποίο αντλεί ορισμένα δικαιώματα, που οφείλει να διεκδικεί, αντί να τα αρνείται και να αποχωρήσει, προς ικανοποίηση όσων εξ αρχής ήσαν εναντίον του ευρωπαϊκού κοινού νομίσματος.

Υπάρχουν και εκείνοι που είναι ενάντια στο να βγούμε απαραίτητα από την Ευρωζώνη αλλά αντίθετοι στο μνημόνιο, και υπέρ του να μην δεχτούμε το χρέος χωρίς πρώτα να το διερευνήσουμε και μάλιστα να το συμψηφίσουμε με το χρέος της Γερμανίας προς την Ελλάδα. Κατόπιν, λένε, εφόσον υπάρξει χρέος, να δοθεί από την Ελλάδα όταν εκείνη θα μπορεί να το πληρώνει σιγά σιγά και σίγουρα όχι από το πορτοφόλι των χαμηλόμισθων και των συνταξιούχων. 

Αν πρέπει να αναγνωριστούν τα δικαιώματα που έχουμε απέναντι στη Γερμανία από την κατοχή και το παρελθόν; Φυσικά πρέπει. Είναι αυτονόητο. Αλλά εκτός από αυτά τα ιστορικά δικαιώματα, έχουμε και δικαιώματα σημερινά, ως μέλος της Ευρώπης και της Ευρωζώνης. Υπενθυμίζω ότι σήμερα αξιώνουν να αποχωρήσει η Ελλάδα από το Ευρώ οι ακροδεξιοί Γερμανοί. Δηλαδή εκείνοι που θέλουν να πετάξουν την Ελλάδα έξω, για να γλυτώσουν αυτά που πρέπει να δώσουν, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και σε ολόκληρη την Ευρώπη. Η ιστορία αυτή φέρνει σε πολύ δύσκολη θέση τη σχέση της Γερμανίας, όχι μόνον με την Ελλάδα, αλλά επίσης με την Ευρώπη. Αν αρχίσουν να εκπαραθυρώνουν τις χώρες με χρέη και ελλείμματα, μετά θα πρέπει να κάνουν το ίδιο με την Πορτογαλία και τις υπόλοιπες. Στο τέλος θα τιναχθεί στον αέρα όλο το εγχείρημα της Ευρωζώνης. Το κοινό νόμισμα δεν έγινε προς επιβράβευση των «άριστων», αλλά προς εξασφάλιση και των «λιγότερο καλών». Εάν οι τελευταίοι αποβάλλονται, επειδή δεν είναι «άριστοι», τότε αποτυγχάνει όχι μόνον το κοινό νόμισμα, αλλά επίσης η δυνατότητα των «άριστων» να διατηρούν τις επιδόσεις τους.

Λέχθηκε από κάποιον στο BBC πως πριν τελειώσει η χρονιά, η παγκόσμια οικονομία θα καταρρεύσει και το κραχ του 1930 θα φαντάζει αστείο μπροστά σε αυτό που θα συμβεί και τότε, η Ευρώπη δεν θα παραμείνει ως εκείνη που ξέρουμε σήμερα. 

Ασφαλώς, το ενδεχόμενο αυτό υπάρχει, αλλά είναι παρακινδυνευμένο να στηρίξουμε την πολιτική μας πάνω σε αυτό και να πορευτούμε μόνοι μας. Αυτό που υποτιμούν οι προβλέψεις αυτού του είδους, είναι ότι η Ευρώπη ναι μεν, δεν λύνει τα προβλήματα, αλλά φροντίζει να τα αναβάλει. Κάθε τόσο, όπως λένε, αγοράζει χρόνο, μεταθέτοντας τα στο μέλλον. Έτσι τα προβλήματα συσσωρεύονται και επιδεινώνονται, αλλά η Ευρώπη αποτρέπει την έκρηξη τους. Με αυτή τη μέθοδο, αποφεύγουν συνεχώς την έκρηξη, μέχρι να καταλάβουν ότι πρέπει να αλλάξουν διαχειριστικό πρόγραμμα. Η πιθανότητα της διαχειριστικής μεταβολής δεν λαμβάνεται υπόψη από αυτές τις προβλέψεις. Η Ευρώπη, υπό την πίεση των πραγμάτων και για να μην φτάσει η κατάρρευση, λαμβάνει μέτρα, στα οποία δεν πιστεύει και δεν ήθελε να λάβει, που όμως, δεν λύνουν κανένα πρόβλημα, απλά το μεταθέτουν στο μέλλον, κερδίζοντας μόνο χρόνο ενώ το ευρωπαϊκό αδιέξοδο υποτροπιάζει και γίνεται όλο και σκοτεινότερο.

Επίσης, η Ισλανδία υποτίμησε το νόμισμα της και σήμερα ανακάμπτει. 

Ναι. Έτσι είναι. Η Ισλανδία υποτίμησε το νόμισμά της και ενώ πριν είχε 52.000 δολάρια κατά κεφαλήν εισόδημα, τώρα έχει λιγότερο από το μισό. Δεν ξέρω αν αυτή είναι αξιοζήλευτη θέση. Εν πάση περίπτωση όμως, η Ισλανδία δεν ήταν μέσα στο σύστημα του Ευρώ. Και η Ισλανδία επίσης είναι ισχυρή εξαγωγική χώρα σε προϊόντα αλιείας, στα οποία διαθέτει παγκόσμιο μονοπώλιο λόγω γεωγραφικής θέσης. Είναι δύναμη στα προϊόντα αλιείας, όπως η Αργεντινή στα σιταρά και κτηνοτροφία.

Εσείς μπορείτε να προβλέψετε τι πρόκειται να γίνει; 

Προβλέπω, ότι με τα ημίμετρα που παίρνει η Ευρώπη, το πρόβλημα θα επεκτείνεται, θα βαθαίνει, θα επιδεινώνεται, αλλά δεν θα επέρχεται η κατάρρευση, διότι η Ευρώπη θα την αποτρέπει διαρκώς, μεταθέτοντάς την στο μέλλον και φυσικά με όλο και βαρύτερο κόστος, μέχρι να καταλάβει ότι θα πρέπει να αλλάξει διαχειριστικό υπόδειγμα.

Με αυτή την τακτική, θα της κοστίζει «ο κούκος, αηδόνι», θα βιώνουμε το νοσηρό υφεσιακό κλίμα, αλλά η τελική κρίση θα αναβάλλεται. Μέχρις ότου γίνει μία κυβερνητική αλλαγή, και έλθουν στην εξουσία π.χ. οι Σοσιαλιστές στη Γαλλία ή στη Γερμανία, το 2012 ή το 2013, όπως δείχνουν οι προβλέψεις, και αρχίσουν να αντιμετωπίζουν διαφορετικά τα πράγματα, με περισσότερο ευρωπαϊκό και αποτελεσματικότερο τρόπο.

Σήμερα, σπαταλούνται τεράστια χρηματικά ποσά με το να υπερασπίζονται μονόπλευρα τα συμφέροντα των τραπεζών. Μην τύχει και πάθουν τίποτα οι τράπεζες! Αυτό είναι θλιβερό και απαράδεκτο. Οι τελευταίες αποκομίζουν οφέλη, ενώ δεν προσφέρουν στην οικονομία. Τα πάντα σήμερα γίνονται για τις τράπεζες. Θεός είναι οι τράπεζες και το χρήμα. Τίμημα γι’αυτό η ανεργία μεγάλης κλίμακας και η κατάρρευση της οικονομίας.

Και όταν λέμε «γίνονται τα πάντα για τις τράπεζες», εκτός από τα απάνθρωπα οικονομικά μέτρα και την ανεργία, γίνονται με εκφοβισμό αλλά και με τα ματ, με τη στυγνή βία απέναντι σε ειρηνικούς διαδηλωτές. Ακόμα και το δικαίωμα της διαμαρτυρίας πάνε να καταργήσουν...

Βέβαια. Και όχι μόνο η Ελλάδα, αλλά ολόκληρη η Ευρώπη βρίσκεται σε άσχημη πορεία, η οποία την αποσαρθρώνει στο σύνολο, δημιουργώντας εκρηκτικές συνθήκες για τους εργαζομένους, για τους λαούς, για την δημοκρατία, για τα ανθρώπινα και κοινωνικά δικαιώματα. Στις συνθήκες αυτές, της κοινωνικής και ανθρώπινης μειοδοσίας, οτιδήποτε, ακόμη και το πιο απίθανο πράγμα, μπορεί πλέον να συμβεί. Αυτός είναι ο κίνδυνος που οι επι χάρτου σχεδιαστές δεν λαμβάνουν ποτέ υπόψη.

Εσείς έχετε κάποια πρόταση για το πώς μπορούμε να αντιμετωπίσουμε, αυτή την κατάσταση; 

Σήμερα «πέφτει» πολύ χρήμα στις τράπεζες και καθόλου στην οικονομία. Θα μπορούσε να δαπανάται το ¼ του χρήματος που ρίχνεται για την ίδια την οικονομία, και να έχουμε ανάκαμψη! Μόνο που πρέπει να βρεθεί ο τρόπος με τον οποίο θα φτάσει αυτό το χρήμα στην οικονομία. Αυτή τη στιγμή, δεν ωφελεί σε τίποτα το να δίνουμε το χρήμα στις τράπεζες. Για τον εξής λόγο: όχι απαραίτητα γιατί είναι κακόπιστες, αλλά κυρίως γιατί είναι καταχρεωμένες! Μόλις παίρνουν χρήμα, το δίνουν στα χρέη, δεν το προσφέρουν στην οικονομία. Όλες θέλουν να ξεχρεώσουν, με αποτέλεσμα το χρήμα να μην πηγαίνει εκεί που θα έπρεπε να πάει. Αυτό ονομάζεται «παγίδα ρευστότητας» και ακυρώνει τις δυνατότητες για ανάκαμψη με κινητήρια δύναμη την αύξηση της ποσότητος χρήματος. Αντίθετα με ότι διακηρύσσεται σήμερα, χρειάζεται αύξηση της δημόσιας δαπάνης και όχι περικοπή αυτής. Ο μόνος τρόπος, για να φτάσει το χρήμα στην οικονομία, την συγκεκριμένη στιγμή της κρίσης, είναι, τα κράτη να πραγματοποιήσουν μεγάλα έργα. Ο Ζακ Ντελόρ προτείνει μεγάλα έργα σε Ευρωπαϊκή κλίμακα. Να γίνουν γιγαντιαία έργα, υποδομές κλπ. προκειμένου να ανακάμψει η Ευρώπη με ευρωπαϊκή δυναμική. Και στην Ελλάδα κάτι τέτοιο θα πρέπει να γίνει. Με Ευρωπαϊκή χρηματοδότηση, όπως παραδέχτηκε πρόσφατα ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων από το Λουξεμβούργο, η Ελλάδα χρειάζεται επειγόντως αξιόλογο επενδυτικό πακέτο, με προδιαγραφές «σχεδίου Μάρσαλ».

Κάποιοι, λένε, όμως, ότι η αλόγιστη Αναπτυξιολαγνία, θα μετατρέψει πιθανά την Ελλάδα σε ένα τριτοκοσμικό εργοτάξιο (για τους εργαζόμενους) όπου τα χρήματα από αυτές τις επιχειρήσεις θα πηγαίνουν στους κάθε λογής επενδυτές, και όχι στην Ελλάδα, και στο τέλος η χώρα θα γίνει ένα απέραντο νεκροταφείο του γιγαντιαίου εξοπλισμού που θα παρατήσουν κατόπιν του εγχειρήματός τους, καθώς εν τω μεταξύ θα έχουν καταστρέψει και το περιβάλλον. 

Μπορούν να γίνουν επενδύσεις με προστασία του περιβάλλοντος! Η σύγχρονη ανάπτυξη προστατεύει το περιβάλλον. Οι φιλικές προς το περιβάλλον επενδύσεις είναι πάντα ακόμη πιο δημιουργικές θέσεων εργασίας. Η Ελλάδα έχει διεθνή πλεονεκτήματα στην ενέργεια, ηλιακή ενέργεια, ενεργειακό θαλάσσιο πλούτο, που αφήνει αδικαιολόγητα ανεκμετάλλευτο. Διάφορα κοιτάσματα έχουν εντοπιστεί, ενώ οι κυβερνήσεις δεν κάνουν τίποτα για να τα αξιοποιήσουν. Πιθανώς η αδράνεια τους να εντάσσεται σε ανομολόγητες γεωπολιτικές «σκοπιμότητες». Κι ακόμη, η χώρα μας διαθέτει γεωπολιτικά πλεονεκτήματα στις συγκοινωνίες και επικοινωνίες, που εξακολουθούν να παραμένουν ασυγχώρητα αναξιοποίητα και χωρίς πειστική δικαιολογία για αυτό. Σε αυτά θα μπορούσε να επικεντρωθεί ένα νέο σχέδιο Μάρσαλ.

Ορισμένοι προβάλλουν τον τομέα Έρευνας και Τεχνολογίας. Όμως, η Έρευνα και η Τεχνολογία χρειάζονται πολλά χρόνια για να αποδώσουν. Είναι οπωσδήποτε απαραίτητες, αλλά δεν είναι αυτές που θα επιτρέψουν την άμεση απεμπλοκή της χώρας από την πτωτική δυναμική της σημερινής ύφεσης.

Και με την γεωργία π.χ. δεν θα μπορούσε να γίνει κάτι, που έχουν αφήσει χωράφια και χωράφια σε αχρηστία; 

Βέβαια. Έχει πολλά σοβαρά πλεονεκτήματα η Ελλάδα, τα οποία επίσης αφήνουμε ανεκμετάλλευτα. Και αυτό είναι επίσης ασυγχώρητο.

Κι ακόμη, οι απίστευτα υψηλές στρατιωτικές δαπάνες στην Ελλάδα. Αντί να θέσουμε το θέμα επί τάπητος, και να πούμε «αγαπητοί Εταίροι μας, δεν θέλουμε τέτοιες δαπάνες, δώστε μας εγγυήσεις για τα σύνορα, να τελειώνει αυτή η ιστορία…», έχουμε απεμπολήσει τα δικαιώματα μας που φυσιολογικά απορρέουν από την ένταξη και παραμονή μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Αντίθετα, μάλιστα, λέγεται, ότι αυξάνονται οι στρατιωτικές δαπάνες. 

Ναι, εδώ υπάρχει κάτι το ύποπτο και το νοσηρό. Γιατί μέσα στην σημερινή μεγάλη ύφεση να δαπανά η Ελλάδα 3-4-5% του Εθνικού της εισοδήματος σε πολεμικούς εξοπλισμούς; Επειδή η Γερμανία προμηθεύει τους εξοπλισμούς; Αυτό κι αν είναι εκβιασμός! Αν αυτά κοπούν, προκύπτουν τεράστια οφέλη για την Ελλάδα, που αυτή τη στιγμή βρίσκεται αιμόφυρτη.

Και το χειρότερο, ότι πάνε να τα αποκτήσουν με τη βία. Διότι ακούστηκε ότι θα αλλάξουν και τον νόμο, ώστε να μπορούν να βγάλουν σε επίταξη ή πλειστηριασμό μέσα σε μόλις δύο μήνες ακίνητη ή κινητή δημόσια ή ιδιωτική περιούσια, εφόσον δεν πάει καλά η αποπληρωμή χρέους. Και κάποιοι επίσης, λένε, ότι θα φροντίσουν, να μην πάει καλά, γι αυτό τον σκοπό. 

Πολλά δημόσια αγαθά παραμένουν «ακατάσχετα». Δεν μπορούν να κατασχεθούν με τίποτα, ακόμη και αν η κυβέρνηση αποδεχτεί την κατάσχεση, αυτή θα ακυρωθεί από τα δικαστήρια. Όπως έχει δεχθεί νομολογία από τα ανώτατα δικαστήρια της Γερμανίας και Ιταλίας, παραμένουν ακατάσχετα τα αγαθά που έχουν σχέση με την επιβίωση του πληθυσμού, με το σύστημα υγείας, εκπαίδευσης και δημοσίων αγαθών. Προηγείται η εξυπηρέτηση αυτών των αναγκών, έπεται η ικανοποίηση των δανειστών. Ας υπογράφουν ότι θέλουν! Οι κυβερνώντες είναι και αναλφάβητοι, ιδίως κοινωνικά αναλφάβητοι και με υπαιτιότητα σε εγκληματικό βαθμό.

Τις τελευταίες δημοσκοπήσεις τις έχετε δει, που φαίνεται να δημιουργείται κυβέρνηση με έξι κόμματα; Ενώ το 62,2% των ερωτηθέντων θέλει εκλογές μέχρι τον Απρίλιο; 

Μόνοι τους επέλεξαν την οδό της αυτοδιάλυσης τους.

Εκλογές, όμως, θα γίνουν; 

Κι αυτός είναι ένας φόβος. Πιθανόν κάποιοι να ονειρεύονται αναβολή των εκλογών, δηλαδή ενδεχόμενη έκτροπη του πολιτεύματος, εφόσον φοβούνται ότι δεν θα σχηματιστεί η κυβέρνηση με την οποία έχουν συμφωνήσει και υπογράψει τα μνημόνια και μπορούν να συναλλάσσονται με τους επιθυμητούς όρους. Η δημοκρατία αποτελεί σήμερα εμπόδιο και απειλή στους σχεδιασμούς της ολιγαρχίας του χρήματος.

Κι αν μπορέσουν να το κάνουν εδώ, θα μπορέσουν να το κάνουν και αλλού, στην Ευρώπη δηλαδή, σε άλλα κράτη... 

Εννοείται.

Οπότε, που βαδίζουμε; 

Βαδίζουμε σε πολύ δυσάρεστο πεδίο τόσο στην Ελλάδα, όσο και στις άλλες χώρες. Μπαίνουμε σε ολισθηρό δρόμο, που μόνον οι λαοί μπορούν να αποτρέψουν. Να ξεσηκωθούν για να σταματήσουν την κοινωνική και πολιτική κατολίσθηση… Το ένα βήμα φέρνει το άλλο. Δεν ισχυρίζομαι ότι υπάρχει σχέδιο προδιαγεγραμμένο σε βάρος της δημοκρατίας, σώνει και καλά, αλλά τα βήματα που γίνονται, το ένα φέρνει το άλλο, και οδεύουμε προς τον κατήφορο γενικά, σε μία δυναμική κατολίσθησης. Πρέπει να σταματήσει αυτή η πορεία και ο μόνος τρόπος γι’αυτο είναι η αντίσταση των λαών.

Και η συνεργασία, η αλληλεγγύη; Δηλαδή, αυτό που έγινε, να φωνάζουν «είμαστε όλοι έλληνες» «μας αφορά αυτό που συνέβη στην Ελλάδα» κλπ., έστω από λίγους, αλλά ήταν εκτεταμένα σε όλο τον κόσμο…

Εδώ στη Γαλλία, το γαλλικό κοινό κατάλαβε ότι το ελληνικό πρόβλημα αφορά όλους. Και να σου πω κάτι, εδώ στη Γαλλία, παρουσιάζεται μία πόλωση ανάμεσα στην αριστερά και στη δεξιά. Όλη η αριστερά, από την άκρα αριστερά μέχρι την σοσιαλδημοκρατία στηρίζει την Ελλάδα. Η Δεξιά είναι εναντίον. Όπως και στη Γερμανία. Οι δεξιοί παντού, είναι εναντίον της Ελλάδας, δεν είναι σε θέση να κατανοήσουν το πρόβλημα της διεθνούς ούτε της εταιρικής σταθερότητας. Ενώ η αριστερά, ακόμη και οι σοσιαλδημοκράτες, καταλαβαίνουν ότι το ελληνικό πρόβλημα, ενόσω δεν διευθετείται με ευρωπαϊκή και εταιρική διαχείριση, προαναγγέλλει καταλυτικό πρόβλημα για ολόκληρη την Ευρώπη. Σημερα, η Ευρώπη του χρήματος σκοτώνει την Ευρώπη των λαών, και μόνον η αντίστασή τους είναι σε θέση να σώσει την Ευρώπη από τον «κακό εαυτό» της.

Ας ελπίσουμε ότι θα βρουν κοινά σημεία για να συνεργαστούν όσοι συμφωνούν έστω και σε κάποια θέματα. Γιατί ενώ κοινά σημεία υπάρχουν, δεν υπάρχει συνεργασία...

Ετοιμάζονται εκδηλώσεις αντίστασης και αλληλεγγύης παντού και ταυτόχρονα, διότι το πράγμα επιδεινώνεται σε ολόκληρη την ευρωπαϊκή περιοχή. Υπό αυτήν την έννοια δεν θεωρώ σκόπιμο μια χώρα μέλος να σηκωθεί να πει: «λοιπόν, εγώ αποχωρώ, δώστε το καπέλο μου ».

Ναι, το θέμα είναι όμως και τι τίμημα πληρώνουμε για να διατηρούμε τα δικαιώματα του «ανήκειν». 

Σωστό. Όμως, δεν είναι μόνον το δικαίωμα του ανήκειν, είναι επίσης το δικαίωμα του διεκδικείν. Η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Ευρωζώνη έχουν διανείμει πολλές επαγγελίες από το παρελθόν για κοινωνική πρόοδο, σύγκλιση βιοτικών επιπέδων, ευρωπαϊκή σταθερότητα και συνοχή. Η τήρηση αυτών μπορεί να διεκδικείται, ενώ εάν δεν τηρούνται, τότε και η Ευρώπη, υπο οιαδήποτε μορφή, δεν έχει λόγο ύπαρξης. Για να πετύχει η ευρωπαϊκή ομελέτα, πρέπει να σπάσουν όλα τα εθνικά αυγά, ακόμη και το γερμανικό. Δεν μπορεί να σπάζουν σήμερα όλα, εκτός από το γερμανικό.

Σημειώνεται σήμερα απώλεια εθνικής, αλλά και λαϊκής κυριαρχίας για τις λιγότερο ισχυρές χώρες. Εάν έτσι ενισχύονται ευρωπαϊκοί θεσμοί είναι τελείως διαφορετικό από το να ενισχύονται με αυτό τον τρόπο οι ήδη ισχυροί του ευρωπαϊκού χώρου. Το πρώτο θα ήταν λειτουργικό και θεμιτό, ενώ το δεύτερο οπωσδήποτε αντι-παραγωγικό και αθέμιτο.

www.tvxs.gr

Διεθνής Διαφάνεια. «Κάτω από τη βάση» η Ελλάδα για την διαφθορά.

Η Ελλάδα έχει επαρκέστατο νομοθετικό και θεσμικό πλαίσιο, αλλά της λείπουν οι πολίτες και οι λειτουργοί που θα το εφαρμόσουν, υποστηρίζει η ΜΚΟ.

«Η κρίση χρέους που μαστίζει την Ελλάδα αποτελεί απότοκο πολλών δεκαετιών σπατάλης, κακοδιαχείρισης και δομικών στρεβλώσεων, με πιο ευάλωτους θεσμούς έναντι της διαφθοράς τη Δικαιοσύνη, τις επιχειρήσεις και τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης».

Στο παραπάνω συμπέρασμα καταλήγει η Έρευνα Αξιολόγησης του Εθνικού Συστήματος Ακεραιότητας, την οποία συνέταξε η Μη Κυβερνητική Οργάνωση «Διεθνής Διαφάνεια- Ελλάς» και παρουσίασε σήμερα.

Η έρευνα, που διενεργείται για πρώτη φορά στη χώρα μας, βασίστηκε στην αξιολόγηση 13 θεσμών στην Ελλάδα: της Νομοθετικής, της Εκτελεστικής και της Δικαστικής εξουσίας, του Δημόσιου τομέα, των διωκτικών αρχών, των εκλογών, του Συνηγόρου του Πολίτη, του Ελεγκτικού Συνεδρίου, των φορέων καταπολέμησης της διαφθοράς, των πολιτικών κομμάτων, των ΜΜΕ, της Κοινωνίας των Πολιτών και των επιχειρήσεων.

Η έρευνα εντοπίζει ουσιαστικές αδυναμίες σε καίριους πυλώνες της ελληνικής κοινωνίας, καθώς οι εννιά από τους παραπάνω θεσμούς έλαβαν βαθμολογία κάτω από τον μέσο όρο.

Τη χαμηλότερη βαθμολογία έλαβαν τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, που λειτουργούν σε καθεστώς έντονης πολιτικοποίησης, η Δικαιοσύνη, που επηρεάζεται σημαντικά από την εκάστοτε κυβέρνηση και ο επιχειρηματικός τομέας, λόγω της αδιαφανούς λειτουργίας των μη εισηγμένων εταιρειών.

Στον αντίποδα βρίσκονται οι εκλογές, που αποτελούν μια από τις πλέον αδιάβλητες και λιγότερο αμφισβητούμενες διαδικασίες, και ο Συνήγορος του Πολίτη, θεσμός που εισήχθη στην Ελλάδα προκειμένου να συμβάλλει στην καταπολέμηση των εκτεταμένων φαινομένων κακοδιοίκησης.

Βασικό συμπέρασμα της έρευνας είναι ότι η διαφθορά στην Ελλάδα πηγάζει πρωτίστως από μια κρίση αξιών, η οποία έχει εμποτίσει τη νοοτροπία και τους θεσμούς της χώρας.

Ως βασικό πόρισμα αναδεικνύεται, εξάλλου και η ανισορροπία μεταξύ του νόμου, που στην πλειοψηφία των θεσμών θεωρείται επαρκής, και της εφαρμογής του. «Στη θεωρία η Ελλάδα φαίνεται να τα πηγαίνει καλά. Στην πράξη όμως, ο νόμος καταστρατηγείται, οι παράνομοι νομιμοποιούνται, οι υποχρεώσεις των διεθνών συνθηκών τίθενται στο περιθώριο», παρατήρησε ο πρόεδρος της «Διεθνούς Διαφάνειας Ελλάδος», Κώστας Μπακούρης.

Η «Διεθνής Διαφάνεια Ελλάς» καταθέτει, στο πλαίσιο της αξιολόγησης, συγκεκριμένες προτάσεις, όπως απλοποίηση και κωδικοποίηση της νομοθεσίας, υιοθέτηση της νέας τεχνολογίας κατά τις συναλλαγές με το Δημόσιο, συγχώνευση φορέων καταπολέμησης της διαφθοράς με συναφείς αρμοδιότητες και κατοχύρωση και προστασία των καταμηνυτών της διαφθοράς, με την ελπίδα να πιέσουν τους εξεταζόμενους φορείς για αλλαγές.

Η μεθοδολογία της έρευνας σχεδιάστηκε από τη Γραμματεία της Διεθνούς Διαφάνειας και η αξιολόγηση γίνεται με την εξέταση τριών διαστάσεων σε κάθε πυλώνα: την επάρκεια (σε πόρους και ανεξαρτησία), τη διακυβέρνηση (διαφάνεια, έλεγχος και ακεραιότητα) και τον ρόλο του κάθε πυλώνα. Σημειώνεται ότι η έρευνα διενεργείται σε 26 χώρες- μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με την οικονομική υποστήριξη του προγράμματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης «Πρόληψη και Καταπολέμηση του εγκλήματος» της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

ΑΠΕ

Αλοιφή..( Άπαιχτο!!!! )

Μίμης Ανδρουλάκης. "Κάψτε τα πλοία" της επιστροφής: φυγή προς τα μπρος!

Ο νέος πατριωτισμός του Made in Greece! Η Ελλάδα των παραγωγών, των καινοτόμων, των δημιουργών, η Ελλάδα των νέων "Αργοναυτών", η Ελλάδα της αξιοκρατίας, της δικαιοσύνης και της αριστείας μπορεί και πρέπει να υπερκεράσει την "Ελλάδα" της μιζέριας, του παρασιτισμού, της διαφθοράς, της καταστροφής και αυτοκαταστροφής, της υστερικής δημαγωγίας! Καιρός να τελειώνουμε με την επιτάφια θρηνολογία! Μετά το PSI τι; Μετά τον τερματισμό, τουλάχιστον το αμέσως επόμενο διάστημα της θεμελιώδους αβεβαιότητας "χρεωκοπία και κατάρρευση προς τη δραχμή", τι; Μετά τι; Η αναδιάρθρωση και η διαγραφή χρέους είναι μόνο μια σημαντική μάχη. Ο πόλεμος είναι μπροστά. Το καθοριστικό του μέτωπο έχει όνομα: Νέο Εθνικό Αναπτυξιακό Πρότυπο. Εθνικό Σχέδιο Ανάπτυξης, Παραγωγικής Ανασυγκρότησης και Κοινωνικής Συνοχής με ευρύτερη κοινωνική και πολιτική συναίνεση πέρα από τους σημερινούς διαχωρισμούς. Εθνική Επιτροπή υψηλού κύρους και ειδικής επιχειρησιακής ικανότητας για τη χάραξη και υλοποίηση του Εθνικού Σχεδίου Ανάπτυξης με by pass σε μεγάλο βαθμό των παράλυτων γραφειοκρατικών διεφθαρμένων μηχανισμών. Ο Πρόεδρός της θα είναι είναι ισχυρή προσωπικότητα με αναγνωρισμένες αναλυτικές, εκτελεστικές και επιχειρηματικές ικανότητες και χρήσιμο θα ήταν να είναι αντιπρόεδρος της εκάστοτε κυβέρνησης της επόμενης τουλάχιστον πενταετίας αποκλειστικά για το εθνικό σχέδιο ανάπτυξης. Το πείραμα "Παπαδήμου" πρέπει να επαναληφθεί στην ηγεσία και τη σύνθεση της Εθνικής Επιτροπής Ανάπτυξης - Ανασυγκρότησης. Η Βουλή των Ελλήνων με Ειδικό Ψήφισμα θα εγκρίνει με καταλυτική πλειοψηφία το Εθνικό "Μνημόνιο" Ανάπτυξης - Ανασυγκρότησης - Συνοχής και θα το υποβάλει στα θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στα Κοινοβούλια των κρατών - εταίρων, στο Ευρωκοινοβούλιο, για να στηριχτεί στα πλαίσια ενός Νέου Ευρωπαϊκού Συμφώνου για την Ανάπτυξη και Συνοχή, προϋπόθεση για την ψήφιση και την αποτελεσματική λειτουργία της νέας Δημοσιονομικής Συνθήκης. 500.000 νέες θέσεις εργασίας με βάσιμους υπολογισμούς σε δέκα χρόνια, σε εξωστρεφείς καθιερωμένους και νέους ανερχόμενους τομείς (rising stars) της πραγματικής οικονομίας. Το πιο δυναμικό "περιουσιακό" στοιχείο της χώρας είναι οι νέοι της και σ' αυτούς πρέπει να ενθαρρύνουμε το ένστικτο της δημιουργίας, της καινοτομίας, της έξυπνης εργασίας, του επιχειρείν, του αγώνα της ζωής. Σταδιακός αναπροσανατολισμός 300.000 τουλάχιστον σημερινών επαγγελματιών, μισθωτών και επιστημόνων από τομείς φθίνοντες αντιπαραγωγικούς, μη βιώσιμους, σε δυναμικούς τομείς προϊόντων και νέων υπηρεσιών υψηλότερης προστιθέμενης αξίας. Πρόκειται για μια μαζική ανακατάταξη και μετατόπιση πόρων και ανθρώπων προς τους παραγωγικούς διεθνώς εμπορεύσιμους τομείς της οικονομίας. Είναι απαράδεκτη και μη βιώσιμη η κατάσταση όπου ένας σχετικά μικρός αριθμός παραγωγικών εργαζομένων, σε τομείς προϊόντων και υπηρεσιών, σηκώνει πάνω του μια αντεστραμμένη πυραμίδα μη παραγωγικών και μη κοινωνικά αναγκαίων υπερδομών. Νέα επιχειρηματική τάξη, εξωστρεφής, μη κρατικοδίαιτη. Νέα μισθωτή εργασία. Η φούσκα που έσκασε ισοδυναμεί με μια "Χαμένη Δεκαετία". Μαζί με τον αέρα κοπανιστό μιας "ανάπτυξης" βασισμένης στον υπερδανεισμό και τις εισαγωγές χάθηκαν εισοδήματα και θέσεις εργασίας και απομειώθηκε πλούτος σε ακίνητα, μετοχές, ομόλογα και ασφαλιστικό "κεφάλαιο". Ο χαμένος χρόνος και πλούτος μπορεί να ξανακερδηθεί! Φτάνει να το πάρουμε απόφαση. Το κατακτημένο επίπεδο της ζωής μας στην πρώτη δεκαετία του αιώνα, η συνολική δημόσια και ιδιωτική κατανάλωση, οι συσσωρευμένες υποχρεώσεις της κοινωνίας προς τους νέους και τους απόμαχους της εργασίας δεν μπορούν να υποστηριχτούν μέσο- και μακροπρόθεσμα από το υπάρχον αναπτυξιακό πρότυπο και το δημογραφικό προφίλ της χώρας. Είτε μας χαρίσουν το 100% των χρεών είτε με ευρώ είτε πολύ χειρότερα με τη δραχμή. Ή θα φτωχύνουμε ακόμα 30-40% για να μην αγοράζουμε ξένα προϊόντα και να ισοσκελίσουμε το ισοζύγιο πληρωμών μας, κάτι αδιανόητο και καταστροφικό ή με μεθόδους "πολεμικής οικονομίας", με πολεμικού τύπου task force θα διευρύνουμε την παραγωγική και εξαγωγική βάση της χώρας. Τρίτη λύση δεν υπάρχει. "Δωρεάν γεύμα" είναι ανέφικτο. Αυτός είναι ο νέος παραγωγικός πατριωτισμός. Δεν μπορεί να συμβιβαστεί, αισθάνεται ταπεινωμένος όταν η Ελλάδα είναι στο "doing business" πίσω από την Υεμένη και την Παπούα-Νέα Γουινέα (World Bank). Είναι ψευτοπατριωτισμός της δεκάρας να αποδέχεσαι η Ελλάδα να είναι στη θέση 90 στον παγκόσμιο Δείκτη Ανταγωνιστικότητας όταν ακόμα και η δική μας Κύπρος είναι πενήντα θέσεις πιο πάνω, όταν οι χώρες του πυρήνα της Ευρωζώνης είναι Φιλανδία (4), Γερμανία (6), Ολλανδία (7) ενώ οι άλλες περιφερειακές χώρες είναι Ιρλανδία (29), Ισπανία (36), Ιταλία (43), Πορτογαλία (45). Ο Νέος Πατριωτισμός απαιτεί η Ελλάδα σε μια δεκαετία να προσεγγίσει τη θέση 30. Είναι ρεαλιστικό υπό προϋποθέσεις. Κι άλλα έθνη γνώρισαν την ταπείνωση της χρεωκοπίας και της ιστορικής οπισθοδρόμησης κι όμως ανασυντάχθηκαν, αναγεννήθηκαν κι έγιναν παγκόσμιοι πρωταθλητές. Και η Ελλάδα του μαύρου '97, της πτώχευσης, του Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου και της ταπεινωτικής ήττας στον ελληνοτουρκικό πόλεμο, ανασυντάχθηκε με το 1909 και διπλασιάστηκε μέσα από τους Βαλκανικούς πολέμους. Με τι κεφάλαια το νέο αναπτυξιακό πρότυπο; Η πρόχειρη απάντηση των ημερών είναι το νέο Σχέδιο Μάρσαλ. Η λογική όμως του "Μάρσαλ" είναι η μεταβίβαση κεφαλαίων από κυβέρνηση σε κυβέρνηση. Νέοι αναπτυξιακοί πόροι από την Ευρωπαϊκή Ένωση θα είναι βέβαια πολύτιμοι και πρόδρομος ιδιωτικών επενδυτικών κεφαλαίων αλλά τώρα μας χρειάζεται ένα επενδυτικό μπουμ, μια γιγαντιαία πολυδιάστατη ροή χρηματοδότησης ευθυγραμμισμένη με τις προτεραιότητες του Εθνικού "Μνημονίου" Ανάπτυξης - Ανασυγκρότησης με τα παρακάτω εργαλεία: α) Η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και η επιβαλλόμενη επιστροφή των καταθέσεων δίνουν τη δυνατότητα ευνοϊκού αναπρογραμματισμού των στεγαστικών και επιχειρηματικών δανείων. Η Κυβέρνηση, η Τράπεζα της Ελλάδας, η Εθνική Επιτροπή Ανάπτυξης - Ανασυγκρότησης, το ΤΧΣ καθοδηγούν έναν γενικότερο στρατηγικό αναπροσανατολισμό του τραπεζικού συστήματος στο δρόμο του νέου αναπτυξιακού προτύπου και συμβάλουν στις εύλογες συγχωνεύσεις και τη γενικότερη ανασύνταξή του με σεβασμό στην επιχειρηματική αυτονομία δίχως να εμπλέκονται στην καθημερινή διαχείριση και στη μετατροπή των τραπεζών σε προβληματικές κομματοκρατούμενες ΔΕΚΟ. β) Ιδρύεται άμεσα κοινοπρακτικό Fund τύπου Τράπεζας Επενδύσεων, δισυπόστατης για έργα υποδομών και venture capital για νέες καινοτομικές εξωστρεφείς επιχειρήσεις. Οι ελληνικές τράπεζες συμμετέχουν σ' αυτό αναλογικά και μοιράζονται τους κινδύνους μαζί με την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, τις αναπτυξιακές τράπεζες χωρών της Ευρωζώνης. Η Ελληνική "Τράπεζα" Επενδύσεων συγκεντρώνει κεφάλαια από τις αγορές ειδικά από τα κρατικά SWFs, Pension Funds κ.α. Ο διευθύνων σύμβουλος της Ελληνικής "Τράπεζας" Επενδύσεων θα είναι μέλος της Εθνικής Επιτροπής Ανάπτυξης - Ανασυγκρότησης. γ) Ενεργοποίηση του ΕΣΠΑ, όλων των διαρθρωτικών ταμείων, των συγχρηματοδοτήσεων και του νέου ευρωπαϊκού αναπτυξιακού πακέτου ("Μάρσαλ"). δ) Ιδιωτικά επενδυτικά κεφάλαια -ελληνικά, ελληνικής διασποράς, ξένα- νέες μορφές επενδυτικών συμμετοχών όπως angels, crowdfunding κ.α. ε) Επιθετικός αναπτυξιακός προσανατολισμός στις αποκρατικοποιήσεις και στην εκμετάλλευση της ακίνητης περιουσίας ώστε να υπάρξουν σημαντικά κέρδη παραγωγικότητας και ανταγωνιστικότητας. Με τι προτεραιότητες; Υποδομές (ολοκλήρωση των μεγάλων οδικών αξόνων - σιδηροδρομική γραμμή υψηλής ταχύτητας Πάτρα - Αθήνα - Θεσσαλονίκη - Επέκταση μεγάλων εμπορικών λιμανιών - επέκταση περιφερειακών αεροδρομίων - βιομηχανική επεξεργασία αποβλήτων - διείσδυση δικτύων broadband). Ενέργεια (ανάπτυξη έξυπνων δικτύων - διασύνδεση νησιών με εθνικό δίκτυο για μείωση κόστους - ανανεώσιμες πηγές - προγράμματα εξοικονόμησης ενέργειας - επιτάχυνση της εξερεύνησης και εκμετάλλευσης εγχώριου πετρελαίου και φυσικού αερίου). Τουρισμός (αναβάθμιση λιμανιών για κρουαζιερόπλοια - 30 νέες μαρίνες - υποδομές υψηλής κλάσης για συνεδριακό τουρισμό - Ιατρικός Τουρισμός - παραθεριστική κατοικία υψηλών προδιαγραφών). Ναυτιλία. Αγροτική οικονομία κλίμακας, ποιότητας, παραγωγικότητας, ανταγωνιστικότητας με επιλεγμένα προϊόντα παγκόσμιους πρεσβευτές. Αγροτο-βιομηχανικές επιχειρήσεις. Βιομηχανία Τροφίμων - Ποτών (Greek brand products) με ισχυρά κανάλια προς τις διεθνείς αγορές, την ελληνική διασπορά και τον ελληνικό τουρισμό. Φαρμακευτική βιομηχανία γενόσημων. Εξειδικευμένα βιομηχανικά προϊόντα. Είναι εφικτή η πραγμάτωση του Εθνικού "Μνημονίου" Ανάπτυξης και Ανασυγκρότησης στα πλαίσια των δανειακών συμβάσεων της χώρας μας με τους εταίρους της Ευρωζώνης; Είναι δυνατό να προστεθεί σύντομα η καθοριστική παράμετρος που απουσιάζει από την "ελληνική εξίσωση" της Ευρωζώνης δηλαδή το αναπτυξιακό επενδυτικό μπουμ; Ευρωζώνη σημαίνει συνεχής εξέλιξη - απάντηση σε κρίσεις, διαρκής επαναδιαπραγμάτευση. Ζούμε ένα ισοδύναμο πολέμου και πρέπει να αντέξουμε να βρεθούμε στο αναμενόμενο "μεταπολεμικό" τραπέζι που θα επαναχαράξει τον ευρωπαϊκό χάρτη ώστε να επανατοποθετήσουμε το ελληνικό ζήτημα και γενικότερα το ζήτημα του ευρωπαϊκού Νότου. Το κολοσσιαίο μέγεθος της εμπλοκής των εταίρων στη διάσωση της Ελλάδας (480 δις ευρώ) δημιουργεί ένα πλέγμα αλληλεξάρτησης ισοδύναμο μιας αμοιβαίας εγγύησης χρέους που αποτελεί αντικειμενικά ένα ατελές, ασύμμετρο πρόπλασμα ευρωομολόγου (107 δις διαγραφή χρέους + δάνειο 240 δις (110 δις + 130 δις) + 135 δις της ΕΚΤ στις ελληνικές τράπεζες). Η "παγίδευση" αποκτά αμοιβαιότητα. Αργά ή γρήγορα θα 'ρθει η ώρα και του ευρωομόλογου το οποίο μόνο οι αφελείς και οι παντελώς άσχετοι δεν κατανοούν ότι θα έχει αυστηρές δημοσιονομικές προϋποθέσεις και δεν θα είναι δωρεάν γεύμα. Είμαστε ωστόσο πολύ κοντά στο ευρωομόλογο αναπτυξιακού σκοπού για τη χρηματοδότηση ενός Νέου Ευρωπαϊκού Ταμείου Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης (ευρωπαϊκό Μάρσαλ). Ο νέος ιστορικός συμβιβασμός Βορρά - Νότου στην Ευρωζώνη ταυτίζεται με την εξής συμφωνία: εμείς οι Νότιοι μειώνουμε τα δημοσιονομικά ελλείμματα, προωθούμε τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις και εσείς οι Βόρειοι μειώνετε τα πλεονάσματά σας αυξάνοντας την εσωτερική ζήτηση υπέρ των εργαζομένων σας, αυξάνετε τις εισαγωγές από το Νότο, ανακυκλώνετε με παραγωγικές επενδύσεις κι όχι τοκογλυφικές και καταναλωτικές τα πλεονάζοντα κεφάλαιά σας στο Νότο. Αντί μετά δύο τρία χρόνια να χρηματοδοτήσετε ένα Τρίτο Πρόγραμμα Διάσωσης ύψους τουλάχιστον 50 δις, αναπόφευκτο όσο συνεχίζεται το θανατηφόρο σπιράλ ύφεσης - υπερχρέωσης, είναι προτιμότερο και στοιχίζει λιγότερο εδώ και τώρα να στηρίξετε ένα νέο αναπτυξιακό πακέτο στη βάση του αμοιβαίου οφέλους. Εκτός από το ένα R (Reform - μεταρρύθμιση) που θέλει χρόνο για να αποδώσει χρειάζεται με άμεσα χειροπιαστά μέτρα το άλλο R (Recovery - ανάκαμψη), υποδείκνυε ο μακαρίτης Κέυνς στον Ρουζβελτ. Εδώ συμπεριλαμβάνεται και το κοινωνικό voucher (κουπόνι) τουρισμού για το Νότο στους εργαζομένους του πυρήνα της Ευρωζώνης τουλάχιστον 300 - 500 ευρώ. Είναι εφικτή η κοινωνική συνοχή με το Νέο Εθνικό Αναπτυξιακό Πρότυπο; Είναι η ικανή και αναγκαία συνθήκη της. Άμεσα αναπροσαρμόζονται τα κονδύλια της κοινωνικής πολιτικής για να στηριχθούν οι άνεργοι και οι φτωχοί. Αποκατάσταση αδικιών, επανόρθωση των ασύμμετρων απωλειών των μισθωτών καθώς περνούμε στη φάση της ανάπτυξης. Εξασφαλίζεται το ταξικό μέρισμα για τον κόσμο της εργασίας στα πλαίσια του κοινωνικού συμβολαίου της νέας ανάπτυξης. Η δημιουργία 500.000 νέων θέσεων εργασίας και η αύξηση της παραγωγικότητας της εργασίας κατά 20-30% σε μια δεκαετία είναι η μόνη σίγουρη εγγύηση για το ασφαλιστικό σύστημα το οποίο με τα σημερινά οικονομικά και δημογραφικά δεδομένα δεν είναι βιώσιμο. Συμπληρωματικά δημιουργούμε νέο ισχυρό αποθεματικό για τη στήριξη του ασφαλιστικού όπως έχω περιγράψει εδώ και μια δεκαετία με το Εθνικό Κεφάλαιο Αλληλεγγύης των Γενεών (αποταμιευτικό - επενδυτικό future fund). Σ' αυτό κατατίθενται όλα τα έσοδα από την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων, μέρος των εσόδων από τις αποκρατικοποιήσεις και την εκμετάλλευση της ακίνητης περιουσίας του δημοσίου, όλα τα oneoff έσοδα του δημοσίου από την παροχή αδειών, μέρος των "πράσινων" φόρων και του ΦΠΑ. Κάθε μεγάλη οικονομική κρίση (κραχ) έχει πέντε φάσεις συλλογικού αισθήματος: σοκ, αγωνία, θυμός και έκρηξη, κατάθλιψη και στην πέμπτη φάση υπάρχει η διχάλα: "λυτρωτική συλλογική και εθνική αυτοκτονία ή αναπτυξιακή δράση, δράση, δράση για να ξανακερδηθεί ο χαμένος χρόνος, οι χαμένες δουλειές, ο χαμένος πλούτος". Εκεί βρισκόμαστε τώρα. Φτου κι από την αρχή! Στοπ στην εθνική κατάθλιψη! Σοκ δε σημαίνει Στοπ. Προχωράμε! Μπορούμε να τα καταφέρουμε και αυτή η πίστη μας μπορεί και πρέπει να είναι μεταδοτική. http://www.mimisandroulakis.net

Σπήλαιο Πραμάντων: Το στολίδι των Τζουμέρκων και της Ηπείρου.

Ένα από τα ομορφότερα σημεία για τον επισκέπτη, ντόπιο ή ξένο, που φτάνει μέχρι τις γοητευτικές κορφές των Τζουμέρκων είναι το Σπήλαιο των Πραμάντων.

Η Ανεμότρυπα, όπως είναι γνωστό. Γνωστό από τη δεκαετία του εξήντα, άρχισε να αξιοποιείται μετά το 2000 και σήμερα αποτελεί πόλο έλξης στην περιοχή.

Η ιστορία του μοιάζει με παραμύθι.

Αρχές του 1960 και δύο νέοι της εποχής, ο Αποστόλης Λάμπρης και Γεώργιος Κ. Καρακώστας, πήραν εντολή από τον τότε πρόεδρο της Κοινότητας να διανοίξουν σχισμή, η οποία εξέπεμπε δροσερό αέρα, για να εξερευνηθεί το εσωτερικό της, με την ευκαιρία της άφιξης της αείμνηστης σπηλαιολόγου Άννας Πετροχείλου.

Έρποντας με μεγάλη δυσκολία μετά από 10 μέτρα διαπίστωσαν ευρύ κοίλωμα. Η έλλειψη φωτιστικών μέσων δεν τους επέτρεψε τη συνέχιση της έρευνας. Κατόπιν αυτών μελετήθηκε και εξερευνήθηκε τμήμα του σπηλαίου μήκους 270 μέτρων περίπου, το οποίο αξιοποιήθηκε και είναι προσβάσιμο στους επισκέπτες.

Το σπήλαιο έχει τρία επίπεδα.

Το υψηλότερο και παλαιότερο, έχει καταρρεύσει στο παρελθόν και σώζονται κάποια τμήματά του. Το μεσαίο επίπεδο, έχει αξιοποιηθεί τουριστικά. Το τρίτο επίπεδο είναι η κοίτη υπόγειου ποταμού.

Ο ποταμός φαίνεται στο τέλος του τουριστικού μονοπατιού, λίγο πριν δημιουργήσει ένα καταρράκτη 2 μέτρων, 10 μέτρα χαμηλότερα από το μονοπάτι. Το νερό του ποταμού εμφανίζεται ξανά σε πηγή που βρίσκεται στην χαράδρα, 25 μέτρα κάτω από την είσοδο της σπηλιάς.

Το τουριστικώς αξιοποιημένο τμήμα έχει μήκος 250 μ. Είσοδος και έξοδος ταυτίζονται. Κάτω από πανέμορφα χρωματισμένους σταλαγμίτες έχουν σχηματιστεί τρεις λιμνούλες σε αποχρώσεις του γκρι, ροζ και άσπρου. Στο σπήλαιο κατοικούν διάφορα έντομα όπως τα Λεπιδόπτερα.

Η διαδρομή:

Αμέσως μετά την είσοδο του σπηλαίου ο διάδρομος οδηγεί στον Πρώτο Θάλαμο μήκους 17 μ. διακοσμημένος με όμορφους παραπετασματοειδείς σταλακτίτες που φτάνουν ως το δάπεδο. Αριστερά διανοίγεται ο Θάλαμος του Ποταμού.

Η σκάλα οδηγεί από τον καταστόλιστο στενό διάδρομο στην Μιγάλη Σάλα με ύφος 6 μ. και διάκοσμο από σχηματισμούς λαμπάδων, τον Καταρράχτη και την Γκρίζα Λιμνούλα.

Η διπλή σκάλα στη συνέχεια οδηγεί στο Θάλαμο της Λευκής Λιμνούλας, πίσω από σειρά σταλαγμιτών. Ακολουθούν τα 52 μ. του Διαδρόμου του Πλούτου με τον πιο εντυπωσιακό πολύχρωμο στολισμό.

Ο διάδρομος οδηγεί στο Θάλαμο της Κόκκινης Λίμνης. Κλιμακωτές λιθωματικές λεκάνες δέχονται τα τρεχούμενα νερά της λίμνης που μαζί με λεπτότατα σε σύνθεση σταλακτι-τικά στολίδια, δημιουργούν ένα μοναδικό θέαμα. Στη συνέχεια διανοίγεται κατηφορικός διάδρομος, που χωρίζεται στα δυο από τεράστιο ογκόλιθο. Αριστερά του μια ακόμη θαυμάσια λιμνούλα.

Δεξιά το δάπεδο καλύπτεται από ροόμορφα λιθώματα, που πάνω τους κυλούν τα λίγα νερά της Κόκκινης Λίμνης. Καταλήγουν στο τελευταίο, πολύ κατηφορικό, προσιτό τμήμα του σπηλαίου.

www.epiruspost.gr

Φώτο:www.showcaves.gr

«Κάν' το όπως η Κατερίνη» σε όλη την Ελλάδα!

Μετά την πατάτα, σειρά παίρνει το ελαιόλαδο...

Μορφή «χιονοστιβάδας» παίρνει το κίνημα πολιτών που ξεκίνησε από την Κατερίνη και σκοπό έχει να παραμερίσει τους μεσάζοντες από την αγορά βασικών προϊόντων διατροφής. (Βίντεο)

Μία σειρά πόλεων από την περιφέρεια, αλλά και από την Αττική, ακολουθώντας το παράδειγμα της Κατερίνης βρίσκονται ήδη σε αναζήτηση παραγωγών για την απευθείας αγορά πατάτας.

«Θεσσαλονίκη, Βόλος, Πάτρα, Λάρισα, Έδεσσα, αλλά και δήμοι όπως ο Βύρωνας και η Νέα Ιωνία, οργανώνουν παρόμοιες δράσεις» λέει στο protothema.gr ο Ηλίας Τσολακίδης, ιδρυτικό μέλος της Ομάδας Εθελοντικής Δράσης Πιερίας.

Η κίνηση των πολιτών της Κατερίνης να διαθέσουν 24 τόνους πατάτας σε τιμή που δεν είχε επιβαρυνθεί από το «καπέλο» των μεσαζόντων τείνει να πάρει τη μορφή χιονοστιβάδας.

«Δεν φανταζόμασταν ποτέ τον αντίκτυπο που θα είχε σε πανελλαδικό επίπεδο η κίνησή μας» συνεχίζει ο Ηλίας Τσολακίδης, που καθημερινά πλέον δέχεται δεκάδες τηλεφωνήματα από κινήσεις πολιτών από διάφορα μέρη της χώρας, που επιθυμούν να ακολουθήσουν το παράδειγμα της Κατερίνης.

Τα μέλη της «Οικολογικής Ομάδας Βέροιας», σε συνεργασία με την Εθελοντική Ομάδα Δράσης Ν. Πιερίας, αποφάσισαν, μέχρι την 15η Μαρτίου, την πρώτη διάθεση πατάτας και στην πόλη της Βέροιας με τον ίδιο τρόπο, δηλαδή από τον παραγωγό κατευθείαν στον καταναλωτή.

Στην Κατερίνη πάντως, που το επόμενο Σάββατο 3 Μαρτίου θα διατεθούν ακόμη 75 τόνοι πατάτας Νευροκοπίου, οι εμπνευστές της κίνησης κατά των μεσαζόντων, είναι έτοιμη να προχωρήσουν στην παραγγελία και διάθεση ελαιολάδου.

Όπως εξηγεί στο protothema.gr ο Ηλίας Τσολακίδης, η επιλογή του προϊόντος έγινε μετά από ανοικτή ηλεκτρονική ψηφοφορία στο Ίντερνετ. 

«Μέσα από την ιστοσελίδα μας, οι ίδιοι οι πολίτες της Κατερίνης επέλεξαν σε ποσοστό 53% να κινήσουμε τη διαδικασία αγοράς ελαιολάδου απευθείας από τους παραγωγούς» εξηγεί ο εμπνευστής της πρωτότυπης αυτής δράσης που βρίσκει πλέον δεκάδες μιμητές πανελλαδικά και τείνει να δημιουργήσει ένα νέο καταναλωτικό κίνημα.

www.protothema.gr

Στόχος της Περιφέρειας Ηπείρου η τουριστική αγορά της Σερβίας

Η αγορά της Σερβίας και του ευρύτερου Βαλκανικού χώρου, αποτελεί για την Περιφέρεια Ηπείρου έναν ακόμη στόχο για προσέλκυση τουριστών. 

Στο πλαίσιο αυτό - και σε συνεργασία με το Τμήμα Ηπείρου του Οικονομικού Επιμελητηρίου - συμμετείχε για πρώτη φορά στη Διεθνή Έκθεση Βελιγραδίου.

Επικεφαλής της αντιπροσωπείας της Περιφέρειας ήταν ο Αντιπεριφερειάρχης κ. Βασίλειος Ψαθάς, ο οποίος είχε διαδοχικές συναντήσεις με Σέρβους παράγοντες που δραστηριοποιούνται στον τουρισμό, τους οποίους ενημέρωσε για το τουριστικό προϊόν που προσφέρει η Ήπειρος. 

Ο Αντιπεριφερειάρχης στο πλαίσιο της Διεθνούς Έκθεσης είχε συνάντηση και συνεργασία με τον Γενικό Γραμματέα του Ε.Ο.Τ. κ. Γ. Κωλέτση με τον οποίο συζήτησε θέματα που αφορούν την τουριστική ανάπτυξη της Ηπείρου και εξετάστηκαν τρόποι συνεργασίας για την προώθηση του τουριστικού προϊόντος.

Ο Γ.Γ. εκδήλωσε την πρόθεσή του να επισκεφτεί την Ήπειρο για να συμβάλει στο συντονισμό δράσεων για την καλύτερη τουριστική ανάδειξη της περιοχής μας. 

Σε δηλώσεις του ο κ. Β. Ψαθάς, υπογράμμισε ότι η Σερβία και οι άλλες χώρες της Βαλκανικής, είναι μια «αναδυόμενη αγορά», με βασικό προσανατολισμό τη Βόρεια Ελλάδα προς την οποία αυξάνουν συνεχώς οι επισκέπτες. «Στόχος μας είναι - κατέληξε- να στρέψουμε ένα τμήμα των τουριστών αυτών προς την Ήπειρο, με δεδομένη και την ευκολία πρόσβασης που παρέχει η Εγνατία Οδός. Στην προσπάθεια αυτή η Περιφέρεια έχει αναλάβει συντονιστικό ρόλο, ωστόσο απαιτείται και η ενεργοποίηση όλων των εμπλεκομένων φορέων και ιδιαίτερα των επιχειρηματιών του κλάδου».

www.epirusgate.blogspot.com