Κυριακή, 28 Οκτωβρίου 2018

Ο Σουλιώτης ήρωας του 1940 Κ.Τζαβέλλας, τιμάται από τη Σχολή Ευελπίδων


Ο Σουλιώτης ήρωας του 1940, επίλαρχος Κωνσταντίνος Λ. Τζαβέλλας, απόγονος των  Τζαβελλαίων του Σουλίου, έπεσε  παλληκαρίσια στην Πρεμετή, φωνάζοντας: "Εμπρός παιδιά για την πατρίδα...". Η τάξη που θα αποφοιτήσει το 2021 από τη Σχολή Ευελπίδων (από το 2000 έχει καθιερωθεί να δίδεται στην 1η Τάξη, που εισέρχεται στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, η ονομασία ενός εθνικού ήρωα), θα φέρει ένα “βαρύ" όνομα από την στρατιωτική ιστορία της χώρας: Τάξη Επίλαρχου Κωνστναντίνου Τζαβέλα!
 Στη νικητήρια μάχη της Πρεμετής, χτυπήθηκε στο στήθος από δυο ριπές πολυβόλου, επιχειρώντας με δύο άνδρες να εκπορθήσει τον άη Θανάση, όπου είχαν συγκεντρωθεί ιταλικές δυνάμεις. Και τάφηκε στα Μπαντελόνια, κοντά στην Πρεμετή, σ΄ έναν χωμάτινο τάφο, μ' έναν ξύλινο σταυρό επάνω.
 Συγκλονίζει μέρος της τελευταίας επιστολής του Ιλάρχου προς τον πατέρα του Λάμπρο Τζαβέλα, καθώς και η απάντηση του πατέρα του. Οι επιστολές, που ακολουθούν, είναι αποκαλυπτικές: Έγραφε λοιπόν, στις 15 Νοεμβρίου του 1940, ο ίλαρχος Κώστας Τζαβέλλας στον πατέρα του, αξιωματικό σε πολεμική διαθεσιμότητα Λάμπρο Τζαβέλλα, μεταξύ των άλλων: «… Μετά 7ωρον μάχην, καθ’ην κατέλαβον δυο οχυρωμένα υψώματα 700 μ., όρθιος, ακάλυπτος και ασκεπής, με το πιστόλι στα χέρια, ωδήγησα τους άνδρες μου στη Δόξα και στη Νίκη. Ευρίσκομαι επί Αλβανικού εδάφους, όπου είχα την τιμήν και την ικανοποίησιν να πατήσω πρώτος από το Σύνταγμά μου. Εδέχθην τα συγχαρητήρια των προϊσταμένων μου και να είσαι περήφανος πατέρα γιατί ο γυιός σου αψηφώντας τον θάνατο, επολέμησε σαν Τζαβέλλας». 


Απαντώντας ο στρατηγός-πατέρας στο ηρωικό μονάκριβο παιδί του, στις 5-12-1940, γράφει: «Οι Τζαβελαίοι πολεμούν και πίπτουν! Για την τιμή, για την δόξα, για την Πατρίδα. Για σένα δεν υπάρχουν γονείς, σύζυγος, τέκνα, αδελφή. Υπάρχει μόνο ο Κώστας Τζαβέλλας, ο άξιος και τιμημένος γυιός μου. Είναι ο 6ος κατά σειράν απόγονος της ιστορικής και ενδόξου οικογενείας μας, της οποίας οι δυο τελευταίοι θείοι σου Ταγματάρχαι έπεσαν τιμημένα στο Καλέ Γκρότο, αριθμούντες τον 175ο  και τον 176° των πεσόντων για την Πατρίδα Τζαβελαίων.Ως αρχηγός της ενδόξου οικογενείας μας και ως Ανώτατος Αξιωματικός σε συγχαίρω για το κατόρθωμά σου! Είμαι υπερήφανος για Σένα, τον άξιον υιόν μου, τον αντάξιον απογόνον ενδόξων προγόνων μας. Εύγε σου». Ο γυιός του στρατηγού δεν πήρε ποτέ αυτό το γράμμα, γιατί έπεσε μαχόμενος στο πεδίο της τιμής.

Δεν υπάρχουν σχόλια: