Συνταγές από τον Ηπειρώτη chef Τάσο Τόλη : Κέφαλος πλακί

Υλικά για 4 άτομα

1 κιλό κέφαλο

3 μεγάλα κρεμμύδια(σε φέτες)

2 σκελίδες σκόρδο(περασμένο από τον τρίφτη)

1 κ σ ρίγανη

3 μέτριες ζουμερές ντομάτες

4-6 ντοματινια

1 ματσάκι μαϊντανό ψιλοκομμένο

100 mel ελαιολαδο

1 ποτήρι χλιαρό νερό

1 ποτήρι κρασί λευκό

Αλάτι & πιπέρι

Εκτέλεση συνταγής

Βάλτε σε αντικολλητικό τηγάνι το ελαιόλαδο, τσιγαρίστε τα κρεμμύδια σκόρδο, ρίξτε αλάτι, πιπέρι και τη ρίγανη και τα αφήνουμε να καραμελώσουν.

Κατόπιν προσθέστε την φρεσκοτριμμένη ντομάτα, τα ντοματινια, το ψάρι (καθαρισμένο) , προσθέτουμε το χλιαρό νερό, το κρασί πασπαλίζουμε με τον φρεσκοτριμμένο μαϊντανό και σκεπάζουμε.

Σιγοβράστε για μισή ώρα περίπου σε σιγανή φωτιά , και σερβίρετε. 

Τάσος Τόλης

Επίτιμος Πρόεδρος Λέσχης Αρχιμαγείρων Ελλάδος






romiazirou.blogspot.gr

Ο μπάρμπα-Γιάννης Κάτσιος και τα άλογά του. Η ζωή στο χωριό. BINTEO: Ανδρέας Κουτσοθανάσης

Ποιμενικός βίος μετακινούμενης κτηνοτροφίας. 

Η ζωή της ποιμενικής κτηνοτροφίας των Ελλήνων ήταν συνυφασμένη με την ζωή του αλόγου. Γαϊδουράκι,μουλάρι ή άλογο,ήταν το μέσο μετακίνησης και συνοδοιπόρος στην προσπάθεια εξερεύνησης καλύτερων συνθηκών ζωής,αχώριστος σύντροφος σε πολέμους και πηγή εσόδων για τις αγροτικές εργασίες και κυρίως πρότυπο υπερηφάνειας και δύναμης. Η αγάπη των Ελλήνων στα άλογα, διαφαίνεται από τους μυθικούς χρόνους, ήταν σύμβολο λατρείας και αναπόσπαστο κομμάτι της ανθρώπινης ιστορίας στην ελληνική παράδοση. Στη λαϊκή ελληνική συνείδηση τα άλογα έχουν συνδεθεί με ιδιαίτερα χαρίσματα αλλά και με πλήθος από θρύλους,μύθους και δοξασίες. Ο ογδοντάχρονος μπάρπαΓιάννης Κάτσιος, παλαίμαχος της κληρονομιάς και της παράδοσης,μέσα στο αγρόκτημά του, μας διηγείται μικρές και μεγάλες ιστορίες.

Η Πανηπειρωτική διαμαρτύρεται εντονότατα στην επιχειρούμενη κατάργηση της Εκκλησιαστικής Ακαδημίας Βελλάς.

ΠΑΝΗΠΕΙΡΩΤΙΚΗ ΣΥΝΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΚΛΕΙΣΘΕΝΟΥΣ 15 105 52 ΑΘΗΝΑ

ΤΗΛ.:210-3241137 – Fax: 210-3243822

Α.Φ.Μ. 090109837 Α’ Δ.Ο.Υ

www.panepirotiki.com  - email: info@panepirotiki.com

                   Αριθ. Πρωτ. 3685                                                                    Αθήνα   28-06-2021 

Η Πανηπειρωτική Συνομοσπονδία Ελλάδας με αφορμή τις τελευταίες εξελίξεις στην εκκλησιαστική εκπαίδευση και την Βελλά ενώνει τη φωνή διαμαρτυρίας  των απόδημων Ηπειρωτών μαζί με ολόκληρη την τοπική κοινωνία  της Ηπείρου. Η πληροφορία ότι με σχέδιο νόμου συνοδευόμενο με θετική εισήγηση της Ιεράς Συνόδου καταργείται η Ανωτάτη Εκκλησιαστική Ακαδημία Βελλάς και οι συναφείς Εκκλησιαστικές Σχολές, Λυκείου, Βυζαντινής Μουσικής και Ψαλτικής, μας βρίσκει καθ’ ολοκληρίαν αντίθετους.  Επιπλέον, η υλοποίηση της σκέψης αυτής  έρχεται σε αντίθεση  με την ιστορία και την προσφορά της περιώνυμης Σχολής, αφού αποτελεί το πρώτο εκπαιδευτικό εκκλησιαστικό ίδρυμα της χώρας με τεράστια προσφορά στη δημόσια ζωή.

Καλούμε όλους τους Ηπειρώτες πολιτικούς, τους Τοπικούς παράγοντες, όλους τους κοινωνικούς φορείς, τον λαό της Ηπείρου να υψώσει τη φωνή του, να αγωνιστεί για να μην υλοποιηθεί αυτή η πρόταση.

Από το Γραφείο Τύπου της ΠΣΕ

Βαθιά θλίψη στην Άρτα για τον Φώτη Ζήση

Σοκαρισμένη είναι η κοινωνία της Άρτας από τον απρόσμενο χαμό του Φώτη Ζήση. Ο Διευθυντής της Σχολής Μαθητείας του ΟΑΕΔ είναι ο ψαροντουφεκάς που εντοπίστηκε νεκρός μετά από πολύωρη επιχείρηση του λιμενικού και εθελοντών.

Λάτρης της θάλασσας και του ψαρέματος.. Κοινωνικός και με προσφορά στην υπηρεσία του. Δραστήριος..

Ο θάνατός του αιφνιδίασε όλους όσους τον γνώριζαν που μόνο τα καλύτερα έχουν να πουν για τον φίλο, τον συνάδελφο τον οικογενειάρχη.

 https://www.epiruspost.gr

Έδωσε ζωή στο πέτρινο σχολείο του χωριού του!

Αρκεί το μεράκι για να ζωντανέψει ένα ξεχασμένο ορεινό χωριό; Σίγουρα είναι το πρώτο και σημαντικότερο εφόδιο για να δώσει νέα πνοή εκεί όπου τα πάντα είχαν βουλιάξει στη σιωπή τους!

Το αποδεικνύει ο Αλέξανδρος Σπανός, που με την δύναμη της νιότης αποφάσισε να επιστρέψει στο χωριό του πατέρα του και να μετατρέψει σε κόσμημα το παλιό δημοτικό σχολείο.

Ο Αλέξανδρος Σπανός, όπως ανέφερε στην πρωινή ενημερωτική εκπομπή του Ant1 εργαζόταν στην εστίαση.. Σεζόν στα νησιά.

Έμαθε από τον πατέρα του ότι το παλιό σχολείο στην Πηγή της Κόνιτσας έβγαινε σε δημοπρασία ώστε να μετατραπεί σε ξενώνα- εστιατόριο..

Τότε ήταν που πήρε την μεγάλη απόφαση.

Να επιστρέψει μόνιμα στο χωριό.

Κάτω από τη σκιά της Τραπεζίτσας δημιούργησε πλέον έναν χώρο σημείο αναφοράς. Το παλιό πέτρινο σχολείο πήρε ζωή..

Το χωριό των 25 μόνιμων κατοίκων δεν διέθετε ούτε ξενώνα, ούτε εστιατόριο.

Τώρα και χάρη στο μεράκι του Αλέξανδρου Σπανού, δέχεται σχεδόν καθημερινά επισκέπτες από τα Γιάννινα και την Κόνιτσα

Δέχεται και τουρίστες από το Ισραήλ, την Γερμανία και άλλες χώρες που απολαμβάνουν παραδοσιακές πίτες, σπιτικό φαγητό και γνήσιο τσίπουρο!

Μέσα στο πέτρινο κτίριο έχουν αξιοποιηθεί τα παλιά θρανία του σχολείου και ο κήπος είναι ένα πραγματικό όνειρο.

Ο Αλέξανδρος Σπανός επέλεξε το παλιό όνομα του χωριού –Πεκλάρι- για τον ξενώνα και το εστιατόριο… Έτσι η Πηγή και όχι μόνο έχει το Πεκλαρίτικο Στέκι της!

https://www.epiruspost.gr

Πέντε χιλιάδες πρόστιμο για περισσότερα άτομα σε γαμήλια δεξίωση!

Πρόστιμο πέντε χιλιάδων ευρώ βεβαιώθηκε σε κατάστημα υγειονομικού ενδιαφέροντος στην Περιφερειακή Ενότητα Πρέβεζας.

Μετά τον αστυνομικό έλεγχο που έγινε διαπιστώθηκε ότι σε γαμήλια δεξίωση που γινόταν παραβρισκόταν περισσότερα άτομα από τον επιτρεπόμενο αριθμό.

Η δεξίωση ήταν σε εξωτερικό χώρο.

https://www.epiruspost.gr

Ήπειρος. Ο ματωμένος γάμος που έκανε ένα ολόκληρο χωριό να μετακομίσει στην Αλβανία

Υπάρχουν πολλές και μερικές φορές άγνωστες ιστορίες από τα χωριά της Ηπείρου. Ευτυχώς υπάρχουν οι παλιότεροι που φροντίζουν μέσα από διηγήσεις να τις μεταφέρουν αλλά και άνθρωποι που έχουν καταγράψει σε βιβλία γεγονότα άγνωστα στον περισσότερο κόσμο.

Μια από αυτές τις ιστορίες αφορά ένα χωριό που βρισκόταν αρκετά χρόνια πριν στον νομό Ιωαννίνων και συγκεκριμένα την περιοχή του Πωγωνίου. Ο λόγος για το χωριό Λούκοβο. Η πλειοψηφία γνωρίζει ότι αυτό το χωριό βρίσκεται στην Αλβανία και συγκεκριμένα στην περιοχή του Αυλώνα. Παλιότερα όμως βρισκόταν σε εντελώς διαφορετική θέση, ανάμεσα στα χωριά Λάβδανη και Δημόκορη του Πωγωνίου.

Την ιστορία, διηγήθηκε στο ipeirotika.gr κάτοικος της Δημόκορης ο οποίος την είχε μάθει από τους προγόνους του. Κάποτε κατά το 18ο αιώνα στο Λούκοβο αποφάσισε ένα ζευγάρι να παντρευτεί. Τότε όμως το χωριό ήταν τσιφλίκι κάπου Οθωμανού αγά ο οποίος μόλις πληροφορήθηκε για το γάμο θέλησε να κοιμηθεί την πρώτη νύχτα του γάμου με την νύφη κάνοντας χρήση ενός πολύ παλιού εθίμου που είχαν οι φεδουάρχες.

Ωστόσο, τα πράγματα δεν εκτυλίχθηκαν όπως σε άλλες περιπτώσεις και ο γαμπρός σκότωσε τον Αγά. Τότε, λοιπόν, άρχισε και η αρχή του τέλους για το Λούκοβο. Οι κάτοικοι φοβούμενοι για τα αντίποινα μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα το εγκατέλειψαν και αποφάσισαν να το ξαναστήσουν μακριά. Βρέθηκαν τότε στο σημείο που βρίσκεται σήμερα, στην γειτονική πλέον Αλβανία. Φυσικά τα σύνορα τότε ήταν εντελώς διαφορετικά.

Σύμφωνα με το βιβλίο του Κ.Δ. Παπανικολάου που αναφέρεται σε αυτό το άγνωστο γεγονός, το χωριό με τον ματωμένο γάμο εγκαταλείφθηκε πιθανόν το 1790. Αυτό που μένει να θυμίζει ότι κάποτε το σημείο ήταν κατοικημένο είναι το εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου στο οποίο μάλιστα οι παλιοί έχουν προλάβει να γίνονται και πανηγύρια.

https://fonaklas.blogspot.com

Οι «ξενογωνιές».Το λαογραφικό σημείωμα της εβδομάδας.

Γράφει ο Χρήστος Α. Τούμπουρος

Όσο κι αν φαίνεται σήμερα παράξενο, παράδοξο ή και παράταιρο «ξενογωνιές» ονομάζονταν οι ηλικιωμένες γυναίκες που δεν είχαν παντρευτεί, τα ανύπαντρα κορίτσια και οι τσιούπρες. Έπιαναν την ξένη γωνιά. Ούτως ή άλλως ο προορισμός τους ήταν να φύγουν από το σπίτι. (Να πούμε ότι ξένος είναι αυτός που είναι κτήμα άλλου, που ανήκει ή αναφέρεται σε άλλον). Καταστάσεις και γεγονότα αδιανόητα για τη σημερινή εποχή, τότε θεωρούνταν «κοινωνικώς φυσιολογικά». Και αυτό το φυσιολογικό απέρρεε από την επικρατούσα αντίληψη για τη γυναίκα. Όσο και να μας πιάνει η αγανάκτηση η θέση αυτή της γυναίκας συνοψίζονταν στο αξίωμα «η γυναίκα είναι να φκιάνει κανένα φαΐ και να πλένει κανένα βρακί.» (Προσωπικά έχω πολλές επιφυλάξεις, αν η κοινωνία μας σήμερα απόδιωξε καθολικά τέτοιες απαράδεκτες απόψεις.) Επομένως, το θηλυκό έπρεπε οπωσδήποτε να παντρευτεί «να μας αδειάσ’ τη γωνιά, να ησυχάσουμε και εμείς, να μας φύγ’ ο βραχνάς, να ξοφλήσουμε, τέλος πάντων, το γραμμάτιο της παντρειάς.» 

Τα πρόλαβα, τα πρόλαβα. Γράμματα η γυναίκα; «Βαγγελ’σμένος θα’ σαι. Τι είν’ αυτά που λες; Τι τα θέλ’; Να μάθ’ πώς μαναρίζονται οι πρατίνες;» Απασχόληση-επάγγελμα; «Σε θιαμαίνω. Αφύσ’κα πράματα». Χωράφι, σπίτι, γίδες, κατσίκες και πρατίνες… Πορτοφόλι δικό της; Ούτε δεκάρα τσακιστή. «Τα λεφτά τα’χ ο αφέντ’ς». Να πάμε και στα κοινωνικά δικαιώματα. «Μη κάν’ς κουβέντα». Το χειρότερο έπεφταν και φάπες. Σε πολλές ήταν αργασμ’ένο το τομαράκι τους απ’ τη λούρα. 

Υπερβολές; Καθόλου. Αν τολμούσε να διαμαρτυρηθεί «κακό ζ΄λάπ’ την έφαγε». Και πού άλλωστε να το πει. Στη μάνα της; Η απάντησή της ήταν μοτίβο. «Κάτσε στα αυγά σ’ και να πηγαίν’ς με τα νερά τ’. Δεν μπορώ να σε σ’μαζώξω εγώ στο σπίτ’ πάλι.»

Ο κανόνας, λοιπόν, ήταν η ανύπαντρη κόρη έπρεπε να κάθεται μέσα στο σπίτι, να μη τη βλέπει ο ήλιος και να περιμεν’ πότε θα έρθ’ το προξενιό. «Έχω κορίτσ’ άσπρο σαν το γάλα, δεν ξεμύτ’σε παραπέρα μήτε ποτέ τη βρήκε η νύχτα όξω απ’ το κατ’κιό μας.» Και συνέχιζε σιγανά: «σιγά μη μέιν’ ξενογωνιά, όλοι τ’ν θέλουν.»

Κοπελάρες, χαδιάρες, τριαντάφυλλα έμειναν μέσα στο σπίτι περιμένοντας το συνοικέσιο. Κι από πάνω είχαν πολλές φορές και τον αδελφό να περιμένει το γάμο της αδελφής, για να παντρευτεί κι αυτός. Να πάρ’ αράδα κι αυτός. Πρώτα παντρειά τα θηλ’κά και μετά τα σερκά. Και ο κανόνας αυτός ήταν απαράβατος. Αξίωμα. 

Και εκεί μέσα ήταν απαράβατος ο κανόνας να ασχοληθεί και να περιποιηθεί τον εαυτό της. «Τι σαν αυτές τις παλιοπριτσιαλισμένες πού ‘ρχονται το καλοκάιρ’ εδώ και πααίνουν στο ποτάμ’ και μπανιαρίζονται και τσακάν’ τα πράματά τ’ς; Ου, θα μάς αποδοκιμάσ’ ο Θεός!» 

Η γεροντοκόρη, βέβαια, τραβούσε των «Παθών της τον τάραχο!» Φωνές, κατσάδες, πίκρες και αστειεύματα σε βάρος της. Δουλειές χωρίς σταματημό. Ήταν «ξενογωνιά». Τα άκουγε σε καθημερινή βάση. 

«Δεν σ’ άρεσε ο Κώτσιος. ‘Ήταν καραφλός. Δεν είχε μαλλιά στο κέφάλ’; Αυτό σε μάρανε. Στ’ άλλο το κεφάλ’ είχε και παραείχε… Τούφες να δουν τα μάτια σ’.» 

Εκείνες που φουρλάτιζαν για τα καλά ήταν οι γειτόνισσες. 

«Αν είχε μυαλό θα’ παιρνε έναν από τόσους που της προξένεψαν, αλλά αυτή ήθελε το αρχοντόπουλο. Έμ’νε μαγκούφα και φ’λάει τα πρόβατα πέρα στα λόγγα.» 

(Όσο και να φαίνονται παράξενα και απίθανα αυτά τα πράγματα δεν νομίζω πως εξαλείφθηκαν παντελώς από την ελληνική κοινωνία. Με άλλη μορφή γίνονται και ίσως περισσότερα. Κάθε μέρα μαθαίνουμε γεγονότα, άλλες να πέφτουν από σκάλες, παράθυρα και φεγγίτες κι άλλες να εκπέμπουν ψυχιατρικό S.O.S , να υποβαθμίζονται και να δευτεροποιούνται, αλλά να υπομένουν το συνεχές τσαλάκωμα για να διατηρήσουν το γάμο τους. ) 

«Πώς όμως να τραγουδάς όταν κλαίς; Μήπως η Άνοιξη αργεί ακόμη να έρθει;» Και γιατί να μην τη φέρουμε εμείς; Και γιατί να υπνώττουμε; Θα ρωτούσα εγώ ευγενέστατα..Τι μπορεί κάποιος να περιμένει από τα «Τείχια» και τα ντουβάρια; ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ!

Χρήστος Α. Τούμπουρος

Απίστευτο: Έβαλε τη νεκρή μητέρα της σε ταξί γιατί της φάνηκε ακριβή η τιμή του γραφείο τελετών

Ένα απίστευτο περιστατικό έλαβε χώρα  καθώς όπως έγινε γνωστό, γυναίκα έβαλε τη νεκρή μητέρα της σε ταξί για να τη μεταφέρει στην Αρκαδία. Δεν πίστευαν στα μάτια τους οι αστυνομικοί. Τι συνέβη.

Συγκεκριμένα, μία 65χρονη γυναίκα, όταν πέθανε η 91χρονη μητέρα της, ζήτησε προσφορά από κάποια γραφεία τελετών για να μεταφέρει τη σορό της από χωριό της Φωκίδας στον τόπο καταγωγής της στο νομό Αρκαδίας για να γίνει η τελετή της κηδείας, σύμφωνα με όσα αναφέρει το "lamiareport.gr".

Με βάση το σχετικό ρεπορτάζ, επειδή θεώρησε, όμως, ότι οι προσφορές που της έκαναν τα γραφεία τελετών είναι υψηλές, αποφάσισε εν μέσω καύσωνα, να βάλει τη νεκρή μητέρα της στο πίσω κάθισμα ενός ταξί και να τη μεταφέρει από τη Φωκίδα στην Αρκαδία. Μάλιστα, ο ταξιτζής που ανέλαβε αυτή την μακάβρια κούρσα έχει έδρα την Αθήνα και είναι συγγενής της οικογένειας.

Bρήκε τη λύση του... ταξί

Αρχικά η 65χρονη φέρεται να ήθελε να μεταφέρει τη νεκρή μητέρα της βάζοντας την στο πορτμπαγκάζ του δικού της αυτοκινήτου. Τελικά βρήκε τη λύση του ταξί και αφού έβαλε τη σορό στο πίσω κάθισμα, η ίδια ακολουθούσε με το δικό της αυτοκίνητο στο οποίο μέσα ήταν και τα μικρά ανιψάκια της.

Η Αστυνομία που προφανώς είχε ενημερωθεί για την "νεκροφόρα – ταξί", την εντόπισε στην περιοχή της Θήβας και την σταμάτησε για έλεγχο. Όταν άνοιξαν την πίσω πόρτα του ταξί βρέθηκαν μπροστά στη σορό της ηλικιωμένης, που ήταν τυλιγμένη πρόχειρα με ένα σεντόνι.

Ο ταξιτζής και η κόρη της νεκρής οδηγήθηκαν στο ΑΤ Θηβών όπου σε βάρος τους σχηματίστηκε δικογραφία, ενώ η σορός παρελήφθη από γραφείο τελετών για να οδηγηθεί στο νεκροτομείο, ώστε να γίνει νεκροψία νεκροτομή όπως ο νόμος ορίζει σε αυτές τις περιπτώσεις.

https://www.thetoc.gr