Με την Τζουμερκιώτικη λαλιά. Εκφραστικές «στοκιές».

Γράφει ο Χρήστος Α. Τούμπουρος

Κοντεύουν οι εκλογές… Κι όσο κοντεύουν, «τόσο τα σκόρδα αραιώνουν» και -λίγο πολύ- όλων το διαμέτρημα αποκαλύπτεται και γίνεται φανερό πλέον το πνευματικό τους στερέωμα. Όχι τίποτε άλλο, να, γιατί θέλουν λύση τα προβλήματα και το είπαμε και άλλη φορά, τα προβλήματα δεν λύνονται ούτε με τα μπράτσα, ούτε με κραυγές και περισσότερο ούτε και με «εκφραστικές στοκιές». Γέμισε ο Τύπος, για να μην πω ο τόπος, και άλλα μέσα δικτύωσης με «γλωσσικές αμούρες» και «λεκτικά γκόρτσα» που ένθεν κακείθεν απολάν σε καθημερινή βάση πλείστοι υποψήφιοι. Κι αυτοί καλά κάνουν, αφού έτσι νομίζουν πως θα «σταυρωθούν» κατάλληλα. Εκείνη η ταλαίπωρη η γλώσσα τι τους φταίει; Γιατί τόση βάρβαρη σε βάρος της συμπεριφορά;

Παλιότερα είχαμε και κείνα τα «φιλοσοφικά βλίτα» που αναφέρονταν για κάθε σχέδιο και για κάθε πράξη «στο βάθεμα και το πλάτεμα της δημοκρατίας». Για τις προεκλογικές ανάγκες και η δημοκρατία μετατράπηκε σε χαντάκι που «το βαθύναμε και το πλατύναμε» ανάλογα με τις προεκλογικές μας ανάγκες και νομίσαμε έτσι πως λύσαμε τις όποιες «γλωσσικές κατεβασιές» που κατέπνιξαν και κρίση και σκέψη και έκφραση και Δημοκρατία! Το καταλάβαμε; Δεν νομίζω. Ο όποιος πολιτικός αγώνας είχε μετατραπεί σε μια ατέλειωτη τζερτζελοποίηση της πολιτικής ζωής που τη σημάδευαν οι «προεκλογικές» ας το πούμε συγκεντρώσεις μεταφερόμενων οπαδών-αρκουδιαραίων που το λόγο σκίαζε το κορνάρισμα και τη διατύπωση πολιτικής άποψης τη μηδένιζε η ασταμάτητη τραγουδο -στη διαπασών- παράθεση. Μουσική, κυρίως «επαναστατική» μέχρι να «σαλαΐζεις και να παίρνεις τα πλάια».

Και για να μην πάρουμε τα πλάια φρόντισαν και άλλαξαν προεκλογική τακτική. Πλεονάζουν, λοιπόν, οι συνεντεύξεις. Και εκεί είναι που «σε παίρνουν και σε περνάν άβρεχο πέρα από τον Άραχθο και σε ξαναγυρνάν αποδώθε και ούτε που παίρνεις χαμπάρ’». Ύφος σοβαρό, «Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ» που θα έλεγε ο Αλεξανδρινός μπαίνουμε για τα καλά στα Τείχη της δουλείας μας και νομίζουμε πως προσθέτουμε ή προσφέρουμε κάτι στην «έρμη την πολιτική ζωή του τόπου». Και αρχίζει τι τζέρτζελο. «Φαινόσαστε καλλιεργημένος άνθρωπος. Πού καλλιεργηθήκατε;» Κι αν κάποιος ή κάποια σεβόμενος/η όχι τον εαυτό του/της, αλλά την ίδια την πολιτική ζωή απαντούσε: «στο φυτώριο του Δήμου» θα έτρωγε τέτοιο προεκλογικό φούμο που δεν θα τον ξέπλεναν ούτε εκατό Άραχθοι κατεβασμένοι. Και κάθεται και υπομένει και υποκύπτει στην «πολιτική αυτή εκβαρβάρωση» και αρχίζει κι αυτός και συνεχίζει επαξίως το παραμύθι.

Κι αν ήταν παραμύθι μια χαρά θα ήταν. Εδώ πρόκειται για πραγματικότητα. «Έχω μια σωστή οικογένεια, έχω λυμένα όλα τα προβλήματα κι αποφάσισα να ασχοληθώ με τα κοινά». Αυτά ακούς σε μόνιμη βάση. Τώρα, δεν μας είπε κανείς σε τι φταίνε τα κοινά να υφίστανται τέτοια ταλαιπωρία. Παράλληλα στέλνουμε και τα «πολιτικά μας μηνύματα» ή μάλλον για υπενθύμιση πρόκειται. «Δέχτηκα την πρόταση του επικεφαλής του συνδυασμού μου-τ’ ακούς Κίτσο μ’, τ’ ακούς να λες- που επίμονα μου ανέλυσε τη μετεκλογική μας δράση -ας πρόσεχε, εμένα μού έταξε- και αποφάσισα να συστρατευθώ και να βοηθήσω». Μόνο μετεκλογικά. Αν ήταν για προεκλογικά «άντε γειά»… Οι πάντες για τα πάντα και απαξάπαντες για «το καλό του Δήμου». Ποιος και σε ποιον να πει κάτι για αυτογνωσία ή καταπώς διδάσκει ο ποιητής. «Γνωρίζοντας τα σύνορά σου, ίσως τα ξεπεράσεις».

Εκεί που γίνεται το έλα να δεις είναι ο πολιτισμός! «Πουθενατζήδες», άντρες και γυναίκες που θεωρούν πολιτιστική δράση την όποια συμμετοχή τους στα «βαρβαρικά τάμπα –τούμπα» που μηδενίζουν σκέψη και οποιαδήποτε πολιτιστική προσφορά, πρωταγωνιστές/στριες σε βάρβαρα έθιμα και «φιλοσοφικώς αρκουδιαρίζοντες στα Φ/Β», νομίζουν πως παράγουν και προάγουν πολιτισμό. Κι αν ήταν για τον εαυτό τους… «ας το έπιναν με το ζουμί τους». Πρόκειται για το Δήμο για την εν γένει πολιτική ζωή. Ποιος θα μας σώσει; Ποιος; Το φούμο που θα φάνε…

Χρήστος Α. Τούμπουρος

Το Φως που καίει.

Γράφει η Κατερίνα Σχισμένου.

Το φως δε φωτίζει μόνο, ενίοτε  καίει, όπως καίει μια φωτιά ή όπως καίνε  πολλές φωτιές που προφανώς τις αγαπάμε ιδιαιτέρως. Καίμε στις απόκριες τι;  Συμβολισμός τη Άνοιξης που έρχεται. Καίμε στις τζαμάλες τι; Την κακή μας διάθεση χορεύοντας διονυσιακά με τσίπουρα και μεζέδες- δικαιωματικά . Καίμε στο Πάσχα αναβιώνοντας τα πανάρχαια έθιμά μας, καίμε στην Ανάσταση το ομοίωμα ενός ανθρώπου, που τιμωρημένος βρίσκεται κρεμασμένος στα μάτια μικρών και μεγάλων παιδιών με σαστισμένους γονείς που προσπαθούν να τα εξοικειώσουν με τη βαρβαρότητα. Κι όμως, προφανώς είναι πολλοί και πολλές που δεν επιθυμούν μια τέτοια εξοικείωση και άλεσμα πολιτισμού, ούτε τόσο εύκολα να μπαίνουν αυτοκόλλητα πολιτισμικής επιβίωσης περί εθίμων από το βαθύ και πλατύ παρελθόν, γιατί τότε η πόλη μας έχει πολλά. Ας θυσιάζουμε κι από μια γυναίκα όταν θα χτίζουμε γεφύρια. Κι αν δεν υφίσταται, ας θυσιάζουμε ζώα… Ας πυροβολούμε τη χαρά, κι ένα παιδί, ας εξακοντίζουμε με κροτίδες και σαΐτες  κι από έναν ή μερικούς ανθρώπους κάθε Πάσχα... Πολεμήσαμε και πολεμάμε για τη βαρβαρότητα που δείχνουμε στα ζώα, στους διαφορετικούς αυτής της γης στους ανυπεράσπιστους και ευάλωτους , καίμε προδότες που τελικά μπορεί και να μην ήταν, καίμε άπιστες, άπιστους της δικής μας στενής θρησκείας και πίστης, πολεμάμε για το δίκιο μας αλλά μάλλον ξεχνάμε πως το δίκιο βρίσκεται τελικά- από πάντα ίσως -σε καλά κρυμμένα λαγούμια και υπονόμους, και όποτε εμφανίζονταν ως Φως κάποιος θα καίγοντας ή θα σταυρώνονταν γι΄αυτό το Φως. Το Φως που καίει και θα καίει...

Κατερίνα Σχισμένου

«Όπου Γιώργος Και Μάλαμα»: Όσα Δε Ξέρουμε Για Το Δημοφιλέστερο Ανδρικό Όνομα Στην Ελλάδα

Ότι πρόκειται για το δημοφιλέστερο ανδρικό όνομα στην Ελλάδα το γνωρίζετε. Ξέρετε όμως για τις αρχαιοελληνικές καταβολές του ονόματος; Γνωρίζετε την μοναδική παροιμία που περιέχει το όνομα ή πόσο δημοφιλές είναι σε άλλες χώρες; Αφού ευχηθούμε τα χρόνια μας πολλά στους εκατοντάδες χιλιάδες Γιώργηδες αυτής της χώρας, σας παραθέτουμε δέκα ενδιαφέροντα ευρήματα που βρήκαμε για το μικρό τους όνομα.

*Στο όνομα Γιώργος απαντούν 171.007 Έλληνες

Σε αυτό τον πληθυσμό υπολόγισε τους Γιωργάδες της χώρας ένας έλληνας ερευνητής, ο Χάρης Φουνταλής, ύστερα από εκτεταμένες μελέτες των ονομάτων στην Ελλάδα. Στην ίδια έρευνα, αποκαλύφθηκε πως τα αμέσως επόμενα (αλλά με αρκετά μεγάλη διαφορά από τον μπροστάρη Γιώργο) ονόματα είναι τα Δημήτρης, Κώστας, Γιάννης και Νίκος. Αντίστοιχα, τα κυρίαρχα γυναικεία ονόματα είναι η Μαρία (με τον τεράστιο πληθυσμό εκπροσώπων της να φτάνει τις 342.632 γυναίκες), η Ελένη, η Κατερίνα, η Βασιλική και πέμπτη η Γεωργία.

*Από πού βγαίνει το όνομα Γιώργος

Με καταφανώς ελληνικές ρίζες, το όνομα Γιώργος, σύγχρονη εκδοχή του Γεώργιος, προέρχεται από τις λέξης γη+έργο, και σημαίνει «γεωργός», αυτός δηλαδή που δουλεύει τη γη. Σύμφωνα με την αγγλική Wikipedia, το όνομα έχει δωδεκαθεΐστικές καταβολές, αφού η λέξη «γεωργός» αναφέρεται στον Αριστοφάνη και, σύμφωνα με τις αρχαιοελληνικές πηγές, αποτελούσε επιθετικό προσδιορισμό του Δία («Ζευς Γεωργός»), καθώς μέσα στα καθήκοντά του ήταν και η προστασία των σοδειών. Ο Αἴλιος Ἡρωδιανός τον 2ο αιώνα μ.Χ. συμπεριέλαβε το «Γεώργιος» στα θεοφορικά ονόματα, ήτοι ονόματα που προήλθαν από αυτά των Θεών με την προσθήκη της κατάληξης «-ιος» (όπως για παράδειγμα και το «Δημήτριος».

*Ποιος ήταν ο Άγιος Γεώργιος

Ως ιστορικό πρόσωπο, ο Άγιος Γεώργιος (συγκεκριμένα ο Τροπαιοφόρος, γιατί υπήρξαν πολλοί ακόμη Γεώργιοι που ανακηρύχθηκαν Άγιοι) γεννήθηκε στην Παλαιστίνη το 280 μ.Χ. και ήταν γιος ενός έλληνα ευγενή από την Καππαδοκία. Μαρτύρησε το 303 και έκτοτε έγινε «δημοφιλής» φιγούρα στην Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.

Ο Γεώργιος σε νεαρή ηλικία κατατάχθηκε στον ρωμαϊκό στρατό, διακρίθηκε για την τόλμη του, αλλά όταν ομολόγησε την χριστιανική του πίστη, προκάλεσε το μένος του Διοκλητιανού, ο οποίος τον υπέβαλε σε μια σειρά φριχτών βασανιστηρίων (λόγχισμα και ξέσχισμα της σάρκας του με ειδικό τροχό από μαχαίρια, λάκκος με βραστό ασβέστη και πυρωμένα μεταλλικά παπούτσια, και εν τέλει, αποκεφαλισμός).

Αργότερα, δημιουργήθηκαν παραδόσεις γύρω από το όνομά του, με κυρίαρχη αυτή της νίκης εναντίον του δράκοντα που φυλούσε το νερό μιας πηγής στη Λιβύη. Το θηρίο, σύμφωνα με την παράδοση αυτή, άφηνε νερό να κυλήσει μόνο όταν έβρισκε κάποιον άνθρωπο να φάει, και οι κάτοικοι της περιοχής όριζαν με κλήρο το θύμα. Ο κλήρος έφερε και τη σειρά της βασιλοπούλας της περιοχής, την οποία και έσωσε ο Άγιος Γεώργιος, λογχίζοντας τον δράκο.

*Πώς είναι το όνομα Γιώργος σε άλλες γλώσσες

Αγγλικά: George, Αραβικά: Girgis, Βασκικά: Gorka, Βουλγαρικά: Георги (Georgi), Γαλλικά: Georges, Γερμανικά: Georg, Jörg, Jürgen, Jörgen, Γεωργιανά: გიორგი (Giorgi), Δανέζικα: Jørgen, Εσθονικά: Jüri, Ιρλανδικά: Seoirse, Ισπανικά: Jorge, Ιταλικά: Giorgio, Καταλανικά: Jordi, Λιθουανικά: Jurgis, Νορβηγικά: Jørgen, Georg, Ολλανδικά: Joris, Sjors, Ούγγρικα: György, Πολωνικά: Jerzy, Πορτογαλλικά: Jorge, Ρώσσικα: Георгий (Georgij), Юрий (Yury), Егор (Yegor), Σλοβάκικα: Juraj, Σουηδικά: Göran, Jörgen, Örjan, Georg, Τσέχικα: Jiří, Φινλανδικά: Jyrki, Yrjö

*Γιατί είναι κινητή εορτή;

Η γιορτή του Αγίου Γεωργίου έχει οριστεί στις 23 Απριλίου, ημερομηνία του θανάτου του. Ωστόσο, όταν αυτή η ημερομηνία πέφτει μέσα στην Σαρακοστή, η γιορτή μεταφέρεται την δεύτερη ημέρα του Πάσχα.

*Είναι εξίσου δημοφιλές όνομα στο εξωτερικό;

Ιδιαίτερα δημοφιλές είναι στην Αγγλία, αφού ο Άγιος Γεώργιος αποτελεί και προστάτη Άγιο της χώρας. Στις ΗΠΑ, είναι το 166ο δημοφιλέστερο όνομα, ενώ ήταν ανάμεσα στα 5 δημοφιλέστερα πριν έναν αιώνα. Στην Βρετανία, το όνομα έγινε ακόμη πιο δημοφιλές από τον 18ο αιώνα και εξής, όταν στέφθηκε βασιλιάς ο Γεώργιος Α’. Σημειώστε πάντως πως το αγγλικό όνομα «George» δίνεται (λιγότερο συχνά, ασφαλώς) και σε γυναίκες. Δείτε εδώ ένα γράφημα με την δημοτικότητα του ονόματος ανά τις δεκαετίες.

*Τι σχέση έχει με την αρχαιοελληνική μυθολογία ο Άγιος Γέωργιος;

Η παράδοση του ιππέα Αγίου Γεωργίου που σκοτώνει τον δράκοντα έχει εξόφθαλμες ομοιότητες με την ιστορία του μυθικού Βελλεροφόντη, γιου του Ποσειδώνα και της βασίλισσας της Κορίνθου, ο οποίος δάμασε τον Πήγασο και ανέλαβε να σκοτώσει την Χίμαιρα, το τέρας που ξερνούσε φλόγες και ταλαιπωρούσε τους κατοίκους του βασιλείου της Λυκίας. Ο νεαρός Βελλεροφόντης κατάφερε να σκοτώσει το θηρίο με το δόρυ του.

*Υπάρχει μία και μοναδική παροιμία με το όνομα Γιώργος

Παρότι δημοφιλέστερο όνομα από το «Γιάννης», το οποίο φιγουράρει σε δεκάδες παροιμίες, το «Γιώργος» αναφέρεται σε μία και μόνο παροιμία: «Όπου Γιώργος και μάλαμα», η οποία φέρεται να προέρχεται από πρόσφατη παραλλαγή, του τραγουδιού του Γιώργου Μητσάκη.

*Τι λέει η αριθμολογία για τον Γιώργο

Από πλευράς αριθμολογίας, ο λεξάριθμος του ονόματος είναι το 1, κάτι που φανερώνει άνδρα-ηγέτη, επιβλητικό και αξέχαστο, που παίρνει πρωτοβουλίες και ξεχωρίζει με την αποφασιστικότητά του, αλλά διαθέτει το ελάττωμα του εγωισμού. Πάντως, η λέξη γεωργία, πέρα από την καλλιέργεια της γης, αναφέρεται και στην καλλιέργεια του πνεύματος, που οι Γιωργάδες καλούνται να αναπτύξουν ακόμη περισσότερο.

Πηγη: newsone.gr

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ - ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ. Ρωμιά, Πρέβεζα, Ήπειρος.

Άλλοι τα ετοίμασαν, εγώ είμαι το φωτομοντέλο που διαφημίζω τα ψητά μας.

Η Ανάσταση στη Φιλιππιάδα έγινε το μεσημέρι του Μ. Σαββάτου με τον Αποστόλη Μετσοβίτη και την ορχήστρα του/

Πασχαλινές ευχές από την Κατερίνα Σχισμένου

Καλή Ανάσταση με πολλές ευχές για υγεία και προκοπή....

Κατερίνα Σχισμένου...

Η Ρωμιά Πρέβεζας βρίσκεται μεταξύ Πεκίνου και Σαγκάης

Η περιφορά του επιταφίου συνήθως γίνεται μετξύ των ωρών 22:00' και 23:00'. Στη Ρωμιά χθές έγινε στις 17:00' ντάλασ μεσημέρι. Άρα στη Ρωμιά ισχύει η ώρα Πεκίνου. Από τις παρακάτω φωτογραφίες που ο ήλιος ήταν κόντρα επαληθεύονται τα παραπάνω 

Καλή Ανάσταση , Καλό Πάσχα, με υγεία.