Ποιος είδε πράσινο δεντρί. Πρώτη εκτέλεση και ζωντανή ηχογράφηση του τραγουδιού, με τον Σάββα Σιάτρα και την κομπανία του Θοδωρή Γεωργόπουλου.

Απολαύστε το τραγούδι (Λόγω της βροχής έκλεισαν οι προβολείς και βιντεοσκοπούσαμε στο ημίφως )

Στο τραγούδι αυτό η Λαϊκή Μούσα δημιουργεί μια υποβλητική ατμόσφαιρα, με αλλεπάλληλες αλληγορικές εικόνες, που φωτογραφίζουν το συναισθηματικό κόσμο ενός ερωτευμένου νέου που επιδιώκει να συναντήσει την κοπέλα των ονείρων του, να της εκφράσει τον έρωτά του και να της ζητήσει να συμπορευτούν στη ζωή.

Το πανύψηλο δέντρο με τα όμορφα κλαδιά, τις βαθιές ρίζες και τα άφθονα νερά που το ποτίζουν και το γιγαντώνουν, αποτελούν ένα θαυμάσιο σκηνικό όπου μπορεί να στηθεί η συνάντηση και το ειδύλλιο των δύο νέων. Το δέντρο συμβολίζει τη ζωή, τα πράσινα φύλλα, οι ρίζες και οι νερομάνες, τη ζωντανή αίσθηση και το δυνάμωμα του ερωτικού συναισθήματος. Ο ήρωας του τραγουδιού κατευθύνεται προς την πηγή της ζωής, τον έρωτα, την αγάπη και την ευτυχία. Το αντικείμενο του έρωτά του σπεύδει και αυτό προς τα εκεί. Όμως, αρχίζουν οι μεταπτώσεις, καθώς ο ήρωας μας "χάνει" το μαντήλι που θα πρόσφερε στην κοπέλα για να της αποδείξει την αγάπη του. Έτσι, το μαντήλι γίνεται σύμβολο του ανεκπλήρωτου έρωτά του. Δεν ήταν, φαίνεται, γραφτό να συναντηθούν οι δυο νέοι και να δώσουν όρκους αιώνιας πίστης και αγάπης. Ο ήρωας του τραγουδιού είναι βαθιά πονεμένος "καϋμό πόχουν τα χείλη μου", και από αυτήν την άποψη μια μελαγχολική διάθεση διαχέεται στο τραγούδι.

Όμως, όπως γίνεται συχνά στα δημοτικά τραγούδια, επιλέγεται το μοτίβο των άστοχων υποθέσεων, που αποφορτίζουν συναισθηματικά την ατμόσφαιρα και αφήνουν να διαφανεί η ενδόμυχη ελπίδα ότι το μαντήλι θα βρεθεί από κάποια νέα που θα πιει τελικά από το νερό της αγάπης, θα απαλύνει τον ερωτικό καϋμό του συντρόφου της, για να ζήσουν ευτυχισμένοι, αφού όπως όλοι γνωρίζουν "ευτυχία είναι το να αγαπάς και να αγαπιέσαι". Τα δυο πρόσωπα θα ζήσουν ευτυχισμένα και δεν πρόκειται να χάσουν ποτέ το "μαντήλι". Έτσι, το τραγούδι αποκτά καθολικότητα και διαχρονικότητα, έχει ενωτική δύναμη, συναισθηματική δυναμική και ξυπνά στον καθένα θετικές ή αρνητικές αναμνήσεις. Ανταπόκριση ή απόρριψη. Φως ή σκοτάδι. Ξεχείλισμα συναισθημάτων ή περισυλλογή και θλίψη. Το τραγούδι αυτό, επομένως, μπορεί να λειτουργήσει λυτρωτικά, καθώς μετατρέπει το προσωπικό βίωμα σε γενικό κανόνα της ζωής, που πληγώνει αλλά είναι και ελπιδοφόρο κάνει το παρόν βασανιστικό, αφήνει όμως και παράθυρο ανοιχτό για το μέλλον.

Τραγούδι πρώτη ερμηνεία

Ποιος είδε πράσινο δεντρί

( Στα δύο και στα τρία )

Ποιος είδε πράσινο δεντρί,

μαυροματούσιω και ξανθή,

να ‘ χει και γεράναι φύλλα,

μαύρα μάτια, μαύρα φρύδια,

Ρεφρεν
και στη κορφή μαλάματα ,
κορίτσια με τα κλάματα.
Λέει, στο πάτο κρύα βρύση,
ποιος τη κάνει κρίση,`
Και στη ρίζα, στη ριζούλα,
τι καημό πόχει η καρδούλα !
Ρ
Τρέχει στο νερό στη βρύση
πάει η κόρη να γιομίσει.
Τρέχω κι’ εγώ να πιώ νερό,
να ΄δω τα μάτια ης τα δυο.
Ρ
Έχασα το μαντήλι μου,
καημό πόχουν τα χείλη μου,
το νερατζοβαμμένο,
μια χαρά ήταν το καημένο.
Ρ
Αν το ‘βρει νιος να το χαρεί,
μαυροματούσιω και ξανθή
και γέρος, τυχόν να δώσει,
τότε, αυτός θα μετανιώσει.
Ρ
Μη το ‘βρει κόρη ανύπαντρη,
μαυροματούσιω και ξανθή,
γυναίκα θα την πάρω
με παπά και με κουμπάρο.
Ρ

Δήμος Ζηρού: Δεν δεχόμαστε ούτε εμπαιγμό, ούτε εκπτώσεις στο θέμα της Υγείας των συμπολιτών μας. Να αρθεί άμεσα η απόφαση για τα Κ.Υ. του Δήμου.

Το Υπουργείο Υγείας στις 25 Απριλίου 2018 με ανακοίνωσή του ενημέρωσε ότι: “Το υπουργείο Υγείας προχώρησε στην έκτακτη χρηματοδότηση με το ποσό του 1.083.740 από το αποθεματικά του, για τη στήριξη των νοσοκομείων και των Κέντρων Υγείας της 5ης και της 6ης ΥΠΕ” Και πρόσθεσε: “Στόχος της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου είναι η επικείμενη έξοδος από τα προγράμματα δημοσιονομικής πειθαρχίας να συνοδευτεί με ένα ξεκάθαρο αποτύπωμα αναβάθμισης των δημόσιων υπηρεσιών υγείας και του κοινωνικού κράτους».

Δυστυχώς πριν προλάβει να στεγνώσει το μελάνι της παραπάνω ανακοίνωσης, η οποία στη συνέχεια διευκρίνιζε αναλυτικότερα σε ποιους τομείς και ποιες μονάδες Υγείας των δύο ΥΠΕ, θα κατανεμηθούν τα παραπάνω χρήματα, και η διεύθυνση προγραμματισμού & ανάπτυξης πολιτικών παροχής Υπηρεσιών Υγείας (Τμήμα Περιφερειακού χάρτη & Α' βάθμιας Φροντίδας Υγείας) της 6ης Υ.Π.Ε, στην οποία υπάγεται και η Ήπειρος, ενημέρωσε αρχικά για την αναστολή της εφημέρευσης του Κ.Υ. Φιλιππιάδας (Επισυνάπτεται το σχετικό έγγραφο), ενώ στη συνέχεια με νέο έγγραφο ζητάει οι ιατροί που υπηρετούν στο Κ.Υ. Θεσπρωτικού και στο Κ.Υ. Φιλιππιάδας να καλύψουν με έξι (6) εφημερίες τα κενά του Κ.Υ. Πάργας και με πέντε (5) εφημερίες τα κενά του Κ.Υ. Καναλακίου (Επισυνάπτονται σχετικά έγγραφα).

Και ρωτάμε των Υπουργό και την κάθε αρμόδια υπηρεσία Υγείας: Με την υποβάθμιση μονάδων Υγείας θα υπάρξει αποτύπωμα αναβάθμισης των δημόσιων Υπηρεσιών και του κοινωνικού κράτους; Με τον τρόπο αυτό θα στηριχτούν τα Κέντρα Υγείας;

Δεν ξέρουμε αν το Υπουργείο Υγείας και ο αρμόδιος Υπουργός κ. Ξανθός, γνωρίζει τις αποφάσεις της 6ης Υ.Π.Ε. ωστόσο κάποιος εμπαίζει τους πολίτες του Δήμου Ζηρού αλλά και όμορων περιοχών που επιλέγουν τα Κέντρα Υγείας Φιλιππιάδας και Θεσπρωτικού για την παροχή πρώτων βοηθειών και την καλή τους υγεία.

Επισυνάπτονται υπόμνημα διαμαρτυρίας και τα σχετικά έγγραφα:

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΝΟΜΟΣ ΠΡΕΒΕΖΑΣ Αριθμ. Πρωτ. 5003

ΔΗΜΟΣ ΖΗΡΟΥ

Ταχ. Δ/νση: Πλατεία Γεννηματά

Ταχ. Κώδικας:48 200 Φιλιππιάδα

Τηλ: 26833 – 60600 Φιλιππιάδα 30/4/2018

Fax: 26830 – 24667

ΓΡΑΦΕΙΟ ΔΗΜΑΡΧΟΥ

ΠΡΟΣ: ΥΠΟΥΡΓΟ ΥΓΕΙΑΣ κ. ΑΝΔΡΕΑ ΞΑΝΘΟ

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ:

α. ΔΙΟΙΚΗΤΗ 6η ΥΠΕ κ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟ

β. ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΝΟΜΟΥ ΠΡΕΒΕΖΑΣ

γ. ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΡΧΗ ΗΠΕΙΡΟΥ κ. ΚΑΧΡΙΜΑΝΗ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ

Θέμα: Διαμαρτυρία για την απόφαση της 6ης ΥΠΕ για αποδυνάμωση των Κ.Υ. του Δήμου Ζηρού

ΥΠΟΜΝΗΜΑ

Αξιότιμε κύριε Υπουργέ,

Με το παρών επιθυμούμε να σας μεταφέρουμε την έντονη διαμαρτυρία μας για τη μετακίνηση ιατρών των Κ.Υ. Φιλιππιάδας και Θεσπρωτικού προκειμένου να καλυφθούν ανάγκες εφημεριών άλλων Κ.Υ. του Νομού Πρέβεζας. Διαμαρτυρία που εδράζεται και ενισχύεται και από την αυξημένη ανησυχία των κατοίκων του Δήμου Ζηρού αλλά και των όμορων περιοχών οι οποίοι εξυπηρετούνται από το Κέντρο Υγείας Φιλιππιάδας και το Κέντρο Υγείας Θεσπρωτικού και αισθάνονται την απαξίωση και εμπαιγμό, από την Πολιτεία σε μία εποχή που αρχίζει η θερινή περίοδος και αναμένουμε χιλιάδες επισκέπτες και τουρίστες στην περιοχή μας.

Πως είναι δυνατόν κ. Υπουργέ τη στιγμή που ανακοινώνεται από το Υπουργείο Υγείας η διάθεση έκτακτης χρηματοδότησης 1.083.740 ευρώ, για την ενίσχυση Νοσοκομείων και Κ.Υ. της 5ης και 6ης ΥΠΕ, μία ενέργεια την οποία χαιρετίζουμε, να μην προβλέπονται ή να μην διαθέτονται ελάχιστες χιλιάδες ευρώ για την κάλυψη των εφημεριών των Κέντρων Υγείας του Δήμου μας, ώστε να μην δημιουργηθούν σοβαρότατες ελλείψεις στο νευραλγικό τομέα της Υγείας σε μία τόσο κρίσιμη περίοδο, όπως είναι η καλοκαιρινή, αλλά και για να μην διαταραχθούν οι υπηρεσίες Υγείας του Δήμου μας;

Τα Κ.Υ. Φιλιππιάδας και Θεσπρωτικού καλύπτουν ανάγκες περίπου 20.000 κατοίκων, αριθμός που βαίνει πολλαπλάσιος κατά τους καλοκαιρινούς μήνες. Επίσης εξυπηρετούν, σε διαρκή βάση, τις ανάγκες των 100άδων φιλοξενούμενων στο Κέντρο Φιλοξενίας Προσφύγων της Φιλιππιάδας οι οποίοι σημειωτέον δεν έχουν τη δυνατότητα μεταφοράς σε Κ.Υ. άλλης περιοχής ή σε Νοσοκομείο.

Είναι προφανές κ. Υπουργέ ότι με την απόφαση της 6ης ΥΠΕ, τίθενται σε κίνδυνο οι ζωές των κατοίκων, των προσφύγων, των επισκεπτών και των τουριστών της περιοχής μας. Η διακομιδή σε νοσοκομεία είναι χρονοβόρα και δύσκολη καθώς απέχουν δεκάδες χιλιόμετρα μακριά.

Ακόμη, εν όψει της καλοκαιρινής περιόδου όπου αναμένουμε μεγάλη επισκεψιμότητα και οι ανάγκες θα μεγιστοποιηθούν, σας ενημερώνουμε ότι -εκτός των άλλων- σύλλογοι της περιοχής διοργανώνουν πολλούς αθλητικούς αγώνες, ενώ φέτος για πρώτη φορά θα λειτουργήσουν και οι κολυμβητικές δεξαμενές στη λίμνη Ζηρού τις οποίες κατασκευάζει ο Δήμος Ζηρού σε μία προσπάθεια ανάπτυξης και αξιοποίησης των συγκριτικών πλεονεκτημάτων της περιοχής. Με βάση και τα παραπάνω είναι προφανές ότι οι ανάγκες των κατοίκων αλλά και των χιλιάδων επισκεπτών και τουριστών της περιοχής μας είναι ιδιαίτερα μεγάλες. Για την αποφυγή τυχόν δυσάρεστων περιστατικών, ζητάμε:

1. Να αρθεί άμεσα η συγκεκριμένη απόφαση της αρμόδιας διεύθυνσης της 6ης ΥΠΕ για αποδυνάμωση των Κ.Υ. Φιλιππιάδας και Θεσπρωτικού.

2. Να ενισχυθούν περαιτέρω τα Κ.Υ. του Δήμου Ζηρού εν όψει των αυξημένων αναγκών του καλοκαιριού αλλά και για τους λόγους που προναφέραμε.

3. Να υπάρξει μέριμνα για την αναβάθμιση του εξοπλισμού αλλά και της κατάστασης των ασθενοφόρων των Κ.Υ. του Δήμου μας.

4. Επίσης στο πλαίσιο του Σ.Ε.Σ. ζητάμε να προβλεφθούν κονδύλια για τον εκσυγχρονισμό του εξοπλισμού και των κτιριακών εγκαταστάσεων, για την υλοποίηση παρεμβάσεων ενεργειακής αναβάθμισης, καθώς και δράσεις κατάρτισης και επιμόρφωσης του ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού.

Κύριε Υπουργέ,

Πέρα από οργή και αγανάκτηση η παραπάνω απόφαση για την 'αποψίλωση' των δύο Κέντρων Υγεία του Δήμου μας, εν όψει της καλοκαιρινής περιόδου μας προκαλεί και μεγάλη λύπη. Λύπη γιατί ως δημοτική αρχή αλλά και ως Τοπική Κοινωνία γενικότερα, υπερβαίνουμε καθημερινά εαυτούς για να καταφέρουμε να φιλοξενήσουμε εκατοντάδες πρόσφυγες, να δημιουργήσουμε υποδομές και να κάνουμε τον πανέμορφο και φιλόξενο τόπο μας ακόμη πιο ελκυστικό και επισκέψιμο. Προσπαθούμε να δώσουμε προοπτικές ανάπτυξης στον τόπο μας και την ίδια στιγμή διαπιστώνουμε να ορθώνονται μπροστά μας εμπόδια και να δεχόμαστε 'τρικλοποδιές'...

Επειδή εκτιμούμε ότι διαθέτετε ιδιαίτερη ευαισθησία στα θέματα Υγείας και πρωτοβάθμιας περίθαλψης, σας παρακαλούμε να μεριμνήσετε για την άμεση άρση της απόφασης για αποδυνάμωση των δύο Κέντρων Υγείας του Δήμου μας.

Σε κάθε άλλη περίπτωση, αναλαμβάνετε και τις ευθύνες των αποφάσεων.

Αναμένουμε την άμεση και θετική ανταπόκριση στο δίκαιο αίτημά μας.

Παραμένουμε στη διάθεσή σας για κάθε πρόσθετη διευκρίνιση και συνεργασία.

Να γνωρίζετε ότι στην Υγεία των συνδημοτών μας, των κατοίκων, των φιλοξενούμενων, των επισκεπτών και των τουριστών του Δήμου μας, αλλά και της ευρύτερης περιοχής, δεν θα επιτρέψουμε την παραμικρή έκπτωση.

Με εκτίμηση

Καλαντζής Νικόλαος

 Δήμαρχος Ζηρού

Η ΘΕΙΑ ΔΗΜΗΤΡΩ από τη ΒΟΝΙΤΣΑ ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ: «Το δριμώνιασμα»!

Απόσπασμα 

Θεατρικό έργο σε Βονιτσιάνικη ντοπιολαλιά

ΣΚΗΝΗ 7η: Το δριμώνιασμα 

      Στην αυλή τα πέντε καζάνια βράζουν το γάλα και σε κάθε καζάνι είναι μια γυναίκα που ανακατώνει το γάλα για να μην πιάσει, να καεί.

Δμήτρου:  Λίγο ακόμα και θα πάρει βράση το γάλα... 

Απευθυνόμενη στους άλλους της αυλής.

Δμήτρου: Τώρα βάλτε και άλλα τσάκνα, Λίμπω πάρε τη μάσα και αναμέρισε τα χειρόξυλα για να μπούνε τα τσάκνα. Τώρα είναι  η προσοχή. Ετοιμάστε το κομμένο στάρι.

    Αλλοι βάζουν ξύλα στη φωτιά, άλλοι συμπάνε τη φωτιά, άλλοι ετοιμάζουν το κομμένο στάρι.

Δμήτρου: Να τήρα κοχλάζει το γάλα, έτοιμοι ρίξτε σιγά σιγά το κομμένο στάρι.  Μωρή Ακρίβωωω ανακάτωσε καλά, μη κλουμπιάσει. 

Απο όλους ακούγεται ένα τραγούδι...

Φίλια: Μαρή Λίμπω, μάσε πιό κάτω τ’ φούστα σ. Μας φωτογραφίζεις. Ασε εμάς αλλά δεν λυπάσαι τς ανδρες από απέναντι. Αντι να δριμωνιάζνε έχνε αποχαυνωθεί με το πράμα σ’. Σε λίγο θα σπάσνε τα τσέρκια στα δριμώνια, πάειτο στρίψιμο γόνα..............

Λίμπω: Γβάσ’ μουρή Φίλια. Τι  φαινόναντε μουρή, ούτε το κότσι μ’.

Ακρίβου: Ναι το κότσι δεν φαινόντανε γιατί το κάλυπτε το δριμώνι, τα πιό πάνου όμως τάχες βγάλεις για αέρα. Κι όπως λέμε εδώ στη Μπούχαλη, τσι μεγάλες αποκριές βγαίνουν έξω οι  ψ..γριές και τη καθαρή Δευτέρα πέρνε τα μ... μωρά αέρα. 

Φίλια: Δεν τρέπεσαι μουρή. Τι λόγια είναι αυτά π’ κρένεις. Κι θα θέλεις να πάς να μεταλάβεις τ Κυριακή. Οπου αμαρτία, φωτιά θα πέσει να σε κάψει.

  Τώρα που το κρένεις τώρα του σκέπτομαι καλλίτερα. Δε μ λές Λίμπου, αυτές που κάθε Κυριακή πάνε κι μεταλαβαίνουν, κρατάνε όλες τσ΄μέρες; -Δεν κάνε τίποτα; -Δε λένε τίποτα; -Τόχνε κάνει χούι. Αφού έχουμε μάθει κι τ΄σειρά πουχνε όταν πάνε για μεταλαβιά. 

Φώτου: Γναίκες είστε πολύ πίσω. Δεν είναι μεταλαβιά είναι θεία μετάληψη. Πέρνε τ’ χάρη και το αγίασμα. Να τα λέτε καλά κι όχι έτσι στα χαμένα...

Φίλια: Ωρα είναι να μας πείς κι να μας τα τσακατίσεις. Εσύ  δεν είσαι μέσα σε αυτές που πάνε κάθε Κυριακή για μεταλαβιά,  αλλά για μολόγαμας αυτό το ωραίο π’ κάνεις με την εξομολόγηση;

Φώτου: Είστε παρασάνταλα. Φταίου εγώ π’ ασχολήθκα μαζί σας.

Φίλια: Μη κάνεις και τ’ παραξηγημένη τώρα. Ο κώλος τα ξεκίνησε, ήθελες να μας πείς κι αγράμματες. «Δεν ξέρτε για την Θεία μετάληψη!!!!».  Εμείς μαρή δεν ξέρουμε, εμείς όταν πάμε, που και που κατά δεκαετία, για μεταλαβιά, μεταλαβαίνουμε κι οχι καταλαβαίνουμε. Οπως λένε κι οι γραφές δεν γνωρίζει η δεξιά μας τι κάνει η αριστερά μας. Για πές μας όπως για τσ  δικές εξομολογήσεις;

Φώτου: Γναίκες πάτε να το σομπολιάστε, με τσακατάτε, σταματείστε.

Λίμπου: Φαίνεται ότι σε πονάει; Δεν μας κρένεις για κείνους τους όρκους ψέματα πουλεγες στο δικαστήριο; -Επιστήμη τόκανες. Είχες φορέσεις κι τα καλά σ’, έκανες κι το μαλλί. Μωρή το βράδυ δεν θα κοιμήθκες στο κρεβάτι, για να κρατήσεις το μαλλί. Ανέβκες στο ακροατήριο, κράταγες κι τ’ τσάντα στα δεξιά για να ορκιστείς με το αριστερό, λες κι δεν θάπιανε ου όρκος. Αλλά σε κάρφωσε από πίσου ου όχλος που σ’ ήξερε από τα παλιά. «Με του δεξί κ’ πρόεδρε, μου του δεξί».  Τι να κάνεις παλάμσες κι έβγαλες τ πίσσα κι την κατέλα. Είπες, είπες, είπες, όλα όπως είχε το συμφέρον σου.

Φίλια: Εκατσες κάτου αλλά δεν σε έπαιρνε ου τόπος, Είπες πολλά. Μόλιςτέλειωσε του δικαστήριο πήρες το κοντό για εκκλησία, να ξεμολογηθείς. Τον ήξερες του δρόμο, τον έχεις κάνει βούγκα πολλές φορές..

Λίμπου: Ποιό δρόμο, τ’ λεωφόρο τσ   αμαρτίας. Χούι τώχει. Αλλά δεν φταίει αυτή, ου παππάς φταίει π’ τσ δίνει άφεση αμαρτιών. Ποιά άφεση αμαρτιών. Εδώ κάποιοι άνθρωποι τυραννιόνται από τους όρκους  ψέματα πού’ κανε,  κι άλλοι για ένα στεφάνι στον επιτάφιο σχωράνε. -Τι σχωράτε τα όρνια; Κι όπως λέει ένας καλός Παζαριώτης: «Μην δίντε τα άγια στα σκλυά».

Φώτου: Τράβηξε πολύ η κβέντα σας, πολλά λέτε σε βάρος μου. Εγώ είπα σαμπουχαλιώτσα να ξεκαμπήσω και να κάνω μαζί σας το δριμώνιασμα, κι εσείς  κάντε σα να πέρτε τα χάκια σας. Τι σας έκανα;

Φίλια: Να τα πάρουμε τα πράγματα απ’ τ’ αρχή. Ο πατέρας ήτανε Μπουχαλιώτης, εσύ μετακόμσες εδώ κι δεκαετίες στου παζάρ. Το ότι ήρθες εδώ δεν ήρθες σαν μπουχαλιώτσα αλλά κάτι για εκλογές ακούσκανε κι ένα από τα παιδιά σ θα κατέβει για ψήφους. Τώρα θμηκες τ’ Μπούχαλη...

Φώτου: Ειστε κακιές και δεν έχτε  τρόπους. Απ’ τ’ αρχή του έργου η μιά κατηγοράει τ’ άλλη. Αυτές είστε...

Δμήτρου: Ακουρμάς  γιατί κι στ’ Μπούχαλη πού’ μενες για λίγα φεγγάρια δεν πήρες το νόημα τσ’ φτωχωλουγιάς. Τα λέμε η μία στ’ άλλη κι το γλεντάμε. Τόσα πόυ’ παμε η μιά στην άλλη, καμιά δεν παρεξεγήθκε. Ολες εδώ πάλι μαζί είμαστε. Τι έκανε η μία κι άλλη; Τίποτα. Γιαυτό το γλεντάμε, τσ’ αγραπνιές κι στου δυμόνιασμα. Αλλά για κάτσε να σου τα πουμε μια και καλή. Θυμάσαι το γίγαντα κι τ’ κακομοίρα  τ’ μάνα τ’ .........

(συνεχίζεται...)

http://xiromeronews.blogspot.gr

Αγροτικά χρέη: Ρύθμιση οφειλών και κούρεμα

Τις αμέσως επόμενες ημέρες θα αρχίσει να εφαρμόζεται ρύθμιση για τα αγροτικά χρέη προς το δημόσιο και τις τράπεζες, με το «κούρεμα» του κεφαλαίου να φτάνει μέχρι και 60% και η αποπληρωμή τις 120 δόσεις

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με πληροφορίες, ο αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης και υπουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης Γιάννης Δραγασάκης, έχει ζητήσει εντός του Μαΐου να ενεργοποιηθεί η δυνατότητα ρύθμισης των οφειλών αγροτών προς εφορία για εισόδημα, ΦΠΑ κλπ, για ασφαλιστικές εισφορές του ΟΓΑ και για τα αγροτικά δάνεια προς τράπεζες που έκλεισαν και βρίσκονται υπό εκκαθάριση (πρώην Αγροτική Τράπεζα, Συνεταιριστικές, ΤΤ, FBB, Probank, Proton κλπ).

Σύμφωνα με πληροφορίες από το υπουργείο Οικονομίας, η ρύθμιση οφειλών δύναται να περιλαμβάνει:

100% διαγαφή τόκων υπερημερίας δανείων. Επιπρόσθετα διαγραφή τόκων και κεφαλαίου δανείων, βάσει των ήδη αποπληρωμένων ποσών, αφού ληφθεί υπόψη ο νόμος για τα πανωτόκια και οι ισχύουσες υποθήκες (κατόπιν ελέγχου). Εννοείται ότι εφόσον ο αγρότης το επιθυμεί, έχει τη δυνατότητα να προβεί σε πώληση ακινήτων του σε τρίτους, με σκοπό την εξόφληση του εναπομείναντος χρέους

Διαγραφή προστίμων και προσαυξήσεων δημοσίου, βάσει της ακίνητης περιουσίας

Αποπληρωμή σε έως 120 δόσεις, βάσει του διαθέσιμου εισοδήματος, αφού ληφθούν υπόψη οι εύλογες δαπάνες διαβίωσης.

Οφελος

Ειδικά για τη ρύθμιση των αγροτικών δανείων τα οφέλη είναι τα εξής:

Σε περίπτωση ολικής εξόφλησης εντός τριμήνου του εναπομείναντος ποσού (κατόπιν της ανωτέρω διαγραφής τόκων και πανωτοκίων), η διαγραφή κεφαλαίου μπορεί να φτάσει ακόμα και το 60%.

Σε περίπτωση ρύθμισης σε δόσεις του εναπομείναντος ποσού (κατόπιν της ανωτέρω διαγραφής τόκων και πανωτοκίων), η αποπληρωμή μπορεί να διαρκέσει έως και 10 έτη και η διαγραφή κεφαλαίου να φτάσει το 40%.

Σε ποιους απευθύνεται η ρύθμιση

Η ρύθμιση απευθύνεται σε:αγρότες, γεωργούς, κτηνοτρόφους, πτηνοτρόφους και αλιείς, οι οποίοι έχουν λάβει αγροτικό δανειακό προϊόν (καλλιεργητικό δάνειο, δάνειο αγοράς εφοδίων κλπ) από την πρώην ΑΤΕ και τις λοιπές ανωτέρω τράπεζες υπό εκκαθάριση

εφόσον οι οφειλές τους παρουσίαζαν καθυστέρηση πληρωμής πέραν των 30 ημερών κατά την 31/12/2017.

Σημειώνεται ότι σε περίπτωση που αγρότης δεν ενταχθεί στην ανωτέρω διαδικασία, τότε ο εκκαθαριστής προειδοποιεί ότι υποχρεούται να καταφύγει είτε σε νομικές ενέργειες είτε στην πώληση των συγκεκριμένων δανείων σε fund.

Όπως αναφέρει η εφημερίδα «Αυγή», οι αγροτικές επιχειρήσεις με παραγωγική εγκατάσταση (π.χ. κτηνοτροφικές μονάδες, ελαιουργεία κλπ) δεν εντάσσονται στην παρούσα ρύθμιση, αλλά εντάσσονται στη ρύθμιση του εξωδικαστικού μηχανισμού ρύθμισης οφειλών επιχειρήσεων.

Σημειώνεται ακόμη ότι η ρύθμιση δεν παρέχεται σε αγρότες, οι οποίοι έχουν πολύ υψηλά εισοδήματα (κατόπιν ελέγχου).

Πληροφορίες μπορούν να λαμβάνουν οι ενδιαφερόμενοι στα κατά τόπους Κέντρα - Γραφεία Ενημέρωσης και Υποστήριξης Δανειοληπτών, κατόπιν ραντεβού στο τηλ. 213.212.57.30 και στα σημεία τοπικής παρουσίας του ειδικού εκκαθαριστή ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία «PQH Ενιαία Ειδική Εκκαθάριση Ανώνυμη Εταιρεία, Ειδικός Εκκαθαριστής Πιστωτικών Ιδρυμάτων» και στο τηλ. 213.088.700.

Αιτήσεις ρύθμισης θα γίνονται μέσω της πλατφόρμας της Ειδικής Γραμματείας Διαχείρισης Ιδιωτικού Χρέους: www.keyd.gov.gr

 www.epiruspost.gr

H Εισήγηση του Πρύτανη του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων Γεωργίου Καψάλη στην εκδήλωση ''Ηπειρώτικη Λαογραφία'' της Πανηπειρωτικής Συνομοσπονδίας Ελλάδος

Ηπειρώτικη Λαογραφία – Λαογραφικά Μουσεία της Ηπείρου

Κυρίες και κύριοι,

Αυτή η πατρίδα είναι ιδιαίτερα τυχερή, γιατί στον τομέα της Λαογραφίας την υπηρέτησαν άνθρωποι που πόνεσαν και αγάπησαν τον τόπο μας, που σεβάστηκαν την ιστορία, την πορεία και την αλήθεια κάθε περιοχής και κάθε γωνιάς αυτής της γης.

Ως ένδειξη σεβασμού και αναγνώρισης της προσφοράς όλων αυτών, θα ήθελα να αναφέρω, σήμερα, σε αυτή τη λαμπρή γιορτή της Ηπειρώτικης Λαογραφίας τα σημαντικότερα από αυτά τα ονόματα των Λαογράφων του τόπου μας, για να τους θυμόμαστε και να τους τιμούμε οι παλαιότεροι, αλλά και για να τους γνωρίζουν και να τους ακολουθούν, ως φωτεινά παραδείγματα, οι νεότεροι.

Μένοντας περισσότερο σε αυτούς που πλέον δεν είναι μαζί μας, να αναφέρω και να υποβάλλω με δέος τον σεβασμό μου στους Νικόλαο Πολίτη, Στίλπωνα Κυριακίδη, Φαίδωνα Κουκουλέ, Γεώργιο Μέγα, Δημήτριο Λουκάτο, Αγγελική Χατζημιχάλη, Κώστα Ρωμαίο, Άλκη Κυριακίδου Νέστορος, Γεώργιο Σπυριδάκη, Δημήτριο Σταμέλο, Μιχάλη Μερακλή, Μηνά Αλεξιάδη από τους νεότερους, μαζί με όλους τους πολλούς και εξαίρετους συναδέλφους που υπηρετούν και σήμερα στους τομείς Λαογραφίας των Πανεπιστημίων της χώρας.

Η Λαογραφία που αποτελεί την έκφραση της λαϊκής ψυχής και του καθημερινού μόχθου. Η Λαογραφία που αποτυπώνει τις πνευματικές δημιουργίες, τις λαϊκές δημιουργίες, την ίδια τη ζωή, τον ίδιο τον πολιτισμό κάθε λαού.

Αισθανόμαστε την ανάγκη και είμαστε υποχρεωμένοι να γνωρίζουμε αυτό που προηγήθηκε από εμάς, να μάθουμε για αυτούς που έζησαν πριν από εμάς, για να διδαχθούμε από αυτά που έζησαν, από αυτά που πρόσφεραν, από αυτά που αξίζει και εμείς οι ίδιοι να κρατήσουμε ως παρακαταθήκη. Έχουμε, επίσης, υποχρέωση να γνωρίσουμε καλύτερα την ιστορική διαδρομή και όλους με όσους ήρθαμε σε επικοινωνία στο διάβα των αιώνων, για να γνωρίζουμε αυτά που εκείνοι μας έφεραν και αυτά που εκείνοι μας έδωσαν, όπως και τα πολλά εκείνα που εμείς δώσαμε σε αυτούς. Και είναι τόσα πολλά τα κοινά πεδία και οι κοινές αναφορές που πρέπει να προσεγγίσουμε, ώστε θα χρειαστούμε πολλές επιστήμες, η κάθε μία από το δικό της μετερίζι, για να οδηγηθούμε ώριμοι, πλέον, σε αυτό που καλείται εθνική αυτογνωσία, γνώση του εαυτού μας και της παράδοσής μας, για να ελέγξουμε και να καταπολεμήσουμε όσα μας ζημιώνουν, αλλά και να εμπνευστούμε από όλα εκείνα που μπορούν να δώσουν ώθηση και δυναμική στον ίδιο τον εαυτό μας, την κοινωνία μας, στο έθνος ολόκληρο.

Και αφού γνωρίσουμε την πολιτιστική ιστορία και την ψυχή του λαού μας, θα διαπιστώσουμε πως κοινές εμπνεύσεις και κοινά βιώματα μπορούν να υπάρξουν σε όλους τους λαούς και μπορούν να αποτελέσουν το σημείο αναφοράς για την κατανόηση και την αλληλεγγύη των ίδιων των λαών, σε μια εποχή που τα χρειαζόμαστε όλα αυτά περισσότερο από ποτέ.

Γνωρίζουμε όλοι, γιατί, πρωτίστως, το έχουμε βιώσει είτε ως οικογένεια είτε ως μικρότερη ή μεγαλύτερη κοινωνία ότι η μεγαλύτερη πληγή διαχρονικά για την Ήπειρο ήταν και είναι η αποδημία. Η αποδημία που μπορεί να οφειλόταν στο ορεινό και άγονο έδαφος της περιοχής, στις δύσκολες καιρικές συνθήκες που επικρατούσαν και ασφαλώς διαχρονικά στους αλλοεθνείς κατακτητές του τόπου μας. Η αποδημία αυτή σημάδεψε και προσδιόρισε και τον τρόπο ζωής των κατοίκων της Ηπείρου, αφού οι πληγές που άφηνε ανοικτές ήταν πολύχρονες και βασανιστικές. Η ίδια η αναχώρηση απέκτησε κατ’ ουσία έναν τελετουργικό χαρακτήρα για κάθε ξενιτεμένο. Χτίστες κυρίως και Ηπειρώτες μαστόροι, που δεν ήταν απλοί τεχνίτες, παρά τεχνίτες και μηχανικοί, καλλιτέχνες και εμπνευστές για τα θεόκτιστα σπίτια, για τις εκκλησίες και τα τοξωτά γεφύρια, μια τέχνη που την αξιοποιούσαν χτίζοντας και τα σπίτια των χωριανών τους που καζάντισαν στα ξένα, αλλά και μια τέχνη που την έκαμαν γνωστή σε διάφορες βόρειες, κυρίως, περιοχές της ιδιαίτερης πατρίδας τους, καθώς και σε ολόκληρα τα Βαλκάνια και όχι μόνο.

Η εσωτερική διακόσμηση, τα ξύλινα κεντίδια και τα πέτρινα ξόμπλια των σπιτιών αποτελούν ανυπέρβλητα καλλιτεχνήματα διαχρονικής αναγνώρισης. Τα ίδια τα πεζούλια, για να κρατήσουν το λιγοστό χώμα της γης, είναι και αυτά εμπνεύσεις και δημιουργίες απαράμιλλου κάλλους.

Η Χειροτεχνία, οι συντεχνίες που βοηθούσαν στην οργάνωση κάθε εμπορικής δραστηριότητας, η παραγωγή ξυλείας, η κτηνοτροφία και άλλα ειδικά επαγγέλματα, όπως οι Βαγενάδες ή οι Χρυσοραφτάδες ή ακόμη και οι Βικογιατροί από το Κουκούλι αποτελούσαν επαγγέλματα και δραστηριότητες, για να θρέψει ο καθένας την οικογένειά του. Και δίπλα σε αυτά, τα τραγούδια, με εκείνα της Ξενιτιάς και τα μοιρολόγια να καταλαμβάνουν την πρώτη θέση. Οι ζυγιές και οι κομπανίες, γνήσιοι εκφραστές της τοπικής μουσικής και της λαϊκής ψυχής. Μαζί με αυτά ένας πνευματικός πλούτος από παροιμίες, μύθους, παραμύθια και παραδόσεις, καθώς και ένας καλλιτεχνικός πλούτος από υφαντά και κεντήματα του σπιτιού, από τις επιβλητικές ενδυμασίες, από τα κοσμήματα, τη λαϊκή τέχνη και τη λαϊκή βιοτεχνία. Και είναι ευτύχημα πως ακόμη και σήμερα υπάρχουν πρωτοβουλίες και δράσεις που, παρά τις δυσκολίες, συνεχίζουν τον παραδοσιακό αγώνα της δημιουργίας.

Και είναι γεγονός ότι τα Λαογραφικά Μουσεία της Ηπείρου διαδραματίζουν έναν εξαιρετικά σημαντικό ρόλο στη διατήρηση της ιστορικής μνήμης, της παράδοσης και της πολιτιστικής κληρονομιάς της Ηπείρου. Έτσι αφενός διαφυλάττουν την πολιτιστική ταυτότητα της Ηπείρου και αφετέρου την κρατούν «ζωντανή» και τη μεταδίδουν στις νεότερες γενιές. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα Λαογραφικά Μουσεία της Ηπείρου είναι χώροι ιδιαίτερου πολιτιστικού ενδιαφέροντος, και συντελούν στην αναζωογόνηση και την οικονομική ανάπτυξη των περιοχών μας.

Επικεντρώνοντας την προσοχή μας στη μεγάλη προσφορά των Λαογραφικών Μουσείων, μικρών τις περισσότερες φορές, θα τονίζαμε ότι τα εκθέματά τους, φορτισμένα με μνήμες του παρελθόντος, αναπαριστούν μορφές, σχήματα, δράσεις, συμπεριφορές μιας παράδοσης, που άρχισε να εκλείπει κατά τη διάρκεια του αιώνα μας και που τοποθετείται πλέον στα Λαογραφικά Μουσεία. Αυτό έχει ως συνέπεια να μη μένουν στη λήθη του χρόνου συνήθειες, πρακτικές και τακτικές της αγροτικής, κυρίως, κοινωνίας. Ως εκ τούτου, το κάθε Μουσείο αποτελεί μία εστία διαφύλαξης ενός πολύτιμου θησαυρού, που η αξία του παραμένει διαχρονικά σταθερή. Δικαίως, προκύπτει, λοιπόν, σε όλους μας η διαπίστωση της μεγάλης σημασίας, για την ύπαρξη επισκεπτών σε αυτά τα Λαογραφικά Μουσεία, καθώς αναπτύσσεται ένας διάλογος ανάμεσα στους ανθρώπους και τα εκθέματα.

Παράλληλα, η επίσκεψη στα Λαογραφικά Μουσεία επισκεπτών και νέων ανθρώπων δημιουργεί έναν ζωντανό διάλογο ανάμεσα σε ανθρώπους και εκθέματα. Ένας ολόκληρος κόσμος καταγράφεται και παρουσιάζεται μέσα από το βιογραφικό λόγο των αντικειμένων μιας περιοχής, μέσα από τις εικόνες και τις άλλες γραπτές και προφορικές μαρτυρίες. Με άλλα λόγια, ο κόσμος αυτός προσεγγίζεται από τα ίδια τα εκθέματα, που αποτελούν φορείς κοινωνικής μνήμης, μιας μνήμης, που προσδιορίζεται από την τοπική ιστορία, από την ιστορία των ανθρώπων και από την ιστορία της περιοχής.

Ο έπαινος προς τους δημιουργούς των Λαογραφικών Μουσείων και προς κάθε πρωτοβουλία ατόμων και φορέων για τη σύσταση ενός Λαογραφικού Μουσείου αποτελούν πράξεις και αποφάσεις επιβράβευσης, αλλά και ενέχουν μια δυναμική πολιτισμικής αντίστασης απέναντι στους καταναγκασμούς και τις πιέσεις της σύγχρονης κοινωνίας. Πρόκειται αφενός για μία αστείρευτη δίψα ατόμων και φορέων να ακουστεί ο λόγος του παρελθόντος στο σύγχρονο πολιτισμικό γίγνεσθαι αλλά και αφετέρου για μία προσπάθεια, ώστε τα αντικείμενα του Μουσείου να συνδέσουν τους ανθρώπους με την ιστορία και την κληρονομιά, που καθορίζει ταυτότητες και ιδεολογίες.

Μία επίσκεψη στα Λαογραφικά Μουσεία της Ηπείρου προσφέρει πολλές και ανεξίτηλες εμπειρίες, καθώς αυτά κρύβουν έναν ολόκληρο κόσμο γνώσεων, σχέσεων, νοημάτων ακόμη και ψυχαγωγίας. Συντελούν, με άλλα λόγια, στη μόρφωση, την επιμόρφωση και την εξέλιξη της κοινωνίας μας. Κάθε μουσειακή εμπειρία και κάθε επίσκεψη σε ένα Μουσείο της Ηπείρου και όχι μόνο μπορεί να αποτελέσει το έναυσμα για ουσιαστικές συζητήσεις ανάμεσα στους επισκέπτες, αλλά και την αφορμή για ενίσχυση και διατήρηση της εθνικής μνήμης και ταυτότητας.

Ιδιαίτερα τα Λαογραφικά Μουσεία της Ηπείρου αποτελούν σταθερά σημεία αναφοράς, κυρίως για τους απόδημους Ηπειρώτες, καθώς ακουμπούν σε αυτά συναισθήματα νοσταλγίας που προκύπτουν από τη στέρηση φίλων και χωριανών, ακόμη και της πατρίδας τους, των εθίμων και της μουσικής τους παράδοσης.

Θα έλεγε κανείς ότι τα Λαογραφικά Μουσεία αποτελούν μία εξαιρετική ανάλυση του ιστορικού χρόνου και της εποχής, που είχε ζήσει το άτομο πριν μεταναστεύσει, αλλά και μία μορφή γνωριμίας με την Ελλάδα του παρελθόντος που κάποιος μετανάστης δεύτερης ή τρίτης γενιάς δεν είχε ποτέ τη δυνατότητα να τη γνωρίσει και να τη βιώσει.

Είναι απολύτως σαφές ότι στα Λαογραφικά Μουσεία της Ηπείρου εναποτίθενται πτυχές της συλλογικής και κοινωνικής μνήμης και παρουσίας ανά τους αιώνες, με άλλα λόγια εικόνες και βιώματα από το δύσκολο και πολύπαθο αλλά και άλλο τόσο γοητευτικό παρελθόν της Ηπείρου. Εξάλλου, η παρατήρηση και η ενασχόλησή μας με τα μουσειακά αντικείμενα – τα εργαλεία, τα χάλκινα είδη, τα έπιπλα, τα υφαντά, τα ρούχα, τις φωτογραφίες και τόσα άλλα- η ψηλάφησή τους, οι μυρουδιές τους και οι σιωπηλές τους μαρτυρίες μάς αποκαλύπτουν τη δική τους κοινωνική ζωή, τη δική τους βιογραφία, που οδηγεί στη βιογραφία, τη ζωή και την κοινωνική στάση των κατόχων τους, αλλά και στη νοσταλγική ατμόσφαιρα παλαιότερων εποχών.

Θα προσπαθήσω πολύ σύντομα να φέρω κοντά σας όλα τα Μουσεία της Ηπείρου, που είναι πολλά, γιατί και οι Ηπειρώτες είναι πολλοί και αγαπούν τον τόπο τους. Θα πω μόνο δύο λόγια για το καθένα, ζητώντας προκαταβολικά συγνώμη αν παραληφθεί κάποιο από αυτά, αλλά είμαι σίγουρος πως η παρουσίαση αυτή θα συγκινήσει και εκείνους, που ήδη επισκέφθηκαν τα Μουσεία, ενώ θα φέρει κοντά σε αυτά και όσους ακόμη δεν τα έχουν επισκεφθεί.

Επιθυμώ να ευχαριστήσω θερμά το Διοικητικό Συμβούλιο της Πανηπειρωτικής Συνομοσπονδίας Ελλάδος και τον Πρόεδρό της κ. Γιώργο Δόση τόσο για τη διοργάνωση αυτής της τόσο σημαντικής εκδήλωσης όσο και για την τιμή που μου έκαναν να με ορίσουν ομιλητή. Κυρίως, όμως, θέλω να τους ευχαριστήσω και συνάμα να ευχαριστήσω και όλο το ακροατήριο, γιατί μου δόθηκε η δυνατότητα σε αυτή τη φάση, μέσα από την ομιλία μου, να ταξιδέψω νοερά σε όλα τα Λαογραφικά Μουσεία της Ηπείρου, και παράλληλα να υποσχεθώ στον εαυτό μου ότι σύντομα θα επισκεφθώ ένα προς ένα δια ζώσης τα Λαογραφικά Μουσεία, γιατί ο καθένας έχει τόσα πολλά να μάθει και να διδαχθεί από αυτά, που αποτελούν τον πνευματικό πλούτο και το στολίδι της ιδιαίτερης πατρίδας μας.

Αθήνα, 29 Απριλίου 2018

Καθ. Γεώργιος Καψάλης

Πρύτανης Πανεπιστημίου Ιωαννίνων

Από την Ελλάδα στο Έμπενζεε..

Γράφει η Κατερίνα Σχισμένου.

Στις 28 Απριλίου η Πρέσβης της Ελλάδος στην Αυστρία κυρία Χρυσούλα Αλιφέρη και ο Γενικός Γραμματέας του Κεντρικού Ισραηλιτικού Συμβουλίου Ελλάδος, Victor Isaak Eliezer τοποθέτησαν μαρμάρινη επιγραφή σ΄αυτόν τον τόπο μαρτυρίου 350 Ελλήνων  μεταξύ αυτών και 170 Εβραίων που υπέστησαν την καταναγκαστική εργασία για τη διάνοιξη σηράγγων για τη διέλευση των Γερμανικών πυραύλων και εξοντώθηκαν , μαζί με άλλους 20000 ανθρώπους από άλλες Ευρωπαϊκές χώρες. Το 40 τοις εκατό ήταν Εβραίοι.. Το στρατόπεδο του Έμπενζεε αποτελούσε ένα από τα πιο «σκληρά» στρατόπεδα εξόντωσης, με μαρτυρίες όπου προκαλούν τουλάχιστον τον τρόμο.  «Οι θάλαμοι του στρατοπέδου ήταν γεμάτοι σορούς από ανθρώπινα πτώματα. Τα κρεματόρια δούλευαν 24 ώρες σε βάρδιες των 12. Η πείνα θέριζε. Στους κρατούμενους δινόντουσαν μόνο 50-60 γραμμάρια ψωμί της ημέρα και μία σούπα φτιαγμένη από φλούδες πατάτας, η οποία κόπηκε μερικές μέρες μετά.» Το στρατόπεδο του Έμπενζεε αποτελούσε παράρτημα του Μαουτχάουζεν  και χάθηκαν μέσα σε απίστευτες συνθήκες βαρβαρότητας και βασανισμών ανθρώπινες ψυχές που γι΄αυτές πρέπει τουλάχιστον να προσευχόμαστε , να τιμούμε και να μην επιτρέψουμε ποτέ ξανά η ανθρωπότητα να ζήσει μια τέτοια φρίκη. Ακολουθεί ο συγκινητικός λόγος του Γενικού Γραμματέα του Κεντρικού Ισραηλιτικού Συμβουλίου Ελλάδος, Victor Isaak Eliezer: «Ήταν πριν από 73 χρόνια...350 Έλληνες, μεταξύ αυτών 170 Έλληνες Εβραίοι, που συνελήφθησαν και εκτοπίστηκαν σε αυτόν εδώ τον τόπο: ΕΜΠΕΝΣΕΕ.

73 χρόνια αργότερα... Στέκομαι εδώ, ως ένας απόγονος Ελλήνων Εβραίων που διασώθηκαν από το "απόλυτο κακό", εκπροσωπώντας τον Ελληνικό Εβραϊσμό Είμαι εδώ μαζί σας, για να μνημονεύσουμε τα θύματα, για να θυμηθούμε και να μην ξεχάσουμε. Και θέλω να ευχαριστήσω και να συγχαρώ την Πρέσβη της Ελλάδος στην Αυστρία, την κυρία Χρυσούλα Αλιφέρη, για την απόφαση της να εκπληρώσει ένα εθνικό καθήκον: να τοποθετηθεί η μαρμάρινη αυτή επιγραφή στη μνήμη των Ελλήνων θυμάτων στο ΕΜΠΕΝΣΕΕ. Σε αυτό τον τόπο καταναγκαστικής εργασίας και εξόντωσης.

Η μνήμη! Είναι αρκετό να θυμόμαστε; Όχι!

Εκτός από την μνήμη, πρέπει να διδαχθούμε από την ιστορία πως θα αποτρέψουμε την επανάληψη αυτού του εγκλήματος κατά της ανθρωπότητας. Μια μοντέρνα κοινωνία δεν μπορεί να παραμένει αδιάφορη απέναντι σε αυτούς που ταυτίζονται με το ναζισμό, με τους "θύτες", που παραβίασαν κάθε ηθική αξία του πολιτισμού μας. Δεν μπορούμε ως πολίτες να παραμένουμε "θεατές" των αποτρόπαιο πράξεων τους εναντίον των "θυμάτων" τους, ανεξαρτήτως χρώματος, φυλής ή θρησκείας. Διότι τότε θα είναι σαν να ανοίγουμε εμείς, ξανά, τις πόρτες στη βαρβαρότητα, επιτρέποντας την επιστροφή στην πιο σκοτεινή περίοδο της ανθρώπινης ιστορίας.

Στην περίοδο που τα ανθρώπινα όντα έχασαν την ανθρώπινη υπόσταση τους. Στην περίοδο που η αξία της ανθρώπινης ζωής είχε εκμηδενιστεί από τους "θύτες". Το μίσος και ο φανατισμός μπορούν να καταπολεμηθούν αναγνωρίζοντας την αξία της ζωής, με την ανεκτικότητα στο διαφορετικό, και με την αποφασιστικότητα μιας κοινωνίας να θωρακίζει και να υπηρετεί σταθερά τις αξίες του ανθρωπισμού.

Και χαίρομαι που οι Έλληνες έχουν αποφασίσει να καταπολεμήσουν το ρατσισμό και τον αντισημιτισμό, με κάθε τρόπο. Μέσω των νόμων και μέσω της παιδείας, με την ίδρυση του Μουσείου Ολοκαυτώματος στη Θεσσαλονίκη.

Το Εβραϊκό Μουσείο Ελλάδος, το Εβραϊκό Μουσείο Θεσσαλονίκης, μαζί με το Υπουργείο Παιδείας ενισχύουν τις συνεχείς προσπάθειες να μεταλαμπαδεύσουν τις αξίες αυτές ενάντια στα τέρατα που επιδιώκουν την αναβίωση του ναζιστικού σκοταδισμού.

Μόλις πριν ένα χρόνο, ο Χάιντς Κούνιο από την Θεσσαλονίκη, ένας διασωθείς όμηρος, με τον ανεξίτηλο αριθμό 109565 στο μπράτσο του, παρουσίασε την Γερμανική έκδοση του βιβλίου του "Έζησα τον θάνατο- το ημερολόγιο του αριθμού 109565", εδώ στο ΕΜΠΕΝΣΕΕ, όπου ήταν όμηρος, μετά το Άουσβιτς και το Μέλκ, μέχρι την απελευθέρωση του από τα Αμερικανικά στρατεύματα, όταν ήταν μια ανθρώπινη σκιά 35 κιλών. Και θέλω να επαναλάβω εδώ τα λόγια με τα οποία τελειώνει ο Χάιντς Κούνιο την περιγραφή της δραματικής του εμπειρίας: "Εάν δεν είχα διασωθεί, η μαρτυρία μου θα είχε ταφεί στον πιο αφανιστικό τάφο της άγνοιας και της λήθης - Ποτέ Ξανά.” Σας ευχαριστώ όλους.»

Η μνήμη είναι εύθραυστη και πρέπει να την κρατούμε καλά, να τη διαχειριζόμαστε σωστά, να μην την αμελούμε και την εγκαταλείπουμε γιατί  όποιος δεν θυμάται το παρελθόν του, είναι καταδικασμένος να το ξαναζήσει....

Κατερίνα Σχισμένου