Παρασκευή 31 Ιανουαρίου 2014

Η ομιλία του Προέδρου της Πανηπειρωτικής Συνομοσπονδίας Ελλάδος Γιώργου Οικονόμου, στην παρουσίαση του βιβλίου του καθ. Χρήστου Μασσαλά ''ο δρόμος μας...'', την Πέμπτη 30 Ιανουαρίου 2014, ώρα 19.00' στη Ριζάρειο Εκκλησιαστική Σχολή στην Αθήνα.


Ως Πρόεδρος της Πανηπειρωτικής Συνομοσπονδίας Ελλάδος , θέλω πρωτίστως να επισημάνω  ότι δεν είναι καθόλου υπερβολή να τονίσω πώς η Ήπειρος είναι ένας ευλογημένος τόπος που έχει τον μοναδικό συνδυασμό της αξεπέραστης φυσικής ομορφιάς και του αξιοθαύμαστου και εξαίρετου έμψυχου υλικού. Στην Ήπειρο είχαμε , έχουμε και ελπίζουμε ότι θα συνεχίσουμε να  έχουμε σπουδαίες προσωπικότητες των γραμμάτων , των επιστημών , των τεχνών και του ευεργετισμού.

Μεταξύ των προσωπικοτήτων αυτών συμπεριλαμβάνεται και ο τέως Πρύτανης του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και αγαπητός φίλος  Χρήστος Μασσαλάς του οποίου το βιβλίο που παρουσιάζουμε σήμερα είναι και επίκαιρο και χρήσιμο. Δεν είναι ένα πολιτικό πόνημα του συρμού  , είναι μια πρόσκληση και μια πρόκληση για βαθύ προβληματισμό ολόκληρης της κοινωνίας μας , του κράτους , του πολιτικού προσωπικού , των πολιτικών οργανώσεων αλλά και των απλών μελών αυτής της πολιτείας  για τις παθογένειες του πολιτικού  συστήματος και για τα αίτια που έφτασαν τη χώρα μας στην παρακμή, στο χείλος του γκρεμού  και το λαό μας χωρίς να το θέλει και δίχως να το ξέρει στην φτώχεια και την εξαθλίωση.


Την πορεία της χώρας προς το χείλος της καταστροφής την προσεγγίζει ο Χρήστος Μασσαλάς και την παραλληλίζει με την πορεία δυο νέων ανθρώπων, του Πέτρου και της Μάρθας ,που, αναζητώντας καλύτερη τύχη, παίρνουν το δρόμο του μισεμού και του ξενιτεμού, έχοντας όμως στο νού και την καρδιά τους το νόστιμο ήμαρ  παίρνουν το δρόμο της επιστροφής για την πατρίδα.

Στην πατρίδα, τονίζει ο συγγραφέας "αρχίζει μια νέα περίοδος , τα παιδιά στο σχολείο και εκείνοι σε αναζήτηση μιας ανάλογης με τις δεξιότητές τους δουλειάς . Η αναζήτηση τράβηξε καιρό , ώσπου κάποιος φίλος τους έδωσε τη συμβουλή : το κλειδί είναι ο βουλευτής. Ακολούθησαν τη συμβουλή και βολεύτηκαν , αλλά απογοητεύτηκαν πολύ γρήγορα γιατί στην πατρίδα βασιλεύει η προχειρότητα και κυρίως το ρουσφέτι . η αλλαγή του κόμματος που κυβερνούσε τη χώρα και η αναρρίχηση άλλου κόμματος στην εξουσία , είχε ως συνέπεια την απώλεια της δουλειάς τους , γιατί ήταν ευνοούμενοι της προηγούμενης κυβέρνησης". 


Ο Πέτρος λοιπόν και η Μάρθα ήρθαν αντιμέτωποι με την ρουσφετολογία , την αναξιοκρατία και γενικότερα την  κομματοκρατία και την κακοδιοίκηση μέσα από την οποία περνάει η φθορά και η διαφθορά, η δαιδαλώδης πολυνομία και εξουθενωτική ανομία , η εκμετάλλευση του αδύνατου , ο παραγκωνισμός του ικανού , ο εξοστρακισμός του εντίμου. Μια κακοδιοίκηση που εκτρέφει τον παραγοντισμό , την αδράνεια , την αδιαφορία και την κοινωνική ανισότητα , και έτσι γυρίζουν ξανά στη Γερμανία, απ΄ όπου μετά το πέρας των σπουδών των παιδιών τους επιστρέφουν και πάλι στην πατρίδα.

Βεβαίως η ουσία του βιβλίου δεν είναι η ανθρώπινη ιστορία του Πέτρου και της Μάρθας , είναι το χρονολόγιο της εξώθησης  της χώρας μας στη σημερινή θλιβερή και οδυνηρή πραγματικότητα όπου έχουν καταρρεύσει οι κοινωνικές παροχές , έχουν καταργηθεί τα κοινωνικά δικαιώματα και τίποτα δεν έχει μείνει όρθιο. Ο συγγραφέας εντοπίζει ότι το πρόβλημα της χώρας συνίσταται  στη μη λειτουργία της ίδιας της δημοκρατίας και δεν έχει άδικο  , αφού ο πολίτης όχι μόνο δεν είναι συνειδητοποιημένος και ενεργός , αλλά έχει μεταβληθεί σε κατευθυνόμενο ψηφοφόρο. Στη χώρα μας συνέβη από τη μεταπολίτευση και δώθε κάτι παράδοξο και αντιφατικό . Οι άνθρωποι της πολιτικής , εκείνοι ακριβώς που άσκησαν  την πολιτική προώθησαν άμεσα ή έμμεσα την απολιτικότητα, την πολιτική χαλαρότητα και την αδράνεια ,παρά το ότι η  πολιτική   σαν οργανωμένη αντιπαράθεση συμφερόντων και απόψεων ,  σαν δημόσιος διάλογος σκεπτόμενων ανθρώπων ,  σαν σύγκρουση αρχών ,  σαν ανταγωνισμός και σαν συμβιβασμός , η πολιτική σαν πάλη για τον τρόπο αντιμετώπισης και επίλυσης των κρίσιμων άμεσων προβλημάτων και για τη διαμόρφωση του μέλλοντος της χώρας , είναι υπέρτατο χρέος για τον καθένα. Αυτή την πολιτική είχαν στο νου τους οι αρχαίοι όταν αποκαλούσαν «ιδιώτη» δηλ. ηλίθιο όποιον απείχε από τα κοινά , όποιον δεν συμμετείχε υπεύθυνα στη δημόσια ζωή της πατρίδας του. Συμμετοχή όμως του μέσου πολίτη σημαίνει υπεύθυνη ενεργοποίησή του, σημαίνει όπως εύστοχα γράφει ο κύριος Μασσαλάς «ενεργό ανάμιξη στη  διαχείριση των δημόσιων πραγμάτων». Το πρόβλημα είναι ότι ο ψηφοφόρος και οπαδός κατευθύνεται, χειραγωγείται , κερδίζεται με συνθηματολογία και δημαγωγία , ιδού πως ο Χρήστος Μασσαλάς με τον καθαρό και έγκυρο λόγο του , απέναντι στον ποταμό της αυτάρεσκης φλυαρίας , του άλογου και αναιδούς που συνήθως καλύπτει την αβυσσαλέα κομματική , συντεχνιακή ή άλλη ιδιοτέλεια, παραθέτει τον δικό του λόγο: «Η χώρα που επινόησε την πολιτική συνείδηση και το κράτος δικαίου , είχε αφεθεί στη διάθεση του λαϊκισμού και την ποδοσφαιροποίηση της πολιτικής ζωής. Οι υποσχέσεις παροχών και οι αερολογίες κυριαρχούσαν από τους εκπροσώπους όλων των κομμάτων και κυρίως εκείνων που βρίσκονταν στις παρυφές της εξουσίας. Το κόστος των παροχών δεν τους απασχολούσε , στην αλήθεια δεν έδιναν την πρέπουσα αξία , η δημιουργία προοπτικής έμπειρης κοινωνίας δεν ήταν στις επιδιώξεις τους , ωθούσαν τα προβλήματα στους επόμενους και το μέλλον που θεμελίωναν ήταν η αβεβαιότητα» Σε άλλο σημείο ο Χρήστος Μασσαλάς επισημαίνει «Το ευμετάβλητο της κομματικής μάζας κάνει τον ηγέτη προσεκτικό απέναντί της , δεν παύει να την τροφοδοτεί με μεγαλοστομίες και να ανανεώνει την συναισθηματική σχέση μαζί του , Ακόμη και σε προκλητική περίπτωση κομματικού στελέχους που κατείχε υψηλή δημόσια θέση , αντί του κεραυνού , επιστρατεύτηκε το χιούμορ «είπαμε δωράκια , αλλά όχι και τόσο ακριβά» .Το γεγονός αυτό δρομολόγησε την καθιέρωση του χρηματισμού στη διαχείριση δημοσίων υποθέσεων και το μόνο που δεν είχε οριστεί ήταν το ύψος του . Έτσι, η χώρα έγινε πρωταθλητής της διαφθοράς με διεφθαρμένους , ολίγον ασύδοτους , κάτι που θυμίζει το γνωστό «ολίγον έγκυος».


 Κυρίες και κύριοι όλοι μας θα πρέπει να ξανασκεφτούμε και να ανατοποθετηθούμε σε μια σειρά από ενδημικά προβλήματα της κοινωνίας μας.   «H συμμετοχή στον τρόπο του άρχεσθαι , όχι μόνο εντείνει το συλλογικό αίσθημα ευθύνης , για όσα πράττει η θεσμοθετημένη εξουσία , αλλά επίσης κρατά τους εκφραστές της τίμιους και αποτρέπει τις αυταρχικές τους υπερβασίες . Οι πολίτες δεν έχουν μόνο αιτήματα , έχουν και υποχρεώσεις.» Πράγματι η πρωταρχική αλήθεια ότι κανένα είδος οργανωμένης κοινωνικής ζωής δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς ευθύνη σ΄ όλα τα επίπεδα , έχει σε τέτοιο βαθμό παραμεριστεί και ξεχαστεί στην ατομική και πολύ περισσότερο στην συλλογική μας ζωή , ώστε έχουμε οδηγηθεί σε μια χωρίς υπερβολή χαοτική κατάσταση. Όχι μόνο δεν αναλαμβάνουμε την ευθύνη των πράξεών μας , αλλά ούτε και περιμένουμε από τον άλλο ότι θα λειτουργήσει υπεύθυνα. Η αξίωση ευθύνης εισπράττεται σαν σκληρότητα και αυταρχισμός με αποτέλεσμα να μη μπορεί να ασκηθεί κανένα είδος διοίκησης και τα φαινόμενα παραλυσίας να αυξάνονται πολλαπλασιαστικά. Στη χώρα μας ασύλληπτες πράξεις παράβασης καθήκοντος , διαφθοράς , παράνομου πλουτισμού , φαυλότητας και δημόσιας εκπόρνευσης όλων των κατηγοριών , ξεχνιούνται , περνάνε στις καλένδες , αν δεν γίνουν αντικείμενο χαριτολογιών , χαριεντισμάτων και ευφυολογιών.
 Η ελαστικότητα της συνείδησης στη χώρα μας , έχει φτάσει να θεωρείται προσόν , ικανότητα προσαρμογής και καπατσοσύνη , το να μην εκπληρώνεις το καθήκον σου ανήκει στα αυτονόητα της καθημερινής ζωής η δε λεηλασία του Δημοσίου κυρίως μέσω των προμηθειών  σαν συγχωρητέο μικροπταίσμα. Η τακτική και η τεχνική του λαδώματος έχει αναχθεί σε επιστήμη και θεσμό , που εδώ και 10ετίες  διαβρώνει τα πάντα.


Εκείνο που ασφαλώς δεν θελήσαμε ποτέ να καταλάβουμε είναι ότι σε κάθε βήμα της δημόσιας ζωής μας κρίνεται σε τελευταία ανάλυση η ικανότητα επιβίωσης του δημοκρατικού μας πολιτεύματος , η αποτελεσματικότητα και η δύναμη της δημοκρατίας , αυτό που επισημαίνει και ο κύριος Μασσαλάς. Δεν θελήσαμε να καταλάβουμε ότι: Κακοδιοίκηση , γραφειοκρατία, διαφθορά , διαπλοκή , αναποτελεσματικότητα , σύγχυση , αυθαιρεσία , ημετερισμός , συναλλαγή , ρουσφέτι , αναξιοκρατία, η φοροδιαφυγή με τη δική της «τιμή» , η πολεοδομική παράβαση με το δικό της «κόστος»  , η καταπάτηση της δημόσιας γης με τη δική της «ρύθμιση»  από την πλευρά του κράτους και ασυδοσία μαζί με την  ανευθυνότητα από την πλευρά του πολίτη ,είναι παντού και πάντοτε το πιο πρόσφορο έδαφος για να φυτρώσουν αντιδημοκρατικές εκβλαστήσεις και ν΄ αναπτυχθούν αντιδραστικά  νεοφασιστικά και ναζιστικά νεοπλάσματα, ενώ ο ρυθμός ανάπτυξης αυτών αυξάνεται , όταν τα μοντέλα ανηθικότητας και φαυλότητας εκπορεύονται από τα πάνω, από την κορυφή.
Τέλος ο εξωτερικός δανεισμός , οι μη παραγωγικές επενδύσεις , η αλόγιστη κατανάλωση , το προβληματικό εκπαιδευτικό σύστημα δεν εγγυώνται ποιότητα και μαζική κουλτούρα , αλλά μαζική διασκέδαση και παρακμή επισημαίνει ο κύριος Μασσαλάς.


Μόνιμα στη χώρα μας αρνούμαστε να αντιμετωπίσουμε κατά πρόσωπο τις πραγματικότητες. Οι συνειδητές επιλογές που κρέμαγαν πάντοτε την ελπίδα , την αναμονή και την προσδοκία σε «προστάτες» , «φίλους», «πάτρωνες, «συμμάχους» που μας κράτησαν από την απελευθέρωση μέχρι και την κρίση σε σχέσεις υποτέλειας και εξάρτησης ,οι ίδιες επιλογές και  ο ίδιος προσανατολισμός κατηύθυνε και τα πεπρωμένα της Ελληνικής οικονομίας. Η ανεύθυνη αντιμετώπιση των προβλημάτων της ελληνικής οικονομίας μιας οικονομίας που προήγαγε τον παρασιτισμό , την αντιπαραγωγικότητα , τον υπερκαταναλωτισμό , την αισχροκέρδεια , την γενίκευση της ατιμίας στις συναλλαγές σε μια έκταση πρωτοφανή και σ΄ ένα στάδιο αθεράπευτο, οδήγησαν τα πράγματα στη σημερινή τραγική κατάσταση και μάλιστα σε μια χώρα που η φύση την προίκησε  πλουσιοπάρoχα , όχι μόνο με ασύλληπτες φυσικές καλλονές , αλλά και με άφθονες πλουτοπαραγωγικές πηγές στο υπέδαφος , στη θάλασσα , στα βουνά και τους κάμπους της . Ποτέ δεν επιχειρήθηκε να δημιουργηθούν στη χώρα σταθερές βάσεις οικονομικής ακμής και ικμάδας στηριγμένες στην ανάπτυξη του ίδιου του Ελλαδικού χώρου. Η μικροπολιτική σκοπιμότητα κατάπιε τη μακροπρόθεσμη προοπτική , ζώντας σε βάρος του μέλλοντος και τρώγοντας το ψωμί του αύριο. 



Κυρίες και κύριοι,
Λαός που αγωνίστηκε όπως ο δικός μας για δικαιώματα και ελευθερίες , είναι σίγουρο πως θα συνετίσει εκείνους που ανέλαβαν να τον διοικήσουν και να τον οδηγήσουν σε βάρβαρες και απεχθείς  λύσεις που προσβάλλουν τον πολιτισμό και τη σκέψη μας. Είναι επίσης βέβαιο πώς με την ενότητα και τους αγώνες του λαού μας  θα περάσουμε απέναντι. Τούτο μας το υπενθυμίζει πολύ εύστοχα και ο Λατίνος Ποιητής Βιργίλιος ο  οποίος  στην Αινειάδα του γράφει ότι :κι αν  τα καράβια μας να έχουν τσακιστεί από την τρικυμία , τα πανιά μας να έχουν σχιστεί , να έχουμε χάσει αγαπημένους συντρόφους , ή να λυπόμαστε για το άδοξο τέλος των ηρώων μας , να μας απειλεί το ένα κύμα μετά το άλλο , να γεμίζει φόβο τις ψυχές μας ,η συμφορά που μας περιβάλλει , όμως και αυτό θα περάσει και κάποτε θα τα θυμόμαστε με αναπόληση , το ίδιο πιστεύω και εγώ, το ίδιο πιστεύει και ο κύριος Μασσαλάς που στο τελευταίο του κεφάλαιο γράφει: «Η ιδέα της εφικτής προόδου δεν χάθηκε , αρκεί να αξιοποιηθεί το ταλέντο και να λειτουργήσει αξιόπιστα η δημοκρατία»


Σας ευχαριστώ. 

Γιώργος Δ. Οικονόμου

Με εντολή Σαμαρά, live your myth in Cefalonia




Στην Κεφαλλονιά βρίσκεται ο πρωθυπουργός, ο οποίος την Τετάρτη περιόδευσε στις πληγείσες από τον ισχυρό σεισμό περιοχές. Κατά τη διάρκεια της περιοδείας συνάντησε υπερήλικες ψηφοφόρους της Ν.Δ. τους οποίους παρακάλεσε να προσέχουν μην τους πέσει καμιά πέτρα στο κεφάλι από τις κατολισθήσεις γιατί το κόμμα δύσκολα μπορεί να αναπληρώσει τους ψηφοφόρους του σήμερα.  Έπειτα από την περιοδεία ο πρωθυπουργός έκανε λόγο για ακόμα μία επιτυχία της κυβέρνησης αφού η Κεφαλλονιά άντεξε και δεν καταστράφηκε.



Δεν παρέλειψε να επικοινωνήσει με τον θεό, με τον οποίο έχει απευθείας σύνδεση και του ζήτησε να ευχαριστήσει εκ μέρους του τον Άγιο Γεράσιμο ο οποίος βοήθησε τον Σαμαρά να προστατεύσει το νησί και τους κατοίκους από τον εγκέλαδο.
Τόνισε μάλιστα ότι η επικήρυξη για τον Χριστόδουλο Ξηρό θα μειωθεί κατά εκατό χιλιάδες ευρώ ώστε να δοθούν ως βοήθημα στους κατοίκους του νησιού.
Συνεχίζοντας ο πρωθυπουργός δεν παρέλειψε να προσθέσει ότι η Κεφαλλονιά άντεξε και αποτελεί έναν από τους πιο ασφαλείς και πιο όμορφους τουριστικούς προορισμούς προτρέποντας τους τουρίστες να επισκεφτούν το νησί ώστε να ζήσουν τον μύθο τους στην Κεφαλλονιά.
Τέλος αποκάλυψε ότι ο λόγος της επίσκεψης του στο νησί ήταν να δει ο ίδιος τις συνέπειες του σεισμού. Επειδή όμως βράδιασε αποφάσισε να πάει να κοιμηθεί και αύριο το πρωί με το καλό, με το φως του ήλιου, θα διορθώσει τις ζημιές.

Ο Αώος, τα συμφέροντα και η στόχευση κάποιων, για τη παρεκτροπή του, από την αειφόρο ανάπτυξη και τις αξίες της...

Ο Αώος ποταμός, πηγάζει από τις βόρειες πλαγιές της οροσειράς της Πίνδου, διέρχεται από περιοχές του Ζαγορίου, διαρρέει την κοιλάδα Σμόλικα-Τύμφης, διέρχεται από την κοιλάδα της Κόνιτσας και εισέρχεται στην Αλβανία. Το συνολικό υδρογραφικό του δίκτυο είναι εξαιρετικά εκτεταμένο διότι πλην του κυρίως ρου του δέχεται τα νερά και σημαντικών παραποτάμων  (Βοϊδομάτη,  Σαρανταπόρου  κ.ά.  στο  ελληνικό έδαφος). Η συνολική διαδρομή του είναι 260 km, από τα οποία τα 70 Km διαρρέουν τη χώρα μας. Είναι προφανές ότι το παραπάνω δίκτυο έχει δημιουργήσει έναν πολύ μεγάλο αριθμό οικοτόπων, είναι άρρηκτα συνδεδεμένο περιβαλλοντικά με πλήθος οικοσυστημάτων, τα οποία και τροφοδοτεί  κυριολεκτικά. Η υπόσταση, η ύπαρξη, το παρόν και το μέλλον των οικοσυστημάτων αυτών είναι αποτέλεσμα των συγκεκριμένων χαρακτηριστικών και μοναδικών στοιχείων του ποτάμιου συστήματος του Αώου. Κάθε εκτροπή και μεταβολή-αλλαγή του χαρακτήρα του συστήματος από γεωλογική, γεωμορφολογική, υδρογραφική, περιβαλλοντική, κλιματική, υδρολογική, φυσικοχημική, βιολογική άποψη, συνεπάγεται προφανώς δυσμενείς επιπτώσεις σε όλα τα συνδεδεμένα με τον Αώο οικοσυστήματα (υδάτινα και χερσαία).

Σημειώνεται και υπενθυμίζεται ότι το υδάτινο σύστημα του ποταµού Αώου έχει ήδη υποστεί μια εξαιρετικά μεγάλη απώλεια υδάτινου δυναμικού μέσω της κατακράτησης ετησίως ποσότητας νερού  της τάξης των 100 εκατ. κυβ. µέτρων, τα οποία τροφοδοτούν τη λίμνη του ΥΗΣ Πηγών Αώου. Το γεγονός αυτό είχε και έχει ως αποτέλεσµα σηµαντική µείωση της υδατοπαροχής του, η οποία σε περίπτωση που κατακρατηθούν και νέες ποσότητες νερού, 70 εκατ. κ.µ/ετησίως όπως προβλέπεται, θα επιφέρει σωρευτικά περαιτέρω δυσμενείς επιπτώσεις στο όλο  οικοσύστηµα.

Η λεκάνη απορροής του Αώου αποτελείται από 44 επιμέρους υπολεκάνες, (επτά  από αυτές ανήκουν στην υπολεκάνη του Φράγματος Πηγών Αώου). Η ποσότητα των 70 εκατ. κ.µ/ετησίως  προτείνεται να αντληθεί από το τμήμα των 37 υπολεκανών και αφού εμπλουτίσει τον ταμιευτήρα του ΥΗΣ Αώου να οδηγηθεί προς το λεκανοπέδιο των Ιωαννίνων. Γίνεται άμεσα αντιληπτό ότι οι 37 από τις 44 συνολικά υπολεκάνες του συστήματος Αώου θα υποστούν τις περιβαλλοντικές συνέπειες της απώλειας μέρους των υδάτων τους.

Η θέση κατασκευής των έργων εκτροπής βρίσκεται εντός προστατευόµενης περιοχής (Εθνικό Πάρκο Βόρειας Πίνδου), µε εξαιρετικά υψηλή οικολογική και αισθητική αξία. Στην ευρύτερη περιοχή της λεκάνης Αώου ανήκουν, σύμφωνα µε την οδηγία 92/43/ΕΟΚ, συνολικά 8 περιοχές του δικτύου Natura: GR2130002 Κορυφές Όρους Σµόλικα, GR1310001 Βασιλίτσα, GR2130001 Εθνικός ∆ρυµός Βίκου – Αώου, GR2130004 Κεντρικό Τµήµα Ζαγορίου, GR1310003 Εθνικός ∆ρυµός Πίνδου (Βάλια Κάλντα - Ευρύτερη Περιοχή), GR2130006 Περιοχή Μετσόβου  (Ανήλιο - Κατάρα), GR2130009 Όρος Τύµφη, GR1310002 Εθνικός ∆ρυµός Πίνδου. Η ένταξη των παραπάνω περιοχών στο Δίκτυο  έγινε λόγω της ύπαρξης σ’ αυτές συγκεκριμένων περιβαλλοντικών χαρακτηριστικών και αξιών με σκοπό και στόχο την προστασία και ανάδειξή τους. Τα εν λόγω χαρακτηριστικά απειλούνται προφανώς με αλλοιώσεις μέσω της εκτροπής των υδάτων του Αώου.

Σύμφωνα με το Φορέα Διαχείρισης Εθνικών Δρυμών Βίκου-Αώου και Πίνδου, το περιβαλλοντικό κόστος από την κατασκευή και λειτουργία του έργου εκτροπής είναι μεγαλύτερο από το όποιο όφελος προκύψει (από την παραγωγή υδροηλεκτρικής ενέργειας), ενώ παράλληλα απομακρύνεται η δυνατότητα για ήπια ανάπτυξη της περιοχής. Ειδικότερα, από την ίδια την κατασκευή του έργου προβλέπονται σοβαρές επιπτώσεις όπως αποψιλώσεις δασικών εκτάσεων, διάνοιξη δρόμων, όχληση και κίνδυνος εξαφάνισης προστατευόμενων ειδών, επικάλυψη πυθμένα της τεχνητής λίμνης που θα δημιουργηθεί στο σημείο εκτροπής με φερτά υλικά, στέρηση των παραποτάμιων οικοσυστημάτων από τα πλημμυρικά φαινόμενα απαραίτητα για τη βιωσιμότητά τους, κ.λπ.

Η διασύνδεση της εκτροπής με την επικαλούμενη ωφέλεια στα χρόνια θέματα που συνδέονται με την υποβάθμιση της λίμνης Παμβώτιδας και του ευρύτερου χώρου του λεκανοπεδίου Ιωαννίνων, στηρίζεται στην παράμετρο εμπλουτισμός της λίμνης με νερό. Παραβλέπει (μάλλον) τις αρνητικές επιπτώσεις που προκύπτουν από τη διασύνδεση των δύο, διαφορετικού τύπου, οικοσυστημάτων (μεταβολές των γεωμορφολογικών, υδρολογικών, φυσικοχημικών, βιολογικών κ.ά. παραμέτρων και οι αντίστοιχες επιπτώσεις τους στα χαρακτηριστικά του λιμναίου οικοσυστήματος της Παμβώτιδας, αναφέρω χαρακτηριστικά διαφορά θερμοκρασίας υδάτων, του ph, σύστασης, σύνθεσης πανίδας, χλωρίδας κ.λπ.). Με τη σύνδεση των δύο οικοσυστημάτων η λίμνη καθίσταται εξαρτώμενο οικοσύστημα γεγονός που υδρογεωλογικά-περιβαλλοντικά αντενδείκνυται.


Τα οικοσυστήματα είναι εξαιρετικά ευαίσθητα στις όποιες βίαιες μεταβολές (ειδικά το βιολογικό τους μέρος), επομένως κάθε μορφή παρέμβασης οφείλει να συνιστά αποτέλεσμα εμπεριστατωμένης μελέτης όσον αφορά τις επιπτώσεις (οι οποίες μπορούν να εμφανισθούν μεσο-μακροπρόθεσμα). Εξάλλου, η Παμβώτις δεν πάσχει από έλλειψη ύδατος (ποσοτικά) αλλά από τη σωστή διαχείριση του υδάτινου δυναμικού της (ολόκληρης της λεκάνης απορροής), το δε κυρίαρχο πρόβλημα ευτροφισμού και ρύπανσης οφείλεται στον μη έγκαιρο και δυναμικό αποκλεισμό των πηγών ρύπανσης (φερτά υλικά, μπαζώματα, περιορισμός έκτασης και βάθους, παράνομες συνδέσεις αποβλήτων, λιπάσματα, φυτοφάρμακα κ.α. παρόμοια).

Το έργο (συνολικά) φαίνεται να παραβιάζει την οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τα νερά, την οδηγία για την εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων, την οδηγία για τους οικοτόπους και τα είδη, τη σύμβαση για την πολιτιστική κληρονομιά και την επιταγή του ελληνικού Συντάγματος για την προστασία του περιβάλλοντος. Συνολικά  ο σχεδιασμός του έργου είναι αντίθετος με τις αρχές της βιώσιμης ανάπτυξης (κάτι αντίστοιχο ως σκεπτικό οδήγησε στη ματαίωση του έργου εκτροπής του Αχελώου).

Υπενθυμίζεται ότι η περιοχή υλοποίησης του έργου εκτροπής είναι μέσα στο Εθνικό Πάρκο Β. Πίνδου και σε περιοχές Natura 2000. Κάθε παρέμβαση στην περιοχή πρέπει να είναι συμβατή με τις ανάγκες προστασίας και βιώσιμης διαχείρισης του φυσικού και πολιτισμικού πλούτου. Πριν την υλοποίηση έργων που σχετίζονται με τους υδατικούς πόρους πρέπει να έχει προηγηθεί η διαβούλευση με τους φορείς στο πλαίσιο του Συμβουλίου Υδάτων με βάση τις υποχρεώσεις που έχουμε ως χώρα στο πλαίσιο της εφαρμογής της Οδηγίας Πλαίσιο για τα Νερά 2000/60. Κάθε παρέμβαση πρέπει να εντάσσεται σε συμφωνημένο σχέδιο διαχείρισης των υδατικών πόρων σε επίπεδο υδρολογικής λεκάνης, κάτι που είναι φανερό ότι δεν έχει συμφωνηθεί. Το έργο δεν έχει τη στήριξη της τοπικής κοινωνίας ούτε φορέων ειδικών και αρμόδιων σε θέματα περιβαλλοντικής πολιτικής. Αντίθετοι στην κατασκευή του έργου είναι ο Φορέας Διαχείρισης του Εθνικού Πάρκου Βόρειας Πίνδου, ο Φορέας Διαχείρισης Λίμνης Παμβώτιδας, οι Δήµοι Κόνιτσας, Ζαγορίου, Ιωαννιτών, το ΤΕΕ, οι τοπικές κοινωνίες, οι περιβαλλοντικές οργανώσεις που δραστηριοποιούνται στην περιοχή (ΚΑΛΛΙΣΤΩ, WWF Ελλάς, ο Σύλλογος Προστασίας Περιβάλλοντος Ιωαννίνων, ο Σύλλογος Προστασίας Καλαμά, το Μεσογειακό Ινστιτούτο για τη Φύση και τον Άνθρωπο (Med-INA και πολλοί  άλλοι). Οι αντιθέσεις των εμπλεκομένων εκφράστηκαν στη δημόσια διαβούλευση αλλά δεν ελήφθησαν καθόλου υπόψη.

Η ευρύτερη περιοχή του Αώου αποτελεί μια γεωγραφική ενότητα με απαράμιλλη οικολογική, αισθητική και εν γένει περιβαλλοντική αξία. Τα παραπάνω χαρακτηριστικά σε συνδυασμό με το ιστορικό παρελθόν, τα παραδοσιακά στοιχεία του ανθρωπογενούς περιβάλλοντος και τις κοινωνικές υποδομές αποτελούν τα συγκριτικά πλεονεκτήματα τα οποία ευνόησαν την ήπιας μορφής ανάπτυξη που κυριαρχεί και έχει προσδώσει συγκεκριμένο χαρακτήρα στην περιοχή. Αυτή η αποδεκτή από τους κατοίκους της περιοχής ανάπτυξη, είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με το υδάτινο οικοσύστημα του Αώου. Επομένως, η επιχειρούμενη εκτροπή του ποταμού συνιστά (και) παρεκτροπή από αξίες, αρχές και επιθυμίες πλήττοντας και διαψεύδοντας τις προσδοκίες της τοπικής κοινωνίας (και πολλών άλλων) για εφαρμογή των αρχών της βιώσιμης-αειφόρου ανάπτυξης.

Του Απόστολου Κατσίκη.

Ομ. Καθηγητή Πανεπιστημίου Ιωαννίνων


Η θλιβερή απογύμνωση της αλήθειας


"Πατρίδα, πατρίδα, ήσουνα άτυχη από ανθρώπους να σε κυβερνήσουν. Μόνο ο θεός, μόνος ο αληθινός αυτός κι δίκαιος κυβερνήτης σε κυβερνεί και σε διατηρεί ακόμα...Αλήθεια, αλήθεια,πικριά που είσαι!..".
Ο λόγος είναι του Μακρυγιάννη, ο οποίος διεκτραγωδεί δεινά με τον απλό του τρόπο. Ιδια δεινά και απαράλλαχτα με τα σημερινά και είναι να σου πονάει η ψυχή για την θλιβερή και απογυμνωμένη αυτή αλήθεια. Για τη στασιμότητα και την ένδεια τούτου του τόπου.
Ενδεια πολιτική. Οι φίλοι της φατριάς καταλαμβάνουν όλες τις θέσειςεξουσίας καιμοιράζουν απλόχερα ψεύδη και κίβδηλες υποσχέσεις. Πολιτική και προγραμματισμός είναι έννοιες συνώνυμες με την ανυπαρξία. Μας μιλούσαν και μας μιλούν για διαπραγμάτευση με τους... δανειστές. Και η μόνη τελικά "διαπραγμάτευση" ήταν εκείνη στα "πηγαδάκια" μεταξύ των κυβερνητικών στελεχών και των παραγοντίσκων στα lobby των πεντάστερων ξενοδοχείων, όπου καταλήγουν οι πρωθυπουργικές και υπουργικές αποστολές. Μια διαπραγμάτευση με περισσότερο whisky on the rocks και ανέκδοτα, για να ακολουθήσει ο ύπνος ο ενδυμίωνος. Η πολιτική έχει πλέον ευκαιριακό χαρακτήρα και εν πολλοίς στηρίζεται στην νοοτροπία της πολιτικής προικοθηρίας. Η αξιοπιστία και η αξιοκρατία μπορούν να περιμένουν...Η προοπτική για ένα καλύτερο αύριο ήταν πάντα ονειροβασία της αγέλης των αφελών...

Ενδεια κοινωνική. Ο λαός αποδέκτης συνθημάτων, ψευδολογιών, χαλκευμένων ειδήσεων και της πολιτικης απάτης. Με δανεισμένα όνειρα και ανομολόγητες επιθυμίες. Μια εξ' ανάγκης μαζοχιστική λεξιλαγνική μάζα, καλά διαμορφωμένη και συντηρημένη από το παχύδερμο εξουσιαστικό σύστημα. Ακόμα και Ελληνες με έρμα ευθύνης και ποιότητας έχουν περιτυχθεί τη μάζα από φόβο και όχι από αγάπη. Και η μάζα τους έχει δεχθεί στους κόλπους της με διάθεση ανθρωποφαγική. Η αδιαμαρτύρητη κοινωνική ομοιομορφία μεταβάλλει τη χώρα σε μια ...γαλέρα σκλάβων και στερεώνει την "αποικιοκρατική" αντίληψη των διαφόρων εξουσιολάγνων και κατεργάρηδων, ανεξαρτήτως κομματικής απόχρωσης.
Ο λαός έχασε το αίσθημα της ζωής: Τον ενθουσιασμό, το θρίαμβο, τη δημιουργία, την ανάσα του νέου που φτιάχνεται με το μυαλό, με τα χέρια και την καρδιά. Συνηθίσαμε στην επίπεδη ζωή. Στο πρόβλημα χωρίς προβληματισμό. Και απολαμβάνουμε τη μίζερη κατάστασή μας, όπως οι αρρωστομανείς την αρρώστια τους.



Ενδεια οικονομική. Φτάσαμε στον οικονομικό εξευτελισμό της χώρας. Στην αποδυσπέτιση των μισθοσυντήρητων και των συνταξιούχων. Στις ατελείωτες ουρές στα γραφεία του ΟΑΕΔ, στην ανεργία που ευτελίζει αξίες της ζωής και οδηγεί σε επικίνδυνα μονοπάτια. Με τους πολίτες να έχουν εθιστεί στα... αποφάγια των κρατούντων, των αγρίων κάπηλων της οικονομίας , της παιδείας,της αξιοπρέπειας του κάθε πολίτη, ακόμη και της θρησκείας,αλλά ταυτόχρονα και κολάκων του δημόσιου αισθήματος.

Ενδεια πνευματική. Εχουμε μετατραπεί σε "γκέτο" της βλακείας, του "δηθεναριού" και της γελοιότητας, μολονότι αποτελούμε τη συνέχεια ενός μεγάλου πνευματικού πολιτισμού, που συνοψίζει τις εμπειρίες των χιλιετιών του μεσογειακού πολιτισμού, του οποίου είμαστε τέκνα. Ζούμε πλέον την "ξέρα", όπου μας οδήγησε, εκτός των άλλων παθογενών καταστάσεων της πολιτικής, ο διανοητικισμός που μετέτρεψε ένα ιστορικό λαό σε νευρωτικά ανθρωπάκια, με κύριο χαρακτηριστικό το σύνδρομο της "προοδευτικότητας". Με εκπροσώπους του διάφορες ενσαρκώσεις του γελοίου, που για χρόνια αμαυρώνουν την καθαρότητα του ελληνικού πνεύματος με τον ψευτοδιανοησμό τους, την καταστροφή της γλώσσας και τα "πνευματικά προιόντα" της αποβλακωτικής τους ανεπάρκειας...
Πως μπορεί η πολιτική πρακτική να "εκπίπτει" σε μαγγανεία,που προσπαθεί να δικαιολογεί με τρόπο "μαγικό" τις εκάστοτε επιλογές των κομματικών και επιχειρηματικών σκοπιμοτήτων και των ορνιθόμυαλων εξουσιολάγνων; Είναι δυνατόν το θράσος και η αναλγησία των ιθυνόντων να αθροίζονται, ενώ η σοβαρότητα και η αλήθεια καθημερινά σχεδόν να αφαιρούνται;
Απόλυτα επίκαιρος και σήμερα ο Μακρυγιάννης. Με τους οσφυοκάμπτες της πολιτικής. Με την πολιτική υποκρισία να διαχέεται παντού. Με τις πρωθυπουργικές δηλώσεις για μεταμνημονιακή εποχή και "κόκκινα χαλιά" για τους ξένους επενδυτές να ηχούν προκλητικά για τους σκεπτόμενους έστω και δεινοπαθούντες Ρωμιούς. Η πολιτική απάτη οργιάζει μαζί με το ιστορικό κακό που επιφέρει.
Αναφέρθηκα στον Μακρυγιάννη, γιατί θεωρείται η κολυμπήθρα του Σιλωάμ. Πλένεσαι στον πόνο και στην αλήθεια του έθνους!..

Του Στέλιου Συρμόγλου

ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΕΚΜΗΡΙΟ απο το 1993: Η κρίση του δημόσιου χρέους και πως πρέπει να αντιμετωπιστεί. Ομιλία του Ανδρέα στο πρώτο υπουργικό συμβούλιού μετά τις εκολογές του 10 Οκτωβρίου 1993.

Έτοιμα για τα μπλόκα τα τρακτέρ και οι αγρότες. Από την ερχόμενη Δευτέρα ξεκινούν οι πανελλαδικές κινητοποιήσεις


Την πρόθεσή τους να βγάλουν τα στους δρόμους ανακοίνωσαν οι αγρότες της Πανελλαδικής Επιτροπής Μπλόκων, ενώ σε διαβουλεύσεις για τις επόμενες κινήσεις τους βρίσκονται την ίδια ώρα οι εκπρόσωποι άλλων αγροτικών ενώσεων. Το μέλος της Πανελλαδικής Επιτροπής Μπλόκων, Βαγγέλης Μπούτας, στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου είπε ότι από 30 έως 40 μπλόκα θα στηθούν σε όλη τη χώρα και σε ερώτηση τις ακριβείς τοποθεσίες όπου τα τρακτέρ θα στηθούν, ο ίδιος διευκρίνισε πως αυτό εξαρτάται από τις αποφάσεις των κατά τόπους επιτροπών.

image

Ο κ. Μπούτας απηύθυνε παράλληλα κάλεσμα στους αγρότες της χώρας, αλλά και σε όσους ανήκουν σε κλάδους που πλήττονται σημαντικά από την ακολουθούμενη πολιτική, να συμμετάσχουν στο συλλαλητήριο που θα πραγματοποιηθεί στις 12 το μεσημέρι του Σαββάτου, στη Θεσσαλονίκη (Άγαλμα Βενιζέλου), εν μέσω της 25ης Agrotica. Το σύνθημα θα είναι «κάνουμε αγώνα επιβίωσης» πρόσθεσε, εκτιμώντας ότι το μεθαυριανό συλλαλητήριο θα είναι ίσως και το μεγαλύτερο που έχει ποτέ διοργανωθεί.

Ήδη από το πρωί, οι αγρότες της Χαλκιδικής ξεκίνησαν την «κατάβασή» τους στη Θεσσαλονίκη για να διαμαρτυρηθούν για τα «χρόνια άλυτα προβλήματά» τους, αλλά και για να επιδιώξουν συνάντηση με τον υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης Αθανάσιο Τσαυτάρη, ο οποίος εγκαινιάζει απόψε στις 19:00, την έκθεση Agrotica.


 Οι αγρότες που συντάσσονται με την Πρωτοβουλία και το Πανελλήνιο Συντονιστικό Όργανο Ελλάδας ακόμα δεν έχουν λάβει τις τελικές τους αποφάσεις για το τι θα πράξουν και έχουν μεταθέσει τις όποιες κινήσεις τους για τη Δευτέρα. Όπως δήλωσαν εκπρόσωποί τους, πολλά θα εξαρτηθούν από το τι θα ψηφιστεί σήμερα στη Βουλή και εάν στην τροπολογία για τη φορολογία θα υπάρξουν τελικά κάποιες από τις ελαφρύνσεις που ζήτησαν.

Η κοινή γνώμη, με την κακή έννοια



ΑΝΑΜΕΣΑ στις παράδοξες, ανεξακρίβωτες, μακάβριες και σπλάτερ ειδήσεις που κυκλοφόρησαν τις μέρες των γιορτών πέρασε μάλλον απαρατήρητο το αποτέλεσμα μιας έρευνας στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Ο ένας στους τρεις Αμερικανούς δεν πιστεύει στη Θεωρία της Εξέλιξης. Μάλιστα. Κακά μαντάτα για τον Δαρβίνο. Εκατόν πενήντα πέντε χρόνια μετά τη δημοσίευση της «Καταγωγής των Ειδών», το 33,333.% των Γιάνκηδων κλίνουν μάλλον προς την άποψη πως ο καλός Θεός μάς έπλασε όλους μια κι έξω, κατ' εικόνα και καθ' ομοίωσή Του. Κατ' εικόνα Του η Κλόντια Σίφερ. Κατ' εικόνα Του και η Γεωργία Βασιλειάδου. Αλλά μέχρις εδώ. Δεν θα επιτρέψω άλλες βλάσφημες σεξιστικές παρατηρήσεις.

Εάν θελήσει να δει κανείς το ποτήρι της έρευνας μισογεμάτο, θα συμπεράνει από το αποτέλεσμά της ότι το θρησκευτικό φρόνημα των Αμερικανών παραμένει ακμαίο, κόντρα στα αλλεπάλληλα χτυπήματα της επιστήμης. Εάν θελήσει να το δει μισοάδειο, θα σκεφτεί ακριβώς το ίδιο, αλλά με αρνητικό πρόσημο: στου κουφού την πόρτα όσο θέλεις βρόντα. Είτε μισογεμάτο όμως είτε μισοάδειο, δεν παύει να είναι το λάθος υγρό στο λάθος ποτήρι. Φανταστείτε, λόγου χάριν, αντί για τη Θεωρία της Εξέλιξης να ρωτούσαν τους Αμερικανούς αν πιστεύουν στην Κβαντομηχανική, στη Νανοτεχνολογία ή στη Θεωρία των Υπερχορδών. Φανταστείτε, από την άλλη μεριά, να τους ρωτούσαν αν πιστεύουν ότι η Γη είναι επίπεδη, ότι υπάρχει ένα κοσμικό βάραθρο πέρα από το Γιβραλτάρ ή ότι κρύβεται και από μια μικρή μοχθηρή θεότητα πίσω από κάθε κεραυνό τις νύχτες με καταιγίδα. ΄Εχει άραγε σημασία πού θα βρισκόταν τότε η στάθμη του υγρού σε αυτό το γαμημένο ποτήρι;




Τόσο παλαιότερα, ο αείμνηστος αστροφυσικός Καρλ Σαγκάν στον «Στοιχειωμένο κόσμο», όσο και σχετικά πιο πρόσφατα, ο ιστορικός της επιστήμης Μάικλ Σέρμερ στο «Γιατί οι άνθρωποι πιστεύουν σε παράξενα πράγματα;», έθεσαν με ενάργεια τα όρια στην κοινή γνώμη - σε μια κοινή γνώμη που προφανώς δεν αναγνωρίζει κανένα όριο. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι μπορείς να τινάξεις την τηλεθέαση σε δυσθεώρητα ύψη αν καλέσεις στο ίδιο πάνελ έναν αστρονόμο κι έναν αστρολόγο -ιδίως εάν ο αστρονόμος χάσει τη ψυχραιμία του- αλλά το απόσταγμα της κουβέντας τους θα είναι ανάξιο μνείας στη σφαίρα των επιχειρημάτων. Μια μεγάλη μερίδα της κοινής γνώμης δείχνει να πιστεύει ότι σε κάθε τηλεοπτική συζήτηση απλώνουν μπροστά της πανέρια με απόψεις κι εναπόκειται στη δική της διακριτική ευχέρεια να επιλέξει το πανέρι που θα της φανεί πιο δελεαστικό, πιο πειστικό ή απλώς πιο συμβατό με τις δικές της απόψεις. Άποψη ότι η Γη κινείται. Άποψη και ότι η Γη δεν κινείται. Τι πιο δημοκρατικό από το να αποφασίσεις εσύ ο ίδιος αν κινείται ή δεν κινείται;

Η παρεξήγηση ξεκινάει από την εσφαλμένη αντίληψη της κοινής γνώμης ότι κάπως έτσι δουλεύει και η επιστήμη. Οι επιστήμονες πιστεύουν στη Θεωρία της Εξέλιξης, στη Θεωρία της Σχετικότητας, στη Θεωρία του Χάους και σ' ένα σωρό άλλες παρδαλές Θεωρίες με τον ίδιο απόλυτο τρόπο που κι εμείς οι υπόλοιποι μπορεί να πιστεύουμε στο Μήλο του Αδάμ, στη Φλεγόμενη Βάτο ή στο Περιστέρι με IQ Καρτέσιου. Η αλήθεια είναι πως οι επιστήμονες δεν πιστεύουν πουθενά. Δεν πιστεύουν. Ενστερνίζονται τη Θεωρία της Εξέλιξης, τη Θεωρία της Σχετικότητας και ούτω καθεξής, αλλά είναι έτοιμοι ανά πάσα στιγμή να τις ρίξουν στον κάλαθο των αχρήστων και να ενστερνισθούν άλλες πληρέστερες. Στη θρησκεία η αίρεση σε οδηγεί στην πυρά - ενίοτε και κυριολεκτικά. Στην επιστήμη η αίρεση σε οδηγεί στο Νόμπελ. Μια άτεγκτη εσωτερική περίπολος εγκαλεί διαρκώς τους επιστήμονες στο αδιαφιλονίκητο υπέρτατο δικαστήριο, το δικαστήριο των αποδείξεων, κι επιβάλλει στους ενόχους την εσχάτη των ποινών, τη δεοντολογική ανυποληψία. Ενώπιον τόσο εξουθενωτικών μεθόδων ποιοτικού ελέγχου των επιστημονικών απόψεων, τι να τους κλάσει η άλφα ή η βήτα πίστη της κοινής γνώμης; Παρντόν. Με την καλή έννοια. 

Πέτρος Τατσόπουλος

Η Προεδρία μιας τριτοκοσμικής Χώρας


- Στις αρχές του έτους η χώρα μας ανέλαβε την άσκηση της εξάμηνης προεδρίας της Ε.Ε, με τις γνωστές φιέστες - εκδηλώσεις, με επικοινωνιακούς λόγους - υποσχέσεις - αιχμές κύρια προς το εσωτερικό της χώρας, πουλώντας «φύκια για μεταξωτές κορδέλες».
- Με επίθεση κύρια στην αντιπολίτευση για να καλύψουν τις δικές τους ευθύνες και τα αποτελέσματα των μνημονιακών πολιτικών στην κοινωνία
- Την ώρα που το SPIEGEL γράφει για « κατά φαντασία θεραπευμένον» τον κυρ. Σαμαρά, ο Ολιν Ρεν ομολογεί ότι το μνημόνιο επεβλήθει στην Ελλάδα για να σωθούν οι Ευρωπαϊκές Τράπεζες «σας θυσιάσαμε για να σωθούμε!!!»
- Οι δε ντόπιοι σωματοφύλακες τα δίνουν όλα για να υποστηρίξουν την άγρια πολιτική λιτότητας, Στουρνάρας: «Το καλύτερο κείμενο είναι το μνημόνιο», Γεωργιάδης: «Θα πεθάνουμε για το μνημόνιο».
- Κανείς όμως αυτή την περίοδο από τους παράγοντες της κυβέρνησης και των Μ.Μ.Ε. δεν αναφέρει ότι η συνθήκη της ΛΙΣΑΒΟΝΑΣ έχει αφαιρέσει σχεδόν όλες τις αρμοδιότητες που είχε στο παρελθόν η χώρα που ασκούσε ανά εξάμηνο την προεδρία της Ε.Ε., έχει μετατραπεί σε μια πλέον τυπική διαδικασία.
- Σήμερα όλα τα οικονομικά θέματα περνάνε μέσα από το πλήρως ελεγχόμενο από την Γερμανία Eurogroup και τον πρόεδρό του (ολλανδό Ντέισλμπλουμ) με τις γνωστές θέσεις του.
- Τα θέματα της εξωτερικής πολιτικής τα ασκεί η ύπατη εκπρόσωπος της Ε.Ε λαίδη Κάθριν Άστον.
- Τα υπόλοιπα θέματα τα χειρίζεται ο πρόεδρος της Ε.Ε. Χέρμαν Βαν Ρομπάι μαζί με την κομισιόν.


- Άρα τι μένει για την προεδρεύουσα χώρα, σχεδόν τίποτε, δεν μπορεί πλέον να καθορίζει την «αντζέντα» των θεμάτων (ειδικά αν αφορούν δικά της συμφέροντα) όπως εθνικά, ΑΟΖ, μετανάστευση, κ.λ.π.
- Οι πολίτες της χώρας μας (προεδρεύουσα της Ε.Ε.) βρίσκονται σε μόνιμη κόλαση,ζούμε σε μια χώρα ούτε καν τριτοκοσμική.
- Η χώρα μας πλέον από το Μάιο του 2010 δεν είναι κυρίαρχο κράτος, βρίσκεται κάτω από τις εντολές της Τρόικας και της Γερμανίας.
- Η Δημοκρατία βρίσκεται στο περιθώριο, η βουλή υπολειτουργεί, η παρουσία του κυρ. Σαμαρά είναι Μηδενική, όπως και το νομοθετικό έργο (εκτός νομοθετημάτων που αφορούν την υλοποίηση του μνημονίου), κατεπείγουσες διαδικασίες, συνεχείς πράξεις νομοθετικού περιεχομένου.
- Συνεχή παραβίαση συνταγματικών και ανθρώπινων δικαιωμάτων, του Ευρωπαϊκού Δικαίου, στους μισθούς, τις συντάξεις, την ελεύθερη σύναψη συλλογικής σύμβασης εργασίας, την κοινωνική ασφάλιση, τις περικοπές στο σύστημα υγείας, την κατοικία, την ιδιοκτησία.
- Ζούμε και βιώνουμε καθημερινά τα αποτελέσματα της σκληρής μονόπλευρηςλιτότητας, στον έβδομο χρόνο ύφεσης.
- Βιώνουμε πλέον την ανθρωπιστική και υγειονομική κρίση στη χώρα μας, με το βιοτικό επίπεδο συνέχεια να υποχωρεί.
- Βιώνουμε κάθε μέρα την ανυποληψία, αναλγησία, ανεπάρκεια, ανικανότητα, τις μίζες και την διαφθορά.
- Βιώνουμε το κρύο, την δυστυχία, το αδιέξοδο, τις αυτοκτονίες, την μετανάστευση επιστημόνων και νεολαίας, τον αυξανόμενο κοινωνικό αποκλεισμό.
- Βιώνουμε τους συνεχείς και αβάσταχτους φόρους, σπίτια και περιουσίες να χάνονται.- Βιώνουμε χιλιάδες νοικοκυριά χωρίς ρεύμα και θέρμανση, πολίτες που κάηκαν στην προσπάθεια να ζεσταθούν, πολίτες να υποσιτίζονται, παιδιά να μεταφέρονται σε ιδρύματα για να μπορέσουν να ζήσουν.


- Σοκαριστικά είναι τα στοιχεία για την ελληνική κοινωνία το 2013:
1) Πάνω από 20% των πολιτών στερούνται τα βασικά αγαθά.
2) Ένας (1) στους τέσσερις (4) πολιτών ζει στο φάσμα της φτώχειας (24%).
3) Το 21% των παιδιών κάτω των 18 ετών στερούνται τα βασικά.
4) Η ανεργία στο 28% και των νέων στο 60%.
5) Το 27% δεν έχει καθόλου ή μη ικανοποιητική θέρμανση.
6) Χωρίς ασφαλιστική ικανότητα το 33% του πληθυσμού της χώρας.
7) Στο 36% η ανασφάλιστη εργασία.
8) Αυξάνεται καθημερινά ο αριθμός των σχολείων περίπου 1.000) που
αιτούνται επισιτιστικής βοήθειας.
9) Μειώνονται συνέχεια τα κονδύλια από τον κρατικό προϋπολογισμό για το κοινωνικό κράτος, για υγεία και παιδεία.
10) Η υγειονομική κρίση είναι εδώ, δραματική μείωση στις κατά κεφαλήν δαπάνες για την υγεία κατά 30%, το 59% έχει οικονομικό πρόβλημα για πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας, χιλιάδες βρέφη και νήπια ανεμβολίαστα,καρκινοπαθείς που έχασαν την ασφαλιστική τους ικανότητα διαλέγουν να πεθάνουν αβοήθητοι στα σπίτια τους, ασθενείς με χρόνια νοσήματα κόβουν ό,τι μπορούν για να αγοράσουν τα φάρμακά τους ή τα ελαττώνουν, κατά 30% μειώθηκαν οι επισκέψεις στις πρωτοβάθμιες υπηρεσίες υγείας, δύο (2) στους (10) πολίτες σταμάτησαν τις επισκέψεις σε γιατρούς, αυξάνεται η διάγνωση ασθένειας μέσα από το διαδίκτυο.
- Αυτή είναι η πραγματική εικόνα της χώρας με κυβέρνηση μνημονίων Σαμαρά - Βενιζέλου.
- Αυτό αποτελεί ντροπή για ένα πολιτισμένο κράτος.
- Αυτή είναι η προεδρεύουσα της Ε.Ε.
- Αυτή είναι η εικόνα της Αλληλεγγύης των Ευρωπαίων.
- ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ

Γράφει ο Ανδρέας Λύτρας

Έχουμε πολλά επεισόδια του δράματος να δούμε ακόμα...



Πριν λίγες μέρες, σ' ένα τηλεοπτικό δελτίο ειδήσεων, στο κάτω μέρος της οθόνης εκεί που μπαίνει εκείνη η γραμμή-τίτλος, έλεγε: Μας πιέζουν για νέα δάνεια. Το ότι κάποιος δημοσιογράφος έγραψε αυτή τη σουρεαλιστική πρόταση και 100δες χιλιάδες τηλεθεατές τη διάβασαν χωρίς να προσέξουν τίποτα περίεργο, δείχνει πόσο έχει απομακρυνθεί η δική μας ελληνική πραγματικότητα από κάθε λογική πραγματικότητα. Άλλωστε, ο νέος διακομματικός στόχος είναι να απαλλαγούμε από τα μνημόνια και να βγούμε στις αγορές. Σε αυτούς τους «τοκογλύφους» δηλαδή, στους «γύπες των αγορών» που πριν 4 χρόνια ήταν οι υπαίτιοι της καταστροφής. Σ' αυτή τη χώρα ο καθένας μπορεί να λέει ό,τι θέλει. Το πρόβλημα είναι ότι η κοινωνία, μπερδεμένη, τον ακούει. Αυτός ο ηρωικός λαός που αιώνες αντιστέκεται, τώρα αντιστέκεται στις πιέσεις να του δώσουν κι άλλα λεφτά. Και θα τα βρει στους «τοκογλύφους». Για να απαλλαγεί από τις «δυνάμεις κατοχής». Τι δεν καταλαβαίνεις;


Ξαφνικά όλα έχουν σταματήσει. Για πρώτη φορά οι διαπραγματεύσεις με την τρόικα κρατούν 6 μήνες και φως στον ορίζοντα δεν φαίνεται. Η δυναμική των μεταρρυθμίσεων τελείωσε. Η κυβέρνηση μοιάζει να λέει στην Ευρωπαϊκή Ένωση, εμείς μέχρι εδώ μπορέσαμε να φτάσουμε. Παραπέρα βρείτε άλλους. Ενάμιση χρόνο μετά τις εκλογές, συζητάμε πάλι μόνο για εκλογές. Κανείς δεν είναι διατεθειμένος να αναλάβει το πραγματικό έργο, τη μεταρρύθμιση του κράτους και της οικονομίας.

Όλο το αδιέξοδο οφείλεται σε μια εξαρχής πλάνη όλου του πολιτικού συστήματος. Πίστεψαν ότι μπορούν να μειώσουν το έλλειμμα με σκληρές φορολογικές πολιτικές και έπειτα να διατηρηθεί το χρεοκοπημένο σύστημα ίδιο, απλώς σε φτωχότερα επίπεδα. Τώρα αποδεικνύεται η πλάνη. Η δημόσια δαπάνη έχει μείνει σταθερή ως ποσοστό του ΑΕΠ, πράγμα που σημαίνει ότι ο δημόσιος τομέας κατάφερε να προστατεύσει τα κεκτημένα του τα οποία υπερπλήρωσε ο ιδιωτικός τομέας της οικονομίας. Το κράτος καθυστερεί να αλλάξει τις δομές του, μένει όπως πάντα γραφειοκρατικό και αντιπαραγωγικό αλλά με λιγότερα λεφτά, πράγμα που σημαίνει ακόμα χειρότερες υπηρεσίες. Πράγμα που σημαίνει περισσότερα λουκέτα, μεγαλύτερη ανεργία και οξύτερη μορφή της κρίσης από την αναμενόμενη, γιατί η κοινωνική προστασία είναι ανύπαρκτη. Η διαχείριση της κρίσης είναι περισσότερο υπεύθυνη για τη φτώχεια από την ίδια την οικονομική κρίση.

Αντί να συζητάμε για αξιοποίηση της δημόσιας περιούσίας, για το Ελληνικό, αντί να συζητάμε για ιδιωτικοποιήσεις των κρατικών επιχειρήσεων που χρεοκοπούν υπό την κομματική και συνδικαλιστική διοίκηση, αντί να μιλάμε για συγχωνεύσεις χιλιάδων άχρηστων οργανισμών, φορέων και ιδρυμάτων και για μεταθέσεις των εργαζομένων από θέσεις της πλάκας σε παραγωγικές θέσεις στην υπηρεσία του κοινωνικού συνόλου, μιλάμε μόνο για κατασχέσεις της εφορίας και πλειστηριασμούς.


Η μείωση των ελλειμμάτων και τα πρωτογενή πλεονάσματα, ακόμα κι αν υπάρχουν, δεν είναι βιώσιμα μ' αυτό τον τρόπο. Ο ασθενικός ιδιωτικός τομέας κατέρρευσε προσπαθώντας να χρηματοδοτήσει το χρεοκοπημένο κράτος. Πώς θα ήταν οι συνέπειες της ύφεσης αν γινόταν σωστά η διαχείριση της κρίσης; Ποτέ δεν θα το μάθουμε. Σ' αυτή τη χρεοκοπημένη χώρα, μετά από 4 χρόνια, πληρώνουμε πάντα 5,2 δις κάθε έτος για φροντιστήρια. Πόσα λουκέτα θα είχαν αποφευχθεί αν τα ΕΣΠΑ δεν πήγαιναν σε κρατικές και δημοτικές επιχειρήσεις, σε σωματεία και δημάρχους, σε μητροπόλεις, σε πανεπιστήμια και νοσοκομεία, αν δεν μεταμφίεζαν δηλαδή το κόστος του κράτους που παραμένει ανέγγιχτο; Πόσες θέσεις εργασίας θα είχαν σωθεί αν τα προγράμματα ανεργίας δεν πήγαιναν σε μη βιώσιμες θέσεις εργασίας στις ενορίες και στους δήμους;


Όχι μόνο η φοροδοτική ικανότητα της κοινωνίας έχει εξαντληθεί, αλλά και το σύστημα αντιδρά ακόμα και σε ό,τι έχει γίνει μέχρι τώρα. Δικαστικές αποφάσεις ακυρώνουν τις μειώσεις μισθών σε δικαστές και ένστολους, κανείς δεν δέχεται να μετατεθεί ούτε από τη μια σχολή στην άλλη, οι εκπαιδευτικοί θεωρούν αιτία πολέμου την αξιολόγηση. Ο στόχος των απολύσεων μοιάζει με ανέκδοτο, απεναντίας ανακοινώνονται 10.000 προσλήψεις στο Δημόσιο. Οι αγρότες πιέζουν, όπως πάντα, για φοροαπαλλαγή και οι συντεχνίες αντιδρούν στην παραμικρή νύξη για απελευθέρωση των αγορών. Η βάση του πελατειακού συστήματος περνάει στην αντεπίθεση και απ' την πλευρά της έχει δίκιο. Αν δεν αλλάξει το σύστημα αλλά διατηρηθεί το ίδιο, απλώς οι outsiders χάσουν τα πάντα, οι «μέσα» πολλά και η κορυφή τα λιγότερα, τότε όλοι μπορούν να αισθάνονται αδικημένοι.


Έτσι επιστρέφουμε στο 2010, σαν να μην πέρασε μια μέρα. Αντιμετωπίζουμε τα ίδια προβλήματα, αφού βυθίστηκε η κοινωνία σε μια ύφεση πολύ χειρότερη απ' όσο χρειαζόταν. Οι προσπάθειες για να διατηρηθεί το σύστημα ανέπαφο αποδεικνύονται μάταιες. Είμαστε ξανά στην αρχή, η δύσκολη μάχη είναι μπροστά μας. Σ' αυτή τη φάση αρχίζουν να αναπτύσσονται στο πολιτικό σύστημα δεύτερες σκέψεις. Το Πασόκ καταστράφηκε, η ΝΔ το ακολουθεί. Το ένστικτο της αυτοσυντήρησης οδηγεί σε τυχοδιωκτικές σκέψεις. Αν πραγματικά η μάχη εναντίον του κρατισμού, του πελατειακού κράτους, του συντεχνιασμού και της κομματοκρατίας είναι αναπόφευκτη, ας ματώσουν κι αυτοί που κάθονται στην εξέδρα και περιμένουν να τα κληρονομήσουν.


Ξανά εκλογές.
Ο Σύριζα καταλαβαίνει ότι δεν μπορεί να λειτουργεί αιωνίως σε μια παράλληλη φανταστική πραγματικότητα. Την τελευταία εβδομάδα το οικονομικό επιτελείο του διέγραψε σε λίγες μέρες 4 χρόνια. Ο ένας είπε να αφήσουμε τις σαχλαμάρες για τα «επαχθή» χρέη και να ετοιμαστούμε για φορολόγηση των «πλουσίων», όπου πλούσιοι είναι όσοι φοροδιαφεύγουν, δηλαδή η «αγανακτισμένη» βάση του κόμματός του. Και των άλλων, βεβαίως. Ο άλλος είπε ότι καθήκον μιας αριστερής κυβέρνησης είναι τα πρωτογενή πλεονάσματα, δηλαδή ότι για να καλύψεις 24 δις έλλειμμα που είχαμε το 2009, ήταν αναπόφευκτη η δημοσιονομική προσαρμογή και η λιτότητα. Και ο τρίτος και καλύτερος ζήτησε «μια μη δανειακή αναπτυξιακή χρηματοδότηση για ορισμένο αρχικό χρονικό διάστημα». Γιατί άμα είσαι αριστερός μπορείς να βρίσκεις τις πιο κομψές διατυπώσεις για να ζητάς λεφτά. Δηλαδή, εμείς που δεν χρωστάγαμε δεν πληρώναμε, που δεν είχαμε ανάγκη τα μνημόνια και κάναμε το νέο ΕΑΜ για να διώξουμε τις «δυνάμεις κατοχής» που μας έκαναν «οικονομική αποικία», τώρα ζητάμε όχι απλώς κούρεμα των δανείων αλλά και άλλα λεφτά από τους «κατακτητές», χαρισμένα λεφτά, νέα πακέτα Ντελόρ, προγράμματα, ΕΣΠΑ, σχέδια Μάρσαλ, μη «δανειακά» λεφτά. Γιατί αλλιώς δεν βγαίνουμε, γιατί 30 χρόνια κοινοτικές επιδοτήσεις δεν μας έφτασαν. Ζητάμε να μας αναλάβουν, για πάντα, παρασιτισμός το τελευταίο στάδιο του κομμουνισμού.

Δε λέω, κυνικά μιλώντας, για μας, από το να αναλάβουν τα ελλείμματά μας τα δικά μας παιδιά των Ελλήνων, καλύτερα να τα μοιραστούν τα παιδιά όλων των Ευρωπαίων. Αλλά όλα αυτά δείχνουν πως σ' όλη την ιστορία οι ελληνικές ελίτ, πατριωτικά και επαναστατικά πάντα, ζητιάνευαν την ξένη χρηματοδότηση κατηγορώντας τους συγχρόνως. Το ελληνικό κρατικοδίαιτο σύστημα εξουσίας πίστεψε ότι μεταφέροντας τα βάρη στον ιδιωτικό τομέα θα διατηρήσει τις χρεοκοπημένες δομές. Θα χρεώσει τα μνημόνια στο Πασόκ, θα το «κάψει», θα βαφτίσει το Πασόκ Σύριζα και θα συνεχίσει απτόητο. Δεν γίνεται. Αν το Πασόκ αντιμετωπίζοντας την πραγματικότητα καταστράφηκε, αν η ΝΔ με την «αντιμνημονιακή» διετία των Ζαππείων μάς κληροδότησε ψεκασμένους και ναζί πριν ετοιμαστεί να εγκαταλείψει κι αυτή όπως φαίνεται τώρα, ο Σύριζα θα αντιμετωπίσει τη σκληρή πραγματικότητα ως μετωπική σύγκρουση με τοίχο. Αν δεν αναδειχτούν ευρωπαϊκές, μεταρρυθμιστικές δυνάμεις στη χώρα, η αγωνία θα συνεχίζεται, το «πολιτικό ατύχημα» θα είναι πάντα μπροστά μας, η φτώχεια δεν θα αντιμετωπίζεται. Έχουμε πολλά επεισόδια του δράματος να δούμε ακόμα. Είμαστε στην αρχή της συνειδητοποίησης.

www.athensvoice.gr

7 δις ευρώ απώλειες στο Δημόσιο από εκκρεμείς δίκες. Παραμένουν αδίκαστα 5.500 κακουργήματα

ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΑΙΘΟΥΣΑ

Τεράστιες είναι οι συνέπειες σε κοινωνικό, αλλά και οικονομικό επίπεδο των μεγάλων καθυστερήσεων στην απονομή δικαιοσύνης. Όπως αναφέρει σε δημοσίευμά της η εφημερίδα «Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ», την τετραετία της κρίσης το Δημόσιο σημείωσε απώλειες 7 δισ. ευρώ, λόγω μη εκδίκασης εκκρεμών υποθέσεων για φόρους και πρόστιμα, ενώ συνολικά στα δικαστήρια της χώρας εκκρεμούν περισσότερες από ένα εκατομμύριο υποθέσεις. Αυτή είναι η μία όψη του νομίσματος.

Η άλλη αφορά τις αποφυλακίσεις, λόγω συμπλήρωσης του 18μήνου της προφυλάκισης κατηγορουμένων ακόμα και για τρομοκρατία, όπως συνέβη στην περίπτωση των Νίκου Μαζιώτη και Πόλας Ρούπα. Και η κατάσταση βαίνει επί τα χείρω. Όπως ανέφερε χθες και η πρόεδρος της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων, Βασιλική Θάνου, ενώπιον κοινοβουλευτικής επιτροπής της Βουλής, «την επόμενη δικαστική χρονιά, λόγω φόρτου εργασίας στο Εφετείο, θα αρχίσουν να φεύγουν τα 18μηνα των προφυλακίσεων», «δείχνοντας» τις υποθέσεις τρομοκρατίας και της «Χρυσής Αυγής».
Ενδεικτικά είναι τα στοιχεία στα οποία αναφέρθηκε η κ. Θάνου, σύμφωνα με τα οποία το 2008 στα ανακριτικά γραφεία υπήρχαν 4.000 υποθέσεις, ενώ το 2010 ο αριθμός έφτανε τις 8.500. Συμπληρωματικά, βάσει των τελευταίων επίσημων στοιχείων, στα Διοικητικά Πρωτοδικεία της χώρας εκκρεμούν περισσότερες από 550.000 υποθέσεις και όπως εκτιμούν λειτουργοί της Διοικητικής Δικαιοσύνης, μόνο οι εκκρεμοδικίες που αφορούν υποθέσεις φορολογικού ενδιαφέροντος θα μπορούσαν να αποφέρουν περίπου 1,5 δισ. στα ταμεία του κράτους.




Στην ποινική δικαιοσύνη η κατάσταση είναι ασφυκτική. Συνολικά στα δικαστήρια της χώρας οι εκκρεμείς υποθέσεις εκτιμάται ότι υπερβαίνουν το ένα εκατομμύριο. Κάθε χρόνο, μόνο στο Πρωτοδικείο της Αθήνας κατατίθενται περίπου 300.000 με 350.000 μηνύσεις, ενώ σοβαρά κακουργήματα εκδικάζονται ύστερα από 8 ή 10 χρόνια. Στη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων, που θεωρείται κατεπείγουσας φύσεως, υποθέσεις προσδιορίζονται μετά έξι μήνες.
Μόνο στο Εφετείο της Αθήνας παραμένουν αδίκαστα 5.500 κακουργήματα, πολλά εκ των οποίων αφορούν διασπάθιση δημοσίου χρήματος, και κινδυνεύουν με παραγραφή. Την ίδια ώρα στο ΣτΕ λιμνάζουν 25.000 υποθέσεις, ενώ απλές υποθέσεις με μεγάλο οικονομικό περιεχόμενο που αφορούν υπερχρεωμένα νοικοκυριά παίρνουν δικάσιμο για το 2020.
Από το 1997 μέχρι σήμερα η Ελλάδα μετράει πάνω από 400 καταδίκες για υπερβολικές καθυστερήσεις, ενώ μεταξύ των 47 χωρών του Συμβουλίου της Ευρώπης η Ελλάδα βρίσκεται στις πέντε πρώτες θέσεις όσον αφορά τους αργούς ρυθμούς απονομής δικαιοσύνης.

Χειμερινή καταιγίδα προκαλεί χάος στις Νότιες Πολιτείες των ΗΠΑ. Φωτογραφικό αφιέρωμα.


Μια χειμερινή καταιγίδα που έπληξε το νότιο  τμήμα των Ηνωμένων Πολιτειών, είχε ως αποτέλεσμα την παράλυση της πόλης της Ατλάντα, τον εγκλωβισμό πολλών ανθρώπων σε αυτοκίνητα και στα καταστήματα αλλά και παιδιών στα σχολεία τους. Η καταιγίδα έφερε μόνο μερικά εκατοστά χιονιού σε όλη την περιοχή, αλλά με τον πάγο προκάλεσε σοβαρά προβλήματα σε όλες τις νότιες περιοχές των ΗΠΑ.