Γιατί τη φτώχεια την λένε φτώχεια......

 Στη μνήμη του Γιάννη Χ. Κατερινόπουλου εκ Μπαμπίνης Ξηρομέρου,

το αφηγήθηκε στον εγγονό του Γιάννη και το κετέγραψε τη δεκαετία

του '90 ο γιος του Δημήτρης

Μία φορά κι έναν καιρό στην κάτω Ποταμούλα

σε μία άκρη του χωριού ζούσε μία γριούλα.

 

Τη μαυροφόρα τη γριά τη λέγαν κυρά-Φτώχεια

και στη ζωή τη χτύπησαν πολλά ανεμοβρόχια.

 

Είχε αρρωστήσει ο άνδρας της, πριν χρόνια είχε πεθάνει

κι ήταν στον κόσμο μοναχή, ούτε παιδιά είχε κάνει.

 

Μάζευε στάχυα απ’ τους αγρούς για του ψωμιού τ’ αλεύρι

κι άγρια χόρτα έβραζε την πείνα να παλεύει.

 

Μόνη περιουσία της το χαμηλό σπιτάκι

που στην αυλή του κάποτε φύτρωσε ένα δεντράκι.

 

Κι έγινε μια κορομηλιά στα φρούτα φορτωμένη

μα αυτό το δέντρο σε μπελά έβαλε την καημένη.

 

Ποτέ κορόμηλα ώριμα δεν είχε δοκιμάσει

τα πιτσιρίκια του χωριού τα είχανε προφτάσει.

 

Σαν τα σπουργίτια κρέμονταν επάνω στα κλαδιά της

και έκοβαν τα πράσινα, ξινά κορόμηλά της.

 

Εκείνα την κορόιδευαν, αυτή τα κυνηγούσε

σκουντούφλαγε και έπεφτε, τη μοίρα βλαστημούσε.

 

Κάποτε πέρασε ο Χριστός κι οι δώδεκα Αποστόλοι

μα οι χωρικοί αφιλόξενοι, άντρες, γυναίκες, όλοι.

 

Κανείς δεν έδωσε ψωμί, νερό να ξεδιψάσουν

ώσπου στης Φτώχειας το τσαρδί το σούρουπο θα φτάσουν.

 

Αυτή τους έδωσε νερό, σκαμνιά να ξαποστάσουν

και έστρωσε στο πάτωμα τη νύχτα να περάσουν.

 

Μα το καρβέλι ήταν μικρό για δεκατρία κομμάτια

τότε ο Χριστός γονάτισε και έκλεισε τα μάτια.

 

Έκανε μία προσευχή κι ευλόγησε τον άρτο

που αυγάτισε και έγινε ψωμί ζεστό κι αφράτο.

 

Την άλλη μέρα ο Χριστός προτού αναχωρήσει

κι αφού της Φτώχειας η καρδιά τον είχε συγκινήσει,

 

της λέει πως είναι πρόθυμος να ικανοποιήσει

όποια επιθυμία της φτάνει να το ζητήσει.

 

Τότε αυτή τον τράβηξε απ’ το μακρύ μανίκι

λέγοντας πως δεν του ζητά ό,τι δεν της ανήκει.

 

Ούτε και θέλει αντάλλαγμα για τη φιλοξενία

δεν είναι όλα δανεικά σ’ αυτή την κοινωνία.

 

Μα στη δική του επιμονή εντέλει θα ζητήσει

με μία ικανότητα να την εξασφαλίσει.

 

Όποιος στο δέντρο της αυλής επάνω ανεβαίνει

μόνο όποτε θέλει αυτή κάτω να κατεβαίνει.

 

Μ’ αυτή τη χάρη ο Χριστός θα την εφοδιάσει

κι αλλού την πίστη άλλων πιστών πήγε να δοκιμάσει.

 

Ήρθαν παιδιά κι ανέβηκαν κορόμηλα να φάνε

κι ύστερα δε μπορούσανε στα σπίτια τους να πάνε.

 

Στο δέντρο επάνω κόλλησαν κι έμειναν ως το δείλι

που στο καθένα η γριά έριξε ένα σκαμπίλι.

 

Τους είπε όμως να ’ρχονται τότε που ωριμάζουν

θα δίνει αυτή κορόμηλα κι όχι να τα ρημάζουν.

 

Και έτσι την κορομηλιά -πρώτη φορά η καημένη-

την είδε με κορόμηλα, κόκκινα, φορτωμένη.

 

Κορόμηλα έφαγε ώριμα κι ευφράνθηκε η ψυχή της

έστω κι αργά στο κλείσιμο του κύκλου της ζωής της.

 

Πράγματι ο χάρος έφτασε ως του σπιτιού την πόρτα

όμως η φτώχεια έλειπε, πήγε να μάσει χόρτα.

 

Κι εκεί που την περίμενε στο σπίτι να γυρίσει

πρόσεξε τα κορόμηλα που είχαν κοκκινίσει.

 

Στο δέντρο επάνω ανέβηκε κορόμηλα να φάει

και στο ταγάρι έβαλε στη Χάραινα να πάει.

 

Όταν όμως ο Χάροντας πλέον είχε χορτάσει

και θέλησε το σώμα του στη γη να κατεβάσει,

 

επάνω στην κορομηλιά έμεινε εγκλωβισμένος

σαν ταξιδιάρικο πουλί σε ξόβεργα πιασμένος.

 

Το βράδυ από τους αγρούς επέστρεψε η Φτώχεια

κι είδε έναν άντρα όμηρο στ’ αόρατά της βρόχια.

 

¨Ποιος είσαι¨, του ’πε, ¨τι ζητάς στο ταπεινό μου σπίτι

κι ανέβηκες στο δέντρο μου σα λαίμαργο σπουργίτι;¨.

 

Tης λέει ¨δε με γνώρισες; Εμένα λένε Χάρο,

τελείωσαν τα χρόνια σου και ήρθα να σε πάρω¨.

 

¨Τότε εκεί που κάθεσαι για πάντα θα σ’ αφήσω¨

του λέει η Φτώχεια, ¨έχω σκοπό κι άλλες χρονιές να ζήσω¨.

 

Αυτός της αντιπρότεινε να τον ελευθερώσει

κι ορκίστηκε αιώνια ζωή πως θα της δώσει.

 

Ότι απ’ τα κιτάπια του για πάντα θα τη σβήσει

κι ότι από δω και στο εξής δεν θα την ενοχλήσει.

 

Έτσι έγινε συμβιβασμός, κατέβηκε ο Χάρος

κι έμεινε η Φτώχεια αθάνατη, μα για τον κόσμο βάρος.

 

Αφού οι πιο πολλοί στη γη στη φτώχεια μέσα ζούνε,

για το χατίρι μιας γριάς άδικα δυστυχούνε.

 

  ΑΡΗΣ ΜΠΙΤΣΩΡΗΣ

Ζήσης, ο κατατρεγμένος ευεργέτης

Γράφει ο Γιώργος Γιαννάκης

Τι κάνεις εδώ ρε διολόσπερμα που τρώς το ψωμί και πάει χαμένο, δεν σου είπα να πάς να φέρεις τα γίδια από τον λόγγο και μετά να φορτώσεις τον γάιδαρο ξύλα να τα έχουμε έτοιμα να τα στυβανιάσουμε για την πόλη.  Δεν ήταν πρώτη φορά κάθε τόσο το ίδιο βιολί.    

Έπαιζα και γω με τα παιδιά. Τα παιδιά έχουν πατέρα ενώ εσένα σε θρέφω εγώ.  Καλά ο πατριός ο Στέφος ήταν καθίκι, εκείνη η μάννα του σκύλα ποιό κακιά από αυτόν. Είχε αποκτήσει δύο παιδιά από τον δεύτερο γάμο της και τον ειχε παραπεταμένο, ο έρμος ήταν από τον πρώτο γάμο και ήταν καρπός του Νικόλα. Και καθώς λένε αυτή δεν τον αγάπαγε καθόλου τον έρμο τον Νικόλα, καυγάδες και πάλι καυγάδες, ώσπου ο δόλιος έβγαλε το κακό σπυρί και πέθανε και γι αυτό δεν χώνεψε και τον Ζήση τον σπόρο του Νικόλα. 

 Όσο ζούσε η φουκαριάρα εκείνη η βάβω έτρωγε λίγο καθάριο ψωμί αλλιώς αυτά που δίνουν στα σκυλιά έτρωγε. Θα τελειώσω το σχολείο και μετά αν με ξαναδείτε γράψτε μου λέει το παιδί και έτσι έγινε . Τώρα τι θα κάνω που είμαι σαν την καλαμιά στον κάμπο, ξάφνου του ήρθε μια ιδέα θα πάω στο χάνι εκεί στον μπάρμπα Λάμπρο. Ο Ζήσης θυμάται το νόστιμο τας κεμπάπ που του έδινε ο μπάρμπα Λάμπρος όταν του πηγαίναν τα ξύλα, δεν ήταν μόνο αυτός όποιος φουκαράς πέρναγε από εκεί έτρωγε μια χαψιά φαΐ, είχε ταίσει τα μισά χωριά.  Τότε τα χάνια είχαν τους πελάτες τους, από τα χωριά του Μετσόβου πηγαίναν στον Γατσιανη, εκεί κοντά στο κάστρο απέναντι στο Γυαλί καφενέ πηγαίναν τα χωριά της Ζίτσας στο χάνι του Μπατσάρα και εδώ στον μπάρμπα Λάμπρο από Δωδωνοχωρια και τα χωριά της Ντουσκάρας. 

Θα κάνω μια παρένθεση για να πω για αυτόν τον πραγματικό άνθρωπο που ακόμη και τώρα πίνουν νερό στο όνομά του. Προσέφερε πολλά αλλά άτυχος, ο καλός καλό δεν βλέπει, πήρε φωτιά και κάηκε το χάνι. Τον θυμάμαι εκεί στα τελευταία του που δεν του έλειπε το καλαμπούρι για να δείξει ότι δεν μπορεί και γέρασε, φώναζε στην γυναίκα του αδερφή μου Ρίνα γιατί κοιμόμαστε μαζί. 

Αλλά ας ξαναέρθουμε στον Ζήση. Έτσι πήγε στο χάνι ο Ζήσης, εκεί ο μπάρμπα Λάμπρος τον συμβούλεψε έχω ένα γατάκι θα σε βάλω εκεί και μετά θα βρούμε μια δουλίτσα να τακτοποιηθείς.  Έτσι και έγινε, μετά από δέκα μέρες ο Ζήσης στο καλύτερο εστιατόριο της πόλης.   Εκεί κάθε μέρα ερχόταν ένα ζευγάρι ηλικιωμένων αφήνοντας πάντοτε ένα παχουλό χαρτζιλίκι.  Μια μέρα φώναξαν το αφεντικό και ρώτησαν τα πάντα για τον Ζήση.  Ο Κύρ Παναγιώτης το αφεντικό τους εξήγησε ότι το παιδί δεν έχει πατέρα, αλλά περισσότερα θα πάτε στο χάνι του μπάρμπα Λάμπρου εκεί αυτός θα σας πει. 

Έτσι και έγινε, πηγαίνουν στον μπάρμπα Λάμπρο και του εξηγούν: άκουσε να σου πώ πατριώτη εμείς είμαστε Βορειοηπειρώτες έχουμε μεγάλη προκοπή στην Αμερική αλλα δεν μας έδωσε ο Θεός παιδιά του λέει ο κύριος Βίκτωρας. Μάθαμε πόσο καλό παιδί είναι ο Ζήσης και θέλουμε να τον υιοθετήσουμε.  

Ακούστε αυτό το παιδί είναι κατατρεγμένο, είναι ορφανό από πατέρα και είμαι σίγουρος ότι δεν θα βρεις καμία δυσκολία λέει ο μπάρμπα Λαμπρος.   

Έτσι και έγινε έρχεται η μάννα του, άλλο που δεν ήθελε, πήγαν ετοιμάσαν όλα τα χαρτιά και σε λίγο ο Ζησης στην Αστόρια στην Αμερική Εκεί οι θετοί γονείς είχαν πέντε φούρνους, ο Ζήσης μεγάλος και τρανός καθώς εκτός από τους φούρνους ασχολείται και με το εμπόριο αλεύρων. Εκεί έκανε οικογένεια παιδιά κάποτε σκέφτηκε τι μπορεί να κάνει για το χωριό και ας ήταν πικραμένος με τους δικούς του. 

Πιάνει και γράφει στον γραμματέα του χωριού: Από εδώ και πέρα όποιο κορίτσι παντρεύεται από το χωριό θα πηγαίνει στην τράπεζα και θα παίρνει τα λεφτά που δικαιούται από την δωρεά μου, όποιο παιδί πάει για σπουδές και αυτό το ίδιο όλα τα έχω κανονίσει τι θα παίρνουν. Σου στέλνω μια επιταγή να ανακαινίσετε το σχολείο. Αλλά θέλω και εγώ μια χάρη, όταν πεθάνω τα οστά μου να τα βάλετε δίπλα από του πατέρα μου Έτσι και έγινε, ο Ζήσης θάφτηκε στην Αστόρια, αλλά τα οστά μετά από καιρό ήρθαν στην πατρίδα εκεί στο χωριό του δίπλα στον πατέρα του που δεν τον χόρτασε ποτέ του και μαζί να αγναντευουν τα βουνά της Ντουσκάρας.

Γιώργος Γιαννάκης

Απόδημος Κραψίτης

Φωτιά σε φορτηγό όχημα με γερανό στις ζωοτροφές ΝΙΤΣΙΑΚΟΣ

Φωτιά σε φορτηγό όχημα με γερανό στις ζωοτροφές ΝΙΤΣΙΑΚΟΣ ύστερα από επαφή του γερανού με καλώδιο μεσαίας τάσης της ΔΕΗ. Μεταβαίνουν 3 Πυροσβεστικά οχήματα. Δεν έχει αναφερθεί κάποιος τραυματισμός του οδηγού -χειριστή του οχήματος

Το περιστατικό συνέβη στην περιοχή της Πεδινής Ιωαννίνων, πλησίον του κόμβου της Εγνατίας οδού

Πραγματοποιείται κατάσβεση της πυρκαγιάς

Πυρκαγιά σε βανάκι σε περιοχή κοντά στα Γιάννενα

Φωτο αρχείου

Πυρκαγιά σε βανάκι πριν την Πρωτόπαππα. Στο σημείο μεταβαίνουν δύο οχήματα  της Πυροσβεστικής με πέντε υπαλλήλους.

Το όχημα καίγεται ολοσχερώς. Πραγματοποιείται κατάσβεση.

Πάνω από 10 ευρώ στον κτηνοτρόφο για τα καλά αρνιά

 

Για ελλείψεις αμνοεριφίων στην ελληνική αγορά το φετινό Πάσχα, λόγω και των αυξημένων εξαγωγών σε ποσοστό άνω του 20% σε Ιταλία, Ισπανία, Γερμανία και Πορτογαλία ενόψει του εορτασμού των Καθολικών, αλλά και συνεπεία των χαμηλών τιμών που πουλούσαν οι Έλληνες κτηνοτρόφοι τα προηγούμενα χρόνια, κάνει λόγο μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο αντιπρόεδρος του Συνδέσμου Ελληνικής Κτηνοτροφίας (ΣΕΚ), Δημήτρης Μόσχος, κτηνοτρόφος.

Οι φετινές εξαγωγές αμνοεριφίων για το Καθολικό Πάσχα «πήγαν καλύτερα σε ποσοστό τουλάχιστον 20% σε σχέση με πέρυσι», επισημαίνει χαρακτηριστικά και προσθέτει ότι η τιμή παραγωγού κινήθηκε μεταξύ των 7,50-8 ευρώ/κιλό, αφού «μιλάμε για ζώα ηλικίας κάτω των 20 ημερών και βάρους έξι με επτά κιλά, που σημαίνει ότι το κόστος παραγωγής για τον Έλληνα κτηνοτρόφο δεν ξεπέρασε τα επτά ευρώ/κιλό».

«Βαφτίζουν» ελληνικά εισαγόμενα αρνιά και κατσίκια

«Έρχεται το αρνάκι στο σφαγείο. Μπαίνει για 15 ημέρες στο παχυντήριο και ύστερα αυτό σφάζεται ως ελληνικό», ανέφερε καταγγέλλων κτηνοτρόφος μιλώντας στον τηλεοπτικό σταθμό Alpha.

«Τα εισαγόμενα τα καταλαβαίνεις από τη γεύση και την τιμή. Οπτικά δεν έχουν καμία διαφορά. Αν είναι ελληνικό έχει μπλε σφραγίδα. Αν όχι, τότε έχει την κόκκινη», ανέφερε ο κτηνοτρόφος κ. Σιμώνης.

https://agronewsbomb.gr/

Συλλήψεις για οπαδική βία στην Άρτα

Συνελήφθησαν χθες (5-4-2024) στην Άρτα από αστυνομικούς του Τμήματος Ασφάλειας Άρτας δύο άτομα για υπόθεση οπαδικής βίας.

Ειδικότερα, πρόκειται για ημεδαπό και ανήλικο ημεδαπό, που κατηγορούνται για παραβάσεις της νομοθεσίας περί αθλητισμού, απόπειρα παράνομης βίας, σωματική βλάβη, απειλή και εξύβριση.

Επιπλέον, σχηματίστηκε δικογραφία σε βάρος των γονέων τού ανηλίκου για παραμέληση της εποπτείας του.

Ειδικότερα, όπως καταγγέλθηκε, χθες το απόγευμα στην Άρτα, οι κατηγορούμενοι, εμφορούμενοι από οπαδικά κίνητρα εξύβρισαν και απείλησαν ημεδαπό, προκαλώντας του παράλληλα εκδορές στο λαιμό με τα χέρια.

Ύστερα από αναζητήσεις, οι κατηγορούμενοι συνελήφθησαν διαδοχικά σε περιοχές της Άρτας και θα οδηγηθούν στον κ. Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Άρτας.

Συνελήφθη οδηγώντας μεθυσμένος και στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας σε περιοχή της Άρτας

Συνελήφθη σήμερα τις πρώτες πρωινές ώρες σε περιοχή της Άρτας από αστυνομικούς του Αστυνομικού Τμήματος Άρτας ημεδαπός, διότι σε έλεγχο που πραγματοποιήθηκε με αλκοολόμετρο, διαπιστώθηκε ότι οδηγούσε Ι.Χ.Ε. αυτοκίνητο υπό την επίδραση οινοπνεύματος, οδηγώντας σε αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας.

Προανάκριση διενεργήθηκε από το Τμήμα Τροχαίας Άρτας, ενώ ο συλληφθείς θα οδηγηθεί στον κ. Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Άρτας.

Ο Εθνομάρτυρας Επίσκοπος Ρωγών και Κοζύλης Ιωσήφ

 του Ευάγγελου Θ. Κατσίμπρα

Ήταν έντονη η επιθυμία μου εδώ και πολλά χρόνια και είχα θέσει σκοπό της ζωής μου να μπορέσω κάποια στιγμή να συμμετέχω σε εκδήλωση που θα τιμηθεί η μνήμη του ιερομάρτυρα Επισκόπου Ρωγών και Κοζύλης Ιωσήφ και στα μέρη μας, για τον οποίο άκουγα και διάβαζα ότι είχε μεγάλη θρησκευτική και εθνική δραστηριότητα και ότι θυσιάστηκε κατά την έξοδο του Μεσολογγίου.

Αυτό έγινε πραγματικότητα την περασμένη χρονιά, 2023, όταν διοργανώθηκε με την πρωτοβουλία και τη συμμετοχή μας καθώς και άλλων φορέων, στο Κάστρο των Ρωγών η πετυχημένη εκδήλωση προς τιμήν του, η οποία έγινε μετά από 50 περίπου χρόνια, αφού παρόμοια εκδήλωση είχε γίνει το 1971, με την ευκαιρία του εορτασμού των 150 χρόνων από την επανάσταση του 1821.

Πιστεύω ότι με τη διοργάνωση και της επετειακής εκδήλωσης, που πραγματοποιείται την Κυριακή 7 Απριλίου 2024 και στην οποία συμμετέχω ξανά ως συνδιοργανωτής επικεφαλής του φορέα Εταιρεία Βυζαντινών Μελετών Πρέβεζας, αλλά και όσων εκδηλώσεων θα ακολουθήσουν στο μέλλον, στις οποίες θα λαμβάνω μέρος, ότι εκπληρώνω το μεγάλο σκοπό τον οποίο είχα θέσει για να τιμηθεί η μνήμη του ιερομάρτυρα Επισκόπου Ρωγών και Κοζύλης Ιωσήφ.

Ο Επίσκοπος Ρωγών και Κοζύλης Ιωσήφ γεννήθηκε στα Αμπελάκια το 1776 ή την Τσαριτσάνη Θεσσαλίας και από πολύ νωρίς διακρίθηκε για την φιλομάθειά του.

Διδάχθηκε τα πρώτα γράμματα από τον τρικαλινό Ιερέα Πολυζώη, τον Εθνομάρτυρα και συνέχισε τις σπουδές του στην περίφημη σχολή της Τσαρίτσανης όπου ήταν μαθητής του δάσκαλου του Γένους και διαφωτιστή Κωνσταντίνου Κούμα.

Σε ηλικία μόλις 14 ετών χειροτονήθηκε Αναγνώστης και στη συνέχεια ασπάστηκε το μοναχικό βίο και χειροτονήθηκε το 1798, σε ηλικία 22 ετών, διάκονος και αργότερα πρεσβύτερος στην Τσαρίτσανη από τον Επίσκοπο Ελασσόνας Ιωαννίκιο τον Α΄.

Ως κληρικός με τη μεγάλη του εθνική δράση ανησυχεί τον Αλή Πασά ο οποίος δίνει εντολή το 1814 να τον συλλάβουν και να τον μεταφέρουν στα Ιωάννινα όπου τον φυλακίζει με σκοπό να θανατωθεί.

Η ποινή του όμως δεν εκτελείται, αποφυλακίζεται και καταφεύγει στην Άρτα, κοντά στον Μητροπολίτη Άρτης και Ναυπάκτου Πορφύριο με τον οποίο συνδέονταν από παλαιότερα.

Στην Άρτα χειροτονείται Αρχιμανδρίτης, όπου ανέπτυξε σημαντική εκκλησιαστική και εθνική δράση και γνωρίστηκε φιλικά με τον Επίσκοπο Ρωγών και Κοζύλης Μακάριο.

Όταν στη συνέχεια το 1820 ο Μακάριος καταδιώχθηκε από τους Τούρκους και πέρασε στην Κέρκυρα για να γλυτώσει το θάνατο από τον Αλή Πασά, όρισε τον Αρχιμανδρίτη Ιωσήφ αντικαταστάτη του στην Επισκοπή Ρωγών.

Οι Ρωγοί βρίσκονται σε χαμηλό λόφο ανάμεσα από τα χωριά της Πρέβεζας, Πέτρα και Νέα Κερασούντα.

Σήμερα σώζονται ερείπια του κάστρου καθώς και Ιερός Ναός αφιερωμένος στην Κοίμηση της Θεοτόκου, μέρος της παλιάς Μονής η οποία δεν σώζεται.

Δίπλα στην είσοδο του Ιερού Ναού υπάρχει επιγραφή που αναγράφει: 

«ΕΝ ΤΑΥΤΗ ΤΗΝ ΠΑΛΑΙ ΜΟΝΗ ΚΑΙ ΕΠΙΣΚΟΠΗ ΡΩΓΩΝ ΑΡΧΙΕΡΑΤΕΥΣΕ 1820-1826 Ο ΕΘΝΟΜΑΡΤΥΡΑΣ ΙΩΣΗΦ ΣΠΟΥΔΑΙΟΤΑΤΑΣ ΠΡΟΣΕΝΕΓΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΤΗ ΠΑΤΡΙΔΙ ΕΝ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΩ ΑΓΩΝΙΣΘΕΙΣ ΚΑΙ ΘΥΣΑΣΘΕΙΣ 13/04/1826».

Ως Επίσκοπος Ρωγών έμεινε μικρό χρονικό διάστημα αλλά φεύγοντας άφησε σπουδαίο εκκλησιαστικό κα φιλανθρωπικό έργο.

Στη διάρκεια της Επανάστασης του 1821, ο Επίσκοπος Ιωσήφ δραστηριοποιήθηκε έντονα για να υποστηρίξει τους σκοπούς του απελευθερωτικού Αγώνα και αργότερα στον τουρκικὸ εμφύλιο πόλεμο, οι Έλληνες της περιοχής με τον Ιωσὴφ πρωταγωνιστή, ύστερα από εντολή της Φιλικής Εταιρείας, πήραν το μέρος του Αλή πασά για να πολεμήσουν τα σουλτανικὰ στρατεύματα.

Αυτό είχε ως αποτέλεσμα ο Χουρσὶτ Πασᾶς να συλλάβει πολλοὺς Κληρικοὺς και μεταξύ αυτών και τον Επίσκοπο Ρωγών και Κοζύλης Ιωσήφ.

Οι τουρκικές αρχές τον τιμώρησαν με κάθειρξη στην Άρτα, μέχρι το τέλος του 1821, οπότε απελευθερώθηκε όταν τα σουλιώτικα και ρουμελιώτικα σώματα κυρίευσαν για λίγες μέρες την πόλη της Άρτας.

Μετά την απελευθέρωσή του εγκατέλειψε την πόλη της Άρτας και κατέφυγε στο αρματολίκι του Βάλτου Ακαρνανίας όπου συνάντησε τους αγωνιστές, Ανδρέα και Γιάννη Ίσκο και έλαβε μαζί τους μέρος σε πολλές μάχες εναντίον των Τούρκων στην Επανάσταση που ακολούθησε.

Στη συνέχεια ο Επίσκοπος Ρωγών και Κοζύλης Ιωσήφ πήγε τον Φεβρουάριο του 1822 στο δοκιμαζόμενο Μεσολόγγι όπου συνδέθηκε με τον Ελβετό Φιλέλληνα εκδότη των «Ελληνικών χρονικών» Ιωάννη Μάγερ και συνεργάσθηκε μαζί του σε οργανωτικά θέματα του Αγώνα.

Στις 24 Δεκεμβρίου του 1823 διοργάνωσε με απόλυτη επιτυχία την υποδοχή του Λόρδου Βύρωνα.

Οι αρετές και ο προσωπικός του αγώνας τον ανέδειξαν σε πνευματικό καθοδηγητή των πολιορκημένων αλλά είχε και το θλιβερό προνόμιο να τελέσει τον Αύγουστο του 1823 την κηδεία του Μάρκου Μπότσαρη και τον Μάρτιο του 1825 κήδευσε το Λόρδο Βύρωνα.

Ο Επίσκοπος Ιωσήφ με μεγάλη καρτερία και γενναιότητα κρατώντας στα χέρια του τον Τίμιο Σταυρό εμψύχωνε τους πολιορκημένους, ο δε Μάγερ έγραψε για τη δράση του αυτή στις 19 Δεκεμβρίου του 1825 στα Ελληνικά χρονικά ότι «Από το ρακένδυτο πετραχήλι του κρέμονται οι ψυχές όλων των πολιορκημένων».

Μαζί με τον Πρεβεζάνο Αρχιμανδρίτη Γεράσιμο Ζαλογγίτη γυρνούν στα τείχη, εμψυχώνουν τους Αγωνιστές, περιθάλπουν τους τραυματίες, βοηθούν στη επιδιόρθωση των τειχών και πολεμούν και οι ίδιοι στην «ντάπια».

Μετά από ένα χρόνο πολιορκίας οι πολιορκημένοι, όταν κατάλαβαν πως ήταν αδύνατο πλέον να έρθουν ενισχύσεις, αποφασίζουν τη συγκρότηση μιας Διοικούσας Επιτροπής, ενός συμβουλίου, το οποίο αποτελούνταν από τον Επίσκοπο Ιωσήφ ως πρόεδρο και μέλη τους πρόκριτους και τους οπλαρχηγούς της πόλης, το οποίο ονομάσθηκε «Συμβούλιο Θανάτου».

Η επιτροπή αυτή συνεδρίασε στις 6 Απριλίου του 1826 στην εκκλησία της Αγίας Παρασκευής και αποφάσισε ομόφωνα να πραγματοποιηθεί η Έξοδος το Σάββατο του Λαζάρου ξημερώνοντας Κυριακή των Βαΐων, 10 με 11 Απριλίου του 1826.

Το σχέδιο της Εξόδου το οποίο κατέστρωσε ο Επίσκοπος Ρωγών Ιωσήφ, όπως μαρτυρεί ο Νικόλαος Κοσομούλης, αποτελούνταν από δεκαεπτά άρθρα με αναφορά στον αγώνα για την Ελευθερία ή τον Θάνατο.

Το κείμενο όριζε ότι η έξοδος θα γινόταν από τρία διαφορετικά σημεία διασχίζοντας το εχθρικό στρατόπεδο με αρχηγούς σε κάθε ένα από τα τρία σώματα τους Νότη Μπότσαρη, Δημήτριο Μακρή και Κίτσο Τζαβέλα.

Ο Επίσκοπος κατά την Έξοδο ήταν επικεφαλής της τρίτης φάλαγγας με τα γυναικόπαιδα, η οποία μέσα στον πανικό αναγκάζεται να επιστρέψει στην πόλη και με λιγοστούς πολεμιστές να ταμπουρωθεί στο νησάκι του Ανεμόμυλου.

Στον Ανεμόμυλο αντιστέκονται επί τρείς μέρες αλλά δεν άντεξαν και στο τέλος ο Επίσκοπος Ρωγών Ιωσήφ έβαλε φωτιά στην πυριτιδαποθήκη και ανατινάχθηκε μαζί με την ομάδα του για να μην πέσουν ζωντανοί στα χέρια των τούρκων εισβολέων.

Ανάμεσα στα συντρίμμια οι εισβολείς βρήκαν μισοζώντανο τον Επίσκοπο και αφού τον βασάνισαν, τον κρέμασαν πάνω στα ερείπια του Ανεμόμυλου όπου ξεψύχησε μαρτυρικά στις 13 Απριλίου 1826.

Η ταφή του έγινε δίπλα από τον Ιερό Ναό του Αγίου Παντελεήμονα στην πόλη του Μεσολογγίου, όπου είχε τελέσει και την τελευταία Θεία Λειτουργία.

Ο Εθνομάρτυρας Επίσκοπος Ρωγών και Κοζύλης Ιωσήφ είναι ένα σύμβολο της Μεγάλης Επανάστασης και η θυσία του πρέπει να γίνει παράδειγμα για τις νέες γενιές.

Ο Εκκλησιαστικός αυτός Ηγέτης, με τους αγώνες και τη θυσία του δόξασε το Μεσολόγγι και δοξάστηκε ταυτόχρονα ως ένας μεγάλος Ιερομάρτυρας.

Αιωνία η μνήμη του Επισκόπου Ρωγών και Κοζύλης Ιωσήφ

Η Ζωή είναι Πικρή - Η Συγκλονιστική Ιστορία του 90χρονου κ. Γρηγόρη

Ο Κύριος Γρηγόρης: Μια Ιστορία Ζωής από το Βουνό

Στην καρδιά της Ευρυτανίας, στο χωριό του Αγίου Νικολάου, ζει ο κύριος Γρηγόρης, ένας 90χρονος άντρας με μια ιστορία γεμάτη θύμησες από μια εποχή αλλοτινή, γεμάτη στερήσεις και ταλαιπωρία.

Μέσα από τα μάτια του, ταξιδεύουμε σε μια εποχή φτώχειας, όπου το φαγητό και τα ρούχα ήταν σπάνια αγαθά. Θυμάται παιδί ακόμα, την άφιξη των Γερμανών στο χωριό, την αναγκαστική εκκένωση και την κρυψώνα στο δάσος, με νυχτερινές μετακινήσεις για να αποφύγουν την σύλληψη.

Η σκιά του πολέμου βαραίνει την αφήγηση του κυρίου Γρηγόρη. Θυμάται την άδικη εκτέλεση από τους Γερμανούς 5-6 γερόντων που είχαν παραμείνει στο χωριό, και αργότερα τα δεινά του εμφυλίου πολέμου. Η έλευση του Άρη Βελουχιώτη στο χωριό του για στρατολόγηση, και η ηρωική πράξη του πατέρα του, ο οποίος με το μουλάρι του κουβάλησε πυρομαχικά για την ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοποτάμου, σκιαγραφούν το πνεύμα της εποχής.

Παρά τις δυσκολίες, ο κύριος Γρηγόρης άντεξε και δημιούργησε. Έμαθε την τέχνη της ξυλουργικής, βρήκε δουλειά σε εργοστάσιο, παντρεύτηκε και δημιούργησε οικογένεια. Συνταξιούχος πλέον, απολαμβάνει την ηρεμία του χωριού, φροντίζοντας τον κήπο του και συναντώντας τους φίλους του στο καφενείο.

Η πίστη του στις αξίες που του δίδαξε ο στρατός - πατρίδα, οικογένεια, θρησκεία - διαπερνά την αφήγησή του. Ο κύριος Γρηγόρης θεωρεί τον μεγαλύτερο πλούτο της ζωής του την οικογένειά του και την αγάπη του προς τους συνανθρώπους του.

Η ιστορία του κυρίου Γρηγόρη είναι μια ιστορία αντοχής, θάρρους και αισιοδοξίας. Μια ιστορία που υπενθυμίζει τις αξίες που μας ενώνουν και μας καθοδηγούν, ακόμα και στις πιο δύσκολες στιγμές.

Παραγωγή: Greek Village Life

13 συλλήψεις για κατοχή ναρκωτικών στην Ήπειρο κατά το τελευταίο 15ήμερο

Στο πλαίσιο καθημερινών περιπολίων και δράσεων που υλοποιούνται από τις υπηρεσίες της Γενικής Περιφερειακής Αστυνομικής Διεύθυνσης Ηπείρου για την καταπολέμηση της διάδοσης των ναρκωτικών, συνελήφθησαν κατά το τελευταίο 15ήμερο συνολικά 13 άτομα.

Ειδικότερα, πρόκειται για 11 ημεδαπούς και 2 αλλοδαπούς, που συνελήφθησαν σε 12 διαφορετικές περιπτώσεις για κατοχή μικροποσοτήτων ακατέργαστης κάνναβης, καθώς και κοκαΐνης σε μία από αυτές.

Πιο συγκεκριμένα συνελήφθησαν:

• 6 άτομα στην Άρτα,

• 5 στα Ιωάννινα και

• 2 στην Πρέβεζα.

Σημειώνεται ότι η καταπολέμηση της διάδοσης των ναρκωτικών αποτελεί πρωταρχική, άμεση και διαρκή προτεραιότητα των υπηρεσιών της Γενικής Περιφερειακής Αστυνομικής Διεύθυνσης Ηπείρου.

Συνελήφθη σε περιοχή της Θεσπρωτίας ημεδαπός, για προώθηση παράτυπων μεταναστών

Συνελήφθη χθες (04-04-2024) το πρωί σε περιοχή της Θεσπρωτίας από αστυνομικούς του Α’ Τμήματος Συνοριακής Φύλαξης Φιλιατών ημεδαπός, σε βάρος του οποίου σχηματίστηκε κακουργηματικού χαρακτήρα δικογραφία για παραβάσεις  της νομοθεσίας περί αλλοδαπών. Ειδικότερα, οι  αστυνομικοί εντόπισαν τον ημεδαπό να οδηγεί Ι.Χ.Φ. αυτοκίνητο και να επιβαίνουν σε αυτό τρεις παράτυποι μετανάστες.  

Από την αστυνομική έρευνα προέκυψε ότι οι αλλοδαποί είχαν εισέλθει νωρίτερα παράνομα στη χώρα μέσω της ελληνοαλβανικής μεθορίου και στη συνέχεια παρελήφθησαν από τον ημεδαπό, κατόπιν συμφωνίας, ώστε να απασχοληθούν ως εργάτες γης στα κτήματά του.  Στο πλαίσιο της προανάκρισης κατασχέθηκε το παραπάνω αυτοκίνητο, καθώς και τέσσερα κινητά τηλέφωνα. Άπαντες οι συλληφθέντες θα οδηγηθούν στον κ. Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Θεσπρωτίας.