20 από τις πιο ωραίες ελληνικές παραλίες

           Γάνεμα, Σέριφος

Μούρου, Αμοργός


Κάτεργο, Φολέγανδρος


Άγιος Σώστης, Σέριφος


Πράσα, Κίμωλος


Διαλισκάρι, Σίκινος


Αγ. Ανάργυροι, Ανάφη


Ζόργκος, Άνδρος


Σεϋχέλλες, Ικαρία


Ασπρονήσι, Λειψοί


Βάτσες, Αστυπάλαια


Αγ. Γεώργιος, Σύμη


Σαρία, Κάρπαθος


Τρυπητή, Γαύδος


Γλυκά Νερά, Σφακιά, Κρήτη


'Aγιος Δημήτριος, Αλόνησος


Πεύκος, Σκύρος


Αγ, Ευφημία, Κεφαλονιά


Πετανοί, Κεφαλονιά


Μαύρα Βόλια, Χίος

www.huffingstonpost.gr

Όπου κι αν πας καλοκαίρι όπως στο χωριό σου δε θα ζήσεις πουθενά!!!

«Γιατί σαν παιδί, αυτήν την εποχή δεν ήμουν στην πρωτεύουσα να βράζω. Ήμουν χωριό.»

Όταν πρωτοείδα την αυγουστιάτικη Αθήνα έμεινα έκθαμβος, γιατί είναι ΠΟΛΥ πιο κουκλάρα απ’ όσο φανταζόμουν… Είναι ίσως η μοναδική περίοδος που η πόλη παίρνει μια ανάσα ηρεμίας, αφού η ηχορύπανση (που κάθε χρόνο προκαλεί χιλιάδες θανάτους, αλλά στο Ελλαδιστάν δε φαίνεται να νοιάζεται κανείς) παίρνει πόδι μαζί με τους κατοίκους που φεύγουν διακοπές.

Έπρεπε να ενηλικιωθώ για να ζήσω αυτήν την τόσο υποτιμημένη ομορφιά. Να περπατάς την Πανεπιστημίου σε ώρα αιχμής και να μην κινείται ούτε μύγα, είναι μια αίσθηση σαν ναρκωτικό, τη ζητά ο οργανισμός σου. Και ξέρω ότι θα την ξαναζήσω, αλλά εξακολουθεί να μου φαίνεται παράξενο να περνάω τα πανέμορφα καλοκαιρινά απογεύματα μου εδώ.

Γιατί σαν παιδί, αυτήν την εποχή δεν ήμουν στην πρωτεύουσα να βράζω. Ήμουν χωριό. Κι αυτές τις ώρες με τον απαλό ήλιο πριν πέσει η νύχτα, ήμουν στα καταπράσινα μέρη του και έπαιζα, μέχρι να μαζευτούμε για βραδινό και μετά πάλι έξω! Μπορεί να μην είχε κάτι ιδιαίτερο, να ήταν πολύ φτωχικό και να μη συμπαθούσα πολλούς από τους βλάχο-κουτσομπόληδες που το κατοικούσαν.

Αλλά ήταν ο τόπος που δεν έβλεπα την ώρα κάθε χρόνο να βρεθώ.

Έγινε συνώνυμο του καλοκαιριού μου και από κάποια στιγμή κι έπειτα, το σπίτι μου. Γιατί «σπίτι» ονομάζεται το μέρος όπου βρίσκεται η καρδιά σου. Η δική μου ήταν στα παιδικά μου χρόνια, που στο χωριό τα απολάμβανα όσο πουθενά, τότε που τα πνευμόνια μου δεν είχαν σταφιδιάσει από το κάπνισμα και μπορούσα να τρέχω όλη μέρα…

Όσο καταφέρνω να με θυμηθώ μικρό, ήταν συνώνυμο της απόδρασης: η ευκαιρία να παίξω όσο αντέχω σαν παιδί και να βρω τον εαυτό μου. Μεγαλώνοντας, απέκτησε πιο… ιερό χαρακτήρα: δε βιαζόμασταν να πάμε, αλλά το είχαμε στη λίστα με τα στανταράκια, σα μια τελετουργία που αν δεν την κάναμε, δεν ζούσαμε καλοκαίρι.

«Έλα ρε, τι λέει, καλά; Που είσαι; Τέλεια! Θα πάμε καθόλου χωριό; Πότε; Ξέρεις ποιοι και ποιοι θα έρθουν; Θα είναι κι εκείνη; Οκ, θα είμαι εκεί!»

Έβλεπες κάθε χρόνο τους φίλους (και τις καψούρες) που δεν έβλεπες όλη τη χρονιά. Κι εδώ έγκειται το μεγάλο πλεονέκτημα να βρίσκεσαι σε απομονωμένο χωριό: η συντροφικότητα! Θυμίζω ότι ανήκω στην προνομιούχο γενιά που πρόλαβε νεανικά χρόνια χωρίς fb, Twitter ή Insta (για την ακρίβεια, χωρίς καν ίντερνετ, υπολογιστές ή κινητά)! Τότε, είχαμε ο ένας τον άλλο!

Μικρά, παίζαμε ασταμάτητα μπάλα, κρυφτό, κεραμιδάκια (το ΜΙΣΟΥΣΑ αυτό το παιχνίδι) και φυσικά, πολύ μπουγέλο! Σαν έφηβοι, ήρθαν τα χαρτιά και το παλέρμο. Πολύ παλέρμο.

Σαν ενήλικες, απλά γουστάραμε την κουβέντα. Τι κάνει ο καθένας στη ζωή και πώς βλέπει τα πράγματα, για να καταλήξουμε στο «τι μαλακίες κάναμε εδώ πιτσιρίκια, τι μουσική παίζαμε σ’ εκείνο το πάρτι, πού πρωτοφίλησα την Ιωάννα, ή τι βρισίδια μας έριχνε ο γέρος όταν μας έπεφτε η μπάλα μες το λιβάδι του με τ’ αγγούρια»!

Γιατί στο χωριό, τα καλοκαίρια ήταν δικά μας. Και μπορεί εμείς να μεγαλώσαμε, αλλά οι αναμνήσεις που αποκτήσαμε, όχι.

Τώρα μπορεί να μη βλεπόμαστε τόσο συχνά όσο τότε, ή να έχουμε αμάξια και να πεταγόμαστε κάπου κοντά για ποτό, αλλά αρκεί να κάτσουμε στο στέκι που είχαμε από μικροί, για να επανέλθει αυτή η αίσθηση της …συμμορίας (διότι ό,τι γίνεται στο χωριό, μένει στο χωριό)!

Πόσο τυχερός είσαι να μεγαλώνεις μαζί με κάποιον, έστω με διαλείμματα; Να τον βλέπεις να αλλάζει, να διαμορφώνεται και να σου δίνει συνέχεια κάτι νέο να ανακαλύψεις;

Ένα εξοχικό δεν είναι δεδομένο. Άλλοι δεν είχαν ποτέ κάποιο τέτοιο μέρος για να αποδράσουν και έψαχναν κάθε χρόνο τι θα κάνουν. Το καταλαβαίνω τώρα, όταν μιλάω για διακοπές και αντικρίζω το βλέμμα των άλλων με το που μάθουν ότι εγώ είχα δύο χωριά κι όχι ένα! Γι’ αυτό να εκτιμάς το χωριό σου κι όσα έζησες σ’ αυτό!

Ακόμα κι αν θυμάσαι εκείνο το ρεζιλίκι όταν είχες γίνει μπαούλο απ’ τα ξίδια, ή το πόσο τρόμαξες που ο Γιάννης κρύφτηκε στο νεκροταφείο όταν φύλαγες, ή όταν άναβες φιδάκι για τα κουνούπια κι οι γριές διέδιδαν ότι κάπνιζες! Ακόμα και οι πιο χαζές στιγμές, ήταν κάτι που στο μέλλον θα θυμάσαι νοσταλγικά!

Χάρης Κυριακόπουλος – neopolis

viralgreece.eu

Αποκαλυπτήρια προτομής του Τάσου Χαλκιά

Εκδήλωση για τα αποκαλυπτήρια της προτομής του κορυφαίου Ηπειρώτη κλαρινίστα, Τάσου Χαλκιά, πραγματοποιεί ο Δήμος Ζίτσας στη γενέτειρά του την Κοινότητα Γρανιτσοπούλας την Δευτέρα (08/08/2022), κάνοντας πράξη την υπόσχεση του Δημάρχου Ζίτσας Μιχάλη Πλιάκου προς τον γιο του, Λάκη Χαλκιά.

Την προτομή του αείμνηστου δεξιοτέχνη του κλαρίνου φιλοτέχνησε ο γνωστός γλύπτης Θεόδωρος Παπαγιάννης και τοποθετήθηκε στην πλατεία της Κοινότητας Γρανιτσοπούλας.

Η τελετή των αποκαλυπτηρίων θα πραγματοποιηθεί στις 20:30 το βράδυ της Δευτέρας  και θα πλαισιωθεί από μουσική εκδήλωση.

Αναλυτικά το πρόγραμμα περιλαμβάνει:

•             20:30 Προσέλευση

•             20:40 Χαιρετισμοί

•             20:50 Ομιλία του δημοσιογράφου Στέφανου Ντόβα,  «Αναφορά στον Τάσο Χαλκιά»

•             20:50 Αποκαλυπτήρια της προτομής

Στο  μουσικό πρόγραμμα που θα ακολουθήσει, τη μνήμη του Τάσου Χαλκιά, θα τιμήσουν με την παρουσία τους  οι τραγουδιστές: Σάββας Σιάτρας – Δημήτρης Υφαντής – Νότα Καλτσούνη και ο Λάκης Χαλκιάς καθώς και ο εκλεκτός δεξιοτέχνης στο κλαρίνο, Γιώργος Κωτσίνης. Τους  τραγουδιστές θα συνοδέψει η κομπανία του Βασίλη Παπαγεωργίου.

https://www.epiruspost.gr/

Άρτα: Πού πήγαν οι γυναίκες;

Χρήστος Μέγας*

Τα πρώτα στοιχεία απογραφής για τον Νομό Άρτας είναι απογοητευτικά. Η χρόνια παραγωγική υστέρηση, η έλλειψη υποδομών, η απουσία ευκαιριών για τους νέους, προβλήματα που όλοι μας βιώνουμε καθημερινά, αποτυπώνονται πλέον και στατιστικά Γερνάμε και χανόμαστε!

Ο Νομός μας «ματώνει» καθημερινά. Παρά τον πλούσιο κάμπο της Άρτας που είναι «Κήπος της Εδέμ» για την Ελλάδα, τον περιβαλλοντικά ενδιαφέροντα και ιχθυοπαραγωγικά-τουριστικά δυναμικό Αμβρακικό, τα ανεκτίμητα ορεινά χωριά με τα συγκριτικά τους πλεονεκτήματα...

Δεν είναι (μόνο) που η Άρτα κινδυνεύει να χάσει μια βουλευτική έδρα (και πολλές θέσεις δημοτικών συμβούλων). Κάτι τέτοιο συναρτάται με τα ληξιαρχεία και τους εγγεγραμμένους ψηφοφόρους. Προς τούτο θα έχουμε πλήρη στοιχεία στις αρχές του 2023.

Άρα, υπάρχει λίγος χρόνος ακόμη. Ωστόσο απαιτείται κινητοποίηση!

Πρέπει οι φορείς του Νομού και όλης της Ηπείρου να κινητοποιηθούν, να αποδυθούν σε μια πανστρατιά ώστε όσοι έχουν καταγωγή και συμφέροντα στο Νομό μας να μεταδημοτεύσουν εδώ. Η Άρτα χάνεται!

Κατά συνέπεια η Άρτα παραμένει τριεδρική και κατά τις προσεχείς-πρόωρες εκλογές και σε κάθε περίπτωση μέχρι τον επόμενο Απρίλιο!

Πολιτική αφωνία…

Η αλήθεια είναι ότι με την πολιτική συρρίκνωση της Περιφέρεια ενισχύεται το «αθηνοκεντρικό κράτος». Σε λίγο καιρό δεν θα μας… ακούνε καν. Ο Νομός της Άρτας από «άφωνος», λόγω πολιτικών αδυναμιών, θα καταστεί… βουβός λόγω υποεκπροσώπησης…

Το Δημογραφικό είναι ένα ευρύτερο εθνικό πρόβλημα. Καθώς τα σύνορά μας γίνονται έτσι πιο ευάλωτα, οι άνθρωποι ξενιτεύονται, ο τόπος απορφανίζεται, χάνονται πλουτοπαραγωγικές πηγές, η πατρίδα συρρικνώνεται.

Πρόσθετα, εδώ στην Άρτα έχουμε δύο πανελλήνια-πανευρωπαϊκά ρεκόρ. [Γιατί στο Δημογραφικό, τα ελληνικά-αρνητικά ρεκόρ είναι ταυτόχρονα και πανευρωπαϊκά ρεκόρ καθώς η χώρα μας γηράσκει και αποθνήσκει πιο βίαια από τις άλλες ευρωπαϊκές χωρίς, αλλά εδώ περί άλλα τυρβάζουν οι (αν)αρμόδιοι]:

1.Έχουμε δύο από τους πιο γερασμένους Δήμους στην Γηραιά Ήπειρο. Τον Δήμο Κεντρικών Τζουμέρκων και το Δήμο Γεωργίου Καραϊσκάκη με μέση ηλικία σχεδόν τα 62 έτη.

2.Και στις δύο αυτές περιοχές οι άνδρες υπερτερούν των γυναικών, ενώ σε ολόκληρη την Ελλάδα οι γυναίκες είναι περισσότερες (υψηλότερο προσδόκιμο ζωής κ.λπ.).

Ποιες θα γεννήσουν;

Γιατί, αλήθεια, συμβαίνει αυτό; Μήπως δεν ζουν πολλά χρόνια οι γιαγιάδες μας;

Αντιθέτως, οι γιαγιάδες, αλλά και οι παππούδες, παρά την χαρακτηριστική εγκατάλειψη της περιοχής και τις εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες διαβίωσης, έχουν ικανοποιητικό προσδόκιμο ζωής.

Τα κορίτσια είναι που φεύγουν! Όπως θα δείτε στον επισυναπτόμενο πίνακα ο Δήμος Καραϊσκάκη έχει σχεδόν 250 λιγότερες γυναίκες, ενώ στα χωριά των Κεντρικών Τζουμέρκων τα πράγματα διαγράφονται ακόμη χειρότερα: Οι γυναίκες ήταν περισσότερες το 2011 και τώρα όχι μόνο είναι κατά 234 λιγότερες από τους άνδρες, αλλά αυτό έγινε εξαιρετικά βίαια. Μέσα σε μια δεκαετία «χάθηκαν» από τα συγκεκραμένα χωριά 461 γυναίκες.

Και εάν φεύγουν οι γυναίκες και τα νεαρά κορίτσια από τα χωριά για την Αθήνα και το εξωτερικό, ποιός θα γεννήσει, πώς θα ζωντανέψουν τα χωριά μας;

Γι’ αυτό απαιτείται ένα κατεπείγον πρόγραμμα στηρίξεις των χωριών και του Νομού Άρτας ώστε να αναστραφούν οι διαλυτικές δημογραφικές εξελίξεις. Είναι όρος εθνικής επιβίωσης!

Αλλά για αυτό θα επανέλθουμε!

Η ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΗ «ΒΟΜΒΑ» ΤΗΣ ΑΡΤΑΣ

ΔΗΜΟΣ	ΠΛΗΘΥΣΜΟΣ		ΑΝΔΡΕΣ		ΓΥΝΑΙΚΕΣ
	2011	2021	2011	2021	2011	2021
Αρταίων	43.166	41.632	21.216	20.433	21.950	21.200
Γ.Καραϊσκάκη	5.780	5.321	2.945	2.784	2.835	2.537
Κ.Τζουμέρκων	6.178	5.562	3.053	2.898	3.125	2.664
Ν.Σκουφά	12.753	11.411	6.321	5.670	6.432	5.741

• Ο Χρήστος Μέγας είναι δημοσιογράφος, Γραμματέας του Τομέα Εργασίας του ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής

Τα sms που δεν θέλεις να σου στείλει η μάνα σου στις διακοπές

Σα δε ντρέπεσαι που θα την πεθάνεις κιόλας τη γυναίκα...

Να σου πω κάτι; Πρέπει να την καταλαβαίνεις τη δόλια τη μάνα πώς νιώθει όταν το παιδί της φεύγει διακοπές και ξέρει πολύ καλά ότι θα την έχει γραμμένη. Και πρέπει να καταλαβαίνεις ότι θα έχει και τις υπερβολικές της αντιδράσεις. Μάνα είναι!

Έχεις προσέξει όμως πως όταν βρίσκεσαι στις διακοπές, όλες οι μανάδες της γης παθαίνουν μία μετάλλαξη;

Εδώ δε θα αναλύσουμε τους λόγους για του οποίους συμβαίνει αυτή η μετάλλαξη. Εδώ θα δούμε τα κλασσικά μηνύματα που στέλνουν οι μανάδες στα παιδιά τους, όταν εκείνα είναι πολύ μακριά και δεν τα αγγίζει η γκρίνια.

Για τσέκαρε.

• ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ ΜΑΣ ΣΤΟ ΦΟΥ.ΜΠΟΥ

www.provocatuer.gr

Συγκίνηση και υπερηφάνεια στα αποκαλυπτήρια της προτομής του Ανθ/γου Κατσάνου Ευάγγελου.ΒΙΝΤΕΟ-ΦΩΤΟ

Δείτε το βίντεο

Η έντονη συγκίνηση και η υπερηφάνεια, ήταν τα συναισθήματα που κυριάρχησαν στα αποκαλυπτήρια της προτομής του Ανθυπολοχαγού (ΠΒ) Κατσάνου Ευάγγελου που πραγματοποιήθηκαν χθες 31/7/2022 στον Άσσο Πρεβέζης.

Στη σεμνή τελετή προσήλθε πλήθος κόσμου όλων των ηλικιών όχι μόνο από τον Άσσο αλλά και από πολλές άλλες περιοχές για να τιμήσουν τον Ασσιώτη Ανθυπολοχαγό που είχε πέσει ηρωικώς στις 22 Ιουλίου του 1974 κατά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο.

Τα αποκαλυπτήρια της προτομής πραγματοποίησαν εν μέσω έντονης συγκίνησης των παρευρισκομένων, ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Νικοπόλεως και Πρεβέζης κ.κ. Χρυσόστομος και ο γιος του τιμώμενου Ήρωα, Κατσάνος Ευάγγελος.

Την κεντρική ομιλία της εκδήλωσης επιμελήθηκε και εκφώνησε ο Αντιστράτηγος Π.Σ. (ε.α.) Κώνστας Βασίλειος αναφερόμενος τόσο στο βιογραφικό όσο και στην παρακαταθήκη που μας άφησε ο τιμώμενος Ήρωας με την θυσία του υπέρ Πίστεως και Πατρίδος.

Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε η ομιλία κατάθεση ψυχής του Κύπριου Συμπολεμιστή του Ήρωά μας Στεφανίδη Δημήτριου, ο οποίος επαναφέροντας στη μνήμη του τα τραγικά γεγονότα εκείνων των ημερών δεν άντεξε και ξέσπασε σε λυγμούς μεταδίδοντας ρίγη συγκίνησης σε όλους τους παρευρισκόμενους.

Ο κ. Στεφανίδης αναγνωρίζοντας το δύσκολο έργο και την αποτελεσματικότητα της Οργανωτικής Επιτροπής συνεχάρη και ευχαρίστησε τα μέλη της, Πετσούκη Χρήστο Παιδίατρο, Κώνστα Βασίλειο Αντιστράτηγο Π.Σ. και Κατσάνο Κωνσταντίνο Πρόεδρο της Τ.Κ. Άσσου.

Κατάθεση στεφάνων πραγματοποίησαν οι :

• Ο εκπρόσωπος της Κυβέρνησης και Βουλευτής Πρέβεζας της Νέας Δημοκρατίας κ. Γιαννάκης Στέργιος, ο οποίος απηύθυνε και σύντομο χαιρετισμό.

• Ο Διοικητής της 8ης Μηχανοποιημένης Ταξιαρχίας, Ταξίαρχος Γεώργιος Παππάς ως εκπρόσωπος του κ. Αρχηγού Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας, Στρατηγού Κωνσταντίνου Φλώρου, ο οποίος απηύθυνε και σύντομο χαιρετισμό.

• Ο Περιφερειακός Σύμβουλος κ. Γούσης Χρήστος ως εκπρόσωπος της Περιφέρειας Ηπείρου.

• Ο Δήμαρχος Ζηρού κ. Καλαντζής Νικόλαος, ο οποίος απηύθυνε και σύντομο χαιρετισμό.

• Ο Εκπρόσωπος της Διεύθυνσης Αστυνομίας Πρέβεζας, Αστυνόμος Α΄ Καραμάνης Ανδρέας.

• Ο Διοικητής Πυροσβεστικών Υπηρεσιών Νομού Πρέβεζας, Πύραρχος Μικρούλης Αθανάσιος.

• Ο Κύπριος Συμπολεμιστής του τιμώμενου Ήρωα κ. Στεφανίδης Δημήτριος.

• Ο Πρόεδρος του Πανελληνίου Συνδέσμου Αγωνιστών Κύπρου 1974 κ. Δούλας Αντώνιος, ο οποίος απηύθυνε και σύντομο χαιρετισμό.

• Ο Πρόεδρος της Τ.Κ. Άσσου κ. Κατσάνος Κων/νος, ο οποίος απηύθυνε και σύντομο χαιρετισμό.

• Εκ μέρους των αποστράτων ο Συνταγματάρχης ε.α. κ. Χρήστου Αθανάσιος.

• Ο συντοπίτης μας Περιφερειακός Σύμβουλος και Πρόεδρος της Φιλαρμονικής Εταιρείας Πρέβαζας ¨ΟΡΦΕΑΣ¨, κ. Παππάς Δημήτριος.

• Εκ μέρους της οικογένειας του καταδρομέα Κατέρου Κων/νου που έπεσε στην Κύπρο την ίδια μέρα 22/7/1974, ο αδερφός του Κατέρος Απόστολος.

• Ο Πρόεδρος του Συλλόγου των εν Αθήναις αποδήμων Ασσιωτών κ. Θεοδώρου Ευάγγελος.

• Ο Πρόεδρος του Συλλόγου των εν Ιωαννίνοις Αποδήμων Ασσιωτών κ. Λαμπρούσης Δημήτριος.

• Ο Πρόεδρος των Αποστράτων Ελληνικής Αστυνομίας Ιωαννίνων κ. Κίτσιος Σπύρος. 

Ο υπεύθυνος τελετουργικού κ. Κούσης Παναγιώτης, Διευθυντής του Δημοτικού Σχολείου Θεσπρωτικού, ανέγνωσε την επιστολή χαιρετισμό που είχε αποστείλει στην Οργανωτική Επιτροπή ο Αντιπεριφερειάρχης Πρέβεζας κ. Στράτος Ιωάννου.

Η Οργανωτική Επιτροπή και η Τοπική Κοινότητα Άσσου αισθάνονται την ανάγκη να ευχαριστήσουν,

• Τους ανώνυμους και επώνυμους πολίτες που συνέδραμαν στην ολοκλήρωση της κατασκευής του Μνημείου της προτομής.

• Την οικογένεια, τα αδέρφια και τους οικείους του Ήρωα.

• Τις Θρησκευτικές, Στρατιωτικές και Πολιτικές Αρχές που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα και συμμετείχαν στην εκδήλωση.

• Τον Κύπριο συμπολεμιστή του Ήρωά μας κ. Στεφανίδη Δημήτριο.

• Τον Γλύπτη κ. Τσιρογιάννη Δημήτριο που φιλοτέχνησε την προτομή.

• Τον Υπολοχαγό Νικάκη Αθανάσιο.

• Τον Αιδεσιμότατο Σιάρκο Αλέξανδρο, Ιερέα της Τ.Κ. Άσσου.

• Την Τεχνική Εταιρεία Ορράον και τον Παναγιώτη Ρεμπή για την δωρεάν κατασκευή της μαρμάρινης βάσης και της στήλης της προτομής.

• Τον συντοπίτη μας Περιφερειακό Σύμβουλο και Πρόεδρο της Φιλαρμονικής Εταιρείας Πρέβεζας ¨ΟΡΦΕΑΣ¨ κ. Παππά Δημήτριο.

• Τον Πρόεδρο και το Διοικητικό Συμβούλιο του ΚΤΕΛ Πρέβεζας για την διάθεση οδηγού και λεωφορείου με το οποίο μεταφέρθηκαν τα μέλη της Φιλαρμονικής από την Πρέβεζα στον Άσσο και αντιστρόφως.

• Τον συγχωριανό μας Πανούση Λάμπρο για την ηχητική κάλυψη της εκδήλωσης.

• Την τηλεόραση του ΑΡΤ TV και προσωπικά τον Ηλία Γκανιάτσα για την τηλεοπτική κάλυψη της εκδήλωσης.

Η Οργανωτική Επιτροπή αν και θεωρεί ότι οι στόχοι της επιτεύχθηκαν και με το παραπάνω, εν τούτοις πιστεύει ότι για να διατηρηθεί ζωντανή η μνήμη του Κατσάνου Ευάγγελου στο διηνεκές, θα πρέπει να καθιερωθούν σε ετήσια βάση δράσεις που θα στοχεύουν κυρίως στις νεαρές ηλικίες και θα είναι σχετικές με την ένδοξη θυσία του Ήρωά μας και γι αυτό θα κινηθεί προς αυτή την κατεύθυνση αναζητώντας και πραγματοποιώντας συνεργασίες με φορείς της περιοχής μας.

Επιπλέον όλων αυτών, εκφράζοντας το κυρίαρχο λαϊκό αίσθημα των κατοίκων της περιοχής, η Οργανωτική Επιτροπή θα ζητήσει από το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Ζηρού να πάρει απόφαση για την ονομασία της κεντρικής πλατείας του Άσσου, όπου τοποθετήθηκε η προτομή του Ήρωα, σε "Πλατεία Ανθυπολοχαγού Κατσάνου Ευάγγελου" καθώς και για την μετονομασία μίας οδού στην Φιλιππιάδα και μίας στο Θεσπρωτικό στο όνομα του Ασσιώτη Ήρωα.

Άσσος Πρεβέζης

01 Αυγούστου 2022

Η Οργανωτική Επιτροπή

(Εκ μέρους της Οργανωτικής Επιτροπής)

        Κ ώ ν σ τ α ς      Β α σ ί λ ε ι ο ς

-------------------------------------------------------------------

* Αντιστράτηγος  Πυρ/κού  Σώματος ε.α.

Η διάλεκτος της Χιμάρας

Ιδιαίτερη αναφορά πρέπει να γίνει στο γλωσσικό ιδίωμα της Χιμάρας που παρουσιάζει συγγένεια με αυτό της Μάνης. Ο Ζώτος-Μολοσσός και ο Δημ. Ευαγγελίδης ομιλούν για αποικισμό από τη Μάνη κατά την πρώιμη τουρκοκρατία. Διαφωνεί ο Γ. Αναγνωστόπουλος ενώ ο Δανός Hoeg κάνει λόγο για αποικισμό από την Απουλία, άποψη που ανατρέπει ο Μιχ. Δένδιας. Η συγγένεια πιθανότατα οφείλεται στην κοινή δωρική ρίζα αφοΰ οι Χιμαριώτες ως Χάονες (όπως θα δούμε στη συνέχεια) είναι αρχέγονο δωρικό φύλο ενώ συχνά ακούει κανείς, ακόμη και σήμερα αυτούσιες ομηρικές λέξεις.

Το δυτικοηπειρωτικό ιδίωμα της Χιμάρας δεν υπέστη τη βόρεια ηπειρωτική επίδραση και δεν παρουσιάζει την κώφωση των ατόνων ε και αι σε ι καθώς και των ο και ω σε ου. Προφέρουν δηλαδή γερόντια, κεφάλι, χερόβολο, ακατάδεχτος, καιρός και όχι γιρουντία, κιφάλ', χι-- ρόβολου, ακατάδιχτους, κιρός. Δεν παρουσιάζει επίσης την αποβολή των κλειστών φθόγγων ι (ι, η, υ, ει, οι) και ου όταν ευρίσκονται σε άτονη θέση της λέξης και προηγείται αυτών σύμφωνο. Προφέρουν δηλαδή: μιλάω, αυλάκι, κουφός και όχι μ'λάου, αυλάκ', κ'φός. Συνε­πώς το χιμαριώτικο ιδίωμα ανήκει στα «νότια» ιδιώματα. Η διάλεκτος της Χιμάρας έμεινε ανεπηρέαστη από αλβανικές επιδράσεις. Αντίθε­τα, το ιδίωμα των Δρυμάδων και της Παλάσσας είναι ημιβόρειο, σώ­ζει δηλαδή τα απαθή ε και ο και αποβάλλει τα άτονα ι και ου. Για τη διάλεκτο της Χιμάρας, πέραν της προαναφερθείσης σπουδαίας εργα­σίας του Δ. Βαγιακάκου, υπάρχουν αξιόλογες εργασίες των Αλ. Γεωρ-γίτση, Ευ. Μπόγγα κ.ά.

Σημαντικά φαινόμενα του ιδιώματος της Χιμάρας είναι τα παρα­κάτω:

• Το ασυναίρετό των πρωτόκλιτων θηλυκών: αμυγδαλέα και όχι αμυγδαλιά, καρυδέα και όχι καρυδιά, γενεά και όχι γενιά, πα­λαιός και όχι παλιός, κλεψιά και όχι κλεψιά.
• Η διατήρηση από τα ουδέτερα δευτερόκλιτα του αρχαίου ατ­τικού τΰπου: τα παιδία αντί τα παιδιά.
• Το επισεσυρμένον της προφοράς: έφας αντί έφαγες.
• Η προφορά των ουρανικών κ, γ, χ προ των ε, αι και όλων των ι ως τσ, ζ και σσ: κεφάλι>τσεφάλι, γέρος>ζέρος, χέρι>σσέρι, κήπος>τσίπος, γίδα>ζίδα, βρέχει>βρέσσει, κοιμάμαι>τσοι-μάμαι, δικαίωμα>διτσαίωμα.
• Η απάλειψη του ταυ στα συμπλέγματα στ: ζεσταίνω>ζεσαίνω, στον, στην, στο>σον, σην, σο. Επίσης Αύγουστος>Άγουσος, εστία > σία.
• Η απλοποίηση του συμπλέγματος ρν σε ρ: παίρνω>παίρω.
• Η ανάπτυξη συνοδίτου φθόγγου: ξυπνάω>ξυπινάω, τέκνο >τέ-κινο.
• Το προθετικό άλφα: κοντά>ακοντά.
• Η μετάθεση του ρο: αδερφός>αδρεφός, Τετάρτη>Τετράδη.
• Η τροπή του ωμέγα σε ου στο άρθρο της γενικής πληθυντικού και η προσθήκη του έψιλον στο τέλος των ονομάτων: των αρ-νίων> τουν αρίουνε, των σπιτιων>του σπιτίουνε.
• Η τροπή των φωνηέντων έψιλον σε άλφα και όμικρον και του όμικρον σε άλφα: εργάτης>αργάτης, ευχή>οφκή, ομαλός >αμαλός.
• Η διατήρηση της συλλαβικής αυξήσεως (π.χ. εδώσανε) και ο ασυναίρετος τΰπος των ρημάτων σε -άω(π.χ. αγαπάω).
• Το αναφορικό που αντί του ειδικού ότι: νομίζω που έχει δίκαιο.
• Οι παραγωγικές καταλήξεις όπως η υποκοριστική -άφι εκ του αρχαίου -άφιον (π.χ. Σπηλιάφι), οι καταλήξεις -ερός (ασπρου-δερός), -ήσιος (γιδήσιος), -έσσα (κονομέσσα).
• Δωρικά στοιχεία (παγά αντί πηγή) και αρχαϊσμοί όπως το αγκί-δα (εκ του ακίς) για τη δήλωση μιας μικρής ποσότητας.

Πολλά φαινόμενα εξ αυτών όντως παρατηρούνται και στο μανιά­τικο ιδίωμα, γι αυτό και έδωσαν λαβή στις θεωρίες περί αποικισμού. Όμως η συγγένεια είναι πολΰ αρχαιότερη, από τα χρόνια των πρώ­των ελληνικών μετακινήσεων στη Βαλκανική, πριν την τελευταία προ Χρίστου χιλιετία. Δεν είναι λίγες άλλωστε και οι ομηρικές λέξεις στη χιμαριώτικη διάλεκτο: έφας> έφαγες, ουδ>δρόμος, δε>γη, ομέρη>τυφλός, Αιθένα>Αθηνά, δήμητρα>η οργώνουσα τη γη, νατ> νύχτα, γλαυκώπε> η έχουσα μεγάλα μαΰρα μάτια κλπ.

Ο Α. Σ. Βασιλείου παραθέτει τοπωνυμία της Χιμάρας με βάση το βιβλίο του Λ. Σπύρου («Η Χειμάρρα»), τη μελέτη του γλωσσολόγου Γ. Π. Αναγνωστόπουλου («Η γλώσσα των Ηπειρωτών») και το βιβλίο του Ευ. Μπόγκα «Τα γλωσσικά ιδιώματα της Ηπείρου». Από τα 22 τοπωνυμία που αναφέρει για την πόλη της Χιμάρας τα 20 είναι ελληνι­κά: Ανδρεχώρα, Απέλιστρα, Βήσσα, Γυπέα, Γράμματα, Γωνία, Δέμα, Διπόταμον, Κάκοψον, Κάλοψον, Κρωτήρι, Παγά, Περιθώρι, Ραχώ-νες, Σπήλαια, Σταυρίδι, Φυτά, Χάος. Αξιοσημείωτη είναι η αναφορά στο Σπίλι, αρχαία ελληνική λέξη που σημαίνει την πετρώδη και βρα­χώδη περιοχή ή ακτή και εξηγεί την προέλευση της ονομασίας τα Σπή­λια. Σπιλάς, είναι ο παράκτιος βράχος κατά το λεξικό του Δ. Δημη­τράκου αλλά και κατά το Λεξικό του Ι. Σταματάκου που δίνει επίσης τις σημασίες της βραχώδους περιοχής αλλά και της καταιγίδας!

Επιβεβαιώνεται από τα παραπάνω το συμπέρασμα του καθηγητή στο πανεπιστήμιο του Μainz Johannes Koder ότι «οι τόποι στην πα­ραλία που έχουν μη σλαβικά ονόματα ήσαν από την αρχαιότητα κε­ντρικοί τόποι χωρίς διακοπή της οίκησης τους (...) οι ενδείξεις αυτές οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η πυκνότητα της σλαβικής αποίκισης στην άμεση παραλιακή ζώνη ήταν ουσιαστικά ασήμαντη». Αφού οι σλαβι­κές επιδρομές -οι μόνες άξιες λόγου- δεν μετέβαλαν το Μεσαίωνα την εθνολογική σύσταση της περιοχής, εξυπακούεται ότι συνεχίστη­κε η ισχυρή εθνική, γλωσσική και πολιτισμική παρουσία του Ελλη­νισμού σε όλη την παραλία της Ηπείρου. Γι αυτό και παρέμεινε αναλλοίωτη και η «νότια» διάλεκτος των Χιμαριωτών, των Δωριέων που έμειναν στις βορειοδυτικές προφυλακές του Γένους.

Απ' το βιβλίο του Κ. Χαταζηαντωνίου "Χειμάρρα Το άπαρτο κάστρο του ελληνισμού"

www.himara.gr

Παραδοσιακά Ελληνικά φαγητά που χάθηκαν με τα χρόνια

Η μπομπότα

Γνωστή και ως το ψωμί ή η πίτα των φτωχών, η μπομπότα ήταν η εναλλακτική λύση έναντι του σπάνιου σε δύσκολες περιόδους αλευριού από σιτάρι. Ήταν στην ουσία ένας χυλός από καλαμποκάλευρο, αλατισμένο νερό και λάδι, αυγό ή κάποια γέμιση, αν υπήρχε.

Θρεψίνη και πετιμέζι

Ως την δεκαετία του ’60, τότε που δεν υπήρχαν… πραλίνες φουντουκιού και maple syrup για να αλείφουμε στο ψωμί, οι φέτες αλείφονταν κατά κόρον με πετιμέζι ή θρεψίνη. Το πετιμέζι είναι το παχύρρευστο προϊόν που προκύπτει από τον μούστο των σταφυλιών, ενώ η θρεψίνη, που κυκλοφορούσε στο εμπόριο σε κουτί με μια χαρακτηριστικότατη φωτογραφία ενός μικρού παιδιού, ήταν μια κρέμα που αποκαλούταν και σταφιδίνη, επίσης από τα σταφύλια.

Αυτό ήταν το πλέον συνηθισμένο και θρεπτικό κολατσιό των παιδιών τις δεκαετίες του ’50 και του ’60.

Ζαχαρόψωμο

Μια φέτα ψωμί με ζάχαρη ήταν ο πιο γρήγορος και οικονομικός τρόπος να ξεκινήσουν τα παιδιά τη μέρα τους πριν φύγουν για το σχολείο, τις περασμένες δεκαετίες. Η «συνταγή» είναι πολύ απλή: Το ψωμί απλώς βρεχόταν ελαφρώς με νερό και πασπαλιζόταν με ζάχαρη.

Τσιγαρίδες

Σε παλαιότερες εποχές ανά την Ελλάδα – και σε κάποιες επαρχίες ακόμη – κάθε οικογένεια είχε το γουρουνάκι της, που «θυσιαζόταν» κοντά στα Χριστούγεννα. Επειδή όμως δεν έπρεπε να πάει χαμένο καθόλου κρέας, τα μικρά κομμάτια από ξύγκι που περίσσευαν, έμπαιναν σε καζάνια με νερό και αλάτι, και προέκυπταν κομμάτια χοιρινού σαν μπέικον, που διατηρούνταν ως και τα επόμενα Χριστούγεννα.

Μπλουγούρι και τραχανάς

Στην ύπαιθρο το μπλουγούρι (γνωστό πλέον ευρέως ως πλιγούρι) και ο τραχανάς ήταν πάντα χειροποίητα και πιο διαδεδομένα από τα ζυμαρικά όπως τα μακαρόνια και το ρύζι που μπήκαν τις τελευταίες δεκαετίες στην κουζίνα και κέρδισαν το… μονοπώλιο των συνοδευτικών στα πιάτα.

Το πλιγούρι είναι ψιλό δημητριακό από αποξηραμένο σιτάρι και ο τραχανάς, ξινός ή γλυκός, είναι ζυμαρικό φτιαγμένο με αλεύρι και γάλα ή γιαούρτι. Ευτυχώς, τα δύο χαμένα τρόφιμα αυτά, επανήλθαν το τελευταίο διάστημα, ακόμη και στις κουζίνες μεγάλων σεφ, οι οποίοι αποφάσισαν να πρωτοτυπήσουν με μια επιστροφή σε παλιές αξίες, κάνοντας τάση το «τραχανότο» ή βρίσκοντας στο πλιγούρι το «νέο» super food.

Ρεβιθόψωμο

Τα ρεβίθια στην Κατοχή ήταν χρήσιμα ακόμα και για την παρασκευή υποκατάστατου ροφημάτων όπως ο καφές. Αλλά με το συγκεκριμένο όσπριο και αλεύρι, φτιαχνόταν και ψωμί, το λεγόμενο ρεβιθόψωμο το οποίο με λίγο αλεύρι και λάδι, γέμιζε το τραπέζι σε εποχές ανέχειας.

[travelstyle.gr]

viralgreece.eu