Στα
τέλη της δεκαετίας του 1950, άρχισε η
μετανάστευση των Θεσπρωτών προς τη
Γερμανία. Ένας λεωφορειούχος του "20ου
ΚΤΕΛ Θεσπρωτίας", ο Κώστας
Ντάνης, πρότεινε την καθιέρωση
σταθερής διεθνούς λεωφορειακής γραμμής
από την Ηγουμενίτσα προς το Μόναχο της
Γερμανίας. Παρά τις αντιρρήσεις κάποιων,
γέμισε το λεωφορειάκι
του, ένα Mercedes Benz O322 της Βιαμάξ,
και ξεκίνησε για Μόναχο μέσω Ειδομένης.
Λίγο πριν την Ειδομένη, τον σταμάτησε
η αστυνομία και του αποαγόρευσε να
συνεχίσει. Σύμφωνα με τον κανονισμό
λειτουργίας των Κοινών Ταμείων Εισπράξως
Λεωφορείων (ΚΤΕΛ), όπως είχε θεσπιστεί
το 1952, που απαγόρευε τέτοιου είδους
λειτουργία σε αστικά, ημιαστικά και
υπεραστικά λεωφορεία. Μπορεί ως ΚΤΕΛ
Θεσπρωτίας να μην υλοποίησε την απόφασή
του, το έκανε, όμως, προσωπικά, νοικιάζοντας
τουριστικό λεωφορείο.
Πέμπτη 9 Ιουλίου 2020
Αυτή είναι η… κλειστή Κακαβιά .. Κατά χιλιάδες οι αφίξεις!
Αυτή είναι μία χαρακτηριστική εικόνα λίγο μετά τις δέκα, χθες το πρωί, από τον Μεθοριακό Σταθμό της Κακαβιάς.
Εκατοντάδες πολίτες από την Αλβανία όπου η πανδημία είναι σε έξαρση συνωστίζονται μπροστά στο ελληνικό τελωνείο και στο Αστυνομικό Τμήμα προκειμένου να αποπερατώσουν την διαδικασία για την είσοδο στην χώρα.
Οι εκκλήσεις τελωνειακών και αστυνομικών για τήρηση των υγειονομικών μέτρων, ακόμη και των απαιτούμενων αποστάσεων, είναι συνεχείς. Η τήρηση των αποστάσεων είναι αδύνατη.. Κάποιοι φορούν μάσκα, άλλοι πάλι όχι.
Οι ίδιες εικόνες επαναλαμβάνονται καθημερινά στην… κλειστή κατά τους Αθηναίους Κακαβιά!
Υγειονομικός έλεγχος… κανένας.
Παρουσία κλιμακίου του ΕΟΔΥ… Καμία, παρά την υπόσχεση που είχε δοθεί.
Στην Κακαβιά, στην Μέρτζιανη και στο Μαυρομάτι, οι εξαιρέσεις είναι ο κανόνας. Απλά κάποιοι δεν μπορούν ή δεν θέλουν να το καταλάβουν.
Η είσοδος στην Ελλάδα, σύμφωνα με όσα ισχύουν σήμερα, επιτρέπεται για τους Έλληνες πολίτες κατόχους ειδικού δελτίου ταυτότητας ομογενούς, τους κατόχους άδειας παραμονής στη χώρα, όσους έχουν κύρια κατοικία ή συνήθη διαμονή στη χώρα. Επιτρέπεται ακόμη η διέλευση φορτηγών οχημάτων για την μεταφορά εμπορευμάτων και η είσοδος προσώπων για επαγγελματικές μετακινήσεις που αποδεικνύονται με τα κατάλληλα έγγραφα.
Ουσιαστικά δεν επιτρέπει η είσοδος σε έναν μικρό αριθμός Αλβανών πολιτών που θα ήθελαν να ταξιδέψουν στην Ελλάδα για λόγους τουριστικούς!
Η αλήθεια με αριθμούς
Την Κυριακή από την… κλειστή Κακαβιά εισήλθαν στο ελληνικό έδαφος 1664 άτομα και εξήλθαν 1809. Την ίδια ημέρα στον ανοιχτό Προμαχώνα εισήλθαν 2827 και εξήλθαν 863.
Την Δευτέρα από την κλειστή πάντα Κακαβιά εισήλθαν στην Ελλάδα 1490 πολίτες και εξήλθαν 1553. Από τον ανοιχτό Προμαχώνα εισήλθαν 1960 και εξήλθαν 517.
Χθες Τρίτη από την πάντα κλειστή Κακαβιά εισήλθαν στο ελληνικό έδαφος 1044 πολίτες και εξήλθαν 1055. Την ίδια ημέρα από τον Προμαχώνα ήρθαν στην Ελλάδα 328 άτομα και εξήλθαν 487 καθώς είχε τεθεί σε ισχύ το κλείσιμο των συνόρων της χώρας για τους Σέρβους πολίτες.
Προφανώς κάποιοι δεν αντιλαμβάνονται την σοβαρότητα της κατάστασης και την ανάγκη λήψης μέτρων όπως είναι ο υγειονομικός έλεγχος στα ελληνοαλβανικά σύνορα. Σίγουρα έχουν και την ευθύνη!
Τετάρτη 8 Ιουλίου 2020
Δείτε φωτογραφίες από το νέο δρόμο που συνδέει την Εγνατία με το ιστορικό Σούλι.
Πολλές στροφές... Ωραίο περιβάλλον... Εργασίες σε εξέλιξη... Σύντομη σχετικά πρόσβαση στον προορισμό...
Αυτά είναι τα χαρακτηριστικά της οδικής σύνδεσης της Εγνατίας οδού, από τον κόμβο Ελευθεροχωρίου, με το ιστορικό Σούλι...
Μια οδική σύνδεση, που ακόμη δεν ολοκληρώθηκε πλήρως, ωστόσο ο δρόμος χρησιμοποιείται.
Χρειάζονται, λόγω της μορφολογίας του εδάφους, κρημνώδης περιοχή, προστατευτικά κιγκλιδώματα.
Το πλεονέκτημα του νέου δρόμου είναι ότι δίνει τη δυνατότητα πιο εύκολης μετάβασης από το Σούλι προς τα Ιωάννινα και την Ηγουμενίτσα και αντίστροφα.
Βέβαια, έχει δείκτη δυσκολίας, αφού είναι "φιδίσιος' σ' όλο του το μήκος, ωστόσο η απίστευτη ομορφιά του περιβάλλοντος λειτουργεί εκτονωτικά...
Ανακοίνωση της Αδελφότητας Πηγιωτών Άρτας σχετικά με την Αναστήλωση της Γέφυρας Κοράκου.


Με αφορμή την επίσκεψη του Πρωθυπουργού της χώρας κ. Κυριάκου Μητσοτάκη στην Άρτα στις 11-7-2020 και στην γέφυρα της Πλάκας προκειμένου να παραστεί σε εκδήλωση που θα σηματοδοτεί την ολοκλήρωση των εργασιών αναστύλωσης του γεφυριού, τον καλοσωρίζουμε με τιμή και εγκαρδιότητα στον τόπο μας.
Η ολοκλήρωση των εργασιών στην γέφυρα της Πλάκας και η εκεί παρουσία του μας δίνει την ευκαιρία να θέσουμε υπ όψιν του αλλά και στους αρμόδιους υπουργούς μια άλλη σημαντική εκκρεμότητα για μία άλλη γέφυρα, την Ιστορική γέφυρα Κοράκου στην Κοιλάδα του Αχελώου που περιμένει και αυτή χρόνια τώρα την δική της Αναστήλωση. Για τον λόγο αυτό εστάλη σήμερα σχετική επιστολή στον κ. Πρωθυπουργό εκ μέρους της Διανομαρχιακής Επιτροπής Αρτας- Καρδίτσας για την ενημέρωσή του αιτούμενοι την εξαγγελία της συνέχισης της διαδικασίας για την Αναστήλωση της Γέφυρας Κοράκου που βρίσκεται σε στασιμότητα από τον Φεβρουάριο του 2019.
Όπως γνωρίζετε για το σκοπό αυτό το 2010 συστήθηκε η Διαπεριφερειακή-Διανομαρχιακή Οργανωτική Επιτροπής Άρτας- Καρδίτσας για την Αναστήλωση της Γέφυρας Κοράκου απο φορείς και συλλόγους στην οποία συμμετέχουν υπό τη αιγίδα των Περιφερειών Ηπείρου και Θεσσαλίας οι Περιφ. Ενότητες Αρτας Καρδίτσας οι δήμοι Γ. Καραισκάκη και Αργιθέας, η Αδελφότητα Πηγιωτών ΄Αρτας, το Στέλεχος του Ευρωπαικού Κοινοβουλίου και συμπατριώτης μας Αντώνης Κοσσυβάκης και ο Κώστας Γραμμένος του ΚΠΕ Μουζακίου. Πρόεδρος της Επιτροπής Είναι ο Αργιθεάτης Δικηγόρος Λαογράφος και μελετητής Μενέλαος Παπαδημητρίου.
Μετά την ολοκλήρωση της Προμελέτης από το Ε.Μ.Π τον Οκτώμβριο του 2018 η προηγούμενη κυβέρνηση, δια του Υπουργού Υποδομών κ. Χρήστου Σπίρτζη προχώρησε σε σειρά ενεργειών. Αποτέλεσμα αυτών ήταν υπογραφή του Μνημονίου συνεργασίας υπουργείων και φορέων που υπογράφηκε στις 15 Φεβρουαρίου του 2019 που μας έφερε σε μία πολύ καλή προοπτική. Επίσης αποφασιστικό ρόλο στην ευόδωση της προσπάθειας αυτής με σημαντικές πρωτοβουλίες έχει ο Περιφερειάρχης Ηπείρου κ. Αλέξανδρος Καχριμάνης ο οποίος είναι από τους ποιο ένθερμους υποστηρικτές της προσπάθειάς μας αυτής όπως αποφασιστικό ρόλο είχε και στην γέφυρα της Πλάκας. Το ίδιο και οι βουλευτές του νομού μας που ο καθένας τους βοήθησε με τον δικό του τρόπο. Έτσι και τώρα όλοι μαζί να ανανεώσουμε αυτή την προσπάθεια και να τεθεί το θέμα στον κ. Πρωθυπουργό από όλους τους Πολιτικούς και Περιφερειακούς παράγοντες, Βουλευτές- Πολιτευτές του νομού μας φορείς Περιφερειάρχη Ηπείρου Αντιπεριφερειάρχη ΄Αρτας και Δήμαρχο Γ. Καραισκάκη ώστε από την Πλάκα να εξαγγείλει και την συνέχιση της διαδικασίας για την Αναστήλωση της θρυλικής γέφυρας Κοράκου . Ζητούμε να υλοποιηθεί το μνημόνιο ενεργειών των εμπλεκομένων φορέων που υπογράφηκε επίσημα στις 15 Φεβρουαρίου του 2019 στα Γραφεία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην Αθήνα από τους τρεις υπουργούς Υποδομών- Οικονομικών- Πολιτισμού το Ε.Μ.Π τους δύο Περιφερειαρχες Ηπείρου και Θεσσαλίας και των δημάρχων Γ.Καραισκάκη και Αργιθέας . Να ξεκινήσει ως πρώτο βήμα από το Ε.Μ.Π η σύνταξη της μελέτης πάνω στη υπάρχουσα προμελέτη του που συντάχθηκε το 2018.Να υλοποιηθεί η εξαγγελία της προηγούμενης κυβέρνησης -όπως έγινε και με την γέφυρα της Πλάκας- ως έμπρακτη απόδειξη της συνέχειας και συνέπειας του κράτους. Πριν την υπογραφή αυτού του μνημονίου ο Υπουργείο Υποδομών δια του κ. Σπίρτζη είχε δεσμεύσει το ποσό των 16.5 εκατ. Ευρώ από τις δημόσιες επενδύσεις για την Αναστήλωση της γέφυρας Κοράκου και ανάπλαση της Περιοχής το οποίο ποσό προβλέπονταν σταδιακά να αντικατασταθεί από Ευρωπαικά κονδύλια.
Η Αναστήλωση της Θρυλικής γέφυρας Κοράκου που ήταν η μεγαλύτερη μονότοξη γέφυρα των Βαλκανίων, χτίστηκε το 1515 Από τον Άγιο Βησσαρίωνα Επίσκοπο Λαρίσης και ανατινάχτηκε στις 28 Μαρτίου του 1949 από τις δυνάμεις του Δημοκρατικού Στρατού υπό τον Χαρίλαο Φλωράκη κατά την αδελφοκτόνο σύρραξη . Είναι μία από τις πάμπολλες τραγικές συνέπειες των γεγονότων της εποχής εκείνης . Η Αναστήλωσή της αποτελεί διαχρονικό αίτημα και όραμα των κατοίκων των Περιοχών Άρτας και Καρδίτσας Ηπείρου και Θεσσαλίας. Είναι μία αυτονόητη ιστορική υποχρέωση της Πολιτείας να κλείσει έμπρακτα μία βαθιά πληγή του εμφυλίου και το γεφύρι αυτό να γίνει σύμβολο ομόνοιας και αδελφοσύνης. Είναι καιρός πλέον μέσα σ αυτό να χτίσουμε για πάντα τα εμφύλια πάθη. Η γέφυρα Κοράκου είναι ένα Ιστορικό μνημείο που συνδέεται άρρηκτα με τις ιστορικές μνήμες τους αγώνες για την ελευθερία της παρτίδας μας αλλά και του Ολοκαυτώματος των Σουλιωτών στην Ι. Μονή Σέλτσου τον Απρίλιο του 1804. Είναι ένα από τα σπουδαιότερα μνημεία της Πολιτιστικής κληρονομιάς μας στην Κοιλάδα του Αχελώου. Για την ιστορία, οι προσπάθειες ανακατασκευής της ξεκίνησαν στις 23 Αυγούστου του 2010 στις Πηγές Άρτας με την ημερίδα που έγινε τότε και συνεχίζεται μέχρι να δούμε και πάλι το γεφύρι όρθιο όπως σήμερα βλέπουμε την γέφυρα της Πλάκας . Στην Συλλογική Προσπάθειά μας αυτή που είναι πέρα και πάνω από κόμματα παρατάξεις και ιδεολογίες,βρήκαμε πολλούς συμπατριώτες μας αλλά και Ευρωπαίους υποστηρικτές επώνυμους αλλά και ανώνυμους αφανείς ανθρώπους που βοήθησαν με πολλούς τρόπους. Ευρωπαίοι αξιωματούχοι όπως οι Πρόεδροι του Ευρ. Κοινοβουλίου Μάρτιν Σουλτς και Αντόνιο Ταγιάνι Ο τ.Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας κ. Προκόπιος Παυλόπουλος η Επίτροπος Κορίνα Κρέτσου η οποία την επισκέφτηκε το 2015 και η Σίλβια Κοστα Ευρωπαια Επιτροπος Πολιτισμού, Ευρωβουλευτές, Η Πανηπειρωτική Συνομοσπονδία Ελλάδος, το Κέντρο Μελετών Πέτρινων Γεφυριών , φορείς του Πολιτισμού και της τέχνης , Αθλητές και εξέχουσες προσωπικότητες συντάχθηκαν και υποστηρίζουν ένθερμα την Αναστήλωση της γέφυρας Κοράκου. Είναι ανάγκη να υλοποιηθεί άμεσα το υπογραφέν μνημόνιο ενεργειών. Με την υπάρχουσα προμελέτη αναστήλωσης του Ε.Μ.Π είναι ώριμες οι συνθήκες να προχωρήσει η σύνταξη της μελέτης από αυτό.
Ελπίζουμε ότι κατά την επίσκεψη του Πρωθυπουργού στη γέφυρα της Πλάκας θα ακούσουμε και την εξαγγελία για την γέφυρα Κοράκου ώστε οι δεσμεύσεις της πολιτείας και των Πολιτειακών παραγόντων να γίνουν πράξη. Θα είναι μια αυτονόητη υποχρέωση της Πολιτείας που πρέπει να γίνει πράξη που θα συμβάλει στη διατήρηση της Ιστορικής Συλλογικής μνήμης και την εθνική συμφιλίωση 71 χρόνια μετά την καταστροφή της..
ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΗ ΔΙΑΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ- ΔΙΑΝΟΜΑΡΧΙΑΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
ΑΡΤΑΣ-ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΓΕΦΥΡΑΣ ΚΟΡΑΚΟΥ
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΑ ΠΗΓΙΩΤΩΝ ΑΡΤΑΣ
ΧΡΗΣΤΟΣ Β.ΚΑΠΕΡΩΝΗΣ
Στο χωριό μας χτίσαμε τις ομορφότερες παιδικές αναμνήσεις
Είσαι τυχερός αν έζησες τα καλοκαίρια σου στο χωριό.
Το
καλοκαίρι είναι εδώ. Ήρθε η εποχή της
ξενοιασιάς, της χαράς και του «χαλαρά»
σαν σήμα κατατεθέν της περιόδου.
Αναμνήσεις από παλαιότερα καλοκαίρια
μας γυρίζουν πίσω, στα ανέμελα παιδικά
μας χρόνια και –προσωπικά– ειδικά, σε
εκείνα τα καλοκαίρια που περνούσα στο
χωριό.
Στο χωριό μας χτίσαμε τις
ομορφότερες παιδικές αναμνήσεις
Όσοι
έχουν περάσει τα καλοκαίρια της παιδικής
τους ηλικίας σε χωριά, καταλαβαίνουν
αμέσως τη διαφορά με ‘κείνα της πόλης.
Αναμνήσεις έντονες και συνάμα όμορφες.
Εικόνες σαν από καρτ ποστάλ από έναν
υπέροχο τόπο. Που, προφανώς, ήταν τόσο
υπέροχος γιατί τον νιώθαμε δικό μας. Κι
άλλες αναμνήσεις, όμως, που ίσως κάποιους
λίγο τους στεναχωρούν, γιατί ίσως ο
χρόνος να άλλαξε πολλά, γιατί ίσως πλέον
τα δικά τους συγγενικά πρόσωπα να μη
βρίσκονται εκεί.
Αναμνήσεις που μας
μελαγχολούν γιατί απλά ήταν πολύ όμορφες,
αναμνήσεις μιας εποχής που δε θα
ξαναγυρίσει· γιατί μεγάλωσες και δεν
έχεις πια την ίδια ξεγνοιασιά κι ανεμελιά.
Οι μυρωδιές του χωριού, ο μπαχτσές της
γιαγιάς με τα φρέσκα λαχανικά, τα
απογεύματα που έπαιρνες το ποδήλατο
και γύρναγες τις γειτονιές του χωριού.
Αν ήσουν τυχερός είχες και κάθε μέρα
φρέσκο γάλα στο πρωινό σου.
Οι φίλοι
του καλοκαιριού, η απίστευτη ξενοιασιά
και το αίσθημα απόλυτης ελευθερίας,
αλλά και της τόσης οικειότητας ήταν
πράγματα που κανείς απ’ τους κατοίκους
μεγάλων πόλεων δε θα καταλάβει. Στους
δρόμους μπορούσες να μυρίσεις τα
λουλούδια και στα δέντρα να ακούσεις
τόσο έντονα τα κελαηδήματα που χρόνια
μετά θα σου έμεναν στο μυαλό ως
χαρακτηριστικά γνωρίσματα του χωριού.
Χρώματα κι αρώματα τόσο γνώριμα και
τόσο ξένα, που διαρκώς σε προκαλούσαν
να τα ανακακαλύψεις.
Σε ένα χωριό
όλοι γνωρίζονται μεταξύ τους, όλοι, με
τον τρόπο τους, ενδιαφέρονται. Δεν έχει
γίνει, άλλωστε, τυχαία viral η φράση «τίνος
είσαι εσύ;». Για τους ανθρώπους αυτούς,
βλέπεις, είναι περίεργο να δουν πρόσωπα
που δε γνωρίζουν, που δεν καλημερίζουν.
Όταν
τα παιδικά σου χρόνια τα περνάς σε ένα
χωριό, συνηθίζεις σε διαφορετικές
εμπειρίες. Το πρωί που ξυπνάς κι ανοίγεις
τα παράθυρα, δεν ακούς κορναρίσματα κι
έντονους θορύβους, αλλά το θρόισμα των
φύλων, συνηθίζεις να ψωνίζεις απ’ το
παντοπωλείο του κυρ-Δήμου κι όχι από
κάποια μεγάλη αλυσίδα σουπερμάρκετ.
Ακούς συχνά τον φούρναρη να περνά με το
βανάκι του για να μοιράσει το καθημερινό
ψωμί, περιμένεις πώς και πώς τον πλανόδιο
για να αγοράσεις φρούτα -κυρίως το
βασιλιά του καλοκαιριού, το καρπούζι!
Συνηθίζεις να ζεις σε εκείνους τους
ρυθμούς, τους ήρεμους, τους αργούς, τους
ευχάριστους.
Κι αυτές οι αναμνήσεις
δε λησμονιούνται, έρχονται απροειδοποίητα
κι αφήνουν μια γλυκιά γεύση. Μεγαλώσαμε,
λοιπόν, στα χωριά πίνοντας νερό απ’ το
λάστιχο, μετρώντας παγωτά, έχοντας
χτυπημένα γόνατα, συχνά, απ’ τo παιχνίδι
με τα άλλα παιδιά, ανεβαίναμε στα δέντρα
για να κόψουμε φρούτα και πάνω από όλα,
κάναμε όνειρα! Κάποια απ’ αυτά αστεία
για τα ενήλικα μάτια μας, αλλά τόσο
σπουδαία για το παιδί μέσα μας.
Αναμνήσεις
παιδικής εποχής. Αναμνήσεις που χαράχθηκαν
βαθιά μέσα μας. Νομίζεις πως αν επιστρέψεις
θα είναι όλα τα ίδια κι η παρέα θα σε
περιμένει ακόμα εκεί. Αλλά ο χρόνος δεν
αφήνει τίποτα απείραχτο. Όλα τόσο ίδια
και τόσο διαφορετικά και κάπως έτσι, η
γλυκιά γεύση γίνεται γλυκόπικρη.
Είσαι
τυχερός αν έζησες τα καλοκαίρια σου στο
χωριό. Κρατάς αυτό και προχωράς γεμάτος
από όμορφες στιγμές!
Βάγια-Γιούλη
Κιτσικούδη
Εμπαίζουν τους Βορειοηπειρώτες με την σύνταξη
Με εμπαιγμό μοιάζει πλέον η στάση που κρατά η Κυβέρνηση σχετικά με την εφαρμογή της νομοθεσίας για την άρση των περιορισμών στην καταβολή του επιδόματος ανασφάλιστων υπερήλικων.
Μετά από μία σειρά υποσχέσεων που έχουν δοθεί σήμερα έγινε γνωστό δια του γραφείου του Βασίλη Γιόγιακα ότι η άρση αυτή… μετατίθεται για το 2021!
Πρόκειται για την εφαρμογή του Άρθρου 2 του Νόμου 4618/2019 στο οποίο προβλέπεται ότι, ειδικά στους δικαιούχους – μέλη της ελληνικής μειονότητας της Αλβανίας, το Επίδομα Ανασφάλιστων Υπερήλικων καταβάλλεται χωρίς να ισχύουν οι προϋποθέσεις ελάχιστου χρόνου μόνιμης και νόμιμης διαμονής στην Ελλάδα και χωρίς τη μείωση του ποσού του επιδόματος κατά 1/35 για κάθε 1 έτος που υπολείπεται των 35 ετών διαμονής στη χώρα. Με τις προϋποθέσεις αυτές αποκλειόταν από τη χορήγηση του επιδόματος μεγάλος αριθμός Ελλήνων ομογενών καθώς εισήλθαν στην Ελλάδα μετά το 1990, το ειδικό δελτίο ταυτότητας ομογενούς έχει εκδοθεί μεταγενέστερα του χρόνου πραγματικής εισόδου τους στη χώρα ενώ δημιουργούνταν διάφορα πρακτικά ζητήματα με τα συμπληρωματικά αποδεικτικά στοιχεία που προσκόμιζαν για την απόδειξη της διαμονής.
Την έκδοση της προβλεπόμενης από την διάταξη Κοινής Υπουργικής Απόφασης για τις λεπτομέρειες χορήγησης του επιδόματος στα μέλη της εθνικής μειονότητας είχαν ζητήσει 16 βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας με επιστολή τους προς την Υφυπουργό Εργασίας & Κοινωνικών Υποθέσεων Δόμνα Μιχαηλίδου.
Την άρση των περιορισμών από το 2021 προανήγγειλε ο Υφυπουργός Οικονομικών Θεόδωρος Σκυλακάκης σε συνάντηση που είχε με τους βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας Βασίλη Γιόγιακα και Άγγελο Συρίγο.
«Κορωνοϊός και πανηγύρια». Η θεία Ρίνα γνωματεύει
Μέγας προβληματισμός τα πανηγύρια. Τα είχε πει και η θεια Ρίνα. Πάντα επίκαιρα τα λόγια της. Τώρα μη χορεύετε και μη ζαγκανιέστε. Ακούνητοι. Αυτό δεν είναι πανηγύρ’. Αυτό είναι για τον «μπράνο καβάλα». Καβαλήστε τον κι αφήστε τη θεωρία. Βλάπτει…
Αυτό κι αν ήταν απ’ τ’ Άγραφα! Μας έβαλαν μέσα και θα σιουρίξουμε για τα καλά. Αυτός ο διάολος, ο κορνογιός, μ’ φαίνεται πως δεν παίρν’ χαμπάρ’ από τίποτις και θα μας φολτακιάσ’. Φώναξαν, φώναξαν, χούγιαξαν απ’ αυτά τα χαζοκούτια, «κατσείτε μέσα μωρέ αλειτούργα, μην αμπδάτε την τριανταμία. Θα σας πιάσ’ καμιά χλαπάτσα και τότις δεν θα φτουράν ούτε τα ποτήρια κι ούτε οι βρασμένες πικραλίδες. Θα πάτε για τον Άι Πέτρο». Τα είπα και εγώ, αλλά ποιος να ακούσ’. Ίτσ’ κρίσ’ όλ’. «Μαζωχτείτε μέσα στο σπίτ’, στο κατ(οι)κιό σας και γκλιορέψτε απ’ τ’ απόγιομα. Μη ζαγκανιέστε ντιπ μωρέ κρούνκα που πάτε στα καφέδια και β(υ)ζαίνετε τα παλιοράκια, μπαλατσαριάζετε ντιπ και δεν ξέρετε πού πατάτε και πού βρίσκεστε. Αυτή η χλαπάτσα, θα το δείτε, δεν γιατρεύεται εύκολα. Μακριά ο ένας από την άλλη, μη στριμώχνεστε και βγάζετε τα φωτερά σας, αφήστε τους σιακάδες και τις μπαζοβγαινούλες για αργότερα. Μη βγάλετε και κανένα κούτσ(ι)κο με κρονογιό και τότε φωτιά στα μπούτια σας.
Μη φοβάστε. Άμα το χαμπέρ’ είναι καλά, θα το ποτίσ’ ο οργωτής. Άμα το πιάσ’ ο κορνογιός, ο τρισκατάρατος, θα μείν’ μόνιμα ασκάπευτο και θα σιουρίξτε απ’ την αφιστικωμάρα. Μη θληκώνεστε γιατί θα σας πιάσ’ η χλαπάτσα και τότε “σιούρα τα Ρίνα μ’ σιούρατα κατά το Καρπενήσι”».
Μολόημα μεγάλο! Ούτε στ’ν εκκλησιά δεν μας αφήνουν. Μόνος τ’ ο παπά Άγγελος προχτές έψαλλε στα τέσσερα τείχια στην εκκλησιά. Βύζαξε μοναχός τ’ όλ’ την μεταλαβιά, έγινε κουρούμπελο και ίσια που δεν το ‘στησε στο χορό να γίν’ το πανηγύρ’ τ’ Άι Λιός. Ποιος να τον σταμάταγε. Εκείνος ο ψάλτ’ς ήταν απ’ τ’ν προηγούμενη μέρα μεθσμένος. Αυτός δεν έχ’ ανάγκ’. Τα ‘καψε όλα το τσίπρο. Αυτός να δεις απολύμανσ’ πού ‘χει κάμ’. Στα τρία μέτρα, αν σκραπανήσεις το τσιακμάκ’, θα αρπαξ’ φωτιά απ’ το στόμα τ’. Καμίν’ ολόκληρο. Άμ’ εκείνο τ’ άλλο πού το βάζεις; Ανάστασ’, Λαμπρή, γιοκ λειτουργία. Απόξω, μακριά κι αλάργα. Θα κλαφνάει, θα κλαφνάει ο παπάς κι ο ψάλτ’ς, μέσα στην εκκλησιά, και μεις απόξω δεν θα ζ’γών’ ο ένας τον άλλον. Πού χαιρετούρες και φ’λήματα. Τόπαν απ’ αυτό το χαζοκούτ’. «Μη φ’λιέστε ντιπ».
Μας αποδοκίμασι για τα καλά ο Θεός! Αμ, τι θάκανε με όσα έβλεπε από ‘κει αχπαν’. Φουτιά να μας κάψ’ έρ’ξε. Δεν άντεξι μ’ αυτά που γλέπ’. Τι να δει και τι να ρ’μάξ’. Άλαλα και πάλαλα. Από πού ν’ αρχίσ’ και πού να σταματήσ’. Οι γυν’κες πέταξαν όξω τα σκτιά, ξεζαρκώθ’καν ούλες και τά ‘βγαλαν όλα στο σιάδ’. Όξου η μέσ’, όξου ο αφαλός, σαν κοπμπιδιασμένο άντερο. Αρμάθα τα σκλαρίκια στα αφτιά, περαταριά τα κατατρύπ’σαν. Ακόμα στ’ν μύτ’, στ’ν γλώσσα, στα χείλια και στον αφαλό. Τα γάζωσαν σ’ λέω ούλα. Έχασαν για τα καλά το γρέκ’, δεν νουγάν τίποτις, έγιναν ντιπ καταντίπ σουργούνια. Στ’ μέσ’ στο δρόμο φλιούνται μι τ’ς γκόμινους. Και τι φίλ’μα είναι αυτό; Αυτό ούτε ρούφηγμα είναι. Μ’σό σκάπεμα είναι. Αυτά είδε από πάν’ κι μας αλάλιασε με τον κορνογιό. Τώρα χωθείτε ούλ’ μέσα στο σπίτ’, λουφάξτε, μη ζαγκανιέστε καθόλ’, κομπιδιάστε τον εσείς οι άντρες και κάτσετε στ’ αυγά σας, εσείς οι γ’ναίκες. Πόσο να κάτσετε και σεις. Ασκάπευτο πουλί, θολούρα στο βρακί. Απολάτε την κι ο Θεός βοηθός…Μη πρηστούν και γίνουν τα λιόκια σας σαν ξ’νόμηλα…
Και να μην θηλκώνεστε και πολύ στο πανηγύρ’. Πάτε σιακάτ’ στο ρέμα και καντε ό,τι θέλετε. Προσέξτε μην προγκήξτε τα ασβούδια απ’ τα αγκομαχητά…
Τρίτη 7 Ιουλίου 2020
Zητείται ...Οβελίξ: Ξεπέρασαν τα 100.000 τα αγριογούρουνα στην Ελλάδα
Αλματώδης η αύξηση των πληθυσμών από δεκαετία σε δεκαετία.
Μεγάλη έκπληξη προκαλούσε πριν από αρκετά χρόνια στους επισκέπτες του περιαστικού δάσους της Θεσσαλονίκης η σπάνια, για τα δεδομένα της εποχής, εμφάνιση αγριογούρουνων που κατά κοπάδια προσέγγιζαν περιοχές της υπαίθρου όπου υπήρχε νερό και καρποφόρα βλάστηση.
Την ίδια έκπληξη, συνοδευόμενη και από μια αίσθηση φόβου, άρχισε να προκαλεί μερικά χρόνια αργότερα η εικόνα των αγριογούρουνων που έκαναν βόλτα στο Πανόραμα και το Ρετζίκι της Θεσσαλονίκης (παρόμοια εικόνα και στην πόλη των Τρικάλων), αναζητώντας τροφή στους κάδους ή τις αυλές των σπιτιών. Σταδιακά οι κάτοικοι αυτών των περιοχών εξοικειώθηκαν με την παρουσία του αγριογούρουνου και άρχισαν να εμφανίζονται στο διαδίκτυο φωτογραφίες με κοπάδια στο χιονισμένο δάσος ή με "βόλτες των αγριογούρουνων στην πόλη".
Σύμφωνα με το πρόγραμμα "'Αρτεμις" που καταγράφει την κυνηγετική κάρπωση των θηραματικών πληθυσμών στην Ελλάδα, έχει αυξηθεί κατά πολύ ο πληθυσμός των αγριογούρουνων στη χώρα, ο οποίος υπολογίζεται με μαθηματικά και στατιστικά μοντέλα και προκύπτει από τον διπλασιασμό του αριθμού των ζώων που θηρεύτηκαν στη διάρκεια της προηγούμενης κυνηγετικής περιόδου.
"Τα στατιστικά στοιχεία από την ηλεκτρονική βάση δεδομένων της Κυνηγετικής Συνομοσπονδίας Ελλάδος που υλοποιεί το πρόγραμμα "'Αρτεμις" αποκαλύπτουν ότι την περίοδο 1998 - 1999 θηρεύτηκαν 18.600 αγριόχοιροι, ενώ τις χρονιές 2008-2009, 27.300 αγριόχοιροι και την κυνηγετική περίοδο 2018 - 2019, 55.400 αγριόχοιροι" εξηγεί στο Αθηναϊκό και Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, ο Θεοφάνης Καραμπατζάκης, δασολόγος, μηχανολόγος μηχανικός και επιστημονικός συνεργάτης της Κυνηγετικής Ομοσπονδίας Μακεδονίας - Θράκης. Όπως τονίζει, σύμφωνα με το στατιστικό μοντέλο που χρησιμοποιείται και στην Ελλάδα, εφόσον την κυνηγετική περίοδο 2018 - 2019 θηρεύτηκαν σε όλη την Ελλάδα 55.400 αγριόχοιροι, ο πληθυσμός τους την επόμενη κυνηγετική περίοδο 2019 - 2020 ήταν πάνω από 100.000. Κάνει δε λόγο για αλματώδη αύξηση του πληθυσμού των αγριογούρουνων από δεκαετία σε δεκαετία.
Οι λόγοι της αύξησης του πληθυσμού
Επιχειρώντας να περιγράψει στο ΑΠΕ - ΜΠΕ τους λόγους της αύξησης αυτής του πληθυσμού των αγριογούρουνων, ο αν. καθηγητής του τμήματος Δασολογίας και Διαχείρισης Φυσικού Περιβάλλοντος του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών, Χρήστος Θωμαϊδης, την αποδίδει στην εγκατάλειψη της υπαίθρου, τη δημιουργία καινούριων βιοτόπων για τους αγριόχοιρους και τον υβριδισμό που υφίστανται τα ήμερα γουρούνια.
"Κάποια στιγμή δόθηκαν κίνητρα από την Ευρωπαϊκή Ένωση για τη βιολογική κτηνοτροφία και την ελεύθερη βοσκή των ζώων. Αυτό έγινε και για τα γουρούνια, ωστόσο τα ζώα των εκτροφών αυτών ήρθαν σε επαφή με τους άγριους χοίρους, ζευγάρωσαν και δημιουργήθηκαν υβρίδια. Κάποια από αυτά συμπεριφέρονται ως άγρια, επειδή όμως έχουν και το αίμα του χοίρου είναι πιο προσαρμοστικά στο ανθρώπινο περιβάλλον. Όλο αυτό είναι μια ζημιά για το οικοσύστημα καθώς νοθεύεται η φυσική βιοποικιλότητα, με τα επακόλουθα που αφορούν την παρουσία των ζώων αυτών σε αστικά περιβάλλοντα" αναφέρει και ο κ. Καραμπατζάκης.
Οι επιπτώσεις
Οι επιπτώσεις της κατάστασης που δημιουργήθηκε αφορούν τις αγροτικές καλλιέργειες (λόγω των ζημιών που προκαλούν σε αυτές οι αγριόχοιροι), τη μετάδοση ασθενειών όπως η αφρικανική πανώλη των χοίρων (λόγω του κινδύνου που υπάρχει ένα άγριο ζώο να μεταδώσει την ασθένεια σε μια οργανωμένη μονάδα εκτροφής γουρουνιών), αλλά και την πρόκληση ατυχημάτων (λόγω της διέλευσης των κοπαδιών από δρόμους μεγάλης ή μικρότερης κυκλοφορίας), όπως αναφέρει το ΑΠΕ.
Σε ό,τι αφορά, άλλωστε, τον πληθυσμό των αγριογούρουνων, τα τελευταία χρόνια το κυνήγι τους πανελλαδικά δεν έχει όριο κάρπωσης, προκειμένου να ελεγχθεί ο πληθυσμός τους και να υπάρξει προστασία από την αφρικανική πανώλη των χοίρων, καθώς η μετάδοση της ασθένειας θα μπορούσε να έχει τεράστιες συνέπειες στη χοιροτροφία της χώρας, έναν υγιή κλάδο της ελληνικής οικονομίας με εξαγωγικό χαρακτήρα. Ο κ. Θωμαϊδης εκτιμά ότι το κυνήγι είναι ο αποτελεσματικότερος τρόπος ελέγχου του πληθυσμού των αγριόχοιρων ενώ αναφέρει ότι είναι απαραίτητο να γίνεται μεθοδικότερη θήρευση, (συχνότερη θήρευση και αύξηση του αριθμού των θηραμάτων). Από την πλευρά του ο κ. Καραμπατζάκης, πέραν του κυνηγιού από τον Σεπτέμβριο ως τον Ιανουάριο και της απαγόρευσής του κατά την αναπαραγωγική περίοδο, υπογραμμίζει την ανάγκη λήψης μέτρων από την πολιτεία ώστε να απομακρύνονται τα αγριογούρουνα από τον περιαστικό ιστό των πόλεων και τους κάμπους.
25 χρόνια ζωής για το πρόγραμμα "'Αρτεμις"
Όσο για τον λόγο ύπαρξης του ίδιου του προγράμματος "'Αρτεμις", διευκρινίζει ότι η κύρια ανάγκη για την τήρηση των στοιχείων που συγκεντρώνονται μέσω αυτού, προκύπτει από απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας που εκδόθηκε το 1993 και προβλέπει ότι η πολιτεία οφείλει να αποδεικνύει κάθε χρόνο πως οι πληθυσμοί των θηραμάτων είναι τόσοι ώστε να μπορούν να αντέξουν το κυνήγι. "Το πρόγραμμα αυτό, πανελλαδικής εμβέλειας, το ξεκίνησε η Κυνηγετική Συνομοσπονδία Ελλάδος. Ήδη διαρκεί τώρα 25 χρόνια και πιστεύω ότι δεν θα σταματήσει ποτέ" προσθέτει.
Καταργείται το νέο ωράριο των ΚΕΠ – Επιστροφή στο προηγούμενο
Με Απόφαση Θεοδωρικάκου, που δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως την 6η Ιουλίου, καταργείται προηγούμενη Απόφασή του, που εκδόθηκε την 16η Μαρτίου με αντικείμενο τον καθορισμό ωρών λειτουργίας των ΚΕΠ των Δήμων.
Στο εξής επανέρχεται σε ισχύ ό,τι ίσχυε πριν την Απόφαση του Μαρτίου.
Ειδικότερα, με την 1η παράγραφο της αριθμ. ΔΙΔΑΔ/Φ.70Α/39/12376/30.6.20 (Φ.Ε.Κ. Β’ 2726/3.7.20, ημ/νία κυκλοφορίας 6.7.20) νέας Απόφασης του Υπουργού Εσωτερικών, καταργείται η αριθμ. ΔΙΔΑΔ/Φ.70Α/32/οικ.7945/16.3.20 (Φ.Ε.Κ. Β’ 865/16.3.20) Απόφαση του ίδιου.
Σε εκείνη οριζόταν ότι:“κατά παρέκκλιση των κείμενων διατάξεων και αποκλειστικά στο πλαίσιο λήψης μέτρων πρόληψης και προστασίας της δημόσιας υγείας έναντι του κορωνοϊού: 1) Όλα τα ΚΕΠ της Χώρας, ανεξαρτήτως του αριθμού των υπαλλήλων που υπηρετούν σε αυτά, λειτουργούν για την εξυπηρέτηση των πολιτών και των επιχειρήσεων μέχρι άρση της παρούσας από Δευτέρα έως Παρασκευή και από 7:30 έως 15:00. (2) Από την έναρξη ισχύος της παρούσας βάσει του ωραρίου λειτουργίας που ορίζεται με την περ.1, η εξυπηρέτηση του κοινού, εφόσον απαιτείται αυτοπρόσωπη παρουσία, θα γίνεται κατόπιν τηλεφωνικής επικοινωνίας με προηγούμενη συνεννόηση (ραντεβού), ώστε να αποφεύγονται οι άσκοπες μετακινήσεις των πολιτών και ο συνωστισμός και να διεκπεραιώνονται χωρίς καθυστερήσεις και αναμονή τα σχετικά αιτήματα. (3) Το ωράριο εργασίας των υπαλλήλων βάσει της περ.1 ορίζεται από 7:30 έως 15:30.”
Με την 2η παράγραφο της νέας Υ.Α. ορίζεται ότι “για τις ώρες λειτουργίας των ΚΕΠ και για το ωράριο εργασίας των υπαλλήλων των ΚΕΠ επανέρχονται σε ισχύ οι διατάξεις που ίσχυαν προ της έκδοσης της καταργούμενης”.
Αληθινή ιστορία.Αγρότης δικαιώθηκε μετά θάνατον
Γράφει ο Φώτης Βαγενάς
Για
μια αληθινή ιστορία ενός αγρότη από
χωριό των Σερρών που είχε λάβει
δάνειο για τις καλλιέργειές του συνολικού
ποσού 3.000.000 δραχμών το 1999, το οποίο όμως
καθυστερούσε να αποπληρώνει λόγω
καταστροφής της παραγωγής του μιλά στον
ΑγροΤύπο ο Δικηγόρος, κ. Φώτιος Βαγενάς
(www.vagenaslaw.gr).
Πιο
αναλυτικά αναφέρει στο σχετικό του
άρθρο, τα ακόλουθα:
Όταν
δημοσιεύτηκε ο Ν. 3259/2004 κι αιτήθηκε την
υπαγωγή του δανείου του, στις διατάξεις
για τα πανωτόκια των αγροτικών δανείων,
(ήτοι μέγιστο οφειλής μέχρι το διπλάσιο
του ληφθέντος κεφαλαίου μείον τις
γενόμενες καταβολές), η τράπεζα του
απάντησε ότι η οφειλή του δεν επηρεάζεται
από το νόμο για τα πανωτόκια κι απαίτησε
το ποσό των 27.557,45€, το οποίο τον υποχρέωσε
να το αναγνωρίσει με «Πρόσθετη πράξη
ρύθμισης οφειλής» το 2007, πληρωτέο
σε 10 χρόνια από το 2007 έως το 2017, σε
εξαμηνιαίες δόσεις, οπότε θα κατέλαβε
συνολικά ποσό 36.495,74€.
Εν
τω μεταξύ βγήκε στη σύνταξη το 2005, αλλά
πλήρωνε τις δόσεις από την πρόωρη σύνταξή
του. Ο αγρότης αυτός, έχοντας την πεποίθηση
ότι έχει εξοφλήσει το διπλάσιο του
κεφαλαίου, άσκησε αγωγή το 2012 στο
Μονομελές Πρωτοδικείο Σερρών.
Εκδόθηκε
αρχικά η προδικαστική απόφαση υπ’ αρ.
143/2015, που διέταξε λογιστική πραγματογνωμοσύνη
προκειμένου να ελεγχθούν λογιστικά οι
εκατέρωθεν ισχυρισμοί και τα
αποδεικτικά έγγραφα. Όμως, ζώντας κάτω
από το καταθλιπτικό άγχος της
υποτιθέμενης οφειλής στην τράπεζα,
ο ενάγων απεβίωσε το 2015, πριν ακόμη
ολοκληρωθεί η πραγματογνωμοσύνη.
Ο
πραγματογνώμων (καθηγητής λογιστικής
του ΑΤΕΙ Κεντρικής Μακεδονίας) με
εντολή των κληρονόμων τού αποβιώσαντος
προχώρησε στην λογιστική πραγματογνωμοσύνη,
την οποία κατέθεσε τελικώς το 2017 στη
γραμματεία του ανωτέρω δικαστηρίου.
Εξέλεγξε τις λήψεις των δανείων και
τις πληρωμές, και κατέληξε στο
ότι ο ενάγων είχε δίκαιο, είχε εξοφλήσει
στο διπλάσιο το δάνειο που έλαβε.
Στη
συνέχεια οι κληρονόμοι του αποβιώσαντος
αγρότη, επανέφεραν προς συζήτηση την
αγωγή και αφού εκδικάστηκε το Μάρτιο
του 2018, έχοντας πλέον το Δικαστήριο
υπόψιν του τη διενεργηθείσα λογιστική
πραγματογνωμοσύνη, εκδόθηκε η υπ αρ.
144/28.6.2018 οριστική απόφαση του Μονομελούς
Πρωτοδικείου Σερρών, η οποία δικαίωσε
τους ισχυρισμούς του εκλιπόντος αγρότη,
έστω και μετά θάνατον.
Σύμφωνα
με την απόφαση, αναγνωρίστηκε ότι με
βάση το αρχικό δάνειο των 3.000.000 δρχ
(8.804,11€) αυτός είχε πληρώσει συνολικά
24.963,69€ δηλαδή το διπλάσιο (17.6.08,22€) κι
επιπλέον 7.355,47€ αχρεωστήτως, το οποίο
υποχρεώνεται η τράπεζα να επιστρέψει
στους κληρονόμους του!
Σίγουρα,
η δικαίωσή του δεν είναι άνευ
περιεχομένου, αφού οι κληρονόμοι του
απαλλάσσονται από ένα άδικο και
παράνομο χρέος δήθεν συνολικού ποσού
36.495,74€, που η τράπεζα του είχε φορτώσει
εντελώς αυθαίρετα και θα’ χουν λαμβάνειν
από την τράπεζα τα ως άνω, που αυτή
αχρεωστήτως εισέπραξε.
Άραγε,
ο εκλιπών, που έφυγε από τη ζωή με αυτό
το μαράζι, εκεί ψηλά που βρίσκεται
πλέον, θα λάβει την πληροφορία, ότι
δικαιώθηκε, για να βρει η ψυχή του μόνιμη
ανάπαυση;
«Αν ξαναγίνω νύφ’, θα ξέρω να προσκυνήσω»
Toυ λαογράφου Χρήστου Α. Τούμπουρου
«Τω καιρώ εκείνω» η νύφη, «μάνα» και «πατέρα» έλεγε τους γονείς του άντρα
της. Ο γαμπρός, συνήθως δεν ακολουθούσε αυτόν τον κανόνα. Θα μιλούσε στον
πεθερό, αν τον κοίταζε αυτός ή -το πολύ, πολύ- μπορεί να άκουγες κανένα «ρε συ»,
«ψιτ» κ.λπ.
Η προσφώνηση αυτή της νύφης αρχίζει από τότε -μετά το τελετουργικό του γάμου-
όταν «εν πομπή και με κλαρινάδα» πήγαιναν όλοι στο σπίτι του πεθερού, για να
«εγκαταστήσουν» το αντρόγυνο.
«Την ευχή σου πατέρα», ικέτευε κυριολεκτικά η νύφη. «Παιδί μου, όπως βρήκες
και όχι, όπως ήξερες», ήταν η απάντησή του.
Η πεθερά τότε δεν μιλούσε. Κρατούσε δυνάμεις.
Και από την επομένη άρχιζε το τζέρτζελο. Η μάνα, όπως είναι γνωστό, το
λεν’ και οι σπουδαγμέν’ δεν θα αποδεχτεί ποτέ, μα ποτέ ότι ξέφυγε ο γιος της, το
παλικάρι της, το καρποστάλ του χωριού, από την προστασία και την επιτήρησή της˙
τέλος πάντων από την καθοδήγησή της.
Ποιος/α είναι η αιτία; Η νύφη. Και, αν η πεθερά ήταν η ίδια -εκ γενετής-
«λύκος καψαλός», άστα να πάνε.
Γινόταν αυτό που καθαρότατα περιγράφει το δημοτικό τραγούδι.
Η κακή πεθερά
Εκεί ‘ς τον πέρα μαχαλά, ‘ς
την παραδώθε ρούγα,/Ήταν μια σκύλα πεθερά, μια πετροκαταλούσα,/Κ’ επαρακάλειε κ’
έλεγε σαν στρίγλα και σαν λάμια,/ Για να γεννήσ’ η νύφη της όφιο με δυο
κεφάλια/Και να γεννήσ’ η θύγω της ένα ωμορφοπαίδι./Έκαμ’ η νύφη της παιδί κ’ η
θύγω της τον όφιον ̇/Πήρε της νύφης το παιδί και τ’ς έβαλε τον όφιον,/ Και το
παιδί ν εφώναξε και το παιδί φωνάζει/-δε θέλω ‘γω το γάλα σου γιατ’ είν’ πικρό
φαρμάκι/Μόν’ θέλω της μανούλας μου πούναι γλυκό σαν μέλι.
(Παναγιώτη
Αραβαντινού, ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ, Συλλογή Δημωδών Ασμάτων, ΔΑΜΙΑΝΟΣ-ΔΩΔΩΝΗ,
1967, σελ. 273)
Δεν την άφηνε σε χλωρό κλαρί. «Αυτή καλά πορεύεται. Εγώ, μένω εδώ στη γωνιά
να καταπίνω φαρμάκια. Έχω το παιδί στ’ν ξενιτιά, μακελεύεται να τ’ς παρέχ’ τα
πάντα κι αυτή φουρλατάει στους δρόμους».
Για μια τέτοια πεθερά ο θυμόσοφος λαός γνωμάτευσε: «Όσο είναι τα ρεβίθια φαΐ,
είναι η πεθερά σόι».
Μόνιμα στο στόμα της έχει τον συμπέθερο. «Δεν προλαβαίνω να αγοράζω καφέ.
Έρχεται ο πατέρας της και τ’ φκιάχν’ μια τέντζερ’ καφέ. Φεύγ’ μεθ’σμέμος απ’ τον
καφέ».
Υπήρχαν περιπτώσεις που η μάνα συμπαθούσε τη νύφη, αλλά η «λατρεία» της
για το γιο της, δεν την άφηνε να εκδηλώσει μια τέτοια συμπάθεια. «Δε λέω. Καλή
είναι, τρομάρα της, αλλά τον δικό μ’ τον κουτεντέ, τον κάν’ ό,τι θελ’. Κοντεύει
να ξεχάσ’ ντιπ, καταντίπ, τ’ν μάνα τ’».
Και να ήθελε κάποιος να ξεχάσ ’ τη μάνα του, δεν τον άφηνε η ίδια. «Πού
πάτε; Στο πανηγύρ’ στο διπλανό χωριό; Μαζί; Να πάτε», ήταν η πρώτη αντίδρασή
της.
Στη συνέχεια ξεμονάχιαζε τη νύφη κι άρχιζε το φαϊρόπ. «Ιγώ είμαι να καθουμαι
ιδώ, να μι τρων’ τα βάσανα».
Κι αν η νύφη τολμούσε να της πει «έλα και συ μάνα», τότε «φωτιά που την
έκαψε».«Δεν άρμεξες τα γίδια, δεν έμασες το τριφύλ’, δεν τάισες τις κότες, δεν
πότ’σες τον κήπο, δεν πίστρωσες τα παντελόνια του άντρα σ’, δεν άπλωσες τον
τραχανά και θέλ’ς να πας στο πανηγύρ’ να απλώσεις και τ’ν αρίδα σ’;»
Κι άρχιζε το μονολόγημα. «Αχ, τα μαζών’(ει)
με το βιλόν’ το πιδί μ’στ’ν ξενιτιά, κι αυτή τα ξοδεύ(ει) μι του τσουβάλ’ στα
πανηγύρια».
Κι όσο περνούσε ο καιρός,
τόσο χειροτέρευε η κατάσταση, γιατί είναι γνωστό ότι «ο ανθρωπος όσο γεράζ’,
διαόλους αγοράζ’».
Τελικά, η όλη κατάσταση
αφορούσε μια μάχη εξουσίας μεταξύ δύο γενεών. Συγκρούονταν διαφορετικές
αντιλήψεις. Από τη μια «μπλέκεται εκεί που δεν την σπέρνουν.
Σκοτωθήκαμαν. Ήθελε να της
βγάλω και το όνομά της στο παιδί. Με ζούρλανε. Παραλίγο να απορρίξω» κι από την
άλλη «τι να πω ντιπ νιονιό δεν έχ’. Εμοιασι τ’ πατέρα τ’ς που ‘ναι σιαλαφός. Αν
δεν ήμουν κι εγώ να τ’ν ορμ’νέψω σκορποχώρ’ θα τόκαναν».
Κάτι τέτοια άκουγε, επί
μονίμου βάσεως, μια νύφ’ και σήκωσε αχαέ, μάλλον ύψωσε τη φωνή της στην πεθερά.
Το σωστό είναι ότι διαφώνησε
με την απολυτότητα της γνώμης της.
Και η πεθερά, απάντησε. «Σε
είδα εγώ στο γάμο. Όλα ψέματα τά ’κανες. Ψευτοπροσκύναγες.».
Η ανταπάντηση της νύφης ήρθε
αργότερα, όταν μαζί με τον άντρα της μετανάστευσαν για την Αυστραλία. «Αν
ξαναγίνω νύφ’, θα ξέρω να προσκυνήσω».
Δείτε ένα video με τη νύφη να πηγαίνει στο σπίτι του γαμπρού μετά τη τέλεση
του μυστηρίου του γάμου
Χρήστος Α. Τούμπουρος
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)

































