Φωτο: Χριστόφορος Ευθυμίου
Τρίτη 1 Μαΐου 2018
Εισαγγελείς να ελέγξουν τις αθρόες εισαγωγές γάλακτος
Εντείνονται
και διευρύνονται οι διαμαρτυρίες και
οι αντιδράσεις για τις εισαγωγές γάλακτος
και τη μείωση των τιμών παραγωγού που
παρατηρείται σε πολλές περιοχές της
χώρας.
Χθες κατέθεσε ερώτηση στη
Βουλή ο βουλευτής Κοζάνης της Νέας
Δημοκρατίας Γιώργος Κασαπίδης, ο
οποίος πέραν των άλλων μέτρων που
προτείνει, ζητά την παρέμβαση του
Εισαγγελέα, «σε μια ύστατη προσπάθεια-
όπως αναφέρει- να μπει φρένο στις αθέμιτες
πρακτικές που τόσο επιζήμιο αποτέλεσμα
έχουν στον πλέον παραγωγικό κλάδο της
αγροτικής μας οικονομίας». Είναι
χαρακτηριστικό ότι η ερώτηση του κ.
Κασαπίδη απευθύνεται προς τρεις
υπουργούς, Δικαιοσύνης Σταύρο Κοντονή,
Οικονομίας και Ανάπτυξης Γιάννη Δραγασάκη
και Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων
Ευάγγελο Αποστόλου. «Το φαινόμενο (των
αθρόων εισαγωγών και ελληνοποιήσεων)
έχει λάβει ανεξέλεγκτες διαστάσεις,
συμπιέζει δραματικά τις τιμές του
γάλακτος και απειλεί την ύπαρξη της
ελληνικής κτηνοτροφίας», υπογραμμίζει
ο βουλευτής. Επικαλείται τις καταγγελίες
που έγιναν στη συγκέντρωση κτηνοτρόφων
προ δεκαημέρου στον Τύρναβο για αθρόες
εισαγωγές γάλακτος στη Θεσσαλία, αλλά
και τον Πρόεδρο της υπό σύσταση
διεπαγγελματικής της Φέτας που στην
ίδια εκδήλωση «ανέφερε πως πλην ελαχίστων,
η πλειοψηφία των τυροκομικών επιχειρήσεων
προβαίνουν σε πρακτικές νοθείας της
εμπορίας και τυροκόμησης με εισαγόμενο
αιγοπρόβειο γάλα που ελληνοποιούν στις
εγκαταστάσεις τους!!!».
Αετονύχηδες
Ο
βουλευτής Κοζάνης, επιβεβαιώνει
ουσιαστικά και τις καταγγελίες του
Περιφερειάρχη Ηπείρου, κάνοντας
λόγο για «αετονύχηδες» που εισάγουν
και ελληνοποιούν πρόβειο γάλα (κυρίως
από Ιταλία και χώρες της Βαλκανικής),
το προσφέρουν σε τιμή 0,70-0,74 ευρώ το λίτρο
παραδοτέο στην πόρτα του τυροκομείου,
την ίδια στιγμή που η τιμή του εγχώριου
γάλακτος στην αρχή της γαλακτοκομικής
περιόδου κυμαίνεται από 0,96 -1.05 ευρώ.
Σε
άλλο σημείο της μακροσκελούς του
ερώτησης, ο κ. Κασαπίδης, αναφέρει ότι
τυροκομικές επιχειρήσεις, επικαλούμενες
φαινόμενα αθέμιτου ανταγωνισμού
προχωρούν στη μέση της γαλακτοκομικής
περιόδου, σε συστηματική μείωση των
συμφωνημένων τιμών, ενώ πτωτική είναι
και η τιμή του γίδινου γάλακτος, αν και
στο ράφι παραμένει ίδια.
Συνεχίζοντας
κατηγορεί για ανικανότητα ή αποφυγή
της Κυβέρνησης να ενεργοποιήσει
αποτελεσματικά τους ελεγκτικούς
μηχανισμούς, πολιτική που υπονομεύει
εκατοντάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας
στην ορεινή και ημιορεινή Ελλάδα,
επιδεινώνει ακόμη περισσότερο τη δύσκολη
θέση που έχουν περιέλθει οι κτηνοτρόφοι
και διογκώνει το πρόβλημα της εγκατάλειψης
της υπαίθρου από τους ελάχιστους
εναπομείναντες νέους.
Με
εισαγγελέα
Στο
«δια ταύτα» ο κ. Κασαπίδης μεταξύ άλλων,
ζητά από τους τρεις υπουργούς να ζητήσουν
την παρέμβαση των κατά τόπους εισαγγελέων,
που σε συνεργασία με υπηρεσιακούς
παράγοντες και υπαλλήλους ελεγκτές
ποιοτικού ελέγχου, ναλάβουν δείγματα
τυριών απευθείας από τα καταστήματα,
ώστε να διαπιστωθούν τυχόν αθέμιτες
πρακτικέ. Να ελεγχθούν επίσης με συμμετοχή
εισαγγελέων τα ισοζύγια γάλατος στις
Περιφέρειες Δυτικής Μακεδονίας,
Θεσσαλίας, Ηπείρου, Κεντρικής Μακεδονίας,
Θράκης και Στερεάς Ελλάδος.
Τέλος
θέτει το θέμα απαγόρευσης της ταυτόχρονης
ύπαρξη άδειας τυροκόμησης Π.Ο.Π. προϊόντων
με την εισαγωγή και εμπορία εισαγόμενου
γάλακτος, ζητά στοιχεία για τους ελέγχους
στα ισοζύγια που έγιναν (και στην Ήπειρο),
ενώ καταλήγοντας αναφέρεται και στις
εμπορικές συμφωνίες CETA και ΣΟΕΣ, για
τις οποίες ρωτά πότε πρόκειται να
εισαχθούν προς ψήφιση στην Ελληνική
Βουλή.
Η πίτα συνθέτει την Ηπειρώτικη παράδοση. (Με αφορμή την εκδήλωση της Πανηπειρωτικής (28 και 29 Απριλίου) στο Ζάππειο Μέγαρο για την Ηπειρώτικη Παράδοση).
Γράφει ο Χρήστος Τούμπουρος
«Εκεί
στην Ήπειρο φκιάχνουν κάτι πίτες, άλλο
πράμα. Να γλείφεις τα δάχτυλά σου!»
Πόσοι
και πόσοι δεν μας το είπαν αυτό.
Μα,
και μεις οι Ηπειρώτες, και περισσότερο
οι απόδημοι, κάθε καλοκαίρι, με πόση
βουλιμία δεν τρώμε -καταβροχθίζουμε θα
έλεγα- τις πίτες στα χωριά μας;
«Χρυσοχέρες,
νοικοκυρές, άφταστες μαγείρισσες οι
Ηπειρώτισσες!»
Η νοστιμιά της πίτας
μας πάει χρόνια πίσω, αλλά χωρίς να το
καταλαβαίνουμε, ακολουθούμε τη σύγχρονη
εποχή με τα χαρακτηριστικά της.
Τρομακτικές
αλλαγές συνέβησαν στις δομές, τους
θεσμούς, αλλά και στις αξίες της κοινωνίας
που σηματοδοτούν τη σύγχρονη εποχή.
Ένας τέτοιος θεσμός είναι και η οικογένεια
που, κατά κοινή ομολογία, σήμερα έχει
υποβαθμιστεί ο ρόλος της. Μια ερμηνεία
λέει πως εξελισσόμενη η κοινωνία
πολλαπλασιάζονται οι θεσμοί.
Πολλαπλασιαζόμενοι οι θεσμοί αφαιρούν
αρμοδιότητες από τους ήδη υπάρχοντες.
Πολλές οι απόψεις, αλλά δεν είναι του
παρόντος.
Σύμβολο της οικογένειας,
στυλοβάτης αληθινός ήταν το οικογενειακό
τραπέζι που με μεράκι και μαστοριά
έστηνε η νοικοκυρά.
Η νοικοκυρά, η
«βασίλισσα του σπιτιού», η ψυχή της
οικογένειας.
Γύρω από το τραπέζι
πραγματοποιούνταν καθημερινά η συνάντηση
των μελών της οικογένειας, συζητούσαν
για τα προβλήματά τους, έδιναν λύσεις,
διατύπωναν σκέψεις, επιθυμίες, προσδοκίες
και όνειρα. Εξωτερίκευαν τον εσωτερικό
τους κόσμο. Με λίγα λόγια επικοινωνούσαν.
Το φαγητό ήταν ιεροτελεστία. Εκεί
φαινόταν η δημιουργική τέχνη της
νοικοκυράς. Από το τίποτε, έπαιρνε το
αλεύρι, το ανακάτωνε με λάχανα ή έβαζε
και κανένα σπυρί τυρί και… πραγματικά
συνέθετε.
Πίτες, μπλατσάρα, πρασοπ’τα,
προζμόπ’τα ή μουντζωτή, καθαρόπ’τα,
τραχανόπ’τα, τυρόπ’τα, λαχανόπ’τα…
Νόστιμες,
χορταστικές και υγιεινές.
▪▪▪
Σήμερα
όμως τα πράγματα είναι διαφορετικά.
Κανόνας είναι η διάσπαση της οικογένειας.
Τα μέλη της εργάζονται, άγχονται, τρώνε
«στο πόδι», στα πεταχτά, στα σβέλτα, στα
φευγάτα, στο άρπα κόλα, στα φαστφουντάδικα
κ.τ.λ. Το βράδυ delivery, γιατί άπαντες,
αγκυλωμένοι στην τηλοψία, ή στο Διαδίκτυο
μπουκώνουν με ζυμάρια προψημένα και
μετά «ξεραίνονται στον ύπνο», για τον
αυριανό αγώνα.
Κι αν ο ταχύτατος ρυθμός
ζωής και οι πολλαπλές απαιτήσεις δεν
επιτρέπουν, κατά κανόνα, κάθε μεσημέρι
να λειτουργεί το οικογενειακό τραπέζι,
θα μπορούσε κάποιος να εναποθέσει τις
ελπίδες τους στα Σαββατοκύριακα. Ποια
Σαββατοκύριακα; Και τότε γεμίζοντας με
ταπεράκια τους αποθηκευτικούς χώρους
των αυτοκινήτων, «τρέχουν» οικογενειακώς
στην υποτιθέμενη εξοχή, για να διασκεδάσουν,
να ξεφύγουν βρε αδερφέ από τη σκληρή
πραγματικότητα. Πλήρης η έλλειψη
επικοινωνίας, ουσιαστική επομένως και
η υποβάθμιση της οικογένειας.
Χάθηκε
και η γιαγιά με τα παραμύθια της, ο
παππούς με τις ιστορίες και τις αναμνήσεις
του. Επεκράτησε η ατομικότητα…
Τότε
το κοινό πρόβλημα ήταν και το φαγητό.
Η
χαρά της νοικοκυράς να λύσει το πρόβλημα
αυτό.
Η χαρά των παιδιών, αφού
ντερλικώσουν…
Γι’ αυτό και η πίτα
συνοδευόταν με γεύση άριστη, αλλά και
με αισθήματα ικανοποίησης!!!
▪▪
Όμως,
τα «ποτάμια δεν γυρίζουν πίσω». Τα
«γεγονότα ουκ απογίγνεται». Γι’ αυτό
και η επιστροφή στο παρελθόν είναι
αδύνατη. Έτσι δικαιολογείται και η
νοσταλγία.
Νοσταλγούμε, γιατί
συνειδητοποιήσαμε -επώδυνα φυσικά- πως
είμαστε σκλάβοι των δημιουργημάτων
μας.
Νοσταλγούμε το παλιό, τις
παραδοσιακές συνταγές της γιαγιάς, τη
λαχανόπιτα, που είναι άνοστη χωρίς το
οικογενειακό τραπέζι.
Γι’ αυτό με
πάθος, τη ζητάμε, την πίτα ως αντίδοτο
στην « κινητικότητα», «τα μνημόνια»,
«την επανέναρξη της οικονομίας» κλπ.
Και
εκεί στα μαγαζιά, με φίλους και συγχωριανούς
-θεωρώντας ότι επικοινωνούμε- βάζουμε
το κεφάλι στο πιάτο, όπως τα ζώα στη
φάτνη…, αφού «η χωρίς λόγον τράπεζα
ουδέν φάτνης διαφέρει!!!»
Με λίγα λόγια.
Τα μαγαζιά ταΐστρες. Εμείς κρεμάνε τα
ταϊσάρια, τα γιομίζουμε ταή και τ’λωνόμαστε
στο φαΐ. Κι αν πει κανείς ότι θέλουμε
τσιοκάν’σμα στο μυαλό, μη χολιάτε
καθόλ’. Καλοφάουτες οι πίτες. Γιατί άμα
κατσιαρτίσουμε από το χωριό, για ένα
χρόνο, θα μπουκώσουμε ζ’μάρια.
Ένοχος
ο πολιτισμός μας! Όπως και να ‘χει…
καλά να πάθουμε.
Ο Ηπειρώτικος
πολιτισμός, η Ηπειρώτικη παράδοση δίνει
αληθινή απάντηση!
Γράφει η Ηπειρώτισσα ηθοποιός Γεωργία Ζώη, για την εκδήλωση ''Ηπειρώτικη Λαογραφία'', που διοργάνωσε η ΠΣΕ στο Ζάππειο Μέγαρο, το διήμερο 28 και 29 Αριλίου 2018.
Γύρισα στο σπίτι αργά το βράδυ πλήρης! Περήφανη για την Ηπειρώτικη καταγωγή
μου!
Ως γνήσια Ηπειρώτισσα δεν θα μπορούσα να λείψω από το Περιστύλιο του Ζαππείου,
όπου αυτό το Σαββατοκύριακο έλαβε χώρα για πρώτη φορά διήμερη Εκδήλωση -
Παρουσίαση - Έκθεση της Πανηπειρωτικής Συνομοσπονδίας Ελλάδος με θέμα την
«ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΗ ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ».
Η ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΗ ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ στο Ζάππειο Μέγαρο, κληροδότημα του μεγάλου Ηπειρώτη
Ευεργέτη Ευάγγελου Ζάππα, ήταν ένα πολύτιμο διήμερο στο οποίο οι επισκέπτες:
- Θαύμασαν εξαιρετικά σπάνια εκθέματα από τα
δεκάδες λαογραφικά μουσεία της Ηπείρου, έργα αργυροχρυσοχοΐας, υφαντουργίας,
παλιά κεραμικά, νομίσματα, εργαλεία, υφαντά, όπλα, μαχαίρια, αυθεντικές
παραδοσιακές φορεσιές, παραδοσιακά μουσικά όργανα,
- Δοκίμασαν εδέσματα από
Ηπειρώτικες παραδοσιακές συνταγές!
- Παρακολούθησαν ομιλίες ειδικών
επιστημόνων και μυήθηκαν στην επιστήμη της λαογραφίας,
- Γνώρισαν μέσα από
προβολές σε γιγαντοοθόνες το τιτάνιο έργο που συντελείται στα πολυάριθμα
λαογραφικά μουσεία, κατάσπαρτα σε όλη την Ήπειρο.
Με κατάνυξη παρακολούθησα το λαογραφικό διήμερο που έκλεισε με τραγούδια και
χορούς της πατρίδας μου!
Ακόμη ηχούν στα αυτιά μου οι μαγικοί ήχοι της Ηπειρώτικης πεντατονίας!!
Στην Ήπειρο διασώζεται το μουσικό ιδίωμα της πεντατονίας, ένα μοναδικό
μουσικό σύστημα απόδοσης των τραγουδιών, με το οποίο αναδεικνύεται η
πολυπλοκότητα και η ποικιλία της ελληνικής μουσικής παράδοσης.
Το ιδιαίτερο αυτό μουσικό χαρακτηριστικό της Ηπείρου, η πεντατονική μουσική,
είναι ίσως ό,τι πιο πολύτιμο μας παραδόθηκε από τον αρχαίο ηπειρώτικο λαό.
Πρόκειται για μια λιτή πεντατονική μελωδία που γεννήθηκε και απαντάται στις
ορεινές περιοχές της Ηπείρου, με το δωρικό χρώμα της να συναρμόζει και να τελεί
σε διαλεκτική σχέση με την λιτότητα του χώρου και του ευρύτερου πολιτισμικού
υποβάθρου της περιοχής.
Η Ήπειρός μας μπορεί να είναι το φτωχότερο «χωράφι» της Ευρώπης, όπως έδειξαν
πρόσφατες στατιστικές, αλλά σίγουρα είναι το πιο πλούσιο ίσως, από πολιτισμική
άποψη, που προσπαθεί να επιβιώσει πεισματικά εδώ και 15.000 τουλάχιστον
χρόνια.
Έτσι για να σας μεταφέρω λίγη ατμόσφαιρα από Ήπειρο, επιστρέφοντας στο σπίτι,
έψαξα να βρω ένα video από ένα «Αφιέρωμα στην Παράδοση» στην εκπομπή «Στην Υγειά
μας», όπου μου ζητήθηκε να τραγουδήσω à capella ένα Ηπειρώτικο τραγούδι! Και
τραγούδησα ένα πεντατονικό Ηπειρώτικο τραγούδι-μοιρολόϊ του γάμου. «Μια
Παρασκευή κι ένα Σαββάτο βράδυ».»
ΥΓ. Για κάποιο λόγο πνευματικών δικαιωμάτων (!!!) το τραγούδι κατέβηκε από το
Youtube. Έτσι το μοιράζομαι μαζί σας αναδημοσιεύοντάς το από μία ανάρτηση στο
Facebook στην οποία ανακαλύπτω με έκπληξη ότι έχουν γίνει πάνω από 90
κοινοποιήσεις!
Δείτε το video
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)