105 χρόνια από το Ολοκαύτωμα της Πογδόριανης (Παρακάλαμος) , της Ρεπετίστης, της Μόσιορης(Σιταριά), της Αρετής και των Κουκλιών από τους Τούρκους (17 Οκτωβρίου 1912)

Στις 17 Οκτωβρίου 1912 οι Τούρκοι έκαψαν στην Πογδόριανη (σημερινό Παρακάλαμο) 6 από τους 7 συνοικισμούς, το Ρεπετίστη, τη Μόσιορη, την Αρετή και τους Κουκλιούς.

Μέσα στα θύματα των Τούρκων, 11 από την Πογδόριανη ( Παρακάλαμος), ήταν ο ηγούμενος της Ιεράς Μονής Σωσίνου, Φιλόθεος και η αδελφή του Αλεξάνδρα.

Πρόταση του www.parakalamossity.gr:

1. Να τελείται μνημόσυνο κάθε χρόνο για τα θύματα του ολοκαυτώματος στην τακτική λειτουργία στον Άγιο Παντελεήμονα και τρισάγιο στον τάφο του Φιλόθεου.

2. Να συμπεριληφθεί στην ομιλία της  εκδήλωσης για τον Παύλο Μελά, η καταγωγή του οποίου από την Παηδονιά, δικαιολογεί την κοινή εκδήλωση, που θα πρέπει να γίνει θεσμός από το προσεχές έτος και για κάθε έτος.

3. Να στηθεί μαρμάρινη πλάκα με τα ονόματα των θυμάτων, σε μέρος που να είναι εύκολα διακριτό π.χ. άγαλμα Παύλου Μελά, Σχολείο Παρακαλάμου, Σώσινο κλπ. 

17 Οκτωβρίου 1912: Εκατόν πέντε χρόνια από το κάψιμο της Πογδόριανης (Παρακάλαμος) από τους Τούρκους

 Το κείμενο που ακολουθεί είναι από το μνημειώδες έργο του αείμνηστου Ανδρέα Κ. Γκόγκου «Παρακάλαμος» (Πρώτος τόμος, σελ. 781).

"Στις 5 Οκτωβρίου 1912 άρχισαν οι Βαλκανικοί Πόλεμοι που κράτησαν δέκα μήνες, με σκοπό την απελευθέρωση της Ηπείρου και της Μακεδονίας από τον οθωμανικό ζυγό.

Τα αντάρτικα σώματα που υπήρχαν στην τουρκοκρατούμενη Ήπειρο και ήταν σε συνεννόηση με την Ηπειρωτική Εταιρεία δυνάμωσαν τη δράση τους και συγκροτήθηκαν και άλλα. Αναφέρονται μεταξύ άλλων τα σώματα: του Μέμου στο βόρειο τμήμα του Κασιδιάρη από την ανατολική του πλευρά, των Λεοντόπουλου και Έξαρχου στη δυτική πλευρά του Κασιδιάρη, του Φουρτούνα στην περιοχή της Βάλτιστας (Χαραυγή) και Καστάνιανης, των Λιόλιου, Κολοβού και Πάντου στην ανατολική πλευρά της Μουργκάνας.

Σκοπός των αντάρτικων ομάδων ήταν να απασχολούν τον τουρκικό στρατό στα μετόπισθεν για να διευκολύνουν τον Ελληνικό Στρατό κατά τη διάρκεια του Πολέμου για την απελευθέρωση της Ηπείρου.

Στις 7 Οκτωβρίου 1912 ο καπετάν Κρομμύδας (συνωμοτικό ψευδώνυμο του δασκάλου Σπύρου Μήτση από την Ιερομνήμη) με την ομάδα του, που αποτελείτο από 40 ένοπλους άνδρες, έκαψε το κοτσέκι (αποθήκη αγροτικών προϊόντων που συνέλεγαν ως φόρους οι Οθωμανοί) και το καρακόλι (αστυνομικό σταθμό) της Πογδόριανης και άλλα 15 κοτσέκια της περιοχής.

Η Πογδόριανη εκείνη την εποχή ήταν τσιφλίκι του Αχμέτ Εγιούπ Πασά και περιελάμβανε τις σημερινές κοινότητες Παρακαλάμου, Ρεπετίστας, Μαυρονόρους και Αρετής, που όλες μαζί είχαν έκταση 37 χιλιάδων στρεμμάτων. Γι’ αυτό και το κοτσέκι της Πογδόριανης ως το πιο μεγάλο της περιοχής είχε δίπλα του και καρακόλι, ήταν ο κυριότερος στόχος του Κρομμύδα.

Μαζί με τα κτίρια του κοτσεκιού κάηκαν και όλα τα αγροτικά προϊόντα που ήταν μέσα σ’ αυτό: σιτάρια, κριθάρια, καλαμπόκια, όσπρια, καρύδια κ.α. Ότι απέμεινε άκαγο ή μισοκαμένο το πήραν οι κάτοικοι του χωριού.

Ο Σούμπασης (αντιπρόσωπος του οθωμανικού Δημοσίου ή των τσιφλικάδων) Ιμπραήμ εφέντης και οι άλλοι Τούρκοι, φύλακες, φρουροί και υπάλληλοι του κοτσεκιού, είχαν πάει στα Γιάννινα μαζί με τους αστυνομικούς του καρακολιού. 

Η πιθανότερη αιτία της απουσίας τους ήταν να είχαν πάρει διαταγή από τον Εσάτ Πασά των Ιωαννίνων να συγκεντρωθούν στην πόλη λόγω των πολεμικών γεγονότων. Είχε μείνει μόνο ένας Αλβανός φύλακας, ο Ιμπραήμ Γκέγκα, τον οποίο έπιασαν οι αντάρτες και τον σκότωσαν απέναντι από τη «Βρύση του Καπετάνιου» κοντά στον «Σκυλοθάφτη». Πριν τον σκοτώσουν του έδωσαν την ευκαιρία να σωθεί. Του είπαν να φύγει αλλά αυτός δεν έφευγε, ήθελε να μείνει στη θέση του σαν πιστό σκυλί.

Όταν τα παλληκάρια του Κρομμύδα κατέβηκαν στα «Καλύβια» Πογδόριανης (το σημερινό Κάτω Παρακάλαμο), για να κάψουν το κοτσέκι και το καρακόλι που ήταν εκεί, ο ίδιος ο Κρομμύδας παρέμεινε στο «Χωριό» (το σημερινό Άνω Παρακάλαμο), στο πλουσιόσπιτο του Καστάνη, όπου είχαν βάλει στο φούρνο να ψηθεί μια παχιά στείρα γίδα, για να φάνε αυτός και οι άνδρες του.

Μετά το κάψιμο του κοτσεκιού και του καρακολιού της Πογδόριανης και των άλλων χωριών, έφτασε στον Κασιδιάρη από την Αθήνα ο Κωνσταντίνος Αθ. Μέμος, Μοσιορίτης (Σιταριώτης) μαζί με τους Πογδοριανίτες Μιχαήλ Γ. Ντότη, Αριστείδη Π. Τζιούμα, Αναστάσιο Γρ. Ιωάννου και ίσως και 2-3 άλλους. Ήρθαν αρματωμένοι με όπλα μάλιγχερ που δεν τα ήξεραν οι ντόπιοι, οι οποίοι γνώριζαν μέχρι τότε τους γκράδες με τα φυσεκλίκια. Όπως είπαν ήταν σταλμένοι από την Ηπειρωτική Εταιρεία και ήρθαν μέσω των βουνών της Πίνδου και έκαναν αρκετές μέρες να φτάσουν στον Κασιδιάρη. Στη μικρή ομάδα του Μέμου που ήρθε από την Αθήνα προσχώρησαν κι άλλοι και η ομάδα αποτελέσθηκε συνολικά από 25 – 30 άνδρες. Από αυτούς είναι γνωστοί οι εξής Πογδοριανίτες όπως θυμούνται οι παλιότεροι: Κοσμάς Πρ. Γκιολέκας, Αναστάσιος Γρ. Ιωάννου, Παναγιώτης Μητρούσης, Βασίλειος Κ. Μήτσης (γνωστός με το ψευδώνυμο Μπάμπας, Βασιλ-Μπάμπας), Αθανάσιος Β. Μπαλάσκας, Χρήστος Γ. Μπίλας, Χρήστος Δ. Νάσης (γνωστός και με το επίθετο Φετάνης), Μιχαήλ Γ. Ντότης, Γεώργιος Παλούκας, Αριστείδης Π. Τζιούμας, Γεώργιος Χρ. Τζιούμας, Βασίλειος Π. Τσιάνος και Βασίλειος Ψώμης.

Στην ομάδα του Μέμου είχαν προσκολληθεί αντάρτες και από άλλα γειτονικά χωριά. Γνωστότερος είναι ο Γεώργιος Χριστοδούλου, με το ψευδώνυμο καπετάν Χαντζιάρας, από τη Γκρίμπιανη (Αρετή), ο οποίος σε άλλες περιπτώσεις είχε δική του ολιγομελή ομάδα.

Μια μέρα ο Μέμος με τα παλληκάρια του κατέβηκε από τον Κασιδιάρη στα «Σιάδια» της Πογδόριανης με τη Σημαία μπροστά. Πρώτη φορά έβλεπε ο κόσμος αντάρτες φανερά στο μεσοχώρι. Από τα Σιάδια οι αντάρτες πήγαν στον Αϊ- Γιάννη, όπου εψάλη δοξολογία, στην οποία χοροστάτησε ο Ηγούμενος του Μοναστηριού του Σωσίνου, Φιλόθεος. Ζητωκραύγασαν υπέρ της Ελλάδας και της ελευθερίας, βγήκαν πάλι στα Σιάδια, πυροβόλησαν στον αέρα, γλέντησαν με το «τακίμι» (κομπανία) του περίφημου κλαρινίστα Ντέμου κι ανέβηκαν ξανά στο βουνό. Στο χωριό κόντεψαν να πιστέψουν ότι ήρθε η λευτεριά.

Στις 14 Οκτωβρίου 1912, μία εβδομάδα μετά το κάψιμο του κοτσεκιού και του καρακολιού της Πογδόριανης, 100 περίπου Τούρκοι στρατιώτες, κάπως ανοργάνωτοι και σαν απόσπασμα περισσότερο παρά σαν τακτικός στρατός, κινήθηκαν από το ντερβένι προς Μόσιορη (Σιταριά) και Πογδόριανη, να χτυπήσουν τους αντάρτες και να μπουν στα χωριά. Ήταν πρωί. Οι αντάρτες πληροφορήθηκαν την κίνηση των Τούρκων, έπιασαν θέσεις και τους περίμεναν στον Αϊ – Γιάννη της Μόσιορης, βόρεια – βορειοδυτικά του χωριού αυτού. Εκεί δόθηκε μάχη. Από την πλευρά των ανταρτών ήταν 35-40 άνδρες του Κρομμύδα και 25-30 άνδρες του Μέμου.

Οι αντάρτες αντιμετώπισαν με επιτυχία τους Τούρκους, οι οποίοι αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν, χωρίς να μπορέσουν να μπουν στη Μόσιορη. Κι όπως μαθεύτηκε αργότερα, αρκετοί Τούρκοι τραυματίες και ίσως και μερικοί νεκροί, φορτώθηκαν σε κάρα για τα Γιάννινα. Εκ των ανταρτών δεν υπήρξαν θύματα, ούτε νεκροί, ούτε τραυματίες, γιατί αυτοί πολέμησαν από πλεονεκτικές θέσεις στα γύρω υψώματα.

Μετά τη θριαμβευτική αυτή νίκη, ο Κρομμύδας με την ομάδα του αναχώρησε για την περιοχή του στο νότιο τμήμα του Κασιδιάρη, στη Θεσπρωτία και στα χωριά γύρω από τα Γιάννινα, όπου έδωσε νικηφόρες μάχες στο Πενταλόνι της Τσαρκοβίστας, στη Σκάλα Κεραμίτσας, στις Νεγράδες, στη Βελτσίστα και αλλού.

Σε λίγες μέρες και συγκεκριμένα στις 17 Οκτωβρίου 1912, πρωί – πρωί, εμφανίστηκε τακτικός τουρκικός στρατός, αποτελούμενος από 600 - 800 άνδρες. Ερχόταν από τα Γιάννινα και θα έκανε την εισβολή στα χωριά από το νότιο μέρος. Όμως οι αντάρτες είχαν ανατινάξει στο μεταξύ με δυναμίτες το γεφύρι του Καλαμά κοντά στη Γκρίμπιανη. Ήταν γερό πέτρινο γεφύρι από την εποχή του Αλί Πασά. Αφού οι ερχόμενοι Τούρκοι βρήκαν το γεφύρι γκρεμισμένο άλλαξαν πορεία. Βάδισαν προς Βροντισμένη, συνέχεια προς Βελλά, Χάνι Δολιανών, Χάνι και Λίμνη Ζαραβίνας και από εκεί στους ανατολικούς πρόποδες του Κασιδιάρη προς Κρυονέρι, Μόσιορη και Πογδόριανη.

Αυτή τη φορά τους Τούρκους αντιμετώπισε μόνος του ο Μέμος με τα παλληκάρια του και μερικούς ένοπλους χωρικούς, χωρίς δηλαδή τον Κρομμύδα, που όπως είπαμε είχε φύγει. Η ανταλλαγή πυροβολισμών που ακολούθησε, έγινε από το Κρυονέρι ως τα αμπέλια της Μόσιορης και κυρίως στον Αϊ – Γιάννη της Μόσιορης. Παρά τη μεγάλη αριθμητική διαφορά των αντιμαχομένων, οι αντάρτες κράτησαν τις θέσεις τους επί 4-5 ώρες. Τελικά όμως μπροστά στον όγκο των πολλαπλάσιων και καλά εξοπλισμένων Τούρκων αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν, ανεβαίνοντας άτακτα το βουνό, χωρίς όμως απώλειες.

Μετά την άνιση αυτή μάχη, η ομάδα του Μέμου διαλύθηκε. Έμεινε ο ίδιος με 2-3 μόνο άνδρες, που αργότερα του έφυγαν και αυτοί.

Οι Τούρκοι μπήκαν στα χωριά Κρυονέρι, Μόσιορη (Σιταριά), Μαυρονόρος, Πογδόριανη (Παρακάλαμος), Γκρίμπιανη (Αρετή), Βροντισμένη και Κουκλιούς και τα έκαψαν. Από τους 7 συνοικισμούς της Πογδόριανης έκαψαν τους 6: Πάνω Γορίτσα (Μπολαίικα), Κάτω Γορίτσα (σημερινή έδρα της κοινότητας Παρακαλάμου), Κατσιουμεριά (Σταυροδρόμι), Κόντρα (Μοσχομάντσα), παλιά Πογδόριανη ή «Χωριό» (σημερινός Άνω Παρακάλαμος) και Παηδονιά.

Δεν έκαψαν το συνοικισμό Ρεπετίστας, πιθανόν επειδή τον χρησιμοποίησαν για καταυλισμό τους.

Έκαψαν τα πάντα: σπίτια, σχολεία, καλύβες, στάβλους. Εδώ – εκεί γλίτωσαν και μερικά άκαγα ή μισοκαμένα σε ποσοστό 10% περίπου. Γλίτωσαν αυτά από αμέλεια και απροσεξία των Τούρκων στρατιωτών ή πιθανόν έσβησε μόνη της η φωτιά πριν εξαπλωθεί ή φρόντισε να τη σβήσει κάποιος δικός μας, κρυμμένος κάπου εκεί κοντά. Έκαναν βέβαια οι Τούρκοι και γενναίο πλιάτσικο. Άρπαξαν και φόρτωσαν στην πλάτη τους ή σε ζώα ότι βρήκαν κι ότι μπόρεσαν. Εκκλησίες και μοναστήρια δεν έκαψαν, αλλά έκαναν και σε αυτά καταστροφές και λεηλασία.

Όλοι οι κάτοικοι των χωριών έφυγαν από τα σπίτια τους. Πήραν μαζί τους τα παιδιά στην αγκαλιά κι όσα ζώα είχαν και μπόρεσαν και πρόλαβαν να πάρουν, όπως και λίγα σκεπάσματα και τρόφιμα, ψωμί, αλεύρι, τυρί, ότι είχαν και μπορούσαν να το μεταφέρουν στον ώμο τους ή σε φορτηγά ζώα. Ευτυχώς δεν είχαν μαζέψει τα καλαμπόκια από τον κάμπο, γιατί αν και ήταν η εποχή της συγκομιδής πολύ λίγα μάζεψαν, αλλιώς αν τα αποθήκευαν στα σπίτια και τις καλύβες θα είχαν καεί και αυτά.

Αρχικά οι άνθρωποι τράβηξαν κατά τον Κασιδιάρη, που γέμισε κόσμο, πάνω από 2.500 άτομα.

Κατά την «Απαρίθμηση των Κατοίκων των Νέων Επαρχιών της Ελλάδος του Έτους 1913» (Ειδική Απογραφή), που έκανε η Διεύθυνση Στατιστικής του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας με τη βοήθεια του Στρατού, λίγο μετά την απελευθέρωση, ο πληθυσμός τω χωριών, που δέχθηκε την επιδρομή των Τούρκων τον Οκτώβριο του 1912 ήταν: Κρυονέρι 103, Μόσιορη 408, Μαυρονόρος 288, Πογδόριανη 800, Κουκλιοί 612, Γκρίμπιανη (αναφερόμενη ως «Καλύβια») 74, Βροντισμένη 104 και Ιερομνήμη 376. Σύνολο 2.765 άνθρωποι.

Η Ιερομνήμη δεν κάηκε, επειδή όμως οι Τούρκοι έφτασαν ως εκεί, οι κάτοικοι της φοβήθηκαν και έφυγαν.

Πλαγιές, κορυφές, λακκιές, χαράδρες, σπηλιές, έγιναν προσωρινές κατασκηνώσεις των καταδιωγμένων. Ειδικά στην Παλιογκρίμπιανη με τις δύο εκκλησίες της και τα χαλάσματα, μαζεύτηκαν περισσότεροι άνθρωποι. Όσοι χώρεσαν, κυρίως γυναίκες και παιδιά, κοιμήθηκαν το πρώτο βράδυ στον Αϊ – Νικόλα και την Παναγιά (Ζωοδόχος Πηγή).

Όμως οι Τούρκοι ανέβηκαν πυροβολώντας και στον Κασιδιάρη. Και οι άνθρωποι, κυνηγημένοι σαν τ’ αγρίμια, καβάλησαν την κορυφή του βουνού κι έπεσαν πίσω στα «Σκάπετα» με τις κουμαριές και πιο πέρα. «Σκάπετα» ονομάζεται η περιοχή που είναι δυτικά του Κασιδιάρη και που περιλαμβάνει 11 χωριά. Λέγεται και «Λάκκα Πωγωνίου» ή «Κάτω Πωγώνι».

Εκεί στα νότια χωριά της περιοχής αυτής: Καλουδέ (Ψηλόκαστρο), Δημόκορη, Λάβδανη, Κάτω Λάβδανη, Βραστοβά και Κουρεμάδι, αλλά κι έξω από την περιοχή αυτή στα χωριά Σιούτιστα (Καστρί), Κοσόλιανη (Αετόπετρα) και Λίστα, βολεύτηκαν οι άνθρωποι όπως μπορούσαν, σε φιλόξενα σπίτια, σε αχυροκαλύβες και στο ύπαιθρο ή σε πρόχειρες σκηνές.

Μέσα στη δυστυχία δεν έλειψαν και τα αστεία. Σε μια καλύβα στα Αχούρια του Κουρεμαδιού, είχαν καταφύγει πάνω από 50 άνθρωποι, άντρες, γυναίκες και παιδιά. Τη νύχτα ξάπλωσαν όπως - όπως να κοιμηθούν. Μέσα στην κατασκότεινη καλύβα ακούστηκε κάποιος να λέει: «Τι γίνεται τώρα; Εδώ ανακατευτήκαμε και λάμπα δεν έχουμε. Ούτε τη γυναίκα μας δεν γνωρίζουμε». «Δεν πειράζει» ακούστηκε μια άλλη φωνή, «όποια βρεθεί δίπλα μας το ίδιο κάνει». Αστείο χωριάτικο και χωρίς πονηριά. Μου το διηγήθηκε το 1978 ένας συγχωριανός μου 86 χρονών, που βρισκόταν κι ο ίδιος μέσα στην καλύβα εκείνη τη νύχτα και ήταν τότε 20 χρονών.

Ήταν ευτύχημα, που δεν είχε έρθει ακόμα ο χειμώνας με τα κρύα και τα χιόνια. Ήταν μαλακό φθινόπωρο. Μερικοί, ελάχιστοι, παρέμειναν κρυμμένοι σε απόμερες και δασωμένες κοιλότητες ή σε σπηλιές του Κασιδιάρη.

Αυτή η καταδίωξη και «προσφυγιά» κράτησε 15 μέρες, μέχρι που έφυγαν οι Τούρκοι. Κατά τη διάρκεια του περιπετειώδους και δραματικού αυτού 15ήμερου οι άνθρωποι, που αναγκαστικά έφυγαν από τα σπίτια τους, υπέφεραν πολλά. Πείνασαν και ταλαιπωρήθηκαν. Μερικές γυναίκες ήταν έγκυες, όπως η Μαγδαληνή σύζυγος Παν. Σκόδου, στο Γιώργο. Τρία τουλάχιστον παιδιά γεννήθηκαν σε αυτή τη φυγή και περιπλάνηση: οι δύο, ο Σπύρος Ν. Σκαρώνης και ο Ευστάθιος Αθ. Νάτσης, στον Αϊ – Νικόλα της Παλιογκρίμπιανης και η Ελένη Σπ. Σπανού σε σκηνή στις κουμαριές. Μου είπε ο ίδιος ο Ευστάθιος Νάτσης: «Εγώ γεννήθηκα στον Αϊ – Νικόλα της Παλιογκρίμπιανης μέσα στην εκκλησία στις 17 Οκτωβρίου 1912, όταν έφυγε ο κόσμος την ημέρα που έκαψαν οι Τούρκοι το χωριό. Μου το έλεγε συχνά η μάνα μου».

Τρία τουλάχιστον βρέφη πέθαναν από τις κακουχίες. Μου έλεγε για το δικό της παιδί η Κωνστάντω, σύζυγος Προκοπίου Μπούλια: «Μου πέθανε ένα παιδί στο δρόμο ασαράντηγο και το είχα πεθαμένο στην πλάτη μου ζαλωμένη δύο μέρες, δεν είχα που να το χωματίσω. Τελικά το θάψαμε στην Κοσόλιανη».

Τι να πρωτογράψω απ’ όσα μου διηγήθηκαν!

Ο πατέρας μου, όπως ανέβαινε οικογενειακώς σε μια λακκιά του Κασιδιάρη, παρά λίγο να σφάξει την κόρη του Καλυψώ ενός έτους και τον ανιψιό του Δημήτρη Κόντη τριών ετών, παιδί της αδελφής του, επειδή έκλαιγαν γοερά και υπήρχε κίνδυνος να προδοθεί από το κλάμα η θέση τους στους ανηφορίζοντες επίσης Τούρκους. Τα παιδιά σώθηκαν χάρη στην αντίσταση της μάνας μου και της γιαγιά του Δ. Κόντη, που τα είχαν στην αγκαλιά.

Έμειναν παραπίσω λέγοντας: «Ας μας σκοτώσουν εμάς οι Τούρκοι μαζί με τα παιδιά, εσείς φευγάστε».

Η Καλυψώ, ένα χρόνο αργότερα, πέθανε από κάποια παιδική αρρώστια, ενώ ο Δ. Κόντης έζησε πολλά χρόνια ακόμα.

Μια γυναίκα 20 χρονών την ξεμονάχιασαν οι Τούρκοι στρατιώτες στον Κασιδιάρη και τη βίασαν.

Κατά τη διάρκεια της όλης εκκαθαριστικής επιχείρησης οι Τούρκοι σκότωσαν στην Πογδόριανη τουλάχιστον 11 ανθρώπους:

1)      Φιλόθεος, ηγούμενος του Μοναστηριού του Σωσίνου. Είχε φύγει κι αυτός από το Μοναστήρι, για να σωθεί όπως όλοι. Στις «Γκορτσιές» του Κασιδιάρη κάθισε να ξεκουραστεί (ήταν πάνω από 60 ετών) κι εκεί τον βρήκαν οι Τούρκοι και τον σκότωσαν.

2)      Αλεξάνδρα, αδελφή του Φιλόθεου, πάνω από 70 ετών. Τη σκότωσαν μαζί με τον αδερφό της.

3)      Κώστας Ν. Νικολάου ή Παπανικολάου (ή Σφάγκος ή Παπακώστας), ιερέας. Τον σκότωσαν στο άλσος του Τσιόντζιου πάνω από του Γιάννη Κρομμύδα το σπίτι, αριστερά από το «Κεφαλοκάστανο» που ήταν κρυμμένος.

4)      Γεώργιος Ν. Νικολάου ή Παπανικολάου (ή Σφάγκος). Τον σκότωσαν μπροστά στο σπίτι του, τον παλούκωσαν και τον έστησαν όρθιο στον τοίχο του σπιτιού του απ’ έξω.

5)      Γεώργιος Β. Βορδής. Τον σκότωσαν στη «Ελιά του Τσίκα» στις νοτιοδυτικές πλαγιές του Σώσινου, όπου είχε πάει να κρυφτεί πίσω από μια πέτρα.

6)      Σιούλας Κερκέμης. Τον σκότωσαν έξω από το σπίτι του.

7)      Κώνσταντίνος Γ. Μήτσης. Τον Βρήκαν κρυμμένο στον λάκκο του Αϊ – Γιάννη και τον σκότωσαν.

8)      Κοσμάς Πρ. Γκιολέκας. Ήταν αντάρτης του Μέμου. Κατά τη διάλυση της ομάδας του Μέμου μετά τη μάχη της Σιταριάς, κατέφυγε στην εκκλησία της Αγίας Παρασκευής Παηδονιάς, όπου τον βρήκαν και τον σκότωσαν.

9)      Ιωάννης Δ. Τζιούμας. ΄Ηταν μισοπάλαβος. Προσπάθησε να εμποδίσει τους Τούρκους να βάλουν φωτιά στο σπίτι του στην Παηδονιά κι αυτοί αφού τον έπιασαν και τον έδεσαν, τον μετέφεραν δεμένο χειροπόδαρα μέσα στο σπίτι του και τον έκαψαν μαζί με αυτό.

10)    Ζώης Γιαννόπουλος. Τον σκότωσαν στην Παηδονιά.

11) Κάποια «Μπούσιω», σύζυγος πιθανόν του Γεωργίου Παν. Μπούση, άγνωστο που και πως της σκότωσαν.

Δεν μου είναι γνωστό πόσοι και ποιοι σκοτώθηκαν από τα άλλα χωριά.

Όταν οι Πογδοριανίτες επέστρεψαν στο χωριό, στεγάστηκαν όπως μπόρεσαν στα άκαγα ή μισοκαμένα σπίτια που γλίτωσαν, στις εκκλησίες και τα μοναστήρια ή σε υπόστεγα, σκηνές και καλύβες που κατασκεύασαν πρόχειρα κι επιδόθηκαν στο μάζεμα του καλαμποκιού, για να εξασφαλίσουν το ψωμί τους, περιμένοντας την πολυπόθητη απελευθέρωση από τον τουρκικό ζυγό. Στο μεταξύ είχαν αρχίσει καταρρακτώδεις βροχές".

www.parakalamoscity.gr

Χορωδία Παραδοσιακής Μουσικής και Πολυφωνικό Εργαστήρι της Πανηπειρωτικής Συνομοσπονδίας Ελλάδος. Έναρξη της νέας περιόδου λειτουργίας τους, τη Τρίτη 17 Οκτωβρίου 2017, στο Πνευματικό Κέντρο Ηπειρωτών, Κλεισθένους 15, Ομόνοια.

Ανακοίνωση της Πανηπειρωτικής Συνομοσπονδίας Ελλάδος

Ανανεώνουν για την νέα χρονική περίοδο 2017-2018, τη δυναμική τους παρουσία στην παραδοσιακή μουσική και τη πολυφωνία, η Χορωδία Παραδοσιακής Μουσικής  και το Πολυφωνικό Εργαστήρι της Πανηπειρωτικής Συνομοσπονδίας Ελλάδος. 

Ως αποτέλεσμα της προσφοράς και των 2 τμημάτων, αλλά και της σημαντικής τους παρουσίας στα πολιτιστικά δρώμενα και των πολυποίκιλων εκδηλώσεων που έχουν συμμετάσχει και καταχειροκροτηθεί, έρχεται η νέα περίοδος που αρχίζει τις επόμενες μέρες.

Η Χορωδία Παραδοσιακής Μουσικής της ΠΣΕ αρχίζει τα μαθήματα της, την Τρίτη 17 Οκτωβρίου 2016, ώρα 17.00', στο Πνευματικό Κέντρο Ηπειρωτών, Κλεισθένους 15, στη πλατεία Κοτζιά, Ομόνοια. Ομοίως το Πολυφωνικό Εργαστήρι της ΠΣΕ, αρχίζει τη νέα περίοδο, την ίδια μέρα, τη Τρίτη  17 Οκτωβρίου 2017, ώρα 18.00', στο προαναφερόμενο Πνευματικό Κέντρο Ηπειρωτών.

Τα μαθήματα θα διεξάγονται κάθε Τρίτη, ώρα 17.00'-18.00', για τη Χορωδία Παραδοσιακής Μουσικής και ώρα 18.00'-19.00', για το Πολυφωνικό Εργαστήρι, στο Πνευματικό  Κέντρο Ηπειρωτών, Κλεισθένους 15, 7ος όροφος, πίσω από το Δημαρχείο Αθηναίων, στη πλατεία Κοτζιά, στην Ομόνοια.

Όσοι ενδιαφέρονται να συμμετάσχουν στα μαθήματα, πέραν των παλαιών χορωδών, που όλοι έχουν δηλώσει τη συμμετοχή τους και τη νέα περίοδο, μπορούν και για τα 2 τμήματα να δηλώσουν την επιθυμία τους για συμμετοχή, στο μέλος του Δ.Σ. της ΠΣΕ και υπεύθυνη Χορωδιών,  Μαίρη Καραγιώργου, στο τηλέφωνο 6932559765.

Καλή  και επιτυχημένη χρονιά, για όλους.

Το Γραφείο Τύπου της ΠΣΕ

Εικόνες Ηπείρου… Τα λουλούδια ανθίζουν στην πέτρα!

Ένα πέτρινο σπίτι.. Ένα κλειστό παράθυρο.. Και μια ανθισμένη γλάστρα.

Εικόνες Ηπείρου.. Εικόνες στα ορεινά χωριά, σαν να΄ρχονται από άλλες δεκαετίες.

Η συγκεκριμένη απαθανατίστηκε στη Μεγαλόραχη Άρτας.. Αλλά πανομοιότυπες μπορούμε να βρούμε σε κάθε χωριό.

Σε κάθε σπίτι που έκλεισε... Κι απόμεινε μια γλάστρα να ανθίζει μόνη της, σε πείσμα των καιρών και της ερημιάς

http://www.epiruspost.gr

Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης «Θεόδωρος Παπαγιάννης». Τα ιερά ψωμιά-ζυμώνοντας με τις γυναίκες του χωριού. Στο Ελληνικό Ιωαννίνων, τη Τετάρτη 11 Οκτωβρίου 2017.

                              

"Τα ιερά ψωμιά"

Στο πλαίσιο του έργου με τον διακριτικό τίτλο In_Nova Museum,

Τα Μουσεία επιστρέφουν στην τοπική κοινωνία μέσω της Τέχνης & της Διατροφής,

του Ευρωπαϊκού Προγράμματος «Δημιουργική Ευρώπη»,

σας προσκαλούμε στη

Συμμετοχική και Δημιουργική Δράση με τον τίτλο

Τα ιερά ψωμιά.

Ζυμώνοντας με τις γυναίκες του χωριού, στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης 

«Θεόδωρος Παπαγιάννης» στο Ελληνικό Ιωαννίνων, την Τετάρτη 11 Οκτωβρίου 2017

και ώρα 11:00.

Την ίδια ημέρα και ώρα θα πραγματοποιηθεί στο Μουσείο Παιδικό Εργαστήριο για το 

ψωμί με τη συμμετοχή της Παιδαγωγού Βίκυς Μήτση. Τα έργα των γυναικών και των 

παιδιών θα παραμείνουν εκτεθειμένα στο Μουσείο για δέκα ημέρες.

Οι Δράσεις έχουν στόχο την ενδυνάμωση της αίσθησης των τοπικών κοινωνιών ότι 

συνδέονται με τα περιφερειακά μουσεία μέσω της Τέχνης και της Διατροφής με 

ενθάρρυνση της αυτοπεποίθησης και των  καινοτόμων ιδεών  τους και την εμπλοκή 

τους στην καλλιτεχνική δημιουργία.

Ο Πρόεδρος του Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης 

«Θεόδωρος Παπαγιάννης»

Γιάννης Σεντελές

Δήμαρχος Βορείων Τζουμέρκων

www.giannena-e.gr

Κίνηση ΚΑΘΑΡΟΣ ΚΑΛΑΜΑΣ: Επιστολή –Κάλεσμα για συλλογή στοιχείων Αγαπητοί συμπατριώτες,

ΘΕΜΑ:  Επιστολή –Κάλεσμα για συλλογή στοιχείων

Αγαπητοί συμπατριώτες,

Η Κίνηση ΚΑΘΑΡΟΣ ΚΑΛΑΜΑΣ, στο πλαίσιο της απόφασης της Γ.Σ., συγκεντρώνει στοιχεία από όλα τα Παρακαλάμια χωριά (Αρχαία και Βυζαντινά μνημεία, μοναστήρια, εκκλησίες, φυσικές ομορφιές, διαδρομές, μονοπάτια, χώρους διαμονής και εστίασης) για να εμπλουτίσει την εφαρμογή της στο διαδίκτυο ( http://www.parakalamiesapodraseis.gr).

Παράλληλα συγκεντρώνει στοιχεία που αφορούν προβλήματα ρύπανσης – μόλυνσης του Καλαμά και της περιοχής του για να οργανώσει πιο αποτελεσματικά τη δράση της.

Σκοπός μας είναι η ενημέρωση και προβολή της περιοχής του Καλαμά, η αύξηση της επισκεψιμότητας, η ανάδειξη τοπικών προϊόντων, η πληροφόρηση για τη διαμονή και εστίαση.

Παρακαλούμε συμπληρώστε τη συννημένη φόρμα παρακάτω και στείλτε τη με e-mail στη διεύθυνση katharoskalamas1@gmail.com  ή ταχυδρομικά στη διεύθυνση  Θαλή 65 Περιστέρι 12131 Αθήνα.

Καλό θα ήταν να υπάρχει κάποια μικρό ιστορικό του χωριού σας κι αν είναι δυνατόν φωτογραφία, σύνδεσμοι κ.λ.π. σε ηλεκτρονική ή άλλη μορφή.

Ευχαριστούμε για τη συνεργασία σας που είναι πολύτιμη στην προσπάθειά μας για την ανάδειξη και ήπια ανάπτυξη της περιοχής και τη σωτηρία του Καλαμά.

Ο   ΠΡΟΕΔΡΟΣ                                    Η   ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Μίτσης Παναγιώτης                                     Κατερίνα Μπαλάφα

ΦΟΡΜΑ ΓΙΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Στα Τζουμέρκα το 6ο Πανελλήνιο Συνέδριο Τουρισμού Υπαίθρου & Αγροτουρισμού, από 23 μέχρι και 25 Οκτωβρίου 2017.

Ο Σύνδεσμος Ενώσεων Αγροτουρισμού Ελλάδος, η Περιφέρεια Ηπείρου, ο Δήμος Βορείων Τζουμέρκων, ο Δήμος Κεντρικών Τζουμέρκων,  και η Ένωση Αγροτουρισμού Ηπείρου διοργανώνουν το 6ο Πανελλήνιο Συνέδριο Τουρισμού Υπαίθρου & Αγροτουρισμού στα Τζουμέρκα.

Θα πραγματοποιηθούν συνελεύσεις και ημερίδες σε Πράμαντα, Καλαρρύτες και Βουλγαρέλι.

Αναλυτικά το πρόγραμμα έχει ώς εξής:

23 Οκτωβρίου 2017 Βουργαρέλι (Δημαρχείο) Γενική Συνέλευση ΣΕΑΓΕ

24 Οκτωβρίου 2017 Βουργαρέλι (Δημαρχείο) Ημερίδα 10:00 π.μ.

25 Οκτωβρίου 2017 Πράμαντα (Συνεδριακό Κέντρο) Ημερίδα 10:00 π.μ.

25 Οκτωβρίου 2017 Καλαρρύτες (Συνεδριακό Κέντρο) Γενική συνέλευση ΣΕΑΓΕ 18:00 μ.μ.

Ο χαιρετισμός του Δημάρχου Βορείων Τζουμέρκων Γιάννη Σεντελέ:

Με ιδιαίτερη χαρά υποδεχόμαστε το 6ο Πανελλήνιο Συνέδριο Τουρισμού Υπαίθρου και Αγροτουρισμού στη περιοχή των Τζουμέρκων, μια περιοχή που αναπτύσσεται με γοργούς ρυθμούς στον τουριστικό τομέα και που διαθέτει όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά, τα οποία ευνοούν ιδιαίτερα και από κάθε άποψη τον αγροτουρισμό.

Στην περιοχή μας ο επισκέπτης έχει τη δυνατότητα ενασχόλησης  με ποικίλες δραστηριότητες του λεγόμενου «τουρισμού περιπέτειας»,  όπως ράφτινγκ, πεζοπορία, ορειβασία, canyoning, trekking, ποδήλατο, αλλά και αμέτρητες ευκαιρίες  να έρθει  σε επαφή με τα πολύ αξιόλογα, πολιτιστικά, θρησκευτικά, λαογραφικά, αρχιτεκτονικά και γαστρονομικά στοιχεία της περιοχής, να επισκεφθεί και ξεναγηθεί σε παλιά μοναστήρια, εκκλησίες, γεφύρια, οινοποιεία, και γενικότερα  μικρές τοπικές βιοτεχνίες αλλά και να συμμετέχει σε παραδοσιακά  πανηγύρια και τοπικές γιορτές, στη διαδικασία απόσταξης του τσίπουρου κ.λ.π.,

Είναι γεγονός ότι ο αγροτουρισμός στην Ελλάδα είναι ακόμη σε μια διαδικασία ωρίμανσης. Απαιτείται λοιπόν επίπονος αγώνας και συνεργασία όλων των μερών, ώστε πολύ γρήγορα να δούμε την ανάπτυξη του αγροτουρισμού σε ψηλότερα επίπεδα και στην κατεύθυνση αυτή ελπίζω ότι θα βοηθήσει και θα προσθέσει το δικό του λιθαράκι το Συνέδριο που διοργανώνουμε.

www.epirus-tv.gr

'Έβρεξε" Ηπειρώτικη μουσική παράδοση χτες στην εκδήλωση «Τραγουδάμε για την Ήπειρο», που συνδιοργάνωσαν η Αδελφότητα Κραψιτών Αθήνας και η Πανηπειρωτική Συνομοσπονδία Ελλάδος

Η βροχή πέρασε και έφκε. Η εκδήλωση «Τραγουδάμε για την Ήπειρο», που συνδιοργάνωσαν η Αδελφότητα Κραψιτών Αθήνας και η Πανηπειρωτική Συνομοσπονδία Ελλάδος πραγματοποιήθηκε κανονικά , με μικρότερη μεν προσέλευση Ηπειρωτών αλλά με μεγαλύτερους βαθμούς κεφιού κλαι γλεντιού. 

 Με τον Πέτρο Λούκα Χαλκιά προεξάρχοντα και τους Θοδωρή Γεωργόπουλο και Πέτρο Χαλκιά (εγγονό) στο κλαρίνο και τους Αντώνη Κυρίτση, Θωμά Κυρίτση, Στάθη Πολύζο και τον Μιχάλη Ζάμπα στο τραγούδι δεν μπορούσε να γίνει και αλλιώς. 

Την εκδήλωση καλωσόρισε και παρουσίασε η Ηπειρώτισσα κορυφαία πρωταγωνίστρια – ηθοποιός Βάνα Μπάρμπα

Τιμήθηκαν για την προσφορά τους στην Ηπειρωτική αποδημία, ο Ηπειρωτικός Σύνδεσμος Πειραιά, ο Σύλλογος Ηπειρωτών Άνω Λιοσίων και ο Σύλλογος Ηπειρωτών Αγίου Δημητρίου "το Κούγκι"

Παραβρέθηκαν: Ο πρώην υπουργός κ. Μιχάλης Καρχιμάκης, ο βουλευτής του ΚΚΕ Χρήστος Κατσιώτης, η δήμαρχος Αγ. Δημητρίου Μαρία Ανδρούτσου, ο αντιπρόεδρος της  Πανηπειρωτικής  Κώστας Κωνής συνοδευόμενος από πολλά μέλη του Δ.Σ. πολλοί πρόεδροι και μέλη του Δ.Σ Ηπειρωτικών Συλλόγων.

Πολλά συγχαρητήρια στην άξια πρόεδρο της Αδελφότητας Κραψιτών Ελένη Καντζέλη για την άψογη διοργάνωση. και του χρόνου με υγεία.

Δείτε δύο βίντεο από το http://mpampini.blogspot.gr

Δείτε παρακάτω 345 φωτογραφίες από

Οι σελίδες των αλβανικών σχολικών βιβλίων αλλάζουν τα σύνορα. Έντονη αντίδραση της Αθήνας

Την αντίδραση της Αθήνας προκάλεσαν οι αναφορές και οι χάρτες σε σχολικά βιβλία της Αλβανίας που περιλαμβάνουν περιοχές της Ελλάδας.

Με την έναρξη της σχολικής χρονιάς στην Αλβανία, οι ομογενείς διαπίστωσαν ότι στα βιβλία της γεωγραφίας της 9ης και της 12ης τάξης των αλβανικών σχολείων, στη σελίδα 4 υπήρχαν αναφορές για αλβανικές –σύμφωνα με τους συγγραφείς– περιοχές της Ελλάδος, με την Ήπειρο, την Κόνιτσα, την Καστοριά και τη Φλώρινα.

Επίσης, όπως ανέφερε σε ρεπορτάζ του ο Alpha, στη σελίδα οκτώ υπάρχουν αναφορές σε αλβανική περιοχή της Τσαμουριάς και στις σελίδες 134 και 135, χάρτης της Τσαμουριάς -σύμφωνα με τους συγγραφείς- καθώς και στοιχεία για αλβανικές περιοχές της Ελλάδος.

Στο πλαίσιο της 2ης Υπουργικής Συνάντησης Ελλάδας, Αλβανίας, Βουλγαρίας, πΓΔΜ, στη Θεσσαλονίκη, την Πέμπτη, ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς χαρακτήρισε «απαράδεκτους για τα ευρωπαϊκά δεδομένα» τους χάρτες της γεωγραφίας στα σχολεία της Αλβανίας και υπενθύμισε ότι αυτούς τους χάρτες τους έχει δείξει ήδη στους ομολόγους του στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ο ίδιος πρόσθεσε πάντως ότι έχει γίνει μεγάλη πρόοδος στις συζητήσεις με την αλβανική πλευρά για το θέμα των χαρτών στα σχολικά βιβλία, έχουν τελειώσει όλοι και μένουν μόνο αυτοί στα βιβλία της Γ΄ Γυμνασίου και της Γ΄ Λυκείου.

Αιχμηρός κατά της αλβανικής ηγεσίας εμφανίστηκε και ο υφυπουργός Εξωτερικών Γιάννης Αμανατίδης που είχε κληθεί να απαντήσει σε επίκαιρη ερώτηση του βουλευτή των Ανεξάρτητων Ελλήνων Δημήτρη Καμμένου, στέλνοντας μήνυμα στη γείτονα να εγκαταλείψει εθνικιστικές και αναχρονιστικές αντιλήψεις.

Δείτε το video

www.newsbeast.gr

"Έχω πόνο στην καρδιά" και "Ντελή παπάς". Πέτρος Λούκας - Αντ. Κυρίτσης. Μια μικρή γεύση από το χθεσινό γλέντι των Κραψιτών.

Απολαύστε τα βίντεο. ( Σε λίγο μεγάλο φωτογραφικό αφιέρωμα).





Βίντεο - Φωτο: Χριστόφορος Ευθυμίου
romiazirou.blogspot.gr

Το Ιόνιο κράτος, οι ριζοσπάστες και η ένωση με την Ελλάδα

Το Ιόνιο κράτος «ήρθε» ως αποτέλεσμα της Συνθήκης των Παρισίων της 17ης Νοεμβρίου 1815. Υποτίθεται ότι τελούσε υπό την προστασία της Μεγάλης Βρετανίας· στην ουσία όμως είχε τεθεί υπό την επικυριαρχία της, πράγμα διόλου ασυνήθιστο για την αποικιοκρατική πολιτική που ασκούσαν οι Άγγλοι.

Πριν από την Ιόνιο Πολιτεία

Πριν από τις 17 Οκτωβρίου του 1797, όταν υπεγράφη η συνθήκη του Καμποφόρμιο, τα Επτάνησα βρίσκονταν υπό την κατοχή της Γαληνοτάτης Δημοκρατίας της Βενετίας. Η συνθήκη του Καμποφόρμιο έθετε τέρμα στη μακρόχρονη ενετική κατοχή, αλλάζοντας σελίδα στην Ιστορία των Επτανήσων, τα οποία πλέον παραχωρούνταν στη Γαλλία του Ναπολέοντος Βοναπάρτη. Οι ελκυστικές ιδέες της Γαλλικής Επανάστασης δεν άργησαν να αποκτήσουν πρόθυμους θιασώτες στα Επτάνησα, πράγμα που είχε ως συνέπεια να αντικατασταθεί η διοίκηση του νησιού. Έτσι, τη θέση των αριστοκρατών που ασκούσαν την εξουσία, κατέλαβαν κοινοτικά συμβούλια που απαρτίζονταν από πολίτες όλων των κοινωνικών τάξεων.

Ωστόσο, ο γαλλικός έλεγχος στα Επτάνησα αποδείχτηκε βραχύβιος. Αμέσως μετά την καταστροφή του γαλλικού στόλου στο Αμπουκίρ της Αιγύπτου, η Ρωσία και η Τουρκία, με τη συγκατάθεση της Αγγλίας, αποφάσισαν να ανακόψουν τα επεκτατικά σχέδια του Βοναπάρτη στην Ανατολή. Η ρωσοτουρκική συμμαχία, η οποία συστάθηκε γι’ αυτόν ακριβώς τον σκοπό, δεν άφησε ανεκμετάλλευτη τη δυσαρέσκεια των κατοίκων εναντίον των Γάλλων. Μια δυσαρέσκεια την οποία υποδαύλιζαν οι αριστοκράτες του νησιού που αντιτίθεντο στη γαλλική παρουσία. Έτσι, ο ρωσοτουρκικός στόλος, τον Σεπτέμβριο του 1798, ξεκίνησε από τα Κύθηρα, προκειμένου να καταλάβει τα Επτάνησα, πράγμα που πέτυχε στις 20 Φεβρουαρίου 1799, αφαιρώντας από τον Βοναπάρτη μια εξέχουσα ναυτική βάση στην Ανατολική Μεσόγειο.

Κατόπιν μακροχρόνιων και σκληρών διαπραγματεύσεων μεταξύ της ρωσικής και της τουρκικής πλευράς, επικυρώθηκε στην Κωνσταντινούπολη, με τη συνθήκη της 21ης Μαρτίου 1800, η αυτονόμηση της Επτανήσου Πολιτείας. Η συνθήκη προέβλεπε την επικυριαρχία της Υψηλής Πύλης, ωστόσο ανέθετε την προστασία των θρησκευτικών δικαιωμάτων των κατοίκων της στον αυτοκράτορα της Ρωσίας. Τριακόσια πενήντα χρόνια μετά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Οθωμανούς, δημιουργήθηκε με την παραπάνω συνθήκη της Κωνσταντινούπολης το πρώτο ελληνικό ημιαυτόνομο κρατίδιο, η περίφημη Επτάνησος Πολιτεία.

Η Επτάνησος Πολιτεία είχε μικρή διάρκεια ζωής (21 Μαρτίου 1800 έως 8 Ιουλίου 1807)… Στις 8 Ιουλίου 1807 υπογράφεται η συνθήκη του Τιλσίτ, με την οποία τα Επτάνησα παραχωρούνται εκ νέου στη Γαλλία, μετά την περίφημη νίκη του Ναπολέοντα στο Αούστερλιτς. Ωστόσο, τα Επτάνησα θα αποτελούσαν έως το 1815, μετά την ολοκληρωτική ήττα του Βοναπάρτη στο Βατερλώ, αντικείμενο του πόθου για τους Άγγλους, οι οποίοι ήδη από το 1809 έβαλαν πόδι στη Ζάκυνθο που κατελήφθη από τον αγγλικό στόλο. Κατόπιν, ήρθε η σειρά της Κεφαλλονιάς, της Ιθάκης, της Λευκάδας και των Κυθήρων το 1810, ενώ μόλις το 1814 κατελήφθη και η Κέρκυρα.

Η γνήσια σημαία του Ηνωμένου Κράτους των Ιονίων Νήσων στο Ιδρυμα Φωκά-Κοσμετάτου(Αργοστόλι)

Κάπως έτσι φτάσαμε στην περίφημη συνθήκη των Παρισίων, στις 5 Νοεμβρίου 1815, με την οποία τα Επτάνησα υπό την προστασία της Μεγάλης Βρετανίας μετονομάστηκαν σε Ηνωμένον Κράτος των Ιονίων Νήσων.

Ιστορικοί σταθμοί έως τo 1850

Το 1824 πεθαίνει στη Μάλτα ο Maitland, ο πρώτος Άγγλος αρμοστής του Ιονίου κράτους. Κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης, ο Maitland είχε εφαρμόσει την πολιτική της «ουδετερότητας» που πρόκρινε η Αγγλία, λαμβάνοντας ιδιαίτερα σκληρά μέτρα. Μάλιστα, η αγγλική κυβέρνηση κάλυψε την πολιτική του Maitland, παρά την έντονη αντίδραση του Άγγλου βουλευτή τη αντιπολίτευσης Hume. Τον απεχθή Maitland αντικατέστησε ο στρατηγός Adam, οποίος παρέμεινε στο αξίωμα του αρμοστή έως το 1831, για να αναλάβει προσωρινά την αρμοστεία ο αρχηγός των στρατιωτικών δυνάμεων του Ιονίου κράτους, Αλέξανδρος Whitford. Τον Νοέμβριο του 1832 ανέλαβε τα καθήκοντά του ο φιλελεύθερος και φιλέλληνας νέος αρμοστής λόρδος Nugent. Η θητεία του διήρκεσε ώς το 1835, οπότε και παραιτήθηκε του αξιώματος.

Ο ηλικιωμένος αντικαταστάτης του, στρατηγός βαρόνος σερ Howard Douglas, ήταν άνθρωπος συντηρητικών αρχών, ο οποίος ήρθε σε σφοδρή ρήξη με την προοδευτική μερίδα των Επτανησίων πολιτικών που τον κατηγόρησαν για διασπάθιση χρημάτων του Δημοσίου και για μισελληνισμό. Μάλιστα, το 1839, ο Κερκυραίος λόγιος βουλευτής Αντρέας Μουστοξύδης μετέβη στο Λονδίνο και υπέβαλε στον Βρετανό υπουργό των αποικιών υπόμνημα για την πολιτική κατάσταση της Επτανήσου. Στο υπόμνημα ζητούσε πιο ελεύθερο εκλογικό σύστημα, ετήσια σύνοδο του Κοινοβουλίου, έγκριση των κρατικών δαπανών από το Κοινοβούλιο και ελευθεροτυπία. Από αυτά τα αιτήματα, ο Μουστοξύδης πέτυχε να ληφθούν ελάχιστα μόνο μέτρα, που θα επέτρεπαν λίγο αργότερα στους Επτανήσιους ένα περισσότερο ελεύθερο καθεστώς. Η θητεία του απεχθούς στους Επτανήσιους Howard Douglas έληξε το 1841 καθώς τον διαδέχτηκε μέχρι το 1843 ο σερ Αλέξανδρος Stewart Mackenzie, ο οποίος προσπάθησε να βάλει τάξη στα οικονομικά.

Ο μεταρρυθμιστής λόρδος Seaton

Λέγεται πως ο Seaton είχε επιδείξει εξαιρετικές στρατιωτικές ικανότητες, και μάλιστα ότι έπαιξε σημαντικό ρόλο και στη μάχη του Βατερλώ. Επίσης, είχε υπάρξει και κυβερνήτης του Καναδά, αντιμετωπίζοντας με επιτυχία την εξέγερση του Άνω και Κάτω Καναδά (1877-1838). Ο ίδιος ήταν φιλελεύθερος πολιτικός και εκφραστής των νέων τάσεων της βρετανικής πολιτικής. Ως αρμοστής στα Επτάνησα συνέβαλε με τη διοίκησή του στην αλλαγή του πολιτικού κλίματος και με την πολιτική του στην άνοδο του μορφωτικού επιπέδου των λαϊκών στρωμάτων. Ήταν εκείνος που επέτρεψε την ίδρυση και λειτουργία πολιτικών λεσχών, όπως επέτρεψε και τις πολιτικές συγκεντρώσεις, αφήνοντας ελεύθερη την εισαγωγή ελληνικών εφημερίδων στα Επτάνησα. Επί αρμοστείας του, λειτούργησαν επίσης τα πρώτα ιδιωτικά τυπογραφεία. Εκτός από τα μέτρα που έλαβε για την αναβάθμιση της παιδείας, ενδιαφέρθηκε συγκεκριμένα για την αναμόρφωση της γεωργικής παραγωγής.

Σημαντική υπήρξε η συμβολή του στην ελευθεροτυπία, όταν το Κοινοβούλιο με την απόφασή του της 22ας Μαΐου του 1848 καθιέρωσε την ελευθερία του Τύπου καταργώντας την προληπτική λογοκρισία. Υπό αυτές τις συνθήκες, εμφανίστηκαν οι πρώτες πολιτικές εφημερίδες στα Ιόνια νησιά. Σημαντικές υπήρξαν και οι μεταρρυθμίσεις του στη διοίκηση. Δυστυχώς, το 1949, τον διαδέχτηκε ο σερ Ερρίκος Γεώργιος Ward, ένας ιδιαίτερα αντιδραστικός πολιτικός. Η πρώτη του ενέργεια ήταν να αναστείλει τη λειτουργία του Κοινοβουλίου και λίγο αργότερα εισηγήθηκε στη Νομοθετική Συνέλευση μια σειρά διοικητικών και οικονομικών μέτρων που έπλητταν καίρια τις ελευθερίες αλλά και την οικονομία της Ιονίου Πολιτείας.

Η επαναστατική χρονιά του 1848

Ήδη από πριν είχαν αρχίσει έντονες πολιτικές διεργασίες στα Επτάνησα, με στόχο την ένωση με την κυρίως Ελλάδα. Στο μεταξύ, οι φιλελεύθερες και πατριωτικές κινήσεις στη Δυτική και Κεντρική Ευρώπη πλήθαιναν, πράγμα που κινητοποιούσε δραστικά τις πολιτικές διεργασίες στα Ιόνια νησιά. Γενικά, το 1848 υπήρξε μια χρονιά σημαδιακή για τους λαούς της Ευρώπης, μια και έθετε τέρμα στην αντιδραστική πολιτική της Ιεράς Συμμαχίας, κλονίζοντας τις αρχές του απαίσιου δεσποτισμού που επέβαλλε η πολιτική του Μέτερνιχ επί τρεις δεκαετίες, καθώς ανάγκασε τους βασιλιάδες μιας σειράς επαναστατημένων χωρών να παραχωρήσουν Σύνταγμα στον λαό τους. Η Ελλάδα, μάλιστα, είχε προηγηθεί αρκετά με την επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου του 1843, που ανάγκασε τον Όθωνα να παραχωρήσει Σύνταγμα. Μέσα σε αυτόν τον φιλελεύθερο άνεμο που επικρατούσε σε ολόκληρη την Ευρώπη, η Αγγλία δεν θέλησε να αμαυρώσει την εικόνα της και να φανεί οπισθοδρομική. Αντίθετα, στην επιθυμία της να καπελώσει την πρωτοπορία της εποχής, αποφάσισε να προβεί σε ορισμένες συνταγματικές μεταρρυθμίσεις· ακριβώς αυτές που ζητούσε με υπόμνημά του ο Επτανήσιος δημοσιογράφος Ναπολέων Ζαμπέλιος.

Σημαντική υπήρξε η πατριωτική δράση που ανέπτυξαν τότε οι λέσχες της Κεφαλλονιάς «Ομόνοια» στο Ληξούρι και «Κοραής» στο Αργοστόλι. Στο έργο του εξέχουσα θέση κατέχει η οργάνωση, για πρώτη φορά στην Ιστορία του νεότερου ελληνισμού, του εορτασμού της 25ης Μαρτίου, όπως και της 3ης Σεπτεμβρίου. Να σημειώσουμε ότι στους εορτασμούς εκδηλώθηκαν μαζικά τα λαϊκά φρονήματα, πρωτοστατούσης της μαθητιώσας νεολαίας.

Τα επαναστατικά κινήματα στην Κεφαλονιά στόχευαν, όχι μόνο στην Ένωση, αλλά και στην ανατροπή της καθεστηκυίας τάξεως. Αποψη του Αργοστολίου στα μέσα του 19ου αιώνα

Ως απόρροια της οργάνωσης του πολιτικού βίου στα Ιόνια νησιά εμφανίστηκαν τρεις πολιτικές παρατάξεις, οι οποίες εκπροσώπησαν όλες εκείνες τις τάσεις της εποχής όπως εκφράζονταν μέσα από τις διαμορφωμένες πολιτικές συνθήκες και τις αντιλήψεις που κυριάρχησαν στις κοινωνικές ομάδες. Είναι προφανές ότι οι πολίτες τάχθηκαν υπέρ ή κατά των κομμάτων αυτών, σύμφωνα πάντα με τις πολιτικές, κοινωνικές και εθνικές τους αντιλήψεις, όπως αυτές υποδεικνύονταν από τα συμφέροντά τους.

Tα κόμματα

Ήταν φυσικό όλοι εκείνοι οι οποίοι θεωρούσαν ότι η τρέχουσα κατάσταση με την επικυριαρχία της Αγγλίας τούς εξασφάλιζε τα συμφέροντα και τον τρόπο ζωής τους να ταχθούν υπέρ της αγγλοκρατίας στα νησιά. Προφανώς, αυτοί, εκτός των άλλων ωφελειών, συμμετείχαν και στη διοίκηση σε διάφορες θέσεις. Έτσι, όσοι μέσα από το υπάρχον σύστημα της αγγλικής προστασίας εδραίωναν τα κεκτημένα τους δημιούργησαν μια κοινωνική ομάδα, η οποία αντιστεκόταν λυσσαλέα σε κάθε αλλαγή της κατάστασης και πάλευε εναντίον όλων εκείνων των απόψεων που ζητούσαν ελευθερίες, πολιτικές αλλαγές, ακόμα και την ένωση με την Ελλάδα.

Όλοι αυτοί που αντιστέκονταν σθεναρά σε κάθε προσπάθεια βελτίωσης του υπάρχοντος πολιτικού συστήματος έγιναν γνωστοί ως οπαδοί της «Προστασίας» και τους αποκαλούσαν «Προστασιανούς». Ωστόσο, ο λαός τους «στόλισε» με μια χαρακτηριστική ονομασία, αποκαλώντας τους «Καταχθόνιους». Το κόμμα των «Καταχθόνιων» το συγκροτούσαν και το υποστήριζαν στοιχεία ιδιαίτερα συντηρητικά και αντιδραστικά, στενοί συνεργάτες και μιμητές των Άγγλων. Οι «Καταχθόνιοι» ήταν εκείνοι που προσπάθησαν να καταπνίξουν κάθε φιλελεύθερη κίνηση, εκείνοι που αντέδρασαν στην παραχώρηση συνταγματικών μεταρρυθμίσεων και κυρίως αυτοί που πολέμησαν με όλες τους τις δυνάμεις την ιδέα της ένωσης των νησιών με το ελληνικό κράτος.

Το άλλο πολιτικό κόμμα το συγκροτούσαν μετριοπαθείς προοδευτικοί, οι οποίοι δέχονταν την αναγκαιότητα της βρετανικής προστασίας και ήταν της άποψης ότι οι Ιόνιοι έπρεπε να σεβαστούν τις διεθνείς συνθήκες που τους δέσμευαν. Αυτό το υποστήριζαν επειδή πίστευαν ότι οι συνθήκες της εποχής και οι δικές τους δυνάμεις δεν τους επέτρεπαν να τρέφουν ελπίδες για την κατάργηση της αγγλοκρατίας. Οι «Μεταρρυθμιστές», όπως αποκαλούνταν αυτή η πολιτική δύναμη, δεν απέρριπταν με κανέναν τρόπο το αίτημα της ένωσης με την Ελλάδα. Απλώς θεωρούσαν ότι κάθε σχετική ενέργεια προς αυτή την κατεύθυνση ήταν πρόωρη και υπήρχε σοβαρός κίνδυνος μια τέτοια προσπάθεια να έθετε σε κίνδυνο ολόκληρο το έθνος. Έτσι, κάθε σχετική κίνηση για την ένωση έμενε στο πεδίο των ευχών και των ευγενών πόθων. Βασικό τους μέλημα ήταν να επιτύχουν από την προστάτιδα δύναμη την παραχώρηση περισσότερων συνταγματικών ελευθεριών με τη μεταρρύθμιση του Συντάγματος του 1817. Αυτός ήταν και ο λόγος που είχαν ονομαστεί «Μεταρρυθμιστές».

Οι «Ριζοσπάστες»

Ριζικά αντίθετο με τα δυο προηγούμενα κόμματα ήταν αυτό των «Ριζοσπαστών», οι οποίοι υποστήριζαν και επιδίωκαν με όλες τους τις δυνάμεις την οριστική λύση του πολιτικού ζητήματος των Ιονίων Νήσων με την κατάργηση του καθεστώτος της προστασίας και την ένωσή τους με το ελληνικό κράτος. Οι «Ριζοσπάστες» μάλιστα θεωρούσαν ότι το καθεστώς ήταν παράνομο γιατί δεν τύγχανε της συγκαταθέσεως του λαού των Ιονίων Νήσων. Επίσης, επισήμαιναν ότι με την ίδρυση του ελληνικού κράτους δεν υπήρχε η αναγκαιότητα της προστασίας των νησιών από ξένη δύναμη.

Ριζοσπάστες βουλευτές της Ιόνιας Βουλής: 1) Γ. Λιβαδάς, 2) Στ. Πυλαρινός, 3) Τυπάλδος – Δοτοράτος 4) Ι. Μομφεράτος, 5) Η. Ζερβός – Ιακωβάτος, 6) Ν. Δομενεγίτης, 7) Γ. Τυπάλδος – Ιακωβάτος, 8) Α. Καρούσος, 9) Τ. Παϊζης, 10) Φρ. Δομενεγίτης

Οι «Ριζοσπάστες» ήταν αντίθετοι με τις συνταγματικές μεταρρυθμίσεις που υποστήριζαν οι «Μεταρρυθμιστές» με το σκεπτικό ότι αυτό το αίτημα ισοδυναμούσε με παραδοχή και αναγνώριση του καθεστώτος της προστασίας. Ωστόσο, έως ότου επιτευχθεί ο τελικός σκοπός της ένωσης των νησιών με το ελληνικό κράτος έπρεπε το Ιόνιο Κοινοβούλιο να προβαίνει στην ψήφιση νόμων που, χωρίς να θίγουν το Σύνταγμα, θα βελτίωναν την κατάσταση του λαού. Με αυτή την τακτική, αντί «μεταρρυθμίσεων», οι «Ριζοσπάστες» πρότειναν «βελτιώσεις» που, όπως έγραφε χαρακτηριστικά ο Ηλίας Ζερβός Ιακωβάτος στην εφημερίδα του ο «Φιλελεύθερος», «ενώ τείνουν να καλητερεύσουν την εσωτερικήν του τόπου κατάστασιν, δεν ισοδυναμούν ούτε με νέας συνθήκας, ούτε με συμβιβασμούς μετά της Προστασίας».

Οι βελτιώσεις αυτές θα ήταν προσωρινά κυβερνητικά μέτρα που, χωρίς να έχουν τον χαρακτήρα συναλλαγής με την προστάτιδα δύναμη, θα αποσκοπούσαν στην αντιμετώπιση των εσωτερικών πολιτικών και κοινωνικών ζητημάτων. Εδώ ας σημειώσουμε ότι ο Ριζοσπαστισμός δεν υπήρξε πολιτικό κίνημα με περιορισμένη τοπική σημασία – όπως τα άλλα δυο κόμματα. Βασική του επιδίωξη ήταν η ένωση των Ιονίων Νήσων με την Ελλάδα αλλά και η αποκατάσταση της ανεξαρτησίας ολόκληρου του ελληνικού έθνους.

Επίσης, επιδίωξή του ήταν η εγκαθίδρυση δημοκρατικού πολιτεύματος και η απόδοση κοινωνικής δικαιοσύνης. Θεμελιώδης υπήρξε η προϋπόθεση της ευρύτερης διάδοσης και εφαρμογής των δημοκρατικών άρχων. Με αυτή την πολιτική κατεύθυνση, το κόμμα των «Ριζοσπαστών» εμφανίζεται σαν η ώριμη ελληνική εκδοχή του μεγάλου ευρωπαϊκού δημοκρατικού κινήματος του 19ου αιώνα. Οι αρχές του ριζοσπαστισμού μετά την ένωση των Ιονίων με την Ελλάδα μεταλαμπαδεύτηκαν και στον ελλαδικό χώρο.

Η ένωση

Μετά τον διωγμό του Όθωνα στις 10 Οκτωβρίου 1862, η αγγλική πολιτική αρχίζει να δρομολογεί την προσχεδιασμένη λύση του Επτανησιακού ζητήματος. Ο πρωθυπουργός Πάλμερστον είναι σαφής στο αίτημά του ανακοινώνοντας ότι η κυβέρνησή του είναι πρόθυμη να παραχωρήσει τα ελληνικά νησιά του Ιονίου στην Ελλάδα, αν οι Έλληνες εξέλεγαν αρεστό βασιλιά στην Αγγλία. Την αγγλική θέση διεμήνυσε επισήμως τον Δεκέμβριο του 1862 στον πρόεδρο της Εθνοσυνέλευσης στην Αθήνα επίσημος απεσταλμένος της αγγλικής κυβέρνησης, επισημαίνοντας μεταξύ άλλων ότι, αν η Αθήνα, «διαμένουσα πιστή εις το καθεστώς της συνταγματικής μοναρχίας και απέχουσα πάσης επιθέσεως κατά του γείτονος κράτους, ήθελε εκλέξη ηγεμόνα μη εξαιρέσιμον», η προσάρτηση των Ιονίων Νήσων θα ματαιώνονταν, «πλην εάν εξελέγετο ηγεμών αποκλίνων εις επαναστάσεις ή προς επίθεσιν κατά της Τουρκίας, τότε θα εματαιούτο η της Ανάσσης απόφασις».

Η συνέχεια έχει ως εξής: Στις 22 Ιανουαρίου 1863 η Β’ Εθνοσυνέλευση εξέλεξε τον Αλφρέδο, δευτερότοκο γιο της Βικτωρίας. Ωστόσο, αυτή η απόφαση δεν μπορούσε να γίνει αποδεκτή γιατί, καθώς όριζε το Πρωτόκολλο του Λονδίνου της 22ης Ιανουαρίου του 1830, που ανακήρυξε το βασίλειο της Ελλάδας ανεξάρτητο, δεν επιτρεπόταν να στεφτεί βασιλιάς από βασιλική οικογένεια προερχόμενη από τις τρεις προστάτιδες Δυνάμεις. Έτσι, η Εθνοσυνέλευση της 18ης Μαρτίου 1863 προσέφερε το στέμμα στον Γεώργιο, δευτερότοκο γιο του Χριστιανού της Δανίας.

Κατόπιν αυτών των εξελίξεων, ο αρμοστής Στορξ διέλυσε την ΙΒ’ Βουλή στις 25 Ιουλίου του 1863 και προκήρυξε εκλογές για νέα Βουλή, της οποίας ο αποκλειστικός προορισμός θα ήταν να εκφράσει επισήμως την επιθυμία των Ιονίων Νήσων για ένωση με την Ελλάδα. Η ΙΓ’ Βουλή που πρόεκυψε με πρόεδρο τον Στέφανο Παδοβά στην ιστορική συνεδρίαση της 23ης Σεπτεμβρίου 1863 ψήφισε την ένωση, η οποία πραγματοποιήθηκε την 21η Μαΐου του 1864.

Του Ξενοφώντα Α. Μπρουντζάκη

O Ξενοφών A. Μπρουντζάκης γεννήθηκε στην Τήνο το 1959. Συνεργάστηκε τακτικά ή έκτακτα με διάφορα λογοτεχνικά περιοδικά και εφημερίδες και σήμερα εργάζεται ως συντάκτης και υπεύθυνος εκδόσεων στο «Ποντίκι».

Έχει συνεργαστεί επίσης ως σεναριογράφος σε κινηματογραφικές και τηλεοπτικές παραγωγές. Αυτοτελώς έχει δημοσιεύσει μια ποιητική συλλογή και πέντε βιβλία πεζογραφίας.

www.topontiki.gr

www.kefaloniapress.gr

Σημαντική διάκριση για τον Πρεβεζάνο καλλιτέχνη "Akis". Εξώφυλλο και οπισθόφυλλο αμερικανικού περιοδικού με φωτογραφίες του.

Μια ακόμη σημαντική διάκριση μέσα στις τόσες άλλες, προστέθηκε στο ενεργητικό του  γνωστού κομμωτή αλλά και επίσης γνωστού για την τέχνη της φωτογραφίας Akis.

Έτσι, το παγκοσμίου φήμης έντυπο Αμερικανικό περιοδικό ELEGANT στο τεύχος Σεπτεμβρίου, φιλοξενεί 18 φωτογραφίες του Πρεβεζάνου καλλιτέχνη, όπου μάλιστα το περιοδικό επέλεξε ανάμεσα απο αυτές τις φωτογραφίες για εξώφυλλο  και οπισθόφυλλο.

Επίσης, ένα επιπλέον όφελος και μέγιστο κέρδος σε όλο αυτό, είναι η αναφορά της Πρέβεζας μέσω του περιοδικού και φυσικά του Akis!!! 
  
Δείτε τις φωτογραφίες του Πρεβεζάνου καλλιτέχνη που επέλεξε να φιλοξενήσει το ELEGANT... οι οποίες είναι από το Ιστορικό Κέντρο της Πρέβεζας, τον Μύτικα και το αισθητικό δάσος του Μονολιθίου.

www.prevezabest.blogspot.gr

Πρέβεζα: Δραματική μείωση στην παραγωγή ελαιολάδου λόγω της παρατεταμένης ανομβρίας

Η παρατεταμένη ανομβρία απειλεί την παραγωγή ελαιολάδου στην ευρύτερη περιοχή της Πρέβεζας

Έντονος είναι ο προβληματισμός μεγάλης μερίδας ελαιοπαραγωγών της ευρύτερης περιοχής της Πρέβεζας, για την φετινή παραγωγή ελαιολάδου.

Η παρατεταμένη ανομβρία που σημειώθηκε τον Σεπτέμβριο, έχει πλήξει σοβαρά τους καρπούς των ελαιοδένδρων, οι οποίοι έχουν μείνει στα επίπεδα του Ιουλίου, ενώ οι καρποί της Κορωνεϊκης ποικιλίας έχουν μαυρίσει και με τα πρωτοβρόχια το ίδιο το δένδρο θα τους αποβάλει.

Σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις των ελαιοπαραγωγών, υπολογίζεται πως ήδη το 70% της παραγωγής έχει χαθεί, ενώ εκφράζονται έντονοι φόβοι πως αν μέσα στο επόμενο 10ημερο δεν βρέξει, η ζημιά στην φετινή παραγωγή σε ορισμένες περιπτώσεις θα αγγίξει και το 100% .Δηλαδή πολύ πιθανόν κάποιοι ελαιοπαραγωγοί να μην καταφέρουν φέτος να βγάλουν λάδι.

Μια τέτοια εξέλιξη θα είναι βεβαίως καταστροφή για την περιοχή μας, η οποία φημίζεται για την παραγωγή της σε ελαιόλαδο.

Όσοι βέβαια έχουν τρόπους είτε με γεωτρήσεις, είτε αλλιώς να ποτίσουν τα δένδρα τους δεν θα αντιμετωπίσουν πρόβλημα. Ωστόσο οι περιπτώσεις αυτές που τα κτήματα με ελαιόδενδρα έχουν την δυνατότητα ποτίσματος είναι πολύ λίγες.

www.mypreveza.gr

Νεοφυής επιχείρηση της Ηπείρου μεταξύ 50 κορυφαίων της Ευρώπης!

Μπορεί η… παραδοσιακή επιχειρηματικότητα  να περνάει δύσκολες μέρες, με πολλές επιχειρήσεις σήμερα να απειλούνται με λουκέτο, ωστόσο έρχονται κάποιοι που ακολουθούν το δρόμο της καινοτομίας και καταφέρνουν να ξεχωρίσουν σε διεθνές επίπεδο, που πλέον είναι και το ζητούμενο.

Ενθαρρυντικά είναι τα νέα και για την περιοχή μας, αφού η Ηπειρωτική νεοφυής επιχείρηση CoTheta Μονοπρόσωπη ΙΚΕ, σε συνεργασία με την Ομάδα Γραφικών Υπολογιστών του Τμήματος Μηχανικών Η/Υ και Πληροφορικής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, συμμετείχε στον Πανευρωπαϊκό Διαγωνισμό Καινοτομίας «Copernicus Masters» και επιλέχθηκε ως μία από τις 50 κορυφαίες Ευρωπαϊκές Ομάδες Βιομηχανικής Έρευνας που θα στηρίξει η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και επιλεγμένοι σύμβουλοι της Βιομηχανίας Τεχνολογιών Διαστημικής για τους επόμενους 9 μήνες. Στόχος, όπως αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση, η υλοποίηση καινοτόμου συστήματος επαυξημένης πραγματικότητας για την τρισδιάστατη οπτικοποίηση και ανάλυση δεδομένων δορυφορικής τηλεπισκόπησης.

Στο Τάλλιν της Εσθονίας

Η ιδέα θα παρουσιαστεί στην Ευρωπαϊκή Εβδομάδα Διαστήματος στο Τάλλιν της Εσθονίας, από 6 έως 9 Νοεμβρίου. Ο Διαγωνισμός Copernicus Masters συνδιοργανώνεται κάθε χρόνο από την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος, την Διεύθυνση του Προγράμματος Copernicus της ΕΕ και τις μεγαλύτερες Βιομηχανίες Διαστημικής Τεχνολογίας, με στόχο την χρήση και αξιοποίηση δεδομένων δορυφορικής τηλεπισκόπησης υψηλής ανάλυσης σε πραγματικές εφαρμογές για τον πολίτη (www.copernicus. eu).

Η ταυτότητά της

Η CoTheta (www.cotheta.com) ιδρύθηκε μόλις τον Μάιο του 2017 από τον ερευνητή Αλκιβιάδη Πούλη, με έδρα το Επιστημονικό και Τεχνολογικό Πάρκο Ηπείρου, ως μια νεοφυής επιχείρηση (startup) που δραστηριοποιείται στην έρευνα, ανάπτυξη και παροχή καινοτόμων υπηρεσιών, συστημάτων και διαδικασιών σύνθετων έργων υψηλής τεχνολογίας. Το επιστημονικό και τεχνολογικό πλεονέκτημα της επιχείρησης έγκειται στον συνδυασμό τεχνολογιών της εικονικής πραγματικότητας με τις τεχνολογίες του διαδικτύου των αντικειμένων  με έμφαση στην ανάπτυξη και διεθνή κατοχύρωση προϊόντων και εφαρμογών στην ιατρική προσομοίωση, την έξυπνη διαβίωση, την ηλεκτρονική διακυβέρνηση, την πολιτιστική κληρονομιά και το περιβάλλον. H εταιρεία αναπτύσσει από τους πρώτους μήνες λειτουργίας της καινοτόμα προϊόντα σε αποκλειστικές συνεργασίες με επιλεγμένες ερευνητικές ομάδες, τεχνολογικούς κολοσσούς και νεοφυείς επιχειρήσεις σε ΗΠΑ, Ευρώπη και Ελλάδα.

Η Ομάδα Γραφικών Υπολογιστών του Τμήματος Μηχανικών Η/Υ και Πληροφορικής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, υπό τον καθηγητή Ιωάννη Φούντο (www.cgrg.cs. uoi.gr), έχει 20ετή και πλέον εμπειρία στην έρευνα και ανάπτυξη καινοτόμων αλγορίθμων και εφαρμογών τρισδιάστατων γραφικών και εικονικής πραγματικότητας, συστημάτων σχεδίασης με υπολογιστή, 3Δ ανακατασκευής αντικειμένων, και επεξεργασίας και οπτικοποίησης γεωμετρικής πληροφορίας.

www.proinoslogos.gr