Καθολικό όχι για το φράγμα στον Αώο

Το δρόμο προς την Κομισιόν έχει πάρει ο σχεδιασμός φράγματος στον Αώο, μετά από ερώτηση που κατέθεσε ο ευρωβουλευτής των Οικολόγων Πράσινων Νίκος Χρυσόγελος, την ώρα που οι αντιδράσεις στην περιοχή Κόνιτσας και Ζαγορίου παίρνουν καθολικό χαρακτήρα.

Το υδροηλεκτρικό φράγμα, ύψους εξήντα μέτρων προβλέπεται να κατασκευαστεί μεταξύ Βωβούσας και Σμιξωμάτων και θα εκτρέψει τον ποταμό Αώο προκειμένου να διοχετεύσει τα νερά του στη λίμνη των Ιωαννίνων.

Το σχέδιο των εταιρειών ΤΕΡΝΑ Ενεργειακή Α.Ε. και Δ.Ε.Η. Ανανεώσιμες, που έχει ενταχθεί στη Β' φάση του σχεδίου Διαχείρισης Υδατικού Διαμερίσματος Ηπείρου, είχε υποβληθεί στο παρελθόν για έγκριση αλλά απορρίφθηκε το 2009. Πέντε περιβαλλοντικές οργανώσεις επισημαίνουν ότι η κατασκευή αγωγού για μεταφορά του νερού και η διάνοιξη δρόμου προβλέπεται να γίνει στη Β' Ζώνη του Εθνικού Πάρκου που, σύμφωνα με το νομικό καθεστώς, ορίζεται ως ζώνη διατήρησης οικοτόπων και ειδών και απαγορεύονται τέτοιου είδους δραστηριότητες.

Την ίδια ώρα κλιμακώνονται οι αντιδράσεις των τοπικών φορέων, όπως αυτές καταγράφηκαν και κατά την διάρκεια ημερίδας που πραγματοποιήθηκε την Κυριακή στην Κόνιτσα.

 Οι επικρίσεις που διατυπώθηκαν σε βάρος της κυβέρνησης ήταν έντονες ενώ από την κριτική δεν ξέφυγε και η Περιφέρεια Ηπείρου, η οποία δεν εκπροσωπήθηκε στην συγκεκριμένη ημερίδα.

http://www.epiruspost.gr

Παπουτσής, Καρχιμάκης και Ραγκούσης στο κόμμα των διαφωνούντων της ΔΗΜΑΡ.

H πρόσφατη αποκάλυψη των Παραπολιτικών για τους δυσαρεστημένους της ΔΗΜΑΡ που αποχώρησαν από το κόμμα του Πάστορα Κουβέλη και ετοιμάζουν νέο προκάλεσε αίσθηση. Για την ακρίβεια ο Πάστορας που έχει γλυκαθεί στην εξουσία όπως η γριά στα σύκα έπαθε ταράκουλο και ζήτησε την βοήθεια του φίλου και συμβούλου του Σταμάτη Μαλέλη για να δει πως θα τους αντιμετωπίσει. Αυτό που δεν γνωρίζουν όμως τόσο ο Πάστορας, όσο και ο Βενιζέλος είναι το γεγονός ότι τη φλόγα του νέου κόμματος από τους δυσαρεστημένους της ΔΗΜΑΡ άναψαν οι Παπουτσής, Ραγκούσης και Καρχιμάκης. Τα τρία στελέχη του ΠΑΣΟΚ ετοιμάζονται να προσχωρήσουν στο νέο κόμμα μια και διατηρούν στενές σχέσεις με συντρόφους τους όπως ο Οδυσσέας Βουδούρης. Για την συνάντηση του ξενοδοχείου Stanley τα «Παραπολιτικά σημείωναν: Τη συγκρότηση μίας νέας πολιτικής κίνησης αποφάσισαν πρώην δυσαρεστημένα μέλη της ΔΗΜΑΡ, που αποχώρησαν από το κόμμα, διαφωνώντας με την συμμετοχή του στην τρικομματική κυβέρνηση Σαμαρά και τη στάση που κράτησε έκτοτε.

Σε μία κλειστή προς τα ΜΜΕ σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε  με τη συμμετοχή περί των 120-150 ανθρώπων, στο ξενοδοχείο Stanley, στην πλατεία Καραϊσκάκη στην Αθήνα, αναδείχθηκε μάλιστα και το συντονιστικό όργανο της κίνησης, με την συμμετοχή μεταξύ άλλων των κυρίων Ανδρέα Νεφελούδη, Στέφανου Κασσαπίδη, Στέφανου Μπαγεώργου, Θανάση Ζαχαρόπουλου, Στέλλας Νιώτη, Οδυσσέα Βουδούρη, Πάρι Μουτσινά, Μίμη Κασσαπίδη, Θόδωρου Σπαθή κ.α., οι περισσότεροι εκ των οποίων πρώην μέλη της Κεντρικής Επιτροπής της ΔΗΜΑΡ.

Επιφανή στελέχη του νέου φορέα πάντως, διαβεβαιώνουν ότι δεν συζητούν την δημιουργία κόμματος, αλλά μίας κίνησης, το πολιτικό κείμενο της οποίας θα δοθεί στη δημοσιότητα εντός δεκαπενθημέρου. Σε εύλογο χρόνο θα επαναληφθεί η σύσκεψη αυτή, προκειμένου να απαντηθούν κρίσιμα ερωτήματα για την πορεία του εγχειρήματος.

Εντωμεταξύ, μία μέρα νωρίτερα, το Σάββατο, την αποχώρησή τους από τη ΔΗΜΑΡ έκαναν γνωστή με ανοιχτή επιστολή τους στον πρόεδρο του κόμματος Φώτη Κουβέλη, οι ανεξάρτητοι πλέον βουλευτές Οδυσσέας Βουδούρης και Πάρις Μουτσινάς. «Είναι γεγονός ότι η μετάλλαξη της ΔΗΜΑΡ σε κεντρώο κόμμα, καθώς και η αθέτηση κάθε προγραμματικής δέσμευσης, αναιρεί και το νόημα της δικής μας συμμετοχής», σημείωναν συγκεκριμένα, αφήνοντας αιχμές για ʽλοξοδρόμησηʼ του κόμματος από τα αρχικά ιδεώδη του.

Ολόκληρο το κείμενο της επιστολής, έχει ως εξής :

«Κύριε Πρόεδρε,

στις 7 Ιανουαρίου μας διαγράψατε από την Κοινοβουλευτική Ομάδα της ΔΗΜΑΡ διότι εκφράσαμε την πρόθεσή μας να ζητήσουμε τη διερεύνηση όλων των ευθυνών στο θέμα της Λίστας Λαγκάρντ.

Δεν απαντήσατε στο επανειλημμένο αίτημά μας να συναντηθούμε για να συζητήσουμε τι σημαίνει να είμαστε μέλη του κόμματος, βουλεύτες αλλά όχι βουλευτές του κόμματος. Αντιθέτως, διαμηνύσατε ότι η παρουσία μας στην Κεντρική Επιτροπή ήταν ανεπιθύμητη. Συμπεραίνουμε, πως παρά το γεγονός ότι το καταστατικό της ΔΗΜΑΡ δεν το επιτρέπει, επί της ουσίας μας έχετε διαγράψει και από το κόμμα, με τον γνωστό ισχυρισμό παλαιότερων εποχών: «ο διαγραφείς έθεσε εαυτόν εκτός κόμματος».

Είναι γεγονός βέβαια ότι η μετάλλαξη της ΔΗΜΑΡ σε κεντρώο κόμμα, καθώς και η αθέτηση κάθε προγραμματικής δέσμευσης, αναιρεί και το νόημα της δικής μας συμμετοχής. Η εξέλιξη αυτή αποτελεί μια βαθιά πολιτική απογοήτευση αλλά δεν πτοεί την αποφασιστικότητα και την πίστη με την οποία θα συνεχίσουμε τον αγώνα που διεξάγαμε από τις γραμμές της Δημοκρατικής Αριστεράς, μέχρι τη μετάλλαξή της.

Εκφράζουμε τους συντροφικούς χαιρετισμούς μας σε όλους τους φίλους, που διαφωνώντας με την πολιτική της ΔΗΜΑΡ, κρίνουν σκόπιμο να συνεχίσουν τον αγώνα τους μέσα στο κόμμα. Σε όλους ευχόμαστε από καρδιάς καλή δύναμη.

Πάρις Μουτσινάς, Οδυσσέας Βουδούρης»

http://kourdistoportocali.com

Ο αφόρητος επαρχιωτισμός του ΣΥΡΙΖΑ.

Αν κάτι διέκρινε ιστορικά την Αριστερά, ήταν η αίσθηση ενός κοσμοπολιτισμού που παντού οι ηγεσίες της ανέδυαν. Από τον καιρό του Μαρξ, οι σοσιαλιστές, αντιλαμβάνονταν τον κόσμο μέσα από την οπτική ενός παγκόσμιου πρίσματος.

Ταξίδευαν πολύ, διάβαζαν και μιλούσαν ξένες γλώσσες, παρακολουθούσαν τη διεθνή πολιτική και σκέφτονταν συνεχώς πάνω σε αυτήν. Ο διεθνισμός της Αριστεράς -επαναστατικής ή ρεφορμιστικής δεν έχει, πια, τόση σημασία- δεν ήταν απλώς ένα εργαλείο ή ένα στοιχείο της θεωρίας της αλλά κυρίως μια κουλτούρα, ένας τρόπος να σκέφτεται τον κόσμο, πέρα από τα στενά όρια του έθνους-κράτους.

Αν κάτι αγάπησα πραγματικά στην Αριστερά των νεανικών μου αναγνωσμάτων ήταν ακριβώς αυτήν της την ικανότητα να σκέφτεται ταυτόχρονα σε δύο επίπεδα: το παγκόσμιο και το εθνικό, το θεωρητικό και το εμπειρικό. Όποιος έχει ενθουσιαστεί όπως εγώ με την «18η Μπρυμαίρ του Λουδοβίκου Βοναπάρτη», όπου ο Μαρξ ανέλυε την πολιτική ζωή στη Γαλλία εγγράφοντάς τη μέσα στη δική του θεωρητική του σύλληψη, καταλαβαίνει τι λέω. Αν κάτι με ενοχλούσε ιδιαίτερα στη Δεξιά ήταν ακριβώς το αντίστροφο: η δυσκολία της να σκεφτεί πέρα από τα σύνορα του έθνους και των εμπειριών του. Έχει ο καιρός γυρίσματα, όμως.

Η κατάρρρευση της ΕΣΣΔ, η μετάλλαξη της Κίνας και η υποχώρηση του Σκανδιναβικού μοντέλου, στέρησε από την Αριστερά σοβαρά υποδείγματα, σε διεθνές επίπεδο. Επιπλέον, εξαιτίας της παγκοσμιοποίησης και της αξιοποίησης της δυναμικής της από τους φιλελεύθερους αντιπάλους της, η Αριστερά υποχρεώθηκε σε μια διανοητική αναδίπλωση. Το υπερεθνικό πεδίο έπαψε να είναι ο προνομιακός της χώρος και οχυρώθηκε στα μίζερα εθνικά σύνορα. Εδώ και λίγες δεκαετίες, από επιθετική δύναμη επαγγελίας του αύριο, η αντικαπιταλιστική Αριστερά μετατράπηκε σε ιδιότυπο υπερασπιστή ενός κόσμου που χάνεται. Από μισητός εχθρός του έθνους-κράτους, έγινε ο θλιβερός υποστηρικτής του. Από φορέας μιας νέας τάξης πραγμάτων έγινε οπαδός του παλαιού καθεστώτος. Εν ολίγοις, από επαναστατική δύναμη, έγινε αντιδραστική.

Οι εξελίξεις αυτές δεν άφησαν ανεπηρέαστη τη διανοητική της κατάσταση. Οι απολίτικες σαχλαμάρες του κινήματος Occupy Wall Street του τύπου «είμαστε το 99%», οι φαιοκόκκινοι μίζεροι «αγανακτισμένοι» που μουτζώνουν τη Βουλή ή η πολιτική αριστεροδεξιά καρικατούρα που λέγεται Μπ. Γκρίλο, μαρτυρούν αναμφίβολα πως η Αριστερά φτωχαίνει σε πλούτο αναλύσεων και επεξεργασιών παντού. Αγκαλιάζει το συναίσθημα, και ιδιαίτερα το φόβο, εγκαταλείποντας το γήπεδο του ορθολογισμού αποκλειστικά στους αντιπάλους της. Μέρα με τη μέρα, απομακρύνεται από τον διαφωτισμό.

Η αντικαπισταλιστική Αριστερά μετατρέπεται έτσι, είτε σε ένα μετα-χίπις κίνημα χωρίς σοβαρά κοινωνικά υποστηρίγματα και προοπτικές, είτε -προκειμένου να βρει αυτά τα υποστηρίγματα- επιλέγει να μετεξελιχθεί σε ένα εθνολαϊκιστικό πολιτικό υποκείμενο, που για να προσεταιρισθεί ευρεία στρώμματα του πληθυσμού, επιχειρεί να αξιοποιήσει προς όφελός του ό,τι πιο συντηρητικό και φοβικό φέρουν μαζί τους οι κοινωνίες.

Η περίπτωση του ΣΥΡΙΖΑ εντάσσεται ακριβώς σε αυτήν την κατηγορία. Προκειμένου να κερδίσει πολιτικά από την κρίση ο ΣΥΡΙΖΑ μετατοπίζεται, το τελευταίο διάστημα, από μια διεθνιστική σε μια επαρχιώτικη και εθνολαϊκιστική κουλτούρα. Από τα κουτσαβακικού ύφους «Ολαντρεού» και «μαντάμ Μέρκελ», μέχρι τις καταγγελίες περί εθνικής μειοδοσίας και τα συνοικέσια με τους Ανεξάρτητους Έλληνες του Π. Καμμένου, ο κοινός παρανομαστής είναι ο εθνολαϊκιστικός επαρχιωτισμός.

Η κουλτούρα των αγανακτισμένων της πλατείας Συντάγματος ενσταλάζεται κάθε μέρα και περισσότερο στη δημόσια ρητορική του ΣΥΡΙΖΑ και επηρεάζει την ταυτότητά του. Η αδυναμία εγγραφής των επεξεργασιών και των στρατηγικών του κόμματος μέσα στους ευρωπαϊκούς σχεδιασμούς μετασχηματίζουν το ΣΥΡΙΖΑ σε ένα εθνολαϊκιστικό μόρφωμα, που θα καταγγέλει το διεθνές περιβάλλον με τη συνωμοσιολογική γλώσσα του αδαούς και του ανεκπαίδευτου.

Στην ουσία, αυτός ο εθνολαϊκιστικός επαρχιωτισμός κρύβει δύο πράγματα: από τη μια, την ένδεια των εναλλακτικών προτάσεων της Αριστεράς απέναντι στο κυρίαρχο διεθνές μοντέλο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της παγκοσμιοποίησης, και από την άλλη, τη βουλιμία της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ για εξουσία, την επιθυμία δηλαδή «να μπει και αυτή στο κόλπο».

Για το τελευταίο, προσωπικά, δεν έχω καμιά αντίρρηση. Κάθε άλλο. Είναι καλό για τη φιλεύθερη δημοκρατία να εναλλάσονται οι κυβερνώσες ελίτ, ώστε να ανανεώνεται με νέα πρόσωπα η πολιτική σκηνή. Στο κάτω-κάτω, κανείς δεν διαθέτει το μονοπώλιο της αλήθειας. Ίσως, μάλιστα, κάποια μέρα να δούμε και τον Αλέξη Τσίπρα να δακρύζει όπως ο πρόεδρος Χριστόφιας. Ελπίζω, μόνο, τότε, να μη μας περιμένει μιαν ανάλογη καταστροφή σαν της Κύπρου.του Νίκου Μαραντζίδη

www.protagon.gr

Υπόσχεση και του Δήμου Πάργας για μείωση τελών στις τρίτεκνες οικογένειες

Στα πλαίσια ενημέρωσης και επαφών του Συλλόγου Τριτέκνων Νομού Πρέβεζας, με τους Δημάρχους του Νομού, πραγματοποιήθηκε συνάντηση στο Καναλάκι στις 29 Μαρτίου 2013, στην αίθουσα του Δημαρχείου Πάργας, μεταξύ του Δημάρχου κ. Θανάση Λιόλιου και του Διοικητικού Συμβουλίου του Συλλόγου.

Η ενημέρωση έγινε από τον πρόεδρο των Τριτέκνων, κ. Βασίλη Δήμο, για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η τρίτεκνη οικογένεια λόγω των δυσβάσταχτων οικονομικών μέτρων, την περικοπή των οικογενειακών επιδομάτων, την αυξημένη φορολόγηση και τέλος για το μεγάλο δημογραφικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει ο Νομός, ο Δήμος Πάργας και ειδικά η περιοχή του Φαναρίου .

Στα χωριά της περιοχής Φαναρίου, τα σημάδια της γήρανσης φαίνονται στην έλλειψη παιδιών και δημοτικών σχολείων. «Τα χωριά μας είναι έρημα, υπάρχουν κτίρια χωρίς κατοίκους, σε λίγο θα αποτελούν τουριστικό προορισμό ως εγκαταλειμμένα χωριά», επισήμανε ο Πρόεδρος.

Τέλος, προτάθηκε όταν συγκροτηθούν επιτροπές που έχουν σχέση με τις τρίτεκνες οικογένειες να ληφθούν υπ' όψη οι Τρίτεκνοι στη στελέχωσή τους .

Ο Σύλλογος κάλεσε τον Δήμαρχο Πάργας να καλύψει ο Δήμος την έλλειψη της πολιτείας απέναντι στις πολυμελείς οικογένειες, κάνοντας έκπτωση 50% στα Τέλη Ύδρευσης και Φωτισμού και εγγραφή στους παιδικούς σταθμούς με τις προϋποθέσεις των πολυτέκνων.

Ο Δήμαρχος κ. Θανάσης Λιόλιος πήρε το λόγο και συμφώνησε ότι οι Τρίτεκνες οικογένειες αντιμετωπίζουν μεγάλα προβλήματα και υποσχέθηκε με την ευαισθησία που τον διακρίνει ότι θα προβεί ο Δήμος στη μείωση των Δημοτικών Τελών και της Ύδρευσης, ώστε να ανακουφιστούν οικονομικά οι πολυμελείς οικογένειες.

Παρόντες ήταν οι Γκλιάτης Φώτης, Αηδόνη Ζωή, Νάκου Αθανασία, Κοτζαμοράτογλου Χρήστος και Δόνης Σταύρος.

http://www.atpreveza.gr

KKE. Μπογιόπουλος: Σε «λάθος πορεία» ο Περισσός

Αυτή η γραμμή «δεν περπατάει»

Το ζήτημα της πολιτικής των συμμαχιών θέτει το μέλος ΚΟΒ «Ριζοσπάστη» Νίκος Μπογιόπουλος, με άρθρο το οποίο δημοσιεύεται στην εφημερίδα του ΚΚΕ, στο πλαίσιο του προσυνεδριακού διαλόγου. Όπως λέει χαρακτηριστικά, η πολιτική γραμμή την οποία υιοθετεί ο Περισσός «δεν περπατάει». Επισημαίνει δε με νόημα ότι «απ' τα αποτελέσματα των εκλογών εξαρτάται κατά πολύ και η ανάπτυξη του κόμματος».

«Με αυτήν την (μη) πολιτική συμμαχιών 'πλησιάζουμε' το σοσιαλισμό μόνο ως αντικατοπτρισμό. Η Λαϊκή Συμμαχία, που δεν είναι πολιτική, δεν συμμετέχει σε εκλογικές μάχες, που απορρίπτει όσους διαφοροποιούνται από το ΚΚΕ (Θέση 67), που «έχει μια ορισμένη μορφή διαμόρφωσης με τη δράση σε κοινό πλαίσιο των ΠΑΜΕ, ΠΑΣΕΒΕ, ΠΑΣΥ, ΜΑΣ», είναι «συμμαχία» μόνο με τον εαυτό μας», αναφέρει χαρακτηριστικά. 

Ο ίδιος εκφράζει την άποψη η πολιτική γραμμή την οποία έχει υιοθετήσει ο Περισσός «δεν περπατάει» και κάνει λόγο για οργανωτική στασιμότητα, πτώση κυκλοφορίας του Ριζοσπάστη και οδυνηρό εκλογικό αποτέλεσμα. 

«Από τις διαδηλώσεις για το μνημόνιο μέχρι τα διόδια - όταν έρχονταν άλλοι εμείς φεύγαμε», υπογραμμίζει ο Ν.Μπογιόπουλος αναφορικά με τη στρατηγική του ΚΚΕ στο μέτωπο των κοινωνικών αντιδράσεων. 

Παράλληλα, εισηγείται την «επαναφορά - επικαιροποίηση του Προγράμματος του 15ου Συνεδρίου» και τη «συγκρότηση Αντιιμπεριαλιστικού - Αντιμονοπωλιακού - Δημοκρατικού Μετώπου, με κατεύθυνση την ανατροπή του καπιταλισμού».

Σπ.Καρ. 

Ακολουθεί πλήρες το άρθρο του Νίκου Μπογιόπουλου στον Ριζοσπάστη:

Λάθος πορεία

1) Αντιγράφω (Ντοκουμέντα 16ου Συνεδρίου, σελ. 71, σ. Παπαρήγα): «Στο 15ο Συνέδριο ξεκαθαρίσαμε το εξής πράγμα: Οτι η συγκέντρωση δυνάμεων, η πολιτική συμμαχιών του Κόμματος χτίζεται πάνω στην αντίθεση μονοπώλια - ιμπεριαλισμός. (...). Τι είναι ο ιμπεριαλισμός; Το ανώτατο στάδιο του καπιταλισμού. Ομως, δεν μπορούμε να χτίσουμε συμμαχία στην αντίθεση καπιταλισμός - σοσιαλισμός, γιατί σημαίνει συμμαχία για τη σοσιαλιστική επανάσταση και συμμαχία για τη δικτατορία του προλεταριάτου. Αυτό δεν μπορούμε να το βάλουμε. Και δεν μπορούμε να το βάλουμε, γιατί είναι και λυμένο θεωρητικά, αλλά και η πείρα αυτό δείχνει». Κανένα νέο δεδομένο δεν επιτρέπει αναθεώρηση όσων θεωρητικά και εμπειρικά, κατά το 16ο Συνέδριο, είναι λυμένα. Εντούτοις στις Θέσεις γίνεται ακριβώς αυτό το λάθος: Προτείνεται οικοδόμηση πολιτικής συμμαχιών στην αντίθεση καπιταλισμός - σοσιαλισμός. Αλλά πάνω σε αυτή την αντίθεση, όπως σωστά διαπιστώναμε στο 16ο Συνέδριο, δεν χτίζεται η - στρατηγικής σημασίας για την Επανάσταση - πολιτική συμμαχιών.

2) Με αυτήν την (μη) πολιτική συμμαχιών «πλησιάζουμε» το σοσιαλισμό μόνο ως αντικατοπτρισμό. Η Λαϊκή Συμμαχία, που δεν είναι πολιτική, δεν συμμετέχει σε εκλογικές μάχες, που απορρίπτει όσους διαφοροποιούνται από το ΚΚΕ (Θέση 67), που «έχει μια ορισμένη μορφή διαμόρφωσης με τη δράση σε κοινό πλαίσιο των ΠΑΜΕ, ΠΑΣΕΒΕ, ΠΑΣΥ, ΜΑΣ», είναι «συμμαχία» μόνο με τον εαυτό μας.

3) Η πολιτική γραμμή των Θέσεων ουσιαστικά εφαρμόζεται εδώ και χρόνια. Εχουμε ήδη δείγματα ότι δεν περπατάει: οργανωτική στασιμότητα, πτώση κυκλοφορίας «Ρ», επίπεδο ταξικού κινήματος, οδυνηρό εκλογικό αποτέλεσμα. Ας σταθούμε στις εκλογές. Η σ. Παπαρήγα («Ρ», 22/3/2012) έλεγε: «Αντικειμενικά λοιπόν στην εκλογική μάχη το κριτήριο ψήφου προς το ΚΚΕ μπορεί και πρέπει να είναι πάνω στη συνολική του στρατηγική». Δεν συνιστά απολυτότητα να λέμε ότι «επιβεβαιώθηκε» (Θέση 48) μια στρατηγική που την αναδείξαμε ως κριτήριο ψήφου, αλλά αντί να συγκεντρώσει δυνάμεις τις μείωσε στο μισό; Βέβαια, όποτε έρχεται η κουβέντα στο εκλογικό αποτέλεσμα επαναλαμβάνουμε τα περί «κοινοβουλευτικών αυταπατών». Οχι. Αυταπάτες δημιουργούνται όταν αρνούμαστε να ερμηνεύσουμε απροκατάληπτα την ζωντανή εμπειρία από κάθε πολιτική μάχη. Τέτοια μάχη είναι και οι εκλογές. Δεν σπέρνει «κοινοβουλευτικές αυταπάτες» ο Λένιν όταν ισχυρίζεται («Γράμματα στον Γκόργκι») ότι «απ' τα αποτελέσματα των εκλογών εξαρτάται κατά πολύ και η ανάπτυξη του κόμματος».

4) Επί κρίσης, θέτοντας ως προαπαιτούμενο κάθε λαϊκής συσπείρωσης τη συμφωνία με τη θέση μας για λαϊκή εξουσία, αφήσαμε αναξιοποίητους σειρά πολιτικούς «κρίκους». Π.χ. Το «δεν πληρώνω». Εμείς είπαμε: Δεν πληρώνω, αλλά πρώτα λαϊκή εξουσία. Χρέος. Εμείς είπαμε: Οχι στο χρέος, αλλά στη λαϊκή εξουσία. Ευρώ - ΕΕ. Εμείς είπαμε: Δεν αρκεί το όχι στην ΕΕ, χωρίς το «ναι» στη λαϊκή εξουσία. Μνημόνιο. Εμείς είπαμε: Δεν φταίει το μνημόνιο, αλλά ο καπιταλισμός, η κρίση και ότι δεν έχουμε λαϊκή εξουσία. Σωστά. Ομως υπηρετείται ο στόχος της λαϊκής εξουσίας, όταν, στη μαζική πάλη για την ανακούφιση του λαού από τα βάσανά του, τίθεται σαν (διαχωριστική) προϋπόθεση; Πανομοιότυπα απουσιάσαμε από το καθήκον να παρέμβουμε στο αυθόρμητο που εκδηλώθηκε. Δεν δηλώσαμε «παρών» για τον προσανατολισμό και τη συνειδητοποίησή του. Αφήσαμε άλλους να το κατευθύνουν, να το αξιοποιούν. Από τις πλατείες που τις καταγγείλαμε από την Ισπανία κιόλας, πριν ακόμα εμφανιστούν στην Ελλάδα, μέχρι τις πατάτες. Από τις διαδηλώσεις για το μνημόνιο μέχρι τα διόδια - όταν έρχονταν άλλοι εμείς φεύγαμε.

5) Η εξάρτηση για την αστική τάξη μιας εξαρτημένης χώρας είναι το πλαίσιο προσαρμογής της στο διεθνή καπιταλισμό. Πολιτικά, η εξάρτηση για την αστική τάξη σημαίνει τη διεθνή της εγγύηση - στήριξη για την παραμονή της στην εξουσία. Η ταξική ανάδειξη του εξαρτημένου χαρακτήρα του ελληνικού καπιταλισμού δεν σημαίνει συσκότιση των ευθυνών της αστικής τάξης για τα δεινά του λαού ή απαλλαγή από αυτές, ή πολύ περισσότερο «παράθυρο» συνεργασίας με τμήματά της. Είναι πολιτική της καταδίκη. Η εξάρτηση συνιστά καταισχύνη του συνόλου της αστικής τάξης και χειροπιαστή απόδειξη ότι το κεφάλαιο δεν έχει πατρίδα και για το λόγο αυτό, για να εξυπηρετήσει τα δικά του συμφέροντα, υποδουλώνει το λαό, σε συμμαχία με το ξένο κεφάλαιο. Αυτή η ανάλυση του Λένιν στον «Ιμπεριαλισμό», στο «Η Βαριά Βιομηχανία στην Ελλάδα» του Μπάτση, στο «Το ξένο κεφάλαιο στην Ελλάδα» του Μπελογιάννη, ισχύει ακέραια και σε συνδυασμό με τα σημερινά οικονομικά και πολιτικά δεδομένα, η πραγματικότητα βοά: Η εξάρτηση της Ελλάδας βαθαίνει. Πραγματικότητα που για να έχουμε αποτελεσματική πολιτική γενικά (και ειδικά όσον αφορά τη διασύνδεση του ταξικού με το πατριωτικό) δεν γίνεται να αγνοούμε, να θολώνουμε με σχήματα περί «αλληλεξάρτησης», να μισοδεχόμαστε (ή μισοαρνιόμαστε) με φράσεις όπως «ισχυρές εξαρτήσεις», εισάγοντας έτσι στην επιστήμη του μαρξισμού το «ολίγον έγκυος».

6) «Ριζοσπάστης»: Δημοσιεύματα όπως το διήγημα για το δολοφόνο του 15χρονου, τα «πέρασε για λίγο από τον ΔΣΕ» για τον Μίσσιο, ανιστόρητες αναφορές ότι «το ΚΚΕ καμία σχέση δεν έχει με την αριστερά», κείμενα όπου αντί επιχειρημάτων βρίθουν ασυνταξιών και αφορισμών, πρωτοσέλιδα όπου απουσιάζει ή υποβαθμίζεται το σημαντικό της επικαιρότητας (π.χ. θάνατος Τσάβες), δεν συνηγορούν στην εκτίμηση περί «βελτίωσής του».

ΠΡΟΤΑΣΗ: Επαναφορά - επικαιροποίηση του Προγράμματος του 15ου Συνεδρίου, συγκρότηση Αντιιμπεριαλιστικού - Αντιμονοπωλιακού - Δημοκρατικού Μετώπου, με κατεύθυνση την ανατροπή του καπιταλισμού. Ενα Πρόγραμμα πιο αναγκαίο κι από την πρώτη φορά που το εμπνευστήκαμε επειδή ακριβώς τα προβλήματα που επιφέρουν ο ιμπεριαλισμός, τα μονοπώλια, οι αντιδημοκρατικές εκτροπές, η αναβίωση του φασισμού, η καπιταλιστική κρίση, έχουν οξυνθεί στο έπακρο. Το ΑΑΔΜ μπορεί να οικοδομήσει αντικαπιταλιστική συμμαχία, διότι:

Πρώτον, συνδέει τώρα, σήμερα, την πάλη για το καθημερινό πρόβλημα με το σοσιαλιστικό μετασχηματισμό.

Δεύτερον, είναι πειστικό και το κατορθώνει γιατί λαμβάνει υπόψη, ειδικά στις παρούσες συνθήκες εξαθλίωσης του λαού, ότι πρώτα «Οι άνθρωποι πρέπει να είναι σε θέση να ζουν για να μπορούν να κάνουν ιστορία» (Μαρξ - Ενγκελς, «Γερμανική ιδεολογία»).

Τρίτον, δεν παραιτείται από κανένα όπλο και από κανένα ενδεχόμενο - έστω και το πιο αμυδρό - στον επαναστατικό αγώνα, μη εξαιρουμένου του ενδεχομένου κυβέρνησης του ΑΑΔΜ, η οποία θα συνιστούσε διαστρέβλωση αν συσχετιζόταν με «στάδια», με «ενδιάμεσες εξουσίες» ή με την «αριστερή» κυβέρνηση αστικής διαχείρισης που ευαγγελίζεται ο ΣΥΡΙΖΑ.

Τέταρτον, μιας και εμείς δεν είμαστε Μπλανκιστές ώστε να αδιαφορούμε για τη λαϊκή πλειοψηφία, συνιστά επιτομή του αντικαπιταλιστικού αγώνα γιατί οικοδομεί λαϊκή πλειοψηφία, που δικό της έργο με επικεφαλής την εργατική τάξη είναι η Επανάσταση, καθώς προωθεί τις αναγκαίες συμμαχίες που δεν αποτελούν τίποτα λιγότερο από τον ίδιο τον πυρήνα του πολιτικού σχεδίου ανατροπής του καπιταλισμού.

Νίκος Μπογιόπουλος

μέλος ΚΟΒ «Ριζοσπάστη» 

www.enet.gr

Σε εξέλιξη η εκλογική διαδικασία για την ανάδειξη Δ.Σ. της Πανηπειρωτικής Συνομοσπονδίας Ελλάδος.

Από τις 8:00 π.μ. βρίσκεται σε εξέλιξη η διαδικασία των εκλογών για τη ανάδειξη του νέου Δ.Σ. της Πανηπειρωτικής Συνομοσπονδίας Ελλάδος.

Από τα 191 σωματεία που έχουν νομιμοποιηθεί ,έχουν δικαίωμα ψήφου 570 εκλέκτορες. Μέχρι στιγμής έχουν ψηφίσει 150 αντιπρόσωποι. Η εκλογική διαδικασία συνεχίζεται ομαλά και χωρίς κανένα ιδιαίτερο πρόβλημα.

Σύγχρονοι σκλάβοι στην Ηλία: Μετανάστης δεμένος με αλυσίδα!

Νέα υπόθεση ομηρίας αλλοδαπού εργάτη από ομοεθνή του, αποκαλύφθηκε στην Ηλεία.

Ακόμα και οι αστυνομικοί της Αστυνομικής Διεύθυνσης Ηλείας που βρήκαν έναν 22χρονο από το Μπαγκλαντές δεμένο με αλυσίδα από το πόδι, σε μεταλλικό πάσαλο θερμοκηπίου, για να μην το σκάσει, σοκαρίστηκαν από ό,τι αντίκρισαν.

Όταν οι αστυνομικοί, το περασμένο Σάββατο, έφτασαν στο θερμοκήπιο που είχαν πληροφορίες πως βρίσκεται σε ομηρία ο 22χρονος, δεν πίστευαν στα μάτια τους. Αφού τον απελευθέρωσαν, αναζήτησαν κάποιους από τα μέλη της εννεαμελής ομάδας που τον κρατούσαν εκεί και προχώρησαν στη σύλληψη ενός 25χρονου.

Είναι χαρακτηριστικό πως οι δράστες ζητούσαν χρήματα από την οικογένεια του θύματος στο Μπαγκλαντές και το ποσό των λύτρων έφτανε τις 5000 ευρώ. Ήδη σύμφωνα με πληροφορίες του ilialive.gr οι συγγενείς του νεαρού είχαν καταθέσει περίπου 2000 ευρώ σε τραπεζικό λογαριασμό στο Μπαγκλαντές, ενώ οι δράστες είχαν πάρει και τα χρήματα που είχε πάνω του ο νεαρός.

Οι Αρχές συνεχίζουν τις έρευνες για τον εντοπισμό και των υπόλοιπων δραστών και βλέπουν να ξεδιπλώνεται μπροστά τους μια σύγχρονη μάστιγα δουλεμπορίου, όπου ο εφιάλτης για τους μετανάστες, όπου οι περισσότεροι εξ αυτών είναι παράνομοι, δεν σταματά με την έλευσή τους στην Ελλάδα, αλλά συνεχίζεται.

www.ilialive.gr

http://theinsider.gr

Το φαινόμενο "Μπε-Μπε" (Μπριζίτ Μπαρντό)

Σεξοβόμβα, επαναστάτρια αλλά και ατάλαντη. Κάπως έτσι περιγράφεται η Μπριζίτ Μπαρντό σε ένα νέο βιβλίο που κυκλοφόρησε πρόσφατα στη Βρετανία με θέμα τη ζωή της. Στις 184 σελίδες του η Ζινέτ Βινσεντό, καθηγήτρια Ιστορίας του Κινηματογράφου στο Κινγκς Κόλετζ του Λονδίνου, παρουσιάζει την ηθοποιό ως ένα μοναδικό φαινόμενο. Η συγγραφέας ισχυρίζεται πως η εξωτερική ομορφιά αλλά και η στάση της απέναντι στον κόσμο του θεάματος τη δεκαετία του '50 δημιούργησε τριγμούς στη συντηρητική Γαλλία της εποχής εκείνης. «Η Μπαρντό έκανε μια επανάσταση στον τρόπο που έως τότε παρουσιάζονταν στην κοινωνία η γυναίκα, η σεξουαλικότητα και η νεολαία», γράφει χαρακτηριστικά.

Την άποψή της αυτή την υποστηρίζει καλύτερα κάνοντας παραπομπές στο δοκίμιο που αφιέρωσε η Σιμόν ντε Μπουβουάρ στην Μπαρντό με τίτλο «Μπριζίτ Μπαρντό και το σύνδρομο της λολίτας». Στα αποσπάσματα αυτά αναλύεται η επίδραση που είχε η λιτή εικόνα της 79χρονης σήμερα ηθοποιού, στο πώς οι άνδρες εκλάμβαναν τις γυναίκες και τις παρουσίαζαν στα μέσα ενημέρωσης. Τη στιγμή, μάλιστα, που σχεδόν όλες οι συνάδελφοί της κυκλοφορούσαν πάντα ντυμένες με γούνες βιζόν, περμανάντ στα μαλλιά και διαμαντένια κοσμήματα.

Η επιρροή αυτή συνεχίζεται έως σήμερα, με τη στάση της Μπαρντό απέναντι στη φυσική ομορφιά, που δεν έχει αλλάξει. Αντί να ακολουθήσει την πεπατημένη και να πολεμήσει τη γήρανση όπως άλλα αστέρια του θεάματος, καταφεύγοντας στον πλαστικό χειρουργό, εκείνη προσπαθεί να διατηρήσει την εμφάνισή με όλες τις ατέλειές της. Είναι σαν μια υπενθύμιση ότι ακόμη και τα σύμβολα του σεξ κάποια στιγμή ξεθωριάζουν και στο τέλος σβήνουν οριστικά.

Αρκετά είναι και τα κεφάλαια που αφιέρωσε η Βινσεντό στην καριέρα της Μπε Μπε, όπως την αποκαλούν χαϊδευτικά από τα αρχικά του ονόματός της. Αν και η πορεία της στον κινηματογράφο ήταν αρκετά σύντομη, αφού αποφάσισε να αποσυρθεί στα 39 της χρόνια, το 1973, και να γίνει ακτιβίστρια υπέρ των δικαιωμάτων των ζώων, συμμετείχε σε εξαιρετικές παραγωγές.

Παρ' όλα αυτά, το ταλέντο της δίχαζε τους κριτικούς κινηματογράφου. Κάποιοι την αποθέωναν - υπολογίζοντας βέβαια και τα κάλλη της - και άλλοι την αποδοκίμαζαν. Με τους δεύτερους συμφωνεί και η συγγραφέας, θυμίζοντας και μια δήλωση που είχε κάνει η ίδια η Μπαρντό: «Ξεκίνησα όντας η χειρότερη ηθοποιός και αυτό συνέχισα να είμαι, μια πολύ κακή ηθοποιός».

www.kourdistoportocali.com

Εθνική συλλογική σύμβαση: Από Δευτέρα 1 Απριλίου "Ευτυχισμένο το 1970"

Χάνεται το επίδομα γάμου από τη Δευτέρα για όσους αμείβονται με την εθνική συλλογική σύμβαση, με αποτέλεσμα νέα μείωση στους κατώτατους μισθούς των έγγαμων κατά 10%.

Η καταβολή του επιδόματος από τους εργοδότες θα είναι πλέον προαιρετική, ενώ δεν δικαιούνται επίδομα γάμου και όσοι αμείβονται με κλαδικές συμβάσεις των οποίων η μετενέργεια έχει λήξει (εκτός αν προβλέπεται σε νέα σύμβαση).
Η αγοραστική δύναμη των μισθωτών που αμείβονται με την εθνική συλλογική σύμβαση κατρακυλά στα επίπεδα που ήταν στο τέλος της δεκαετίας του 1970, σύμφωνα με τον επιστημονικό διευθυντή του Ινστιτούτου Εργασίας (ΙΝΕ) της ΓΣΕΕ, Σάββα Ρομπόλη.

Την ίδια ώρα συνεχίζονται οι μειώσεις των κλαδικών μισθών με την υπογραφή νέων συμβάσεων και σύμφωνα με το Ινστιτούτο, από το 2010 μέχρι τώρα κατά μέσο όρο οι αποδοχές των μισθωτών έχουν περικοπεί κατά 30% με 40%.

Oι τριετίες παραμένουν «παγωμένες» μέχρι να πέσει η ανεργία κάτω από το 10%, κάτι που το ΙΝΕ ΓΣΕΕ εκτιμά πως θα γίνει το 2027. Οι δανειστές από την πλευρά τους έχουν ζητήσει την κατάργησή τους, κάτι που θα είχε ως αποτέλεσμα μισθωτός να μπαίνει στην αγορά εργασίας με 586 ευρώ και να αποχωρεί με το ίδιο ποσό.

Με το νέο σύστημα που έχει έτοιμο το υπουργείο Εργασίας, η τελική απόφαση για τον κατώτατο μισθό δεν θα λαμβάνεται από τους κοινωνικούς εταίρους αλλά από την κυβέρνηση. Με τις νέες ρυθμίσεις συντονιστικό ρόλο θα έχει μια νέα επιτροπή, με βάση και τις προτάσεις των υπουργείων Εργασίας και Οικονομικών. Υπό την εποπτεία της επιτροπής θα γίνεται ο διάλογος, στον οποίο θα συμμετέχουν η ΓΣΕΕ, ο ΣΕΒ, η ΓΣΕΒΕΕ, η ΕΣΕΕ και το ΣΕΤΕ, ενώ θα υποβάλλονται προτάσεις από την Τράπεζα της Ελλάδος, το ΙΟΒΕ, τον ΟΑΕΔ και άλλους φορείς.

www.theinsider.gr

«Δημιουργούμε μια χαμένη γενιά». «Εγκεφαλική αιμορραγία» λόγω... ανεργίας. Οδεύουμε σε ένα αναπτυξιακό μοντέλο κινεζοποίησης της ελληνικής οικονομίας.

Τρεις δεκαετίες μετά τη διατύπωση του περίφημου «θα γίνουμε τα γκαρσόνια της Ευρώπης», η τρόικα ανοιχτά πλέον προωθεί την κινεζοποίηση της ελληνικής οικονομίας, με αποτέλεσμα να εγκαταλείπουν τη χώρα τα καλύτερα μυαλά της προς αναζήτηση εργασίας στο εξωτερικό 

«Η Ελλάδα, η Ισπανία και η Ιταλία έχουν τις καλύτερα μορφωμένες νέες γενιές. Και τώρα που είναι έτοιμοι να δουλέψουν, η κοινωνία τούς λέει ότι "δεν υπάρχει χώρος για εσάς". Δημιουργούμε μια χαμένη γενιά». Η θλιβερή διαπίστωση έγινε πρόσφατα από τον επικεφαλής των Σοσιαλιστών στο Ευρωκοινοβούλιο, Μάρτιν Σουλτς. 

Τάση φυγής

Την ίδια στιγμή, η διαρροή επιστημονικού δυναμικού της χώρας μας συνεχίζεται με απίστευτη ένταση, επαληθεύοντας αυτό που ειρωνικά λεγόταν τη δεκαετία του '80, ότι «θα γίνουμε τα γκαρσόνια της Ευρώπης». Οδεύουμε τάχιστα, δηλαδή, σε ένα αναπτυξιακό μοντέλο κινεζοποίησης της ελληνικής οικονομίας, καθώς η συμβολή του επιστημονικού δυναμικού είναι καθοριστική για την οικονομική ανάπτυξη μιας χώρας. Ελπίδες υπάρχουν μόνο αν αλλάξει η λογική του αναπτυξιακού μοντέλου, που επιφυλάσσει η συνταγή της τρόικας για την Ελλάδα: αύξηση της περιβόητης ανταγωνιστικότητας, η οποία μεταφράζεται σε διαρκή συμπίεση των μισθών. 

Ο κ. Λόης Λαμπριανίδης είναι καθηγητής Οικονομικής Γεωγραφίας στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας. Το 2010 ολοκλήρωσε μία μεγάλη έρευνα -μοναδική στην Ελλάδα- για τη διαρροή επιστημόνων από τη χώρα μας, με τον εύγλωττο τίτλο «Επενδύοντας στη φυγή». Σε αυτή, μεταξύ άλλων, κατέδειξε ότι οι Ελληνες επιστήμονες, με εξαιρετικές σπουδές, που εργάζονται στο εξωτερικό, αποτελούν το 10% του επιστημονικού δυναμικού της χώρας. Ο ίδιος μας είπε ότι την περασμένη Τετάρτη παρουσίασε στο πανεπιστήμιο τα συγκεκριμένα στοιχεία, στο πλαίσιο συζήτησης, κατά την οποία δόθηκαν πληροφορίες για τις επαγγελματικές προοπτικές νέων επιστημόνων στο εξωτερικό. «Παρέστησαν περισσότερα από 200 άτομα, τελειόφοιτοι και μεταπτυχιακοί. Πριν από δέκα χρόνια θα ήταν πέντε - έξι, και το 1990 ακόμα λιγότεροι ή και κανένας... Κάποιοι, εν έτει 2000, το έβλεπαν ως μία προοπτική. Το 2010 το σκέπτονταν σοβαρά και σήμερα για πολλούς είναι επιτακτική ανάγκη. Δεν είναι επιλογή, στην ουσία διώκονται από τη χώρα τους»! 

Τη δυναμική αυτή τάση φυγής, την οποία επέτεινε η κρίση, αποκαλύπτουν και τα τελευταία στοιχεία που συγκέντρωσε ο κ. Λαμπριανίδης από δύο διαδικτυακές πύλες, τις οποίες χρησιμοποιούν νέοι επιστήμονες προς ανεύρεση εργασίας στην Ευρώπη. Το δίκτυο European Job Mobility Portal (EURES) ιδρύθηκε το 1993. Εως και το 2010 σχεδόν 8.000 Ελληνες είχαν υποβάλει το βιογραφικό τους στη συγκεκριμένη διαδικτυακή πύλη. Η αύξηση στη συνέχεια υπήρξε ιλιγγιώδης. Το 2011 έφτασε τις 15.500 αιτήσεις. Επίσης, πάρα πολύ μεγάλη αύξηση παρουσιάζουν τα βιογραφικά που συμπληρώθηκαν από Ελληνες χρήστες τα τρία τελευταία χρόνια στο πόρταλ Europass CVs. Παρόμοια τάση παρουσιάζεται στην ίδια πύλη και από άλλες περιφερειακές - υπερχρεωμένες χώρες της Ε.Ε., με εξαίρεση την Ιρλανδία. 

«Ανταγωνιστικότητα»

«Στην πραγματικότητα, το φαινόμενο της διαρροής αποτελεί πρωτίστως αποτέλεσμα της χαμηλής ζήτησης για πτυχιούχους και όχι της υψηλής προσφοράς επιστημόνων στην ελληνική αγορά εργασίας», εξηγεί ο κ. Λαμπριανίδης. Και προσθέτει: «Για να υπάρξουν βάσιμες ελπίδες ότι θα μειωθεί η ροή επιστημονικού δυναμικού προς το εξωτερικό, θα πρέπει να αλλάξει το αναπτυξιακό μοντέλο της χώρας. Η χαμηλή προσφορά επιστημόνων αντανακλά μία οικονομία που δεν είναι προσανατολισμένη στην παραγωγή προϊόντων και υπηρεσίων υψηλής προστιθέμενης αξίας. Οι επιχειρήσεις της Ελλάδας δεν κατάφεραν να μετακινηθούν σε μία αλυσίδα παραγωγής πιο σύνθετων προϊόντων και υπηρεσιών, με ένταση γνώσης και τεχνολογίας. Αρα, δεν υπάρχει ζήτηση για πτυχιούχους, η ανεργία δεν μειώνεται, αλλά ούτε και οι μισθοί αυξάνονται με την άνοδο του επιπέδου εκπαίδευσης, γεγονός που οδηγεί -ανάμεσα σε άλλα- στη φυγή προς το εξωτερικό». 

Ο καθηγητής τονίζει ότι, αντιθέτως, η ελληνική οικονομία είναι στρατηγικά εγκλωβισμένη στο πεδίο των ανταγωνιστικών πλεονεκτημάτων μεταξύ των χωρών που παράγουν, βασισμένες στο πολύ χαμηλό κόστος και της σχετικά ανειδίκευτης εργασίας και εκείνων, οι οποίες δημιουργούν προϊόντα που βασίζονται στη διαφοροποίηση και την ποιότητα. «Η τρόικα ρητά θέλει να κινεζοποιήσει την ελληνική οικονομία. Μας λένε να παράγουμε φθηνά προϊόντα, για να είμαστε ανταγωνιστικοί. Για να υπάρχει όμως προοπτική ανάπτυξης της χώρας, θέλουμε προϊόντα υψηλής προστιθέμενης αξίας, για να μείνει εδώ το επιστημονικό προσωπικό. Και αυτό πρέπει να κάνουμε. Να αναπτύξουμε τα ανταγωνιστικά μας πλεονεκτήματα. Ας μην είναι στη βιοτεχνολογία ή την αεροναυπηγική. Ας είναι στη γεωργία και τον τουρισμό. Αλλά και εκεί πρέπει να παράξουμε προϊόντα υψηλής προστιθέμενης αξίας»... 

www.enet.gr

Ευρωπαϊκή κρίση. Τα... βαμπίρ της Ευρωζώνης. Κεφάλαια και νέοι επιστήμονες μετακομίζουν από το Νότο στο Βορρά

Με οικονομικό... βαμπίρ μοιάζει ο σκληρός πυρήνας της Ευρωζώνης, καθώς η αφαίμαξη των χωρών της περιφέρειας ισχυροποιεί τη Γερμανία και δευτερευόντως τη Γαλλία. Από πολύτιμη ρευστότητα μέχρι εξειδικευμένο ανθρώπινο δυναμικό, η 4ετία 2009-2012 χαρακτηρίζεται από μαζική μετακίνηση κεφαλαίων και μετανάστευση νέων επιστημόνων.

Περίοδο κατά την οποία οι καταθέσεις μόνο σε Ισπανία, Ελλάδα και Ιρλανδία μειώθηκαν δραματικά κατά 264,2 δισ. ευρώ, σε αντίθεση με τη Γερμανία, όπου αυξήθηκαν κατά 267,7 δισ. ευρώ (σύμφωνα με στοιχεία της Κεντρικής Τράπεζας). Θεαματικά είναι τα στοιχεία και για τη Γαλλία, που δείχνουν ενίσχυση 324 δισ. ευρώ την ίδια περίοδο. 

Γερμανοί οικονομικοί καθηγητές και αναλυτές επιχειρούν να εξηγήσουν την προσπάθεια του Βερολίνου να ενισχύσει τη ρευστότητα της οικονομίας, αλλά και τους κινδύνους που ελλοχεύουν μετά τις εξελίξεις στην Κύπρο. Ενδεικτική θεωρείται η εκτίμηση του Peter Bofinger (καθηγητής οικονομίας και μέλος της λεγόμενης Επιτροπής Σοφών της γερμανικής κυβέρνησης) πως η Γερμανία λόγω της επιβράδυνσης του ρυθμού ανάπτυξης και της αύξησης των δημόσιων δαπανών χρειάζεται ολοένα περισσότερη προσφορά χρήματος (Μ3). Η Γερμανία είναι στην πιο ευαίσθητη κατάσταση, διατρέχοντας τον κίνδυνο από τις εταιρείες-γίγαντες κεφαλαίου και μόχλευσης, που την καθιστούν ευάλωτη στην επόμενη ύφεση. Από αυτή την άποψη η κρίση στην περιφέρεια/Νότο συμβάλλει στη μεταφορά καταθέσεων και χρήματος προς το Βερολίνο. 

Ωστόσο σε πρόσφατη συνέντευξή του στο «Der Spiegel» ο Bofinger προειδοποιεί ότι οι πολίτες της Ευρώπης θα πρέπει να ανησυχούν για τις καταθέσεις τους. Σημειώνει δε πως ενδεχομένως οι Ισπανοί, οι Ιταλοί και οι Πορτογάλοι να μην τρέξουν αύριο στις τράπεζες προκειμένου να αποσύρουν τα χρήματά τους. «Αν όμως», προσθέτει ο ίδιος, «η κρίση οξυνθεί σε μια χώρα της Ευρωζώνης, οι πολίτες εκεί θα θυμηθούν την περίπτωση της Κύπρου». 

Εκτός όμως από τη μεταφορά κεφαλαίων, διογκούται και το κύμα μετανάστευσης. Πρόσφατα η «Le Monde» ανέφερε πως η βαθιά κρίση απασχόλησης στις υπερχρεωμένες ευρωπαϊκές χώρες προκαλεί αναβίωση των ροών μεταναστών προς τις χώρες του Βορρά - κυρίως προς τη Γερμανία. 

Για μια χώρα που γερνάει, όπως η Γερμανία, αυτοί οι νεοφερμένοι που έχουν ήδη εκπαιδευτεί είναι ένα απροσδόκητο κέρδος. Μόνο κατά τους πρώτους εννέα μήνες του 2012, στη Γερμανία μετανάστευσαν για να δουλέψουν πάνω από μισό εκατομμύριο άτομα από χώρες της Ε.Ε., στο σύνολό τους σχεδόν από χώρες της νότιας και της ανατολικής Ευρώπης. Κατά το πρώτο 9μηνο του 2012, μετανάστευσαν λοιπόν στη Γερμανία 32.633 Ιταλοί, 27.056 Ισπανοί, 26.382 Ελληνες και 9.914 Πορτογάλοι. Στην πλειονότητά τους εξειδικευμένοι και άρτια εκπαιδευμένοι νέοι, που σημαίνει ότι η γερμανική οικονομία ενσωματώνει (καρπούται) και το κόστος ανώτερης/ανώτατης εκπαίδευσης χιλιάδων νέων από την ευρω-περιφέρεια. 

Μ. ΓΕΛΑΝΤΑΛΙΣ

www.enet.gr

Mιχ. Καρχιμάκης. ''Η αναποτελεσματικότητα και οι καθυστερήσεις αναχαιτίζουν την ανάπτυξη.

Μια έκθεση της Κομισιόν σχετικά με την λειτουργία της ελληνικής δικαιοσύνης ,σε συνδυασμό με διάφορες παραμέτρους ,έρχεται να επιβεβαίωσει,

Όλα όσα κατα καιρούς είχαν αναδειχθεί ,και απο εμένα τον ίδιο ,αναφορικά με τον ρόλο και την συνεισφορά της ελληνικής δικαιοσύνης ,στην ανάπτυξη ,την διεύρυνση του πλούτου και της παραγωγικής βάσης της χώρας ,μέσα στην κρίση.

Αναδεικνύεται λοιπόν ,με την έκθεση αυτη ότι επιβεβαιώνονται οι απόψεις μας ,οι φωνές μας ,ότι η ελληνική δικαιοσύνη ,η κάποιοι θύλακες της ,παρεμποδίζουν αναχαιτιζοντας με τις καθυστερήσεις και την επι της ουσίας αρνησιδικία ,την ανάπτυξη ,τα δημόσια έσοδα και κατα συνέπεια την ταχύτερη έξοδο της πατρίδας απο την κρίση και τις δυσκολίες .

Εδώ λοιπόν ανακύπτουν ζητήματα σοβαρά .

Εάν το ελληνικό δίκαϊκο σύστημα ανταποκριθει και σταθεί στο ύψος της πατριωτικής ευθύνης που του αναλογεί ,τότε θα είμαστε μια ώρα αρχιτερα εκτός επικυνδυνης ζώνης .

Τότε οι εύκολοι στόχοι ,οι αδύναμοι και πραγματικοί δημιουργοί ,θα σταματήσουν να αποτελούν ,τα σημεία αφαιμαξης ,για να καλυφθούν τα ελλειματα και τα χρέη και να οδηγηθούμε τελικά σε αυτη την πολυπόθητη ανάπτυξη που όλοι επιθυμούμε .

Μετα τα στοιχεία λοιπον ,που είδαν το φως της δημοσιότητας ,σε συνδιασμο με τις παραμέτρους που διαπιστώνει ,ηΕ.Ε,δηλαδή ......π.χ

Υψηλή χρηματοδότηση απο το κράτος στην δικαιοσύνη .

Μορφωμένοι δικαστές .

Πολλοί δικηγόροι που υποβοηθουν την δικαιοσύνη

,αλλα την ίδια στιγμη χαμηλό επίπεδο ανεξαρτησίας και αποτελεσματικότητας ,

Όλα αυτα,είναι , μια εξίσωση που πρέπει να επιλυθεί και που πρέπει να αναζητηθεί ποιες είναι οι επιλογές που μπορει και πρέπει να έχει το πολιτικό σύστημα ,απέναντι σε τέτοια φαινόμενα ,προκειμένου η ελληνική δικαιοσύνη να επιτελέσει ,το πατριωτικό της καθήκον ,στηρίζοντας την επώδυνη προσπάθεια ,να βγει η χώρα και οι άνθρωποι απο την δίνη της κρίσης ,

Αλλιώς δεν υπάρχει άλλη επιλογή παρα η ΣΎΓΚΡΟΥΣΗ με τους θύλακες εκείνους που παρεμποδίζουν τον εθνικο στόχο ,να ζήσει η χώρα και οι άνθρωποι .

www.kourdistoportocali.com

Τη Δευτέρα 1 Απριλίου 2013, ψηφίζουν οι Απόδημοι Ηπειρώτες, στην Αθήνα, για τη νέα Διοίκηση της Πανηπειρωτικής Συνομοσπονδίας Ελλάδος.

Με απόλυτη τάξη και ηρεμία πραγματοποιήθηκε σήμερα η Γενική Αρχαιρεσιακή Συνέλευση της Πανηπειρωτικής Συνομοσπονδίας στην αίθουσα του Πνευματικού της Κέντρου επί της οδού Κλεισθένους 15, στην πλατεία Κοτζιά. Μετά τη διαπίστωση της προβλεπόμενης απαρτίας άρχισαν το πρωί οι εκλογικές διαδικασίες για την ανάδειξη νέας διοίκησης της Πανηπειρωτικής Συνομοσπονδίας Ελλάδος.

Η διαδικασία ξεκίνησε με την διαπίστευση των αντιπροσώπων των συλλόγων, αδελφοτήτων και ομοσπονδιών και την ομόφωνη εκλογή προεδρείου της Γενικής Συνέλευσης, με πρόεδρο τον έγκριτο νομικό Β. Βενέτη.

Στη συνέχεια το λόγο πήρε ο πρόεδρος της απερχόμενης διοίκησης κ. Γιώργος Οικονόμου ο οποίος προέβη στον διοικητικό απολογισμό και ο Ταμίας κ. Ι. Νάκης τον οικονομικό

και ακολούθως η Πρόεδρος της εξελεγκτικής επιτροπής κ. Σάσα Τριανταφυλλίδου παρουσίασε την έκθεση της Ε.Ε.

Ακολούθως πήραν το λόγο οι πρώην Πρόεδροι με πρώτον τον Κώστα Αλεξίου ο οποίος άσκησε δριμεία κριτική για πράγματα που κατά την άποψή του δεν έγιναν αλλά και ορισμένα που έπρεπε να γίνουν διαφορετικά και για το ότι δεν συνεχίστηκε το έργο του.

Αμέσως μετά μίλησε με ενωτικό πνεύμα ο π. Πρόεδρος Γιάννης Ζώης ο οποίος υπεραμύνθηκε της ενότητας της Π.Σ.Ε. , της συνέπειας του έργου της και την ανάγκη για συνέχιση της λειτουργίας της με υψηλά στάνταρτς.

Ο π. Πρόεδρος Παύλος Κοσοβίτσας μίλησε στην ανάγκη μεγαλύτερης συσπείρωσης και δραστηριοποίησης των πρωτοβάθμιων Σωματείων ώστε να δημιουργηθεί η προοπτική περαιτέρω δυναμικής λειτουργίας και παρουσίας

της Π.Σ.Ε.

Η διαδικασία συνεχίσθηκε με παρεμβάσεις Προέδρων Ομοσπονδιών, Αδελφοτήτων , Συλλόγων και Ενώσεων , των μελών του Δ.Σ. της απερχομένης διοίκησης , των επικεφαλής των παρατάξεων , παρεμβάσεις των συνέδρων και έληξε τελικά με ομόφωνη ψήφιση των πεπραγμένων

Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί τη Δευτέρα 1^η Απριλίου από τις 8 το πρωί έως τις 8 το βράδυ στον ίδιο χώρο.

www.epiruscorner.gr

Εκπληκτικά παλιρροϊκά νησιά του κόσμου

Όταν η στάθμη του νερού ανεβαίνει, τα παρακάτω νησάκια αποκόβονται και η σύνδεσή τους με τη στεριά γίνεται μόνο με τεχνικά μέσα όπως γέφυρες ή πλωτά και άλλα μέσα.

Με τον όρο παλιρροϊκά νησιά, εννοούμε τα νησιά εκείνα που συνδέονται με μια λεπτή λωρίδα γης με την ηπειρωτική χώρα, αλλά είναι προσβάσιμα μέσω δρόμων, μόνο όταν η παλίρροια είναι χαμηλή. Όταν η στάθμη του νερού ανεβαίνει, τα νησάκια αυτά αποκόβονται και η σύνδεση με τον κορμό της στεριάς γίνεται μόνο με τεχνικά μέσα όπως γέφυρες ή πλωτά και άλλα μέσα. Η ιδιαιτερότητά τους αυτή, σε συνδυασμό με την σχεδόν ανεξερεύνητη ομορφιά τους, τα καθιστούν ονειρικούς ταξιδιωτικούς προορισμούς για τους πιο τολμηρούς και περιπετειώδεις

• St Michael’s Mount, Ηνωμένο βασίλειο

Είναι ένα παλιρροιακό νησί ( www.stmichaelsmount.co.uk ) που βρίσκεται 366 μέτρα από την ακτή Mount’s Bay στην Κορνουάλλη, του Ηνωμένου Βασιλείου. Πρόκειται για μια αστική κοινότητα, ενωμένη με την πόλη Μarazion με ένα τεχνητό δρόμο φτιαγμένο από κυβόλιθους γρανίτη, ο οποίος είναι υπερυψωμένος ώστε να είναι διαβατός στην ημι-παλίρροια και την άμπωτη. Το παρεκκλήσι του St Michael χρονολογείται από τον 15ο αιώνα και διαθέτει έναν πύργο που χρησιμοποιούνταν σε μάχες, προέκταση του οποίου ήταν ένας πυργίσκος που χρησίμευε για την καθοδήγηση των πλοίων. Σύμφωνα με μελέτες, οποιαδήποτε άνοδος της στάθμης του ωκεανού, καθώς και η υπάρχουσα φυσική διάβρωση, απειλούν ένα μέρος της ακτής της Κορνουάλλης, συμπεριλαμβανομένου και του νησιού St Michael

• Mont Saint-Michel, Γαλλία

Bραχώδες παλιρροιακό νησί στην περιοχή της Νορμανδίας, με πληθυσμό 44 κατοίκων. Το νησί ( www.ot-montsaintmichel.com/index.htm?lang=en ) έχει παίξει σημαντικό στρατηγικό ρόλο από τα αρχαία χρόνια, ενώ τον 8ο αιώνα μ.Χ., χτίστηκε το μοναστήρι από το οποίο πήρε το όνομά του. Από το 1979 συμπεριλαμβάνεται στη λίστα με τα Μνημεία Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO. Το νησί που δέχεται περισσότερους από τρία εκατομμύρια επισκέπτες το χρόνο, συνδέεται με την ηπειρωτική χώρα με γέφυρα. Στο παρελθόν όμως ήταν συνδεδεμένο με ένα παλιρροϊκό, υπερυψωμένο μονοπάτι, έναν δρόμο δηλαδή που φανερωνόταν σε χαμηλή παλίρροια και «κρυβόταν» σε υψηλή

• Haji Ali Dargah, Ινδία

Κοντά στην ακτή στα Νότια της Βομβάης , βρίσκεται ένα τζαμί και τάφος σε ένα μικρό νησάκι. Το Haji Ali Dargah ( http://hajialidargah.in ) αποτελεί ορόσημο της ινδικής πόλης. Η πρόσβαση στο νησί είναι άμεσα εξαρτημένη από τις παλίρροιες, μιας και το μονοπάτι είναι τελείως απροστάτευτο από την παλίρροια κι όταν αυτή ανεβαίνει, το νησί «αποκόπτεται». Το να διασχίσει κανείς το μονοπάτι θεωρείται αποκορύφωμα της εκδρομής στο ιερό μνημείο.

• Rough Island, Σκωτία

Είναι ένα από τα 17 νησιά ( www.roughislandband.com ) στα οποία μπορεί να πάει κανείς περπατώντας από τη Σκωτία. Το νησί είναι προσβάσιμο όταν το επιτρέπει η παλίρροια, αλλά οι επισκέπτες πρέπει να αποφεύγουν να διασχίσουν το μονοπάτι που οδηγεί σε αυτό τους μήνες Μάιο και Ιούνιο, γιατί το νησί είναι καταφύγιο πτηνών και τους μήνες αυτούς φτιάχνουν φωλιές. Το υπερυψωμένο μονοπάτι πλημμυρίζει και βυθίζεται κάτω από τη θάλασσα για 5 ώρες κατά τη διάρκεια της υψηλής παλίρροιας.

• Eilean Donan, Ηνωμένο Βασίλειο

Πρόκειται για ένα ακόμη νησί της Σκωτίας. Ενώνεται με την ηπειρωτική χώρα με μία πεζογέφυρα και βρίσκεται περίπου ένα χιλιόμετρο από το χωριό Dornie. Λέγεται ότι ο ιερέας Donnán έχτισε μια εκκλησία στο νησί, αν και δεν υπάρχει κάποιο ίχνος αυτής. Στο νησί δεσπόζει το γραφικό κάστρο ( www.eileandonancastle.com ) που αρχικά χτίστηκε τον 13ο αιώνα αλλά καταστράφηκε τον 18ο αιώνα. Το σημερινό κτίσμα ανοικοδομήθηκε τον 20ο αιώνα. Το 2001, το νησί είχε μόνο έναν κάτοικο.

• Cramond Island, Σκωτία

Είναι ένα από τα πολλά νησιά που βρίσκονται κοντά στο Εδιμβούργο, σε απόσταση μόλις ενάμισι χιλιομέτρου από την ηπειρωτική χώρα. Το Cramond ( www.undiscoveredscotland.co.uk/edinburgh/cramondisland/index.html ) συνδέεται με αυτήν μόνο σε χαμηλή παλίρροια, μέσω ενός πλακόστρωτου υπερυψωμένου δρόμου. Το συγκεκριμένο μονοπάτι, που στέκεται σε πυλώνες τσιμέντου, όταν χτίστηκε χρησίμευε ως άμυνα ενάντια στα υποβρύχια, επί Β’ παγκοσμίου πολέμου και σήμερα αποτελεί ένα από τα πιο εντυπωσιακά αξιοθέατα της περιοχής.

• Fort Louvois, Γαλλία

Αυτό το παράκτιο φρούριο ( www.france-voyage.com/towns/bourcefranc-le-chapus-3139/fort-louvois-13194.htm ), ολοκληρώθηκε το 1694, μετά από τρία χρόνια εργασιών, σύμφωνα με τα σχέδια του Vauban, του στρατιωτικού μηχανικού που δούλευε για τον Λουδοβίκο τον 14ο. Έχοντας την μορφή ενός πετάλου, με τον κεντρικό πύργο να προστατεύεται από μία κινητή γέφυρα και μία τάφρο, το φρούριο παραπέμπει σε μεσαιωνικό κάστρο. Χτίστηκε για να προστατεύει τη νότια πλευρά της εκβολής Charente «πιάνοντας» τα εχθρικά πλοία σε διασταυρωμένα πυρά με την ακρόπολη στο Oléron. Αυτό εμπόδιζε τον εχθρό να επιτεθεί στα ναυπηγεία στο Rochefort. Σε χαμηλή παλίρροια το νησί συνδέεται με την χώρα με ένα μονοπάτι μήκους 400 μέτρων.

• Lindisfarne, Ηνωμένο Βασίλειο

Στα βορειοανατολικά της Αγγλίας, το εν λόγω παλιρροϊκό νησί είναι γνωστό και με την ονομασία Άγιο Νησί ( www.visitnorthumberland.com/holy-island ). Μεγάλα τμήματά του, προστατεύονται για την ασφάλεια των πληθυσμών πτηνών που περνάνε από εκεί το χειμώνα. Το Lindisfarne είναι δημοφιλής τουριστικός προορισμός. Η διαμονή στο νησί, όταν αυτό είναι αποκομμένο λόγω παλίρροιας από τον ηπειρωτικό κορμό, εγγυάται ηρεμία καθώς οι περισσότεροι το εγκαταλείπουν λίγες μέρες πριν η στάθμη του νερού ανέβει.

• Burgh Island, Ηνωμένο Βασίλειο

Αν και μικρό, αυτό το νησάκι ( www.information-britain.co.uk/county28/townguideBurgh%20Island ) διαθέτει δικό του ξενοδοχείο και πανδοχείο. Απέχει μόλις 250 μέτρα από το μικρό χωριό Bigbury-on-Sea και είναι προσβάσιμο με τα πόδια όταν η παλίρροια είναι χαμηλή, ενώ όταν τα νερά ανεβαίνουν, το «θαλάσσιο τρακτέρ» όπως ονομάζουν το ειδικό υπερυψωμένο όχημα, εκτελεί διαδρομές από και προς το νησί. Το τρακτέρ διασχίζει τη θάλασσα με τις μεγάλες ρόδες του να βρίσκονται μέσα στο νερό ενώ οι επιβάτες βρίσκονται σε μία πλατφόρμα αρκετά πιο ψηλά από τους τροχούς.

• Hilbre Island, Ηνωμένο Βασίλειο

Πρόκειται για το μεγαλύτερο νησί στο σύμπλεγμα των τριών, που συμπληρώνουν τα Little Eye and Middle Eye και βρίσκεται στην εκβολή του ποταμού Dee ( www.visitwirral.com/coast-and-countryside/coast/hilbre-island ). Από το 2012, το νησί δεν έχει ούτε ένα μόνιμο κάτοικο. Ωστόσο, το Hilbre επισκέπτονται συχνά πεζοί τουρίστες, μιας και η διάσχιση του μονοπατιού που το ενώνει με τον κορμό της χώρας, όταν η παλίρροια είναι χαμηλή και δη τους καλοκαιρινούς μήνες, αποτελεί προσφιλή δραστηριότητα. Το παλιό μονοπάτι είναι πλέον κλειστό, καθώς είναι πολύ πιο επικίνδυνο σε σχέση με το νέο, μέσω της πόλης West Kirby.

www.clickatlife.gr