Παρασκευή 4 Ιανουαρίου 2013
Pirelli Calendar 2013. Στους δρόμους του Rio De Janeiro.
Τα
ημερολόγια της Pirelli με γυμνά μοντέλα, που ήταν τα τελευταία 39 χρόνια
απαραίτητη διακόσμηση για συνεργεία αυτοκινήτων ανά τον κόσμο, αποφάσισαν το
2013 να κάνουν τη διαφορά: Στη νέα σειρά, τα μοντέλα παίρνουν μεν τις
καθιερωμένες σέξι πόζες αλλά με ρούχα (έστω και λίγα). Η πρωτοτυπία οφείλεται
στην επιλογή του φωτογράφου Στιβ Μακ Κάρι, ο οποίος δέχτηκε την πρόταση της
εταιρείας να δουλέψει στο ημερολόγιο μόνο εάν αυτό γινόταν με τους δικούς του
όρους.
Οι φωτογραφίσεις έγιναν στο Ρίο ντε Ζανέιρο και μάλιστα
επιλέγησαν μοντέλα που θεωρούνται γνωστά για την «κοινωνική δράση» τους (όπως
ιδρύτριες φιλανθρωπικών οργανισμών και μοντέλα που προασπίζουν την προστασία του
περιβάλλοντος ή τα δικαιώματα των παιδιών). Παλιότερα ημερολόγια της Pirelli
έχουν αναλάβει φωτογράφοι όπως η Άνι Λίμποβιτς, ο Μάριο Τεστίνο και ο Καρλ
Λάγκερφελντ.
www.kourdistoportocali.gr
Πέμπτη 3 Ιανουαρίου 2013
Η λίστα.
Η
λίστα. Θα μπορούσε να είναι τίτλος πολιτικού θρίλερ. Με τους πρώτους τίτλους
της ταινίας ο θεατής θα μπορούσε να δει τα χέρια κάποιου που το πρόσωπό του θα
έμενε κρυμμένο στο σκοτάδι να πληκτρολογούν υποβάλλοντας τη λίστα που θα βλέπαμε
στην οθόνη στην αναγκαία επεξεργασία. Εύκολα. Γρήγορα. Απλά. Με τη
χαρακτηριστική άνεση που επιδεικνύουν οι χειριστές στα αμερικανικά σίριαλ που
προσπαθούν να μας πείσουν ότι ο θαυμαστός κόσμος του υπολογιστή είναι το κέντρο
της ζωής μας. Στην οθόνη ένα, δύο, τρία ή δεκατρία τα ενοχλητικά ονόματα
διαγράφονται. Διαγραφή, αντιγραφή, παραγραφή. Η νέα λίστα είναι
εντάξει.
Της Πέπης Ρηγοπούλου.
Όχι όμως και τόσο εντάξει. Κάποιοι έχουν κρατήσει την παλιά,
την αυθεντική λίστα. Ο φακός μετακινείται γρήγορα. Πολιτικά γραφεία,
συσκέψεις των μίντια, δηλώσεις στο Κοινοβούλιο, άνκορμεν, ανκοργουίμεν και
αλληλοσφαζόμενοι ειδήμονες στα παραθυράκια της τηλεόρασης. Το νέο της διαγραφής
των ονομάτων και της πλαστογραφίας της λίστας κυκλοφορεί, γίνεται μείζον
πολιτικό θέμα που απειλεί τη συνοχή αν όχι και την ύπαρξη της κυβέρνησης.
Καταγγέλλεται ο υπόλογος για την «επεξεργασία» που συμβαίνει να είναι αυτός που
υπέγραψε για να μπούμε στο Μνημόνιο και ακολουθεί διαγραφή του σε χρόνο ντε-τε.
Επέρχεται κάθαρση και μετά από αυτό, μας λένε, η κυβέρνησή μας εξέρχεται
ενισχυμένη.
Πόσο και πώς ενισχυμένη; Το
σενάριο της ταινίας μας μένει ως προς το φινάλε του ασυμπλήρωτο. Ο σεναριογράφος
μπορεί να διαλέξει το χάπι εντ. Να μας πει ότι ο εντοπισμός και η τιμωρία του
κατηγορούμενου ως ενόχου έφερε την κάθαρση. Ή αντίθετα να μας πει ότι δεν
υπάρχει μία, αλλά δυο, τρεις, πολλές λίστες. Τόσες όσες χρειάζονται για να
εξοντωθούν πολιτικά όσοι υπηρέτησαν τις πολιτικές των συμβάσεων και των
μνημονίων. Τόσες, ενδεχομένως, όσες χρειάζονται για να διαλυθεί όχι απλώς το
υπάρχον πολιτικό σύστημα που συγκυβερνά, αλλά το ίδιο το σύστημα εξουσίας, με
επικεφαλής τους νταβατζήδες που με αφέλεια και αθυροστομία κατέδειξε ο Κώστας
Καραμανλής, αντί να πράξει για να τους εξουδετερώσει πριν τον εξουδετερώσουν
εκείνοι.
Μένει κάποιος άλλος. Ο σκηνοθέτης, που αρνείται
να βγει από το σκοτάδι, αλλά που κρατά στα χέρια του το μοντάζ, τα σπέσιαλ εφέ
και τη δυνατότητα να δώσει το τέλος που αυτός θέλει. Και η απορία που μένει
είναι: Τι ήθελε όχι να πει αλλά να κάνει ο ποιητής; Πόσο καιρό αυτές ή άλλες
λίστες κοιμούνταν σε κάποια συρτάρια; Μήπως όσο χρειαζόταν για να υπακούσουν υπό
την απειλή άγνωστων εκβιασμών όσοι χρειάζονταν για να θεμελιωθεί η οικονομική,
πολιτική και εθνική υποτέλεια της Ελλάδας; Και τι θα γίνει αν, ερήμην
ενδεχομένως του σκηνοθέτη, κάποιοι μπορέσουν, επειδή τυχαίνει να μην υπόκεινται
σε εκβιασμό, να αμφισβητήσουν το σενάριο; Τι θα γίνει δηλαδή όταν αυτές οι
λύσεις που ήταν μια κάποια (πολύ χρήσιμη) λύση τελειώσουν;
Unfollow: ''Τι ΔΕΝ πληρώνουν στην εφορία Κόκκαλης, Βγενόπουλος, Αλαφούζος, Μάνεσης''.
Τα εκκαθαριστικά σημειώματα των Κόκκαλη,
Βγενόπουλου, Αλαφούζου και Μάνεση φέρνει στο φως το περιοδικό Unfollow στο πλαίσιο
μεγάλης έρευνας για την προκλητική φοροασυλία που απολαμβάνουν οι Έλληνες
ολιγάρχες.
Στο ρεπορτάζ, που υπογράφει ο Λευτέρης
Χαραλαμπόπουλος παρουσιάζονται αποκαλυπτικά στοιχεία για ορισμένους από τους
πλουσιότερους ανθρώπους στην Ελλάδα οι οποίοι δηλώνουν ατομικό εισόδημα έως και
18.217 ευρώ.
Εκμεταλλευόμενοι δεκάδες παραθυράκια οι πιο πιστοί θιασώτες
του μνημονίου φτάνουν να πληρώνουν έως και δυο φορές λιγότερο φόρο από τους
μισθωτούς.
Για να εξηγήσει πως λειτουργεί το σύστημα, το Unfollow
παρουσιάζει, όπως αναφέρεται, «τέσσερις εμβληματικές περιπτώσεις:
Έναν
μεγιστάνα, τον Σωκράτη Κόκκαλη, ο οποίος δηλώνει ατομικό εισόδημα όσα η
γραμματέας του. Έναν τραπεζίτη, τον Ανδρέα Βγενόπουλο, που δηλώνει ατομικό
εισόδημα όσα ένας πρωτοδιοριζόμενος ταμίας στην τράπεζά του. Έναν εφοπλιστή και
καναλάρχη, τον Γιάννη Αλαφούζο, που δηλώνει ατομικό εισόδημα όσα βγάζει ένας
ανερχόμενος δημοσιογράφος στο κανάλι του. Κι έναν βιομήχανο, τον Νίκο Μάνεση,
για τον οποίο κινητοποιήθηκε ολόκληρη κυβέρνηση προκειμένου να σπάσουν τα ΜΑΤ
μια απεργία, μόνο και μόνο για να βάλει λίγο αργότερα ο ίδιος λουκέτο στην
επιχείρησή του».
H ανεξάρτητη δημοσιογραφία δείχνει για άλλη μια φορά ότι
μπορεί να στεθεί απέναντι στην Ελλάδα των Ολιγαρχών.
Μόνο που θα
χρειαστεί τη βοήθειά σας.
Διαβάστε ολόκληρο το ρεπορτάζ στο Unfollow που
κυκλοφορεί.
www.vathiprasino.blogspot.gr
Λαός σε εξαθλίωση.
Η φτώχεια
είναι το σημαντικότερο γεγονός του 2012, λένε οι αναγνώστες του in.gr
Η φτώχεια, εξαιτίας της συνεχιζόμενης για πέμπτη χρονιά
ύφεσης, είναι το Γεγονός της Χρονιάς σύμφωνα με την ψηφοφορία του in.gr, που
«συνόδευσε» την ανασκόπηση ΣΤΙΓΜΕΣ 2012.
Η εξαθλίωση στην
οποία οδηγήθηκαν μεγάλα τμήματα του πληθυσμού, ιδίως στα μεγάλα αστικά κέντρα,
είναι με ποσοστό 25.9% (2.810 ψήφοι) το σημαντικότερο γεγονός της χρονιάς που
έφυγε.
Ακολουθεί με ποσοστό 16.4% (1783 ψήφους) η ανεργία που έσπασε
το ένα ρεκόρ μετά το άλλο φθάνοντας σε δυσθεώρητα ύψη.
Την τρίτη θέση ως
κορυφαία γεγονότα της χρονιάς καταλαμβάνει ο εντοπισμός από τους επιστήμονες του
CERN ενός σωματιδίου που «μοιάζει» με το μποζόνιο του Χιγκς, του Βρετανού
επιστήμονα που περίμενε μισό αιώνα για να μάθει αν η θεωρία του για το πώς η ύλη
αποκτά μάζα ήταν σωστή ή όχι (ποσοστό 12,3%, 1339 ψήφοι).
Ακολουθεί με
10,6% (1153 ψήφοι) η άνοδος ρατσισμού και η είσοδος της Χρυσής Αυγής στη
Βουλή.
Στην πέμπτη θέση -με ποσοστό 5,9% (641 ψήφοι)-
βρίσκεται ο σχηματισμός της τρικομματικής κυβέρνησης και ακολουθεί μία
επιστημονική κατάκτηση, η αποστολή του ρομποτικού οχήματος Curiosity στον Αρη.
(469 ψήφοι).
Η αναγνώριση του παλαιστινιακού κράτους από τον ΟΗΕ
καταλαμβάνει την έκτη θέση (457) και ακολουθούν το κούρεμα χρέους και η δόση
«μαμούθ» που πήρε η χώρα μας από την τρόϊκα στο πλαίσιο του προγράμματος
στήριξης (446 ψήφοι), η διάλυση των δομών υγεία και η περιπέτεια του ΕΟΠΥΥ (432
ψήφοι), το μακελείο στο Κονέκτικατ (375 ψήφοι), η εκλογή του Αντώνη Σαμαρά στην
πρωθυπουργία (301 ψήφοι) και η «περιπέτεια της «λίστας Λαγκάνρτ» που αφού πέρασε
επί δύο χρόνια από πολλά χέρια και γραφεία, τελικά κατέληξε στον ΣΔΟΕ, αλλά και
στα χέρια του δημοσιογράφου Κώστα Βαξεβάνη.
Η λίστα κλείνει με τη
διαθεσιμότητα των υπαλλήλων στο Δημόσιο (172 ψήφοι), την κατάρρευση των
ποδοσφαιρικών ομάδων του Παναθηναϊκού και της ΑΕΚ (131 ψήφοι) ΠΑΟ και ΑΕΚ, τιο
συγχωνεύσεις των τραπεζών (38 ψήφοι), την αλλαγή ηγεσίας στο ΠΑΣΟΚ και την
εκλογή του Φρανσουά Ολάντ στην προεδρία της Γαλλίας (22 ψήφοι).
Δείτε
αναλυτικά την τελική κατάταξη που διαμορφώθηκε από τις ψήφους των αναγνωστών του
in.gr.
www.in.gr
Αφιέρωμα του Guardian στο εναλλακτικό τοπικό νόμισμα του Βόλου
Στην υιοθέτηση
εναλλακτικών τρόπων αγοράς προϊόντων εστιάζει δημοσίευμα της
Guardian, σημειώνοντας πως ανά περιοχές οι Έλληνες
εγκαταλείπουν το ευρώ και συστήνουν τοπικά νομίσματα και δίκτυα
ανταλλαγών.
«Στο Βόλο, την πόλη-λιμάνι που σφύζει από ζωή
στους πρόποδες του Πηλίου, στην καρδιά της πιο εύφορης πεδιάδας της Ελλάδας, οι
ντόπιοι επινόησαν ένα διαφορετικό τρόπο αντιμετώπισης της οικονομικής κρίσης και
της έλλειψης ρευστότητας, υιοθετώντας τη δική τους εναλλακτική νομισματική
μονάδα πίστωσης, την ΤΕΜ», αναφέρει η βρετανική Guardian.
Τέτοιου
είδους πρωτοβουλίες εναλλακτικής οικονομικής οργάνωσης έχουν κάνει την εμφάνισή
τους και σε άλλες περιοχές της ελληνικής επικράτειας, από τα προάστια της Αθήνας
και την Κέρκυρα, μέχρι την Πάτρα και τη βόρεια Κατερίνη.
Στο Βόλο έχει
δημιουργηθεί ένα ιδιότυπο δίκτυο ανταλλακτικής οικονομίας στο οποίο σύμφωνα με
τους διοργανωτές, μετέχουν περίπου 1.300 χρήστες, και το οποίο
βασίζεται σε ένα εικονικό νόμισμα, την επονομαζόμενη Τοπική Εναλλακτική
Μονάδα (ΤΕΜ).
Ουσιαστικά η ΤΕΜ είναι μια
μονάδα πίστωσης χωρίς υλική μορφή. Κάθε μέλος που εγγράφεται στο Δίκτυο λαμβάνει
αυτομάτως 300 μονάδες πίστωσης (χωρίς την επιβάρυνση τόκου), με τις οποίες μπορεί να αγοράσει τις υπηρεσίες ή τα προϊόντα που προσφέρουν τα υπόλοιπα μέλη.
Ο λογαριασμός και οι συναλλαγές του κάθε μέλους καταγράφονται σε μία ηλεκτρονική
βάση δεδομένων, ενώ όσοι δεν έχουν πρόσβαση στο διαδίκτυο εξυπηρετούνται με
κουπόνια (εντολές πληρωμής).
Για παράδειγμα, αν κάποιος θέλει να
αγοράσει ένα αγαθό αξίας 100 ευρώ, πληρώνει το 70% της τιμής με ευρώ και το
υπόλοιπο 30% με ΤΕΜ - κάτι σαν έκπτωση - καθώς ο έμπορος είναι υποχρεωμένος να
καλύψει το κόστος παραγωγής του αγαθού και το ΦΠΑ.
Στο σύστημα έχουν
προσχωρήσει καφετέριες, εμπορικά καταστήματα, εργοστάσια και επιχειρήσεις,
παρέχοντας αγαθά και υπηρεσίες (από γάλα και τρόφιμα μέχρι μαθήματα γιόγκα και
ιατρική περίθαλψη) έναντι μονάδων ΤΕΜ.
«Για πολλούς αποκτά έναν
διττό ρόλο. Συμπλήρωση του χαμένου εισοδήματος και δημιουργία ενός
προστατευτικού δικτύου σε αυτή την ιδιαίτερα δύσκολα στιγμή της ζωής τους»
σχολιάζει ο Γιάννης Γρηγορίου εκ των ιδρυτών του συγκεκριμένου
δικτύου στον Βόλο.
«Η ΤΕΜ θα υποκαταστήσει πλήρως το ευρώ, αλλά
παρέχει σημαντική βοήθεια στα αδύναμα μέλη της κοινωνίας μας. Μάλιστα,
ενθαρρύνουμε τη χρήση του σε όλα τα επίπεδα των κοινωνικών δραστηριοτήτων της
πόλης μας», αναφέρει στον Guardian ο δήμαρχος του Βόλου, Πάνος
Σκοτινιώτης.
www.tvxs.gr
BBC: Το «fakelaki» και ο αγώνας κατά της διαφθοράς στην Ελλάδα.
Η διαφθορά στην Ελλάδα και ιδιαιτέρως ο ορισμός της
λέξης «φακελάκι» απασχόλησε άρθρο του BBC Magazine.
«Απλοί Ελληνες βρίσκουν τρόπους να "εκδικούνται"
τα ενδημικά επίπεδα της φοροδιαφυγής στη χώρα τους με διάφορες ιστοσελίδες που
δίνουν τη δυνατότητα στον κόσμο να αναφέρει περιπτώσεις δωροδοκιών», επισημαίνει
το άρθρο.
Η πρώτη επαφή της Χριστίνας Τρεμόντι με το
«φακελάκι» ήταν όταν ο παππούς της χρειάστηκε άμεση περίθαλψη στο δημόσιο
νοσοκομείο της Καλαμάτας. Θεωρητικά η θεραπεία είναι ελεύθερη. «Φακελάκι» στα
ελληνικά σημαίναι «μικρός φάκελος», ωστόσο έχει κληθεί να περιγράψει ένα είδος
δωροδοκίας.
«Ήταν βετεράνος του πολέμου και διαγνώστηκε με
καρκίνο του προστάτη σε τελικό στάδιο. Ενα βράδυ είχε ακατάσχετη αιμορραγία και
έπρεπε να σπεύσουμε στο νοσοκομείο. Εκεί ήρθαμε αντιμέτωποι με την απόλυτη
αδιαφορία. Κανείς δεν έδωσε σημασία στον παππού μου», είπε η Χριστίνα.
«Τότε πήραμε το μήνυμα ότι ανέμεναν "μίζα" και
όταν η μητέρα μου έδωσε ένα ποσό περίπου 300 ευρώ, μέσα σε μία ώρα ο παππούς
μπήκε στο χειρουργείο», συμπλήρωσε.
Η εμπειρία αυτή τη σημάδεψε σε τέτοιο βαθμό που,
ακόμη και όταν σπούδαζε στις ΗΠΑ, αποφάσισε να αποκαλύψει πόσο ευρεία είναι η
πρακτική των δωροδοκιών στην Ελλάδα.
Εμπνευσμένη, λοιπόν, από ανάλογες ιστοσελίδες
στην Ινδία και την Κένυα, η Χριστίνα δημιούργησε το «edosafakelaki.org», μία
ιστοθέση, στην οποία οι απλοί πολίτες ανώνυμα αναφέρουν περιπτώσεις
δωροδοκιών.
Σε χρονικό διάστημα λίγο μεγαλύτερο του ενός
μηνός 1.000 διαφορετικές περιπτώσεις δωροδοκίας αναφέρθηκαν στην ιστοσελίδα και
διαδόθηκαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Το δίκτυο δημοσιεύει την ιστορία ενός άνδρα που
γράφει «Ο πατέρας μου είχε καρκίνο και έπρεπε να κάνει εγχείρηση στο πάγκρεας. Ο
χειρουργός ζήτησε χρήματα, και πριν από την επέμβαση του έδωσα 500 ευρώ. Από την
έκφραση του κατάλαβα ότι δεν ήταν αρκετά...».
Οπως τονίζει το BBC τονίζει, η ανησυχία για τη
διαφθορά στην Ελλάδα εχει αυξηθεί από τότε που η οικονομική κατάσταση της χώρας
άρχισε να επιδεινώνεται, με τη χώρα να βρίσκεται σε πολύ χαμηλές θέσεις σε
καταλόγους αναφορικά με τη διαφάνεια και το ενδιαφέρον εστιάζεται κυρίως στον
φορολογικό τομέα.
Το άρθρο επισημαίνει ότι σε ιστοσελίδες όπως το
edosafakelaki.org το 60% των αναφορών σχετίζεται με δωροδοκίες στο σύστημα
υγείας, 15% για άδειες αυτοκινήτων, 4% για έκδοση οικοδομικών αδειών, ενώ μόλις
ένα 3% αποτελούν οι ιστορίες για δωροδοκίες σχετικά με φόρους, καθώς - όπως
σημειώνει- όσοι το έχουν πράξει μάλλον το έκαναν για να φοροδιαφύγουν και,
συνεπώς, δεν είναι διατεθειμένοι να το ανακοινώσουν.
Η Τρεμόντι, που ίδρυσε το edosafakelaki, πιστεύει
ότι ένα δημοφιλές πεδίο γνώμης κατά της δωροδοκίας μπορεί να κάνει τη διαφορά
στην Ελλάδα στην παρούσα φάση.
www.ethnos.gr
"Η Δικιά μας Αθήνα: Ανακαλύπτοντας ξανά την πόλη μας".
"Τη βλέπαμε στα πρωτοσέλιδα σε
ρόλους που δεν της ταίριαζαν. Είχε περάσει καιρός από τη μεγάλη της επιτυχία το
2004, και όμως για μας ήταν ακόμα η πρωταγωνίστρια. Το ξέρανε οι κάτοικοι της
ότι της άξιζε το καλύτερο."
Οι δημιουργοί της πλατφόρμας Athens Daily Secret έκαναν μια μικρού μήκους ταινία για την
Αθήνα. "Η Δικιά μας Αθήνα: Ανακαλύπτοντας ξανά την πόλη μας" ο
τίτλος της. Και γράφουν στο σημείωμα τους:
"Έτσι μια μέρα
την κοιτάξαμε στα μάτια και της το υποσχεθήκαμε: θα την κάναμε ταινία. Με το που
είδε την κάμερα άρχισε να λάμπει: η Αθήνα μας είναι γεννημένη πρωταγωνίστρια.
Καλώς ορίσατε στην πρώτη ταινία του Daily Secret με πρωταγωνίστρια την πόλη μας
και τα μυστικά της. Είναι γεμάτη λόγους για την ερωτευτείτε ξανά, αρκεί να
ξέρετε που να κοιτάξετε."
Daily Secret Film - Αθήνα from
Daily Secret on Vimeo.
Σκοτώνουν τις τελευταίες βιομηχανίες για χάρη της ΔΕΗ
Στα
χέρια του κ. Αντώνη Σαμαρά η "καυτή πατάτα" της πλήρους αποβιομηχάνισης της
χώρας. Πρόκειται για τον δεύτερο γύρο εκδίκησης του κράτους προς την ιδιωτική
πρωτοβουλία. Αυτή την φορά για χατίρι του μονοπωλίου της ΔΕΗ. Ο πρώτος γύρος
1974-1984 των Καραμανλή - Παπανδρέου διέλυσε ομίλους χτίζοντας κρατικά
μονοπώλια.
Η κυβέρνηση τινάζει κυριολεκτικά στον αέρα την ενεργοβόρα
βαριά βιομηχανία της χώρας, από το κρατικό νικέλιο, μέχρι τη χαλυβουργία, το
αλουμίνιο την τσιμεντοβιομηχανία, την μια και μοναδική υαλουργία, ότι απομένει
από ναυπηγική βιομηχανία και τις τελευταίες βιομηχανίες μέσης τάσης φορτώνοντας
στις πλάτες τους επιπλέον, συνολικό, κόστος 22.000.000 ευρώ για ένα και μόνο
λόγο.
Γιατί αδυνατεί να πείσει τις συντεχνίες της ΔΕΗ να
αποσύρουν τις εισηγήσεις, που υποχρέωσαν ήδη τον κ. Αρθούρο Ζερβό να αποδεχθεί,
για πλήρη μεταφορά του κόστους ρύπων στα βιομηχανικά τιμολόγια και για αύξηση
των τιμολογίων αυτών μέχρι και 12% σε δεύτερη φάση...
Πρόκειται για
στραγγαλισμό της βιομηχανίας, των εξαγωγών και της ανταγωνιστικότητας της
εθνικής παραγωγής για το οποίο αδιαφορεί η ΓΕΝΟΠ κάτω από την "φιλοσοφία" ότι
"...αν κλείσουν οι βιομηχανίες είναι δικό τους πρόβλημα και όχι της ΔΕΗ και της
οικονομίας!!!."
Όπως αποδεικνύεται στην πράξη όμως οι εντολές και οι
εξαναγκασμοί της συντεχνίας της ΔΕΗ υποχρέωσαν μέχρι και τον έως πρότινος
δυναμικό υφυπουργό ΥΠΕΚΑ αρμόδιο σε θέματα ενέργειας κ. Μάκη Παπαγεωργίου να
"καταπιεί" ακόμη και όσα είχε διαβεβαιώσει τους εκπροσώπους της βιομηχανίας στο
Γενικό Συμβούλιο του ΣΕΒ για παρέμβαση της πολιτείας έστω και την τελευταία
στιγμή με σκοπό να αποφευχθεί η τελική αποβιομηχάνιση του τόπου. (Διαβάστε και
το εξαιρετικό χθεσινό ρεπορτάζ του κ. Χάρη Φλουδόπουλου στο
Capital.gr)
Γιατί μόνο ως άτακτη υποχώρηση του κ. Παπαγεωργίου και της
ΡΑΕ μπορεί να δικαιολογηθεί η δεύτερη εκβιαστική επιστολή της ΔΕΗ προς τις
παραπάνω ενεργοβόρες βιομηχανίες ότι : "... αν θέλετε να μην περάσει στα
βιομηχανικά τιμολόγια το κόστος ρύπων θα σας κάνω τη χάρη να μην σας χρεώσω για
ένα χρόνο αλλά θα μου υπογράψετε συμβάσεις για αυξήσεις του ρεύματος από
6-12%...".
Προσέξτε εθνική συμπεριφορά του κρατικού μονοπωλίου ρεύματος
της ΔΕΗ που βρίσκεται στην προνομιακή αυτή θέση επειδή το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα
Παπανδρέου και η Νέα Δημοκρατία, όλων των αρχηγών της, χαρακτήρισαν την ΔΕΗ
στρατηγικής σημασίας για την οικονομία και την εξαίρεσαν από τις
αποκρατικοποιήσεις.
Τι στρατηγικός τομέας είναι για την οικονομία όταν
με την προστασία του μονοπωλιακού του χαρακτήρα φροντίζει μόνο να τρέφει τις
συντεχνίες του και αγνοεί παντελώς την οικονομική ανάπτυξη του τόπου;
Τι
στρατηγικός και κοινωνικός τομέας είναι η ΔΕΗ όταν αδιαφορεί για το μέλλον
χιλιάδων εργαζομένων στην βιομηχανία;
Γιατί αν απέδιδε ως φορέας
στρατηγικής σημασίας για την οικονομία θα ήταν σε θέση τουλάχιστον να καλύψει
τις απαιτήσεις σε ζήτηση ρεύματος στην περίπτωση παραπέρα βιομηχανικής ανάπτυξη
του τόπου;
Σήμερα όμως η ΔΕΗ δεν είναι σε θέση να καλύψει τις ανάγκες
μιας βιομηχανικής ανάπτυξης ούτε κατά 1%.
Και δεν είναι σε θέση να
καλύψει τις ανάγκες της χώρας ακόμη και αν αυξηθούν κατά 2-3% οι εγκαταστάσεις
κλιματιστικών.
Να είναι λοιπόν καλά η Τουρκία, η Βουλγαρία και η Αλβανία
και μας σώζουν, με εισαγωγές, από το ρεζιλίκι να βυθιστεί η χώρα στο σκοτάδι
είτε χειμώνα είτε καλοκαίρι.
Να είναι καλά και οι επενδυτές που
προσκαλεί ο κ. Σαμαράς, αν έλθουν ποτέ, που θα δεχθούν να στήσουν μονάδες
περιμένοντας την Βουλγαρία και την Τουρκία να μας "ελεήσει"
ενεργειακά...
Η φθηνή επιχειρηματολογία που προβάλλουν οι συντεχνίες της
ΔΕΗ και η ΓΕΝΟΠ επισήμως ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση καθήλωσε τις επενδύσεις και τα
ελληνικά και ξένα κέντρα ιδιωτών υπονόμευαν πάντα την ΔΕΗ είναι μόνο για αγρίους
και ηλίθιους.
Γιατί οι πάντες γνωρίζουν ότι σε μια χώρα με βιομηχανικές
ανάγκες και με βαριά βιομηχανία σχεδιάζεται μακροπρόθεσμα ηλεκτροπαραγωγή και
χρησιμοποιούνται (αν κριθεί σκόπιμο) και στρατηγικοί επενδυτές.
Το
επίσης φθηνό επιχείρημα για ότι το κόστος των ρύπων (Co2) είναι υποχρέωση της
Ευρωπαϊκής Ένωσης και όχι πρωτοβουλία της ΔΕΗ είναι επίσης απαράδεκτο για δύο
λόγους:
Πρώτον γιατί η Ευρωπαϊκή Ένωση και η σχετική οδηγία της δεν
επιβάλλει σε καμία περίπτωση μεταφορά του κόστους των ρύπων στα βιομηχανικά
τιμολόγια.
Δεύτερον γιατί η Ευρωπαϊκή Ένωση προβλέποντας το πιθανό
πρόβλημα ενεργειακού κόστους όρισε από το 2009 με την υπ' αριθμ. 29 οδηγία της
το δικαίωμα των κρατών μελών να επιδοτήσουν το κόστος ρεύματος μέχρι και 60%.
Και αυτό το τήρησαν ήδη η Γερμανία και η Αγγλία που σέβονται την βιομηχανική
ιστορία τους.
Στο "Ελλαδιστάν" όμως της ευρύτερης σοβιετίας που δεν
σεβόμαστε ούτε την βιομηχανία ούτε καν τους εργαζόμενους σε αυτήν που θα χάσουν
τις θέσεις τους ξεχάσαμε την οδηγία εδώ και τέσσερα χρόνια παρά τις επισημάνσεις
όλων των ενδιαφερομένων.
Αλλά γιατί να την θυμηθούν οι κυβερνήσεις από
το 2009 και μετά;
Τι άλλαξε από τα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης που
οι αρχές της ελληνικής σοβιετίας εκφράζονται με συνθήματα διωγμού του
φόβητρου-ιδιώτη επιχειρηματία;
Από τον Γιώργο Κράλογλου
Πάρτυ εμπόρων όπλων στο ελληνικό Πεντάγωνο. Ετοιμάζουν νέα αγορά του αιώνα ύψους 10 δις ευρώ!
Η
πολιτική διαπλοκή της συγκυβέρνησης με τους δανειστές και τους εμπόρους
όπλων-μιζαδόρους δεν έχει ιερό και όσιο. Έτσι λοιπόν οι Σαμαράς, Κουβέλης και
Βενιζέλος ετομάζουν εξοπλιστικό πρόγραμμα ύψους 10 δις ευρώ!
Με απλά
λόγια επιστρέφουν πίσω στους δανειστές μέρος της βοήθειας και μας βάζουν νέα
δάνεια-θηλιά στο λαιμό.
Δείτε τι γράφει σχετικά η Μαρίνα Μάνη στο Capital.gr
Ούτε μία
ώρα δεν διήρκεσε η χθεσινή συνεδρίαση του ΚΥΣΕΑ στο Μαξίμου. Γρήγορα και ομόφωνα
εγκρίθηκε η εισήγηση του υπουργού Εθνικής Αμυνας Π. Παναγιωτόπουλου για την
προμήθεια 67 ανταλλακτικών κινητήρων αεροσκαφών F-16 Block 52+ που θα υλοποιηθεί
μέσα από διακρατική συμφωνία με τις ΗΠΑ.
Κατά την ενημέρωση, το κόστος θα
ανέλθει στα 183,7 εκατ. ευρώ (και όχι 183,7 δισ. ευρώ, όπως εκ παραδρομής
αναφέρθηκε νωρίτερα) που θα «απλωθεί» στα επόμενα πέντε χρόνια, ενώ οι εν λόγω
κινητήρες αντιστοιχούν στο ήμισυ των F-16 που διαθέτει η πολεμική Αεροπορία της
χώρας.
Πέραν αυτής της προμήθειας, στο Πεντάγωνο έχουν φτάσει
εισηγήσεις από τις ηγεσίες και των τριών «όπλων» για νέες, γενναίες, παραγγελίες
σε στρατιωτικό εξοπλισμό... σε πείσμα της μεγάλης οικονομικής κρίσης και της
σκληρής λιτότητας.
Περιλαμβάνουν δε, από μεταφορικά ελικόπτερα, αεροσκάφη
και φρεγάτες, μέχρι ναρκοθηριευτικά, ερπυστριοφόρα και αμφίβια
τεθωρακισμένα.
Το συνολικό κόστος αγγίζει τα 10 δισ. ευρώ, ωστόσο
για να μη προκληθούν αντιδράσεις προβλέπεται (και προτείνεται) να γίνει η
αποπληρωμή τους σε βάθος εφταετίας ή και δεκαετίας.
Σύμφωνα με
κυβερνητικές πηγές πρέπει «να κρατάμε μικρό καλάθι», καθώς «ναι μεν υπάρχουν
πιέσεις... έσωθεν και έξωθεν για τις νέες προμήθειες», ωστόσο το ύψος των
παραγγελιών θα εξαρτηθεί από τις οικονομικές δυνατότητες της χώρας και τις
συμφωνίες με τους δανειστές.
«Εκτός κι αν οι τελευταίοι δώσουν το
πράσινο φως για το σύνολο των παραγγελιών», η επισήμανση.
Το καλό σενάριο για το 2013 !...
Όσοι
έχουν συζητήσει με τον πρωθυπουργό και τους δύο πολιτικούς αρχηγούς που
στηρίζουν την κυβέρνηση για την πορεία της οικονομίας το 2013 έχουν καταλήξει σε
ένα συμπέρασμα.
Και οι
τρεις υιοθετούν την αισιόδοξη άποψη για το ελληνικό οικονομικό γίγνεσθαι τη
χρονιά που μόλις μπήκε, αλλά ένας τουλάχιστον δεν δείχνει να είναι βέβαιος ότι
τα πράγματα θα εξελιχθούν κατ' ευχήν.
Ας δούμε
λοιπόν πώς ακριβώς σκιαγραφείται το καλό σενάριο, σε μια χρονιά όπου λαμβάνονται
επιπρόσθετα μέτρα λιτότητας ύψους 11 δισ. ευρώ περίπου.
Η
αισιόδοξη άποψη βασίζεται κατ' αρχάς στη σχεδόν βέβαιη εκτίμηση ότι τα έσοδα της
γενικής κυβέρνησης θα ξεπεράσουν τις δαπάνες, εξαιρουμένων των τόκων το 2013,
για πρώτη φορά από τις αρχές της δεκαετίας του 2000.
Κοινώς, η
γενική κυβέρνηση θα εμφανίσει υψηλότερο πρωτογενές πλεόνασμα από τα 750 εκατ.
ευρώ περίπου που προβλέπει το μεσοπρόθεσμο σχέδιο δημοσιονομικής στρατηγικής.
Σε αυτήν
την περίπτωση, το 70% της υπέρβασης του στόχου θα μπορούσε να κατευθυνθεί στη
μείωση των μέτρων λιτότητας που θα περιλαμβάνει ο προϋπολογισμός του 2014. Αν
λοιπόν το πρωτογενές πλεόνασμα είναι 3 δισ. ευρώ, το 70% της υπέρβασης των 2,25
δισ., δηλαδή 1,6 δισ. ευρώ, θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για τη μείωση των
προβλεπόμενων μέτρων λιτότητας του 2014.
Μια
τέτοια τροπή θα είχε τρία ευεργετικά αποτελέσματα :
Πρώτον,
δεν θα απαιτούνταν έξτρα μέτρα για να καλυφθεί η μεγαλύτερη του αναμενομένου
δημοσιονομική τρύπα του 2013.
Δεύτερον,
θα μπορούσαν να μειωθούν τα νέα μέτρα λιτότητας του 2014.
Τρίτον, η
υπέρβαση του στόχου θα βελτίωνε περισσότερο το επενδυτικό κλίμα, προσελκύοντας
ξένα κεφάλαια σταθερού εισοδήματος, με αποτέλεσμα τη μείωση των αποδόσεων των
κρατικών ομολόγων σε μονοψήφια νούμερα.
Θεωρητικά,
μια τέτοια εξέλιξη θα είχε θετικό αποτέλεσμα επίσης στο Χρηματιστήριο Αθηνών και
στο πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων.
Από την
άλλη πλευρά, κανείς δεν θα μπορούσε να αποκλείσει το ενδεχόμενο οι πιστωτές να
ζητήσουν μέρος του υπερβάλλοντος πρωτογενούς πλεονάσματος να χρησιμοποιηθεί για
την κάλυψη του χρηματοδοτικού κενού από το πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων.
Το καλό σενάριο βασίζεται επίσης στην εκτίμηση ότι η παροχή
ρευστότητας προς την οικονομία θα βελτιωθεί αισθητά για τρεις λόγους,
συμβάλλοντας περαιτέρω στη βελτίωση του κλίματος :
Πρώτον, λόγω της σταδιακής αποπληρωμής των ληξιπρόθεσμων οφειλών του δημοσίου προς τρίτους.
Δεύτερον, λόγω της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών και, τρίτον, λόγω της αύξησης των καταθέσεων καθώς θα ενισχυθεί η εμπιστοσύνη των πολιτών προς το τραπεζικό σύστημα.
Η παροχή περισσότερων πιστώσεων προς τις επιχειρήσεις και τα νοικοκυριά αναμένεται να συμβάλει πιο πολύ στη βελτίωση του οικονομικού κλίματος με βάση το αισιόδοξο σενάριο.
Επιπλέον, η βελτίωση της διεθνούς ανταγωνιστικότητας της οικονομίας εκτιμάται ότι θα δώσει ώθηση στις εξαγωγές, ενώ η λιτότητα θα περιορίσει κι άλλο τις εισαγωγές, βελτιώνοντας το εξωτερικό ισοζύγιο.
Η αναμενόμενη αύξηση του τουριστικού ρεύματος προς τη χώρα το 2013 θα συμβάλει περισσότερο προς την ίδια κατεύθυνση.
Τέλος, ο συνδυασμός του υψηλότερου πρωτογενούς πλεονάσματος, των ενέσεων ρευστότητας και του μικρότερου ελλείμματος στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών θα απεικονιστεί σε κάποιο σημείο στις τριμηνιαίες μεταβολές του ΑΕΠ, σύμφωνα με τους αισιόδοξους.
Το πιθανότερο είναι να συμβεί το τρίτο προς το δεύτερο τρίμηνο ή το τέταρτο προς το τρίτο.
Μια θετική τριμηνιαία μεταβολή του ΑΕΠ εκτιμάται ότι θα έβαζε τη χώρα σε τροχιά ενάρετου κύκλου, τροφοδοτώντας την ανάκαμψη.
Σε γενικές γραμμές, αυτό είναι το θετικό σενάριο για το 2013, στο οποίο πιστεύουν ή τουλάχιστον έτσι δείχνουν οι αισιόδοξοι στην τριτοκομματική κυβέρνηση.
Ευχή όλων είναι να έχουν δίκιο και το καλό σενάριο να αποδειχθεί σωστό το 2013.
Η κάθαρση που δεν θα γίνει.
Η βέβαιη παραπομπή του Γ. Παπακωνσταντίνου σε προανακριτική
επιτροπή και ίσως σε Ειδικό Δικαστήριο για την αλλοίωση της λίστας Λαγκάρντ δεν
πρόκειται να φέρει τη λύση του ελληνικού δράματος. Γιατί το κεντρικό θέμα δεν
είναι η αφαίρεση των ονομάτων τριών συγγενών του και ζητούμενο δεν θα έπρεπε να
είναι πρώτα απ όλα η ικανοποίηση των άγριων ενστίκτων κανιβαλισμού.
Από
την ώρα που έφτασε στην Αθήνα η αυθεντική λίστα Λαγκάρντ όλα έγιναν λάθος: Φήμες
και ψίθυροι άρχισαν να σέρνονται, το δηλητήριο διαχύθηκε ταχύτατα, δικαστικές
πηγές έκαναν την αδιανόητη διαρροή "μίλησαν οι δεσμοί του αίματος!" και η δίκη
άρχισε και τελείωσε πριν καν ξεκινήσει η διαδικασία.
Ο Γ.
Παπακωνσταντίνου είναι βαρύτατα εκτεθειμένος για τους χειρισμούς του από την ώρα
που παρέλαβε τη λίστα Λαγκάρντ, την οποία αντιμετώπισε με τον παραδοσιακό τρόπο
του συστήματος εξουσίας, ως αντικείμενο ιδιοκτησίας του.
Παρά τις ευθύνες
του πρώην υπουργού, δεν υπάρχει κανενός είδους ορθολογισμός στη διαχείριση της
υπόθεσης. Αν το βασικό αδίκημα είναι η νόθευση του εγγράφου και αν πράγματι ο
υπαίτιος είναι ο Γ. Παπακωνσταντίνου έχει σημασία το κίνητρο. Υπάρχει πολιτικό
χρήμα; Υπάρχει διαφθορά; Υπάρχει προστασία παρανομίας; Γνωρίζουμε αν οι
συγκεκριμένες καταθέσεις αποτελούν προϊόν φοροδιαφυγής; Πρόκειται απλώς για
συγγενικό χατίρι; Η για το φόβο του πολιτικού κόστος στη βάση των εντυπώσεων που
θα δημιουργούνταν αν δημοσιοποιούταν η λίστα και με δεδομένη τη νοσηρότητα του
κλίματος;
Το αδίκημα που θα έπρεπε να απασχολεί πρωτίστως δεν είναι
φυσικά η αλλοίωση της λίστας. Είναι το θάψιμό της από τη στιγμή που παραδόθηκε
από τη γαλλική πλευρά στην ελληνική, δηλαδή για περισσότερα από δύο χρόνια, την
ώρα που σε άλλες χώρες από την αξιοποίηση της ανάλογης λίστας εισπράχθηκαν
πρόστιμα πολλών δισεκατομμυρίων ευρώ. Και ως προς αυτό, έχει επίσης σημασία το
κίνητρο και η βαθύτερη πρόθεση. Η συγκάλυψη έγινε για λογαριασμό συγκεκριμένων
προσώπων και σε συνεννόηση μαζί τους; Εντοπίστηκαν πολιτικοί πίσω από
αχυρανθρώπους και αποφασίστηκε να μείνει ο σκελετός στο ντουλάπι; Υπάρχουν
καταθέτες που συνδέονται με χρηματοδότηση κομμάτων; Μήπως δρομολογήθηκε η
συγκάλυψη από αυτοματισμό, για λόγους αρχής δηλαδή, επειδή το πολιτικό σύστημα
είχε εξαιρέσει έτσι κι αλλιώς από την υποχρέωση καταβολής φόρων τους οικονομικά
ισχυρούς της χώρας;
Πολλά μπορεί να αναρωτηθεί κανείς και απάντηση δεν θα
πάρει αφού στην πραγματικότητα δεν ανοίγει η συζήτηση επί της ουσίας και κανείς
δεν δείχνει να θέλει μια κάθαρση που θα οδηγήσει σε υπέρβαση, στο τέλος του
παλιού κόσμου, στην ανατροπή του status quo, αλλά μόνο μια επίφαση κάθαρσης που
θα προσφέρει αίμα στους διψασμένους για λιθοβολισμό και ας μην ρίχνουν την πέτρα
πρώτα οι αναμάρτητοι.
Ο Γ. Παπακωνσταντίνου είναι ο πιο βολικός από τους
ενόχους. Εκτός ενεργού πολιτικής, ταυτισμένος με το πρώτο μνημόνιο, κηπουρός του
ΓΑΠ, ελέγχεται για τον τρόπο με τον οποίο διαπραγματεύτηκε με την Τρόικα, για τη
ρητορεία του περί Τιτανικού, για τη διεθνή διαπόμπευση της χώρας ως
διεφθαρμένης, για λάθη και παραλείψεις πριν από την υπαγωγή της χώρας στο
μηχανισμό στήριξης. Ο διαχωρισμός ποινικής και πολιτικής ευθύνης δεν
πολυενδιαφέρει. Με την ευκαιρία της απάλειψης των συγγενών του από τη λίστα
Λαγκάρντ θα πληρώσει για όλα μαζί με το συνήθη τρόπο: Κραυγές, δημόσιο
λυντσάρισμα, πολιτική υστερία, λαϊκισμός χωρίς όριο, όχι με σκοπό τον
καταλογισμό ευθυνών εφόσον αποδειχθούν αλλά με κεντρική επιδίωξη την αποδόμηση
της άποψης ότι η χώρα χρεοκόπησε και δεν υπήρχε άλλη δυνατότητα δανεισμού πέρα
από την ευρωζώνη και το ΔΝΤ.
Είναι άλλο πράγμα η κριτική στα έργα και τις
ημέρες της διακυβέρνησης Παπανδρέου και άλλο η καλλιέργεια της ψευδαίσθησης ότι
αν δεν υπήρχε ο Παπακωνσταντίνου η πατρίδα δεν θα είχε βουλιάξει κάτω από τα
ελλείμματα. Εμείς τώρα είμαστε στον αστερισμό της κατεδάφισης μιας σκληρής
πραγματικότητας: Οτι η πιο υπερχρεωμένη χώρα της ευρωζώνης δεν θα την έβγαζε
καθαρή χωρίς λιτότητα και ότι ούτε τώρα πρόκειται να σωθεί αν δεν αλλάξουν οι
δομές της ελληνικής οικονομίας και αν δεν καταπολεμηθεί η διαφθορά ενός
κατεστημένου που περνά μέσα από τις τρύπες του συστήματος και σωρεύει πλούτο σε
βάρος των έντιμων φορολογούμενων.
Ολοι φωνάζουν πολύ και προσπερνούν με
εύκολες γενικότητες και αοριστολογίες την εκρηκτική φορολογική αδικία ως προϊόν
διαπλοκής του πολιτικού συστήματος με την οικονομική ελίτ και η ίδια η φύση
αυτής της ελίτ που είναι σε μεγάλο βαθμό κρατικοδίαιτη και παρασιτική.
Οι
ένοχοι δεσμοί κυβερνήσεων και κομμάτων με τους οικονομικά ισχυρούς και το
πρόβλημα της συστημικής διαπλοκής και διαφθοράς αφήνονται εκτός δημόσιου
προβληματισμού και θα παραμείνουν ως έχουν εφόσον το πρόβλημα συνοψίζεται στην
αφαίρεση τριών αρχείων από το cd που χάθηκε.
Τα στοιχεία του υπουργείου
Οικονομικών σχετικά με τις τελευταίες φορολογικές δηλώσεις δείχνουν ότι δεν
υπάρχει ούτε ένας εκατομμυριούχος και είναι λίγες χιλιάδες όσοι δηλώνουν
οικογενειακό εισόδημα άνω των 100.000 ευρώ. Η συντριπτική πλειοψηφία όσων
πληρώνουν φόρους είναι μισθωτοί και συνταξιούχοι, όλοι οι υπόλοιποι, ελεύθεροι
επαγγελματίες, αυτοπασχολούμενοι, έμποροι, επιχειρηματίες, αποτελούν ένα
ελάχιστο κομμάτι της φορολογικής βάσης. Και ανάμεσά τους βρίσκονται περισσότερο
και λιγότερο πλούσιοι, υπάρχουν εύποροι, πάμπλουτοι και μεγιστάνες.
Εδώ
και καιρό, από τον Β. Σόιμπλε μέχρι τον Π. Μοσκοβισί και από την Κρ. Λαγκάρντ
μέχρι τον Π. Τόμσεν, όλοι όσοι ασχολούνται με τη διαχείριση της ελληνικής
κρίσης, καλοπροαίρετοι και κακοπροαίρετοι, διαπιστώνουν ότι υπάρχει κάτι πολύ
σάπιο στο βασίλειο των ελληνικών φοροεισπρακτικών μηχανισμών το οποίο ξεκινά από
την κορυφή και απλώνεται προς τα κάτω. Ολοι μα όλοι επισημαίνουν ότι οι
ελληνικές ελίτ έχουν αποτύχει και ότι δεν έχουν τη βούληση να επιβάλλουν
κοινωνική δικαιοσύνη. Οι πλούσιοι εξαιρέθηκαν από τα βάρη της κρίσης,
απολαμβάνοντας ασυλία, ατιμωρησία και ένα διαχρονικό ακαταδίωκτο. Η νομοθεσία
είναι έτσι φτιαγμένη ώστε να έχουν πολλούς και διαφορετικούς τρόπους για να
προστατεύονται.
Ελληνες πρωταγωνιστούν στο real estate του Λονδίνου, στη
Λάρισα κυκλοφόρησαν οι περισσότερες Πόρσε Καγιέν από κάθε άλλη ευρωπαϊκή πόλη,
στις ελληνικές μαρίνες βρίσκει κανείς περισσότερα και πολυτελέστερα σκάφη απ
ό,τι στη Ριβιέρα. Ελληνες βρίσκονται πίσω από μεγάλα κεφάλαια τα οποία έχουν
φύγει στη Σιγκαπούρη, στο Χονγκ Κονγκ στη νησιά Κέιμαν, φυσικά και στην
Ελβετία.
Το πρόβλημα δεν είναι οι εξαδέλφες του Γιώργου Παπακωνσταντίνου,
δεν είναι οι δεσμοί αίματος, αλλά άλλοι δεσμοί που δένουν τους ελεγκτές με τους
ελεγχόμενους και τους σπόνσορες με τους πελάτες τους.
Δεν χρειαζόταν η
λίστα Λαγκάρντ για να πληροφορηθούμε ότι Έλληνες μεγαλοκαταθέτες είναι ύποπτοι
φοροδιαφυγής. Ολες οι κινήσεις κεφαλαίων στο εξωτερικό είναι καταγεγραμμένες
στην Τράπεζα της Ελλάδος και διασταύρωση φορολογικών δηλώσεων και
κινητής/ακίνητης περιουσίας δεν έγινε ποτέ με σκοπό την είσπραξη προστίμων,
δηλαδή την εφαρμογή του νόμου. Γιατί; Την απάντηση δεν θα την μάθουμε στη
διάρκεια της προανακριτικής επιτροπής, που στην πραγματικότητα έχει ήδη
τελειώσει.
Γλίτωσαν στο τσακ τον δημοσιονομικό γκρεμό οι ΗΠΑ.
Συμφωνία για την αποφυγή του λεγόμενου
«δημοσιονομικού γκρεμού» φέρνει το 2013 στις ΗΠΑ. Λίγο μετά την έλευση του νέου
έτους, ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Barack Obama και οι ηγέτες της αμερικανικής Γερουσίας
«έδωσαν τα χέρια» στο πλαίσιο μιας συμφωνίας για τον προϋπολογισμό που επιτρέπει
την αύξηση των φορολογικών συντελεστών εισοδήματος για πρώτη φορά σε διάστημα
σχεδόν 20 ετών, διατηρεί τα επιδόματα ανεργίας για εκατομμύρια Αμερικανούς
πολίτες και αμβλύνει τον αντίκτυπο των περικοπών δαπανών που απειλούσαν να
ρίξουν την οικονομία σε ύφεση.
Ο πολυπόθητος συμβιβασμός, ο οποίος προβλέπει την αύξηση του φόρου για τα εισοδήματα των ζευγαριών που ξεπερνούν τα 450.000 δολάρια, εγκρίθηκε με ισχυρή πλειοψηφία και από τα δύο κόμματα στη Γερουσία (89 υπέρ, 8 κατά) και αργότερα μέσα στην ημέρα θα τεθεί προς ψήφιση στην Βουλή των Αντιπροσώπων.
Η καθυστέρηση στην ψήφιση και έγκριση της συμφωνίας σημαίνει πως τεχνικά οι ΗΠΑ «έπεσαν» στο δημοσιονομικό γκρεμό μετά τα μεσάνυχτα (ώρα ΗΠΑ), αλλά με τις αμερικανικές αγορές να παραμένουν κλειστές την Τρίτη, ο αντίκτυπος της παρέλευσης της προθεσμίας θα μπορούσε να είναι μηδαμινός.
Η έγκριση της συμφωνίας από την Βουλή των Αντιπροσώπων δεν είναι βέβαιη, καθώς εκεί συντηρητικοί Ρεπουμπλικάνοι έχουν εκφράσει ήδη τη δυσαρέσκειά τους με το γεγονός ότι ο συμβιβασμός αυξάνει τους φόρους και δεν περιλαμβάνει περισσότερες περικοπές ομοσπονδιακών δαπανών. Ο εκπρόσωπος της Βουλής των Αντιπροσώπων, John Boehner δήλωσε πως η Βουλή ενδέχεται να τροποποιήσει τη συμφωνία και να τη στείλει πίσω στη Γερουσία, ωστόσο οι πιο αισιόδοξοι ελπίζουν πως η ισχυρή διακομματική έγκριση στη Γερουσία, θα βοηθήσει τη συμφωνία να ξεπεράσει το σκόπελο της Βουλής των Αντιπροσώπων και να βρεθεί στο γραφείο του Obama για υπογραφή έως την Πέμπτη.
Τα βασικά σημεία της συμφωνίας είναι τα εξής:
Ο πολυπόθητος συμβιβασμός, ο οποίος προβλέπει την αύξηση του φόρου για τα εισοδήματα των ζευγαριών που ξεπερνούν τα 450.000 δολάρια, εγκρίθηκε με ισχυρή πλειοψηφία και από τα δύο κόμματα στη Γερουσία (89 υπέρ, 8 κατά) και αργότερα μέσα στην ημέρα θα τεθεί προς ψήφιση στην Βουλή των Αντιπροσώπων.
Η καθυστέρηση στην ψήφιση και έγκριση της συμφωνίας σημαίνει πως τεχνικά οι ΗΠΑ «έπεσαν» στο δημοσιονομικό γκρεμό μετά τα μεσάνυχτα (ώρα ΗΠΑ), αλλά με τις αμερικανικές αγορές να παραμένουν κλειστές την Τρίτη, ο αντίκτυπος της παρέλευσης της προθεσμίας θα μπορούσε να είναι μηδαμινός.
Η έγκριση της συμφωνίας από την Βουλή των Αντιπροσώπων δεν είναι βέβαιη, καθώς εκεί συντηρητικοί Ρεπουμπλικάνοι έχουν εκφράσει ήδη τη δυσαρέσκειά τους με το γεγονός ότι ο συμβιβασμός αυξάνει τους φόρους και δεν περιλαμβάνει περισσότερες περικοπές ομοσπονδιακών δαπανών. Ο εκπρόσωπος της Βουλής των Αντιπροσώπων, John Boehner δήλωσε πως η Βουλή ενδέχεται να τροποποιήσει τη συμφωνία και να τη στείλει πίσω στη Γερουσία, ωστόσο οι πιο αισιόδοξοι ελπίζουν πως η ισχυρή διακομματική έγκριση στη Γερουσία, θα βοηθήσει τη συμφωνία να ξεπεράσει το σκόπελο της Βουλής των Αντιπροσώπων και να βρεθεί στο γραφείο του Obama για υπογραφή έως την Πέμπτη.
Τα βασικά σημεία της συμφωνίας είναι τα εξής:
-Αυξάνει τους φορολογικούς συντελεστές για τα
ατομικά εισοδήματα που ξεπερνούν τα 450.000 δολάρια και τα 450.000 δολάρια για
τα ζευγάρια που υποβάλλουν κοινή φορολογική δήλωση.
-Αυξάνει τους φόρους επί των κεφαλαιακών κερδών
και μερισμάτων για αυτά τα νοικοκυριά, από το τρέχον 15%, στα προ προεδρίας
Κλίντον επίπεδα του σχεδόν 20%.
-Περιορίζει την αξία των προσωπικών φοροαπαλλαγών
ή την αξία των πάγιων μειώσεων φορολογητέου εισοδήματος, δύο περιορισμοί που
μεταφράζονται σε 250.000 δολάρια για τις ατομικές δηλώσεις και σε 300.000
δολάρια για τα ζευγάρια. Αυτοί οι περιορισμοί είχαν καταργηθεί το
2010.
-Ορίζει φορολογικό συντελεστή ακίνητης περιουσίας 40% για ακίνητα η αξία των οποίων υπερβαίνει τα 5 εκατ. δολάρια, που αντιστοιχεί σε αύξηση 35% σε σχέση με τον συντελεστή που επιβάλλεται σήμερα στην ακίνητη περιουσία άνω των 5,12 εκατ. δολαρίων. Ο συντελεστής αυτός είναι χαμηλότερος από το 45% που επιδίωκε ο Obama.
-Ορίζει φορολογικό συντελεστή ακίνητης περιουσίας 40% για ακίνητα η αξία των οποίων υπερβαίνει τα 5 εκατ. δολάρια, που αντιστοιχεί σε αύξηση 35% σε σχέση με τον συντελεστή που επιβάλλεται σήμερα στην ακίνητη περιουσία άνω των 5,12 εκατ. δολαρίων. Ο συντελεστής αυτός είναι χαμηλότερος από το 45% που επιδίωκε ο Obama.
-Παίρνει αναβολή δύο μηνών μέρος των περικοπών
δαπανών που είχαν προγραμματιστεί για τις αρχές Ιανουαρίου -περικοπές που
αναμένεται να αντικατασταθούν από φορολογικές αυξήσεις και περικοπές σε άλλα
προγράμματα.
Διατηρείται επίσης το «πάγωμα» των αποδοχών για τα μέλη του Κογκρέσου το τρέχον δημοσιονομικό έτος αλλά δεν παρατείνεται το «πάγωμα» των αποδοχών των εργαζομένων της ομοσπονδιακής κυβέρνησης.
Διατηρείται επίσης το «πάγωμα» των αποδοχών για τα μέλη του Κογκρέσου το τρέχον δημοσιονομικό έτος αλλά δεν παρατείνεται το «πάγωμα» των αποδοχών των εργαζομένων της ομοσπονδιακής κυβέρνησης.
www.capital.gr
http://kourdistoportocali.com
Λίστα Λαγκάρντ. 12 ερωτήματα ζητάνε απαντήσεις.
Η έλευση της αυθεντικής λίστας
Λαγκάρντ άνοιξε τον ασκό του Αιόλου με την αποκάλυψη ότι από το αρχικό USB
έλειπαν ονόματα συγγενών του κ.Παπακωνσταντίνου.
Πέρα από το βασικό
ερώτημα -γιατί δεν έχει αξιοποιηθεί καθόλου η λίστα- προκύπτουν ακόμα 12
ερωτήματα.
- Όπως διαβάζουμε στην πρόταση για την σύσταση Προκαταταρκτικής, ο κ. Παπακωνσταντίνου παρέλαβε στα μέσα του 2010 από την κυρία Λαγκάρντ το αυθεντικό CD με τη λίστα των 2.062 Ελλήνων καταθετών της HSBC Γενεύης που είχε υποκλέψει ο Ερβέ Φαλτσιάνι. Το CD το έλαβε με διαβιβαστικό από τον Έλληνα πρέσβη στο Παρίσι. Γιατί δεν το πρωτοκόλλησε ως δημόσιο έγγραφο στο υπουργείο (όπως έγινε τώρα με το νέο CD);
- Έξι μήνες μετά «περί τα τέλη του 2010 και αρχές του 2011» (γράφει η πρόταση για την προκαταρκτική εξέταση), o κ.Παπακωνσταντίνου δίνει στον Γιάννη Καπελέρη ένα «απλό χαρτί» με 10-11 ονόματα. Τι έκανε ο πρώην υπουργός τη λίστα επί έξι μήνες στο γραφείο του και γιατί μεσολάβησε τόσο μεγάλο διάστημα μέχρι να κάνει κάποια ενέργεια για να την αξιοποιήσει;
- Για ποιο λόγο ο κ. Παπακωνσταντίνου δεν έδωσε απευθείας όλο το CD με τη λίστα Λαγκάρντ στην αρμόδια υπηρεσία (ΣΔΟΕ) και γιατί προτίμησε να δώσει μόνο 10-11 ονόματα;
- Ο ίδιος ο κ.Παπακωνσταντίνου έχει πει ότι επέλεξε ο ίδιος τα ονόματα με βάση τις καταθέσεις τους. Ποια ήταν τα ονόματα που έδωσε στον κ.Καπελέρη και ποια ήταν η αναφορά του ΣΔΟΕ για τα ευρήματα από την έρευνα;
- Σύμφωνα με τα Νέα, ο τότε επικεφαλής του ΣΔΟΕ λέει ότι ο κ.Παπακωνσταντίνου δεν τον ενημέρωσε αρχικά για την προέλευση των ονομάτων που του έδωσε. Του είπε για τη λίστα Λαγκάρντ, αφού ολοκληρώθηκε η διερεύνηση των 10-11 ονομάτων. Για ποιο λόγο, ο τότε υπουργός απέκρυψε από τον επικεφαλής της αρμόδιας ελεγκτικής υπηρεσίας ότι τα ονόματα προέρχονται από μια πολύ μεγαλύτερη λίστα με 2.062 ονόματα;
- Για το αρχικό CD, ο κ. Παπακωνσταντίνου ισχυρίζεται ότι το έδωσε στο υπουργικό γραφείο για εμπιστευτική φύλαξη και δεν ξέρει τι απέγινε μετά. Σε ποιον συνεργάτη του ή υπάλληλο του υπουργείου το έδωσε και τι το έκανε εκείνος;
- Έξι μήνες μετά, στα μέσα του Ιουνίου του 2011, ο κ.Παπακωνσταντίνου παραδίδει τη λίστα Λαγκάρντ στον νέο προϊστάμενο του ΣΔΟΕ, Γιάννη Διώτη, σε μορφή USB. Το ΠΑΣΟΚ ισχυρίζεται ότι η παράδοση είχε τη έννοια της «εντολής ελέγχου». Ο κ.Διώτης ισχυρίζεται ότι δεν υπήρχε εντολή διερεύνησης. Έγινε αυτή η διερεύνηση και ποια ήταν τελικά τα αποτελέσματά της;
- Το ΠΑΣΟΚ, μέσω κύκλων του, άφησε να εννοηθεί ότι υπάρχουν κι άλλα αντίγραφα του υλικού που παρέδωσε ο κ.Παπακωνσταντίνου στον κ.Διώτη. Το ίδιο φαίνεται (σύμφωνα με άρθρο σήμερα στα Νέα) να ισχυρίζεται και ο κ.Καπελέρης. Αντίθετα, ο κ.Διώτης ισχυρίζεται ότι δεν έγινε ποτέ άλλο αντίγραφο. Πως όμως έφτασε η λίστα στα χέρια του δημοσιογράφου Κώστα Βαξεβάνη και δημοσιοποιήθηκαν τα 2.059 ονόματα στο Hot Doc;
- Δύο μήνες μετά, τον Αύγουστο του 2011, ο κ.Διώτης παραδίδει το USB με τη λίστα Λαγκάρντ στο γραφείο του νέου τότε υπουργού Οικονομικών, Ευάγγελου Βενιζέλου, μαζί με εκτυπώσεις και την την εκτίμησή του ότι δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην ποινική διαδικασία ως προϊόν υποκλοπής. Αν είναι έτσι, πως οι άλλες χώρες αξιοποίησαν την αντίστοιχη λίστα και είχαν έσοδα από περιπτώσεις φοροδιαφυγής; Είναι λογικό να υποθέσει κανείς ότι σε 2.000 Έλληνες μεγαλοκαταθέτες του εξωτερικού δεν υπάρχει ούτε ένας που έχει φοροδιαφύγει;
- Σύμφωνα με τον κ.Διώτη, ο κ.Βενιζέλος συμφώνησε μαζί του και δεν του έδωσε εντολή ελέγχου. Για ποιο λόγο έγινε αυτό και γιατί ο κ. Διώτης δεν ενημέρωσε και τους επόμενους υπουργούς (Σαχινίδη, Ζανιά, Στουρνάρα) από τον Μάρτιο του 2012 έως τον Αύγουστο του 2012 για την ύπαρξη της λίστας Λαγκάρντ;
- Ο κ. Βενιζέλος έφυγε από το υπουργείο Οικονομικών στις αρχές Μαρτίου του 2012. Για ποιο λόγο πήρε μαζί του το USB με τη λίστα Λαγκάρντ και δεν το παρέδωσε στον διάδοχό του Φίλιππο Σαχινίδη;
- Το USB που είχε δώσει ο κ.Διώτης στον κ.Βενιζέλο ήταν εξαφανισμένο από τον Αύγουστο του 2011 ως τον Οκτώβριο του 2012. Για ποιο λόγο επί 14 μήνες, ο κ.Βενιζέλος δεν ενημέρωσε κανέναν ότι έχει ένα απόρρητο έγγραφο στα χέρια του;
www.iefimerida.gr
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)





