Τα δέκα καλύτερα ποδοσφαιρικά παιχνίδια της χρονιάς

Αν αφαιρέσουμε τα γύρω-γύρω στην ουσία η δουλειά μας είναι μία και είναι απλή. Να βλέπουμε μπάλα. Άρα μπορούμε να τη θεωρήσουμε μία καλή δουλειά.

Και αφού βλέπουμε μπάλα και έχουμε παρακολουθήσει κάθε απίθανο ματς μέσα στο 2012, μπορούμε να τα βάλουμε σε μία σειρά και να φτιάξουμε μια λίστα με τους καλύτερους αγώνες του 2012.

Και αυτό κάναμε. Τα βάλαμε κάτω, διαφωνήσαμε, συμφωνήσαμε στο τέλος ψηφίσαμε και βγάλαμε τη δεκάδα μας.

Αυτά είναι τα καλύτερα παιχνίδια που είδαμε μέσα στο 2012. Σε παρένθεση οι βαθμοί που συγκέντρωσε κάθε ένα από αυτά.

10. Γερμανία – Σουηδία 4-4, (52 βαθμοί)

Και τελικά υπάρχουν φορές που απλά στο τέλος δεν κερδίζουν οι Γερμανοί, ακόμα και όταν προηγούνται με 4-0 στο σκορ και απομένουν 34 λεπτά για τη λήξη. Ένα από τα πιο εντυπωσιακά παιχνίδια του 2012 μας πρόσφεραν η Γερμανία και η Σουηδία στο Ολυμπιακό Στάδιο του Βερολίνου για την 4η αγωνιστική του 3ου ομίλου των προκριματικών του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Το τελικό 4-4, ήρθε με τρόπο εντυπωσιακό, καθώς τα «Πάντσερ» με τα γκολ του Κλόζε στο 8’ και στο 15’, του Μερτεζάκερ στο 39’ και του Εζίλ στο 56’, βρέθηκαν μπροστά 4-0 στο σκορ, μέσα στην έδρα τους και έδειχναν ότι απλά θα απολάμβαναν τον θρίαμβό τους.

Ωστόσο, η παρέα του Ιμπραΐμοβιτς είπε να ντυθεί… Γερμανία και κατάφερε μέσα σε 36’ λεπτά να κάνει ένα… επικό come back και να φτάσει στο τελικό 4-4. Σκόρερ της μεγάλης αντεπίθεσης, ο Ζλάταν στο 62’, ο Λούστινγκ στο 64’, ο Ελμάντερ στο 76’, με τον Έλμ να… σωριάζει τα «πάντσερ» στο δεύτερο λεπτό των καθυστερήσεων. Κλου της βραδιάς; Το… κλάμα της Άνγκελα Μέρκελ, που ήταν παρούσα στο γήπεδο. 

9. Ρέντινγκ – Άρσεναλ 5-7 (53 βαθμοί)

Έμεινε στην ιστορία. Και δίκαια. Γιατί 12 γκολ συνολικά, επικές ανατροπές, γκολ στο τελευταίο… δευτερόλεπτο και 4 τέρματα σε παράταση δεν βλέπεις συχνά. Στις 30 Οκτωβρίου, η Άρσεναλ αν και βρέθηκε πίσω στο σκορ 4-0(!) από την Ρέντινγκ, κατάφερε να επιστρέψει από την… κόλαση, με το εξωπραγματικό 7-5 υπέρ της, παίρνοντας την πρόκριση στους «8» του Capital Cup One!

Μπορεί να μην έκρινε τίτλο, μπορεί οι «κανονιέρηδες» να μην φτάσουν καν στην… πηγή, ωστόσο η ιστορία έγραψε!

Τα «μαγικά» ξεκίνησαν νωρίς. Στο 37’ οι νεοφώτιστοι προηγούνταν ήδη 4-0! Οι «κανονιέρηδες» δέχθηκαν… Θίο (Γουόλκτοτ) δώρο στις καθυστερήσεις του ημιχρόνου, που μείωσε σε 4-1 και το… τσιπ άλλαξε. Ήταν πάλι ο… Άγιος Θίο που στη τελευταία φάση του αγώνα έστειλε το ματς στην παράταση με το 4-4! Τα «μαγικά» συνεχίστηκαν στο έξτρα 30λεπτο, με την Άρσεναλ να πετυχαίνει τρία γκολ, την Ρέντινγκ μόλις ένα και έτσι την ομάδα του Βενγκέρ να φτάνει στο μεγαλειώδες 7-5! 

8. Μάντσεστερ Γ. – Έβερτον 4-4 (73 βαθμοί)

Η Γιουνάιτεντ, υποδέχεται την Έβερτον στο “Όλντ Τράφορντ” μια αγωνιστική πριν το ντέρμπι με την συμπολίτισσά της, Σίτι. Χορταστικό θέαμα, με συγκλονιστική διακύμανση στο σκορ σε ένα ματς, του οποίου το τέλος βρήκε τον Πιεναρ να πανηγυρίζει με μια φανέλα που έγραφε… God is Great. Κατά πολλούς ήταν το παιχνίδι που κόστισε το περσινό πρωτάθλημα στην Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ… Η αλήθεια είναι πως βαθμολογικά την έφερε σε απόσταση αναπνοής (-3) από την μισητή της συμπολίτισσα, Σίτι, η οποία στο μεταξύ τους ντέρμπι που ακολούθησε τη νίκησε, ισοβάθμησε μαζί της και εν τέλει, πανηγύρισε την κατάκτηση του τίτλου, λόγω της υπεροχής στη διαφορά τερμάτων.

Κατά κάποιους άλλους κόστισε και ψυχολογικά. Και πώς να μην κοστίσει όταν μέσα σε δύο λεπτά είδε δύο πολύ σημαντικούς βαθμούς να κάνουν… φτερά; Θέλετε περισσότερους λόγους για να συμπεριλάβετε το παιχνίδι της Γιουνάιτεντ με την Έβερτον για την 35η αγωνιστική της περασμένης Πρέμιερ Λιγκ στα καλύτερα της χρονιάς που αποχαιρετάμε; Ε, τότε σας αναφέρουμε το σκορ… 4-4.

Και η διακύμανσή του όμως ήταν άκρως συγκλονιστική. Ο Γέλαβιτς άνοιξε το σκορ για την Έβερτον στο 33ο λεπτό. Η Γιουνάιτεντ απάντησε με τρία γκολ με πρωταγωνιστή, στα δύο από αυτά, τον Νάνι. Ο πορτογάλος έφτιαξε την ισοφάριση (Ρούνεϊ 41′) και σκόραρε στο 60ο λεπτό διαμορφώνοντας το 3-1. Νωρίτερα (57′) ο Γουέλμπεκ είχε πετύχει το δεύτερο γκολ των γηπεδούχων. Όλοι πίστεψαν ότι η πλάστιγγα έγειρε υπέρ της Γιουνάιτεντ καθώς ακόμη και το γκολ του Φελαϊνι στο 67′, πήρε την απάντησή του από τον Ρούνεϊ μέσα σε δύο λεπτά, ενώ λίγο αργότερα στάθηκε άτυχη καθώς η κεφαλιά του Εβρά σταμάτησε στο δοκάρι.

Η συνέχεια όμως άνηκε στην Έβερτον… Ο Γέλαβιτς στο 83′ έκανε το 4-3 και ο Πιέναρ στο 85′ διαμόρφωσε το τελικό 4-4, πανηγυρίζοντας με μια φανέλα που έγραφε… “God is Great”. Έχετε αντιρρήσεις; 

7. Ισπανία – Ιταλία 4-0, (78 βαθμοί)

Τελικός ήταν μόνο στα χαρτιά. Η Ισπανία με μια εμφατική εμφάνιση επικράτησε 4-0 της Ιταλίας και έκανε δικό της τον τίτλο του Euro για δεύτερη συνεχόμενη φορά την 1η Ιουλίου 2012.

Οι παίκτες του Βιθέντε Ντελ Μπόσκε, μπορεί να έφτασαν στον τελικό χωρίς να πιάσουν στάνταρ απόδοσης περασμένων ετών, όμως τελικά έδειξαν γιατί… «αυτή η γενιά δεν παίζεται». Το γκολ του Σίλβα μόλις στο 14’ απλοποίησε πολύ τα πράγματα και έδειξε πως η Ισπανία θα είναι το φαβορί από την αρχή.

Ο Ζόρντι Άλμπα λίγο πριν το τέλος του πρώτου ημιχρόνου έκανε το 2-0 και «τελείωσε» τα πάντα.Το δεύτερο ημίχρονο, είχε σχεδόν, διαδικαστικό χαρακτήρα, με τον Τόρες να μπαίνει αλλαγή και λίγο αργότερα να ανεβάζει τον δείκτη του σκορ στο3-0 και τον Μάτα στο τέλος να σφραγίζει τη νίκη με ένα ακόμα τέρμα στο 88’.

Μάλιστα στην ιστορία θα μείνει η προτροπή του Ίκερ Κασίγιας στον επόπτη να τελειώσει η αναμέτρηση, προς σεβασμό της αντιπάλου, Ιταλίας. 

6. Ατλέτικο Μαδρίτης – Τσέλσι 4-1 (79 βαθμοί)

Ονειρεμένη βραδιά για την Ατλέτικο Μαδρίτης κι εφιαλτικό σενάριο για την Τσέλσι, που λίγο καιρό μετά την κατάκτηση του Τσάμπιονς Λιγκ υποχρεώθηκε σε μια βαριά ήττα με σκορ 4-1, που θα μπορούσε εύκολα να πάρει πολύ μεγαλύτερες διαστάσεις.

Σε ένα ματς που οι «ροχιμπλάνκος» οργίασαν και το Πριγκιπάτο του Μονακό υποκλίθηκε στον σπουδαίο Ρανταμέλ Φαλκάο. Τρία γκολ το ένα καλύτερο από το άλλο, δύο προσπάθειες που σταμάτησαν στο δοκάρι και κάθε …κατεβασιά με την μπάλα στα πόδια του, που έκανε ακόμα και τον Πετρ Τσεχ να …κάνει τον σταυρό του.

Τα κόλπα… του Ντι Ματέο μπορεί να έπιασαν με την Μπαρτσελόνα και την Μπάγερν Μονάχου, αλλά οι Ισπανοί υποψιασμένοι και με τον Κολομβιανό επιθετικό ασταμάτητο, μετά το Europa League, κατέκτησαν και το ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ και “δρόσισαν” τον κόσμο τους μέσα στον θερμό Αύγουστο. 

5. Ελλάδα – Ρωσία 1-0 98 (βαθμοί)

Σύμφωνοι, πιθανότατα το συγκεκριμένο παιχνίδι δεν θα βρισκόταν καν στο Top… 1.000 των καλύτερων της χρονιάς σε οποιαδήποτε άλλη χώρα. Επιτρέψτε μας, ωστόσο, να βγάλουμε για λίγο το προσωπείο του «αντικειμενικού» και να φορέσουμε φουστανέλες και τσαρούχια. Δεν είναι, δα, και πολλές οι στιγμές μέσα στο 2012 που ως Έλληνες είχαμε την ευκαιρία να φουσκώσουμε σαν παγώνια από περηφάνια. Γιατί τέτοιο συναίσθημα μάς πλημμύρισε το βράδυ της 16ης Ιουνίου.

Η Ρωσία υπερείχε σε ταλέντο, στήριξη στις κερκίδες και επιλογές αποτελεσμάτων, αλλά η Ελλάδα είχε ψυχή. Σαν κι αυτή που χρειάστηκε από τον Γιώργο Καραγκούνη-την ημέρα που έπιανε τον Θοδωρή Ζαγοράκη στην κορυφή με 120 συμμετοχές-για να επωφεληθεί από ένα λάθος στα… χασομέρια του πρώτου ημιχρόνου και να πετύχει το γκολ του θριάμβου. Τι κι αν η τύχη (στο δοκάρι από το φάουλ του Τζαβέλλα) και ο διαιτητής (που μετέτρεψε σε κίτρινη για θέατρο μία εξόφθαλμη ανατροπή και πέναλτι κατά του Καραγκούνη) της γύρισαν την πλάτη; Με τον Κυριάκο, τον Σωκράτη και τα άλλα παιδιά να υψώνουν τείχος μπροστά από την εστία του Σηφάκη το 1-0 ήταν υπεραρκετό για να φέρει την πρόκριση στα προημιτελικά.

Η ανατριχιαστική ατάκα του Φερνάντο Σάντος ήταν ο ιδανικός επίλογος στη βραδιά. «Αυτό που μας εμπνέει είναι η ιστορία της Ελλάδας. Οι Έλληνες έχουν τεράστια περηφάνια και αξίζουν το σεβασμό όλων», δήλωσε ως ένας από μας ο Πορτογάλος. Για τις έξι μέρες που ακολούθησαν μέχρι τον προημιτελικό απέναντι στη Γερμανία κανένα μνημόνιο, κανένα χαράτσι και καμία Μέρκελ δεν ήταν δυνατό να χαλάσουν τη διάθεση ενός έθνους που βρισκόταν σε μία ψυχική ανάταση που τόσο πολύ είχε ανάγκη. Κι αυτή δεν ήταν αποτέλεσμα καμίας… δόσης, παρά της προσπάθειας μιας παρέας Ελλήνων στην Πολωνία. 

4. Μπαρτσελόνα – Τσέλσι 2-2 (122 βαθμοί)

Κόντρα σε κάθε πιθανότητα. Πέρα από κάθε λογική. Στο ποδόσφαιρο, όπως και στη ζωή, υπάρχουν στιγμές δεν υπακούν στα μαθηματικά και συνήθως σε τέτοιες περιπτώσεις γράφεται ιστορία. Σαν κι εκείνο το σχεδόν παραμυθένιο παιχνίδι στο «Καμπ Νου» στο χορτάρι του οποίου δημιουργήθηκε ο θρύλος που θα συντροφεύει τις αναμνήσεις και τις διηγήσεις παικτών και οπαδών της Τσέλσι στην αιωνιότητα.

Πηγαίνοντας να υπερασπιστούν το «φτωχό» και ανέλπιστο 1-0 του πρώτου αγώνα, οι «μπλε» ήξεραν ποια ήταν η θέση τους απέναντι στην Μπαρτσελόνα, την κορυφαία του κόσμου. Αρνήθηκαν, όμως να συμβιβαστούν στο ρόλο του κομπάρσου. Ακόμη κι όταν βρέθηκαν να χάνουν 2-0 και να παίζουν με παίκτη λιγότερο. Tις σπάνιες φορές που εμφανίζεται το Θείο σ’ αυτόν τον κόσμο, έχει την τάση να το κάνει φαντασμαγορικά.

Καθοδηγούμενοι από δυνάμεις που ποτέ δεν μετριούνται σε εργομετρικά τεστ οι παίκτες του Ντι Ματέο, φτάνουν στο τελικό 2-2 που τους στέλνει στον τελικό του Champions League. Τα φαλτσοσφυρίγματα του Όβρεμπο πριν μερικά χρόνια και το χαμένο πέναλτι του Τέρι στον τελικό της Μόσχας ανήκουν οριστικά στο παρελθόν. Άλλωστε, everything happens for a reason…

3. Τσέλσι – Μπάγερν Μονάχου 1-1 (129 βαθμοί)

Η Τσέλσι κατέκτησε το πρώτο Champions League στην ιστορία της επικρατώντας στα πέναλτι 4-3 (1-1 κ.α.) της Μπάγερν, η οποία έχασε για πρώτη φορά στη διοργάνωση στη «ρωσική ρουλέτα», αλλά η ουσία ήταν πως στον τελικό του «Αλιάντς Αρίνα» ο Ντρογκμπά και η παρέα του αμφισβήτησαν με τον πιο εμφατικό τρόπο την ατάκα του Λίνεκερ (ναι αυτή που πρέπει να νικούν οι Γερμανοί στο τέλος)…

Τι ποιο ιδανικό από το να στεφθείς πρωταθλητής Ευρώπης μέσα στο «σπίτι» σου. Αυτό θα πίστευαν οι Βαυαροί πριν τη σέντρα και ακόμη περισσότερο όταν ο Μίλερ τους έδωσε το προβάδισμα στο 82’. Και εκεί που το μισό γήπεδο φώναζε: «σήκωσέ το…», ο Ντρογκμπά έκανε το 1-1 στο 88’, οδηγώντας το ματς στην παράταση. Ο Ιβοριανός, όμως, στο 95’ παραλίγο να γίνει μοιραίος για τους «μπλε», λόγω του πέναλτι που έκανε στον Ριμπερί, αλλά φώναξε «παρών» ο Τσεχ, ο οποίος απέκρουσε την εκτέλεση του Ρόμπεν, με αποτέλεσμα οι δύο ομάδες να λύσουν τις διαφορές τους στη «ρωσική ρουλέτα».

Εκεί, ο Τσέχος τερματοφύλακας είπε «όχι» στους Όλιτς και Σβαϊνστάιγκερ και με τον Ντρογκμπά να ευστοχεί στο τελευταίο πέναλτι, η Τσέλσι κατέκτησε το βαρύτιμο τρόπαιο. 

2. Μάντσεστερ Σίτι- Κ.Π.Ρ. 3-2 (167 βαθμοί)

Στο πιο δραματικό φινάλε μίας σεζόν στην αγγλική Πρέμιερ Λιγκ, η Μάντσεστερ Σίτι στις 13 Μαΐου, κατέκτησε το πρωτάθλημα μετά από 44 χρόνια. Οι «πολίτες» σε μία χρονιά που είχαν δαπανήσει… ένα καράβι λεφτά για να φτάσουν στην κορυφή, ένιωσαν το συναίσθημα της μετάβασης από την «κόλαση στον παράδεισο» μέσα σε λίγα λεπτά.

Στο πιο απρόβλεπτο φινάλε μίας σεζόν, η Μάντσεστερ Σίτι πήγε να παίξει ένα ματς τίτλου απέναντι στην ΚΠΡ μέσα στο «Έτιχαντ» την ώρα που η Γιουνάιτεντ, έχοντας ακριβώς τους ίδιους βαθμούς, αντιμετώπιζε την Σάντερλαντ εκτός. Οι «κόκκινοι διάβολοι» έκαναν το χρέος τους. Πέτυχαν νωρίς το γκολ της νίκης, το 1-0 έμεινε μέχρι το τέλος και έτσι όλα τα βλέμματα ουσιαστικά έπεσαν στο ματς της Σίτι. Η ομάδα του Μαντσίνι ήθελε ίδιο ή καλύτερο αποτέλεσμα με την Γιουνάιτεντ για να κατακτήσει τον τίτλο.

Ο Ζαμπαλέτα άνοιξε το σκορ και όλα έδειχναν… ιδανικά. Όμως, ο Σισέ στο 48΄ισοφάρισε και ο ΜακΚι στο 66΄έκανε το 2-1 για την ΚΠΡ, αναγκάζοντας τους περισσότερους από τους οπαδούς των «πολιτών» να αποχωρήσουν με… δάκρυα από το γήπεδο πριν το τέλος. Τζέκο και Αγουέρο δεν είχαν πει την τελευταία τους κουβέντα. Με δύο γκολ στις καθυστερήσεις του αγώνα, διαμόρφωσαν το 3-2 και έδωσαν στην Σίτι τον τίτλο στην Αγγλία μετά από 44 χρόνια. 

1. Μπαρτσελόνα – Ρεαλ Μαδρίτης 1-2 (175 βαθμοί)

Υπάρχουν παιχνίδια που τρίβεις τα μάτια σου. Άλλα που χαράζονται ανεξίτηλα στη μνήμη γιατί ήταν «θρίλερ». Το Μπαρτσελόνα-Ρεάλ 1-2 δεν ανήκει σε καμία κατηγορία. Ήταν όμως το κορυφαίο ματς του 2012…

Όχι επειδή έπαιζαν δυο απ’ τις μεγαλύτερες ομάδες στον κόσμο. Εξάλλου παίζουν 5-6 τον χρόνο πλέον μεταξύ τους. Ούτε επειδή το μίσος που τις χωρίζει είναι λίγο μεγαλύτερο απ’ αυτό ανάμεσα σε γυναίκες που βρέθηκαν στην ίδια παρέα φορώντας ακριβώς το ίδιο «συνολάκι». Ούτε καν ότι στην ουσία έπαιζαν το πρωτάθλημα είναι ο λόγος που το κάνει κορυφαία αναμέτρηση της χρονιάς.

Είναι τα συναισθήματα που (περισσότερο από κάθε άλλο) προκάλεσε σε όποιον το παρακολούθησε:

Έκπληξης -όταν η Ρεάλ μπήκε ακομπλεξάριστη στο «Καμπ Νου» και αγνοώντας ότι είχε να νικήσει εκεί από το 2007, προηγήθηκε με τον Κεντίρα. Θαυμασμού -για την τακτική του Μουρίνιο που για 70 λεπτά είχε εγκλωβίσει την ποιοτικότερη ομάδα του κόσμου. Ικανοποίησης -ότι το παιχνίδι θα γίνει κόλαση- όταν ο Σάντσες βρήκε τον τρόπο να ισοφαρίσει.

Κι έναν… ωκεανό ανάμεικτων συναισθημάτων όταν ο Κριστιάνο εκμεταλλεύτηκε την ασίστ του Εζίλ και την έξοδο Σαββατόβραδου του Βαλντές κι έβαλε τη σφραγίδα του στο πρωτάθλημα της Ρεάλ. Διότι μια γκολάρα, ένα «σκάψιμο», μια αλανιάρικη ντρίμπλα μπορείς να την ξεχάσεις.

Τη φιγούρα όμως ενός από τους μεγαλύτερους παίκτες του κόσμου (στο μεγαλύτερο ντέρμπι του κόσμου) να διατάζει… «calma» την εξέδρα -είτε τον αποθεώνεις, είτε τον βλέπεις και γίνεται η μούρη σου σαν να ‘φαγες χαλασμένο ηλιόσπορο- δεν την ξεχνάς εύκολα…

www.Sport-fm.gr 

Ο Βαγγέλης Βενιζέλος χάνει την ψυχραιμία του.

Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ καταφεύγει σε παρωχημένα επικοινωνιακά παιχνίδια.

Αν κάτι δεν μπορούσε ποτέ να διαχειριστεί ο Ευάγγελος Βενιζέλος αυτό ήταν ο θυμός του. Το χειρότερο είναι ότι πλέον ο θυμός του προέδρου του πρώην ΠΑΣΟΚ περνά στις ανακοινώσεις του κόμματος. Πρόκειται για το κόμμα που ο ίδιος μετέτρεψε σε κομματίδιο - δεκανίκι του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά. 

Παρά το γεγονός ότι ο εισαγγελέας Ιωάννης Διώτης, άφησε σαφείς αιχμές εναντίον του, παρά το γεγονός ότι αδυνατεί να δώσει πειστικές απαντήσεις για τον τρόπο με τον οποίο χειρίστηκε τη λίστα Λαγκάρντ, παρά το γεγονός ότι πρώην υπουργοί όπως ο Γιάννης Ραγκούσης κάνουν λόγο για ίσες ευθύνες του Γιώργο Παπακωνσταντίνου και του Ευάγγελου Βενιζέλου στο θέμα της λίστας Λαγκάρντ, ο Ευάγγελος Βενιζέλος δίνει οδηγίες για την έκδοση ανακοινώσεων μέσω των οποίων κατηγορούνται θεοί και δαίμονες. 

Ο κ. Ευάγγελος Βενιζέλος καταφεύγει σε συνωμοσιολογικές προσεγγίσεις και κατηγορεί τον ΣΥΡΙΖΑ ότι προωθεί μία επικοινωνιακή καμπάνια "κατασυκοφάντησης του ΠΑΣΟΚ και του Προέδρου του". Δεν διστάζει μάλιστα να κάνει λόγο για παραποίηση της αλήθειας.

Δεν έχει αντιληφθεί ακόμη ο κ. Βενιζέλος ότι μεγαλύτερος εχθρός του ΠΑΣΟΚ υπήρξε ο ίδιος, αφού οδηγεί τον άλλοτε κραταιό πολιτικό φορέα της μεταπολίτευσης με μαθηματική ακρίβεια εκτός βουλής. 

Πέραν αυτού, ο Ευάγγελος Βενιζέλος ως πρώην υπουργός Οικονομικών έχει ευθύνες, περίπου όσες έχει και ο κ. Παπακωνσταντίνου, για την υπόθεση της λίστα Λαγκάρντ. Με την πρώτη ευκαιρία ο πρόεδρος του πρώην ΠΑΣΟΚ "άδειασε" τον Γιώργο Παπακωνσταντίνου, τον οποίο διέγραψε. Επιδίωξε με αυτόν τον τρόπο να συντείνει προς την κατεύθυνση της ανάδειξης του δεύτερου σε μοναδικό εξιλαστήριο θύμα, θεωρώντας ότι θα την "γλιτώσει". Αυτά είναι παρωχημένα επικοινωνιακά παιχνίδια μεταφοράς των πολιτικών και νομικών ευθυνών, που δεν πιάνουν και δεν αγγίζουν ούτε καν το μικρό, πλέον, κομματικό ακροατήριο του κόμματος Βενιζέλου.

Ο κ. Διώτης υπήρξε σαφής σε ότι έχει να κάνει με το γεγονός ότι δεν έλαβε ποτέ από τον πολιτικό του προϊστάμενο οδηγίες για τον χειρισμό της σκανδαλώδους υπόθεσης της λίστας Λαγκάρντ.

Την 1η Οκτωβρίου,ο υπουργός Οικονομικών Γιάννης Στουρνάρας είπε στους Financial Times, "Δεν παρέλαβα καμία λίστα όταν ανέλαβα καθήκοντα υπουργού Οικονομικών. Κανείς δεν με ενημέρωσε σχετικά με τη λίστα". Ξαφνικά, τότε, έγινε το θαύμα: Την επόμενη κιόλας ημέρα ο Ευάγγελος Βενιζέλος, παρέδωσε τη λίστα στο γραφείο του Σαμαρά.

Δικαίως σε σχετική με την υπόθεση ανακοίνωση διερωτήθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ "Αλήθεια ο κ. Βενιζέλος, που υπεξαίρεσε επί μήνες τη λίστα δεν έχει ευθύνες;". Επίσης ο κ. Βενιζέλος δεν απαντά γιατί δεν παρέδωσε τη λίστα Λαγκάρντ στον αμέσως επόμενο υπουργό Οικονομικών κ. Σαχινίδη, ούτε δίνει πειστικές απαντήσεις σχετικά με το αν τη χειρίστηκε προσωπικά και πως.

Εξαιρετικά μεγάλο ενδιαφέρον έχει η δήλωση του πρώην υπουργού Γιάννη Ραγκούση, ο οποίος κάνει λόγο για ίσες ευθύνες του Γιώργου Παπακωνσταντίνου και του Ευάγγελου Βενιζέλου:

«Πρώτον. Μετά την χθεσινή γνωστοποίηση των στοιχείων που προέκυψαν από την εισαγγελική έρευνα, είναι προφανές, ότι πλέον αναδεικνύονται δύο - και όχι ένα - μείζονα θέματα εξίσου σοβαρά, αυτοτελή, που το ένα σε καμία περίπτωση δεν αναιρεί ή δεν υποσκελίζει το άλλο.

1. Η αλλοίωση της λίστας Λαγκάρντ με την αφαίρεση τεσσάρων ονομάτων συγγενικών προσώπων του πρώην υπουργού Οικονομικών κ. Γιώργου Παπακωνσταντίνου, γεγονός απολύτως προκλητικό, αδικαιολόγητο και ασυγχώρητο.

2. Ο τερματισμός της αξιοποίησης της λίστας, που αποφασίστηκε τον Αύγουστο του 2011 προσωπικά από τον κ. Βενιζέλο, όπως παραδέχθηκε δημοσίως ο ίδιος πριν από τρεις μήνες περίπου. Μιας λίστας, ο έλεγχος της οποίας είχε ξεκινήσει μερικώς από τον κ. Παπακωνσταντίνου, που είχε και την πρωτοβουλία να αποσταλεί στην Ελλάδα. Όπως από την πρώτη στιγμή δήλωσα, ανακοινώνοντας την αποχώρηση μου από το ΠΑΣΟΚ, η υπόθεση της λίστας Λαγκάρντ είναι μείζον ηθικό και πολιτικό θέμα. Ιδίως για μια κυβέρνηση που, επιχειρώντας να αντιμετωπίσει τη χρεοκοπία του μεταπολιτευτικού ελληνικού κράτους, αναγκάστηκε να περικόψει οριζόντια μισθούς και συντάξεις.

Όπως έχω ξαναπεί, οι εκάστοτε πολιτικές ηγεσίες του Υπουργείου Οικονομικών στο σύνολο τους, τα τρία προηγούμενα χρόνια, ήταν εκ των πραγμάτων μια κυβέρνηση μόνες τους. Λειτούργησα και λειτουργήσαμε πάντοτε, με καλή πίστη απέναντι τους, θεωρώντας αδιανόητο είτε το ενδεχόμενο της αλλοίωσης, είτε το ενδεχόμενο της μη αξιοποίησης μιας τέτοιας λίστας. Εκ του αποτελέσματος, δυστυχώς προκύπτει ότι κάναμε μεγάλο λάθος που λειτουργήσαμε καλοπροαίρετα και με καλή πίστη. Σε καμία κυβερνητική - τυπική ή άτυπη- συνεδρίαση που εγώ συμμετείχα δεν έγινε ποτέ αναφορά σε ύπαρξη τέτοιας λίστας, πολλώ μάλλον σε οτιδήποτε σχετικό είτε για αλλοίωση είτε για παύση της αξιοποίησής της. Είναι προφανές ότι σε αυτήν την περίπτωση δεν θα επιτρέπαμε -προσωπικά ποτέ δεν θα συναινούσα- σε μία τέτοιου τύπου διαχείριση της λίστας.

Προσωπικά έμαθα την ύπαρξη της μόλις τον Οκτώβριο του 2012, μετά τις σχετικές δηλώσεις του Γ. Παπακωνσταντίνου καθώς και την δημόσια παραδοχή από τον κ. Βενιζέλο ότι ήταν στη διάθεση του υπουργείου Οικονομικών η λίστα Λαγκάρντ, αλλά από τον Αύγουστο του 2011 ο ίδιος αποφάσισε , χωρίς ποτέ να μας ενημερώσει, να σταματήσει τον έλεγχο επί αυτής.. Δεύτερον. Για την ελληνική κοινωνία, η αποκατάσταση του ηθικού κύρους της πολιτικής πρέπει να είναι καθολική και πλήρης και όχι αποσπασματική και με αποκλειστικό γνώμονα το τρέχον πολιτικό συμφέρον της τρικομματικής κυβέρνησης Σαμαρά. Επομένως, η διερεύνηση της υπόθεσης δεν μπορεί να αφορά μόνο στην αλλοίωση και να μην αφορά ταυτόχρονα και στο σκέλος της μη αξιοποίησης της λίστας. Η τρικομματική κυβέρνηση έχει μια τελευταία ευκαιρία να αποκαταστήσει - εν μέρει - την τρωθείσα ηθική υπόσταση της πολιτικής. Παίρνοντας μια καθαρή απόφαση να διερευνηθεί πλήρως και σε βάθος η υπόθεση.

Αν η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και η ΔΗΜΑΡ απεμπολήσουν αυτή την ευκαιρία, θα έχουν υπογράψει την ληξιαρχική πράξη θανάτου του πολιτικού συστήματος με τα σημερινά του χαρακτηριστικά. Εάν η τελική απόφαση της κυβέρνησης Σαμαρά, είναι να συσκοτιστεί το σκέλος των πολιτικών ευθυνών που αφορά στον τερματισμό του ελέγχου της λίστας Λαγκάρντ, τότε ας μην διερωτώνται κάποιοι γιατί καταρρέει η εμπιστοσύνη των πολιτών στο υπαρκτό πολιτικό προσωπικό και γιατί μέρα με την ημέρα ενισχύεται η εκλογική επιρροή των άκρων».

Τεράστιες λοιπόν είναι οι ευθύνες του Ευάγγελου Βενιζέλου.

www.periodista.gr

Die Welt> Η ελληνικη "διάσωση" είναι σκηνοθετημένη

Με ένα ιδιαίτερα αιχμηρό άρθρο που δημοσιεύεται στην εφημερίδα Die Welt ο Γερμανός δημοσιογράφος Χένρικ Μ. Μπρόντερ επιρρίπτει ευθύνες στη γερμανική κυβέρνηση για την κατάσταση που βρίσκεται σήμερα η Ελλάδα. Ο ίδιος αναφέρει ότι η διάσωση της Ελλάδας είναι σκηνοθετημένη από τους Γερμανούς προς όφελός τους!

Ο Γερμανός δημοσιογράφος και συγγραφέας υποστηρίζει ότι η Γερμανία είναι συνυπεύθυνη για τα πάθη των Ελλήνων, ότι αντί να βοηθά σκέφτεται το ίδιον όφελος και καλεί τους συμπατριώτες του να δείξουν επιτέλους ευσπλαχνία για την Ελλάδα, η οποία μέσω της πολιτικής αυστηρής λιτότητας που της επιβάλλεται από την τρόικα οδηγείται στην οικονομική εξόντωση.

Ο Χένρικ Μ. Μπρόντερ χρησιμοποιεί το παράδειγμα του Χότζα που άφηνε νηστικό το γάιδαρο του προκειμένου να κάνει οικονομία και όταν εκείνος πέθανε από την πείνα μονολόγησε «τι κρίμα, πέθανε εκεί που είχε αρχίσει να συνηθίζει χωρίς φαγητό»

Ο Μπρόντερ κάνει τον παραλληλισμό: ο Χότζας είναι η τρόικα και ο γάιδαρος του η Ελλάδα. «Η Ελλάδα οδηγείται στο θάνατο μέσω της λιτότητας και μάλιστα από αυτούς που είναι συνυπεύθυνοι για την κατάστασή της», παρατηρεί ο δημοσιογράφος.

Στόχος, η αποτροπή της κατάρρευσης, όχι της Ελλάδας, αλλά των τραπεζών

Δεν παραλείπει επίσης να κατηγορήσει τη Γερμανία για την πώληση εξοπλιστικών συστημάτων στην Ελλάδα, παρόλο που η χώρα δεν διαθέτει τους οικονομικούς πόρους για την αγορά τους και τον φαύλο κύκλο της χρηματοδότησης της χώρας με σκοπό να εξυπηρετούνται τα οικονομικά συμφέροντα των πωλητών και των τραπεζών.

Ενισχύοντας τον ισχυρισμό του ότι η διάσωση της Ελλάδας είναι μια σκηνοθεσία, ο Χένρικ Μ. Μπρόντερ παρατηρεί: «Είναι μέρος της σκηνοθεσίας όταν προσποιούμεθα ότι «εμείς» βοηθούμε τους Έλληνες με νέα δισεκατομμύρια κάθε φορά, προκειμένου να σταθεροποιήσουν την οικονομία τους. Αυτοί που προσφέρουν βοήθεια βοηθούν κυρίως τους εαυτούς τους προκειμένου να παραμείνουν στο παιγνίδι».

Σύμφωνα με το Γερμανό σχολιαστή, τα δισεκατομμύρια της βοήθειας «μετακινούνται από εδώ και από εκεί, από τον έναν λογαριασμό στον άλλον και από τη μία τράπεζα στην άλλη προκειμένου να αναχρηματοδοτηθούν τα δάνεια που διασφάλισε η Ελλάδα και προκειμένου να αποτραπεί η κατάρρευση, όχι της ελληνικής οικονομίας, αλλά των τραπεζών».

Ο συγγραφέας υπενθυμίζει τα δεινά του ελληνικού λαού, δίνοντας έμφαση στην απουσία ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης. «Το χειρότερο όμως είναι ότι καταστρέφεται το μέλλον μιας ολόκληρης γενεάς. Νέοι Έλληνες που δεν έχουν προοπτική εύρεσης εργασίας στην χώρα τους αναγκάζονται να μεταναστεύσουν ή εγκαταλείπουν τις προσπάθειες», τονίζει ο Μπρόντερ.

«Η Ελλάδα θα πρέπει να θυσιαστεί προς παραδειγματισμό.»

Σχολιάζοντας το βραβείο Νόμπελ για την Ειρήνη που απονεμήθηκε στην ΕΕ για τη συμβολή της στη διατήρηση της ειρήνης στη «γηραιά ήπειρο», ο γερμανός δημοσιογράφος εκτιμά ότι «η Ελλάδα είναι η καλύτερη απόδειξη πως έχει αρχίσει ήδη ένα εμφύλιος πόλεμος.

Δεν είναι μόνο ο Νότος που επαναστατεί ενάντια στον Βορρά, είναι η εξέγερση του ''όχλου'' εναντίον της ευρωπαϊκής αριστοκρατίας, η οποία έχει δημιουργήσει στις Βρυξέλλες το νέο της ανάκτορο».

Και ο Μπρόντερ συνεχίζει: Στο βωμό αυτής της «ανέμελης κατοικίας» θα πρέπει να θυσιαστεί η Ελλάδα προς παραδειγματισμό, όπως έκαναν παλαιότερα οι αυστηροί γονείς με τα ατίθασα παιδιά τους προκειμένου να πειθαρχήσουν εγκαίρως».

Ο δημοσιογράφος συγκρίνει τη συμπεριφορά της Ευρώπης έναντι της Ελλάδας με την συνθήκη των Βερσαλλιών και τους επαχθείς όρους που επεβλήθησαν στην Γερμανία μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο και οι οποίοι θεωρούνται συνυπεύθυνοι για τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. «Οι Γερμανοί πολιτικοί δεν συνειδητοποιούν ότι οι Έλληνες βιώνουν σήμερα τις δικές τους Βερσαλλίες που αποσαφηνίζονται στην άνευ όρων υποταγή στα 'κελεύσματα των Βρυξελλών', γράφει ο Χένρικ Μ. Μπρόντερ, υπενθυμίζοντας ότι η ιστορία έχει διδάξει τους Γερμανούς πως 'η συλλογική τιμωρία' είναι ανεπίτρεπτη.

«Για την Ελλάδα δεν ισχύει το τεκμήριο της αθωότητας»

Τέλος ο γερμανός σχολιαστής υπογραμμίζει ότι για την Ελλάδα δεν ισχύει το «τεκμήριο της αθωότητας». Όλοι οι Έλληνες «είναι στην ίδια βάρκα και φέρουν ευθύνη ο ένας για τον άλλο όπως ο Αλί Μπαμπά για τους 40 κλέφτες του».

Δεν χρειάζεται πολλή φαντασία «για να φανταστεί κανείς ποια είναι η άποψη των Ελλήνων για την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. Ακόμη λιγότερη φαντασία απαιτείται για να μαντέψει κανείς τι θα γίνει με τον Χότζα που με τόση συνέπεια έμαθε στον γάιδαρο του να μην τρώει πια», καταλήγει σκωπτικά ο Χένρικ Μ. Μπρόντερ.

www.kourdistoportocali.gr

Ο Σύλλογος Βορειοηπειρωτών Ηλιούπολης κόβει την πρωτοχρονιάτικη Πίτα, το Σάββατο 12 Ιανουαρίου 2013, ώρα 21.00' στο ''Μουσικό Σαλόνι'', Λ. Βουλιαγμένης 275.

Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος, ο Σύλλογος Β/Ηπειρωτών Ηλιούπολης το Σάββατο 12-1-2013 και ώρα 21.00' διοργανώνει την κοπή της παραδοσιακής Πίτας στο ''Μουσικό Σαλόνι'', Λεωφόρος Βουλιαγμένης 275,

με την συμμετοχή αρκετών προσκεκλημένων , από την Ελλάδα, την Βόρειο Ήπειρο και το Εξωτερικό.

Σας υποσχόμαστε ένα υπέροχο Σαββάτο βράδυ, διασκεδάζοντας με την κομπανία του μοναδικού κλαρινίστα Βασίλη Καλκάνη. 

---

Ανομίες... πανεπιστημιακού επιπέδου.

Αναγκαζόμαστε να μιλάμε για δια - γ - νοούμενους κι όχι για διανοούμενους.

Το αρχαιότερο επάγγελμα στην πορεία του ανθρώπινου γένους είναι αυτό που συνδέεται με τη μετάδοση των εμπειριών, την υπόσχεση για το διαρκώς καλύτερο. Γι' αυτό η δύναμη της πείρας, του πικρότερου δηλαδή τρόπου ενέργειας του ανθρώπου, σύμφωνα με τον Κομφούκιο, αποτελεί παράγοντα ώθησης του ανθρώπου. Εξάλλου η αρχική γνώση, η πείρα, ως ο καρπός, από τη μία της σκληρής πάλης του ανθρώπου με τα στοιχεία της φύσης και από την άλλη της προσπάθειας διαφύλαξης των εμπειρικών κεκτημένων, εκφράστηκε είτε ως παράσταση στα σπήλαια, είτε ως όρχηση και ρυθμός, είτε ως διαδικασία παραγωγής αγαθών, είτε - πολύ αργότερα - ως γλώσσα, που αποτελεί προϊόν του λόγου.

Πέρασαν εκατομμύρια χρόνια και ο άνθρωπος, σε μία μεγαλειώδη πορεία, απαλλάχτηκε από τους κυνόδοντες, από το πυκνό τρίχωμα από την ανάγκη χρησιμοποίησης και των τεσσάρων άκρων για να κινείται, κι έφτασε στη μεγαλύτερη κατάκτηση, την άρθρωση του λόγου. Χωρίς γλώσσα η μοίρα του ανθρώπου θα ήταν ίδια μ' αυτή των άλογων όντων, των ζώων. Έτσι από τον πρωτόγονο, ηλικιακά, σοφό περάσαμε στον μάγο, τον γόη, τον μύστη, τα ιερατεία, τις λαμπρές στιγμές της ελεύθερης σκέψης στην αρχαία Ελλάδα, στον έλεγχο της γνώσης από τις σκοτεινές εκκλησιαστικές δομές της Ευρώπης και σήμερα στο κατεστημένο της γνώσης. 

Λέγεται ότι η μέγιστη των εξουσιών είναι η πνευματική. Παρόλο που το γλυκόν της μεταβολής αφήνει υποσχέσεις δυστυχώς, χαρακτηρολογικά και ηθικά, ο άνθρωπος δεν εξελίχθηκε όσο υλικοτεχνικά. Ενώ πολλαπλασίασε τις γνώσεις του και έφτασε σε καταπληκτικά επιτεύγματα, τεχνικά, τεχνολογικά και επιστημονικά, ο ίδιος παραμένει σκληρός, βίαιος, ανάλγητος και εγωπαθής. Μεγαλειώδης η πορεία του ανθρώπου αλλά το εποικοδόμημα σαθρό. Από την σαθρότητα αυτή δεν μπόρεσε να ξεφύγει ούτε το κατεστημένο της γνώσης, ούτε βέβαια και το σύγχρονο Πανεπιστημιακό κατεστημένο της Ελλάδας. Το κατεστημένο αυτό, λοιπόν, με την τεράστια ερειστική του προσφορά στην οικονομική και επομένως την πολιτική και την κοινωνική εξουσία, λειτουργεί στη βάση κανόνων που χαλκεύτηκαν από τους εξουσιαστικούς μηχανισμούς, ανά τους αιώνες, στην προσπάθεια διαχείρισης και ιδιοποίησης των κοινωνικών αγαθών. Μεθοδεύσεις ίντριγκες, διαβολές, σκόπιμη προβολή, αποδόμηση ικανών πανεστημιακών, βόλεμα, προώθηση ημετέρων, και τόσα άλλα στους ιερούς χώρους των Μουσών (!).

«Αν είχα μείνει στην Ελλάδα δεν θα γινόμουν ούτε βοηθός .» ισχυρίστηκε η Ελένη Γλύκατζη Αρβελέρ, Πρύτανης στο Πανεπιστήμιο της Σορβόνης. Σίγουρα η τοποθέτηση αυτή αφορά στο πανεπιστημιακό κατεστημένο. Οι Έλληνες δεν είναι ούτε πιο έξυπνοι, ούτε πιο ικανοί από τους άλλους, όμως, μπορούν και αυτοί να πετύχουν. Αυτοί οι χαρακτηρισμοί εκπορεύονται από τα σύνδρομα της αποκλειστικότητας. Η επιτυχία δεν είναι μόνο ζήτημα οξύνοιας και ατομικών καταβολών. Κυρίως είναι το αποτέλεσμα των συνθηκών για εργασία και έρευνα και της υπέρβασης αγκυλώσεων, όπως αυτής της επιλογής του ενός και μοναδικού συγγράμματος. Έτσι πολλοί εμβριθείς επιστήμονες, αηδιάζοντας πολλές φορές καταφεύγουν στο εξωτερικό, τα καταφέρνουν περίφημα και γίνονται εκτός από αξιόλογοι επιστήμονες και σημαντικοί πρεσβευτές της χώρας. Και στην Ελλάδα, βέβαια, υπάρχουν αρκετοί αξιόλογοι πανεπιστημιακοί, εμβληματικές προσωπικότητες, άοκνοι εργάτες στο χώρο της έρευνας και της γνώσης και κυρίως άφθαρτοι άνθρωποι.

Είναι δεδομένο ότι η επιπολάζουσα σήψη αγγίζει και το χώρο των πανεπιστημιακών. Εδώ, όμως, δεν υπάρχουν δικαιολογίες. Οι τιμονιέρηδες ορίζουν την πορεία της ομάδας. Δεν είναι σίγουρα όλοι οι πανεπιστημιακοί διαπλεκόμενοι. Οι γενικεύσεις δεν κρύβουν μόνο τον κίνδυνο της αδικίας, αλλά και τον κίνδυνο της υπερεκτίμησης για κάποιους. Όμως δεν είναι κι όλοι οι πανεπιστημιακοί αξιόλογοι. Δυστυχώς είναι πάρα πολλοί οι ανάξιοι. Η πρώτη στρέβλωση στο χώρο της ανώτερης και ανώτατης παιδείας είναι ο διογκούμενος, με μορφή γεωμετρικής προόδου αριθμός πανεπιστημιακών. Ίσως, αναλογικά, να είμαστε η πρώτη χώρα σε πανεπιστημιακούς. Όμως είμαστε και ουραγοί στο χώρο της έρευνας και της παραγωγής γνώσης! Το ζητούμενο είναι η ποιότητα των πανεπιστημιακών. Αναγκαζόμαστε να μιλάμε για δια - γ - νοούμενους κι όχι για διανοούμενους.

Πριν δύο χρόνια καταγγέλθηκε ότι στο πανεπιστήμιο της Πελοποννήσου 13 ή 15 πανεπιστημιακοί ήταν συγγενείς εξ αίματος και εξ αγχιστείας. Ο παπικός νεποτισμός στο μεγαλείο του. Έτσι, αδελφοί, παιδιά, γαμπροί  γίνονται πανεπιστημιακοί «ελέω πατρός και μητρός και των διαπλεκομένων απάντων .». Κι όλα αυτά με τα εχέγγυα των ψευτοσεμιναρίων, των έτοιμων διατριβών και της καλής μαρτυρίας !!! Θα μπορούσε να μιλήσει κάποιος για πολλά απαράδεκτα και ύποπτα. Να μιλήσει για προγράμματα που δεν έγιναν ποτέ, για έρευνες με τις οποίες γέμισαν οι τσέπες κάποιων επιτήδειων, για καταχρήσεις, για τη βιομηχανία των μεταπτυχιακών, για ακαδημαϊκούς με πρωτεϊκές ιδιότητες, για αγοραία αντίληψη και για ατελείωτη σύμβαση, για διατριβές κατά παραγγελία κ.α. Είναι δυνατόν να θεωρηθούν πανεπιστημιακοί και περισσότερο δάσκαλοι οι «δια - κοσμούντες» τα τηλεπαράθυρα και οι θυμίζοντες τα κάδρα της Μαρίας της Πενταγιώτισσας που κοσμούσαν τους τοίχους των σπιτιών στην αμέσως μετά το 1821 εποχή; Αυτοί που, με τη συμβολή των κομψευόμενων τηλεπαρουσιαστών, αναπαράγουν τη σκόπιμη τρομολαγνία;

Το τραγικό είναι ότι οι προφέσορες, με τις περγαμηνές και τις ατσαλάκωτες τηβέννους δικών επιμηθέως, μας «φωτίζουν» με τις θεωρίες τους για την πραγματικότητα που βιώνουμε. Οι ταγοί, όμως, ποτέ δεν λειτουργούν ως επιμηθείς. Οι ταγοί κινούνται από τον Προμηθεϊκό οίστρο. Είναι αυτοί που χαράσσουν την εποχή της και είναι υπεύθυνοι για όσα έπραξαν και όσο δεν έπραξαν. Το έλλειμμα της πνευματικής ηγεσίας - δεν θεωρούνται κατ΄ανάγκην πνευματικοί ηγέτες οι πανεπιστημιακοί - επιβεβαιώνεται από την καταφυγή τους στα μονοπάτια του αναχωρητισμού. Ο πνευματικός άνθρωπος δεν δικαιούται να επιδιώκει τη μοναξιά της ατομικής επιλογής. Γιατί ο σεβασμός χτίζεται από τις συνιστώσες της κοινωνικής μας παρουσίας και της πολιτείας μας και αποτελεί την απόληξη της κοινωνικής αποδοχής. Δυστυχώς οι σύγχρονοι σοφοί - εκείνες οι περίφημες επιτροπές σοφών δεν μπόρεσαν να μας σώσουν - αναλώθηκαν και αναλώνονται στην προσμέτρηση ωφελειών από την οποιαδήποτε παρουσία τους. Αντί να βοηθήσουν τον απλό άνθρωπο, φωτίζοντας το χώρο, φρόντισαν να λειτουργούν κάτω από το πέπλον της σκοτοδίνης και να κινούνται στην αχλύ του προσδοκώμενου της οικονομικής καταξίωσης. Είναι αυτοί που κατείχαν και κατέχουν πέντε με έξι χρυσοφόρες θέσεις δηλαδή οι πανεπιστημιακοί, οι ειδικοί σύμβουλοι, οι νομικοί σύμβουλοι, οι πρόεδροι και οι ιθύνοντες οργανισμών και ιδρυμάτων, οι υπεύθυνοι προγραμμάτων οι . οι . οι . Προπάντων είναι αυτοί που διαγκωνίζονται στις αίθουσες παρουσίασης βιβλίων, χειροκροτώντας τους επίδοξους «συγγραφείς» πολιτικούς δημοσιογράφους, οικονομολόγους που προσπάθησαν να μας σώσουν με «έργα» ευτελέστατης αξίας.

Αλήθεια, γιατί με την αποδόμηση των πολιτικών και του πολιτικού συστήματος περιορίστηκε στο ελάχιστο η συγγραφή «μανιφέστων» για την πολιτική και τις εξελίξεις; Ευτυχώς βέβαια που απαλλαχτήκαμε από τους Κειτούκειτους της οικονομικής σκέψης και τους αρλεκίνους της πολιτικής ανάλυσης και καλύτερα να μην ξαναγραφεί τέτοιο βιβλίο γιατί αυτό που σήμερα φαίνεται ανεκτό αύριο θα αποτελέσει το κόκκινο πανί για τον χειμαζόμενο λαό. 

Το χρέος των πνευματικών ανθρώπων είναι χρέος συνείδησης και αυτοσυνείδησης. Είναι η ευθύνη για την έξοδο από τη σύγχυση που σκιάζει κάθε προοπτική ξαστεριάς στο πλαίσιο της ελληνικής πραγματικότητας. Η ξαστεριά όμως και το φως συνάδουν με τις αρχές της εντιμότητας, της καθαρότητας, της κοινωνικής αλληλεγγύης και της ανθρωπιάς. Η έννοια του πνευματικού ανθρώπου είναι έννοια με σύνθετο περιεχόμενο. Πνευματικός άνθρωπος είναι εκείνος που καταξιώνεται με την αξία και τη ΓΝΗΣΙΟΤΗΤΑ της πνευματικής του παραγωγής και ταυτόχρονα αυτός που αρθρώνοντας πολιτικό και κοινωνικό λόγο, ξυπνά τις συνειδήσεις, δημιουργεί συνειδήσεις και ορίζει την κοινωνική πορεία.

Του Σπύρου Μπεκιάρη 

www.periodista.gr

Ελλάδα: Η χώρα του "Ποτέ-ποτέ" !...

Το 2012 συνέβησαν πολλά τα περισσότερα ήταν δυσάρεστα. Δυσάρεστος ήταν και ο τρόπος με τον οποίον τα προσλάβαμε και τα βιώσαμε. Ομως, κάθε τόσο, διάβαζα κάποιο άρθρο, άκουγα κάποια γνώμη που έδειχνε ότι ίσως -ίσως- αρχίσουμε να ερευνάμε τις κληρονομημένες πεποιθήσεις, πολλές από τις οποίες πρέπει να απορριφθούν

Αυτές τις ημέρες επαναλαμβάνω συχνά, σε όποιον έχει διάθεση ν' ακούσει, ότι βρίσκομαι στο ναδίρ του πατριωτισμού μου. Ανέκαθεν έβλεπα με καχυποψία τον τρόπο της ζωής μας, τις συλλογικές μας νοοτροπίες και μυθολογίες - αλλά η κριτική που ασκούσα στο φιλικό και στο επαγγελματικό περιβάλλον θεωρούνταν «γκρίνια», προτεσταντική αυστηρότητα, εκδήλωση ασυγχώρητου ελιτισμού.

Νομίζω όμως ότι, επιτέλους, έχει ανοίξει ένας διάλογος κι ότι, τα τελευταία χρόνια, διερράγη η σιωπή και κλονίστηκαν μερικά από τα πολιτικά μας ταμπού. Ολο και περισσότεροι άνθρωποι αφυπνίζονται και θέτουν ερωτηματικά: Πώς φτάσαμε ώς εδώ ; Γιατί η Ελλάδα δεν μπορεί να επιτύχει εθνική ανεξαρτησία; Πώς διαμορφώθηκε η δημοσιοϋπαλληλική στάση ζωής ; Ποια είναι, εν τέλει, η ταυτότητά μας; Μήπως αυτή η ταυτότητα είναι μια παγίδα που δεν μας επιτρέπει να εξελιχθούμε ;

Το 2012 συνέβησαν πολλά τα περισσότερα ήταν δυσάρεστα. Δυσάρεστος ήταν και ο τρόπος με τον οποίον τα προσλάβαμε και τα βιώσαμε. Ομως, κάθε τόσο, διάβαζα κάποιο άρθρο, άκουγα κάποια γνώμη που έδειχνε ότι ίσως -ίσως- γίνουμε σοφότεροι, ίσως αρχίσουμε να ερευνάμε τις κληρονομημένες πεποιθήσεις, πολλές από τις οποίες πιστεύω ότι πρέπει να απορριφθούν.

Στην Ελλάδα η έκφραση της αλήθειας απαγορεύεται - οι ιδεολογίες είναι ισχυρότερες από την αλήθεια κι ο καθένας διαμορφώνει την αλήθεια στα ιδεολογικά του μέτρα.

Πριν από μερικούς μήνες με κάλεσαν σ' ένα σεμινάριο ελληνικού πανεπιστημίου. Η αίθουσα ήταν γεμάτη σκουπίδια - στο δάπεδο υπήρχαν πεταμένα κύπελλα καφέ και πλαστικά καλαμάκια. Οταν διαμαρτυρήθηκα και βάλθηκα να τα μαζεύω και να τα ρίχνω στον λεγόμενο «κάλαθο», οι φοιτητές μου είπαν «έχουν μειωθεί τα κονδύλια».

Μας λείπει η στοιχειώδης μέριμνα για τον δημόσιο χώρο επειδή «έχουν μειωθεί τα κονδύλια» ;

Σημειώνω εδώ την απάθεια των καθηγητών, οι οποίοι, αν κρίνω από το ξινισμένο ύφος, θεώρησαν την παρέμβασή μου απρεπή διότι δεν «ήταν δική μου δουλειά».

Αυτή λοιπόν είναι η Ελλάδα : για όλα όσα πάνε στραβά φταίνε τα «κονδύλια» δεν αναγνωρίζεται καμιά προσωπική πρωτοβουλία πάντοτε φταίει κάποιος ή κάτι έξω και μακριά από μας.

Στις σπάνιες στιγμές της αισιοδοξίας σκέφτομαι πως ο διάλογος, ο τόσο αργοπορημένος και διστακτικός, θα αλλάξει αυτό το κατεστημένο οδηγώντας μας σε καινούργιες αξίες και προβάλλοντας καινούργια κοινωνικά πρότυπα. Αυτά τα πρότυπα επιμένω ότι πρέπει να αναζητηθούν στον ευρωπαϊκό και αμερικανικό πολιτισμό, όχι στον πολιτισμό της Κίνας ή της Βόρειας Κορέας.

Ολοι οι άνθρωποι είναι ίσοι μπροστά στον νόμο, αλλά δεν είναι ίσοι ως προς το πολιτιστικό τους υπόβαθρο : άλλες πολιτιστικές αποσκευές έχει ο Αλγερινός βοσκός από τα βουνά του Ατλαντα, άλλες ο Ευρωπαίος πολίτης με τέσσερις αιώνες δημοκρατικού πολιτεύματος και δύο αιώνες κοσμικού κράτους.

Η κρίση χρέους και θεσμών θα συνεχιστεί και το 2013. Θα συνεχιστεί και ο διάλογος. Χωρίς αυτόν τον διάλογο θα παραμείνουμε παιδιά σαν τον Πίτερ Παν : μια χώρα που αρνείται να ενηλικιωθεί - η χώρα του Ποτέ - Ποτέ.

Σώτη Τριανταφύλλου

www.tanea.gr 

Ιφιγένεια εθυσιάσθη, άνεμος ούριος δεν προβλέπεται!...

«Κείνο που σου προσάπτουνε τα χελιδόνια, είναι η άνοιξη που δεν έφερες». (Οδυσσέας Ελύτης).

Καιρό τώρα παρακολουθούμε ένα αφόρητα κακοπαιγμένο σήριαλ με την παραποιημένη, κρυμμένη, άφαντη, εμφανιζόμενη εκ νέου, συγκρινόμενη με προηγούμενη και πάει λέγοντας , «λίστα Λαγκάρντ». Και δυστυχώς σε αυτό το πλαίσιο, η πομπώδης προχθεσινή «θυσία» ενός πρώην υπουργού δεν συμβάλει στην αποκάλυψη της δομής ενός συστήματος το οποίο επί χρόνια φρόντιζε για την πολιτική και οικονομική μακροημέρευση του πολιτικού προσωπικού με βάση εγχώρια και εξωτερικά οικονομικά συμφέροντα.

Και μόνο η ύπαρξη ενός εγγράφου όπως η λίστα Λαγκάρντ, στην όποια εκδοχή της, θα έπρεπε από μόνη της να αποτελεί μια μη αναστρέψιμη συνθήκη για την άρδην πολιτική εξαφάνιση του εμπλεκόμενου πολιτικού προσωπικού αυτής της χώρας. Το θέμα δεν είναι πόσοι και ποιοί συμπεριλαμβάνονται σε αυτή την λίστα, όπως και να διαμορφωθεί αυτή μετά τις όποιες προσθαφαιρέσεις.

Στην εγχώρια εκδοχή της αξιόπιστη δεν θα είναι. Το υπαρκτό θέμα της φοροδιαφυγής όπως και το θέμα του «πόθεν έσχες» ενδεχομένως μπορεί να αφορά άτομα που βρίσκονται στην λίστα. Ας μην ξεχνάμε όμως ότι η λίστα Λαγκάρντ επικαλείται στοιχεία από μία και μόνο τράπεζα της Ελβετίας. Το θέμα είναι ότι οι κυβερνώντες δεν έπραξαν ούτε το στοιχειώδες, την στιγμή που η χώρα σπαρασσόταν από τα ελλείμματα.

Η πάταξη της φοροδιαφυγής και ο έλεγχος του πόθεν έσχες δεν καθιστά ένα φορολογικό σύστημα δίκαιο, απλά το εφαρμόζει. Αλλά ούτε καν αυτό δεν τόλμησαν να εφαρμόσουν: το δικό τους φορολογικό σύστημα. Δεν χρειάζεται καμιά λίστα να μας δείξει ότι στον τόπο αυτό επί χρόνια κυριάρχησαν ως πολιτική πρακτική, η διαπλοκή, η αδιαφάνεια, η ατιμωρησία, η λαφυραγώγηση και η εξυπηρέτηση πάσης φύσεως συμφερόντων. Μια χώρα τρόπαιο μετά την νίκη και την ήττα του αντιπάλου και τανάπαλιν.

Η καθημερινότητά μας δείχνει δυστυχώς με τον πιο οδυνηρό τρόπο το πώς κυβερνήθηκε η χώρα.

Το ερώτημα που προκύπτει σήμερα μετά τις όποιες αποκαλύψεις είναι αν είναι σε θέση το σημερινό πολιτικό προσωπικό της χώρας να πολεμήσει αυτές τις δομές που αναπαράγουν και συντηρούν την αδιαφάνεια και την διαπλοκή - δομές τις οποίες , ας μην ξεχνάμε το ίδιο δημιούργησε και συντήρησε -και να ανταποκριθεί στις ανάγκες της εποχής. Προφανώς δεν είναι δυνατόν.

Η διαχείριση της υπόθεσης της λίστας Λαγκαρντ δείχνει ότι ακόμα και σήμερα το πολιτικό προσωπικό της χώρας έχει ως κύριο μέλημά του την διατήρηση των εύθραυστων ισορροπιών της τρικομματικής κυβέρνησης. Ωσάν να μην αντιλαμβάνεται ότι η συνεχιζόμενη έλλειψη αξιοπιστίας και διαφάνειας στον τόπο δημιουργεί τις συνθήκες που συντηρούν ένα διεφθαρμένο σύστημα το οποίο χρειάζεται και διεφθαρμένες κυβερνήσεις.

Η κρίση που βιώνει η χώρα από την αρχή αντιμετωπίστηκε ως πρόβλημα δημοσιονομικών ελλειμμάτων και οικονομικής διαχείρισης, αν και ήταν από την αρχή φανερό ότι ήταν μια βαθιά και πολυεπίπεδη συστημική κρίση αξιών.

Σε αυτή την κρίση πρέπει να απαντήσουμε ατομικά και συλλογικά με την δύναμη του παραδείγματός μας, αλλιώς τα χελιδόνια θα μας προσάψουν την άνοιξη που δεν φέραμε.

Ιωάννα Κοντούλη

www.logoplokies.blogspot.gr 

Όλα τα βραβεία και οι επαίνοι που απένειμε η Ακαδημία Αθηνών.

Τα βραβεία και τους επαίνους της απένειμε την Παρασκευή σε ανθρώπους των γραμμάτων, των τεχνών και των επιστημών η Ακαδημία Αθηνών.

Τάξη των θετικών επιστημών
1. Βραβείο Νικολάου Κ. Αρτεμιάδη, αθλοθετούμενο από τη σύζυγό του Ζαφειρία Ν. Αρτεμιάδη, με χρηματικό έπαθλο 3.000 ευρώ, για πρωτότυπη επιστημονική εργασία Μαθηματικής Ανάλυσης στον Βασίλειο Νεστορίδη για την εργασία του με τίτλο: «Extensions of the disc algebra and of Mergelyan's theorem».
2. Βραβείο Αικατερίνης Κέπετζη, εις μνήμην του συζύγου της, ιατρού Νικολάου Κέπετζη, με χρηματικό έπαθλο 3.000 ευρώ, στον πρώτο αριστεύσαντα πτυχιούχο της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, ακαδημαϊκού έτους 2010-2011, Νικόλαο Σπηλιά.
3. Δύο βραβεία Δημητρίου Λαμπαδαρίου, με χρηματικό έπαθλο 3.000 ευρώ το καθένα, για τους ικανότερους στο μάθημα της Γεωδαισίας, αποφοίτους Τμημάτων Πολυτεχνικών Σχολών της ημεδαπής, ακαδημαϊκού έτους 2010 - 2011 στους : α) Χρυσούλα Λίτινα, απόφοιτη του Τμήματος Πολιτικών Μηχανικών Πολυτεχνικής Σχολής Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης και β) Ιάσονα Χαλμούκη, απόφοιτο του Τμήματος Πολιτικών Μηχανικών Πολυτεχνικής Σχολής Πανεπιστημίου Πατρών.
4. Βραβείο Δημητρίου Λαμπαδαρίου, με χρηματικό έπαθλο 5.000 ευρώ, για την καλύτερη ερευνητική εργασία στον κλάδο της Γεωδαισίας, στον Δημήτριο Τσούλη για την εργασία του: «Analytical computation of the full gravity tensor of a homogeneous arbitrarily shaped polyhedral source using line integrals ».
5. Βραβείο Εμμανουήλ Μπενάκη, με χρηματικό έπαθλο 10.000 ευρώ, για βράβευση θεσμικού οργάνου το οποίο με τις δραστηριότητές του έχει συμβάλλει στην προώθηση της επιστημονικής γνώσης και την ευαισθητοποίηση του κοινού σε θέματα προστασίας του περιβάλλοντος και των οικοσυστημάτων του, στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Κρήτης (1980).
6. Βραβείο Χίλδεγαρδ χήρας Λεωνίδα Ζέρβα, με χρηματικό έπαθλο 5.000 ευρώ, που αφορά σε πρωτότυπη ερευνητική εργασία Οργανικής Χημείας, στους Ιωάννη Λυκάκη και Μανώλη Στρατάκη για την εργασία τους: «Oxidative Cycloaddition of 1,1,3,3 - Tetramethyldisiloxane to Alkynes Catalyzed by Supported Gold Nanoparticles».
7. Βραβείο Βασιλικής χήρας Γερασίμου Νοταρά, εις μνήμην των γονέων της Ιωάννου και Ανδρομάχης Ι. Δεμερτζή, με χρηματικό έπαθλο 5.000 ευρώ, για την καλύτερη εργασία επί των Μαθηματικών των Αρχαίων Ελλήνων, στον κ. Γιάννη Θωμαΐδη για το βιβλίο του: «Εξισώσεις και ανισώσεις δευτέρου βαθμού στα Αριθμητικά του Διόφαντου. Μια μελέτη για την ιστορία της 'Αλγεβρας» ( Εκδόσεις Ζήτη, 2011).
8. Έπαινος, οίκοθεν, στον Ευθύμιο Μητρόπουλο, Υποναύαρχο του Λιμενικού Σώματος ε.α. και επίτιμο Γραμματέα του Παγκοσμίου Οργανισμού Ναυσιπλοΐας του ΟΗΕ, για την προώθηση θεμάτων περιβαλλοντικού ενδιαφέροντος αφορόντων στην προστασία της θάλασσας κατά τις διεθνείς μεταφορές.
9. Έπαινος, οίκοθεν, στον Χρήστο Λάζο για το βιβλίο του «Η Οπτική στην Αρχαία Ελλάδα. Φάροι, Διόπτρες, Κάτοπτρα, Φακοί, Τηλεσκόπια» (Εκδόσεις Αίολος, 2009).
10. Έπαινος, οίκοθεν, στον Γεώργιο Βουγιουκαλάκη για την εργασία του: «Radical Reactivity of Aza [60]fullerene: Preparation of Monoadducts and Limitations».
11. Εύφημος μνεία στην Ειρήνη Σαρόγλου - Τσάκου για το βιβλίο της «Υγεία εν πλώ» (Αθήνα 2011).

Τάξη των Γραμμάτων και των Καλών Τεχνών 1. Χρυσό Μετάλλιο στο περιοδικό σύγγραμμα «Αρχαιολογική Εφημερίς» (1837) για την 175ετή συμβολή του στην πρόοδο και στην καλλιέργεια της αρχαιολογικής επιστήμης από της ιδρύσεως του ελληνικού κράτους μέχρι των ημερών μας.
2. Αργυρό Μετάλλιο στον Ιορδάνη Δημακόπουλο, αρχιτέκτονα, Γενικό Διευθυντή Αναστηλώσεως των Μνημείων της Ελλάδος ε.τ. του ΥΠΠΟ, σε αναγνώριση του υψηλής στάθμης επιστημονικού του έργου και προσφοράς του.
3. Βραβείο Ελένης Τιμ. Μυκονίου, εις μνήμην των γονέων της Ανδρομέδας και Τιμολέοντος Μυκονίου, με χρηματικό έπαθλο 5.000 ευρώ, απονεμόμενο σε αριστούχο διπλωματούχο πιανίστα, στον Γεώργιο Φράγκο.
4. Βραβείο Σπύρου Μοτσενίγου, που αθλοθέτησε η σύζυγός του Λίτσα Παπά-Μοτσενίγου, με χρηματικό έπαθλο 5.000 ευρώ, για βράβευση διαπρέποντος Έλληνα μουσικού εκτελεστή, συνθέτη, διευθυντή ορχήστρας ή μουσικολόγου, στον Άρη Γαρουφαλή, διακεκριμένο πιανίστα, μουσικό παιδαγωγό και διευθυντή του Ωδείου Αθηνών για το σύνολο της υψηλής στάθμης καλλιτεχνικής και εκπαιδευτικής του προσφοράς.
5. Βραβείο Ελένης και Πάνου Ψημένου, με χρηματικό έπαθλο 5.000 ευρώ, για έργο αναφερόμενο στην Νεοελληνική Ιστορία ή Φιλολογία από το 1669 μέχρι σήμερα, στην Αθηνά Γεωργαντά για το βιβλίο της «Τα θαυμάσια νερά, Ανδρέας Κάλβος. Ο ρομαντισμός, ο βυρωνισμός και ο κόσμος των Καρμπονάρων» (Εκδόσεις Ερμής, Αθήνα 2011).
6. Bραβείο της Ακαδημίας Αθηνών, με χρηματικό έπαθλο 5.000 ευρώ, για την καλύτερη ερμηνευτική μονογραφία ή κριτική έκδοση έργου κλασσικής φιλολογίας, οίκοθεν, στον Δανιήλ Ιακώβ για το δίτομο έργο του «Ευριπίδης 'Αλκηστη» (ΜΙΕΤ, Αθήνα 2012).
7. Βραβείο εις μνήμην Όλγας Τσακατίκα - Δεσποτοπούλου, αθλοθετούμενο από τον σύζυγό της ακαδημαϊκό Κωνσταντίνο Δεσποτόπουλο, με χρηματικό έπαθλο 10.000 ευρώ, για βιβλίο επί θεμάτων αρχαιολογίας ή της ιστορίας της αρχαίας Ελλάδος, στους Ήρκο και Στάντη Αποστολίδη και μεταθανατίως στον Ρένο Αποστολίδη, για το εξάτομο έργο τους «Johann Gustav Droysen, Ρ.-Η.-Σ. Αποστολίδης "Ιστορία του Ελληνισμού (Ιστορία του Μ. Αλεξάνδρου - Διαδόχων - Επιγόνων)"» (Αθήνα, Alpha Τράπεζα, 1996- 2011).
8. Βραβείο Μαρίας Σ. Θεοχάρη αθλοθετούμενο από το Ίδρυμα «Περικλής Σ. Θεοχάρης», με χρηματικό έπαθλο 5.000 ευρώ, για πρωτότυπη επιστημονική μελέτη, της τελευταίας τριετίας, με θέμα από τη βυζαντινή ή μεταβυζαντινή περίοδο, οίκοθεν, στον καθηγητή Χαράλαμπο Μπούρα για το βιβλίο του «Βυζαντινή Αθήνα 10ος - 12ος αι.» (Μουσείο Μπενάκη, 6ο Παράρτημα, Αθήνα 2010).
9. Βραβείο Γεωργίου Π. Οικονόμου, με χρηματικό έπαθλο 5.000 ευρώ, για πρωτότυπη επιστημονική μελέτη επί αρχαιολογικού θέματος από τη λεκάνη της Μεσογείου την περίοδο 1600 π.Χ. - 500 π.Χ., στην Ευρυδίκη-Ευδοκία Λέκα για την τρίτομη ανέκδοτη μελέτη της: «Συντήρηση και αποκατάσταση γλυπτών κατά την αρχαιότητα: το παράδειγμα της αρχαϊκής γλυπτικής».
10. Βραβείο Χαριλάου Σακελλαριάδη, με χρηματικό έπαθλο 5.000 ευρώ, για μελέτη για Έλληνα ποιητή ή πεζογράφο που έζησε τη χρονική περίοδο 1850-1950, στην Ελένη Ι. Αραμπατζίδου για την ανέκδοτη εργασία της «Το διακείμενο του αισθητισμού στην ποιητική του Κ.Π. Καβάφη».
11. Βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών, άνευ αντιστοίχου προκηρύξεως, στον ζωγράφο και χαράκτη Γιώργο Ιωάννου για το σύνολο της καλλιτεχνικής του δημιουργίας.
12. Βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών, άνευ αντιστοίχου προκηρύξεως, στον σκιτσογράφο Γιάννη Κυριακόπουλο (ΚΥΡ) για το σύνολο του καλλιτεχνικού του έργου.
13. Βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών, άνευ αντιστοίχου προκηρύξεως, στους παραγωγούς εκπομπών και κινηματογραφιστές Γεώργιο και Ηρώ Σγουράκη για το σύνολο του έργου τους που αφορά στη δημιουργία εκπομπών πνευματικού, ιστορικού-καλλιτεχνικού περιεχομένου, με τα οποία προάγεται η ελληνική ποιοτική τηλεόραση.
14. Βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών, άνευ αντιστοίχου προκηρύξεως, στη Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Βέροιας (1952) για το σημαντικό εκπαιδευτικό και μορφωτικό της έργο.
15. Έπαινος, οίκοθεν, στους Γεράσιμο Μπάλλα και Νίκη Λάσκαρη Μπάλλα για το τρίτομο έργο τους «Λαογραφικά Κεφαλλονιάς» {Α΄ Λιανοτράγουδα (2007), Β΄ Δημοτικά Τραγούδια (2010), Γ΄ Λαϊκοί Ποιητές (2011)}, (Εταιρεία Κεφαλληνιακών Ιστορικών Ερευνών - Σειρά Μελετών και Διατριβών).
16. Εύφημος μνεία στον Γεώργιο Παπασταματίου για το βιβλίο του με τίτλο « Η Γορτυνία του Λάδωνα και η Τριποταμιά της (Μπέλεσι)» (Εκδόσεις ΚΟΡΑΛΙ, Αθήνα 2012).

Ιδρυμα Πέτρου Χάρη 1. Βραβείο Μυθιστορήματος, με χρηματικό έπαθλο 6.000 ευρώ, στον Νίκο Παναγιωτόπουλο για το βιβλίο «Τα παιδιά του Κάιν».
2. Βραβείο Διηγήματος, με χρηματικό έπαθλο 6.000 ευρώ, στον Γιώργο Σκαμπαρδώνη για το βιβλίο «Περιπολών περί πολλών τυρβάζω».
3. Βραβείο Δοκιμίου, με χρηματικό έπαθλο 6.000 ευρώ, στον Δημήτρη Αρβανιτάκη για το βιβλίο «Στο δρόμο για τις Πατρίδες».
4. Βραβείο Ποιήσεως, με χρηματικό έπαθλο 10.000 ευρώ, στον Μανόλη Πρατικάκη για το σύνολο του έργου του.
5. Βραβείο Παιδικής Λογοτεχνία, με χρηματικό έπαθλο 10.000 ευρώ, στη Λίτσα Ψαραύτη για το σύνολο του έργου της.
Ιδρυμα Κώστα και Ελένης Ουράνη
1. Βραβείο Ποιήσεως, με χρηματικό έπαθλο 10.000 ευρώ, στον Χριστόφορο Λιοντάκη για το σύνολο του έργου του.
2. Βραβείο Μυθιστορήματος, με χρηματικό έπαθλο 6.000 ευρώ, στον Γιώργο Συμπάρδη για το βιβλίο «Υπόσχεση Γάμου».
3. Βραβείο Διηγήματος, με χρηματικό έπαθλο 6.000 ευρώ, στην Έλενα Πέγκα για το βιβλίο «Σφιχτές ζώνες και άλλα δέρματα».
4. Βραβείο Δοκιμίου, με χρηματικό έπαθλο 10.000 ευρώ, στον Γιάννη Ευσταθιάδη για το σύνολο του έργου του.
5. Βραβείο Παιδικής Λογοτεχνίας, με χρηματικό έπαθλο 10.000 ευρώ, στη Σοφία Γιαλουράκη για το σύνολο του έργου της.

Τάξη των Ηθικών και Πολιτικών Επιστημών 1. Βραβείο Νικολάου Καρόλου, με χρηματικό έπαθλο 5.000 ευρώ, απονεμόμενο σε πρόσωπο ή συντεταγμένη ομάδα για πράξη ή δράση κοινωνικής αρετής και ευποιΐας που προήγαγε την κοινωνική πρόνοια στη χώρα μας, στο Σωματείο, μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, με την επωνυμία «Σύλλογος Γονιών παιδιών με νεοπλασματική ασθένεια - Η ΦΛΟΓΑ» (1982), με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 30 χρόνων προσφοράς στα παιδιά που πάσχουν από καρκίνο με παροχή ιατρικής, ψυχικής και κοινωνικής φροντίδας και στήριξη των οικογενειών τους.
2. Βραβείο Αικατερίνης Π. Οικονόμου σύμφωνα με τους όρους της διαθήκης του Γεωργίου Π. Οικονόμου, με χρηματικό έπαθλο 5.000 ευρώ, απονεμόμενο σε σωματείο για εξαίρετη πράξη ή δράση κοινωνικής ευποιΐας και φιλανθρωπίας, στην Εταιρεία Προστασίας Σπαστικών (1972), με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 40 χρόνων προσφοράς σε παιδιά, νέους και ενήλικες που πάσχουν από εγκεφαλική παράλυση με συστηματική παροχή ποιοτικών υπηρεσιών, προγραμμάτων και δραστηριοτήτων που αποβλέπουν στη βελτίωση και στην προαγωγή της ποιότητας της ζωής τους.
3. Βραβείο Γεωργίου Θ. Φωτεινού, με χρηματικό έπαθλο 6.000 ευρώ, για συγγραφή πρωτότυπης επιστημονικής μελέτης με θέμα «Το εξωτερικό χρέος της Ελλάδας και οι επιπτώσεις του επί της ελληνικής οικονομίας σήμερα και στο άμεσο μέλλον», στους Τηλέμαχο Ευθυμιάδη και Παναγιώτη Τσίντζο για την ανέκδοτη μελέτη τους με τίτλο «Το εξωτερικό χρέος της Ελλάδας και οι επιπτώσεις του επί της ελληνικής οικονομίας σήμερα και στο άμεσο μέλλον».
4. Βραβείο Γεωργίου Θ. Φωτεινού, με χρηματικό έπαθλο 6.000 ευρώ, για συγγραφή πρωτότυπης επιστημονικής μελέτης με θέμα «Ο φιλοσοφικός στοχασμός στον 19ο αιώνα», στον Δημήτριο Φούφουλα για την ανέκδοτη εργασία του με τίτλο «Sociologie et utopie socialiste, Essai sur Saint-Simon».
5. Βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών, άνευ αντιστοίχου προκηρύξεως, στον Μιλτιάδη Λογοθέτη για το τρίτομο έργο του «Δωδεκανησιακός τύπος (1848-2008). Συμβολή στη νεότερη και σύγχρονη ιστορία της Δωδεκανήσου» (Νομαρχιακή αυτοδιοίκηση Δωδεκανήσου, 2010).
6. Βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών, μετά θάνατον, στους δύο Πακιστανούς, Hamayun Anwar, 18 ετών και Wakar Ahmed, 32 ετών, για υπέρτατη πράξη αυτοθυσίας καθώς βρήκαν τραγικό θάνατο στην προσπάθειά τους να απεγκλωβίσουν ένα ηλικιωμένο ζευγάρι από τις ράγες του τραίνου.
7. Βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών, άνευ αντιστοίχου προκηρύξεως στον Φιλεκπαιδευτικό Σύλλογο Φλωρίνης «Ο Αριστοτέλης» (1941), για τη μακρά και πολυσχιδή εθνική και πολιτιστική του δράση.
8. Έπαινος, οίκοθεν, στον Βασίλειο Δωροβίνη για το πολιτιστικό έργο που έχει αναπτύξει στην περιοχή της Αργολίδας, στο πλαίσιο της γενικότερης πολιτιστικής δραστηριότητάς του.
9. Έπαινος, οίκοθεν, στον κ. Εμμανουήλ Καλλίγερο για τα δύο βιβλία του «Κυθηραϊκά Επώνυμα. Ιστορική, γεωγραφική και γλωσσική προσέγγιση» (Εταιρεία Κυθηραϊκών Μελετών, 2002, β΄ έκδ. 2006) και «Κυθηραϊκά Τοπωνύμια. Ιστορική Γεωγραφία των Κυθήρων» (Εταιρεία Κυθηραϊκών Μελετών, 2011), καθώς και για τη λοιπή συμβολή του στην ανάδειξη των Κυθήρων.
10. Έπαινος, οίκοθεν, στον Χρίστο Φωτεινόπουλο για την πνευματική και κοινωνική του προσφορά στην περιοχή των Καλαβρύτων.
11. Έπαινος, οίκοθεν, στο μη κερδοσκοπικό Σωματείο «Ελληνοαμερικανική Ένωση» (1957) σε αναγνώριση της πολυετούς και υψηλής στάθμης προσφοράς του σε θέματα παιδείας και πολιτισμού στη χώρα μας.
12. Έπαινος, οίκοθεν, στον Νικόλαο Κουφό για το βιβλίο του «Παλαιά σχολεία του Οινούντος. Η οργάνωση της εκπαίδευσης στον τ. Δήμο Οινούντος Λακωνίας (1800-1950)» (Πολιτιστικό και Πνευματικό Κέντρο Δήμου Οινούντος, Σελλασία 2009).
13. Έπαινος, οίκοθεν, στον Θεόδωρο Μονέο, ο οποίος με κίνδυνο της ζωής του, στις 2.11.2009, καταδίωξε ένοπλο δράστη ληστείας περιπτέρου στη Νίκαια και συνέβαλε στη σύλληψή του.

www.thesprotia-news.blogspogt.gr

Οι ατάκες που έκαναν πάταγο το 2012.

Άλλη μια ταραχώδης χρονιά ήρθε στο τέλος της, μια χρονιά πλούσια σε πολιτικές και οικονομικές εξελίξεις για την Ελλάδα. 

Το 2012 ακούσαμε φράσεις γραφικές, φράσεις που μας κέντρισαν το ενδιαφέρον και μας απασχόλησαν όλους με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο.

Φράσεις που ξεστόμισαν κυρίως πολιτικά πρόσωπα και μας τράβηξαν τη προσοχή, μας ξάφνιασαν αλλά και μας έβγαλαν από τα ρούχα μας. 

Το NEWS 247 όπως και πέρυσι, έτσι και φέτος επέλεξε τις δέκα καλύτερες ατάκες της χρονιάς.

10) "Ο βουλευτής ξεφτιλίζεται αν πάρει λεωφορείο"

Μια δήλωση από τον βουλευτή της ΝΔ Άδωνι Γεωργιάδη, η οποία προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων. Ο κ. Γεωργιάδης προέβη στην εν λόγω δήλωση όταν οι πολίτες δυσανασχετούσαν για τα βουλευτικά αυτοκίνητα ακόμα και όταν αντικαταστάθηκαν με αυτοκίνητα των 1.400 κυβικών εκατοστών, ερωτώμενοι γιατί δε παίρνουν όπως όλος ο κόσμος τα ΜΜΜ.

Τότε, ο κ. Γεωργιάδης είπε: "Θέλετε να κυκλοφορούμε με το λεωφορείο και το τραίνο; Γίνεται; Πιστεύετε ότι είναι εφικτό; Προφανώς και όχι" τόνισε.

"Δε μπορεί να ξεφτιλίζεις το βουλευτή. Αλλιώς να καταργήσουμε τη δημοκρατία, να πάμε σε άλλο καθεστώς" κατέληξε ο ίδιος, δημιουργώντας πανικό στα κοινωνικά δίκτυα.

Εντάξει κ. Γεωργιάδη, με όλη τη καλή διάθεση, πάρτε και καμία φορά τα ΜΜΜ δεν είναι μπανάλ.

9) "Δεν μπορώ να πληρώσω τους φόρους μου"

Μια συνέντευξη του Θεόδωρου Πάγκαλου που προκάλεσε και έκανε τον κόσμο να ανατριχιάσει και να στενοχωρηθεί βαθιά (φυσικά ειρωνικά το λέω). Παραχωρώντας συνέντευξη στον Αγγελιοφόρο της Κυριακής ο κ. Πάγκαλος είπε πως αδυνατεί να καταβάλει τους φόρους που οφείλει και πως κανείς δεν αγοράζει τα ακίνητα που πουλάει.

Δεν είστε ο μόνος κύριε Πάγκαλε, και δεν έχουμε όλοι τον ίδιο μισθό, λέω εγώ τώρα.

8) "Ζούσα σαν τη μέση Ελληνίδα"

Τάδε έφη η σύζυγος του πρώην υπουργού Άκη Τσοχατζόπουλου, Βίκυ Σταμάτη, σε συνέντευξή της μέσα από τη φυλακή. Η κ. Σταμάτη προκάλεσε με τις δηλώσεις της, λέγοντας πως τα όσα ακούστηκαν για τις σπατάλες της ήταν αναληθή και φτάνει στο σημείο να λέει ότι ζούσε όπως μία μέση Ελληνίδα.

Μα που ζείτε κυρία Σταμάτη μου; Νομίζετε πως η μέση Ελληνίδα δίνει για ένα τραπεζάκι εισόδου 21.480 ευρώ, για...ανάκλιντρο 3.860 ευρώ και για κορδόνι (μα για κορδόνι;) για καναπέδες 2.626;!

7) "Αυτές θα είναι οι τελευταίες περικοπές"

Μια φράση που είπε ξανά και ξανά ο Έλληνας πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς και εξόργιζε ολοένα τους πολίτες οι οποίοι έχουν φτάσει στα όριά τους και έχουν γονατίσει από τα μέτρα.

Από τον Αύγουστο του 2012, διατυμπάνιζε ότι το τότε πακέτο περικοπών είναι το τελευταίο, για το επαναλάβει τον Νοέμβριο του 2012 αλλά και τον Δεκέμβριο, παραλλάσσοντας τη φράση σε "Αν εφαρμόσουμε όσα υπογράψαμε, δεν θα γίνουν άλλες περικοπές"

Η εν λόγω φράση κατήντησε να είναι η αντίστοιχη του Γ. Παπανδρέου, "Λεφτά υπάρχουν". Αν σταματήσετε να το λέτε, ίσως και να σας πιστέψουμε...

6) "Όπου τον ξαναβρώ, θα τον ξαναδείρω"

Ο Τσακ Νόρις της Ελλάδας, ο δήμαρχος Στυλίδας Απόστολος Γκλέτσος "χτύπησε" και φέτος. Πέρυσι ο δήμαρχος Στυλίδας μας είχε τραβήξει το ενδιαφέρον με τη φράση που είχε πει απευθυνόμενος στον Δήμαρχο Σκύρου αλλά και τα μέλη της Επιτροπής Περιβάλλοντος και Ανάπτυξης της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας, που συνεδρίαζε για μεγάλη επένδυση αιολικού πάρκου στην Σκύρο: "Εγώ στήνω κ*λο και εσείς διώχνετε επενδύσεις;".

Αυτή τη χρονιά, έσπασε στο ξύλο εργολάβο που του πρότεινε μίζες. "Να πάει ο κοπρίτης στον εισαγγελέα να μου κάνει μήνυση. Τον περιμένω, Έχω και μάρτυρες από το γραφείο μου.

"Και όταν το ξαναπετύχω στην Λαμία θα τον ξαναδείρω", κατέληξε.

Απλά αγαπάμε Απόστολο γιατί είναι αυθεντικός και αυθόρμητος.

5) "Θα πληρωνόμαστε μια φορά το μήνα και θα ερχόμαστε κάθε εβδομάδα;"

Cult μορφή στη Βουλή, ο βουλευτής Τρικάλων της ΝΔ Μιχαήλ Ταμήλος, τον οποίο μάθαμε οι περισσότεροι από τη δυσφορία που εξέφρασε στη Βουλή για επιτροπή στην οποία συμμετέχει και όπως ισχυρίστηκε δεν είναι αμειβόμενη.

"Δεν είναι εδώ πανεπιστήμιο να μάθουμε εμείς τι συμβαίνει στο περιβάλλον! Δεν θα καθίσω να μάθω! Όποιος ξέρει, ξέρει... Να καθίσουμε να κάνουμε επιστημονική ανάλυση;", είπε βαριεστημένα, με το μάγκικο ηχόχρωμα της φωνής του.

"Θα πληρωνόμαστε μια φορά το μήνα και θα ερχόμαστε κάθε εβδομάδα;" αναρωτήθηκε, ενώ φαίνεται πως κουράστηκε (!) ή είχε σημαντικότερα πράγματα να κάνει, λέγοντας: "Να τελειώνουμε καμιά φορά!".

Ε ναι δίκιο έχει ο άνθρωπος ποιος πληρώνεται μια φορά το μήνα και εργάζεται κάθε βδομάδα;! Ξυπνήστε κύριοι της Βουλής, σκεφτείτε πριν μιλήσετε τι γίνετε γύρω σας.

4) ''Έχασα το CD. Λυπάμαι...''

Απίστευτη δήλωση του πρώην υπουργού Οικονομικών Γιώργου Παπακωνσταντίνου, ο οποίος αναφερθείς στην περιβόητη λίστα Λαγκάρντ, δήλωσε πολύ απλά ότι έχασε το CD! Παραδέχθηκε ότι το είχε εμπιστευθεί σε συνεργάτες του γραφείου του κι ότι τώρα δεν γνωρίζει που μπορεί να βρίσκεται.

Μια ιστορία που δεν φαίνεται να έχει τέλος μετά και από τις αποκαλύψεις που καίνε τον ίδιο από το πόρισμα των δύο οικονομικών εισαγγελέων, με τον Ευ. Βενιζέλο να τον διαγράφει από το ΠΑΣΟΚ, και το κατηγορητήριο να είναι βαρύ.

Πως γίνεται να χάσατε το CD αγαπητέ, τι ήταν καρφίτσα; Δηλαδή, τι να πω; Φοβάμαι να σκεφτώ τι άλλο θα δούμε...

3) "Εγέρθητι"

Μια λέξη ήταν αρκετή για να προκαλέσει αντιδράσεις. Ο βουλευτής της Χρυσής Αυγής στη Β' Αθηνών Γιώργος Γερμένης, φώναξε "εγέρθητι" στους δημοσιογράφους σε αίθουσα ξενοδοχείου προκειμένου να προβεί στις απαραίτητες δηλώσεις μετά τα πρώτα exit poll για τις εκλογές του Μαΐου και την άνοδο της παράταξης που επέτρεψε την είσοδό της στη Βουλή.

Μάλιστα, τότε η δημοσιογράφος Νάντια Αλεξίου αποχώρησε και μαζί της και το συνεργείο μεγάλου ιδιωτικού καναλιού.

Ο κ. Γερμένης μετέπειτα είχε πει πως αυτό είναι κάτι σύνηθες στα γραφεία της Χρυσής Αυγής και πως "κάθε φορά που ο αρχηγός έρχεται στα γραφεία, είμαι αυτός που φωνάζει εγέρθητι".

2) "Έχω πηδήξει τη μισή Αθήνα"

Προκλητική απάντηση του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Πέτρου Τατσόπουλο σε σχόλια της Χρυσής Αυγής, λέγοντας σε συνέντευξή του στο περιοδικό Crash λίγο πολύ ότι έχει... πηδήξει τη μισή Αθήνα.

"Έχω πηδήξει τη μισή Αθήνα και αυτοί της Χρυσής Αυγής συνεχίζουν να με αποκαλούν αδερφή". "Δηλαδή, τι άλλο να πω; Τώρα, στα γεράματα, να βγάζω φωτογραφίες με τα παιδιά μου ή με τις συζύγους μου, για ν' αποδείξω ότι δεν είμαι "αδερφή" στους φασίστες που τους βολεύει, γιατί όταν είσαι κακός στην Ελλάδα πρέπει να είσαι σε όλα κακός. Δηλαδή, να είσαι και ηλίθιος και "αδερφή" και τραμπούκος και μοχθηρός και όλα" προσέθεσε ο βουλευτής, προκαλώντας ορυμαγδό σχολίων στα κοινωνικά δίκτυα.

Ο βουλευτής σχολιάζοντας τη δήλωση που είπε, ανέφερε λίγες μέρες μετά πως έδωσε μία συνέντευξη 2.000 λέξεων από την οποία απομονώθηκαν 11 λέξεις.

Άντε με το καλό και την υπόλοιπη Αθήνα...

1) "Δε διάβασα το Μνημόνιο, είχα άλλες υποχρεώσεις"

Θράσος; Κρίση ειλικρίνειας; αδιαφορία; Όπως και να'χει ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ στη Β' Αθηνών Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, δήλωσε ευθαρσώς ότι δε διάβασε το Μνημόνιο γιατί απλούστατα είχε άλλες υποχρεώσεις!

"Δεν διάβασα το μνημόνιο, γιατί είχα άλλες υποχρεώσεις, είχα άλλα καθήκοντα. Είχα να αντιμετωπίσω το έγκλημα ως υπουργός Προστασίας του Πολίτη, δεν ήταν δική μου δουλειά να μελετήσω το μνημόνιο", σημείωσε χαρακτηριστικά, μιλώντας στην εκπομπή του ΣΚΑΪ "Πρώτη Γραμμή" τον Ιανουάριο του 2012.

Μάλιστα, η εν λόγω δήλωση άγγιξε για λίγο και τη κορυφή στο Worldwide Trends του twitter υπό το hashtag #De_diavasa_to_mnimonio_giati.

Εμείς απλά να ευχηθούμε πολλές αυθόρμητες και αληθινές κρίσεις ειλικρίνειας για το 2013 γιατί μπουχτήσαμε στο ψέμα και να σας ευχηθούμε καλή χρονιά με υγεία για όλους!

www.news247.gr

http://amvrakia.blogspot.gr

Αποκλειστική πληροφορία για την κλήρωση του Πρωτοχρονιάτικου λαχείου.

Σας ενημερώνουμε υπεύθυνα ότι ο αριθμός 93916 της 9ηςσειράς  και κανείς άλλος αριθμός που κερδίζει οποιοδήποτε ποσό δεν αγοράστηκε από την συντακτική ομάδα του ROMIANEWS , ούτε από συγγενικό του πρόσωπο. 

Είμαστε κατηγορηματικοί γιατί δεν αγοράσαμε ούτε έναν λαχνό. Τα σχόλια που γράφτηκαν ότι χθές δεν είχαμε την γνωστή συνέπεια και συχνότητα στις αναρτήσεις μας λόγω του λαχνού είναι κακόβουλα. Απλώς όλη η συντακτική ομάδα τα "έτσουξε "λίγο παραπάνω από το κανονικό. 

Θα συνεχίσουμε να είμαστε μαζί σας και το 2013 ,όπως και τις προηγούμενες χρονιές, ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΑ υπέρ το δέον πληγωμένοι.

Χρόνια πολλά , καλή χρονιά , πάντα με υγεία.