Κυριακή 14 Ιουλίου 2013

«Success story» στη Σχοινούσα. 'Αραγε πόσα χρόνια θα μας φέρουν πίσω; Στη μνημονιακή Ελλάδα της κοινωνικής καταστροφής, πρέπει να παντρευτεί ο γιός ενός εφοπλιστή για να γίνουν ''έργα υποδομής'' στο νησί;

Το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας Espresso
Ο γάμος πρόκληση της εφοπλιστικής οικογένειας, ο τραγουδιστής και ο ... ύμνος της Νέας Δημοκρατίας.

''Λαμπερός'' γάμος με σελέμπριτις και ντεκόρ τη γραφική Σχοινούσα, ρεπορτάζ με .ανατριχιαστικές λεπτομέρειες, ''εκλεκτές παρουσίες'' και γκλαμουριά εν γένει.

Όπως ακούσαμε και διαβάσαμε, τα 'έργα ανάπλασης' του νησιού για να είναι όλα τέλεια στην σημαντική στιγμή στη ζωή του ζεύγους, έκαναν τους κατοίκους να εκφράσουν την ευγνωμοσύνη τους προς τους 'ευεργέτες' τους. 'Ήρθε χρήμα στο νησί, μέχρι δρόμο τους φτιάξανε', ακούσαμε.
Αν υποθέταμε πως είναι έτσι (γιατί, όπως θα δούμε παρακάτω, τα πράγματα είναι τελείως διαφορετικά.), προκύπτουν αβίαστα τα ερωτήματα: -Στη μνημονιακή Ελλάδα της κοινωνικής καταστροφής, πρέπει να παντρευτεί ο γιός ενός εφοπλιστή για να γίνουν ''έργα υποδομής'' στο νησί;
Οι ανάγκες των κατοίκων δεν υπολογίζονται;
-Τι σόι ''ανάπλαση''με κριτήρια της μιας βραδιάς, έστω ''λαμπερής'', είναι αυτή;
-Μία μόνο πιατέλα από τους ''υπέροχους αστακούς'' που γεύτηκαν οι εκλεκτοί καλεσμένοι, με πόσων 'ευεργετημένων' κατοίκων τις συντάξεις ισοδυναμεί;
-Πόσα ξοδεύτηκαν μόνο για τα καύσιμα των ελικοπτέρων που μετέφεραν τους προσκεκλημένους στο νησί;
-Οι καλλιτέχνες που δέχθηκαν να αποτελέσουν το ''ζωντανό δώρο-έκπληξη  προς τους συνδαιτημόνες, πόσο διατιμούν άραγε την προσωπική και καλλιτεχνική τους αξιοπρέπεια;
Θυμηθήκαμε με την ευκαιρία παλιότερο ''ολίσθημα'' γνωστού τραγουδιστή της αριστεράς, που στις εποχές της ''ευμάρειας'' είχε δεχθεί να τραγουδήσει πριβέ για τους καλεσμένους γνωστού εφοπλιστή. Δεν ήταν τόσο το ότι θα άρεσαν στους προσκεκλημένους τα συγκεκριμένα τραγούδια -τι να καταλάβουν αυτοί από αυτά- όσο η επίδειξη του 'λάφυρου': «Βλέπετε; Μέχρι και τον  μπορώ να αγοράσω με τα λεφτά μου και να σας τον κάνω δώρο.».
Βέβαια, στην περίπτωση εκείνη ο καλλιτέχνης δεν άντεξε μέχρι τέλους τον εξευτελισμό. Όσο προχωρούσε η βραδιά, ο αμφιτρύωνας -όχι και τόσο λεπτεπίλεπτος στους τρόπους.-γινόταν όλο και πιο απαιτητικός: «Τον ύμνο, τραγούδησέ μας τον ύμνο.», έλεγε και ξανάλεγε κάθε τόσο. Στωικός ο καλλιτέχνης μας αντιπαρερχότανε την παραγγελιά του -υπό την επήρεια άλλωστε του αλκοόλ- περιστασιακού εργοδότη του, επιμένοντας στις καλλιτεχνικές του επιλογές.
Μέχρι που εκείνος κάποια στιγμή, αρπάζοντάς του απ' τα χέρια το μικρόφωνο ανάγγειλε μεγαλοπρεπώς: «Και τώρα ο ... θα μας τραγουδήσει τον ύμνο της Νέας Δημοκρατίας!»
Κάπου εκεί τέλειωσαν τα ψέματα αλλά και οι αντοχές του σημαντικού τραγουδιστή: Πέταξε το μικρόφωνο και σηκώθηκε κι έφυγε. Προς τιμήν του. (Άσχετο: «Α, ρε Λαυρέντη.», που λέει και ο ποιητής.)
Είχαμε καταλάβει τι κρύβεται πίσω από όλη αυτή την 'αγαθοεργό γκλαμουριά', δεν περιμέναμε όμως τόσο άμεση επιβεβαίωση: Διαβάσαμε σήμερα στην «Εφημερίδα των Συντακτών» και την αθέατη όψη της 'ευεργεσίας'. Δείτε με τη σειρά, πρώτα το .ρεπορτάζ της "Espresso"(!) -το οποίο αφιερώνει στο αγαπημένο κατοικίδιο των νεονύμφων περισσότερη έκταση από όση συνολικά στους 256 κατοίκους του νησιού- και στη συνέχεια την άλλη όψη των πραγμάτων.

Δεν υπάρχουν σχόλια: