Φωτιά σε στάβλο στην Παλιουρή Ζίτσας: Κάηκαν ζώα και ζωοτροφές

Φωτο αρχείου 

Συναγερμός σήμανε στην Πυροσβεστική Υπηρεσία και τις τοπικές αρχές του Δήμου Ζίτσας το πρωί του Σαββάτου, καθώς ξέσπασε πυρκαγιά σε αγροτοκτηνοτροφική εγκατάσταση στην Τοπική Κοινότητα Παλιουρής.

Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες η φωτιά εκδηλώθηκε σε χώρο που χρησιμοποιούνταν ως αποθήκη ζωοτροφών και στάβλος.

Στο εσωτερικό του κτιρίου υπήρχε μεγάλη ποσότητα από δέματα χόρτου, γεγονός που έδωσε γρήγορα διαστάσεις στην πυρκαγιά και κατέστησε το έργο της κατάσβεσης ιδιαίτερα δύσκολο λόγω της μεγάλης καύσιμης ύλης.

Το πιο δυσάρεστο γεγονός της επιχείρησης είναι η απώλεια κτηνοτροφικού κεφαλαίου. Παρά τις προσπάθειες, η φωτιά φαίνεται πως εγκλώβισε αριθμό ζώων (πρόβατα), με αποτέλεσμα να υπάρξουν απώλειες, προκαλώντας μεγάλο πλήγμα στον ιδιοκτήτη της μονάδας.

Στο σημείο επιχειρούν ισχυρές δυνάμεις της Πυροσβεστικής από τα Ιωάννινα και τις γύρω περιοχές, προκειμένου να περιορίσουν τις φλόγες και να αποτρέψουν την επέκταση της φωτιάς σε παρακείμενες εγκαταστάσεις.Ταξιδιωτικοί οδηγοί και οδοιπορικά

Τα αίτια της πυρκαγιάς παραμένουν προς το παρόν αδιευκρίνιστα και θα διερευνηθούν από το ανακριτικό τμήμα της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας.

https://www.epiruspost.gr/

Για την ημέρα της ποίησης. Γράφει η Κατερίνα Σχισμένου.

Αναζητώντας την έννοια της ποίησης ακροβατούμε μεταξύ σκότους και φωτός. Από σκότος την έπλασαν οι ποιητές της και στο φως βρέθηκαν οι στίχοι τους που ταξιδεύουν αιώνια μέσα στο χρόνο. «Κι ήμουν στο σκοτάδι. Κι ήμουν το σκοτάδι.

Και με είδε μια αχτίδα.» Θα γράψει ο Καρυωτάκης στο ποίημα «Αγάπη» πριν κλείσει την αυλαία της ζωής του και μιλήσει η ψυχή του μέσα από τα ποιήματά του.

Και ο Τάσος Λειβαδίτης στο ποίημά του «Αὐτὸ τὸ ἀστέρι εἶναι γιὰ ὅλους μας» θα γράψει ύμνους προς τον άνθρωπο και τη δύναμη των συναισθημάτων, της αντίστασης, του έρωτα της αγάπης: «Ναὶ ἀγαπημένη μου,

ἐμεῖς γι᾿ αὐτὰ τὰ λίγα κι ἁπλὰ πράγματα πολεμᾶμε

γιὰ νὰ μποροῦμε νά ῾χουμε μία πόρτα, ἕν᾿ ἄστρο, ἕνα σκαμνὶ

ἕνα χαρούμενο δρόμο τὸ πρωὶ

ἕνα ἤρεμο ὄνειρο τὸ βράδι.

Γιὰ νά ῾χουμε ἕναν ἔρωτα ποὺ νὰ μὴ μᾶς τὸν λερώνουν

ἕνα τραγούδι ποὺ νὰ μποροῦμε νὰ τραγουδᾶμε».

Ο Σολωμός όσο κι αν παιδεύτηκε με τη γλώσσα δημιούργησε θαύματα: «Το χάσμα π' άνοιξε ο σεισμός κι ευθύς εγιόμισ' άνθη.» «Με χίλιες βρύσες χύνεται, με χίλιες γλώσσες κρένει, όποιος πεθαίνει σήμερα χίλιες φορές πεθαίνει.» Τι είναι να ζεις ως ελεύθερος πολιορκημένος και πώς ανασαίνει κανείς την ελευθερία του;

Ποιος μπόρεσε να περιγράψει καλύτερα τον ήλιο και το ελληνικό πέλαγος από τον Οδυσσέα Ελύτη; «Ο Ήλιος ο Ηλιάτορας

ο πετροπαιχνιδιάτορας

λίγο το στόμα του άνοιξε

κι ευθύς εμύρισε άνοιξη.» Και το γαλάζιο του Ελύτη είναι αποφασιστικής σημασίας στην ποίηση και την κυριαρχία του ελληνικού ουρανού, καθώς και η θάλασσα η ελληνική ψυχή. «Η Παναγιά το πέλαγο κρατούσε στην ποδιά της, την Αμοργό, τη Σίκινο και όλα τα παιδιά της.» Τα Ρώ του Έρωτα.

Ο Γ. Σεφέρης δε μίλησε μόνο σε μια γλώσσα αιώνια, μίλησε και για την ποίηση: «Γιατί πιστεύω πως τούτος ο σύγχρονος κόσμος όπου ζούμε, ο τυραννισμένος από το φόβο και την ανησυχία, τη χρειάζεται την ποίηση. Η ποίηση έχει τις ρίζες της στην ανθρώπινη ανάσα – και τι θα γινόμασταν, αν η πνοή μας λιγόστευε;» Μίλησε για τα πάθη μιας Ελλάδας που γνώριζε καλά: «Εύκολα τρίβεται ο άνθρωπος μες στους πολέμους∙ ο άνθρωπος είναι μαλακός, ένα δεμάτι χόρτο∙

χείλια και δάκτυλα που λαχταρούν ένα άσπρο στήθος

μάτια που μισοκλείνουν στο λαμπύρισμα της μέρας

και πόδια που θα τρέχανε, κι ας είναι τόσο κουρασμένα,

στο παραμικρό σφύριγμα του κέρδους». Τελευταίος Σταθμός.

Ο Γ. Ρίτσος γνώριζε πως «Κι οι λέξεις φλέβες είναι. Μέσα τους αίμα τρέχει…», όπως και «Να είμαστε έτοιμοι. Κάθε ώρα είναι η δική μας ώρα», «Κάποτε θ’ ανταμώσουμε στους λόφους του ήλιου. Μην ξεχνάς. Περπάτα»!

Η ποίηση βρίσκεται μέσα στην ελληνική γλώσσα, είναι η ίδια ποίηση και έρχεται από πολύ μακριά, από την εποχή του Ομήρου: « ὤλετο μέν μοι νόστος, ἀτὰρ κλέος ἄφθιτον ἔσται· εἰ δέ κεν οἴκαδ᾽ ἵκωμι φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν..» Ιλιάδα.

Ποίηση, ημέρα ποίησης με λίγους στίχους για να τιμήσουμε την ποίηση, το πνεύμα, την αδάμαστη ελευθερία της δημιουργίας, της τέχνης.

Κατερίνα Σχισμένου

Παντρεμένο ζευγάρι δεν ήξερε ότι χρειάζεται να κάνει σέξ για να αποκτήσει παιδιά

Θυμάστε κάποτε που ήμασταν μικροί και η μαμά μας, μάς έλεγε ότι τα παιδιά τα φέρνει ο πελαργός; Απ’ ότι φαίνεται υπάρχουν κάποιοι, και συγκεκριμένα, αυτό το ζευγάρι που μάλλον το πιστεύουν ακόμα, καθώς αν και παντρεμένοι δεν ήξεραν ότι για να γίνουν γονείς έπρεπε να κάνουν σεξ. Τι άλλο θα ακούσουμε…

H 59χρονη Rachael Hearson δουλεύει στον τομέα της υγεία εδώ και 40 χρόνια. Αποφάσισε, λοιπόν, να γράψει ένα βιβλίο με τις πιο απίστευτες στιγμές που έζησε στην δουλειά της και, μία από αυτές πραγματικά μας έκανε να δακρύσουμε από τα γέλια.

Κάποια στιγμή ήρθε σε επαφή με ένα ζευγάρι το οποίο αν και παντρεμένο χρόνια δεν μπορούσε να αποκτήσει παιδιά. Η Rachael σοκαρίστηκε όταν συνειδητοποίησε ότι ο λόγος που ήταν άτεκνοι ήταν… επειδή δεν είχαν ιδέα πως γίνονται τα παιδιά!

«Πίστευαν ότι το να είναι παντρεμένοι είναι αρκετό για να γίνουν γονείς. Δεν ήξεραν για το σεξ. Το να διδάξεις κάποιον και μάλιστα σε τόσο μεγάλη ηλικία για το σεξ είναι τεράστια ευθύνη» γράφει στο βιβλίο της, ενώ σημείωσε ότι μόλις αντιλήφθηκαν τι πρέπει να κάνουν, δεν μπορούσαν να κρατήσουν τα χέρια τους ο ένας από τον άλλον!

Πάλι καλά που αυτή η νοσοκόμα βρέθηκε στον δρόμο τους, ειδάλλως θα περίμεναν ακόμα τον πελαργό!

 mama365.gr

https://viralgreece.eu

Πόσοι Έλληνες έχασαν τη ζωή τους στην Ελληνική Επανάσταση το 1821;

Η Ελληνική Επανάσταση του 1821 είναι από τα λίγα ιστορικά γεγονότα που στοιχειώνουν ακόμη και σήμερα τη συλλογική συνείδηση ενός λαού. Αλλά πίσω από τα συνθήματα, τις επετείους και τις ηρωικές μορφές, υπάρχει ένα απλό, σκληρό και σχεδόν αμίλητο ερώτημα: πόσοι Έλληνες πέθαναν στην Επανάσταση; Πόσοι πραγματικά χάθηκαν στα βουνά, στα οχυρά, στις πολιορκίες, στα νησιά, στις σφαγές, στα μπουντρούμια, στις θάλασσες; Και γιατί είναι τόσο δύσκολο να μάθουμε έναν αριθμό;

Το πρώτο πρόβλημα είναι η ίδια η φύση του αγώνα. Η Επανάσταση δεν ήταν ένας οργανωμένος πόλεμος μεταξύ δύο τακτικών στρατών. Ήταν ένας αντάρτικος, χαοτικός και τοπικά εστιασμένος αγώνας που κράτησε περισσότερα από οκτώ χρόνια. Σε αυτή την περίοδο, εκατοντάδες συγκρούσεις, μάχες, πολιορκίες και καταστροφές διαδέχονται η μία την άλλη. Σπάνια κρατούνταν αναλυτικά αρχεία. Πολλές φορές οι νεκροί δεν καταγράφονταν καν με ονόματα — ήταν απλώς οι «πέσαντες» ή οι «αφανείς». Οι μαρτυρίες της εποχής, όπως αυτές του Φωτάκου, του Μακρυγιάννη ή του Τρικούπη, δίνουν εντυπωσιακές εικόνες αλλά σπανίως αριθμούς.

Οι ιστορικοί εκτιμούν ότι περίπου 100.000 Έλληνες σκοτώθηκαν, πέθαναν από πείνα, επιδημίες ή σφαγιάστηκαν κατά τη διάρκεια της Επανάστασης. Αυτός ο αριθμός περιλαμβάνει τόσο τους αγωνιστές όσο και τον άμαχο πληθυσμό. Η σφαγή της Χίου μόνη της αφαίρεσε τη ζωή από περίπου 40.000 ανθρώπους, ενώ χιλιάδες ακόμη αιχμαλωτίστηκαν και πουλήθηκαν ως δούλοι. Στην Κάσο και τα Ψαρά, οι απώλειες ήταν συντριπτικές. Στα Δερβενάκια, στο Χάνι της Γραβιάς, στην πολιορκία του Μεσολογγίου, οι Έλληνες πλήρωναν τη λευτεριά με αίμα.

Πέρα όμως από τις μάχες, πρέπει να ληφθούν υπόψη και οι απώλειες από τις επιδημίες και την πείνα. Ο χειμώνας του 1825-1826, όταν οι Οθωμανοί και οι Αιγύπτιοι σάρωναν την Πελοπόννησο και η χώρα βυθιζόταν στο χάος, ήταν από τους πιο φονικούς. Παιδιά, γυναίκες και γέροντες έπεφταν καθημερινά, όχι από σπαθί αλλά από την ανυπαρξία φροντίδας. Ο Μακρυγιάννης γράφει πως “ο κόσμος πέθαινε σαν τα πρόβατα”. Εκείνες οι απώλειες, ανώνυμες και σιωπηλές, σπάνια εμφανίζονται σε ιστορικές αναφορές, αλλά είναι εξίσου τραγικές.

Υπάρχουν επίσης οι χιλιάδες Έλληνες που πέθαναν στην εξορία ή σε αιχμαλωσία. Στρατιώτες που βασανίστηκαν μέχρι θανάτου, γυναίκες που δεν επέστρεψαν ποτέ από τα χαρέμια, παιδιά που πουλήθηκαν και χάθηκαν στο σκοτάδι της δουλείας. Αυτοί οι θάνατοι δεν είχαν τάφο, ούτε μνημείο. Αλλά ανήκουν κι αυτοί στους νεκρούς της Επανάστασης.

Είναι σημαντικό να τονιστεί ότι η έλλειψη απογραφικών εργαλείων και η διαλυμένη κοινωνική δομή του καιρού καθιστούν κάθε αριθμό κατά προσέγγιση. Οι επίσημες ελληνικές στατιστικές της δεκαετίας του 1830, όταν πια το νέο κράτος προσπαθούσε να οργανωθεί, έδειχναν ένα πληθυσμό πολύ μικρότερο απ’ ό,τι αναμενόταν. Η αιμορραγία της δεκαετίας του ’20 είχε αφήσει βαθύ αποτύπωμα.

Το τίμημα της Επανάστασης δεν ήταν μόνο πολιτικό ή στρατιωτικό. Ήταν και ανθρώπινο. Χιλιάδες Έλληνες πέθαναν, όχι ως στρατιώτες αλλά ως άνθρωποι που βρέθηκαν στη δίνη μιας εποχής που άλλαζε τον κόσμο. Το ελληνικό έθνος αναγεννήθηκε, αλλά το κόστος ήταν ένας λαός που σε πολλά του χωριά ξεριζώθηκε, αφανίστηκε ή σώπαινε για πάντα.

 Γρηγόρης Κεντητός

sportime

https://www.tampouloukia.gr/

8+1 συνήθειες της γιαγιάς που κοροϊδεύαμε κι έγιναν τρόπος ζωής

μας δίνει συμβουλές για το κάθε τι.

Η γιαγιά έχει πάντα έναν ξεχωριστό ρόλο στην καρδιά μας. Είναι αυτή που μας κακομαθαίνει, αυτή που μας ταΐζει παραπάνω, εκείνη που μας ντύνει υπερβολικά ζεστά και μας ζητάει βοήθεια «με αυτό το μαραφέτι», εννοώντας το τηλεκοντρόλ, τον υπολογιστή ή οποιαδήποτε ηλεκτρονική συσκευή. Είναι εκείνη που μας δίνει συμβουλές για το κάθε τι, κι εμείς συχνά τις παραβλέπουμε, γιατί τις βρίσκουμε παλιακές. Όπως παλιακές βρίσκουμε και πολλές συνήθειες της γιαγιάς. Μήπως όμως κάποια πράγματα που λέει και κάνει έχουν απήχηση στο σήμερα και μπορεί να μας φανούν χρήσιμα; Η απάντηση είναι ναι κι ακολουθεί μια λίστα αυτών!

1. Βράζει σε ένα μπρίκι λίγη κανέλα, όταν μαγειρεύει ψάρια, για να μη μυρίζει άσχημα το σπίτι και το εγχείρημα πετυχαίνει!

2. Για να διατηρηθούν περισσότερο τα φρούτα, βάζει και λεμόνια στη φρουτιέρα. Ε ποιος δεν το ξέρει αυτό το κόλπο της γιαγιάς;

3. Με νερό και λεμόνι αφαιρεί τη σκουριά από τη βρύση. Αν δεν πιστεύετε, δοκιμάστε το!

4. Απορρυπαντικό πιάτων, υπεροξείδιο και μαγειρική σόδα, η αγία τριάδα αφαίρεσης λεκέδων της γιαγιάς. Κι όντως δουλεύει!

5. Αερίζει το σπίτι χειμώνα, καλοκαίρι κι ας έχει έξω -2 βαθμούς. Ο καλύτερος τρόπος να φρεσκαριστεί ο αέρας του σπιτιού!

6. «Αν δεν ξέρεις να ράβεις, θα υποφέρεις», λέει η γιαγιά μου κι έχει δίκιο.

7. Δεν επιτρέπει σε κανέναν να μπαίνει με τα παπούτσια στο σπίτι κι όχι άδικα, καθώς τα παπούτσια είναι πηγές μικροβίων.

8. «Ένας μεσημεριανός ύπνος την ημέρα, τον γιατρό τον κάνει πέρα». Τι καλύτερο από μια μεσημεριανή σιέστα για να φορτίσουμε λιγάκι τις μπαταρίες μας;

9. «Να σηκώνεσαι νωρίς για να έχεις όλη τη μέρα μπροστά σου». Όσο είμαστε μικροί θέλουμε να απολαμβάνουμε τον ύπνο μας, αλλά μεγαλώνοντας κατανοούμε την πραγματική αξία του πρωινού ξυπνήματος.

Μαργαρίτα Δυναμίδου

pillowfights

https://www.tampouloukia.gr/

«Ντιρλάντα-ντα»: Η παράξενη ιστορία του πιο «περίεργου» ελληνικού τραγουδιού

Το τραγούδι έγραψε τη δεκαετία του ΄60 ο Παντελής Γκινής. 

Το «Ντιρλαντά», με ρυθμό που σε ξεσηκώνει και χωρίς μουσικό τέλος, την δεκαετία του ‘70 ήταν το πιο διάσημο ελληνικό τραγούδι στον κόσμο, έπαιζε ακόμα και στην Ιαπωνία, διαδεδομένο από τους Έλληνες ναυτικούς που έφταναν στα λιμάνια της χώρας και από την διασκευή που είχε κάνει η Δαλιδά, η διεθνούς φήμης τραγουδίστρια, και το έκανε παγκόσμια επιτυχία.

Το τραγούδι έγραψε τη δεκαετία του ΄60 ο Καλύμνιος καπετάνιος ενός τσούρμου σφουγγαράδων, ο Παντελής Γκινής, που έγινε γνωστός ως Ντιρλαντάς. Ο ρυθμός του λέγεται ότι προέρχεται από τους λαούς της Βόρειας Αφρικής, αφού πηγαινοερχόταν για σφουγγάρια από τη Μπαρμπαριά. 

Πώς γράφτηκε το τραγούδι

O καπετάν Γκινής έγραψε το τραγούδι αυτό ενώ κρατούσε τη λαγουδιέρα (το τιμόνι) και οδηγούσε το καΐκι με το ένα χέρι και με το άλλο έγραφε τους στίχους, που ήταν σατιρικοί, πειραχτικοί, για το πλήρωμά του, τους δύτες.

Ο Γκινής πήγαινε με το σφουγγαροκάικό του στη Μπαρμπαριά, στη Βόρειο Αφρική, στη Μπιγκάζα, κι αλίευε σφουγγάρια. Μαζί με τα σφουγγάρια αλίευσε και το ρυθμό αυτό, τις συλλαβές «ντα-ντιρλάντα-ντα»! Μέχρι να φτάσει στην Κάλυμνο το έκανε τραγούδι. Το τσούρμο του συμμετείχε χτυπώντας ρυθμικά τα χέρια και επαναλαμβάνοντας τις συλλαβές. Εκείνος έβαζε τους στίχους.

Τα ονόματα που ανέφερε «βρε και του Γιώργη δεν του δίνω…» ήταν υπαρκτά πρόσωπα, όπως και η «Μαρία του Μηνά» και η « Κατερίνα του τσαγκάρη»… Αυτές οι κοπέλες ήταν πιο ανοιχτές στον έρωτα τη δεκαετία του ’60, ερωτεύονταν χωρίς να φοβούνται.

Σύμφωνα με τη Ροδιακή, ο Γκινής, είχε ανέβει στην Αθήνα για να κάνει το πρώτο του 45άρι, με τη Δόμνα Σαμίου. Ο Σαββόπουλος το άκουσε και το συμπεριέλαβε στο δίσκο του «Το περιβόλι», λέγοντας ότι πρόκειται για παραδοσιακό τραγούδι! Ο Γκινής τον πήγε στα δικαστήρια και δικαιώθηκε.

Πέθανε σχετικά γρήγορα από παθολογικά αίτια. Η οικογένειά του ζει στην Κάλυμνο μέχρι σήμερα, στην περιοχή ‘Αγιος Μάμας και παίρνει τα πνευματικά δικαιώματα.

https://www.tampouloukia.gr/

Άφησε την Αθήνα για τις Αμυγδαλιές | Η Αληθινή Ζωή στο Χωριό

 Στο Καστρί Αγιάς Λάρισας συναντούμε τον Δημήτρη, έναν άνθρωπο που αφιέρωσε τη ζωή του στη γη και στις αμυγδαλιές. Μέσα στο κτήμα του μιλά για τα παιδικά του χρόνια, τη μάνα και τον πατέρα του, τη ζωή στο χωριό, τις δυσκολίες της καλλιέργειας, τον παγετό, την υπομονή που χρειάζεται ο αγρότης και την αγάπη που θέλει η γη για να σε θρέψει. Μια αυθεντική ιστορία ζωής από την ελληνική ύπαιθρο, γεμάτη μνήμη, κόπο και αλήθεια.

Παραγωγή :Greek Village Life

Εκτροπή Ι.Χ.Ε. εντός της πόλεως της Φιλιππιάδας. Τραυματίας η οδηγός.

Τροχαίο ατύχημα σημειώθηκε στη Φιλιππιάδα, όταν για άγνωστη μέχρι στιγμής αιτία, οδηγός Ι.Χ. επιβατικού οχήματος έχασε τον έλεγχο, με αποτέλεσμα το αυτοκίνητο να εκτραπεί της πορείας του.

Από την εκτροπή εγκλωβίστηκε η οδηγός του με αποτέλεσμα να χρειαστεί επιχείρηση της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας.

Στο σημείο έφτασαν άμεσα δύο οχήματα της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας Φιλιππιάδας με τέσσερις υπαλλήλους, και αυτοκίνητα της ΕΛ.ΑΣ.

Η τραυματίας οδηγός παρελήφθη από ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ

Τι σημαίνει μπάτσος; Η λέξη "μπάτσος" αποτελεί ύβριν ηθικής προσβολής;

Μπάτσος είναι ηχοποίητος λέξις εκ του ήχου που προκαλεί το κατακέφαλο ράπισμα, το χαστούκι, "μπάτς". Γι΄αυτό στή νεοελληνική το ράπισμα λέγεται και μπάτσα ή μπάτσος (λεξικό Τεγόπουλου - Φυτράκη, 1999). Ομως μπάτσος αποκαλείται υβριστικώς εις την αργκό και το όργανο της τάξεως (ή μπάτσμαν), ο αστυνομικός, το περιπολικό όχημα αποκαλείται μπατσικό, η όλη αστυνομία δέ, καλείται μπατσαρία. Η λέξις "μπάτσος" αποτελεί ύβριν ηθικής προσβολής. Το παράξενο είναι ότι στά Ιταλικά baccio σημαίνει Φιλί!!!

Αντίθετη άποψη ως πρός την ετυμολογία της λέξεως εκφράζει ο καθηγητής Γεώργιος Μπαμπινιώτης: "Συγκεκριμένα, το μπάτσος (από το τουρκικό baç) στη γλώσσα των προσεκτικών ομιλητών δηλώνει συνήθως τον αστυφύλακα, το όργανο της τάξεως, αλλά με μια αρνητική χροιά που παραπέμπει στην άσκηση βίας πάνω σε αθώα θύματα, στην αυταρχική εξουσία που ταλαιπωρεί αδύναμους πολίτες, κλπ. Στον λόγο των ίδιων ομιλητών η ουδέτερη λέξη για το όργανο της τάξεως είναι η λέξη αστυνομικός (και αστυνόμος, πβ. «κλέφτες κι αστυνόμοι» που έλεγαν και λένε τα παιδιά παίζοντας και αγγλικά cops and robbers), συνδεόμενη με εύσημες σημασιολογικές συνυποδηλώσεις (την προστασία του πολίτη από τους κακοποιούς, την καταδίωξη των εγκληματιών, την εξασφάλιση της ζωής και της περιουσίας των πολιτών κ.τ.ό.). Αρα η γενίκευση της λέξης μπάτσος, που βλέπουμε να κυριαρχεί λ.χ. στον μεταγλωττισμό των περισσότερων τηλεοπτικών έργων, σε τηλεοπτικές σειρές κλπ., για να αποδώσει το άχρωμο αγγλικό cop, και το σώμα των αστυνομικών μειώνει κοινωνικά και ηθικά και αφαιρεί από την ελληνική γλώσσα τη δυνατότητα να διαφοροποιεί σημασιολογικά τη χρήση των δύο λέξεων, επιβάλλοντας βαθμηδόν σε όλες τις περιπτώσεις τη μία από αυτές, το μπάτσος". (Γιώργος Μπαμπινιώτης, 1998)

Ομως, στό Google translate βλέπουμε ότι στα Τουρκικά, σφαλιάρα = manşet, ράπισμα = yumruklamak, και φάπα = şaplak. Η λέξη baç δεν αναγνωρίζεται. Σε ένα ενδιαφέρον online λεξικό της Τουρκικής εδώ (http://www.turkishdictionery.net), για όσους θέλουν να τσεκάρουν τις τουρκογενείς λέξεις, το baç έχει την έννοια του φόρου κατά την Οθωμανική περίοδο (χαράτσι), και από ότι υποψιάζομαι, εκείνη την εποχή οι φοροεισπράκτορες δεν μαζεύαν τους φόρους με το γάντι και το «σεις» και με το «σας»! Προφανώς ...έπεφταν και σφαλιάρες εξ ού και η μεταφορική έννοια της λέξης.

Γιατί όμως ο αστυνομικός αποκαλείται μπάτσος; Είναι απλό. Προπολεμικώς και μεταπολεμικώς, εις την Ελλάδα, οι αστυνομικοί ήσαν κατά κανόνα αγράμματοι, και ευκόλως καθοδηγούμενοι από αυταρχικά καθεστώτα. Οτι τους έλεγε η εκάστοτε εξουσία το υιοθετούσαν. Ετσι, σπανίως εσέβοντο τα δικαιώματα του πολίτη, σπανίως ήσαν ευγενικοί και συχνά βιαιοπραγούσαν σωματικώς επί του πολίτη, ασχέτως άν δεν είχε διαπράξει αδίκημα. Αυτό ήτο κανόνας διά την Χωροφυλακή υπαίθρου, ενώ κάποιο ευγενικό Ευρωπαϊκό στύλ ενεφάνιζε η Αστυνομία Πόλεων, σχεδιασμένη εις τα πρότυπα της Scottland Yard. Ακραίο φαινόμενο ήταν οι βασανισμοί μέχρι θανάτου ή παραλύσεως πολιτών επί δικτατορίας των συνταγματαρχών (Οπρόπουλος, Μουστακλής, Τσαρουχάς, Μανδηλαράς). Το βιβλίο του Περικλή Κοροβέση "Ανθρωποφύλακες" που αναγνώσθηκε στό Συμβούλιο της Ευρώπης το 1971 είναι ανατριχιαστικό (γκλόμπ στόν πρωκτό, ξερίζωμα νυχιών με τανάλια, ραβδισμοί στά πέλματα μέχρις αιμορραγίας (φάλαγγας) κλπ. Με απλά λόγια, με το παραμικρό έπεφτε σφαλιάρα, μπάτσος, ρόπαλο, ή και σφαίρα. Δικαίως λοιπόν ο λαός μας τους προσήψε αυτό τον υβριστικό χαρακτηρισμό.

Μεταπολιτευτικά, άν και αρκετοί βασανιστές καταδικάσθηκαν σε πολύχρονες ποινές κάθειρξης, η συσσωρευμένη οργή του λαού είχε σαν αποτέλεσμα να δολοφονηθούν (εκτελεσθούν) δύο κορυφαίοι βασανιστές της δικτατορίας από την Οργάνωση 17Ν (ο Μάλλιος και ο Μπάμπαλης). Από τότε "κόπηκε ο βήχας" και τα βασανιστήρια είναι πλέον σπάνιο φαινόμενο. Βέβαια εξακολουθεί να υφίσταται βία κατά πολιτών από τις ειδικές μονάδες καταπολέμησης διαδηλώσεων, αποκαλούμενες ΜΑΤ (Μονάδες Αποκατάστασης Τάξης) οι οποίες - έχοντας την πολιτική κάλυψη της εξουσίας - συχνάκις βιαιοπραγούν ακόμα και εναντίον αθώων περαστικών. Το 1977 δύο άσχετα με τη διαδήλωση του Πολυτεχνείου άτομα πέθαναν από κτυπήματα γκλόμπ, ο Κύπριος τουρίστας Ιάκωβος Κουμής και η νεαρή αγρότισσα Σταματίνα Κανελοπούλου. Είναι χαρακτηριστικό ότι κάποτε ο Πρωθυπουργός Κ.Μητσοτάκης δήλωσε στά ΜΑΤ ότι "εσείς είσθε το κράτος" καταπατώντας έτσι την αρχή διάκρισης των εξουσιών. Είναι χαρακτηριστικό ότι στη συνείδηση του αγράμματου λαού μας είναι συγκεχυμένες οι αρμοδιότητες της αστυνομίας, νομίζουν ότι έχει αρμοδιότητες δικαστικής εξουσίας, και οι μαμάδες γιά να σωφρονίσουν τα παιδιά τους λένε "κάτσε καλά γιατί θα φωνάξω τον αστυνομικό να σε κλείσει μέσα"! Ετσι διαιωνίζεται η αρνητική στάση του λαού απέναντι στήν Αστυνομία, και επειδή μαζί με τα ξερά καίγονται και τα χλωρά, αυτό παρασύρει ηθικώς και τη μεγάλη πλειοψηφία των νομιμοφρόνων και εντίμων αστυνομικών.

Τα τελευταία χρόνια όμως τα πράγματα άλλαξαν. Γιά να εισέλθεις στίς αστυνομικές σχολές χρειάζεται βαθμός 18-19 δηλαδή εισέρχονται μαθητές αριστούχοι, καλλιεργημένοι και μορφωμένοι, με γνώσεις του Συντάγματος, των νόμων και προστασίας των δικαιωματων του πολίτη. Γιά παράδειγμα ο αστυνομικός που έριξε δακρυγόνο στον Μανώλη Γλέζο, τον επισκέφθηκε την επομένη ημέρα και ζήτησε συγνώμη (2012). Βεβαίως πάντα υπάρχουν οι εξαιρέσεις. Δεν είναι ολίγες οι περιπτώσεις αστυνομικών που εδιώχθησαν ως έμποροι ναρκωτικών, ως προστάτες νύχτας, ως βασανιστές (επί δημοκρατίας), αλλά και ως δολοφόνοι  παιδιών (Δ.Μελίστας, 1985, Επ.Κορκονέαςκαι Β.Σαραλιώτης, 2010).  

Θα ήτο ευχής έργον οι επικεφαλής των συνδικαλιστικών οργάνων των σημερινών αστυνομικών, αφ ενός μέν να απομονώσουν τους επίορκους συναδέλφους των και αφ ετέρου, να ζητήσουν συγνώμη ΣΥΜΒΟΛΙΚΑ (όπως έκανε ο Βίλλυ Μπράντ στό Τέλ Αβίβ) γιά όλες τις αυθαιρεσίες και μαλακίες που διεπράχθησαν στο παρελθόν από συναδέλφους των. Ισως έτσι εξαλλειφθεί και η ύβρις μπάτσος.

Καλός μπάτσος/κακός μπάτσος ονομάζεται η ψυχολογική τακτική ανάκρισης που βασίζεται σε κοινή ανάκριση ενός ατόμου από δυο ανακριτές, ο ένας από τους οποίους παίζει το ρόλο του "καλού" και ο άλλος το ρόλο του "κακού". Η ονομασία αυτή της ψυχολογικής τακτικής προέρχεται από την αγγλική έκφραση good cop/bad cop. Η ανακριτική πρακτική αναφέρεται ως «συνδυαστική ανάκριση» σε σχετικά φυλλάδια της CIA (Αποχαρακτηρισμένο έγγραφο Human Resource Exploitation Training Manual (1983), pp. 26-27).

Παραδείγματα:

- Θα ορμήξω στο μπάρ και θα τη φιλήσω.

- Πρόσεξε όμως μή φάς κανένα μπάτσο!

- Πάνω που κλέβαμε το ΙΧ μάγκες, μας την πέσανε οι μπάτσοι.

- "Μπάτσοι , γουρούνια, δολοφόνοι"! (σύνθημα διαδηλώσεως)

- "Οι μπάτσοι είναι αδέλφια μας και μείς αδελφοκτόνοι" (σύνθημα αναρχικών)

- "Θα ήμουν θετικός στο να απαγορευθεί γενικώς η οπλοφορία στην κοινωνία. Το να λέμε μόνο για τους βουλευτές και να έχει όπλο ο τελευταίος... μπάτσος, μπράβος και οτιδήποτε κυκλοφορεί στη χώρα, την επικινδυνότητα για τον απλό πολίτη δυστυχώς τη μειώνουμε κατ΄ελάχιστο». (Νίκος Βούτσης, βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, 01-06-2013)

- Μπάτσος είσθε και φαίνεσθε κύριε Βουλευτά (συνδικαλιστές αστυνομικοί πρός κ. Ν. Βούτση, 02-06-2013)

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ: Απόσπασμα από την Β έκδοση του βιβλίου "Η Ψυχολογία των ύβρεων και των ιδιωματισμών" του Χαρ. Γκούβα, Α έκδοση, έτος 2002

του δρ. Χαρ. Γκούβα

Η ΚΡΗΤΗ ΣΤΟ ΘΕΣΠΡΩΤΙΚΟ. Σεμινάριο Κρητικών χορών στο Θεσπρωτικό

«Στην κορυφή της επιχειρηματικότητας οι μαθητές του 1ου Λυκείου Φιλιππιάδας»

Ο Δήμος Ζηρού εκφράζει τα θερμά του συγχαρητήρια προς τους μαθητές του 1^ου Γενικού Λυκείου Φιλιππιάδας τόσο για την εξαιρετική τους παρουσία όσο και για την τιμητική τους διάκριση στον πανελλήνιο διαγωνισμό επιχειρηματικότητας “Young Business Talents”.

Ο διαγωνισμός προσφέρει στους μαθητές τη δυνατότητα ν’ αναπτύξουν επιχειρηματικές δεξιότητες, αναλαμβάνοντας τον ρόλο στελεχών σε εικονικές επιχειρήσεις και λαμβάνοντας αποφάσεις σε κρίσιμους τομείς, όπως η παραγωγή, το marketing και η οικονομική διαχείριση μέσω ενός σύγχρονου μοντέλου προσομοίωσης περιβάλλοντος. Η διοργάνωση πραγματοποιείται με την υποστήριξη του Ιδρύματος Μποδοσάκη, το οποίο συμβάλλει ουσιαστικά στην ενίσχυση της καινοτομίας και της επιμόρφωσης των νέων.

Ιδιαίτερη μνεία αξίζει στους μαθητές Μπάκα Ανδρέα, Κατραχούρα Σταυρούλα, Θεοχαρόπουλο Παναγιώτη και Κυριακίδη Βαλάντια, οι οποίοι κατέκτησαν τη 2^η θέση μεταξύ 75 ομάδων από όλη τη χώρα, επιτυγχάνοντας μια σημαντική πανελλαδική αναγνώριση.

Παράλληλα, αξιέπαινη είναι και η επίδοση των μαθητριών Κριτσιβέλα Μαρίας, Ανδρεανίδη Κατερίνας και Δήμου Κατερίνας, των οποίων η ομάδα συγκαταλέγεται στις 15 αντίστοιχες κορυφαίες της Ελλάδας.

Καθοριστική βέβαια, υπήρξε η συμβολή της εκπαιδευτικού κας. Ζανίκα Αικατερίνης, καθώς μέσω της δικής της καθοδήγησης αλλά και στήριξης επιτεύχθηκε ουσιαστικά η εν λόγω καταξίωση.

Οι διακρίσεις αυτές αναδεικνύουν το υψηλό επίπεδο γνώσεων και δεξιοτήτων της μαθητικής κοινότητας της περιοχής μας, αποτελώντας παράλληλα παράδειγμα συνεργασίας, δημιουργικότητας και αριστείας.

Ο Δήμος Ζηρού συγχαίρει και πάλι όλους τους συμμετέχοντες μαθητές και εκπαιδευτικούς, ευχόμενός τους περισσότερες επιτυχίες στο μέλλον.

"Τα.. τα.. τα.. λιόκια μ' είχε ρε χαμένε". Άνθρωποι απλοί , αγράμματοι αλλά σοφοί

Γράφει ο Γιώργος Γιαννάκης

 Πολλές φορές κάθομαι και συλλογιέμαι πόσο ευλογημένος άνθρωπος είμαι που γνώρισα στο διάβα της ζωής μερικούς αξιόλογους ανθρώπους έτσι απλούς της υπαίθρου με πολύ λίγη μόρφωση αλλά πολύ καλλιεργημένη παιδεία, με αστείρευτο καλαμπούρι και καλοσύνη. 

Θα αναφέρω εδώ μερικά ονόματα και πρώτον τον μπάρμπα μου τον Γιώργο Κίτσο η Μαρίνη. Ένας άντρακλας με πηγαίο χιούμορ, ένας άφταστος γλεντζές ,χορεύοντας την παπαδιά στο τρία ποτήρια και ένα στο κεφάλι, λές και κατέβαινε ο Διόνυσος σε αυτή την ιεροτελεστία που και αυτός ο μεγάλος Καζαντζακης αν τον έβλεπε ίσως να αναθεωρούσε τον ρόλο του Ζορπά. Τα ατέλειωτα καλαμπούρια του, αλλά έβλεπε αυτός ο σκληρός τόπος αυτή η γής η στέρφα δεν μπορούσε να ταΐσει τα τέσσερα στόματα και πήγε στην χώρα των νικημένων.  Αλλά ας μην τα αναφέρω τώρα εδώ. Λοιπόν κάποια ούντα επέστρεψε στο χωριό εκεί στον καφενέ θέλαν να τον πειράξουν. Ο μπάρμπας εξιστορεί με απόλυτο πειθώ πως βρήκε στην ξενιτιά μια βαλίτσα.  Κι όλο μουτσώνει τον εαυτό του αγανακτισμένος και την παρέδωσε στην αστυνομία. 

Πετιέται κάποιος ξύπνιος και ρωτάει και τι είχε ρε μπάρμπα η βαλίτσα? 

Και καθώς ο μπάρμπας ηταν τραυλός του απαντάει "τα τα τα λιόκια μ είχε ρε χαμένε". 

Εφύγαν τα ποτήρια απο τα τραπέζια στο καφενείο απο τα γέλια.  Θα μπορούσα να πω πολλά για τον μπάρμπα μου που όταν ξεχειμάζαμε στον Καρβασαρά ένας γιατρος ζήλεψε την λεβεντιά του και ήθελε να τον κάνει γαμπρό στην αδελφή του αλλα αυτός ήθελε την Μάρω του στο χωριό.  

Θα έρθω αρκετά χρόνια αργότερα να γνωρίσω τον μπάρμπα Χρήστο τον επονομαζόμενο Καλέκα, ένας ρήτορας αγράμματος χρόνια πρόεδρος στο χωριό, πολλοί τον φωνάζανε παλάντζα αλλά αυτός ο αγράμματος δικηγόρος ρομαντικός αριστερός έφερνε βόλτα την κάθε εξουσία και πετύχαινε πολλά κονδύλια για έργα στο χωριό. Και τώρα παροπλισμένος εκεί στο μπακαλιό του μπάρμπα Νάσιου κάτω από την κληματαριά κάθεται και αναπολεί σαν παλιός πολεμιστής έξω από την στρατώνα μεταξύ μπουκάλας τσίπουρου και σέρτικου τσιγάρου. Ένα να ανάβει, ένα να σβήνει ρουφώντας ασταμάτητα λες και θέλει να χωρέσει όλο τον σεβδά μέσα του, κάπου κάπου πετάει κανένα καλό. 

-Ω Τάκ εκεί που δούλευες δουλεύς 

-Εκεί μπάρμπα.  

-Α καλά κάνς γιατί όποιος φεύγει από το χαράκωμα τον τρώει η σφαίρα. 

Καλά τα λες ρε μπάρμπα Χρήστο όπως είπε και ο συντοπίτης μας όποιος φεύγει από το μαντρί τον τρώει ο λύκος. 

Ωρέ που το βρήκες αυτό, καλό Γιωργάκ λέει ο μπάρμπας 

Καλοκαίρι εκει στο μεσοχώρι τον ρωτάει κάποιος τι σπουδάζει το παιδί του Κατέρη στο Λονδίνο. Και αυτός ο πανέξυπνος του απαντά λύκος: "Τι λύκος; 

Ναι ρε δεν βλέπς πως μίκρηνε το κοπάδι του Μίχου το μσό έμεινε?"                                       

 Θα τελειώσω με τον Θύμιο τον χαμένο τον λέγανε έτσι γιατί για δέκα χρόνια και βάλε δεν είχε καμιά αντιλογιά ώσπου μια μέρα λάβανε οι δικοί του ένα γράμμα του και τους έγραφε: Εγώ ο Θύμιος ο χαμένος σας γράφω από την Αμερική.   Γύρισε στο χωριό στα πανηγύρια πρώτος.

 Σε ένα πανηγύρι θυμάμαι ήταν πιωμένος και γύρισε τις τσέπες ανάποδα, κάποια στιγμή ξεθόλωσε λιγάκι απ το πολύ μεθύσι πάει σε έναν ξαδερφό του και του λέει 

-Ξάδερφε δώς μου ένα πενηντάρι και στο χρωστάω.      

-Τι το θές παλιο χαμένε 

-Άκου ξάδερφε αυτοί εδώ με ξεπαραδιάσανε, θέλω να τους τα πάρω πίσω ακόμα και τα υπόλοιπα τους που κονομήσαν απόψε. Άκου θα τους δώσω το πενηντάρι και θα τους πάω στο νεκροταφείο στο μνήμα του πατέρα μου εκεί θα είσαι δίπλα σε ένα φρεσκοκαμένο μνήμα και μόλις ακούσεις 

-ποιό τραγουδι θες πατέρα που θα σου πώ. 

-Το χάρο θα πεις εσύ και μετά άστο σε μένα.  

Έτσι και έγινε, καθώς τα κουρτίζανε τα όργανα αφήνουν το βαλιτσάκι με τις εισπράξεις πάνω σε ένα μνήμα και λέει ο Χαμένος -ποιό τραγούδι θες πατέρα; Και ακούγεται μια βραχνή φωνή, [τον χάρο]. Παίρνουν δρόμο τα όργανα αφήνουν το βαλιτσάκι με τις εισπράξεις και ακόμα τρέχουν.                                                                       

Γιώργος Γιαννάκης

Απόδημος Κραψίτης

«Πωλείται Μercedes λόγω διάλυσης νοικοκυριού» – Απίστευτη αγγελία απατημένου ή πλακατζή συζύγου.

Μία αγγελία χωρίς προηγούμενο δημοσίευσε στο διαδίκτυο ένας άνδρας, βρίσκοντας έτσι ευκαιρία να μιλήσει για τα… προσωπικά του ή απλώς για να κάνει πλάκα on line.

 Ο άνδρας μέσω της αγγελίας, λοιπόν, βάζει προς πώληση το αυτοκίνητό επειδή χώρισε με την γυναίκα του και εκτός από τα χαρακτηριστικά του ΙΧ, ο ίδιος έχει ανεβάσει και ένα ποιηματάκι.

 Το ποίημα πάντως έχει γίνει viral στα social media, καθώς καμία άλλη αγγελία δεν περιέγραφε έναν (εφόσον ισχύει) επεισοδιακό χωρισμό ζευγαριού.

 Η αγγελία: «Πωλείται Mercedes AVANTGARDE FULL EXTRA σε άριστη κατάσταση λόγω διάλυσης νοικοκυριού.

 Μερσέντα ήθελα εγώ για την κυρά να έχω, όμορφα για να κάθεται καθώς εγώ δουλεύω.

 Μα τσάρκες έκανε αυτή μονάχη στην Αθήνα και κουβαλούσε σπίτι μας και τα περνούσε φίνα! 

Το GPS δεν ήξερε φωτιές πως θα της βάλει και να που την ξεμπρόστιασε και έφερε τσι ζάλη! Δώρο της κάνω το μπρελόκ αυτή να με θυμάται και για να δει πως μοναχή απόψε θα κοιμάται! 

Πολλές στις μέρες μας θαρρούν πως τα χουνε με βλάκες μα αυτό δεν είναι σίγουρο χαθήκαν κι οι μ…κες !!!

 Το αμάξι θα είναι έτοιμο μετά την ΠΡΩΤΗ ΜΑΗ, να το χαρώ λίγο και γω πρωτού να πω το ΒΥΕ !!!

 ΔΙΑΘΕΣΙΜΟ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ. ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΘΕΡΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ ΣΑΣ. 

NEWSONE.GR

Ληστεία σε χωριό των Ιωαννίνων

Σε εξέλιξη βρίσκονται οι έρευνες της Υποδιεύθυνσης Δίωξης και Εξιχνίασης Εγκλημάτων Ιωαννίνων για τη διαλεύκανση υπόθεσης ληστείας. 

Ειδικότερα, όπως καταγγέλθηκε, χθες (17-3-2026) βράδυ, τέσσερις άγνωστοι μέχρι στιγμής δράστες εισήλθαν από ανασφάλιστη πόρτα σε σπίτι ηλικιωμένου ζευγαριού σε χωριό της Κόνιτσας Ιωαννίνων και με την απειλή κυνηγητικού όπλου και πιστολιού, αφαίρεσαν χρήματα και χρυσαφικά. 

Κατά τη διαφυγή τους οι δράστες κλείδωσαν τους ενοίκους εντός του σπιτιού, τους οποίους βρήκε μετά από λίγη ώρα γειτονικό τους πρόσωπο, που ειδοποίησε στη συνέχεια τις αστυνομικές αρχές.

Θα μπορούσε να ήταν μεγάλος τραγουδιστής, αλλά η ζωή είχε άλλα σχέδια!

 Ο Καρναβάς, ήταν θεός...Ο Σάκης και το δημοτικό τραγούδι

Στο χωριό Κανδήλα Αιτωλοακαρνανίας, συναντήσαμε τον Σάκη, έναν άνθρωπο με βαθιά αγάπη για το δημοτικό τραγούδι. Από μικρή ηλικία τραγουδούσε σε κάθε ευκαιρία – στη δουλειά, στα γλέντια. Στη συνέντευξη, μοιράζεται αναμνήσεις από τα δύσκολα παιδικά του χρόνια, τη ζωή στην Κανδήλα, αλλά και τις εμπειρίες του με τον μεγάλο δημοτικό τραγουδιστή Τάκη Καρναβά, τον οποίο λάτρευε.

Μας μιλά για την καθημερινότητα μιας άλλης εποχής, τις φτώχειες, τις μεταναστεύσεις, αλλά και τη χαρά της μουσικής που πάντα ένωνε τον κόσμο. Και φυσικά, μας χαρίζει αυθεντικά δημοτικά τραγούδια, τραγουδισμένα με ψυχή!

Παραγωγή: Greek Village Life