Αφρικάνικο αίμα έτρεχε στις φλέβες της πανωραίας Μιχαέλας και το Κοράνι
όριζε τα πώς και τα γιατί του κόσμου της φαμίλιας της. Αυτή, δεν καταλάβαινε
από τέτοια. Γέννημα-θρέμμα Βερολινέζα, χάραζε τη δική της πορεία στους
δαίδαλους γύρω απ’ την Αλεξάντερπλατς.
Το έξυπνο μουτράκι της με τ' αμυγδαλωτά, κεχριμπαρένια μάτια, τα ποθητά
της χείλη, τα πάντα χαμογελαστά, το πνευματώδες χιούμορ της, οι αρωματικοί
χυμοί του τρυφερού κορμιού της, η τσαχπινιά της, την κάνανε περιζήτητη στους
κύκλους που προτιμούν τη γαλλική σαμπάνια απ’ τη γερμανική μπύρα, αυτών που
στέκονται υπεράνω του νόμου· κι έτσι, από καθαρή τύχη, η μικρούλα
μεγαλοπιάστηκε.
Τι άμυαλο κορίτσι!
Όπως οι πεταλουδίτσες της νύχτας ξεψυχούν κολλημένες στο καυτό λαμπόγυαλο, έτσι έφυγε κι αυτή· με τη βελόνα καρφωμένη στη φλέβα.
Alexandros Raskolnick
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου