Συνομωσίες εξουσίας.

Τα επιχειρήματα του Γιώργου Παπακωνσταντίνου είναι λογικοφανή: Γιατί να σβήσει, τόσο εξώφθαλμα, τα ονόματα μόνο δύο εξαδέλφων του (και όχι και πολλών άλλων καταθετών για "ξεκάρφωμα"), που μάλιστα, όπως ισχυρίζεται ο ίδιος, θα φανεί οτι είχαν τα λεφτά τους νόμιμα έξω και δεν είχαν τίποτα να φοβηθούν. Και γιατί να τολμήσει να κάνει μια τέτοια λαθροχειρία, όταν είναι εύκολο, ανά πάσα στιγμή, να ζητηθεί το πρωτότυπο της λίστας από τη Γαλλία, ώστε να υπάρξει σύγκριση, όπως και έγινε.

Από την άλλη, "και ο Άκης κάτι χειρότερο δεν έκανε, δεν κράταγε σημειώσεις, που τον ενοχοποίησαν τα μέγιστα;" έρχεται αμέσως η απάντηση. Ως προς την ευφυία, οι δύο άνδρες δεν μοιάζουν να έχουν πολλά κοινά, θα μπορούσαν όμως να έχουν ως προς την αλαζονεία, που δίνει η εξουσία - και τυφλώνει αυτοκαταστροφικά και τον πιο εύστροφο.

Είναι όμως τέτοια η σπουδή κομμάτων και εκδοτικών συγκροτημάτων να φορτώσουν, με εμφανή ανακούφιση, την υπόθεση της λίστας Λαγκάρντ αποκλειστικά στον πρώην υπουργό Οικονομικών, που προκαλεί σοβαρές υποψίες. Μιλούν για διαδικασίες-εξπρές, με το πρόσχημα της "επιτακτικής ανάγκης για πλήρη διαλεύκανση", χωρίς να αντιλαμβάνονται οτι από μόνες τους αυτές προκαλούν ερωτήματα, για τα κίνητρα τους. Διότι αυτό που αφορά τη διαφύλαξη των θεσμών και την κάθαρση και διαφάνεια στο πολιτικό σύστημα, δηλαδή τελικά τον πολίτη, δεν είναι η ταχύτητα, αλλά η ουσιαστική εμβάθυνση στην αλήθεια και στα αίτια του προβλήματος.

Πρωτοσέλιδα που προεξοφλούν το "ένοχον και μοιραίον" του Γιώργου Παπακωνσταντίνου και κάνουν αχρείαστη την ύπαρξη δικαστικής εξουσίας, μοιάζουν να υποκρύπτουν πολιτική βεντέτα (ή καλύτερα εκδίκηση) στο "σύστημα Παπανδρέου". Η δε ακαριαία διαγραφή από το ΠΑΣΟΚ (ειδικά οταν ο ίδιος ο Ευάγγελος Βενιζέλος είχε επικαλεστεί οτι η λίστα είναι "προϊόν υποκλοπής" και τώρα ζητά την παραπομπή για "αλλοίωση επίσημου εγγράφου"), δείχνει την απελπισμένη αναζήτηση αποδιοπομπαίου τράγου, που θα εστιάσει τα φώτα της δημοσιότητας εκεί που συμφέρει και (ελπίζεται οτι θα) ξαλαφρώσει τη σημερινή ηγεσία από κάθε υποψία ενοχής. Η προσπάθεια να συνοδευτούν όλα αυτά με συνομωσίες, που ως στόχο έχουν την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ έρχεται να συμπληρώσει το παζλ, που συρρικνώνει ακόμα περισσότερο την πολιτική εμβέλεια όσων επιχειρούν να το στήσουν: Είναι τόσο πολύ βολικό για όλους "να φταίει μόνο ο Παπακωνσταντίνου", που δεν είναι πια πιστευτό.

Γιατί το πολύ ουσιαστικότερο ζήτημα είναι η συνολική διαχείριση της λίστας Λαγκάρντ, για την οποία πρέπει να διερευνηθούν οι ευθύνες του Γιώργου Παπακωνσταντίνου, του Ευάγγελου Βενιζέλου και όποιου άλλου εμπλέκεται στην υπόθεση. Και αυτό που θα έπρεπε να απασχολεί την όποια προανακριτική επιτροπή είναι γιατί η δημόσια διοίκηση δεν λειτούργησε όπως θα έπρεπε, δηλαδή αυτόνομα και ανεξάρτητα - και αν υπήρξε αποτρεπτική παρέμβαση από την πολιτική ηγεσία. Γιατί δεν ελέγχθηκαν όλοι οι αναφερόμενοι σε αυτήν, όπως θα έπρεπε - και γιατί δεν έχουν κληθεί να δικαιολογήσουν τις καταθέσεις τους, πληρώνοντας τα αντίστοιχα υψηλότατα πρόστιμα και φόρους, εφόσον επρόκειτο περί αδήλωτων εισοδημάτων (και όχι φυσικά με ποσά τέτοια που να βγουν "κερδισμένοι" στο τέλος).

Διότι η ύπαρξη των κάθε είδους "λιστών Λαγκάρντ" γίνεται ανεκτή παγκοσμίως, παρά την παράνομη απόκτηση τους, για να μπορούν τα κράτη να αντιμετωπίζουν την απατεωνία των πολιτών τους, με τα ίδια μέσα. Υπάρχουν δηλαδή, κατά παράβαση της ηθικής που πρέπει να διέπει κάθε πολιτεία, για να φέρνουν αποτέλεσμα. Δεν υπάρχουν ούτε για να δημοσιοποιούνται σπιλώνοντας πιθανώς και νόμιμους καταθέτες, αλλά ούτε και για να αποτελούν αντικείμενο πολιτικού παιχνιδιού ή να προάγουν τις καριέρες μικροεκδοτών, που κερδίζουν "αγωνιστική δόξα" και πωλήσεις, με τη δημοσίευση τους.

Η συζήτηση αυτή φυσικά, αν το επέτρεπε μεγάλο μέρος του πολιτικού, συνδικαλιστικού και μιντιακού συστήματος, αλλά και της ίδιας της κοινωνίας, θα έπρεπε να φτάσει σε ακόμα μεγαλύτερο βάθος: Γιατί δεν επιτρέπουμε την αξιοκρατία και την αξιολόγηση να εξασφαλίσει την ανεξαρτησία και την αυτοτέλεια του κρατικού μηχανισμού, έτσι ώστε να είναι αδιανόητο σε οποιοδήποτε πολιτικό ή οικονομικό συμφέρον να μπορεί να παρέμβει στην καταπολέμηση της φοροδιαφυγής; Και γιατί κοροϊδευόμαστε, παίζοντας την κολοκυθιά, την ώρα που η χώρα έχει πέσει εδώ και χρόνια, σε πολύ χειρότερο "δημοσιονομικό γκρεμό", από αυτόν που ταλανίζει τις ΗΠΑ, συνοδευόμενο από πλήρη απαξία και έκπτωση της οργανωμένης πολιτείας;

Διαβάζω επικρίσεις και για την πολιτική προσωπικότητα του Γιώργου Παπακωνσταντίνου, που έχουν να κάνουν με το προφίλ του τεχνοκράτη, τη γρήγορη ανέλιξη του και την "ερασιτεχνική" χρησιμοποίηση του από τον Γιώργο Παπανδρέου, που του έδωσε τις υπερεξουσίες του "τσάρου τις οικονομίας". Λυπάμαι, αλλά αν υπάρχει ένα προφίλ πολιτικών που έχουν μια ελπίδα να αποτελέσουν την "κρίσιμη μάζα", η οποία θα μας βγάλει από τη συνολικότερη κρίση, είναι το ακόλουθο: Άνθρωποι μετριοπαθείς, με υψηλή παιδεία και γνώση του αντικειμένου, χωρίς κομματικούς φανατισμούς, με γνώση του αστικού πολιτισμού και του ευρωπαϊκού περιβάλλοντος, που μπορούν να εκπροσωπήσουν τη χώρα μιλώντας επαρκώς τουλάχιστον μια διεθνή γλώσσα και που θα μπούν γρήγορα στην πολιτική - και (αφού μείνουν όσο αντέξουν) θα βγούν επίσης γρήγορα, φυσικά χωρίς να έχουν πλουτίσει.

Δεν είναι ούτε οι "επαγγελματίες πολιτικοί" με τις επαρχιώτικες νοοτροπίες και περιορισμούς, ούτε οι δημαγωγοί "βερμπαλιστές του τίποτα", ούτε τα παιδάκια του κομματικού σωλήνα, ούτε οι λαϊκιστές που κερδίζουν δημοφιλία και ψήφους στο τηλεοπτικό γυαλί, χαϊδεύοντας αυτιά. Αλλά πόσοι δεν βολεύουν τελικά τις απόψεις τους, όταν "ο αρχιτέκτονας του μνημονίου" κατηγορείται οτι ήταν και διεφθαρμένος;

Το αν ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου ανταποκρίνεται πράγματι στο προφίλ που είχε φιλοτεχνήσει ή αποτελεί μέρος και αυτός ενός διεφθαρμένου παλαιοκομματικού συστήματος, θα το δείξει η συνέχεια. Αν βεβαίως δεν συρθεί το ζήτημα για μήνες, μέχρι να επιτευχθούν οι στόχοι των διαφόρων "παικτών", πιθανότατα συγκαλύπτοντας ακόμα περισσότερο και αφήνοντας μόνο την αιθαλομίχλη της παραγραφής, να πλανάται στον αέρα...

To κείμενο γράφτηκε για την Athens Voice

www.prokopisdoukas.blogspot.gr

Ο Αλέξης βγάζει τον Γιώργο από το κάδρο της Προανακριτικής

Δύο κάλπες αναμένεται να στηθούν στη Βουλή κατά τη διάρκεια της ψηφοφορίας για τη σύσταση προκαταρκτικής επιτροπής για την υπόθεση Παπακωνσταντίνου, καθώς, η Κουμουνδούρου αναμένεται να αποσύρει το όνομα του πρώην πρωθυπουργού και προέδρου του ΠΑΣΟΚ από την πρότασή της.

Η υπόθεση Παπακωνσταντίνου θα μονοπωλήσει πολιτικά τις πρώτες εβδομάδες του καινούργιου χρόνου καθώς αναμένεται με ιδιαίτερο ενδιαφέρον η ομιλία που θα κάνει ο πρώην υπουργός στη Βουλή τη μέρα που θα συζητηθεί η πρόταση των τριών κομμάτων της κυβέρνησης για τη σύσταση προκαταρκτικής επιτροπής.

Με ενδιαφέρον όμως αναμένεται και το πόσες κάλπες θα στηθούν τελικά για την μυστική ψηφοφορία που θα ακολουθήσει. Ενώ μέχρι σήμερα οι περισσότεροι μιλούσαν ,έχοντας στο πίσω μέρος του μυαλού τους και την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ, για τρεις κάλπες, μια για τον Γιώργο Παπακωνστανίνου ,μια για τον Ευάγγελο Βενιζέλο και μια για τον Γιώργο Παπανδρεου, φαίνεται πως τελικά το σκηνικό θα μεταβληθεί.

Σύμφωνα με πληροφορίες, ο ΣΥΡΙΖΑ στην πρόταση που θα καταθέσει μέχρι το τέλος της εβδομάδας θα ζητεί την διερεύνηση ποινικών ευθυνών για τους κ. Παπακωνσταντίνου και Βενιζέλο μόνο και θα βγάλει από το κάδρο της προανακριτικής τον πρώην πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου.

Στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης αρχίζουν να επικρατούν ψυχραιμότερες σκέψεις που έχουν να κάνουν και με την πολιτική διαχείριση της όλης υπόθεσης. Μάλιστα, δεν αποκλείεται το ενδεχόμενο στο κείμενο για τη σύσταση προανακριτικής επιτροπής το όνομα του πρώην πρωθυπουργού να μην αναφέρεται ούτε στο κομμάτι των πολιτικών ευθυνών και να γίνεται μια γενικόλογη αναφορά σε πρόσωπα που έχουν έμμεση σχέση με τη «λίστα Λαγκάρντ» και έχουν πολιτικές ευθύνες.

Η αλλαγή τακτικής από τον ΣΥΡΙΖΑ έχει να κάνει με την διάθεση της Κουμουνδούρου να γίνει αρεστή στο «Παπανδρεϊκό» κομμάτι του ΠΑΣΟΚ αλλά και στους ψηφοφόρους που το ακολουθούν ελπίζοντας ότι μερικοί απ´αυτούς κάποια στιγμή θα ενταχθούν πολιτικά στον ΣΥΡΙΖΑ.

Πιστεύουν επίσης ότι σε αυτή τη στόχευση θα τους βοηθήσει η τοποθέτηση του Ευάγγελου Βενιζέλου, που σήμερα έχει τα 56α γενέθλιά του, στο ίδιο κάδρο των πιθανών ποινικών ευθυνών με τον Παπακωνσταντίνου.

www.iefimerida.gr

http://kourdistoportocali.com

Κοσμήματα Bvlgari. Έρευνα για φοροδιαφυγή σε βάρος του διάσημου Οίκου που ίδρυσε ο Ηπειρώτης Σωτήρης Βούλγαρης.

Η ιταλική οικονομική αστυνομία (Guardia di Finanza) διεξάγει έρευνα σε βάρος του οίκου μόδας και κοσμημάτων Bulgari, για να εξακριβωθεί αν πρέπει να του ασκηθεί δίωξη για υποβολή ανακριβούς και ελλιπούς φορολογικής δήλωσης.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα σήμερα στον ιταλικό Τύπο, «υπάρχουν υποψίες ότι ο οίκος ενδέχεται να προέβη σε φοροδιαφυγή ύψους 70 εκατομμυρίων ευρώ».

Η εφημερίδα Ιλ Μεσατζέρο γράφει πως οι μέχρι τώρα έρευνες της οικονομικής αστυνομίας συγκλίνουν προς την διαπίστωση ότι ο γνωστός οίκος ειδών πολυτελείας χρησιμοποίησε τραπεζικούς λογαριασμούς στο Λουξεμβούργο και στην Ιρλανδία για να καταθέτει μέρος των εσόδων του, ώστε αυτά να μην φορολογούνται από το ιταλικό υπουργείο Οικονομικών.

Μετά την πρωτοχρονιά θεωρείται πιθανό να αρχίσουν ανακρίσεις, από μέρους του εισαγγελέα της ιταλικής πρωτεύουσας, Πιερφιλίπο Λαβιάνι.

Ο οίκος Bulgari ιδρύθηκε τον 19ον αιώνα από τον Σωτήριο Βούλγαρη, έναν Ηπειρώτη ο οποίος είχε μεταναστεύσει στην Ρώμη. Τον Μάρτιο του 2011 τον Bulgari αγόρασε ο γαλλικός όμιλος Lvmh έναντι 1,4 δισεκ. ευρώ.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΣΤΗΝ ΛΕΩΦΟΡΟ ΤΗΣ ΔΟΞΑΣ

Oταν ο Σωτήρης Βούλγαρης πάτησε το πόδι του στη Ρώμη στις 18 Φεβρουαρίου του 1881 με μερικές πενταροδεκάρες στην τσέπη, πίστευε ότι θα βρει τρόπο να τα βγάλει πέρα και να συντηρήσει την οικογένειά του. Το φτωχόπαιδο από την Παραμυθιά της Θεσπρωτίας στην Ηπειρο είχε ζήσει για μερικά χρόνια και στην Κέρκυρα, πριν η οικογένειά του αποβιβαστεί στο Μπρίντιζι και ανηφορήσει προς τη Ρώμη αναζητώντας μια καλύτερη ζωή. 

Με τίποτα ο 24χρονος τότε νεαρός Βούλγαρης δεν φανταζόταν ότι το όνομά του θα γινόταν συνώνυμο της κομψότητας και της χλιδής, ούτε ότι θα εδημιουργείτο μια ολόκληρη αυτοκρατορία με το όνομα αυτό. 

Δημιούργησε στιλ

Ο νεαρός Σωτήρης δούλεψε αρχικά ως τεχνίτης αργυροχρυσοχόος σε ένα μικρομάγαζο της Ρώμης. Το 1884 ανοίγει το δικό του μαγαζί στην Αιώνια Πόλη πουλώντας διάφορα είδη διακοσμημένα με ασήμι, όπως ζώνες, βραχιόλια και πόρπες. Η διαφορά του από τους υπόλοιπους αργυροχρυσοχόους της εποχής είναι ότι έδωσε ένα προσωπικό στιλ στα έργα του. 

Με την τέχνη του πάντρεψε το ελληνικό και το ρωμαϊκό στοιχείο, λανσάροντας σχέδια πολύ ιδιαίτερα που γρήγορα τον έκαναν γνωστό στους κύκλους των πλουσίων της εποχής. Γρήγορα απέκτησε μια μόνιμη πελατεία που επιθυμούσε τη μοναδικότητα των κοσμημάτων του περισσότερο από τα κοινά κοσμήματα, ακόμα κι αν ήταν μόνο από χρυσάφι. 

Το 1905 ο Σωτήρης Βούλγαρης μεταφέρει την επιχείρησή του στο νούμερο 10 της περίφημης Via Condotti, στην καρδιά της Ρώμης, όπου μέχρι σήμερα δεσπόζει το κατάστημα-κόσμημα των Bulgari. Από εδώ ξεκίνησε να γράφεται μια ιστορία με χρυσά γράμματα, διακοσμημένη με διαμάντια, ζαφείρια, δόξα και λάμψη... 

Ο Ελληνας Βούλγαρης γίνεται Bulgari δίνοντας στο όνομά του έναν πιο... ιταλικό ήχο. Στο μεταξύ, έχει αποκτήσει και δύο γιους με τη γυναίκα του Ελένη Βούλγαρη. Ο Κωνσταντίνος και ο Γιώργος, γεννημένοι το 1989 και το 1890 αντίστοιχα, ακολούθησαν τα χνάρια του πατέρα τους κάνοντας την επιχείρηση οικογενειακή, την οποία εμπλούτισαν με περισσότερα σχέδια, επιλογές και... πελατεία! 

Η «απογείωση»

Εκτός από τον χρυσό και το ασήμι, προσθέτουν στα «έργα» του οίκου διαμάντια, ζαφείρια, ρουμπίνια και άλλους πολύτιμους λίθους, ανεβάζοντας τις τιμές αλλά και την ποιότητα της πελατείας τους. Ο οίκος δέχεται παραγγελίες από σεΐχηδες, διάσημους αστέρες του σινεμά, πολιτικούς και από όλη την αφρόκρεμα της εποχής εντός και εκτός Ευρώπης. Η ισχύς τους στην ιταλική κοινωνία ήταν τόσο μεγάλη μάλιστα, που λέγεται ότι στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο οι γιοι του ιδρυτή Βούλγαρη χρησιμοποίησαν την πολιτική επιρροή που είχαν αποκτήσει στη Ρώμη αποτρέποντας σχέδιο των ιταλικών και των αλβανικών αρχών κατοχής για την εκτέλεση Ελλήνων προκρίτων της Ηπείρου, γενέτειρας του παππού τους. 

Ο ιδρυτής της δυναστείας των Bulgari έκλεισε τα μάτια του το 1932. Με τον θάνατό του αναλαμβάνουν το τιμόνι της επιχείρησης οι γιοί του. Ο Γιώργος είναι αυτός που θα τολμήσει μια ριζική ανακαίνιση στη Via Condotti, μεταμορφώνοντας το κατάστημά τους σε αληθινό παλάτι από μάρμαρο και πλατίνα! Στις δεκαετίες που ακολούθησαν και μέχρι σήμερα η αυτοκρατορία των Bulgari απλώθηκε από τη Μέση Ανατολή μέχρι το Χόλιγουντ και από τη Στοκχόλμη μέχρι το Σίδνεϊ. 

Ο ΓΟΗΣ GIANNI ΠΟΥ ΘΑ ΓΙΝΟΤΑΝ Ο ΕΠΙΣΗΜΟΣ ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ FERRARI

Ο πιο διάσημος όλων στον οίκο BVLGARI υπήρξε ο Τζιάνι, ο πρώτος από τους τρεις γιους του Γιώργου Βούλγαρη. Αυτός ανέλαβε το τιμόνι της επιχείρησης στα μέσα της δεκαετίας του '70 και εκτίναξε την ήδη. καρπερή επιχείρηση στα ύψη! Το lifestyle του, η ομορφιά του και όλο αυτό το μεσογειακό ταμπεραμέντο του τον έκαναν πιο δημοφιλή και από τους σταρ της εποχής στους κύκλους του τζετ σετ κατά τις δεκαετίες του '60, του '70 και του '80. 

Ο Τζιάνι, ορκισμένος εργένης, αν και οι γυναίκες λιποθυμούσαν στο πέρασμά του, είχε και μυαλό και γοητεία! Αυτός ο εκρηκτικός συνδυασμός τον πήγε ψηλά και μαζί του την επιχείρηση των Bulgari. O τρόπος ζωής του ήταν μια κινητή διαφήμιση για τον οίκο. Το 1981 δήλωσε σε συνέντευξή του στο «People»: «Οι γυναίκες δεν θέλουν ένα κόσμημα να το φοράνε μια στο τόσο. Θέλουν κάτι που να μπορούν να το φοράνε μέρα - νύχτα και να το θαυμάζουν. Αυτό τους δίνει ο οίκος Bulgari». 

O Tζιάνι σπούδασε φιλοσοφία και νομική. Ως ζεν πρεμιέ, είχε ζωή bon viveur, με λατρεία στις ωραίες γυναίκες και στη χλιδή! Μία από τις κατακτήσεις του ήταν και η Τζίνα Λολομπρίτζιτα. Στα νιάτα του -σήμερα είναι 74 ετών- έτρεχε σε ράλι. Δεν είναι τυχαίο που του ζήτησαν να γίνει επίσημος οδηγός της Ferrari. Στα μελανά σημεία της ιστορίας του είναι η απαγωγή του το 1975. Ο Gianni Bulgari δεν μιλά ποτέ γι' αυτό. Τα αδέλφια του, ο Νικόλας και ο Παύλος, έδωσαν 2,5 εκατ. δολάρια την εποχή εκείνη ως λύτρα, για να τον βρουν λίγες ώρες αργότερα σε σοκάκι της Ρώμης λιπόθυμο από το χλωροφόρμιο. 

Σήμερα, ο πιο διάσημος των Bulgari έχει αποσυρθεί από την επιχείρηση αφήνοντας το μερίδιό του αλλά και το δικαίωμα της φίρμας στα δύο μικρότερα αδέλφια του. Ο ίδιος έχει ανοίξει έναν άλλο οίκο κοσμημάτων με την επωνυμία Enigma. Το πώς και το γιατί χώρισε από τα αδέλφια του είναι ένα θέμα που ούτε εκείνοι ούτε ο Τζιάνι θέλουν να αναπτύσσουν -και ειδικά στον Τύπο. 

ΟΙ ΦΑΝΑΤΙΚΕΣ ΠΕΛΑΤΙΣΣΕΣ ΛΙΖ ΤΕΪΛΟΡ, ΑΝΤΖΕΛΙΝΑ ΖΟΛΙ, ΝΙΚΟΛ ΚΙΝΤΜΑΝ... 

«Η μοναδική λέξη που ξέρει στα ιταλικά είναι Bulgari» είχε πει για τη Λιζ Τέιλορ ο τέταρτος σύζυγός της Εντι Φίσερ. Στον απέραντο κατάλογο των πελατών του οίκου Bulgari, που με τα χρόνια άλλαξε το λογότυπό του σε BVLGARI, συναντά κανείς διάσημους σταρ, βασιλιάδες, ζάμπλουτους, σεΐχηδες, πολιτικούς και γενικώς όλη την αφρόκρεμα του 20ού αιώνα, από την πριγκίπισσα Σοράγια του Ιράν, την Εβίτα Περόν, την Ινγκριντ Μπέργκμαν, τη Σοφία Λόρεν και την Αννα Μανιάνι μέχρι την Αντζελίνα Ζολί, τη Νικόλ Κίντμαν, την Κίρα Νάιτλι, τη Σαρλίζ Θερόν, τη Βαλέρια Γκολίνο και αναρίθμητες άλλες σύγχρονες σταρ που δηλώνουν φανατικές του στιλ που χαρακτηρίζει τα κοσμήματα BVLGARI. 

H Tζένιφερ Ανιστον είναι επίσης μία από αυτές. Στα Οσκαρ 2006 είχε φορέσει ένα κολιέ αριστούργημα με διαμάντια σμιλεμένα σε πλατίνα που έφερε την υπογραφή του οίκου BVLGARI.   

Από την Μαίρη Κοντολούρη

www.kourdistoportocali.gr

Δέκα ταινίες που αξίζει να δούμε το 2013

Είτε το θέλουμε είτε όχι το 2012 μας αποχαιρέτησε, επομένως κάνουμε τα κινηματογραφικά σχέδια μας για το 2013. Ψάχνοντας για ταινίες που αναμένονται τους πρώτους μήνες του νέου χρόνου, εντόπισα δέκα από αυτές που όχι μόνο θα τραβήξουν την προσοχή των σινεφίλ αλλά και θα κάνουν αίσθηση, τόσο εισπρακτική όσο και κερδίζοντας βραβεία. Του Νέστορα Πουλάκου.

Παρακάτω, σας παρουσιάζω αυτές τις δέκα ταινίες που τουλάχιστον θέλω να δω διακαώς και που πιστεύω ότι δεν θα μας απογοητεύσουν οι δημιουργοί και συντελεστές τους. Οσκαρικά φαβορί, σινεφίλ διαμάντια, ακριβές παραγωγές και ποιητικές αποτυπώσεις επί της οθόνης, όλα τα καλά του κινηματογράφου διαθέτει και το 2013. 

Σημειώστε ότι όλες οι ταινίες έχουν βρει διανομή στις κινηματογραφικές αίθουσες της χώρας μας και άρα σύντομα θα έχετε την ευκαιρία να τις παρακολουθήσετε.

1. Django Unchained του Κουέντιν Ταραντίνο

Δύο χρόνια πριν ξεσπάσει ο αμερικανικός εμφύλιος, ο Django, ένας μαύρος σκλάβος από τον Νότο (Jamie Foxx) συναντά τον Γερμανό κυνηγό επικηρυγμένων/οδοντίατρο Dr. King Schultz (Christoph Waltz), ο οποίος ακολουθεί τα ίχνη των φονικών αδελφών Brittles. Καθώς μόνο ο Django μπορεί να τον οδηγήσει σε αυτούς, ο ανορθόδοξος Schultz συνεργάζεται μαζί του με την υπόσχεση ότι θα τον ελευθερώσει με το πέρας της αποστολής. Αφού πετύχουν το σκοπό τους, ο Schultz απελευθερώνει τον Django και οι δύο τους αποφασίζουν να συνεχίσουν την καταδίωξη των πιο γνωστών εγκληματιών του νότου. Εντωμεταξύ ο Django ακονίζει τα μαχαίρια του για τον δικό του σκοπό: τη σωτηρία της Broomhilda (Kerry Washington), της γυναίκας του που έχασε σε σκλαβοπάζαρο πριν από καιρό. Η έρευνα του Django και του Schultz τους οδηγεί στον Calvin Candie (Leonardo DiCaprio), τον ιδιοκτήτη της “Candyland” μιας κακόφημης φυτείας, όπου οι σκλάβοι παλεύουν μεταξύ τους μέχρι θανάτου. Η παρουσία των δύο πρωταγωνιστών τραβάει την προσοχή του Stephen (Samuel L. Jackson), που είναι ο έμπιστος του Candie. Ο κλοιός αρχίζει να σφίγγει γύρω τους και οι δυο σύντροφοι θα πρέπει να διαλέξουν ανάμεσα στη θυσία και την επιβίωση.

2. Λίνκολν του Στίβεν Σπίλμπεργκ

H ταινία παρακολουθεί τους τελευταίους τέσσερις μήνες της ζωής ενός από τους πιο σημαντικούς Προέδρους των Η.Π.Α., του Αβραάμ Λίνκολν, τον οποίο υποδύεται ο -δύο φορές βραβευμένος με Όσκαρ ερμηνείας- Ντάνιελ Ντέι Λιούις.

3. Pieta του Κιμ Κι Ντουκ

Έχοντας προσληφθεί ως μπράβος από τοκογλύφους, ένας άντρας εκφοβίζει και απειλεί αυτούς που χρωστάνε ώστε να επιστρέψουν τα χρήματα που έχουν δανειστεί. Αυτός ο άντρας, που ούτε οικογένεια έχει ούτε τίποτα να χάσει ουσιαστικά, συνεχίζει τη δουλειά και αυτό τον τρόπο ζωής παρά τον πόνο που προκαλεί σε τόσους ανθρώπους καθημερινά. Μια ημέρα, μια γυναίκα εμφανίζεται μπροστά του και ισχυρίζεται ότι είναι η μητέρα του. Ο άντρας την απορρίπτει ψυχρά στην αρχή, όμως σταδιακά την δέχεται στη ζωή του. Τότε είναι που αποφασίζει να εγκαταλείψει τη σκληρή δουλειά του και να ζήσει μια φυσιολογική, πιο κόσμια και λογική ζωή. Ξαφνικά όμως η μητέρα του απαγάγεται. Υποθέτοντας ο ίδιος ότι πιθανώς να είναι κάποιος από το παρελθόν που του έχει φερθεί βίαια, ξεκινάει και βλέπει έναν έναν αυτούς που είχε κάποτε ενοχλήσει ώστε να βρει τη μητέρα του. Τελικά βρίσκει τον απαγωγέα για να έρθει αντιμέτωπος όμως με τρομερά σκοτεινά μυστικά του παρελθόντος που τον φοβίζουν πραγματικά, και που είναι προτιμότερο να μην τα είχε ποτέ μάθει. Χρυσό Λιοντάρι στο Φεστιβάλ Βενετίας.

4. Hitchcock του Σάσα Γκερβάσι

Μεταφορά του βιβλίου "Alfred Hitchcock and the making of Psycho", σε σενάριο του συγγραφέα του βιβλίου Στέφεν Ρεμπέλο και του σεναριογράφου του "Μαύρου Κύκνου" Τζον ΜακΛάφλιν. Το "Hitchcock" αφηγείται όσα συνέβησαν στη διάρκεια των γυρισμάτων της ταινίας "Ψυχώ", τη δυσκολία στη χρηματοδότηση, τη σχέση του σκηνοθέτη με το Hollywood, αλλά και με την γυναίκα του, Άλμα.

5. To The Wonder του Τέρενς Μάλικ

Το "To the Wonder", σε σενάριο και σκηνοθεσία του Τέρενς Μάλικ, είναι ένα ρομαντικό δράμα με επίκεντρο τον Νιλ, έναν άντρα διασπασμένο ανάμεσα σε δυο έρωτες: τη Μαρίνα, την Ευρωπαία που ήρθε στην Αμερική για να είναι μαζί του και την Τζέιν, την παλιά του αγάπη από την πόλη όπου μεγάλωσε, με την οποία ξανασυνδέεται. Στο "To the Wonder", ο Μάλικ εξερευνά το πώς ο έρωτας και οι πολλές του φάσεις κι εποχές – το πάθος, η συμπάθεια, η υποχρέωση, η θλίψη, η αναποφασιστικότητα – μπορούν να μεταβάλλουν, να καταστρέψουν και ν’ αναδημιουργήσουν ζωές.

6. Οι Άθλιοι του Τομ Χούπερ

Ο Toμ Χούπερ, ύστερα από την επιτυχία του με τον "Λόγο του Βασιλιά", μεταφέρει το γνωστό βιβλίο του Βίκτωρος Ουγκώ σε μιούζικαλ. Πρωταγωνιστεί η Αν Χάθαγουεϊ.

7. Επιχείρηση Αργώ του Μπεν Άφλεκ

Βασισμένο σε πραγματικά γεγονότα, το “Argo” αποτελεί το χρονολόγιο μιας επικίνδυνης αποστολής διάσωσης έξι Αμερικανών, που διαδραματίζεται στα παρασκήνια της κρίσης του Ιράν – μια αλήθεια που επί σειρά δεκαετιών δεν έφτανε στην κοινή γνώμη. Ο βραβευμένος με Όσκαρ Μπεν Άφλεκ (“The Town", “Good Will Hunting”) σκηνοθετεί και πρωταγωνιστεί στην ταινία, της οποίας υπογράφει και την παραγωγή. Στην παραγωγή συναντούμε, επίσης,τον βραβευμένο με Όσκαρ Τζορτζ Κλούνεϊ (“Syriana”), και τον υποψήφιο για Όσκαρ, Γκραντ Χέσλοφ (“Good Night, and Good Luck”). Στις 4 Νοεμβρίου του 1979, καθώς η επανάσταση στο Ιράν φτάνει στην κορύφωσή της, μια ομάδα Ιρανών στρατιωτών εισβάλει στην Αμερικανική πρεσβεία στην Τεχεράνη και κρατά όμηρους 52 Αμερικανούς. Μέσα στον πανικό, έξι Αμερικανοί καταφέρνουν να διαφύγουν και να βρουν καταφύγιο στην κατοικία του Καναδού πρέσβη. Γνωρίζοντας ότι είναι θέμα χρόνου να εντοπιστούν και να θανατωθούν, ο ειδικός "απομακρύνσεων" της CIA Τόνι Μέντεζ (Μπεν Άφλεκ) καταστρώνει ένα επικίνδυνο σχέδιο προκειμένου να τους φυγαδεύσει με ασφάλεια από την χώρα. Το σχέδιο είναι τόσο παράτολμο που μόνο σε ταινία θα μπορούσε κανείς να το δει.

8. Zero Dark Thirty της Κάθριν Μπίγκελοου

Η αληθινή ιστορία της καταδίωξης του Οσάμα Μπιν Λάντεν από τον στρατό και τις μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ. Από τη βραβευμένη με Όσκαρ για το "The Hurt Locker" Κάθριν Μπίγκελοου.

9. Μετά το Μάη του Ολιβιέ Ασαγιάς

Η νέα ταινία του Ολιβιέ Ασαγιάς, "Μετά το Μάη" (Something in the Air / Après Mai) έκανε την πρεμιέρα της στο πρόσφατο Διαγωνιστικό τμήμα του 69ου Φεστιβάλ Βενετίας όπου απέσπασε διθυραμβικές κριτικές και κέρδισε το Βραβείο Σεναρίου. Ο Ολιβιέ Ασαγιάς συνεχίζει το ταξίδι του στην ταραγμένη δεκαετία του ’70 μετά την επική ιστορία του τρομοκράτη Κάρλος, με μια πιο προσωπική ιστορία που έχει αυτοβιογραφικά στοιχεία. Ποια είναι η παρακαταθήκη του Μάη του ’68; Ο σκηνοθέτης παρουσιάζει τη συγκινητική όσο και τρυφερή ιστορία ενηλικίωσης μιας παρέας ομάδας νέων μέσα από το εκρηκτικό κλίμα μιας καθοριστικής εποχής, συνδυάζοντας αριστοτεχνικά το προσωπικό με το πολιτικό. Λίγο έξω από το Παρίσι στις αρχές της δεκαετίας του ’70. Ο Ζιλ, ένας νέος που τελειώνει το σχολείο παρασύρεται από την πολιτική και δημιουργική αναταραχή της εποχής. Όπως και οι φίλοι του, βρίσκεται ανάμεσα στις ριζοσπαστικές πολιτικές δεσμεύσεις και στις προσωπικές του προσδοκίες. Οι πράξεις τους θα τους φέρουν στην Ιταλία και αργότερα στο Λονδίνο, όπου μέσα από ερωτικές συναντήσεις και καλλιτεχνικές ανακαλύψεις, κάποια στιγμή θα αναγκαστούν να κάνουν τις τελικές επιλογές τους για να βρουν τη θέση τους μέσα σε αυτούς τους ανήσυχους καιρούς. 

10. Ο Υπέροχος Γκάτσμπυ του Μπαζ Λούρμαν

“Ο Υπέροχος Γκάτσμπυ” ακολουθεί τον επίδοξο συγγραφέα Νικ Κάραγουεϊ (στα πρότυπα του ίδιου του Φιτζέραλντ), που φεύγει από τις Μεσοδυτικές πολιτείες των ΗΠΑ για να πάει στην Νέα Υόρκη της άνοιξης του 1922, μιας εποχής που χαρακτηρίζεται από τα χαλαρά ήθη, την πομπώδη τζαζ, την κυριαρχία του λαθρεμπορίου και της ακμής του χρηματιστηρίου. Κυνηγώντας το δικό του Αμερικανικό Όνειρο, ο Νικ θα βρεθεί δίπλα στον μυστηριώδη και κοσμικό εκατομμυριούχο Τζέι Γκάτσμπυ, και κοντά στην ξαδέρφη του Ντέζι και τον ερωτύλο γαλαζοαίματο σύζυγό της, Τομ Μπιουκάναν. Κάπως έτσι ο Νικ θα χαθεί στον ελκυστικό κόσμο των κροίσων, της ψευδαίσθησης, του έρωτα και της απάτης τους. Καθώς ο Νικ βιώνει τα όσα συμβαίνουν μέσα και έξω από τον κόσμο στον οποίο πλέον ζει, καταγράφει την ιστορία του ατελέσφορου έρωτα, των αδιάφθορων ονείρων που αποτελούν σημεία αναφοράς για τη σύγχρονη εποχή. Ο υποψήφιος για Όσκαρ Λ. Ντι Κάπριο (“J. Edgar,” “Aviator”) υποδύεται τον Τζέι Γκάτσμπι, ενώ ο Τόμπι Μαγκουάιρ ενσαρκώνει τον Νικ Κάραγουεϊ.

www.sevenArt.gr

Φιλανθρωπία των γιορτών

«Όλοι μαζί μπορούμε», «νοιάζομαι-μοιράζομαι», είναι κάποιες από τις φιλανθρωπικές δραστηριότητες που οργανωμένες από τηλεοπτικούς σταθμούς (ΣΚΑΙ, MEGA κλπ) και μαζί με μύριες άλλες οργανωμένες από εκκλησία, ΜΚΟ, κλπ. μας έπνιξαν τις μέρες των φετινών γιορτών, όπως και των περσινών. Κι έτσι διαμορφώνεται μια ενιαία αντίληψη, όπου η αρετή να αντιστέκεσαι και αγωνίζεσαι ξεπέφτει σε σπάνιο είδος και απομένει μόνο η ελεημοσύνη και η καλή θέληση κάποιων ατόμων και πολύ περισσότερο η ύποπτη και σκόπιμη κάποιων οργανισμών, για να αναχαιτιστεί κάθε ταξική ενότητα μέσω μορφών αλληλεγγύης, συσπείρωσης και στράτευσης. 

Όταν περιχαρείς τα τελευταία χρόνια ανακαλύψαμε την υπερκατανάλωση που μας οδήγησε στην αναδίπλωση στο εαυτό μας και στη υιοθέτηση ενός ληθαργικού τρόπου ζωής, δεν συνειδητοποιούσαμε τη νέα δόλια επινόηση ενός συστήματος που αποσκοπούσε, μέσα από τη βελτίωση των υλικών όρων ζωής μας, να μας περισπάσει από την ταξική πάλη, υποστηρίζοντας εκείνες τις αξίες που προωθούσαν την έλλειψη μαχητικότητας. Γίναμε δεκτικοί και παθητικοί, δηλ. αποκτήσαμε τη δυνατότητα να βλέπουμε τα πράγματα από την πλευρά των κυρίαρχων τάξεων, πιστεύοντας ότι μοιραζόμαστε τα ίδια συμφέροντα και ότι ο καπιταλισμός μπορεί να χειρίζεται τα πάντα. Εγκαταλείψαμε λοιπόν την επικίνδυνη επιθυμία για μετασχηματισμό της κοινωνίας. Άλλωστε το σύστημα δεν μπορεί να χτυπηθεί με κανένα όπλο, ίσα ίσα φαίνεται όλο και πιο ακλόνητο και πανταχού παρόν, ούτε λόγος βέβαια πια για επανάσταση, και στο κάτω κάτω δεν περνάγαμε, η πλειοψηφία, και άσχημα. Αφοσιωθήκαμε λοιπόν, οι πιο . προοδευτικοί, στα ανθρώπινα δικαιώματα και τις ηθικές αρχές.

Και ξαφνικά προέκυψε η περιβόητη κρίση. Και από τους προλετάριους μέχρι μεσοαστούς νιώσαμε να αλλάζουν τη ζωή μας εντολές αποικιοκρατών αφεντάδων, εγχώριων και διεθνών, που η δράση τους υπαγορεύεται από το κέρδος και μόνο, που και εμείς είχαμε λατρέψει όταν φανταζόμαστε ότι κερδίζαμε. Η απάνθρωπη βιαιότητα αυτής της πολιτικής είναι απαίσια και τρομακτική στο σύνολο της ζωής μας. Η κατάρρευση της αγροτικής οικονομίας, η αλματώδης αύξηση της ανεργίας, τα άδεια ταμεία των δήμων και κοινοτήτων, οι επενδύσεις που τόσο συχνά έχουν υποσχεθεί και που τόσο πεισματικά δεν λένε να λειτουργήσουν, η μετανάστευση νέων, το προβλεπόμενο οικονομικό και κοινωνικό χάος δημιουργεί μια έρημη χώρα. Ο κυρίαρχος λόγος όμως συνεχίζει να επιβάλλεται.

Μέσα σ' αυτό το άνυδρο τοπίο συνεχίζεται να προβάλλεται η λατρεία της ατομικής προσπάθειας, ενώ οι σύγχρονοι ηθικολόγοι κινούνται μεταξύ φρίκης και οίκτου, δηλώνοντας ότι ο κόσμος είναι βέβαια φρικτός και απαράδεκτος, αλλά θα πρέπει να προσπαθήσουμε να ζήσουμε. Ό,τι σχετίζεται λοιπόν με τη φιλανθρωπία αποκτά τρομερή σημασία, η αγαθοεργία επανέρχεται στο προσκήνιο, ενώ οι ιδεολογικές συζητήσεις θα πρέπει να καταλαγιάσουν, γιατί δεν προσφέρουν καμιά λύση. Η κρίση μοιάζει ξεκάθαρα να προσεγγίζει, στην υπεράσπιση του συστήματος, παλιούς αντιδραστικούς και προοδευτικούς, μέσα από τις πανομοιότυπες πράξεις τους και τον ηθικό τους λόγο, που αποδοκιμάζει τις δογματικές και ιδεολογικές μορφές λόγου και προτιμά τον ενεργό πραγματισμό. Γίνεται ένας επιτυχημένος συνδυασμός της ανεκτικής και συντροφικής ηθικής - μεταποιημένη προίκα της αριστεράς - και ενός μέρους της κληρονομιάς της δεξιάς - η παραδοχή των κανόνων της καπιταλιστικής κοινωνίας και των θεσμών της. Έτσι καλύπτεται η δικαίωση ενός σκληρού καπιταλιστικού πνεύματος, το όνειρο με κάθε τίμημα της οικονομικής επιτυχίας, με την επιθυμία κατευνασμού των συνεπειών της κρίσης μέσα από φιλανθρωπικές δράσεις. Γιατί αυτή η οργανωμένη φιλανθρωπία δεν σημαίνει επιστροφή στην αλληλεγγύη, ούτε λόγος βέβαια για ταξική, ούτε στην επανανακάλυψη της συλλογικής δράσης στην υπηρεσία των αρχών της ισότητας. Αντίθετα, αποδέχεται τον πιο άγριο καπιταλισμό, σχεδόν σαν να είναι φυσικό φαινόμενο. Έχει κανείς το δικαίωμα να είναι πλούσιος αλλά και καθήκον να βοηθά τους φτωχούς, πολύ περισσότερο ο λιγότερο φτωχός να βοηθά τον εξαθλιωμένο.

Αναδιανομή οίκτου και μιζέριας στις υποτελείς τάξεις, για να επιδίδονται απερίσπαστοι στη διάσωση του καπιταλισμού οι κυρίαρχες. Η επιστράτευση της χριστιανικής ηθικής θα πρέπει να υπερκαλύψει κάθε λόγο για ταξική αλληλεγγύη που μπορεί να οδηγήσει σε διεκδίκηση και αγώνα. Το πάντρεμα του ηθικού αιτήματος - βοήθεια στους φτωχούς- μ΄ έναν έμπρακτο καιροσκοπισμό και της ρητορικής για τα ανθρώπινα δικαιώματα και την αλληλοβοήθεια με τον κοινωνικό κυνισμό, που προσαρμόζεται χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία στην πραγματικότητα της νέας φτώχειας, φανερώνει την άνοδο ενός νέου πραγματισμού χωρίς αναστολές, που συνδέει στενά την προσωπική πρωτοβουλία με την κοινωνική μοιρολατρία. Η φιλανθρωπία εύκολα μετατρέπεται σε μπίζνες και πολιτική. Δήμαρχοι που διαθέτουν στέγη για άστεγους, επιδοτούμενες ΜΚΟ που μοιράζουν συσσίτια, ηθοποιοί που προτρέπουν για συμμετοχή σε φιλανθρωπίες κλπ. Αυτό όμως δεν έχει σημασία, αφού συμβάλλει σε μια κάποια ανακούφιση και αναδεικνύει τον ανθρωπισμό μας. Η ελεημοσύνη θα βοηθήσει να επιβιώσουν και οι αδύναμοι, σ' έναν κόσμο που ο πλούτος συσσωρεύεται στην κορυφή της κοινωνικής πυραμίδας με φυσική σχεδόν νομοτέλεια. Οι υπόλοιποι πρέπει να φροντίσουμε για το εδώ και τώρα των εξαθλιωμένων και άλλος τρόπος από τη φιλανθρωπία δεν υπάρχει. Επικροτείται λοιπόν μια ιδιωτικού τύπου πρωτοβουλία που θυμίζει εράνους εκκλησίας από τα παλιά και στηρίζεται στην καλή θέληση, που έρχεται σε αντικατάσταση του κράτους πρόνοιας που φυλλορροεί, και δρα, υποτίθεται, έξω από κάθε ιδεολογική θεώρηση, αφού ο στόχος είναι να επιτευχθούν συγκεκριμένα αποτελέσματα, εδώ και τώρα, μια που είναι και μέρες γιορτών.

Κάπως έτσι, με τον οίκτο και την ελεημοσύνη, αποφεύγονται πολιτικοκοινωνικά γεγονότα να εντάσσονται σε μια σφαιρική προοπτική, σ' ένα σύστημα ερμηνείας, για να παραμένουν ακατανόητα και ως εκ τούτου αξεπέραστα.

www.DiesBrumalis.gr

Το πρωτοχρονιάτικο μήνυμα του Γενικού Γραμματέα Αποκεντρωμένης Διοίκησης Ηπείρου- Δυτ. Μακεδονίας Ηλία Θεοδωρίδη.

Στο πρωτοχρονιάτικο μήνυμά του ο Γενικός Γραμματέας Αποκεντρωμένης Διοίκησης Ηπείρου-Δυτικής Μακεδονίας, Ηλίας Θεοδωρίδης αναφέρει:

«Η χώρα έζησε το όραμα της Ευρώπης ως μια ευρωπαϊκή ουτοπία. Μια ευρωπαϊκή ουτοπία που είχε αυτή την τραγική κατάληξη που ζούμε σήμερα.

Και αυτό γιατί η χώρα δεν είχε μια εθνική στρατηγική για μια αυτοδύναμη πορεία στην Ευρώπη.

Είχε πολύ μικρή ικανότητα προσαρμογής στις νέες ευρωπαϊκές και διεθνείς συνθήκες και νομίζω ότι αυτός ο τρόπος που έζησε την ευρωπαϊκή ένταξη οδήγησε σε αυτή την τραγική κατάληξη.

Έχουμε το 2013 μπροστά μας ένα από τα πιο δύσκολα χρόνια. Ίσως η δυσκολότερη χρονιά αυτής της παρατεταμένης κρίσης που ζούμε σήμερα.

Το 2013 θα είναι λοιπόν μια δύσκολη χρονιά αλλά ταυτόχρονα και αυτό δεν είναι αντιφατικό, θα είναι μια χρονιά ελπίδας, νέου ξεκινήματος.

Για να γίνει όμως πράξη αυτό το νέο ξεκίνημα απαιτούνται ορισμένες δράσεις ως προτεραιότητες.Κυρίαρχη όλων πρέπει να είναι η αναδιανομή του πλούτου στην χώρα. 

Πρέπει αυτή η τρικομματική κυβέρνηση να εγγυηθεί αυτή την αναδιανομή πλούτου προς τον ελληνικό λαό.

Μέχρι σήμερα τα χρόνια της κρίσης τα ζήσαμε ως αναδιανομή εισοδήματος από τους φτωχούς στους πλούσιους.

Τώρα απαιτείται αντιστροφή «του βέλους» με αναδρομικό έλεγχο του συσσωρευμένου πλούτου και ταυτόχρονα δήμευση περιουσιακών στοιχείων, καταθέσεων κ.λ.π. που αποκτήθηκαν παράνομα.

Η δήμευση αυτού του πλούτου και η απόδοσή του στον ελληνικό λαό θα αμβλύνει τις επιπτώσεις της κρίσης(τεράστια ανεργία, διευρυμένη φτώχεια) και θα αποκαταστήσει το αίσθημα δικαίου.

Αυτό πρέπει να είναι το ύψιστο καθήκον των πολιτικών δυνάμεων. Από αυτό θα κριθεί η πορεία αυτής της κυβέρνησης.

Το δεύτερο μεγάλο ζήτημα είναι η πρόκληση της ανάπτυξης παρότι γίνονται πράγματι μεγάλες προσπάθειες σήμερα για πρώτη φορά στη χώρα.

Η ανάπτυξη πρέπει να σχεδιαστεί και να δοθεί προτεραιότητα στον πρωτογενή τομέα για τη στήριξη του οποίου εγώ προσωπικά δίνω όλες μου τις δυνάμεις έστω και από αυτή την θέση την οποία κατέχω σήμερα.

Πρέπει παράλληλα να εξετάσουμε το ζήτημα της μεγάλης ανεργίας. Στα πλαίσια αυτής της ανάπτυξης, με φορολογικά κίνητρα στις χιλιάδες των επιχειρήσεων ώστε να δημιουργήσουν νέες θέσεις εργασίας και να απορροφήσουν μεγάλο μέρος της ανεργίας.

Ενώ ένα σημαντικό κομμάτι της εκτιμώ πως μπορεί να απορροφηθεί με την στροφή στον αγροτικό τομέα και την πρωτογενή ανάπτυξη.Επίσης χρειάζεται μια πολιτική αντιμετώπισης των άμεσων ζωτικών αναγκών της κοινωνίας μας. 

Των αναγκών που δημιούργησε η δύσκολη οικονομική συγκυρία, όπως είναι η σίτιση, η στέγη, η ένδυση, η θέρμανση.

Τα ποσά που αιτούνται για να καλυφθούν αυτές οι ανάγκες σε μεγάλα τμήματα του ελληνικού λαού δεν ξεπερνούν τις κάποιες εκατοντάδες εκατομμύρια. Πρέπει λοιπόν να βρεθούν για να λυθούν τα προβλήματα στο κομμάτι εκείνο της κοινωνίας που βιώνει με δραματικό τρόπο την έλλειψη βασικών αναγκών.

Ταυτόχρονα θα πρέπει να αντιμετωπισθεί το ζήτημα της διαφθοράς στη χώρα. Το θέμα της πολιτικής κάθαρσης αποτελεί κορυφαίο θέμα. Η τραγωδία αποζητά την κάθαρση. Αυτό είναι ιστορική αναγκαιότητα.

Το ζήτημα τίθεται από πολλές πλευρές και το πολιτικό σύστημα δεν μπορεί να το αποφύγει. Το 2013 θα είναι η χρονιά μεγάλων αποκαλύψεων στον τομέα της διαφθοράς η οποία μαστίζει όλους τους θεσμούς της κοινωνίας μας.Μπορούμε όμως να εμπεδώσουμε μια νέα πολιτική. Ήδη θα είμαστε μπροστά σε μεγάλες αλλαγές στο πολιτικό σύστημα της χώρας μέσα στη νέα χρονιά, με ανασύνθεση των πολιτικών δυνάμεων, με τη μεγάλη μεταρρύθμιση από το σύνταγμα έως το πολιτικό κόμμα, τη νομοθετική εξουσία την εκτελεστική εξουσία, τη δικαστική. Όλα τα παραπάνω είναι τρόποι αποκατάστασης της Δημοκρατίας μας η οποία έχει τρωθεί θανάσιμα και τροφοδοτεί τον νεοελληνικό φασισμό.

Ας είναι λοιπόν η νέα χρονιά οδηγός μιας μεγάλης επανάστασης όπου η ανθρώπινη και κοινωνική αρετή θα νικήσουν τον εκφυλισμό και την παρακμή.Καλή χρονιά με δύναμη και κουράγιο να αντιμετωπίσουμε τις δύσκολες προκλήσεις του 2013».

http://epirusgate.blogspot.gr

Καλημέρα και καλή χρονιά.

Φωτο: Κώστας Μπατσής.

Είναι (ακόμα) η Laetitia Casta η ομορφότερη γυναίκα στον κόσμο;

Μία από τις ομορφότερες γυναίκες στον κόσμο και από τις πλέον διάσημες στο χώρο του modeling την τελευταία 15ετία, η Laetitia Marie Laure Casta, όπως είναι το πλήρες όνομα της, γεννήθηκε πριν από 34 χρόνια στη πόλη Pont-Audemer, της Νορμανδίας, στη Γαλλία. Η καριέρα της ξεκίνησε μόλις στα 15 όταν ο φωτογράφος Frederic Cresseaux της πρότεινε να ποζάρει για αυτόν κατά τη διάρκεια των οικογενειακών διακοπών των Casta στη Κορσική. Την ίδια χρονιά μάλιστα, η συμμετοχή της -από σπόντα- στη μεγάλη καμπάνια της Guess? την ανέδειξε σε πρόσωπο της χρονιάς και από τότε η Laetitia έγινε περιζήτητη. Το 1998 υπέγραψε στη Victoria's Secret και μέχρι σήμερα το πρόσωπο και το καταπληκτικό κορμί της έχει κοσμήσει περισσότερα από 100 εξώφυλλα περιοδικών σε ολόκληρο τον κόσμο.

Παράλληλα, η Casta έκανε πολλές προσπάθειες να περάσει στη κινηματογραφική οθόνη και σε θεατρικές σκηνές, χωρίς παρόλα αυτά να τα καταφέρει με επιτυχία αφού η ταμπέλα της «ομορφότερης γυναίκας στο κόσμο» πάντα θα την ακολουθεί.

Σήμερα η Laetitia, στα 34 πλέον και με δύο παιδιά, συνεχίζει να συναρπάζει τον κόσμο με τις καταπληκτικές εμφανίσεις της σε περιοδικά και πασαρέλες, ενώ και το κασέ της παραμένει αρκετά υψηλό.

Mario Testino filme Laetitia Casta pour Vogue... από VOGUEPARIS

 

www.kourdistoportocali.gr

Γελοιογραφίες της φετεινής Πρωτοχρονιάς

Γελοιογραφία του Γιάννη Ιωάννου για το Έθνος

Ποιο είναι πραγματικά το κοριτσάκι με σπίρτα; Τι περιέχει η ατζέντα του πρωθυπουργού; Τι θα βρούμε κάτω από το δέντρο; Έξι +1 γελοιογραφίες απαντούν.

Του Πάνου Μαραγκού για το Έθνος

Του Σατιρικού για το Ποντίκι

Του Γιάννη Ιωάννου για το Έθνος

Του Κώστα Μητρόπουλου για Τα Νέα

Του Soloup για το Ποντίκι

Από την Αυγή

www.tvxs.gr

O Aντώνης μόλις προσγειώθηκε στην Γη της Επαγγελίας

Το 2013 δεν θα είναι εύκολη χρονιά, αλλά μέσα σ´ αυτήν θα φανεί η προοπτική για ένα καλύτερο μέλλον. Αυτή είναι η κεντρική ιδέα του Πρωτοχρονιάτικου μηνύματος του Αντώνη Σαμαρά, που μεταδόθηκε στις 6.30 μμ.

Έχει ως εξής:

Ελληνίδες και Έλληνες,

Εύχομαι στον καθένα σας προσωπικά, η νέα χρονιά να φέρει υγεία, αγάπη και Ελπίδα! Στο χρόνο που τελειώνει απόψε, δοκιμαστήκαμε όλοι. Πληρώσαμε τα σφάλματα των περασμένων ετών, κι όχι μόνο των Ελλήνων. Πληρώσαμε ακόμα κι όλες τις αμαρτίες, όλες τις στρεβλώσεις του πολιτικού μας συστήματος, της οικονομίας και του τρόπου που μάθαμε να ζούμε. Από την άλλη πλευρά, όμως, δείξαμε ότι έχουμε το κουράγιο να αλλάξουμε όσα πρέπει να αλλάξουν, κι ότι έχουμε τη δύναμη να παλέψουμε για όσα θα κάνουν ξανά την Ελλάδα ισχυρή. Την κοινωνία μας δίκαιη. Την οικονομία μας ανταγωνιστική. Και τον Έλληνα υπερήφανο...

Η αλήθεια είναι ότι μας είχαν «ξεγραμμένους»! Όλο και περισσότεροι πόνταραν ότι δεν θα τα καταφέρουμε, ότι θα βγούμε από το ευρώ, ότι θα μας θυσιάσουν σαν την «Ιφιγένεια» της Ευρώπης, για να γίνουμε «παράδειγμα προς αποφυγήν» για τις άλλες υπερχρεωμένες χώρες, κι ότι τελικά θα μείνουμε απομονωμένοι από παντού!

Μέσα σε λίγους μήνες διαψεύσαμε τις «Κασσάνδρες»!

--Είπαμε ότι θα αποτρέψουμε την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ. Λίγοι το πίστευαν τότε. Αλλά το πετύχαμε!
--Είπαμε ότι θα αλλάξουμε το μείγμα της οικονομικής πολιτικής, για να υπάρξουν «ανάσες» για την Οικονομία. Τώρα με την χρηματοδότηση που εξασφαλίσαμε, όλα όσα χρωστά το δημόσιο στους ιδιώτες εδώ και χρόνια, θα ξεπληρωθούν μέσα στους επόμενους μήνες! Οι τράπεζες πλέον ανακεφαλαιώνονται, για να μπορούν να δίνουν δάνεια σε νοικοκυριά και επιχειρήσεις. Η ρευστότητα θα επιστρέψει στην ελληνική αγορά. Και τα χρήματα που θα μπουν στην ελληνική οικονομία, την επόμενη χρονιά, θα είναι - για πρώτη φορά - περισσότερα από εκείνα που θα βγουν εξ αιτίας της λιτότητας!

Εξασφαλίσαμε για το δάνειο όρους που δεν έχουν υπάρξει ποτέ και πουθενά: Για δέκα χρόνια δεν θα πληρώνουμε τόκους. Για δεκαπέντε χρόνια δεν θα πληρώνουμε χρεολύσια. Και με επιτόκια δανεισμού από τα πιο χαμηλά στην Ευρώπη...

Όλα αυτά, πράγματι, δίνουν «ανάσες» στην οικονομία. Επιτρέπουν να ξεκινήσουν επενδύσεις, να σωθούν θέσεις εργασίας, να δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας, να βρουν δουλειά οι άνεργοι, να πάρει μπροστά η Οικονομία.
Μοναδική μου σκέψη είναι οι Έλληνες να έχουν τις ευκαιρίες που αξίζουν και την στήριξη που χρειάζονται για να ξεπεράσουν τις δυσκολίες. Ξέρω πόσο δύσκολα είναι τα πράγματα. Αλλά κανένα εμπόδιο δεν μας σταματά, κανένα κόπο δεν υπολογίζουμε, για να αποκατασταθεί και η τελευταία αδικία, για να χτυπηθεί η διαφθορά, για να βρει δουλειά και ο τελευταίος άνεργος. Γιατί δεν υπάρχει Ανάπτυξη, χωρίς κοινωνική συνοχή και χωρίς δικαιοσύνη.

Τα περισσότερα απ’ αυτά που δεσμευτήκαμε να κάνουμε, έπρεπε να είχαν γίνει από χρόνια.

* Ήδη σταματά το «μεγάλο φαγοπότι» στο Δημόσιο. Κι όσοι σκέπτονται να συνεχίσουν τις παλιές κακές συνήθειες, διαπιστώνουν ήδη, ότι τους περιμένει η «τσιμπίδα» του νόμου και η Δικαιοσύνη.

* Η παλιά «ατιμωρησία» παίρνει τέλος. Πρώην μεγαλόσχημοι πιάνονται και λογοδοτούν. Και αυτό θα συνεχιστεί.

*Τεράστια δημόσια περιουσία παρέμενε ανεκμετάλλευτη. Κι αυτό σταματάει! Ήδη έχουν ξεκινήσει αποκρατικοποιήσεις και αξιοποίηση δημόσιας περιουσίας με βάση διεθνή πρότυπα απόδοσης και διαφάνειας. Εκτός από χρήματα στο δημόσιο ταμείο για ανακούφιση του χρέους, όλα αυτά θα φέρουν και επενδύσεις, Ανάπτυξη και θέσεις εργασίας. Και μια που μιλάω για επενδύσεις, η Ελλάδα έχει τεράστιες δυνατότητες: Τουρισμό, Πολιτισμό, Ναυτιλία, Αγροτικά προϊόντα ποιότητας, Μεταποίηση, Ενέργεια. Αν έχει και σταθερότητα, θα έλθουν και οι επενδύσεις! Θα μπει μπροστά η Οικοδομή. Θα ξανά-έλθουν οι θέσεις εργασίας.

Θα μπορέσει ο άνεργος να βρει δουλειά. Και ο εργαζόμενος να δει τα εισοδήματά του να αυξάνονται. Παραγωγικές επενδύσεις είναι το μεγάλο στοίχημα από δω και μπρος. Και θα κάνω τα πάντα, θα τις αναζητήσω παντού: από ξένους επενδυτές και από Έλληνες επιχειρηματίες. Για να επιστρέψει η ευημερία στον τόπο. Και για να βγούμε, μια για πάντα, από την ανάγκη δανεικών. Και από τους περιορισμούς των μνημονίων…

*Το τελευταίο διάστημα τολμήσαμε μεταρρυθμίσεις και αλλαγές που κανείς δεν μπορούσε να διανοηθεί τα τελευταία χρόνια.

*Κι ακόμα, δείξαμε πως αυτά που λέμε τα εννοούμε!
--Είπαμε ότι θα αποκαταστήσουμε την τάξη, κι αυτό ξεκίνησε...
--Είπαμε ότι θα βγάλουμε τις κουκούλες, κι αυτό ήδη άρχισε...
--Είπαμε ότι θα σταματήσουμε τη λαθρομετανάστευση.
--Είπαμε ότι θα σταματήσουμε το παραεμπόριο.
Κι αυτά άρχισαν...

Βέβαια, είμαστε μόνο στην αρχή. Πρέπει να γίνουν ακόμα πολλά. Αλλά όλοι βλέπουν πια τη διαφορά. Και δεν θα σταματήσουμε, αν δεν τελειώσουμε ό,τι αρχίσαμε...

Ξέρω πολύ καλά τι περνάει κάθε οικογένεια.
Μέσα σε όλη αυτή την κοσμογονία των αλλαγών υπήρξαν και αδικίες που δεν μπορέσαμε να αποφύγουμε.
Το ξέρω και τις γνωρίζω τις αδικίες.
Όμως, έχουμε δεσμευτεί να αποκαταστήσουμε τις αδικίες αυτές. Και θα τηρήσουμε την υπόσχεσή μας!

Με προτεραιότητα στις χαμηλές συντάξεις, στα επιδόματα που καταργήθηκαν για τους πιο αδύνατους και στη φορολογία – ιδιαίτερα στον ΦΠΑ – που παραμένει πολύ υψηλή.

Στόχος μας είναι να πάρει μπρός η Οικονομία μιαν ώρα αρχύτερα και να χτυπηθεί η φοροδιαφυγή, ώστε να μπορέσουμε να αποκαταστήσουμε αυτές τις αδικίες το συντομότερο δυνατό.

Παλεύουμε για την Ανάκαμψη, για να βγούμε από την κρίση. Αλλά δεν θέλουμε μια Ανάπτυξη όπου ευημερούν μόνον οι αριθμοί…

Θέλουμε μια ανάπτυξη με ανταγωνιστικότητα, όχι με δανεικά. Μια Ανάπτυξη που δυναμώνει την κοινωνική συνοχή. Που δίνει προοπτικές και ευκαιρίες σε όλους.

--Πραγματικές ευκαιρίες στους ικανούς και τους άξιους.
--Και ισχυρό δίχτυ προστασίας για τους πιο αδύνατους. Αυτή την Ανάπτυξη θεμελιώνουμε σήμερα.
Την Ανάπτυξη που ταιριάζει σε ένα λαό άξιο, υπερήφανο, και κυρίως, ένα λαό με Αξιοπρέπεια!
-- Το 2012 ήταν πολύ δύσκολο. Και το 2013 δεν θα είναι εύκολο… Αλλά μέσα στην επόμενη χρονιά θα φανεί η προοπτική για ένα καλύτερο αύριο.
--Το 2012 κλείσαμε τους λογαριασμούς μας με το παρελθόν. Το 2013 θα κερδίσουμε το στοίχημα με το μέλλον.
--Το 2012 είχαμε φτάσει στο χείλος της καταστροφής, έτοιμοι για το άλμα στο κενό! Το 2013 θα κάνουμε το άλμα προς το μέλλον.
--Το 2012, που αφήνουμε πίσω μας, συμβόλισε το τέλος μιας ολόκληρης εποχής! Το 2013 συμβολίζει την αρχή της Αναγέννησης της χώρας μας.

Θέλουμε να είμαστε τμήμα μιας ισχυρής Ευρώπης. Γιατί αυτό είναι προϋπόθεση για τη μελλοντική ισχύ και ευημερία της ίδιας της Ελλάδας. Θέλουμε την Ευρώπη στο πλάι μας, γιατί χρειαζόμαστε στηρίγματα, ώστε να αναδείξουμε τον ορυκτό μας πλούτο, τους πλουτοπαραγωγικούς μας πόρους, την ΑΟΖ μας!

Το 2012 αλλάξαμε την εικόνα της χώρας μας στο εξωτερικό. Το 2013 θα αλλάξουμε την ελληνική πραγματικότητα, με έμφαση στην Ανάκαμψη και την Κοινωνική Συνοχή. Γιατί καλά είναι τα «στηρίγματα», καλές είναι οι ισχυρές συμμαχίες, αλλά εμείς οι Έλληνες θα σώσουμε τη χώρα μας.

Με τη δουλειά μας.
Με το «δαιμόνιό» μας...
Και με την Ενότητά μας!
Κι αυτή είναι η υπέρτατη ευχή μου για τον καινούργιο χρόνο. Εύχομαι ενότητα – που είναι και η πιο δύσκολη, αλλά και πιο αποτελεσματική προϋπόθεση επιτυχίας. Η κυβέρνηση μας σήμερα στηρίζεται σε μια - πρωτόγνωρη για τα ελληνικά δεδομένα – ενότητα: Τρία κόμματα με διαφορετική ιστορία, με διαφορετικές καταβολές, βάζουν τη σωτηρία της χώρας πάνω απ’ όλα. Πέρσι τέτοιον καιρό, λίγοι προέβλεπαν κάτι τέτοιο. Πριν έξι μήνες, λίγοι έδιναν πιθανότητες επιτυχίας σε ένα τέτοιο εγχείρημα. Τώρα η ενότητα είναι πραγματικότητα, βρήκε το βηματισμό της και μετρά τις πρώτες επιτυχίες της. Ακόμα κι εκείνοι που δεν θα στηρίζουν κι εκείνοι κατά βάθος, εύχονται να πετύχουμε!

Μέσα από την Ενότητα!
Ενότητα όλων των Ελλήνων για να τα αλλάξουμε όλα... Όχι ψευδεπίγραφη «ενότητα» για να μην αλλάξει τίποτε. Γιατί μπορούμε καλύτερα κι αξίζουμε καλύτερα...

Ως τώρα αδικούσαμε τους εαυτούς μας, αδικούσαμε τη χώρα μας και – πάνω απ’ όλα – αδικούσαμε τα παιδιά μας. Γι’ αυτό πρέπει να τα αλλάξουμε όλα. Και μόνον ενωμένοι μπορούμε να το πετύχουμε.

Εύχομαι από καρδιάς ενωμένοι να γιορτάσουμε απόψε το πέρασμα από τη χρονιά της μεγάλης δοκιμασίας, στη χρονιά της Ελπίδας. Κι ενωμένοι, όλοι μαζί, την κοινή αυτή ευχή να την κάνουμε πραγματικότητα από δω και στο εξής. Και στη νέα χρονιά και σε όλα τα επόμενα χρόνια...

Το μπορούμε και το αξίζουμε!
Καλή Χρονιά!

www.kourdistoportocali.gr

Σαν σήμερα, την 1η Ιανουαρίου 1981. Η Ελλάδα μπαίνει στην Ε.Ε.

Σαν σήμερα, την 1η Ιανουαρίου 1981, η Ελλάδα γίνεται το 10ο μέλος της ΕΟΚ. Πρόκειται για μια καθοριστική ημέρα που έμελλε να αποτελέσει ένα σημαντικό κομμάτι της σύγχρονης ιστορίας της χώρας.

Η πολιτική σύνδεση της Ελλάδας με την Ευρωπαϊκή Κοινότητα αποτέλεσε έναν από τους τρεις άξονες της πολιτικής στρατηγικής που ακολούθησε ο Κ. Καραμανλής στις εκλογές του 1958. Η Ευρώπη ήταν εκείνη την εποχή υπό ανοικοδόμηση, και χάρη στη μεγάλη προσωπικότητα του Γάλλου προέδρου Ντε Γκωλ, απέπνεε ένα αίσθημα αισιοδοξίας για το μέλλον.

Ο Καραμανλής είχε προβλέψει ότι έπρεπε να προχωρήσει σε διαπραγματεύσεις με την Ευρώπη και όχι με τις ΗΠΑ. Ο λόγος που επέμεινε στην ένταξη στην ΕΟΚ ήταν η προοπτική πολιτικής και οικονομικής ισορροπίας για τη χώρα, καθώς και ασφάλεια των συνόρων απέναντι στην Τουρκία. Άλλωστε, η «φτωχή» Ελλάδα είχε ανάγκη εισαγωγής επενδυτικών κεφαλαίων και μόνο με την σύνδεση με την κοινή «αγορά των έξι» θα μπορούσε να επιτευχθεί ο στόχος αυτός.

Η πρώτη προσπάθεια σύνδεσης της Ελλάδας με την Ευρωπαϊκή Κοινότητα πραγματοποιήθηκε με την υποβολή της αίτησης για Σύνδεση στις 8 Ιουνίου 1959, ενώ η Ελλάδα αποτέλεσε το πρώτο κράτος που υπέγραψε Συμφωνία Σύνδεσης με την Ε.Ο.Κ. στις 9 Ιουλίου του 1961, η οποία προβλέπει την πλήρη ένταξη της χώρας το 1984. Η εγκαθίδρυση της δικτατορίας στην Ελλάδα, τον Απρίλιο του 1967 ανάγκασε την Ευρωπαϊκή Κοινότητα να διακόψει τις διαδικασίες της ένταξης. Μάλιστα, στις 30 Σεπτεμβρίου 1969. Ο υπουργός Εξωτερικών Π. Πιπινέλης αναγγέλλει την αποχώρηση της χώρας από την Ε.Ε., λίγες μέρες πριν από τη σύγκληση του Συμβουλίου Υπουργών, ενώ στις 12 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους το Συμβούλιο της Ευρώπης αποπέμπει, με ομόφωνη απόφασή του, την Ελλάδα. Η ΕΟΚ διακόπτει τις διαπραγματεύσεις με την Ελλάδα έως ότου αποκατασταθεί η δημοκρατία στη χώρα. Μετά την πτώση της Χούντας, ο Κ. Καραμανλής υπέβαλλε επισήμως αίτηση ένταξης της Ελλάδας στην ΕΟΚ στις 12 Ιουνίου 1975.

Η αίτηση για πλήρη ένταξη έγινε δεκτή από το Συμβούλιο Υπουργών της ΕΟΚ, ένα χρόνο μετά, στις 9 Φεβρουαρίου 1976. Το δημοσίευμα της εφημερίδας «ΤΑ ΝΕΑ» αναφέρει στις 13 Ιουνίου 1975: «Το µεγαλύτερο βήµα για την ένταξη της Ελλάδας στην ΕΟΚ έγινε χθες βράδυ στις Βρυξέλλες. Η Επιτροπή της ΕΟΚ που συστήθηκε για να εξετάση την αίτηση της Ελλάδας, ολοκλήρωσε τη µελέτη της εισδοχής µας στην Κοινή Αγορά. Και ενώ η µελέτη θα δοθή επισήµως στη δηµοσιότητα στα µέσα ∆εκεµβρίου, σύµφωνα µε αποκλειστικές πληροφορίες, το γενικό συµπέρασµα που προκύπτει είναι θετικό για την Ελλάδα. Έστω και αν οι εµπειρογνώµονες δεν παραλείπουν να υπογραµµίσουν και τα προβλήµατα που πρέπει να αντιµετωπιστούν».

Στις 28 Μαΐου 1979 υπογράφεται στην Αθήνα η Συνθήκη Ένταξης, ενώ την 1η Ιανουαρίου 1981 επιτεύχθηκε τελικά η επίσημη ένταξη της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα. Η τότε ΕΟΚ εξέφρασε το δισταγμό της απέναντι στην ένταξη της Ελλάδας επικαλούμενη μια σειρά από προβλήματα, όπως η σχέση της χώρας με την Τουρκία, η κακή οικονομική κατάσταση και η παράλληλη υποβολή αίτησης ένταξης της Ισπανίας και της Πορτογαλίας, αλλά ύστερα από σκληρές διαπραγματεύσεις τελικά δέχτηκε την πλήρη ένταξη της Ελλάδας.

www.tvxs.gr

Δεν πήρες απόδειξη; Μην πληρώνεις.

Από τις 12 Ιανουαρίου θα εφαρμοστεί η νέα αγορανομική διάταξη.

Από τις 12 Ιανουαρίου τίθεται σε πλήρη εφαρμογή η νέα αγορανομική διάταξη σύμφωνα με την οποία οι καταναλωτές θα μπορούν να μην πληρώνουν το κόστος των προϊόντων και των υπηρεσιών που αγοράζουν σε κάποιο κατάστημα, αν δεν πάρουν απόδειξη.

Στο υπουργείο Οικονομικών θεωρούν πως είναι πως αυτή η κίνηση θα συμβάλλει ίσως και στην πάταξη της φοροδιαφυγής. 

Να σημειωθεί πως οι επιχειρηματίες είναι υποχρεωμένοι να αναρτούν σε εμφανές σημείο του καταστήματος πινακίδα στα ελληνικά και τα αγγλικά που θα αναγράφει: «Ο καταναλωτής δεν έχει υποχρέωση να πληρώσει αν δεν λάβει το νόμιμο παραστατικό στοιχείο (απόδειξη-τιμολόγιο)». 

Στην περίπτωση μη ενημέρωσης των καταναλωτών οι παραβάτες θα τιμωρούνται με πρόστιμο 1.000 ευρώ, καθώς και με άλλες κυρώσεις.

www.axiaplus.gr

Το κακό ποδαρικό του 2013 !...

Και για όποιον δεν κατάλαβε οι διαβεβαιώσεις της κυβερνητικής τρόϊκας περί "των τελευταίων μέτρων λιτότητας", δεν είναι τίποτα άλλο από μπούρδες !

Νέα μέτρα θαρθούν οπωσδήποτε οι Σαμαροβενιζελοκούβελοι το ξέρουν, πολύ καλά, αυτό και απλά ψεύδονται ασύστολα !

Η πρώτη είδηση που έρχεται από την Ευρωπαϊκή ΄Ενωση, πρωτοχρονιάτικα, μιλάει για κάτι που εδώ "στο Ελλάδα", όταν αποφασίστηκε, το περάσαμε "στο ντούκου", απασχολημένοι, όντες, με άλλα πράγματα...

Πρόκειται για την άμεση και υποχρεωτική εφαρμογή του "Δημοσιονομικού Συμφώνου", το οποίο είναι αυτό, που - εδώ είμαστε και θα το δούμε - θα ...φταίει, για τα όποια, από δω και πέρα, μέτρα ληφθούν.

Το λεγόμενο Δημοσιονομικό Σύμφωνο έχει επικυρωθεί από τις 16 εκ των 25 χωρών-μελών της ΕΕ που το αποδέχθηκαν. Η Βρετανία και η Τσεχία αποφάσισαν να μην υιοθετήσουν το σύμφωνο, που ούτως ή άλλως είναι νομικά δεσμευτικό για τις χώρες που ανήκουν στην Ευρωζώνη.

Μόνον οι χώρες που έχουν επικυρώσει το Δημοσιονομικό Σύμφωνο θα μπορούν να ζητήσουν κεφάλαια από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (ΕΜΣ), το μόνιμο ταμείο 'διάσωσης' της ΕΕ.

Το Σύμφωνο υπαγορεύει ότι οι χώρες που το έχουν κυρώσει πρέπει να ενσωματώσουν τον λεγόμενο χρυσό κανόνα, τους ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς, στα Συντάγματά τους, ενώ προβλέπει επίσης την δημιουργία αυτόματων διορθωτικών μηχανισμών -περικοπές δαπανών, αυξήσεις φόρων - όταν ο στόχος αυτός δεν επιτυγχάνεται.

Τα λεγόμενα διαρθρωτικά ελλείμματα, που δεν συνδέονται με τις προσωρινές συνέπειες των οικονομικών υφέσεων, πρέπει να περιορίζονται κάτω από το 0,5% του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος (ΑΕΠ) κάθε χώρας. Εξαιρέσεις επιτρέπονται μόνο σε εξαιρετικές περιστάσεις.

Οι χώρες το δημόσιο χρέος των οποίων υπερβαίνει το όριο που έχει θέσει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή (60% του ΑΕΠ) καλούνται να το μειώνουν κατά 5% ανά έτος. Αντιστρόφως, οι χώρες που τηρούν το όριο μπορούν να έχουν υψηλότερα διαρθρωτικά ελλείμματα, έως και 1% του ΑΕΠ τους.

Οι χώρες με ελλείμματα που υπερβαίνουν το 3% του ΑΕΠ τους θα αντιμετωπίζουν αυτόματα κυρώσεις, εκτός αν μια πλειοψηφία κρατών-μελών της ευρωζώνης το αποτρέπει.

Κάθε άλλο, λοιπόν, παρά αισιόδοξο, ήταν το ποδαρικό του 2013 και μάλλον οι προσδοκίες για μια καλύτερη χρονιά, φαντάζουν δυσεκπλήρωτες !..



www.logoplokies.blogspot.gr

European Poker Tour. Ο Σωτήρης Κουτούπας με 82 ευρώ κέρδισε μισό εκατομμύριο!

European Poker Tour. Ο Σωτήρης Κουτούπας με 82 ευρώ κέρδισε μισό εκατομμύριο!

Όλοι, λίγο-πολύ, μέσα στις γιορτές δοκιμάζουμε την τύχη μας και αποφασίζουμε να «τζογάρουμε». Τα καζίνα γεμίζουν από κόσμο που ονειρεύεται να «πιάσει την καλή», ενώ τα ... σπιτικά τραπέζια με blackjack και πόκερ αποτελούν για πολλούς παράδοση τις ημέρες των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς, έτσι για «το καλό».

Για τους γνώστες όμως αποτελεί πεποίθηση ότι το πόκερ, σε αντίθεση με τα υπόλοιπα παιχνίδια τράπουλας, δεν είναι ένα παιχνίδι τύχης, αλλά χρειάζεται στρατηγική, «διάβασμα» του αντιπάλου, συγκέντρωση και γερά νεύρα. Όσοι ασχολούνται με το πόκερ - είτε επαγγελματικά είτε ερασιτεχνικά - έχουν ένα όνειρο: να κερδίσουν ένα μεγάλο χρηματικό έπαθλο σε ένα live τουρνουά.

Αυτό το όνειρο είχε και ο Σωτήρης Κουτούπας, από τα Νέα Βρασνά Θεσσαλονίκης, που στις 15 Δεκεμβρίου κατέκτησε τη δεύτερη θέση στο European Poker Tour στην Πράγα, αποκομίζοντας συνολικά 510.000 ευρώ, την μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία που έχει σημειώσει Έλληνας παίκτης πόκερ!

Με μόλις 82 ευρώ έπαιξε σε δύο online προκριματικά τουρνουά (satellites) και κατάφερε να κερδίσει το πακέτο συμμετοχής στο τουρνουά (αξίας 5.300 ευρώ), δωρεάν διαμονή σε ξενοδοχείο και πληρωμένα αεροπορικά εισιτήρια. Στο μόλις τρίτο του live τουρνουά (είχε παίξει στο EPT Snowfest και σε side event στο EPT Loutraki) κατάφερε να επιβιώσει σε ένα πολύ σκληρό field 865 παιχτών, να ξεπεράσει κορυφαίους επαγγελματίες και να βγει δεύτερος, πίσω από τον Σουηδό νικητή του τουρνουά Ramsi Jelassi, ο οποίος κέρδισε 835.000 ευρώ.

ο Σωτήρης Κουτούπας δηλώνει πως μόλις πριν λίγες ημέρες έχει αρχίσει να συνειδητοποιεί τι έχει πετύχει, το μεγάλο έπαθλο που κέρδισε και το τι σημαίνει η επιτυχία του για την ανάδειξη της Ελλάδας στο αθλητικό, αγωνιστικό πόκερ, που στη χώρα μας αναπτύσσεται με μικρά, αλλά σταθερά βήματα.

Αναπολώντας το ταξίδι στη Πράγα, τονίζει πως οι πρώτες ημέρες του τουρνουά (από τις συνολικά 5) ήταν ιδιαίτερα δύσκολες. «Δεν μου έβγαινε σχεδόν τίποτα, αλλά είχα ακόμη μάρκες και όσο είσαι μέσα σε ένα τουρνουά ελπίζεις. Πήγα βήμα-βήμα και προσπαθούσα να έχω μάρκες όταν κλείνει η μέρα», υπογραμμίζει, σημειώνοντας πως την πρώτη ημέρα αντιμετώπισε ιδιαίτερα επιθετικούς παίκτες, αλλά τις επόμενες μπόρεσε να δώσει αυτός ρυθμό στο τραπέζι.

Ο Σωτήρης ξεκίνησε να παίζει πόκερ το 2002, από μία διαφήμιση που είδε σε μια ιστοσελίδα όπου έπαιζε στοίχημα. «Μέχρι 2006-2007 δεν έκανα τίποτα το ιδιαίτερο και μόνο κατέθετα χρήματα στον λογαριασμό μου. Εκείνη την περίοδο το πήρα προσωπικά και άρχισα να το ψάχνω λίγο παραπάνω. Διάβασα μερικά βιβλία, είδα ότι υπάρχουν άνθρωποι που κερδίζουν από αυτό το παιχνίδι και έλεγα γιατί να το κάνουν οι άλλοι και όχι εγώ», τονίζει.

Η πρώτη σημαντική του επιτυχία ήρθε το 2009 όταν κέρδισε περίπου 20.000 δολάρια σε ένα τουρνουά στο ίντερνετ (109$ NLH Rebuy στην Pokerstars) και ουσιαστικά έφτιαξε το bankroll του. Από τότε άρχισε να κερδίζει ανάλογα ποσά, ενώ τα συνολικά του κέρδη μέχρι σήμερα από το online πόκερ ανέρχονται σε περίπου 70.000 δολάρια. Όπως μας είπε, παίζει περίπου 2-3 φορές την εβδομάδα και αποκλειστικά τουρνουά πολλών τραπεζιών (multi table tournaments).

Στην τελευταία παρτίδα του τουρνουά της Πράγας, πήγε all-in με 10-9 κούπες, απέναντι στο A-J του αντιπάλου, μια κίνηση ιδιαίτερα τραβηγμένη, πόσω μάλιστα σε head-up (σσ παιχνίδι ένας προς ένας) σε ένα μεγάλο τουρνουά. «Είχα μεγάλη διαφορά με τον αντίπαλο, αυτός είχε 18 εκατ. μάρκες και εγώ 7 εκατ. Επειδή είχε πλεονέκτημα post flop βρήκα εκείνο το σημείο και είπα να ρισκάρω. Με 41% έβαλα όλες μου τις μάρκες, δεν ήταν και άσχημο ποσοστό. Ήταν τραβηγμένη κίνηση, αλλά ήμουν κουρασμένος μετά από 16 ώρες παιχνιδιού και έκρινα πως ήταν σωστή», εξηγεί. Για την ιστορία ο Σουηδός κέρδισε με ένα ζευγάρι άσσους.

Ποια είναι τα σχέδια του μετά τη μεγάλη αυτή επιτυχία; Θέλει να ταξιδέψει, τόσο για αναψυχή όσο και για πόκερ, ενώ το ποσό που κέρδισε -εκτός από 50.000 ευρώ που θα κρατήσει για μελλοντικά παιχνίδια πόκερ- θα το διαθέσει κατά κύριο λόγο για να στηρίξει την οικογενειακή επιχείρηση, μία κάβα ποτών στα Νέα Βρασνά. Ο Σωτήρης αποκλείει το ενδεχόμενο να ασχοληθεί επαγγελματικά με το πόκερ.

«Όταν είσαι υποχρεωμένος να κερδίσεις για να μπορέσεις να επιβιώσεις, το παιχνίδι γίνεται πολύ πιο δύσκολο, ενώ αν παίζεις χωρίς άγχος μπορούν να έρθουν περισσότερες επιτυχίες», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Το επόμενο τουρνουά που θέλει να παίξει είναι το European Poker Tour London, που πραγματοποιείται από τις 10 έως τις 16 Μαρτίου 2013, ενώ σε ό,τι αφορά ενδεχόμενη συμμετοχή του στο προσεχές παγκόσμιο Τουρνουά πόκερ (World Series of Poker), που ξεκινάει τον Μάιο του 2013 δηλώνει πως σκέφτεται να πάει, εάν το επιτρέπει ο φόρτος εργασίας του.

Όπως μας είπε, ελπίζει η επιτυχία του να αποτελέσει το έναυσμα ώστε να ασχοληθεί περισσότερος κόσμος σοβαρά με το πόκερ και να αναπτυχθεί το παιχνίδι στην Ελλάδα, όπως συμβαίνει ήδη στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες.

www.voria.gr

www.nonews-news.bogspot.gr