25 μοναδικές παραλίες απ’ όλο τον κόσμο

Δείτε μία λίστα με 25 ονειρεμένες παραλίες απ’ όλο τον κόσμο, και τους λόγους που τις καθιστούν μοναδικές. 

Μπορεί να είναι δύσκολο να αποφασίσει κανείς τι κάνει μια παραλία πιο ιδιαίτερη από μία άλλη, αλλά η λίστα του Otherside.gr που ακολουθεί, περιέχει μια ευρεία ποικιλία από διαφορετικές παραλίες του κόσμου. Από παραλίες με κόκκινη άμμο μέχρι αυτές που έχουν μαύρη, και από τις τροπικές στις πιο εύκρατες, απολαύστε 25 μοναδικές παραλίες του πλανήτη.

25. Maya Bay, Ταϊλάνδη

Μετά το γύρισμα της ταινίας «Η Παραλία» (The Beach) στην οποία πρωταγωνιστούσε ο Leonardo Di Caprio, ο τουρισμός εκτινάχθηκε, αφού οι άνθρωποι συνέρρεαν για να δουν αυτήν την σπάνια ομορφιά.

24. Waikiki Beach, Χαβάη

Ως μία από τις πιο διάσημες παραλίες του κόσμου, η Waikiki μπορεί έχει υπερβολικά πολύ κόσμο, ιδίως αν ληφθεί υπόψιν το πόσο μικρή είναι. Παρόλα αυτά, προσφέρει καταπληκτική θέα του Diamond Head και της Χονολουλού.

23. Surfer’s Paradise, Αυστραλία

Η συγκεκριμένη παραλία στην Αυστραλία είναι γνωστή ως «Surfer’s» και δεν αποτελεί έκπληξη το πως αυτή η δημοφιλής παραλία στο Queensland πήρε το όνομα της.

22. Negril, Τζαμάικα

Ως ένα από τα μεγαλύτερα και πιο γνωστά θέρετρα της Τζαμάικα, να είστε σίγουροι πως θα σας προσφέρει την ξεκούραση και χαλάρωση που σας αξίζει.

21. South Beach, Miami

Ξεκινώντας ως μια μικρή φάρμα με κοκοφοίνικες, αυτή η παγκοσμίου φήμης παραλία είναι πλέον γνωστή για την ξέφρενη νυχτερινή ζωή και έχει γίνει δημοφιλής προορισμός τουριστών απ’ όλο τον κόσμο.

20. Copacabana, Rio de Janeiro

Επίσης γνωστή ως «Η παραλία των 4 χιλιομέτρων», αυτή η έκταση άμμου είναι διάσημη όχι μόνο για τα καλλίγραμμα κορμιά και τα πολλά ξενοδοχεία – εστιατόρια, αλλά και για το γεγονός ότι φιλοξενεί το FIFA Beach Soccer World Cup.

19. Natadola Beach, Fiji

Κοσμώντας το νησί Fijian του Viti Levu, αυτή η παραλία με τη λευκή άμμο προσφέρει πολυάριθμες δραστηριότητες συμπεριλαμβανομένου της ιππασίας, του boogie boarding και του petanque.

18. Τενερίφη, Κανάρια νησιά

Με πάνω από 12 εκατομμύρια επισκέπτες κάθε χρόνο, αυτό το μικρό νησί δεν έχει μόνο μερικές από τις καλύτερες παραλίες του κόσμου, αλλά και το τρίτο μεγαλύτερο ηφαίστειο στη Γη, το Mt. Teide, το οποίο συνθέτει ένα καταπληκτικό σκηνικό.

17. Langkawi, Μαλαισία

Το όνομα της μεταφράζεται ως «Η γη των επιθυμιών», καθώς η παραδεισένια αυτή παραλία υπήρξε ένα περιβόητο κρησφύγετο πειρατών.

16. Cape Cod, Μασαχουσέτη

Με λαμπερή άμμο και μπλε νερά, ο «βραχίονας» της Μασαχουσέτης προσελκύει χιλιάδες επισκέπτες στην Εθνική της παραλία. Επίσης, από αυτό το σημείο δεν είναι δύσκολο να περάσει κανείς στα επίσης γνωστά νησιά Martha’s Vineyard ή Nantucket.

15. Nungwi, Ζανζιβάρη

Βρίσκεται κοντά στο βόρειο άκρο της Ζανζιβάρης. Αυτή η παραλία της ανατολικής ακτής της Αφρικής με τη λευκή άμμο είναι διάσπαρτη με ψαροχώρια και τα νερά της αποτελούν σπίτι μιας μεγάλης ποικιλίας ειδών θαλάσσιας ζωής.

14. Aroa, Cook Islands

Αν και το ταξίδι θα σας φανεί αιώνας, το scuba diving, το ψάρεμα και το ψαροντούφεκο θα κάνουν αυτό το ταξίδι αξέχαστο.

13. Pink Sands Beach, Μπαχάμες

Γνωστή για την τεράστια έκταση με ροζ άμμο, αυτή η παράξενα χρωματισμένη παραλία είναι γνωστή στην υφήλιο για όσους επιθυμούν να απολαύσουν περισσότερο την φύση, πάρα τον τουρισμό με ανέσεις.

12. Whitehaven, Αυστραλία

Αυτή η παραλία μήκους 7 χιλιομέτρων στο νησί Whitsunday της Αυστραλίας έχει χαρακτηριστεί ως μία από τις καθαρότερες παραλίες του κόσμου και είναι προσβάσιμη μόνο με βάρκα. Η άμμος της αποτελείται από 98% καθαρό διοξείδιο του πυριτίου, κάτι που την κάνει εντυπωσιακά λευκή.

11. 75 Mile Beach, Αυστραλία

Διατρέχοντας το μεγαλύτερο μήκος των ακτών του νησιού Fraser, αυτή η παραλία είναι ταυτόχρονα αυτοκινητόδρομος και αεροδιάδρομος. Παρόλο που είναι εξαιρετικά όμορφη, τα ρεύματα είναι επικίνδυνα και οι καρχαρίες τίγρεις καραδοκούν, οπότε οι λουόμενοι πρέπει να είναι πολύ προσεκτικοί!

10. Matira Point, Ταϊτή

Στο νησί Μπόρα Μπόρα (γνωστό και ως Ρομαντικό Νησί), αυτή η απομονωμένη παραλία βρίσκεται σε μια προστατευόμενη λιμνοθάλασσα και προσφέρει μια από τις πιο λευκές αμμουδιές στο Νότιο Ειρηνικό.

9. Κόκκινη παραλία, Σαντορίνη – Ελλάδα

Η πρόσβαση στην κόκκινη παραλία είναι εφικτή μόνο με ή μέσω ενός απότομου μονοπατιού που οδηγεί κάτω από έναν γκρεμό, ο οποίος βρίσκεται πίσω ακριβώς από την παραλία. Αν και το νησί της Σαντορίνης δεν είναι τόσο δημοφιλές για τις παραλίες του, αφού έχει και πιο δυνατά σημεία, η συγκεκριμένη είναι πολύ μοναδική για να σε απογοητεύσει.

8. Tayrona National Park, Κολομβία

Αυτή η άγρια ​​και εν μέρει έρημη παραλία θα ήταν αναμφίβολα ασφυκτικά γεμάτη από τουριστικά θέρετρα, αν βρισκόταν σε μια χώρα με καλύτερη τουριστική βιομηχανία.

7. Las Islas Cies, Ισπανία

Κάθε φορά που κάποιος αναφέρει μια ισπανική παραλία, οι άνθρωποι συχνά σκέφτονται την Μεσόγειο, αλλά η αλήθεια είναι ότι οι ακτές του Ατλαντικού έχουν εξίσου πολλά να προσφέρουν. Πάρτε για παράδειγμα το Las Islas Cies. Αυτό το πρώην κρησφύγετο των πειρατών είναι ακριβώς έξω από την ακτή, έχει παρθένα νερά και οι ντόπιοι την αποκαλούν ως την δική τους «παραλία της Καραϊβικής».

6. El Nido, Φιλιππίνες

Παρόλο που η Maya Bay μπορεί να είναι η παραλία στην οποία οι Alex Garland και Leonardo Di Caprio γύρισαν την ταινία «The Beach», το El Nido είναι το μέρος από το οποίο πήραν την μεγαλύτερη έμπνευση τους. Σε αντίθεση με την Ταϊλάνδη, τα περισσότερα νησιά των Φιλιππίνων είναι λιγότερο γεμάτα από τουρίστες και το Palawan (όπου βρίσκεται το El Nido) δεν αποτελεί εξαίρεση.

5. Σιδάρι, Κέρκυρα – Ελλάδα

Βρίσκεται στο νησί της Κέρκυρας και μερικά από τα πιο αναγνωρίσιμα στοιχεία της περιοχής αποτελούν οι ασυνήθιστοι σχηματισμοί των βράχων, και ιδιαίτερα το κομμάτι που είναι γνωστό ως «Το Κανάλι της Αγάπης». Σύμφωνα με το μύθο, τα ζευγάρια που θα κολυμπήσουν μαζί στα νερά αυτά από άκρη σε άκρη, θα είναι για πάντα μαζί.

4. Μαλδίβες

Τα 87 νησιά – θέρετρα που βρέχονται από τα κρυστάλλινα νερά των Μαλδίβων απέχουν τόσο πολύ από τον πραγματικό κόσμο, όσο μπορείτε να φανταστείτε.

3. Παραλία Lanikai, Χαβάη

Με μισό μίλι τροπικών φυτών, λαμπερή άμμο και εκπληκτικά γαλαζοπράσινα νερά, αυτή η παραλία είναι ιδανική για καρτ-ποστάλ.

2. Anse Source d’Argent, Σεϋχέλλες

Ενδεχομένως μια από τα πιο φωτογραφημένες παραλίες στον κόσμο, με τις μοναδικές τεράστιες πέτρες αυτού του σουρεαλιστικού παράδεισου στο νησί La Digue στις Σεϋχέλλες. Το νησί είναι περιτριγυρισμένο από τα ρηχά γαλαζοπράσινα νερά και προστατεύεται από τα κύματα του ωκεανού μέσω ενός κοραλλιογενή υφάλου.

1. Maho Beach, Saint Martin

Διάσημη για το διεθνές αεροδρόμιο της ακριβώς δίπλα στην παραλία, όπου τα αεροπλάνα έρχονται τόσο κοντά στην άμμο, που πολλές φορές ο αέρας από τις τουρμπίνες των αεροσκαφών πετάει τους ανθρώπους μέσα στην θάλασσα (Περισσότερα εδώ).

www.otherside.gr

Η σφαγή των συνταξιούχων.

Είναι μάλλον άχρηστο να σχολιάσουμε πού κατάντησαν τα "περήφανα γηρατειά", που κάποτε επικαλέστηκε ο σοσιαλιστής Ανδρέας Παπανδρέου! Είναι ανώφελο να θλιβόμαστε για τα λαϊκιστικά συνθήματα που χρησιμοποιούσαν κατά κόρον σ΄όλη την μεταπολίτευση, οι "υπέρμαχοι του λαού", τονίζοντας και την οικονομική τους σημασία. Οι τρόικες ήρθαν και τα σάρωσαν όλα. Μ΄ένα τσεκούρι στο χέρι, όποια κεφάλια εξέχουν κατά την εκτίμησή τους, πρέπει να κόβονται...

Κάτω λοιπόν οι μισθοί και οι συντάξεις, που μπήκαν πρώτα στο στόχαστρο των περικοπών, αφήνοντας μέχρι χτές ανενόχλητους τόσους άλλους. Τους φοροφυγάδες επιχειρηματίες που είχαν στήσει πάρτυ "συνεννόησης" με εφοριακούς, τις αμέτρητες επιτροπές του δημοσίου, τους απίστευτους οργανισμούς και ινστιτούτα που απομυζούσαν κρατικά κονδύλια, τις αναρίθμητες εταιρείες του δημοσίου, τους αναπήρους-μαιμούδες, τους λαθραίους συνταξιούχους που δεν έκαναν φορολογική δήλωση, τη σωρεία ανεξήγητων ειδικών επιδομάτων που έφταναν τους μισθούς ορισμένων ως και 6000 ευρώ!.

Με λίγα λόγια, μια μερίδα Ελλήνων με απόλυτα διαφανή εισοδήματα, μπήκε εξ αρχής στο στόχαστρο του τσεκουριού της τρόικα. Προβάδισμα, οι συνταξιούχοι που κλήθηκαν να πληρώσουν το μάρμαρο της χρεωκοπίας, αποστερούμενοι χρήματα δικά τους, πληρωμένα από τις εισφορές μιας ζωής. Οι συνταξιούχοι μέσα σε δυόμιση χρόνια, έφτασαν στο όριο της εξαθλίωσης, διότι έτσι το αποφάσισαν κάποιοι, χωρίς να λογαριάσουν τίποτα. Ούτε τις ανάγκες τους, ούτε κάν τη συμβολή τους μέσα στην Οικονομία, αφού προφανώς εκτίμησαν ότι "ο συνταξιούχος έχει ζήσει τη ζωή του, άρα ας περάσει στο περιθώριο...".Αυτό το "περιθώριο" όμως, στο οποίο καταδικάζει σήμερα η τρόικα τους ανθρώπους της τρίτης ηλικίας, εκτός από πράξη απάνθρωπη και άνανδρη, είναι και εντελώς αντι-οικονομική. Προ ημερών, όταν παραιτήθηκε μεγάλο στέλεχος του ΔΝΤ, τόνισε ότι τα προγράμματα που προτείνει το ταμείο στις χώρες, αποτυγχάνουν και τις βυθίζουν σε χειρότερη ύφεση. Αυτό, αποτελεί μια δικαίωση όλων των σχετικών εκτιμήσεων που είχαν γίνει αυτά τα δυόμιση χρόνια, καθώς ο κόσμος έβλεπε στην πράξη τι γινόταν. Η λιτότητα και οι περικοπές, έτρεφαν την ύφεση και τα λουκέτα. Το έχουμε πεί πια, ένα εκατομμύριο φορές, αλλά απορούμε πώς δεν το άκουσαν οι ιθύνοντες του ΔΝΤ, της τρόικα και του ιερατείου των Βρυξελλών. Δεν αναφέρουμε πια το Βερολίνο, γιατί η κώφευσή του είναι μάλλον έντεχνη...

Αλλά ας επιστρέψουμε στους συνταξιούχους, οι οποίοι εξακολουθούν να βρίσκονται στο στόχαστρο της τρόικα, καθώς όλες οι συζητήσεις μέτρων, περιστρέφονται (περιέργως), γύρω απ΄αυτούς. Είναι πράγματι αξιοπερίεργη η εμμονή μ΄αυτήν ειδικά την εισοδηματική τάξη, της οποίας οι περικοπές, είδαμε πόσο απειροελάχιστα συνέβαλαν στην προσπάθεια συγκέντρωσης εσόδων. Ακόμα και ο ίδιος ο Τόμσεν, τους πρώτους μήνες του 2010, είχε δηλώσει "οι συνταξιούχοι ό,τι ήταν να δώσουν, το έδωσαν, τώρα προχωρήστε στις αποκρατικοποιήσεις..." Αρα, είναι εύλογο ν΄απορεί κανείς με την συνεχιζόμενη στοχοποίηση των συνταξιούχων...

Από άποψη οικονομική, οι συνεχείς περικοπές συντάξεων και η ραγδαία υποβάθμισή τους, μπορεί να έχει ένα άμεσο αποτέλεσμα εξοικονόμησης πόρων, αλλά αυτό ισχύει για λίγους μήνες. Εάν σταθμίσει όμως κανείς τον μακρόπνοο αντίκτυπο που προκαλεί αυτό το μέτρο στην γενικότερη ροή της Οικονομίας, θα απορήσει για την προχειρότητα εκτιμήσεων των "ειδικών" που χειρίζονται την κρίση! Διότι οι συνταξιούχοι, μη όντας παραγωγικοί, αντιστάθμισαν τη συμμετοχή τους στην παραγωγική Οικονομία, είτε μέσω κατανάλωσης, είτε υποστηρίζοντας οικονομικά, τα νεώτερα μέλη της οικογένειας ή κάποιες δραστηριότητες κοινωνικής αλληλεγγύης. Ο παππούς θα πλήρωνε το φροντιστήριο του εγγονιού, ή θ΄αναλάμβανε τη δόση στεγαστικού δανείου ενός παιδιού του. Εάν ένας άνθρωπος δεν είχε δικούς του κατιόντες, μπορούσε να στηρίξει συγγενικά του πρόσωπα, εάν βρισκόντουσαν σε μια δύσκολη θέση. Γενικότερα, ο συνταξιούχος έχοντας μια αξιοπρεπή σύνταξη στα χέρια του-καρπός εργασίας μιας ζωής, αν και αποσυρόταν από την ενεργό δράση, στήριζε την ίδια την Οικονομία μέσω προσφοράς.

Τώρα, όλα αυτά χάθηκαν ή περιορίστηκαν απελπιστικά. Οι κύκλοι εργασιών που στηρίζονταν από τους συνταξιούχους, συρρικνώνονται ολοένα. Αν μετρήσουμε πόσοι απ΄αυτούς επηρεάστηκαν άμεσα ή έμμεσα από τις αθρόες περικοπές συντάξεων, θα καταλάβουμε πόσο αυτό το μέτρο, στο οποίο επιμένουν ακόμα, επηρεάζει αρνητικά την προοπτική ανάπτυξης της χώρας..

Γι΄αυτό είναι απορίας άξια η επιμονή της τρόικα στο θέμα συντάξεων, το οποίο επαναφέρει κάθε τόσο. Διότι εκτός από το γεγονός ότι συνιστά και ένα είδος "κλοπής" νομίμως αποκτηθείσας περιουσίας, την οποία σύμφωνα με το Σύνταγμά μας, κανένας δεν έχει δικαίωμα να στερήσει από τον άλλον, δεν επιφέρει κανένα θετικό αποτέλεσμα στο "κοινό όφελος". Αυτά τα θέματα, τα οποία διδάσκονται από τα πρώτα μαθήματα Μακροοικονομικής Θεωρίας, είναι δυνατόν να τα αγνοούν τα μεγάλα κεφάλια που λαμβάνουν τις αποφάσεις του ΔΝΤ ή του ιερατείου των Βρυξελλών; Η μήπως τελικά, η μέθοδος σφαγής των συντάξεων, θεωρείται πολύ αποτελεσματική στην ποδηγέτηση ενός λαού, επειδή οι συνταξιούχοι είναι αφ΄ενός ανήμποροι ν΄αντιδράσουν στα σκληρά μέτρα, ενώ οι νεώτεροι κατιόντες τους έχουν κριθεί ως ευαίσθητοι στην δυστυχία των γονέων και παππούδων; Αν είναι έτσι, τότε δικαίως μερικοί μιλούν για οργανωμένη γενοκτονία, που ξεκίνησε το "αραίωμα" του ελληνικού πληθυσμού από τους συνταξιούχους! 

της Ελίνας Γαληνού

www.ifognomonpolitiks.blogspot.com

Ξεκινά η αποκατάσταση της 8ης επαρχιακής οδού Πρέβεζας, στο τμήμα Βρυσούλας - Σκιαδά.

Ένα σημαντικό έργο που θα δώσει λύση στην ταλαιπωρία που υφίστανται τα ορεινά τοπικά διαμερίσματα της δημοτικής ενότητας Λούρου μπαίνει επιτέλους σε φάση υλοποίησης.

Πρόκειται για την αποκατάσταση στο τμήμα του δρόμου μεταξύ Βρυσούλας και Άνω Ρεμματιάς, το οποίο λόγω των έντονων βροχοπτώσεων είχε υποστεί μεγάλες ζημιές από τις καθιζήσεις, με αποτέλεσμα να εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους για την ασφάλεια των διερχόμενων οδηγών.

Η έναρξη των εργασιών επιφέρει επιβεβλημένες κυκλοφοριακές ρυθμίσεις  στην 8η Επαρχιακή Οδό στο τμήμα μεταξύ Βρυσούλας-Σκιαδά και με έγγραφό του ο αστυνομικός διευθυντής Πρέβεζας κ. Ιωάννης Ρίζος γνωστοποιεί ότι από την 1η Αυγούστου έως και την 12η Σεπτεμβρίου 2012 διακόπτεται προσωρινά και εκτρέπεται η κυκλοφορία των οχημάτων επί της 8ης Επαρχιακής οδού μεταξύ Βρυσούλας-Σκιαδά και στις δύο κατευθύνσεις του τμήματος με σκοπό την εκτέλεση εργασιών επί της οδού για την ομαλή και ασφαλή κυκλοφορία των οχημάτων.

Την αστυνόμευση θα αναλάβει το αστυνομικό τμήμα Λούρου το οποίο καλείται να επιτηρεί καθημερινά και σε 24ωρη βάση τον δρόμο με σκοπό την αποφυγή κυκλοφοριακών προβλημάτων και την εξασφάλιση ομαλών συνθηκών οδικής κυκλοφορίας.

Το έργο εκτελείται από την Περιφέρεια Ηπείρου και θα επιλύσει ένα σημαντικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει η περιοχή.

Την ικανοποίησή του για την έναρξη των εργασιών εξέφρασε ο Δήμαρχος Πρέβεζας Χρήστος Μπαίλης ο οποίος επανειλημμένα έχει καταθέσει το αίτημα αποκατάστασης του δρόμου που είχε υποστεί κατολίσθηση και καθίζηση σε δύο σημεία.

www.atpreveza.gr

Υπέρ της συγχώνευσης του ΤΕΙ στην Πρέβεζα τάσσεται ο Πρόεδρος του ιδρύματος Γρηγόρης Γκίκας.

Πριν... αλέκτωρ λαλήσει τρεις, ο Πρόεδρος του ΤΕΙ Ηπείρου Γρηγόρης Γκίκας, ήρθε με δηλώσεις του να ρίξει... νερό στο «μύλο» της κινδυνολογίας, αναφορικά με το ενδεχόμενο κατάργησης-συγχώνευσης του ΤΕΙ Πρέβεζας, με το σχέδιο «Αθηνά» του Υπουργείου Παιδείας.

Ο κ. Γκίκας σε δηλώσεις του σε μεγάλη πολιτική εφημερίδα πανελλαδικής κυκλοφορίας, άφησε να εννοηθεί ότι είναι υπέρ του «μαζέματος» του ΤΕΙ Ηπείρου σε μία, το πολύ δύο πόλεις, όπως πρότεινε και πριν από έξι χρόνια.

«Το σχέδιο είναι στη σωστή κατεύθυνση, αρκεί όμως να εφαρμοστεί. Επτά χρόνια γίνεται η συζήτηση για το "μάζεμα" των πανεπιστημίων και των ΤΕΙ», αναφέρει χαρακτηριστικά ο Πρόεδρος του ΤΕΙ Ηπείρου, ενώ προσθέτει πως πριν από έξι χρόνια είχε κάνει ο ίδιος πρόταση για την εξυγίανση του δικού του ΤΕΙ, το οποίο είναι διάσπαρτο σε τέσσερις πόλεις (Αρτα, Πρέβεζα, Ηγουμενίτσα και Ιωάννινα), προτείνοντας «να "μαζευτεί" σε μία, το πολύ δύο πόλεις».

Αυτό βέβαια θα σημάνει κίνδυνο κατάργησης του ΤΕΙ στην Πρέβεζα και θα βρει απέναντί του ο κ. Γκίκας τους σπουδαστές, αλλά και ολόκληρη την τοπική κοινωνία.

www.atpreveza.gr

Πόσοι κατοικούμε στην Περιφερειακή Ενότητα Πρέβεζας.

Η Ελληνική Στατιστική Αρχή έδωσε στη δημοσιότητα τα αποτελέσματα του Νόμιμου Πληθυσμού, δηλαδή του αριθμού των δημοτών κάθε Δήμου της Χώρας, ανά Δημοτική Ενότητα, όπως αυτά προέκυψαν από την Απογραφή Πληθυσμού-Κατοικιών 2011, την οποία διενήργησε η ΕΛΣΤΑΤ κατά το χρονικό διάστημα από 10-24 Μαΐου 2011.

Στην Π.Ε. Πρέβεζας κατοικούν 65.867 άνθρωποι.

Αξίζει να σημειωθεί πως με αυτά τα στοιχεία απογραφής θα διενεργηθούν και οι επόμενες βουλευτικές εκλογές, που ίσως κάνουν την Πρέβεζα μονοεδρική εκλογική περιφέρεια.

Ανακυτικά τα στοιχεία για την Π.Ε. Πρέβεζας:

ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΠΡΕΒΕΖΑΣ 65.867

ΔΗΜΟΣ ΠΡΕΒΕΖΑΣ 34.045

ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΠΡΕΒΕΖΗΣ 22.769

ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΖΑΛΟΓΓΟΥ 5.621

ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΛΟΥΡΟΥ 5.655

ΔΗΜΟΣ ΖΗΡΟΥ 17.827

ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΦΙΛΙΠΠΙΑΔΟΣ 9.234

ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΑΝΩΓΕΙΟΥ 1.423

ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΘΕΣΠΡΩΤΙΚΟΥ 5.976

ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΚΡΑΝΕΑΣ 1.194

ΔΗΜΟΣ ΠΑΡΓΑΣ 13.995

ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΦΑΝΑΡΙΟΥ 8.732

ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΠΑΡΓΑΣ 5.263

Πώς γίνονται οι ιδιωτικοποιήσεις οι καλές.

 Ο Άγγελος Τσέκερης αποτιμά την ιδιωτικοποίηση του ανελκυστήρα της πολυκατοικίας του!

«Πείτε μας επιτέλους μια ιδιωτικοποίηση στην οποία δεν είστε αντίθετοι.»

Στην πολυκατοικία μας αποφασίσαμε να αναμετρηθούμε με τις μεγάλες ιστορικές προκλήσεις και να ιδιωτικοποιήσουμε τον ανελκυστήρα.

Τις εποχές που ζούσαμε πάνω από τις δυνατότητές μας, ο ανελκυστήρας ήταν δημόσιο αγαθό. Αυτό δεν σημαίνει ότι ήταν τζάμπα. Τον πληρώναμε κάθε μήνα στα κοινόχρηστα, για να βγουν τα έξοδα λειτουργίας και συντήρησης. Ο διαχειριστής, ο κ. Πουρνάρας, μας άνοιξε τα μάτια. Η παραχώρηση της λειτουργίας του ανελκυστήρα σε ιδιώτες ήταν μια συμφέρουσα αναπτυξιακή πρόταση. Θα μας γλύτωνε από μια μέση μηνιαία επιβάρυνση της τάξης των 20 ευρώ ανά διαμέρισμα, που αντιστοιχεί σε τρία πακέτα μακαρόνια, δύο μπουκάλια γάλα και μια κάρτα κινητής τηλεφωνίας για κάθε οικογένεια. Ταυτόχρονα θα καλύπταμε το έλλειμμα της πολυκατοικίας, δημιουργημένο από αντιπαραγωγικές καταστάσεις του παρελθόντος, από τις οποίες βασικός ωφελημένος ήταν ο ίδιος ο κ. Πουρνάρας.

Στην επικύρωση της απόφασης συνέβαλλε και η καλοπροαίρετη αδιαφορία των ενοίκων. Ούτε η μείωση του ελλείμματος, ούτε η προοπτική να γλυτώνουμε κάνα εικοσάρικο από τα κοινόχρηστα μας δυσαρεστούσε. Έτσι η ιδιωτικοποίηση προχώρησε με ελάχιστες αντιδράσεις. Για να γίνει μάλιστα ανταγωνιστικός ο ανελκυστήρας, και να προσελκύσει το ενδιαφέρον των επενδυτών, αποφασίσαμε να εκχωρήσουμε μόνο τη λειτουργία και να κρατήσουμε υπό δημόσιο έλεγχο τη συντήρηση.

Αποτίμηση της ιδιωτικοποίησης

Μετά λύπης μας είμαστε αναγκασμένοι να αποδεχτούμε ότι η ιδιωτικοποίηση του ανελκυστήρα δεν έχει αποδώσει μέχρι στιγμής [1] τα αναμενόμενα οφέλη. Τα ελλείμματα της πολυκατοικίας παραμένουν αμετάβλητα [2]. Αυτό αποδίδεται μάλλον στους εξής λόγους:

α) Λόγω της γενικευμένης οικονομικής κρίσης, το τίμημα εξαγοράς ήταν αρκετά χαμηλότερο από το προσδοκώμενο.

β) Ένα μέρος του τιμήματος πήγε ως νόμιμη προμήθεια στην εταιρεία η οποία εκδίδει τα κοινόχρηστα της πολυκατοικίας μας, και η οποία ανέλαβε να διεκπεραιώσει όλες τις σχετικές διαδικασίες την πώλησης. Δηλαδή την αποτίμηση της αξίας του ανελκυστήρα, την προσέλκυση των επενδυτών, την αξιολόγηση των προσφορών και την κατάρτιση της σύμβασης. Α, σημειωτέον ότι αυτή η εταιρεία αγόρασε κιόλας τον ανελκυστήρα, μέσω μιας θυγατρικής την οποία συνέστησε γι αυτόν ακριβώς τον σκοπό.

γ) Ένα άλλο ποσόν από το τίμημα, δαπανήθηκε για την ανακαίνιση του διαμερίσματος του κ. Πουρνάρα. Ο ίδιος, όταν τον κάναμε τσακωτό, ισχυρίστηκε ότι η ανακαίνιση ήταν εκτός της συμφωνίας αγοράς, ένα συμβολικό δώρο του επενδυτή για την επικύρωση των σχέσεων καλής συνεργασίας. Κάποιοι του επεσήμαναν ότι θα μπορούσε να αρνηθεί την προσφορά και να ζητήσει να συνυπολογιστεί το κόστος στο τελικό ποσόν της πώλησης, αλλά ο κ. Πουρνάρας τους συνέστησε σε πολύ αυστηρό ύφος να μην είναι αυθάδεις και αλαζονικοί.

δ) Ένα άλλο μέρος του τιμήματος συμψηφίστηκε με το «Έργο καθαρισμού της δεξαμενής καυσίμου», το οποίο βάσει της σύμβασης που υπογράψαμε ανέλαβε χωρίς διαγωνισμό ο ίδιος ο επενδυτής. Ήταν κραυγαλέα υπερκοστολογημένο, αν και οι δύο συμπαθέστατοι μαροκινοί εργαζόμενοι που το εκτέλεσαν, πληρώνονται 15 ευρώ ημερομίσθιο (και οι δύο μαζί) με μπλοκάκι από το ΤΕΒΕ.

ε) Με την ίδια ακριβώς λογική, ένα κομμάτι της αξίας του ανελκυστήρα θα καταβληθεί από τον επενδυτή υπό μορφή πρόσθετων υπηρεσιών προς την πολυκατοικία, όπως η μετακίνηση δύο φίκων στην είσοδο, και η τοποθέτηση πινακίδας αποτροπής για τους διανομείς διαφημιστικού υλικού [3]. Προβλέπεται επίσης η διοργάνωση σεμιναρίων για τους ενοίκους με θέμα την διαφάνεια, στο πρότυπο του εξωδικαστικού συμβιβασμού του ελληνικού κράτους με την Siemens.

στ) Το υπόλοιπο ποσόν θα καταβληθεί σε δόσεις εντός της επόμενης εξαετίας, φυσικά με ρήτρα κερδοφορίας, δηλαδή εφ' όσον ο επενδυτής έχει βγάλει από την χρήση του ανελκυστήρα τα χρήματα με τα οποία θα μας πληρώσει. Το ποσόν θα αποδίδεται με βάση τα καθαρά και όχι τα ακαθάριστα κέρδη, δηλαδή αφού ο επενδυτής εξαφανίσει λογιστικά μερικά από τα χρήματα που βγάζει, παρουσιάζοντάς τα ως έξοδα σε ψεύτικες ενδοομιλικές συναλλαγές. Εδώ ακολουθήθηκε το επιτυχημένο παράδειγμα της Αττικής Οδού.

Οι κοινωνικές επιπτώσεις

Με την υπογραφή της σύμβασης, η εταιρεία ανέλαβε αμέσως την λειτουργία του ανελκυστήρα, και έβαλε εισιτήριο. Το ύψος του κομίστρου καθορίστηκε με κοινωνικά κριτήρια, και συγκεκριμένα με την ζωτική κοινωνική ανάγκη του επενδυτή για γρήγορη απόσβεση της επένδυσης.

Από την πλευρά του ο κ. Πουρνάρας ανακοίνωσε ότι «είχαμε απόκλιση από την αρχική πρόβλεψη για την πορεία των ελλειμμάτων», και δεδομένου μάλιστα ότι απολαμβάναμε τα χαμηλότερα κοινόχρηστα στην γειτονιά, [4] έπρεπε να δείξουμε υπευθυνότητα. Έτσι, στη θέση του κόστους λειτουργίας του ασανσέρ, που είχε φύγει από τα κοινόχρηστα (αλλά όχι από εμάς), θα πληρώναμε 15 ευρώ το μήνα ως «εισφορά αλληλεγγύης». [5] Εξακολουθούσαμε φυσικά να καταβάλλουμε και τα έξοδα συντήρησης, τα οποία είχαν εξαιρεθεί από την ιδιωτικοποίηση, και τα οποία για κάποιον λόγο έδειχναν ανησυχητικές τάσεις υπερτιμολόγησης εν σχέσει με την προηγούμενη περίοδο. Πιθανώς επειδή, βάσει της σύμβασης, τη συντήρηση μας την έκανε πλέον ο επενδυτής, σε φιλική (γι' αυτόν) τιμή.

Το αποτέλεσμα είναι ότι ο κόσμος σταμάτησε να χρησιμοποιεί τον ανελκυστήρα. Εκτός φυσικά από αυτούς που δεν μπορούσαν να κάνουν αλλιώς.

Ως απάντηση, η εταιρεία ανέβασε το κόμιστρο[6] προκειμένου να κρατήσει ψηλά τα περιθώρια κέρδους. Αυτό όμως δημιούργησε νέα μείωση στη ζήτηση.

Τότε ο κ. Πουρνάρας εμφανίστηκε πολύ ανήσυχος. Η ύφεση έδειχνε επικίνδυνα τα δόντια της. Αν η εταιρεία δεν εισέπραττε, δεν θα μπορούσε να πληρώσει τις υποχρεώσεις της έναντι της πολυκατοικίας, και όλο το σύστημα θα κινδύνευε να καταρρεύσει. [7] Η βρώμα θα μας καταλάμβανε, το ρεύμα στους διαδρόμους θα κοβόταν, τα σπασμένα τζάμια δεν θα μπορούσαν να αντικατασταθούν, και άστεγοι θα τρύπωναν στα υπόγειά μας. Για αυτό, ο κ. Πουρνάρας ήταν αναγκασμένος να προχωρήσει σε έναν επώδυνο αλλά αναγκαίο μέτρο: να βάλει διόδια και στις σκάλες, προκειμένου να χρηματοδοτήσει τα ελλείμματα. Οι σταθμοί πληρωμής τοποθετήθηκαν ανά όροφο, και την διαχείριση του συστήματος ανάλαβε μια εταιρεία η οποία. (ναι, ναι, έχετε μπει εντελώς στο νόημα).

Η απόφαση του κ Πουρνάρα χαιρετήθηκε ως μέτρο ευθύνης, που γρήγορα θα αναζωογονούσε την επιχειρηματικότητα και τον ανταγωνισμό. Πράγματι, βρίσκοντας διόδια στο κλιμακοστάσιο, αρκετός κόσμος στράφηκε ξανά, έστω και βρίζοντας, στη χρήση του ανελκυστήρα. Τότε η ιδιοκτήτρια εταιρεία ανακοίνωσε αύξηση του κομίστρου, λόγω εκτίναξης του κόστους λειτουργίας, της γενικευμένης ανασφάλειας που επικρατεί στις διεθνείς αγορές κλπ. Λίγες μέρες αργότερα πληροφορηθήκαμε ότι τα διόδια στις σκάλες συμπαρασύρονται από τις «διακυμάνσεις» [8] του εισιτηρίου στο ασανσέρ, προκειμένου να αποφεύγεται ο αθέμιτος ανταγωνισμός. Δηλαδή αυξήθηκαν επίσης. Όταν κάποιοι διαμαρτυρήθηκαν, ο κ. Πουρνάρας, τους είπε σε αυστηρό ύφος να πάνε στη Βόρεια Κορέα.

Προοπτικές

Τώρα δεν έχουμε δωρεάν τρόπο να φτάσουμε μέχρι την πόρτα μας. Αυτά που πληρώναμε έχουν αυξηθεί στο τριπλάσιο και θα συνεχίσουν να αυξάνονται εσαεί. Αλλά όπως λέει και η κυρία Αναγνώστου δίπλα, τουλάχιστον έχει ησυχάσει το κεφάλι μας από το κοριτσάκι του 4ου, που του άρεσε να χοροπηδάει και να φωνάζει στον θάλαμο του ασανσέρ, και να μελετά την αντήχηση στο φρεάτιο σηκώνοντας στο πόδι την πολυκατοικία. Τέλος πια με τις βολεμένες συντεχνίες. Μια νέα εποχή έχει αρχίσει.

[1] Εδώ το «μέχρι στιγμής» υπονοεί ότι η ιδιωτικοποίηση μπορεί να αποδώσει στο μέλλον.

[2] Το τρίτο πρόσωπο υπαινίσσεται ότι η ιδιωτικοποίηση «δεν απέδωσε» και τα ελλείμματα «παραμένουν αμετάβλητα» εξαιτίας κάποιας προσωπικής τους παραξενιάς.

[3] Σε πολύ αυστηρό ύφος και υπερσύγχρονης τεχνολογίας, από εκτυπωτή laser.

[4] Συγκριμένα στοιχεία δεν παρατέθηκαν, αλλά όλοι νοιώσαμε ένοχοι.

[5] Δεν πρόκειται για αλληλεγγύη σε κάποιον, αλλά για έναν όρο που κάνει πιο ελκυστικό το χαράτσι. Μια «εισφορά δυσκοιλιότητας» στο ίδιο ύψος, θα προκαλούσε μεγαλύτερες αντιδράσεις.

[6] Το παράδοξο είναι ότι με βάση τα ιερά κείμενα του νεοφιλελευθερισμού, η μείωση της ζήτησης θα έπρεπε κανονικά να ρίξει την τιμή, όπως διαπίστωσε εργαστηριακά ο Μίλτον Φρίντμαν, μελετώντας δύο απολύτως ισοδύναμους παγωτατζήδες σε απολύτως ουδέτερο περιβάλλον.

[7] Η λήψη έκτακτων μέτρων από τον διαχειριστή βασίστηκε σε στοιχεία από έκθεση αξιολόγησης, που εκπονήθηκε με έξοδα της πολυκατοικίας, από ανεξάρτητη εταιρεία, συμφερόντων ξέρετε ποιανού.

[8] Το λέμε «διακυμάνσεις του εισιτηρίου», ώστε να δημιουργεί την εντύπωση ότι το εισιτήριο μπορεί κάποτε και να μειωθεί.

του Άγγελου Τσέκερη

www.enthemata.gr

Οικολόγοι Πράσινοι: Προτάσεις για την Ήπειρο.

Στην Ήπειρο και στην ευρύτερη περιοχή της κοιλάδας του Αχελώου βρέθηκε ο Νίκος Χρυσόγελος, ευρωβουλευτής των Οικολόγων Πράσινων / Ομάδα των Πράσινων στο Ευρωκοινοβούλιο, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων 23 και 24 Ιουλίου που διοργάνωσε ο Δήμος Γεωργίου Καραϊσκάκη Άρτας με την υποστήριξη του Γραφείου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και της Αντιπροσωπείας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Ελλάδα.

Ο Νίκος Χρυσόγελος συμμετείχε την Δευτέρα 23 Ιουνίου στη δημόσια συζήτηση, που έλαβε χώρα έλαβε χώρα στο Δημοτικό Διαμέρισμα "Μεγαλόχαρη" στην Κοιλάδα του Αχελώου, με θέμα "Περιφερειακή κι Αγροτική Ανάπτυξη", με ομιλητές τον υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης Αθανάσιο Τσαυτάρη, τους Ευρωβουλευτές Σπύρο Δανέλλη (Σοσιαλιστές), Νίκο Χρυσόγελο (Πράσινοι), Χαράλαμπο Αγγουράκη (ΚΚΕ), Γιώργο Χατζημαρκάκη (Φιλελεύθεροι, Γερμανία) καθώς και τον Τάσο Χανιώτη, Διευθυντή της Γενικής Διεύθυνσης Γεωργίας και Αγροτικής Ανάπτυξης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Παρεμβάσεις έκαναν ο Λεωνίδας Αντωνακόπουλος, Διευθυντής του Γραφείου του Ευρωκοινοβουλίου στην Αθήνα, ο Δημήτρης Γαλλίκας, Δήμαρχος Δήμου Γεωργίου Καραϊσκάκη Άρτας και ο Χρήστος Καναβός, Δήμαρχος Αργιθέας. Τη συζήτηση συντόνισε ο δημοσιογράφος Κώστας Αργυρός.

Μέρος της ενδιαφέρουσας συζήτησης που παρακολούθησαν εκατοντάδες πολίτες που έθεσαν και πλήθος ερωτήσεων μεταδόθηκε ζωντανή από πολλούς τοπικούς τηλεοπτικούς σταθμούς μιας πολύ ευρύτερης περιοχής και από την ΝΕΤ και την ΕΡΤ World.

Ο Νίκος Χρυσόγελος συμμετείχε, επίσης, σε επισκέψεις σε χωριά της ευρύτερης περιοχής κατά μήκος του Αχελώου και συζητήσεις με πολίτες κάθε ηλικίας, εκπροσώπους της περιφερειακής και τοπικής αυτοδιοίκησης, διαφόρων φορέων και παραγωγούς.

Λαμβάνοντας υπόψη τις συζητήσεις με τους πολίτες και τους φορείς που είχε ο Νίκος Χρυσόγελος, με την ιδιότητά του και ως ένας από τους αντιπροέδρους της Επιτροπής Περιφερειακής Ανάπτυξης του Ευρωκοινοβουλίου αλλά και Περιφερειακός Σύμβουλος, παρουσίασε μιια πρόταση για την περιοχή:

"Σε όλες τις συζητήσεις με κατοίκους και φορείς της περιοχής κυρίαρχο στοιχείο ήταν η οργή για την εγκατάλειψη της περιοχής και την απουσία ικανοποιητικών κοινωνικών υποδομών, κάτι που έχει ως αποτέλεσμα να παραμένει η περιοχή μια από τις πιο φτωχές περιφέρειες της Ευρώπης. Σε όλες τις συζητήσεις τόνισα ότι είναι κατανοητή και δίκαιη η οργή κι αγανάκτηση των πολιτών, αλλά η διέξοδος από την κρίση απαιτεί να περάσουν οι πρωτοβουλίες στην κοινωνία με στόχο λύσεις στα προβλήματα σήμερα. Παράλληλα με την κινητοποίηση των πολιτών για να ασκηθεί πίεση προς την κεντρική διοίκηση για μια αποτελεσματική πολιτική συνοχής στο εσωτερικό της χώρας (σύγκλιση δηλαδή μεταξύ των ελληνικών περιφερειών αλλά και σύγκλιση στο εσωτερικό κάθε περιφέρειας), είναι περισσότερο παρά ποτέ αναγκαίες πρωτοβουλίες από την ίδια την κοινωνία για να βρεθούν καινοτόμες, σύγχρονες και πράσινες/οικολογικές λύσεις για πολλά από τα προβλήματα. Σε αυτή την προσπάθεια μπορούν να αξιοποιηθούν καλές πρακτικές και παραδείγματα από την Ελλάδα και άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

Τι είδους ανάπτυξη για την περιοχή; Η περιοχή διαθέτει έναν σημαντικό φυσικό και πολιτιστικό πλούτο, Στην αντίληψη που κυριάρχησε μέχρι σήμερα - και οδήγησε στην πολλαπλή κρίση - ο πλούτος αυτός είτε κακοποιήθηκε (πχ Αχελώος) είτε θεωρήθηκε ως εμπόδιο για την ανάπτυξη. Σε μια σύγχρονη, όμως, οικονομική και κοινωνική αντίληψη, στο πλαίσιο ενός βιώσιμου μοντέλου ανάπτυξης η διατήρηση και προστασία του πολύ σημαντικού αυτού πλούτου μπορεί να συμβάλλει στη βιώσιμη ευημερία των τοπικών κοινωνιών, στην δημιουργία θέσεων εργασίας και σε συμπληρωματικά εισοδήματα για τους κατοίκους της περιοχής αλλά και για νέους ανθρώπους που θα ήθελαν, λόγω της κρίσης, να επιστρέψουν και να ζήσουν στην περιοχή.

Υπάρχει μέλλον χωρίς πράσινη οικονομία; Η γεωργία και η κτηνοτροφία είναι η βάση για την ευημερία, ιδιαίτερα στην περιοχή αυτή. Δεν μπορεί παρά να είναι, όμως, πράσινες (οικολογικές), να στοχεύουν στην ποιότητα των προϊόντων που παράγουν ώστε να προστατεύεται η υγεία των καταναλωτών, να προσφέρουν αξιοπρεπές εισόδημα στους παραγωγούς, δίκαιες τιμές για τους καταναλωτές και να προστατεύουν το περιβάλλον. Για να προσφέρουν, όμως, ένα ικανοποιητικό εισόδημα για τους παραγωγούς των ορεινών, κατά βάση περιοχών, χρειάζεται να δημιουργηθούν σύγχρονα δίκτυα συνεργασίας με τους καταναλωτές (δίκτυα παραγωγών - καταναλωτών), ώστε να υπάρχουν οφέλη τόσο για τους παραγωγούς όσο και για τους καταναλωτές, τα προϊόντα να φτάνουν στους καταναλωτές χωρίς πολλούς μεσάζοντες αλλά και οι καταναλωτές να γνωρίσουν που και πώς παρήχθη κάθε προϊόν.

Οικολογική και κοινωνική ευημερία: Η γεωργία και η κτηνοτροφία μπορεί να συνδυαστούν και με άλλες δραστηριότητες, κυρίως μέσα από τοπικές κοινωνικές συνεταιριστικές επιχειρήσεις (οικολογικός τουρισμός και ξεναγήσεις στα μονοπάτια, στο ποτάμι και σε διαδρομές που αξιοποιούν όλες τις αισθήσεις των συμμετεχόντων, μεταποίηση τοπικών προϊόντων με βάση πράσινες τεχνικές, προστασία και φροντίδα της υγείας, υπηρεσίες φροντίδας προς όσους έχουν ανάγκη, προστασία του περιβάλλοντος με βάση την προσέγγιση του οικοσυστήματος, πράσινη / οικολογική ενέργεια αξιοποιώντας με σωστό τρόπο τόσο τον άνεμο και τον ήλιο όσο και τα γεωργικά και δασικά υπολείμματα και την γεωθερμία χαμηλής ενθαλπίας) στο πλαίσιο ενός σχεδίου πράσινης οικονομίας και κοινωνικής συνοχής κατάλληλου για την περιοχή ώστε τα οφέλη να μένουν στην τοπική κοινωνία.

Υπάρχει μέλλον για τους νέους, χωρίς τους νέους; Μια περιοχή που σήμερα κυριαρχείται από ανθρώπους κυρίως μεγάλης ηλικίας, μπορεί στο πλαίσιο ενός τέτοιου σχεδίου βιώσιμης περιφερειακής ανάπτυξης να γίνει πόλος έλξης για νέους που κατάγονται από την περιοχή και που βρίσκονται σήμερα άνεργοι στις μεγάλες πόλεις. Η επιστροφή, ιδιαίτερα νέων, στην περιφέρεια και στην ύπαιθρο δεν μπορεί, όμως, να γίνει με όρους παρελθόντος αλλά με όρους μέλλοντος, με δημιουργία των αναγκαίων κοινωνικών, πολιτιστικών, περιβαλλοντικών υποδομών με πρωτοβουλία όμως και της ίδιας της κοινωνίας καθώς και με την ανάπτυξη αξιόπιστων υποδομών διαδικτύου και πληροφοριακών συστημάτων.

Που θα βρεθούν τα χρήματα;

Οι πόροι για μια βιώσιμη ευημερία στην περιοχή μέσω μιας πράσινης / οικολογικής οικονομίας μπορεί να προέλθουν για την περίοδο 2014-2020 από 3 τουλάχιστον από τα 5 ευρωπαϊκά Διαρθρωτικά Ταμεία:

. Το Ευρωπαϊκό Ταμείο Γεωργίας και Αγροτικής Ανάπτυξης, που εκτός από την ενίσχυση της αγροτικής παραγωγής, θα ενισχύσει ιδιαίτερα τα αγροπεριβαλλοντικά σχέδια και τηβιολογική γεωργία και κτηνοτροφία και θα περιλαμβάνει σημαντικούς πόρους για τις κοινωνικές και περιβαλλοντικές υποδομές της υπαίθρου (υγεία, πολιτισμός, κοινωνικές υπηρεσίες, διαχείριση και προστασία περιοχών NATURA, εκπαίδευση νέων αγροτών, δημιουργία δικτύων παραγωγών - καταναλωτών).

. Το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης που θα έχει 9 θεματικές προτεραιότητες, μεταξύ των οποίων η δημιουργία θέσεων εργασίας,

. Το Ταμείο Συνοχής που θα επικεντρώσει σε θέματα προστασίας περιβάλλοντος, κλιματικής αλλαγής, εξοικονόμησης ενέργειας, προώθησης ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, καθώς και βιώσιμων συστημάτων μεταφορών. Αν γίνουν δεκτές και οι προτάσεις των Πράσινων τότε τα Διευρωπαϊκά Δίκτυα Μεταφορών (TEN-T) θα χρηματοδοτήσουν τόσο διευρωπαϊκά δίκτυα για ποδήλατα όσο και για μονοπάτια, κάτι που θα μπορούσε να αξιοποιήσει η περιοχή αναδεικνύοντας τον θαυμάσιο φυσικό πλούτο που διαθέτει.

Στοχευμένη αξιοποίηση υπαρχόντων πόρων από το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο αλλά και τοπικοποίηση των κεφαλαίων που δαπανάει η περιοχή για ένα σύνολο υπηρεσιών και προϊόντων που εισάγει (πχ λογαριασμοί ΔΕΗ, εισαγωγή προϊόντων για διατροφή, πληρωμές για υπηρεσίες υγείας και κοινωνικών υπηρεσιών, δαπάνες για πετρέλαιο και βενζίνη) θα μπορούσαν να οδηγήσουν άμεσα σε τοπικής κλίμακας επενδύσεις που θα έδιναν τη δυνατότητα σε νέους ανθρώπους να αποκτήσουν ένα βιώσιμο επάγγελμα.

Γίνεται τίποτα χωρίς κινητοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού της περιοχής; Αυτή την περίοδο διαμορφώνονται στο ευρωκοινοβούλιο και στην ΕΕ οι πολιτικές συνοχής και οι Κανονισμοί για τα Διαρθρωτικά Ταμεία. Μέσα στο 2013 θα πρέπει οι περιφέρειες και η χώρα συνολικά να έχουν διαμορφώσει, μέσα από έναν ουσιαστικό διάλογο, τα σχέδια περιφερειακής ανάπτυξης, να ιεραρχήσουν τις προτεραιότητες και να δημιουργήσουν μια νέα κοινωνική και διοικητική οργάνωση που θα ανταποκριθεί στις απαιτήσεις για αποτελεσματική αξιοποίηση των διαθέσιμων πόρων, εξάλειψη της διαφθοράς, των πελατειακών σχέσεων και της σπατάλης που παρατηρήθηκαν όλα τα προηγούμενα χρόνια.

Η έγκαιρη, λοιπόν, προετοιμασία των περιφερειακών και τοπικών κοινωνιών και η στοχευμένη αξιοποίηση των κατευθύνσεων της νέας Κοινής Αγροτικής Πολιτικής, του Ευρωπαϊκού Ταμείου Περιφερειακής Ανάπτυξης και του Ταμείου Συνοχής μπορούν να συμβάλλουν στην αναζωογόνηση της υπαίθρου, ιδιαίτερα των ορεινών και νησιωτικών περιοχών, στην κοινωνική συνοχή, στη δημιουργία θέσεων εργασίας και στις αλλαγές που απαιτούνται στο αδιέξοδο μοντέλο ανάπτυξης που ακολούθησε η χώρα στο παρελθόν.

Υπάρχει διαφορετικό μοντέλο οργάνωσης της εργασίας, νέες μορφές κοινωνικά υπεύθυνης επιχειρηματικότητας; Μέσα από συλλογικές μορφές οργάνωσης (αποτελεσματικές κοινωνικές συνεταιριστικές επιχειρήσεις) οι τοπικές κοινωνίες μπορούν να αποκτήσουν επιπλέον έσοδα από παραγωγή ενέργειας από ΑΠΕ (περιλαμβανομένης της αξιοποίησης των υπολειμμάτων βιομάζας από γεωργικά και δασικά υπολείμματα, ανεμογεννήτριες, γεωθερμία χαμηλής ενθαλπίας κα), αξιοποίηση αποβλήτων από τυροκομεία, ελαιουργεία κα, για πράσινα προϊόντα και υπηρεσίες κα.

Πώς μπορούν να βοηθήσουν οι Πράσινοι αλλά κι εγώ προσωπικά: Όπως τόνισα σε όλες τις συζητήσεις, και εγώ προσωπικά και η Ομάδα των Πράσινων, αλλά και η Βούλα Τσέτση, Γενική Γραμματέας της Ομάδας των Πράσινων στο Ευρωκοινοβούλιο, που κατάγεται από την περιοχή, είμαστε στη διάθεση των τοπικών κοινωνιών και της αυτοδιοίκησης για κοινές πρωτοβουλίες στο πλαίσιο της διαμόρφωσης ενός σχεδίου βιώσιμης περιφερειακής ανάπτυξης που θα αποτελέσει ρεαλιστική βάση για να μπορούν να ζουν καλύτερα οι άνθρωποι της περιοχής ενώ θα προστατεύεται μακροχρόνια ο φυσικός και πολιτιστικός πλούτος τους. Αξιοποιώντας το ανθρώπινο δυναμικό της είτε αυτό παραμένει ακόμα στην περιοχή είτε βρίσκεται σε άλλες περιοχές της χώρας ή και εκτός αυτής, η περιφέρεια της Ηπείρου θα μπορούσε να αναδειχθεί σε περιφέρεια - μοντέλο πράσινης οικονομίας σε ορεινές κατά περιοχές, μια περιφέρεια που θα προσελκύσει τους νέους που σήμερα ζουν στις μεγαλουπόλεις να επιστρέψουν και να δραστηριοποιηθούν στην περιοχή".

Δείτε σχετικό βίντεο

www.thesprotianews.gr

Ακριβό μου νεογέννητο!

Ανεργία, συνεχής μείωση εισοδημάτων, χαράτσια και φυσικά φόβος για το αύριο έχουν οδηγήσει σε δραματική μείωση των γεννήσεων στη χώρα μας, καθώς πολλά νέα ζευγάρια δεν αντέχουν οικονομικά να συντηρήσουν ένα νέο μέλος, αναβάλλοντας έτσι επ' αόριστον την απόκτηση απογόνων.

Η ανεξέλεγκτη ακρίβεια, που έτσι κι αλλιώς έχει γονατίσει τους οικογενειακούς προϋπολογισμούς, γίνεται αβάσταχτη όταν μεγαλώνεις παιδιά, καθώς μόνο για τον πρώτο χρόνο ζωή ενός βρέφους απαιτούνται κατά μέσο όρο για τη φροντίδα, το ντύσιμο και τη διατροφή τον 3,660 ευρώ, ή 305 ευρώ μηνιαίως! Δηλαδή περίπου το μισό μηνιαίο εισόδημα ενός μέσου εργαζόμενου. Αν μάλιστα συνυπολογίσουμε τα έξοδα κατά την περίοδο της κύησης, εκείνα για τον τοκετό, καθώς και τα αντίστοιχα για το βρεφικό δωμάτιο, τη βόλτα και την ψυχαγωγία ενός μπόμπιρα, μέχρι τα πρώτα του γενέθλια οι γονείς του θα έχουν δαπανήσει συνολικά από 7,000 έως 13,500 ευρώ.

Από το 2008

Το υψηλό κόστος του... πελαργού είναι μία από τις αιτίες, όχι μόνο της υπογεννητικότητας, αλλά και της αύξησης του μέσου όρου ηλικίας τεκνοποίησης, τόσο στη χώρα μας όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Μια ματιά στο πώς διαμορφώνεται ο αριθμός των γεννήσεων, ειδικά από το 2008 έως σήμερα, αρκεί.

Από 117,900 γεννήσεως το 2009, δηλαδή στην αρχή της κρίσης για τη χώρα μας, το 2010 υποχώρησαν στις 112,000, ενώ πέρυσι εκτιμάται ότι μειώθηκαν ακόμη 5% στις 106,400. Το χειρότερο όμως είναι ότι στο εξάμηνο του τρέχοντος έτους ο ρυθμός της μείωσης των γεννήσεων εκτιμάται ότι έχει ήδη διπλασιαστεί σε σχέση με το 2011, αγγίζοντας το -10%.

Μέσο ετήσιο κόστος φροντίδας και διατροφής ενός βρέφους για τους πρώτους 12 μήνες

Γάλα 760€

Παιδίατρος 630€

Πάνες 360€

Γιαούρτια-Κρέμες 300€

Κρέας-Ψάρι 270€

Σαμπουάν, αφρόλουτρο, ενυδατική λοσιόν 180€

Φρούτα-Λαχανικά 175€

Μωρομάντιλα 85.5€

Ο οικονομικός Γολγοθάς που καλούνται να ανέβουν οι γονείς σήμερα για να μεγαλώσουν τα παιδιά τους αφορά ανελαστικές δαπάνες, όπως για παράδειγμα η διατροφή, η υγιεινή, αλλά και η υγεία του βλασταριού τους, καθώς σε μια χώρα που υποτίθεται ότι προσφέρει δωρεάν υπηρεσίες υγείας, το μέσο κόστος ενός ιδιώτη παιδιάτρου τους πρώτους 12 μήνες επιβαρύνει τον οικογενειακό προϋπολογισμό από 420 έως 840 ευρώ σε νορμάλ καταστάσεις.

Την ίδια ώρα, η ολοένα και μεγαλύτερη αποχή από τον μητρικό θηλασμό των νέων μαμάδων αυξάνει υπέρογκα το κονδύλι για τη διατροφή του βρέφους τους πρώτους μήνες της ζωής του, μια και το «ξένο» γάλα κοστίζει πανάκριβα.

Αν ένα κουτί βρεφικό γάλα κοστίζει από 8 έως 27 ευρώ ανά εβδομάδα τους πρώτους έξι μήνες και αν συμπεριλάβουμε και τις δαπάνες για μπιμπερό, θηλές, θήκες αποθήκευσης της σκόνης, βραστήρες, μηχανές αποστείρωσης, κ.λπ., το κόστος για τους 12 μήνες μπορεί να φτάσει έως και τα 1,000 ευρώ ανά βρέφος. Στο συγκεκριμένο κομμάτι της βρεφικής αγοράς, τη μερίδα του λέοντος κατέχει η Friesland (κρέμες και γάλα), ενώ σημαντικά μερίδια διαθέτουν και άλλοι πολυεθνικοί παίκτες, όπως η Danone μέσω της Numico (nutricia, bebelac, milupa) και η Nestlé. Αξιόλογη παρουσία έχουν όμως και ελληνικές εταιρίες, όπως η Δέλτα (γάλα και γιαούρτι, κρέμες).

Η φτωχοποίηση των ελληνικών οικογενειών έχει αρχίσει να κάνει απαγορευτική μέχρι και τη χρήση... πάνας. Είναι χαρακτηριστικό ότι την περίοδο Ιανουαρίου-Μαΐου 2012, η υποχώρηση του όγκου πωλήσεων στις βρεφικές πάνες φτάνει το 6%, ενώ σε αξία η μείωση αγγίζει το 8%, σύμφωνα με τις εταιρίες μετρήσεων. Η πτώση αυτή έρχεται να προστεθεί σε. εκείνη του 2011, που διαμορφώθηκε στο 6.3% σε αξία και 7.5% σε όγκο. 'Αμεσα πληγείσες είναι οι μεγάλες μάρκες, καθώς υπάρχει σημαντική στροφή στα φθηνότερα προϊόντα ιδιωτικής ετικέτας. Ας σημειωθεί ότι στα private label προϊόντα βρεφικής πάνας το οικονομικό πακέτο των 50 τεμαχίων κοστίζει έως 35% φθηνότερα σε σχέση με τα αντίστοιχα επώνυμα προϊόντα. Το μερίδιο της αγοράς όσον αφορά στα μωρομάντιλα, απαραίτητο συμπλήρωμα της πάνας και όχι μόνο, καθώς η χρήση των προϊόντων αυτών έχει καθιερωθεί στις οικογένειες με μωρά και παιδιά, η επέλαση των private label είναι σαρωτική, έχοντας ήδη κατακτήσει τη δεύτερη θέση σε μερίδιο αγοράς. Το μερίδιο των private label μωρομάντιλων διαμορφώνεται περίπου στο 18%-20% σε αξία και 24% σε όγκο επί του συνόλου της σχετικής αγοράς, με το βασικό κριτήριο επιλογής να είναι η τιμή και το μέγεθος της προσφοράς (πολυσυσκευασίες με δωρεάν προϊόν ή καλύτερη τιμή).

Επίσης σημαντικό μερίδιο έχουν κατακτήσει και τα παιδικά σαμπουάν ιδιωτικής ετικέτας, διότι όσο το βλαστάρι μας μεγαλώνει μειώνεται και ο βαθμός ευαισθησίας όσον αφορά στα προϊόντα που θα χρησιμοποιήσει. Αρκεί το προϊόν να μην ερεθίζει τα μάτια του παιδιού και να έχει ωραία μυρωδιά. Ας σημειωθεί ότι στο πρώτο εξάμηνο του έτους, σύμφωνα με τα στοιχεία εταιριών του κλάδου, η κατηγορία αυτή εμφάνισε τάση σημαντικής πτώσης των πωλήσεων σε αξία (-15%).

της Ξανθής Γούναρη 

Η Ξανθή Γούναρη είναι δημοσιογράφος

www.ppol.gr