Ο Ρ. Σούμαν 1950, ο
δεύτερος πατέρας της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, σημείωνε λίγο αργότερα: «Η
Ευρώπη θα οικοδομηθεί με συγκεκριμένα επιτεύγματα, δημιουργώντας πρώτα από όλα
μιαν εκ των πραγμάτων αλληλεγγύη», κάτι που δεν το πρόβλεπε επίσης η
Συνθήκη της Ρώμης, αλλά το εμπεριέχει η Συνθήκη της Λισσαβόνας (2009) στις αρχές
της.
Ο X-N. Γκένσερ, υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας, δήλωνε το
1989: «Ένας λαός όπως ο γερμανικός, στην καρδία της Ευρώπης, δεν πρέπει
να φαίνεται σαν ένα εμπόδιο στην ευημερία των άλλων ευρωπαϊκών
κρατών»(!!!).
Τι πράγματι ισχύει σήμερα από τα προαναφερθέντα;
Μάλλον τίποτα ή για να μην υπερβάλλουμε, ισχύουν ελάχιστα!. Αλληλεγγύη δε
σημαίνει φυσικά μόνο χρηματική βοήθεια! Ο όρος αυτός εισάγει ένα άλλον τρόπο
σκέψης.
Γιατί αυξάνεται λοιπόν ο εθνικισμός και ο ευρωσκεπτικισμός στην
Ευρώπη και γιατί η Γερμανία φαίνεται ότι οδηγεί την Ευρώπη σε νέα περιπέτεια
χωρίς ούτε μια πολεμική σύγκρουση αυτήν την φορά; Γιατί απλούστατα, έγιναν και
γίνονται τα ακριβώς αντίθετα από όσα πρότειναν πενήντα και πλέον χρόνια πριν, οι
δυο στοχαστές της ενωμένης Ευρώπης και λίγα χρόνια πριν ο Χ-Ν. Γκένσερ!
Ο Αμερικανός δημοσιογράφος Γκ. Πάλαστ έγραφε
λίγο καιρό πριν: « Υπάρχει και ένα αστείο. Το ευρώ θα μετονομαστεί σε
Πάντσερ; Ότι οι Γερμανοί βρήκαν τον τρόπο να καταλάβουν την Ευρώπη χωρίς να
χρειαστεί να ρίξουν ούτε μια τουφεκιά».
Μάρτιος του 1990. Η
πρωθυπουργός του Ην. Βασιλείου η λεγόμενη «Σιδηρά Κυρία», η Μ. Θάτσερ, λίγο μετά
την πτώση του Τείχους του Βερολίνου (1989), σημείωνε στον Γάλλο πρέσβη στο
Λονδίνο: «Η Γαλλία και η Μ. Βρετανία πρέπει να ενωθούν απέναντι στη
γερμανική απειλή»!.
Αυτή είναι η Ευρώπη σήμερα, που σείεται
ανάμεσα στο εθνικισμό και τους στοχαστές μιας πολιτικής Ένωσης, ζώντας διάφορους
εφιάλτες στο όνομα έμμονων αδιέξοδων απόψεων, με πρωτοστάτη τη Γερμανία. Αυτήν
θα κληθούν να υπηρετήσουν ή να αλλάξουν οι νέοι Επίτροποι και ο νέοι
Ευρωβουλευτές, που θα προκύψουν από τις εκλογές της 25 Μαΐου του 2014.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου