ROMIANEWS

Παρασκευή 1 Αυγούστου 2014

Τατσόπουλος, Καμμένος, Ψυχάρης και το νέο χόμπι των βουλευτών

1) Ανδρέας Ψυχάρης Κάποιου του λείπει το γήπεδο... ή το Δημοτικό

2) Νίκος Νικολόπουλος Βουλευτής του ελληνικού κοινοβουλίου και αρχηγός κόμματος:

3) Πάνος Καμμένος Οι Πακιστανοί βουλευτές "παρέστην" και οι Έλληνες αρχηγοί κομμάτων δεν μιλάνε ελληνικά

Εγώ παρέστην, εσύ παρέστης, οι βουλευτές παρέστησαν. Λόλα να ένα μήλο.

4) Θάνος Τζήμερος Μα τι υπερβολικός! Επιτρέπεται να πιεις καφέ, να φας, να πιεις ποτό σε μπαρ, να μετακινηθείς με μέσα συγκοινωνίας... Απαγορεύεται δια ροπάλου να τολμήσεις να ψωνίσεις μπλούζα

5) Θανάσης Χειμωνάς na_ta_leme_kiayta

6) Αντώνης Πανούτσος

7) Κωστής Χατζηδάκης Δε φτάνει που επέμενε να προχωρήσει τις μεταρρυθμίσεις, θέλει να μας κάνει και Ευρώπη. Φιρι φιρί το πάει, εκτός από το υπουργείο, να χάσει και την έδρα του

8) Πέτρος Τατσόπουλος

9) Γιώργος Μουρούτης Αντί να πει απλά ότι συμπαθούν τους "ένοπλους παλαιστές"

10) Ανδρέας Παπαδόπουλος

www.athensvoice.com

Άκτιο-Αμβρακία: Σκαμπανεβάσματα στα έργα, κλειδώνει η λειτουργία του, το 2015

Άκτιο-Αμβρακία: Σκαμπανεβάσματα στα έργα, κλειδώνει λειτουργία το 2015

Τα εργοτάξια των εργολαβιών από τον Δρυμό έως την λίμνη Αμβρακία του υπό κατασκευή οδικού άξονα Άκτιο - Αμβρακία επισκέφθηκε η Βουλευτής Αιτωλ/νίας της Δημοκρατικής Αριστεράς Νίκη Φούντα.

Η νέα αυτή επίσκεψη έρχεται σε συνέχεια των κοινοβουλευτικών παρεμβάσεων της βουλευτού αλλά και της πρώτης αυτοψίας σε όλο το μήκος των υπόλοιπων εργολαβιών, οι οποίες επανεκκινήθηκαν έπειτα από τις μεγάλες καθυστερήσεις που προέκυψαν λόγω της πρόσφατης κήρυξης των αναδόχων εταιρειών ως έκπτωτων.

Ο Προϊστάμενος της υπηρεσίας και υπεύθυνος του έργου στο Υπουργείο Υποδομών Μεταφορών και Δικτύων κ. Κατσίκας ενημέρωσε την κ. Φούντα για τις δύο τελευταίες εργολαβίες επισημαίνοντας ότι οι κατασκευαστικοί ρυθμοί στα εργοτάξια της Ιόνιας Οδού προχωρούν ικανοποιητικά, γεγονός που δημιουργεί τις προϋποθέσεις για την έγκαιρη ολοκλήρωση και παράδοση του έργου μέσα στο νέο χρονοδιάγραμμα, έως το τέλος του 2015.

Οι πιο αισιόδοξες προβλέψεις δε, αφορούν σε παράδοση της τρίτης και τέταρτης εργολαβίας μέσα στους τρεις πρώτους μήνες του 2015, με κάποια τμήματά τους μάλιστα να παραδίδονται εντός του 2014.

Φαίνεται, επίσης, να αίρονται εκ νέου τα προβλήματα με την μισθοδοσία των εργαζομένων, οι οποίοι την προηγούμενη μέρα της επίσκεψης είχαν προχωρήσει σε στάση εργασίας διεκδικώντας τα δεδουλευμένα τους. Συμφωνήθηκε και από τις δύο πλευρές, τόσο της κ. Φούντα όσο και του κ. Κατσίκα, πως οι εργασιακοί όροι δεν επιτρέπεται να έρχονται σε δεύτερη μοίρα.

Είναι αδήριτη ανάγκη να μην ξαναεμφανιστούν τέτοιου είδους προβλήματα. Τα έργα ολοκληρώνονται με δουλειά ανθρώπων, που αξίζουν τον απόλυτο σεβασμό -και η απαξίωση της εργασίας τους και των δικαιωμάτων τους είναι κάτι που δεν πρέπει να ξαναβιώσουν οι εργάτες ενός δρόμου που για χρόνια παρουσιάζει τέτοιου είδους αστοχίες από πλευράς των εργολάβων.

www.ypodomes.com

Τέχνη και αγώνας πάνε μαζί... Κοσμοσυρροή τη Τετάρτη το βράδυ 30 Ιουλίου 2014, στο Κάστρο του Παντοκράτορα, στη θεατρική εκδήλωση-παράσταση «Την αγαπήσαμαν κι εμείς» της Γεωργίας Σκοπούλη, για την υπεράσπιση της δημόσιας Υγείας στην Πρέβεζα

Τέχνη και αγώνας πάνε μαζί... - Κοσμοσυρροή στη θεατρική εκδήλωση για την υπεράσπιση της δημόσιας Υγείας στην Πρέβεζα (photo)

Το Θεατρικό Εργαστήρι Πρέβεζας στα πλαίσια των εκδηλώσεων για την Υγεία, από την ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ ΥΓΕΙΑΣ ΣΤΗΝ ΠΡΕΒΕΖΑ και το ΣΥΛΛΟΓΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ ΠΡΕΒΕΖΑΣ, παρουσίασε το βράδυ της Τετάρτης, το έργο «Την αγαπήσαμαν κι εμείς» στο Κάστρο Παντοκράτορα.

Ήταν μια μοναδική σύνθεση, την οποία παρακολούθησαν περίπου 500 άτομα και αποδεικνύει αφ' ενός πως οι Πρεβεζάνοι αγαπούν και επιζητούν το καλό θέατρο και αφ' ετέρου πως η τέχνη και ο αγώνας πάνε... μαζί.

Ο Πρόεδρος του Συλλόγου Εργαζομένων στο ΓΝ Πρέβεζα, κ. Στρατής Βουγέλλης μίλησε στους θεατές και ανέδειξε όλα τα προβληματα που αντιμετωπίζει το νοσοκομείο της Πρεβεζας.

Η μαζικότητα της παρουσίας των πολιτών στην εκδήλωση πάντως, δείχνει το κοινό αίσθημα της πρεβεζάνικης κοινωνίας για το νοσοκομείο και τις δομές υγείας, απέναντι στις κυβερνητικές πολιτικές.

Λίγα λόγια για το έργο:

Από το βιβλίο "Αυτές που γίναν ένα με τη γη" της Γεωργίας Σκοπούλη.

Το έργο γεννήθηκε από δραματοποίηση αποσπασμάτων από το βιβλίο της Γεωργίας Σκοπούλη. Ένα βιβλίο που αφηγείται αληθινές ιστορίες γυναικών της Ηπείρου. Οι γυναίκες αυτές έζησαν τα δύσκολα χρόνια του πολέμου, της μετανάστευσης και της φτώχειας. Οι συντελεστές της παράστασης παρουσίασαν μία από αυτές τις αφηγήσεις. Επί σκηνής ακούγονται ζωντανά, παραδοσιακά τραγούδια.

Επεξεργασία κειμένου - Σκηνοθεσία: Λίλη Σακκά

Βοηθός σκηνοθέτη: Αλέξανδρος Τσανέλης

Επιμέλεια κίνησης: Λίλη Σακκά - Αλέξανδρος Τσανέλης

Γλωσσολογική επεξεργασία κειμένου: Βασίλης Παπαδήμας

Επιλογή τραγουδιών: Γιώργος Τσούκης

Κουστούμια: Λίλη Σακκά - Αλέξανδρος Τσανέλης - Γεωργία Παπαδιώτη (και με την συμβουλή του Βασίλη Παπαδήμα)

Φωτισμοί: Λίλη Σακκά - Γεωργία Παπαδιώτη

Κατασκευή κουστουμιών: Γεωργία & Πελαγία Παπαδιώτη

Τεχνικός φωτισμού: Μαριάννα Καββαδία

Ηλεκτρολόγος: Γιάννης Φατούρος

Σχεδιασμός αφίσας: Άννυ Βλαχοπούλου

Φωτογραφίες: Γιάννης Χατζόπουλος

Μουσικός: Γιώργος Τσούκης (φωνή, κιθάρα, ούτι)

Προώθηση & Προβολή: Μαριάννα Καββαδία

Ηθοποιοί (στο ρόλο της Βασίλως και του χορού): Χριστίνα Κολιού, Σούλα Μπαχλάβα, Αλεξάνδρα Νίκα, Γεωργία Παπαδιώτη, Λαμπρινή Τζίμα.

www.atpreveza.gr

Ο Δήμος Βορείων Τζουμέρκων, διοργανώνει διήμερο εκδηλώσεων, για τον συνθέτη Δημήτρη Δραγατάκη, επ' ευκαιρία των 100 χρόνων από τη γέννησή του, στην γενέτειρα Πλατανούσα Ιωαννίνων, στις 9 και 10 Αυγούστου 2014.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΘΕΜΑ: Ο συνθέτης Δημήτρης Δραγατάκης

100 χρόνια από τη γέννησή του

Ο Δήμος Βορείων Τζουμέρκων οργανώνει διήμερο εκδηλώσεων στην Πλατανούσα, γενέτειρα του συνθέτη, στις 9 & 10 Αυγούστου 2014.

Οι εκδηλώσεις περιλαμβάνουν:

Διημερίδα στις 9 & 10 Αυγούστου με θέμα «Συνομιλώντας με τον Δημήτρη Δραγατάκη»

Προσωπικότητες των Γραμμάτων & των Τεχνών συζητούν ανασυνθέτοντας το πορτραίτο του μεγάλου δημιουργού

Το Σάββατο 9 Αυγούστου συναυλία με έργα του συνθέτη στο υπαίθριο θέατρο της Πλατανούσας

Συνδιοργάνωση: Σύλλογος Φίλων Δημήτρη Δραγατάκη &

Πολιτιστικός Σύλλογος Πλατανούσας

''Επενδύστε στην 'Ηπειρο'' λένε οι ''παγκόσμιοι'' Ηπειρώτες... Ας κάνει την αρχή η πανΗπειρωτική Αμερικής με το 1 εκατομμύριο δολάρια που έπαιζε στο Χρηματιστήριο Νέας Υόρκης

Νόμισαν ότι κι εφέτος θα πήγαιναν στην Ελλάδα και εκεί θα τους καλοδέχονταν στην 'Ηπειρο ως ''σωτήρες'' απόδημους Ηπειρώτες.

Νόμισαν ότι οι αποκαλύψεις της ''Πρωϊνής'' της Νέας Υόρκης στις 5 και 12 Μαρτίου περί ατασθαλιών (''επένδυσή'' τους στο Χρηματιστήριο Νέας Υόρκης κλπ) με τα χρήματα χορηγιών από Ελλάδα βασικά προς την πανΗπειρωτική Αμερικής, ήταν ''ασήμαντες'' που δεν θα ''είχαν γίνει γνωστές'' στην 'Ηπειρο.

'Ετσι, αν εξαιρέσει κανείς δύο ασοβάρευτους και άσχετους με Ομογένεια τοπικούς κυβερνητικούς βουλευτές (Μπέζας, Καλογιάννης), οι του ''Παγκόσμιου Συμβούλιου Ηπειρωτών'' διαπίστωσαν ότι οι Ηπειρώτες ''τους πήραν χαμπάρι'' και εφέτος δεν ''έφαγαν'' αυτά που τους σέρβιραν περί ''επενδύσεων στην 'Ηπειρο'', διάφορα ''προγράμματα'' και άλλα συναφή, χωρίς ουσία και αποτέλεσμα.

Μετά την Ομογένεια, τελικά και στην 'Ηπειρο κατάλαβαν ότι οι απόδημοι ''οργανωμένοι'' Ηπειρώτες, είναι ασοβάρευτοι ''παπατζήδες-πατριδοκάπηλοι'', που τόσα χρόνια ''ρήμαζαν'' την Ελλάδα ζητώντας και παίρνοντας χορηγίες από διεφθαρμένα υπουργεία, που τις...''έπαιζαν'' στο Χρηματιστήριο Ν. Υόρκης και όλα αυτά στο όνομα των...''αδελφών βορειοηπειρωτών''. Φυσικά οι βορειοΗπειρώτες δεν γνώριζαν πόσο ''προνομιούχοι'' ήταν αφού ουδέποτε είδαν χρήμα.

Συχνά οι Ηπειρώτες, ειδικά Αμερικής, έκαναν συνέδρια στην 'Ηπειρο. Πάντα υπόσχονταν ''μεγαλεία'' και ''βοήθειες'' γιά την ανόρθωση της υποβαθμισμένης Ηπείρου, βοήθεια γιά εξαγωγές τοπικών προϊόντων κλπ. Από κοντά και άσχετοι τοπικοί ''παράγοντες'' που τους ''χειροκροτούσαν''. Μετά τις τελετές, τις φωτογραφίες και τις εξαγγελίες, οι υποσχέσεις ξεχνιούνταν και τίποτα δεν γινόταν. Η ιστορία επαναλαμβανόταν και ''λογαριασμός πεπραγμένων'' ή ''τήρησης υποσχέσεων'' ποτέ δεν δινόταν.

Τώρα, με τον λαό στην Ελλάδα να υποφέρει εξαιτίας μνημονίου, η κοροϊδία δεν μπορούσε να συνεχιστεί. Ευτυχώς αυτήν την φορά δεν τους ''πήραν με τις πέτρες''. Αλλά τα τοπικά ΜΜΕ τους είπαν ευγενικά ''μην μας δουλεύετε άλλο''. Και οι ''οργανωμένοι απόδημοι Ηπειρώτες'', σα να μην συμβαίνει τίποτα, ως διαχρονικά ασοβάρευτοι ''παπατζήδες'', που στήριξαν την ύπαρξή τους στην κοροϊδία και στο ανύπαρκτο έργο τους, θα εξακολουθήσουν να εξαπατούν. 'Ετσι συνήθισαν, έτσι έμαθαν.

Από το συνέδριο των ''Παγκόσμιων Ηπειρωτών'' (βασικά από Αμερική) ας σταθούμε σε μία φράση του μόνιμου και επανεκλεγέντα πρόεδρου κ. Δήμου: «Θα είναι σημαντικό αν γίνει από πλευράς των αποδήμων Ηπειρωτών έστω και μία μικρή επένδυση στην ιδιαίτερη πατρίδα τους».Σωστή φράση, ''κερδίζει'' τις εντυπώσεις. Εμείς προτείνουμε να κάνει την αρχή η πανΗπειρωτική Ομοσπονδία Αμερικής, γιά να δώσει το καλό παράδειγμα. Σε ''θυγατρική'' της, αλλά ''πονηρή'' εταιρία (Northern Epirus Benefit Fund) είχε κοντά 1 εκατομ. δολάρια που τα έπαιζε στο Χρηματιστήριο Νέας Υόρκης. Χρήματα της Ομογένειας και χορηγιών -φανερών και μυστικών- από την Ελλάδα.

Τώρα που η Ελλάδα, ειδικά η υποβαθμισμένη 'Ηπειρος έχει μεγάλη ανάγκη και επιβάλεται να βοηθήσουν οι ''απόδημοι Ηπειρώτες'' με ''επενδύσεις'', ας κάνουν την αρχή με το 1 εκατομ. δολάρια που κρατούν στο Tαμείο. Τολμούν ή θα αποδείξουν πάλι ότι είναι ακριβώς αυτό που πιστεύει η Ομογένεια γι' αυτούς -και τελευταία το κατάλαβαν, το πιστεύουν και στην 'Ηπειρο- δηλ. ότι είναι φτηνοί ''παπατζήδες-πατριδοκάπηλοι'' και ''επιτήδειοι'', που έμαθαν ΜΟΝΟ να παίρνουν και ποτέ να δίνουν;

Εμείς στοιχηματίζουμε ότι δεν θα το πράξουν. Δεν είχαν ποτέ, ούτε έχουν σκοπό να βοηθήσουν την 'Ηπειρο. Τόσα χρόνια κορόϊδευαν γιά λίγη δημοσιότητα. Δεν θα το πράξουν, γιατί εκτός από ''παπατζήδες της αρπαχτής'' είναι και ασοβάρευτοι ''πατριδοκάπηλοι'' ψεύτες, που αδιαφορούν γιά το γεγονός ότι έχουν εξευτελιστεί ήδη σε Ομογένεια και Ελλάδα.

'Οταν αυτοί οι ''πατριώτες'' που θελουν να ''σώσουν'' και την 'Ηπειρο, φτάνουν στο σημείο να ζητούν την προηγούμενη χρονιά (2013) και να παίρνουν ''χορηγία'' 3.000 ευρώ γιά το ανύπαρκτο ''έργο'' τους από την ''μνημονιακή'' Ελλάδα και συγκεκριμένα από το υφυπουργείο Εξωτερικών (Γενική Γραμματεία Απόδημου Ελληνισμού), τι να περιμένει κανείς;

Αυτοί θα...''βοηθήσουν'' στην ''ανάπτυξη της Ηπείρου'', στις...''εξαγωγές προϊόντων της'' και στις...''επενδύσεις στην 'Ηπειρο'';

Αυτά έλεγαν και στο συνέδριο (24-26 Ιουλίου) στα Γιάννενα και οι ''τοπικοί άρχοντες'', διαπλεκόμενοι και μη, τους...χειροκροτούσαν.

Στην καλύτερη περίπτωση μπορεί οι ''οργανωμένοι απόδημοι Ηπειρώτες'' να ζητήσουν...χορηγίες γιά να...βοηθήσουν. Φυσικά η ανυπαρξία τους δεν μπορεί να παράσχει οποιαδήποτε βοήθεια στην 'Ηπειρο. Απόδειξαν ότι είναι ανίκανοι, είναι μόνο της ''αρπαχτής''. Και ως Οργάνωση στις ΗΠΑ, ειδικά η πανΗπειρωτική, δεν έχουν να επιδείξουν έργο. Η προσφορά τους στην Ομογένεια και στα μέλη τους ήταν και είναι ΜΗΔΕΝΙΚΗ. 'Ιδια και η προσφορά τους στην 'Ηπειρο.

Οι ''οργανωμένοι Ηπειρώτες'' ΗΠΑ, απόδειξαν ότι δεν είχαν ούτε έχουν καλές προθέσεις που να συνοδεύονταν από πράξεις, γιά την Ομογένεια και τον τόπο τους. Και καλά θα κάνει η Ομογένεια, μαζί με τους Ηπειρώτες στην Ελλάδα, να τους απομονώσουν, ως αποτυχημένους και ζημιογόνους, συμφεροντολόγους ''παπατζήδες''.

Σημ.: Γιατί θα πρέπει το ελληνικό κράτος να πληρώνει τα έξοδα μετάβασης παιδιών απόδημων Ηπειρωτών στα Γιάννενα; Γιατί να μην πληρώνει και τα έξοδα μετάβασης στην Ελλάδα γιά παιδιά Ομογένειας που οι γονείς κατάγονται από Κρήτη ή Θράκη ή Θεσσαλία ή νησιά Αιγαίου κλπ.

Το ''ξεγύμνωμα'' των απόδημων οργανωμένων Ηπειρωτών.

Στις 5 και 12 Μαρτίου '14, η ''Πρωϊνή'' ασχολήθηκε αναλυτικά με τις ατασθαλίες της νομικά και τυπικά ΑΝΥΠΑΡΚΤΗΣ πανΗπειρωτικής Αμερικής. Η Οργάνωση ούτε τόλμησε να ''απαντήσει'' στις καταιγιστικές καταγγελίες μας, έστω γιά την ''τιμή των όπλων'', αποδεχόμενη έτσι την εγκυρότητα των αποδεικτικών στοιχείων, που ΔΕΝ επιδέχονταν αμφισβήτηση.

Τότε, ως εισαγωγή, γράφαμε:

Παρακολουθώντας κανείς τις δημόσιες ομιλίες όλων -χωρίς εξαίρεση- των ηγετών της ΠανΗπειρωτικής Αμερικής (προέδρων κλπ) τις τελευταίες δεκαετίες, να ομιλούν ''γιά τα αδέλφια μας Βορειοηπειρώτες'', γιά την ''σκλαβωμένη Βόρεια 'Ηπειρο'' και άλλα σχετικά, θα έπρεπε να είναι πολύ αφελής γιά να μην καταλάβει το αυτονόητο: ''Κάνουν μπαμ'' από μακριά ότι είναι ''πατριδοκάπηλοι-παπατζήδες''.Μάλιστα, στα μέσα δεκαετίας '90 όταν ο τώρα πρόεδρος Δημοκρατίας και τότε υπουργός Εξωτερικών κατάργησε το εμπόλεμο με την Αλβανία, τον έβριζαν: ''Προδότης'', ''Πήλιος Γούσης'' κ.ά.

Τόσα χρόνια οι ''ηγέτες'' της ΠανΗπειρωτικής κοροϊδεύουν και τους Βορειοηπειρώτες και την Ομογένεια.

Μεγάλα λόγια, εθνικιστικές κορώνες και ζητιανιά στην Ελλάδα γιά χορηγίες, γιά τον -ανύπαρκτο- ''αγώνα'' τους.

Και οι ''πρόθυμοι'' υπουργοί ανταποκρίνονταν από φανερά και μυστικά κονδύλια, ειδικά η οικογένεια Μητσοτάκη, γιά χάρη του σημερινού πρόεδρου της Οργάνωσης και συγγραφέα της ''Ελένης''.

Η ΠανΗπειρωτική Αμερικής, ενώ μάζευε χρήμα, από Ομογένεια και Ελλάδα, ΔΕΝ έχει να παρουσιάσει ΕΡΓΟ. Δεν δημιούργησε ΤΙΠΟΤΑ, δεν βοήθησε έστω Βορειοηπειρώτες. Μόνο πανηγύρια, ''συνέδρια'', εξαγγελίες.

Κατάφερε μάλιστα να διασπάσει και τους Βορειοηπειρώτες με την δημιουργία 2ου κόμματος εκεί.

Τα χρόνια πέρασαν και η Ομογένεια αναρωτιέται: Οι της Οργάνωσης, ΠΟΙΑ και ΠΟΙΩΝ συμφέροντα εξυπηρετούν;

Των Βορειοηπειρωτών και της Ελλάδας, σίγουρα, όχι.

Αν το κράτος της Ελλάδας ήταν λίγο σοβαρό και η Δικαιοσύνη ανεξάρτητη, τότε ειδικά οι δύο διατελέσαντες υπουργοί Εξωτερικών, Γ. Παπανδρέου και Ντ. Μπακογιάννη θα έπρεπε να είχαν λογοδοτήσει γιά τις μεγάλες χορηγίες στην πανΗπειρωτική Αμερικής, από φανερά και μυστικά κονδύλια.Και στο ταμείο της Οργάνωσης υπάρχουν κοντά 1 εκατομ. δολάρια. Μάλιστα ένα ποσό το επένδυε στο Χρηματιστήριο. 'Ενα άλλο με την ονομασία ''Northern Epirus benefit Fund'' και αυτό ''παίζεται'' στο Χρηματιστήριο.

Τα του Χρηματιστήριου τα χειρίζεται αποκλειστικά ο πρόεδρος και σήμερα της Οργάνωσης κ. Νίκος Γκατζογιάννης. Χωρίς προηγούμενα συμβούλια να γνωρίζουν τι γίνεται με αυτά τα Χρήματα.

Λογαριασμοί δεν δίνονται και πρώην πρόεδροι δηλώνουν άγνοια.

Παράνομο δεν είναι να ''επενδύουν'' στο Χρηματιστήριο.

Αλλά το ''δούλεμα'' της Ομογένειας και της Ελλάδας από τους διαχρονικούς ''πατριδοκάπηλους-παπατζήδες'', σε τι χρειάζεται;

Τι έργο ''επιτελεί'' το... ''Παγκόσμιο Συμβούλιο Ηπειρωτών'';

Η απάντηση γνωστή και απλή:

ΤΙΠΟΤΑ, κανένα (με εξαίρεση... μικροσυνέδρια ''περί ηπειρώτικων ανέμων και υδάτων'' και κλαρινάτα γλέντια). 'Εχει πάρει και άλλες κρατικές χορηγίες από Αθήνα;

Ρωτήστε στο υπουργείο (Γενική Γραμματεία Απόδημου Ελληνισμού) να σας πουν τα... ποσά προηγούμενων χρόνων.

www.proini.us

Η ευτυχία της επιφάνειας. «Ευτυχία είναι να γυρνάς σπίτι με το αλάτι της θάλασσας στα μαλλιά, ενώ ακόμα μεσουρανεί η πανσέληνος»

Στο σταθμό των ΚΤΕΛ Κηφισού με προορισμό τη Μάνη, στιγμιότυπα έχουν ήδη αρχίσει να καταχωρούνται στο νοερό άλμπουμ που απ' έξω γράφει, με το γραφικό χαρακτήρα του Μποστ, «Ταξυδιοτικέ Εντιπόσεις». Εικόνες αγνώστων όσο και εικόνες του εαυτού μου ως άγνωστου: Είμαι ο φαντάρος που ζητάει κάθισμα στην τελευταία σειρά, πίσω-πίσω, και το ζευγάρι των φοιτητών που τρώνε μακαρόνια με κιμά μέσα από ένα τάπερ και η ηλικιωμένη κυρία που αγοράζει ξύλινη βεντάλια από μια καστανομάτα Ρομά με ξανθές ανταύγειες (2 ευρώ). Υπόσχομαι να μην τη χάσω, να μην την ξεχάσω κάπου, αλλά μπορώ, αν θέλω, να τη χαρίσω.
Το κλιματιστικό του λεωφορείου ημιθανές, η βεντάλια θεόσταλτη, ξαπλωμένος στα πίσω καθίσματα ακούω Cocteau Twins δεν έχω ιδέα για πόση ώρα -ώρες;- ούτε πού βρισκόμαστε, μόνο ότι το φως της μέρας έχει αρχίσει να λιγοστεύει. Όταν ανασηκώνομαι, πίσω μας, η νύχτα ανακατεύει την πεδιάδα με την κουτάλα της και το λεωφορείο προσπαθεί να της ξεφύγει σκαρφαλώνοντας στα ψηλά. Πολύ σύντομα, γλιστράμε μέσα στα φώτα της Σπάρτης ανάμεσα από τις θηριώδεις ραχοκοκαλιές του Πάρνωνα και του Ταΰγετου.

Βγαίνω ανακουφισμένος για να πάρω τη δόση μου νικοτίνης και συνεχίζω το τσιγάρο που ανάβω στο επόμενο όχημα, της φίλης που με παραλαμβάνει και μου έχει υποσχεθεί ένα λουκούλειο δείπνο ...κάπου δροσερά. Πρώτα με το αμάξι, το τελευταίο μισό χιλιόμετρο με τα πόδια, φτάνουμε σε σεβαστό υψόμετρο στα Πικουλιάνικα Ταΰγέτου, σ' ένα εστιατόριο που το μενού του και ο διάκοσμος(!) είναι εξ ολοκλήρου αφιερωμένα στις Κολοκύθες, κάθε είδους και διαμετρήματος. Σούπα και αμπαζούρ, κυρίως πιάτο και τασάκια, κουρτίνες και επιδόρπιο, όλα κολοκυθένια. Τους παραμυθένιους συσχετισμούς ολοκληρώνει, κάποια στιγμή, ένα μικρό κοπάδι από τις οικόσιτες πάπιες του ρεστοραντέρ που περνάνε από το τραπέζι μας για να διακονέψουν.

Ο πραγματικός, υπαρκτός μύθος, όμως, ξεκινάει με το φως της επόμενης μέρας, ξεκινάει με το φως. Εξονυχιστικά διυλισμένο, σχεδόν άτεγκτο, κατευθύνει το βλέμμα σ' εκείνες τις διάστικτες καμπούρες των βουνών χωρίς ίχνος βλάστησης (τα Πέντε Δάχτυλα, ο Σαγιάς) που περικυκλώνουν την Αρεόπολη και αποτυπώνονται στην ίριδα με υπερφυσική ευκρίνεια. Τις σκιάζουν μόνο τα χαμηλά σύννεφα που τρέχουν και συχνά-πυκνά έρχονται να κουρνιάσουν επάνω τους, το μόνο χάδι, πιθανώς, που θα μπορούσε να ανεχτεί η πέτρα η στοιβαγμένη επάνω στην πέτρα. Επαφή, επιπλέον, που από κοντά εκμηδενίζει την ορατότητα έτσι ώστε αν βρεθείς ποτέ εκεί τυλιγμένος στα σύννεφα και πεζοπορώντας σε ανύπαρκτα μονοπάτια, όπως κάνει η φίλη μου, χρειάζεσαι οπωσδήποτε πυξίδα για να μη χαθείς.

Την επόμενη ημέρα, το ίδιο φως αποκαλύπτει πως οι χαρακιές στους κατακόρυφους βράχους του Πάληρου είναι ποιήματα στα Κιρκινέζικα, μια γλώσσα που καταλαβαίνουν μόνο οι σαύρες και τα ντόπια πουλιά. Τα τελευταία ψυχαγωγούνται σερφάροντας στα ρεύματα θερμού αέρα επάνω από τη μικρή, ημικυκλική παραλία, στιγμιαίοι ιριδισμοί χρωμάτων στο οπτικό μας πεδίο. Απέναντι, μια πετρώδης λοφοπλαγιά βυθισμένη στη θάλασσα σαν δάχτυλο που δοκιμάζει το νερό, προεκτείνεται αργά, πολύ αργά, ώσπου μια μικρή βάρκα αποσπάται από εκεί για να χαθεί σε λίγο στα ανοιχτά. Συνέχεια συμβαίνουν πράγματα που επισημαίνουν την ονειρική διάσταση του κόσμου, εντυπώσεις που ενεργοποιούν άγνωστες περιοχές του εγκεφάλου. Μια πεταλούδα προσγειώνεται στο κολατσιό μας και αρνείται να φύγει, συμπεριφερόμενη σαν μέλισσα. Από τους γύρω λόφους αντηχούν σαν καμτσικιές οι σκόρπιες τουφεκιές πρώιμων κυνηγών (gunshots in Paradise!), νηφάλια υπενθύμιση ότι δεν μπορείς να διαλέξεις μόνο τα καλά. Κι ο σκύλος μας, πασιχαρής, μας κομίζει ένα νεκρό, πιτσιλωτό ορτύκι. Είναι τόσο έντονη η αίσθηση της εξωπραγματικότητας εδώ που όλοι συμφωνούμε με το πνεύμα του σχολίου που κάνει κάποιος: «Αν μπορούσε κάποιος να κάνει αυτή την παραλία χάπι, θα γινόταν εκατομμυριούχος».

Η ίδια αίσθηση της συμπύκνωσης, του ότι ζεις σε έναν άλλο εκθέτη του πραγματικού, συνεχίζεται με αυξομειώσεις και τις επόμενες ημέρες. Είναι αδύνατον να την αγνοήσεις ακούγοντας, για παράδειγμα, τα βράδια, τη θρηνητική χορωδία των τσακαλιών που λυμαίνονται τις παρυφές (και τα σκουπίδια) της Αρεόπολης. Όπως είναι δύσκολο να αποφύγεις την αίσθηση πως καινούργιες νευροσυναπτικές συνδέσεις εγκαινιάζονται στον εγκέφαλο, όταν ζεις, στο Λιμένι, το παλιό, καλό όνειρο της πτήσης αλλά στη θαλάσσια εκδοχή του: ανάποδα κάτω από το νερό, κρατημένος από ένα βράχο, ενώ η θαλασσοταραχή στην επιφάνεια προσπαθεί να σε αποσπάσει από εκεί που έχεις γραπωθεί και να σε επιστρέψει στο στοιχείο όπου ανήκεις.
Στον ελαιώνα του Κοτρώνα, όπου και αν στρέψεις την κάμερα, πλαισιώνεις ένα μικρό αφανές αριστούργημα. Σύντομα αντιλαμβάνεσαι πως η φύση εδώ είναι μια υπαίθρια γκαλερί τέχνης και, ως εκ τούτου, η φωτογράφιση πλεοναστική, η εκλεπτυσμένη διαστροφή ενός όντος ανίκανου να κάνει επαφή με την ύπαρξη χωρίς κάποιου τύπου διαμεσολάβηση.
Πιο κάτω, στον υποβλητικό Ταίναρο, τη γεωφυσική κατάληξη του Ταΰγετου, το ζήτημα της ύπαρξης και της επαφής, της ψυχικής μας προέκτασης μέσα σε υλικά και στοιχεία φαινομενικά ξένα προς την επιφάνειά μας, αποκτά μια νέα αιχμηρότητα, μια δόνηση χθόνια. Όμως αυτό είναι υλικό για μια χειμωνιάτικη αφήγηση, όπως είναι και το υλικό απ' το οποίο είναι φτιαγμένο το «Βιβλίο του Χώματος», της ποιήτριας Κατερίνας Ηλιοπούλου.
Εδώ, στην επιφάνεια και διαύγεια του καλοκαιριού, λένε πως όταν είμαστε ευτυχισμένοι, είμαστε όλοι λίγο βαρετοί, σαν διαφήμιση του εαυτού μας. Κάτι που μάλλον αληθεύει, δεδομένου του πιο πρόσφατου ορισμού της ευτυχίας που μου χάρισε αυτό το ταξίδι στη Μάνη: «Ευτυχία είναι να γυρνάς σπίτι με το αλάτι της θάλασσας στα μαλλιά, ενώ ακόμα μεσουρανεί η πανσέληνος».