Μερικές ιστορίες δεν χρειάζονται υπερβολές για να σταθούν. Έχουν μέσα τους μια σιωπηλή δύναμη — αυτή που κουβαλάει η καθημερινότητα όταν είναι αληθινή. Η Κανέλλα Κουρόγιωργα, νεαρή κτηνοτρόφος από το Άστρος Κυνουρίας, δεν μιλάει για τη ζωή της σαν κάτι ιδιαίτερο. Για εκείνη είναι απλώς η ζωή της. Κι όμως, όταν τη ρωτάς τι έχει αλλάξει τα τελευταία χρόνια, σταματάει για λίγο και λέει κάτι που μένει: έχουν αλλάξει πολλά… αλλά δεν θα τα άλλαζε με τίποτα.
Κι αρχίζεις σιγά σιγά να καταλαβαίνεις τι σημαίνει αυτό. Μεγάλωσε μέσα στα ζώα και σήμερα είναι 24 ετών. Όχι σαν επιλογή στην αρχή, αλλά σαν φυσική συνέχεια. Μετά ήρθαν οι σπουδές — κομμωτική. Ένας δρόμος που θα μπορούσε να την πάει αλλού. Και ίσως για λίγο να πήγε. Αλλά όχι πραγματικά. Γιατί όπως λέει, «είναι το μικρόβιο». Αυτό που σε τραβάει πίσω περισσότερο και εκεί που νιώθεις δικός σου.
Τα τελευταία επτά χρόνια είναι εκεί κάθε μέρα. Από το πρωί μέχρι το βράδυ, όπως εξομολογείται στο Agronewsbomb και δεν… μετανιώνει καθόλου. Στο μαντρί, στα χωράφια, στις ελιές. Δίπλα στον πατέρα της — και μόνο που τον αναφέρει, αλλάζει η φωνή της. «Του έχω μεγάλη αδυναμία». Δεν είναι απλώς συνεργάτες. Είναι μια σχέση που έχει ρίζες βαθιές, σχεδόν αόρατες αλλά καθοριστικές.
Από την αιγοτροφία και στα πρόβατα
Το κοπάδι τους έχει αλλάξει. Παλιά περισσότερα γίδια, τώρα λιγότερα — περίπου εκατό. Και δίπλα τους γύρω στα εκατόν πενήντα πρόβατα. Όχι τυχαία. Είναι επιλογή που ήρθε με τον χρόνο. Διασταυρώσεις κυρίως από Ασσάφ, Λακόν και γερμανικές φυλές, με τα Ασσάφ να κυριαρχούν. Ζώα με καλή προσαρμογή και — το πιο σημαντικό — υψηλή απόδοση στο γάλα.
Γιατί στο τέλος της ημέρας, όσο κι αν υπάρχει συναίσθημα, υπάρχει και η πραγματικότητα της δουλειάς. Το πρόβειο γάλα φτάνει να δίνει καλύτερη τιμή, γύρω στο 1,57, ενώ το γίδινο κινείται στα 95 λεπτά. Κι όμως, η επιλογή δεν είναι μόνο οικονομική. «Λίγα και καλά», λέει. Να μπορείς να τα φροντίζεις όπως πρέπει. Να τα ξέρεις.
Και εκεί είναι που επιστρέφει ξανά στο ίδιο σημείο: στην αγάπη. Όχι σαν λέξη εύκολη. Σαν πράξη. Σαν το να είσαι εκεί κάθε μέρα, να τα βόσκεις σωστά, να μην αφήνεις τίποτα στην τύχη — εμβόλια, φροντίδα, παρατήρηση. «Και με το παραπάνω». Ίσως γι’ αυτό και τα ζώα της είναι ήρεμα. Δεν ξεχωρίζει εύκολα γίδια και πρόβατα στον χαρακτήρα. «Είναι όλα ήρεμα», λέει. Σαν να έχουν μάθει να εμπιστεύονται. Και κάπου εκεί καταλαβαίνεις πως αυτή η δουλειά δεν είναι μόνο τεχνική. Είναι σχέση.
Δύσκολη καθημερινότητα με πολλές έννοιες
Η καθημερινότητα δεν είναι εύκολη. Έχει σκαμπανεβάσματα, όπως ακριβώς οι τιμές των ζωοτροφών όπως μας λέει, έχει κούραση, έχει αβεβαιότητα. Υπάρχει και κάτι άλλο που βαραίνει σιωπηλά τα τελευταία χρόνια — οι ζωονόσοι. Στη δική τους περιοχή δεν έχουν εμφανιστεί κρούσματα. Είναι από τους τυχερούς. Αλλά δεν το λέει με ανακούφιση μόνο. Το λέει με μια σκέψη για όσους δεν στάθηκαν το ίδιο τυχεροί. «Είναι κρίμα για αυτούς τους ανθρώπους… δεν θα ήθελα ποτέ να βρεθώ σε αυτή τη θέση». Γιατί εκεί δεν χάνεις απλώς ζώα. Χάνεις χρόνια δουλειάς. Κομμάτια από τη ζωή σου. Κι όμως, μέσα σε όλα αυτά, εκείνη μένει. Ίσως γιατί μέσα στη φύση βρήκε κάτι που δύσκολα εξηγείται. Μια ηρεμία που δεν σημαίνει απουσία δυσκολιών, αλλά παρουσία νοήματος. Μια καθημερινότητα σκληρή, αλλά δική της. Και τελικά, όταν ξαναγυρνάς σε εκείνη τη φράση, δεν ακούγεται καθόλου τυχαία. Δεν θα τα άλλαζε με τίποτα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου